장음표시 사용
111쪽
inate documenta, sicut & haereticorum objecta, locis supra citatis a me prolata dc delenta quisque videre poterit.
De Roscelini, Bogomitorum & Tanchelini
haeresibus. q. I. Roselini error. I. rim OsCE LINUs patria Compendiensis Compi ne ) fuit a professione dialecticus , &, ut sertur, Petri Abas ardix praxeptor. Is de ineffabili S. Trinitatis Mysterio volens plus quam oportet sapere, & dialecticis sophisnatibus illud exponere, in haeresim incidit dicens: In Deo tres Personas esse tres res ab inviicem separatas, sicut Dux tres Angeli: ita tamen ut una sit vota eas ct potesas : aut Patrem oe Spiritum Sanctum esse incarnatum, tres Deos vere posse dici, s Uus admitteret. In hunc suum erroremarahere conabatur Lanistancum , &Anselmum tunc Beccensem Abbatem, sed falso. Imo cum hoc S. Anselmus rescivillet, ab ac nota se & Lanistancum aperte purgat in Epistola 4 I. Lib. a. ad ulconem Episcopum Beluacensem data. Audio, inquit,s quod Tamen absque dubietate credere non possum quia Rincetinus Clericus dicit, in Deo tres Personas esse tres res ab invicem separatas, sicut sunt tres Angeli: ita tamen ut una sit voluntas ct potestas : aut Patrem σ Spiritum Santium esse incarnatum , ct tres Deos vere posscdiei s usus admitteret. In qua sententia asserit venerabilis memoriae Archiepiscopum Lanifraneum fuisse , ct me esse . xuapropter dictum es, Concilium a venerabili Remensi Archiepiscopo Roualdo colligendum esse in proximo . Luoniam ergo puto reverentiam vesram ibi praesentem futuram s volo ut instructa sit, quid pro me respondere debeat, si ratio exegerit. Archiepiscopum quidem Lantis cum vita ejus muItis religiosis Osapientibus viris vota , quia de eo numquam aliquid tale fonuit, ab hoc errore fatis excusat: O absentia ct mors
ejus omnem de eo novam accusationem recusat. De me autem hanc veram omnes homines habere volo sententiam. Inde sincera fidei suae
confessione exposita , anathema dicit Roscelino, & cuicumque , qui cum illo senserit. II. Pr.eside igitur Ramaldo Remensi coactum est Suessionense Concilium anno Iosa. , in quo RotcelinuS damnatum errorem suum Diuitiaco by Cooste
112쪽
surim ejuravit. Quia vero postea errorem suum resumsit, cui ficte, & non ex animo nuntium dixerat: S. Anselmus qui contra ipsum inchoaverat Librum De Fide Trinitatis , c Incarnatione Verbi, sed intermiserat, audiens eum coram Synodo errorem re tractaste , cum accepisset, eum in sua perseverantem sententia dicere, se non ob aliud ejurasse quod dicebat, nisi quia timebat, ne a populo interficeretur s precibus Fratrum coactus coeptum opus resumsit, Rabsolvit, ut ipse testatur ejusdem Libri cap. I. Itaque ibi cap. 3. ostendit, quod in Divinis non sunt tres Dii , R quamquam sint tres res personales, una tamen est res essentialis. Et hoc modo : Nihil, inquit, prohibet dicere, duas personas , Patrem ct Filium esse, si tamen intelligatur, cujusmodi sint res. Non enim sic sunt Pater ct Filius duae res, ut in his duabus rebus in teli atur eorum substantia , sed eorum relationes . Hoc autem modo stelinum non intelligere duas personas esse duas res, ostendit:
tum quia dicit Patrem, & Filium esse duas personas per se separa trin, alia S sequeretur, quod incarnato Filio estet incarnatus RPater: quasi si Pater & Filius essent duae res in personis, sed unum,& non separatae in substantia ut fides Catholica docet non potuisset incarnari Filius, quin incarnatus elset Sc Pater. Tum quia cum ait, Patrem A Filium esse duas res, sicut sunt duo Angeli, vel duae animae : Aperte monstrat, se non de pluralitate vel separatione illa loqui, quae in illis est personis fecundum propria, nempe denalia una eademque numero re duo Angeli dicuntur, aut duae animae suec suum aliquid numero de duobus Angelis dicitur , aut de duabus animabus f scut Patrem O Filium dicimus de Deo uno numero , o unum numero Deum de Patre ct Filio . Credimus enim di dicimus , quia Deus es Pater , Deus es Filius, ct conversim Pater es Deus ,s Filius es Deus: O tamen nec credimas nec dicimus plures esse Deor: sed ita unum esse Deum numero , sicut naturri quamvis Pateroe