장음표시 사용
101쪽
sum quo si anatum , sicut Deum iu carne personaliter Acarnatum . Villidium hoc ad haec nostra tempora inter Berengarii sectatores praecipue Calvin stas 5 Luthera nos pertransiit. Licet enim in neganda conversione , seu transubstantiatione panis & vini in Corpus
G Sanguinem Christi conveniant, Calvinistae tamen Berengarii rigidiores discipuli volunt, Corpus & Sanguinem Christi elle in Eucharistia solum ut in typo A figura: Lutherani vero, Luthero magistro, admittunt quidem Corpus & Sanguinem Christi in Eucharistia re vera esse dum sumitur, per consubstantiationem , non pertransubstantiationem, idest una cum ranis S vini substantia manente , adeli e in actu sumtionis Corpus 8c Sanguinem Christi, utrique a vera S antiqua Ecclesiae fide recedentes . III. Berengarius igitur, etsi, ut dixi, alios errores initio profestus sit, illis tamen dimillis, in hoc solo perstitit, quo veritatem praetentiae Corporis & Sanguinis Christi in Eucharistia negabat: ideoque in Conciliis contra ipsum celebratis de hac una haeresi quaestio fuit. Unde Guit mundus Lib. I. scribit: Cum igitur supe-σiores blasphemias, primam quidem qua nuptias negabat propter
injurias matrum, caeterorumque affectuum s fecundam vero qua Baptilina puerorum tollebat propter damnationem parvulorum suorum , nec aures etiam pessimorum fusiluere possent: Itye vero in Scripturis Sacris locum tuendi eas nullum penitus inveniret, maxime di nutante contra eas copiosissime Beato Augustino , in hanc se defendendam totum contulit: ubi ct quodam velut tesimonio fenfaum niti debatur, nec tam copiose M ab aliquo SS. Patrum quippe nouindigente adeis temporibus illorum Ecclesia, cum tamen quid iude tenerent perspicuὸ ω lucidi/sime sapientissimi eorum multifcri erunt γeontra hanc disputatum sentiebat . Aucupatis ergo nonnullis velut
ratiunculis neque enim ulla unquam haeresis μὰ aliqua verisimilit dine rationis invalescere potuit adbibitis quoque paucis male intelle-His a se capitulis Scripturae Sacrae, qua multis errantibus laqueus es mortis , per egenos scholasticos , jam per alimoniam , qua sustentabar eos, per suos dulces sermones deceptos, quaqua verrum potuit, claum cuI3 hujus tanti mali nefandusimum virus est undit. His artibus in sua insinuanda haeresi Berengarius utebatur.
IV. Non tamen ipse primus eam cogitavit. Gandulfi sequaces, ut supra dixi, itidem temporibus illam profitebantur, cujus semina jecerat Ioannes Scotus Erigena, ejusque libriS ut cap. 8 s.
s. a. n.6. dixi, Berengarius maximam dabat operam. Erroris tamen hujus parens vul3O censetur Berengarius, quia ab ipso propa gatus Ecclesiam valde commovit, & ad cogenda adversus illum Concilia illam excitavit , ut infra dicam.
102쪽
DEBERENGARPo. s q. III. IIaerem Berengarii impugnatio ct damnatio .
I. TT Fresis sere nulla fuit, quae vix audita viros doctos ad eila resistendum excitarit, ut ista. Berengario adhuc in vivis agente adversus eam scripsere Adelmannus ejus olim sub S. Ful-berto condiscipulus,Brixiensis postea Episcopus, Epistola ad ipsuin data ; Hugo Lingoniensis Antistes s Lantliancus Cantuariensis demum Archiepiscopus s Durandus & Guit mundus ex Monacho Aversanus Archiepiscopus . Post illos, & ab obitu Berengarii annis circiter quadraginta, contra hanc h. eresim surrexit Algerus Leodiensis Scholastico-Monaechus Cluniacensis, qui Libros treS de Sacram. Corporis Domini scripsit. II. . Particularium doctorum Zelo accessit Ecclesia . Primo : In Concilio Romano sub Leone IX. anno Ioso. , ubi lecta Berengarii ad Lant si an cum Epistola, damnatus fuit Berengarius, bc continuisone privatus 3 & Lant francus, qui ob Epistolam Berengarii ad ipsum lcriptam in suspicionem venerat, purgatus. Eodem anno quamvis aliqui mendose ad annum Ios 3. pertrahant habitus
fuit Conventus Brionensis. Cum enim in Neustriae fines Berengarius irrepsisset, ibique suae haeresis venenum effundere coepisset, eo inficere conatus est Guillelmum Nothum Normanniae Ducem, an nos dumtaxat viginti tres tunc agentem. Sed iste a vitae fidei vin dec acerrimus conventum virorum sapientum Brionam , quod Neu stri. x oppidum est, convocavit. Adfuit Berengarius cum Clerico, in cujus eloquentia victoriae spem reposuerat s sed uterque convictus α coniuius obmutuit. Inde non absque pudore Carno tum reversus, cic ibi de sua fide circa Sacramentum Altaris interrogatus , responIum se daturum data opportunitate promi 1it. Nec multo post literas ad eos dedit, inquit Durandus : In quibus multa
absurda, friique Catholicae aliena anhelus declamavit s inter quae Romanum Ecclesiam , caput videlicet totius Chrisiauitatis , multa
temeritate Daeretico vocabulo denditavit: cum qua Reetorem ejus , D
miuum scilicet Papam Leonem , cujus Ades Cathbιica , espectabilis fampientia , laudabilis habebatur industria , quem non excepit , pariter infamavit , seque ad utrumque Iconvincendum, dam ro pondere di ferret , interrogantibus intendisse retulit. Tuuc quippe iussiet c υnsituta dies Concilii postmodum Vercellis habiti . ls mos h. vieticorurn semper tuit Ecclesiam Romanam cum suis Pontificibus, quos luis erroribus habuere contrarios, calumniis proscindere s quem momit a der Diuitiaco by Cooste
103쪽
demos Hareticos impudentissime imitari, eorum verba &scripta in dies produnt. III. Indiciam igitur Vercellis Synodum Leo IX. Ponti sex Ma-Σimus Kalendis Septembris ejusdem anni ioso. celebravit. Et non interfuit Berengarius, quamvis, ut mox dicebam , se in ea vici riam reportaturum gloriatus esset: citatus tamen duos Clericos milit, qui pro se cautam dicerent f sed hi ut scribit Lanistancus Lib. de Corpore & Sanguine Christi cap. 4. D primo statim aditu defecerunt , ct capti funt. In ea Synodo Joannis Scoti Er genae Liber de Eucharistia lectus est ac damnatus, & Berengarii sententia rumsus exposita 8canathemate confixa. Audita libri Joannis Scoti in errore magistri damnatione, infremuit Berengarius, ut constat extiteris ad Ascelinum datis, quibus tamen Ascelinus respondens ,
post multa eum adhortatur, ut ad saniorem mentem redeat: Pudeat te, inquit, patrocinari librum, quem Vercellis in plenaria SInodo damuatum, te quoque propter eum haeresis macula ustatam audivi s. Redi ergo , precor, ad Catholicam γ Apostolicam Traditiovem . EX-tant utriusque literae Tomo 6. p. I. Concit. Harduini. IV. Verum cum Berengarius contumax Vercellensi Concilio parere nollet, Henrico I. Regi Christianillimo e re Ecclesiae ad eum fraenandum visum est Synodum Parisiis haberi: de qua licet aliqui dubitent, an re vera celebrata fuerit, Theoduino Leodiciali
Episcopo Regem dissuadente , re vera tamen celebratam fuit se pleriqne sentiunt I7. Kalendas Novembris anno ioso. Synodo interfuere Praesules magno numero, ac secundi Ordinis SacerdoteS, nobiles laici, ac ipse Rex, cu)us j iiiu contumax Berengarius sertaesentavit. In Synodo communi sententia Vercellentium Patrum judicium tam contra Librum Joannis Scoti, quam contra Berengarii personam confirmatum est: addita conditione , ut uis resipisce
ret ejusmodi perverstatis auctor cum sequacibus fuis, ab omni exercitu Francorum, promutibus Clericis cum Ecclesiastico apparatu , in βο- ter quaesiti, ubicumque coυveuissol, eo usque obsiderent, donec, aut consentirent Catholicae Mei, aut mortis poenas luituri caperentur.
Ita refert Durandus Lib. de Corpore & Sanguine Christi Parte s. De gestis in hac Synodo tamquam injuriosis 8c injustis Berengarius colaquestus est, Sc datis ad Richardum literis quae extant Tomo λcitato Conc. eum rogavit, ut coram Rege pro se intercederet, asserens, se probaturum injustam fuisse, tum Joannis Scoti, tum sui Vercellensis Concilii damnationem. Huc devenit contumax Hae
V. Mortuo Leone IX. Victor II. qui ei in Sede & gelo fidei successit, Berengarium in Synodo Florentina anno Ios s. adhuc
104쪽
pertinacem damnavit. Attamen eodem anno in Concilio Turonis habito, cui praefuit tamquam Victoris Legatus Hildebrandus postea Gregorius VII. Berengarius praesens Lanistanci disputatione convictus errorem suum e uravit subscriptione data, & juramento firmata, & clementer a Legatis susceptus est. At verbo solum, non corde errorem deposuisse, postea declaravit eventus. I
cessit, brevem Pontificatum, Nicolaus II. ad Romanae & universalis Ecclesiae regimen astunatus, Concilium centum & tredecim Episcoporum Romam convocavit, &anno Ios9. celebravit. In eo Berengarius praesens a Lanistanco convictus errorem ejuravit,
ac libros perverti dogmatis, ac praesertim Joannis Scoti, ex quo errorem hauserat, igne combulut: edita uasti per Fidei professione. Vertim post Romanam Synodum in Gallias reversus Berengarius , cum Henricum I. luae haeresis hostem insensissimum obiisse, eique succelline Philippum I. vix dum septennem, cerneret,
resumta haeresi, quam poenarum metu eXterne, non animo riuraverat, subscriptionem a se juramento firmatam temeravit, librumque edidit, quo nedum 1uam haeresim defendebar, sed Romanam Ecclesiam ejusque Pontifices proscindebat. Quod cum Alexander II. qui Nicolao II. in Cathedra S.Petri successerat audiisset,& praecipue quod S. Leonem IX. indigne tractaret, eum vocans non Pontificem sed Pompificem & Pulpificem, & Romanam Ecclemi iam Vanitatis Concilium, & Ecclesiam malignantium, Romanam Sedem non Apostolicam sed sedem Satanae, & errores suos clanculum per discipulos disseminare non desisteret s literis eum amice monuit, quibus magis magisque obduratus impudenter respondit. VII. Berengario toties faedifrago in pertinacia perdurante, Mauritius Rothom agensis Archiepiscopus astante Willelmo Normannorum Duce Concilium habuit anno I 3., in quo omnium consensu fides Catholica de Corpore & Sanguine Domini in Eucharistia conclamata est, & Berengarius ejusque sectarii anathemate contai. Quod anno Io 7s. in Concilio Pictaviensi confirmatum fuit. VIII. Tandem anno Domini Io 78. Gregorius VII. cupiens Berengarii causam, quam olim in Concilio Turonensi dum Legatum Apostolicum in Galliis ageret judicaverat, ad exitum perducere , Romae Concilium habuit, ad quod Berengarius synodaliter vocatus, inducias ad proxime futuram Synodum petiit & oh-tinuit . Interim Fidei professionem Synodo praesentavit, quae cum visa esset Patribus subdolis verbis concepta, maxime quia in ea
nulla fiebat exprestio conversionis panis .c vini in Corpus &San-
105쪽
guinem Christi, rei examen ad Synodum anni sequentis dilatum
Anno igitur sequenti io 79. ab eodem Pontifice altera Synodus celebrata est, cui Berengarius adfuit. Ibi diu disputatum est : C tholicis alserentibus , panem & vinum per sacrae orationis verba &Sacerdotis consecrationem, Spiritu Sancto invisibiliter operante , converti substantialiter in Corpus Dominicum de Virgine natum , quod & in Cruce pependit, bc in Sanguinem qui de ejus latere militis essulas est lancea. Quidam vero, quorum caput erat Berengarius, dicentibus, panem & vinum figuram tantum este illius Corporis & Sanguinis: tandem tertia die error cessit fidei veritati , R Berengarius ip1e erroris magister, erraile se coram toto Concilio conseisiis , veniamque postulans, ex Apostolica clementia, praemissa Fidei prosellione obtinuit. IX. Porro Fidei prosellio his verbis concepta fuit: Ego Berengarius corde credo ct ore confiteor , pauem 2 viuum, quae ponuntur iu gitari , per Oserium facrae orationis, ct verba nostri Redemtoris , subsantialiter converti tu veram, propriam , ae vivi catricem Carnem O Sanguinem Domitii no ri yesu Chrisi, O post confecrationem esse verum Christi Corpus , quod natum es de Virgine oe quod profa-ιute mundi oblatum iu cruce pependit, ct quod sedet ad dexteram Patris : ct verum Sanguinem Chrisi, qui de latere ejus est usus es , uou tantum per signum θ' virtutem Sacramenti, fed in proprietate natura, ct veritate substantiae, sicut tu boc brevi eontiuetur , ct ego
legi ct vos intelligitis. Sic credo , nec contra hanc Mem ulterius docebo . Sic me Deus adjuvet, ct bae Saudia Dei Evangelia . X. Tunc Dominus Papa praecepit Berengario ex aueZoritate Dei OmMipotentis , ct Saneiorum Ap olorsm Petri O Pauli, ut de Corpore ct Sanguiue Domini uumquam ulterius cum aliquo disputare , Cel aliquem ducere praesumeret, excepta causa reducendi ad Memhanc eos qui per ejus doliriuam ab ea recesserant. Ita ejus Concilii
Acta . Quae etiam refert Lant francus Lib. de Corp. & Sangu . Domini cap. a. Berengario Gallias repetenti Gregorius VII. Apostolicae protectionis literas dedit ad Radulphum Turonensem Archiepiscopum, &Eulebium Episcopum Andegavensem, ut eum sui vice a Fulconis Comitis Andegavensis in1estationibus tuerentur . Alias quoque ei literas dedit ad universos fideles, quibus
ipsum haereticum appellari prohibuit, ut legitur in Spicilegio Dacherii Tom. 3. novae edit. pag. 4II.
M. Cicinentia tamen Gregorii VII. abusum fuisse , & ad vo
106쪽
Dg BERANGARI . - 9s Episcopum primum Diensem, postea Archiepiscopum Lugdunensem Sedis Apostolicae Legatum, in quo Berengarius fidei suae rationem reddidit, ut Chronicon Malleacense testatur: non fuisset autem necessaria hujus Synodi celebratio, si Berengarius in fide quam protelsus fuerat, constanter perstitisset. Accedit testimonium Bertoidi Constantiensis Presbyteri ad ann. Io 83. scribentis: Berengarius novae haeresis de Corpore Domini autior , eo tempore de eleus abiit in Ioeam Dum . xvi liciet eandem haeresim saepissime in SI-
nodo adjurarit, ad vomitum tamen suam cauiso more non expavit redire. Num ct in Romana Θnodo canonice convicZus, haeresim suam tu libro a fescripto combussi, ct abjuratam anathematizavit , nec tamen postea dimisi. XII. Certe si praefatum Bertoldi testimonium attendimus , Berensarium in ha resi obiisse dicendum erit. Verum Scriptores alii, inter quos Willelmus Malmesburiensis, eum tandem resipuit se, & Catholicum ac poenitentem obiisse scribit, ac solum dum in extremis ageret doluisse, quod omnes, quos sua haeresi seduxerat, non poliet ad fidem revocare s unde ait: ροιο ct ipsi die se
I bariorum moriens, gemituque producto I recordatus, quot miseros
quondam adolescens primo erroris calore festaDE infecerit: Hodie , ixquit , in die apparitionis fuae apparebit mui Domiuus meus yefusorsus , propter paeniteutiam , ut Apero , ad gloriam: .el propter alios , ut timeo, ad poenam. Circa poenitentiam & pium Berengarii obitum consentiunt S. Antoninus Chronici p. a. tit. I 6. s. am incentius Bellovacensis in Speculo Historiali Lib. 2 s. c. 3o. Martinus Polonus in Henrico II. Imperatore, & alii quos praetereo. Solum addam, in Codice manuscripto B. Martini Turonensis Berengarii obitum his verbis describi: obiit Magiser Berengarius Grammaticus delis Oeterὰ Catholicus anno Domini Io 38. Philippi I. Franeorum Regis anno a g. Urbani Papae anno 4. Et Turonis Ecclesiae S. Martini Canonici, ipsi velut homini in fide Catholica& Ecclesiae communione defuncto, ab ejus obitu justa persolvere coeperunt quotannis ad ejus tumulum, qui in Claustro S. Cosmaevisitur. Obiisse autem creditur annum agens circa nonagesimum. Utinam moderni Sectarii, qui ejus auctoritate ac magisterio gloriantur , Magistri sui ad gremium Ecclesiae reditum, Κ erroris emendationem imitentur, dc qui Berengarium sequuntur errantem, sequantur O paenitentem.
107쪽
Contra modernos Berengarianos aliqua .
I praesertim Calvinistarum hanesi, non immorabor: Hoc enim seregi, tum contra Jacobum Pieeninum Calvinitam in Vera Ecclesia Tomo a. p. a. art. I a. tum Tomo 3. in 3. p. De Eucharistia qu. 3. Dubio r. Quibus in locis perpetuam Ecclesiae Catholica fidem de veritate realis praesentiae Corporis & Sanguinis Christi in Eucharistia ostendi, & haereticorum eam negantium momenta vana ac inania esse demonstravi. Quae Studiosus adire poterit.
alii, primum doctrinae de reali praesentia Corporis & Sanguinis Christi in Eucharistia auctorem faciunt Pascha sium Rather tum, cujus doctrina, licet viris magni nominis, Amalario, Rahano Mauro, Frudegardo , Ratramno, seu Bertramo, & aliis contradicentibus, seculis illis obscuris, idest ab exitu noni seculi usque ad initium undecimi, tenebricosas hominum mentes toto terrarum Orbe adeo occupavit, ut licet sequenti secuto Literatiores facti, hac tamen opinione una cum lacte imbuti, illam tanquam veram toti Ecclesiae obtruserint. Ita praefati Calvinistae in sui erroris tutelam fabulantur: nimirum a tempore Apostolorum usque ad exitum noni seculi, doctrinam Ecclesiae fuisse, quod in Eucharistia Corpus & Sanguis Christi solum in sisno A figura sit :quod vero non in figura solum, sed in veritate ibi existat, primum inventorem fuisse Paschasium , Ahac sua doctrina rotum Orbem repleste , 8cea usque ad Calvini tempora Ecclesiam fuisse seductam. Ita loquuntur, seu verius insaniunt audaces Novatores.
ostendi citato Tomo 3. in a. p. de Euch. ulust. 3. Dub. I. s. 6. ubi praesentiam realem Corporis & Sanguinis Christi ex perpetuo Patrum , Ecclesiae Catholicae consensu , ac proinde prascriptione firmatum demonstravi. Ex Patribus enim aliqui docuerunt, Christum vere & realiter in Eucharistia nobis commisceri, N. non fide
tantum. Aliqui Eucharistiam propter Christum in ea existentemelle adorandam ab hominibus, imo & ab Angelis. Aliqui prasint iam Christi 1ub speciebus Eucharisticis aequiparant praesentiae , quam habuit in locis, in quibus substantialiter praesentem nemo dubitat, ut in praesepio, dc in Coelo . Aliqui Eucharistiam proponunt ut plenam miraculis, videlicet quod Corpus Christi toties
108쪽
manducatum non sit consumtum: si autem ibi sollim in figura ellet, nullum ibi esset miraculum. Loca Patrum citato loco indicavi.
IV. Rursus, si Patres credidistent, verba Christi me es cirpus meum, Hic est Sanguis meus, non demonstrare id quod dabat, esse Corpus K Sanguinem suum vere , sed solum symbolice , cur non explicarunt e Aliqui enim erant, qui ea verba in sensu literati
accipientes, ut Pagani, Christianos tamquam carnis humanae voratores blasphemabant, a quo naevo se purgare poterant dicendo , se non carnem, sed panem figuram carnis manducare : quod tamen non fecerunt: imo Catechumenis & Paganis utpote incapaci bus , mysterium hoc ex antiqua disciplina occultabant, & in secreto illud celebrantes Clancularii vocabantur, de quo Schelestrate
Lib. de Disciplina Arcani. Quod si ante Pascha sium Ecclesia aliter de Corpore & Sanguine Domini sentiebat, nempe in Eucharistia solam esse figuram, audiens, ab ipso statui realem praesentiam,
adversus ipsum tanquam doctrinam novam & sensui contrariam docentem commoveri debuisset. Cum ergo Paschasii doctrinam neque Ecclesia neque alius illorum temporum reprehenderit, Ccontra vero adversus Berengarium realem Corporis Christi &Sanguinis praesentiam in Eucharistia negantem, & solum in figura, & umbra eam asserentem, tota Ecclesia infrenduerit, oc adhuCcontra Calvmistas ipsum imitantes instendeat s quisquis sanae me tis judicet, quaenam sit doctrina perpetuo Ecclesiae sensu consecrata, an quae realem priaesentiam confitetur, &quam semper pro festa fuit, an illa, quae ponit solum figuram & umbram, qua audita semper exhorruit. V. At norint Calviniaee, a quibus eorum doctrina,neganS,PO
sibile esse veram Carnem Christi in Eucharistia manducari, ortum habuerit. A Capharnaitis descendit. Quippe & ipsi audientes
Christum dicentem Jo. 6. v. sa. Panis quem ego dabo , curo mea es pro mundi vita, responderunt: αuomodo potes bio nυbis carnem suam dare ad manducandum t Christus autem dictum suum confirmans V. Φ. Amen , amen , inquit, dico vobis : nisi manducaveritis cartiem
filii hominis ct hiberitis ejus fanguinem . nou babebitis vitam is vυbis. De Capharnaitarum hieresi cum Augustino locutus sum Tomo 7. parte I. de Haeresibus cap. I. as. I. Videant ergo Calviniani, quos habuerint sui dogmatis magistros s an Christum, A Apostolos, qui licet mysterium nondum caperent, adhuc tamen ei crediderunt san potius Capharnaitas, & alios ex Judasis, qui nolentes hoc credere, a Christo recellerunt. Sicut ergo qui Christum non veram carnem sed solum apparentem & carnis figuram habuisse dixerunt,
109쪽
statim ut haeretici quovis tempore habiti sunt: ita & qui non veram ejuq carnem sed carnis figuram in Eucharistia posuerunt, diro semper anathemate ab Ecclesia rejecti sunt. Vs. Hinc Deoduinus Leodiensis Episcopus ad Henricum I. Regem Christianillimum, postquam dixit Berengarium, astruendo in Eucharistia non tam corpus, quam umbram ec figuram corporis, antiquas haereses excita ite, addit ad hanc ill us Grelim damnandam non eme necellarium Concilium: Tunc quippe, inquit, Haere lici necessariis audiendi fuerunt, quando oebae itfi ct oujusmodi quaestiones , xtpote quae uoudum ad unguem discussae fuissent, tu dubium
Φenire potueruut, ut per congressum certa uis patefieret, utra pars saret pro defensiove veritatis . aduod idem nunc profestis feri non oportet, quia creberrimis SS. Patrum Couciliis , tum etiam venerabilium Dodiorum clarissimis sententiis ita omnia fant eliquata , ut ne mi,imum quid resederit de omni faece dubitationis. Non erSo recens , R a Paschalio inventa erat doctrina de reali pr. vsentia, sed adeo antiqua & certa seculo undecimo , lut non esset in Concilio
VII. Ita autem eodem seculo Berengarium perstringit Lant-francu3 Lib. de Corpore & Sanguine Domini cap. 2 1. Si verum est, quod de Corpore orsi credis oe adFruis, falsum es quod ab Eccle-fia ubique gentium de eadem re creditur e adfruitur. Omes etaim qui Chrisianos se esse oe dici laetantur, veram Chrisi Carnem verumque ejus Sanguinem, utraque sumta de Virgine, in hoc Sacramento fepercipere gloriantur. Iaterroga universos qui latina linguae nostrarumve literarum notitiam perceperunt. Iuterroga Graecos, Armems, seu cujuslibet nationis Chrisianos quincumque bomines. Ucio ore haucidem se tesantur babere. Porro se universalis Ecclesiae Mes falsa existit, aut numquam fuit Catholica Ecclesia , aut periit. Nihil namque efficacius ad interitum auimarum, quam perniciosus error . Sed non fuisse aut perius Ecclesiam , Catholicus nemo consenserit. Et cap. 2 3. Adzersus tam clara ipsius Domini, ct Sansii Spiritus ejus ab Ecclesia , ct de satu Ecclesiae testimonia objicis tu, π objiciunt qui a te decepti alios decipere moliuutur . Itaqae dicitis : Praedicatum es Evangelium in omnibus Gentibus, eredidit mundus , facta
es Ecclesia, creetit, frusti cavit , sed imperitia male tutelligeutium postea erravit, ct periit: in nobis folis o tu his qui nos sequuntur
Sancta in terris Ecclesia remansit. Hanc facrilegam vanitatem e.errit Evangelica eteritas, O PFophetarum atque Sanctorum Patrum uouviblanda autZoritas Falsum es igitur quod de Corpore Chrisi a te creditur 9 a Fruitur . Ergo vera ejus caro quam accipimus, ct
110쪽
& illos alloquitur, ac si modernos pseudo-Reformatores Lutherum, Calvinum & alios alloqueretur, qui ut hunc & alios errores, quos in Ecclesiam intruierunt, tueantur, dixerunt, & dicunt, se ad purgandam ab erroribus Ecclesiam mistbs. Videant ergo, se Ecclesiam puram & sanctam hoc ac caeteris eorum erroribus polluille, dc adulteralle. VIII. Eodem argumento Berengarianos, dc Calvinistas premit Guilmundus Archiepiscopus Aversanus Lib. I a. de Eucharistiae Sacramento: Si illud, inquit, quod semper Ecclesia tenuit nullis
munitum Guciliis, Apostolicum es, quanto magis illud, qaud σfemper tenuit , oe multis es Couciliis Beneralibus confirmatum, ex solica auctoritate traditum esse credendum es e Sed panem vivam Altaris Domini in Corpus es' Sanguinem Christi subsantialiter commutari non sicut delirat Berengarius , Corporis of Sanguinis Domiui Auras tantum esse θ' umbras, aut intra se latentem Chri- sum tegere unizersalis Ecclesiae confensione roboratum es. Secura igitur τυ ce, gubernante Domino Deo nostro ct Saliatore Pesu Christo id a nobis ameri potes .... Notissimum namque es hoc tempure ,
priusquam Berengarius infantistet, b Umodi ve fauius numquam fuisse. Sed ex tempore Grasi Ecclesia tu Apostolis, ct Apostolorum
Discipulis fuit : fed neque potia uxquam desiit. Mentiretur eui Scriptura per Prophetas clamaos is Et Regni ejus non erit lini S , , . Meotiretur 9 i a Veritas quae ait se Ecce ego vobilcum sum usque ad consummationem secuti,, . Sed absit hoc , ut mentiri pumori/as vel tu verbis propriis, vel in tantis tesibus fuis. Numquam
igitur post Christum Ecclesia orsi esse cessavit. Mu futit igitur Ecclesia Christ : Aut certe Me a Gristo coepisse , ct bucusque perje'
vera e impudentissime mcntientes dicant f ineudaut juxta Dahielis vaticinium , qaatuor principalia Regua Mundi se contrivisse , osen dant se Orbem terrarum implaetisse .... uapropter Ecclesia uosmo Gripo fundata, non is fiereugario , neque lucoepta d Turouis vel Andegavis , sed scut praecepit Gripus er Pr betae praedixerutit, ab Perinobmis, tu aeternum vulcat: Nereoariaua ver3 vefaria ad Ecelesiam Christi nou pertineus tu aeternum confusa conticescat. An hic
Guit mundi discurius ad moderno, Acatholicos, eorumque dogmmata converti pollit, pii ac prudentis Lectoris judicio relinquo. Videant modo Calvinistae, quantum insaniunt, dum dicunt, do ctrinam de vera ac reali panis & vini conversione in Corpus e Mi guinem Christi, ejusque reali praesentia, a Paschalio ortum habuit te. Cum potius dicere deberent, umbratilem, quam fingunt,pr.esentiam a Berengario confictam, ante ipsum a nemine ex cog tatam tuille, nisi a Joanne Scoto ejus sodali. Cxtera pro hac ver N a rita Diuitiaco by Gorale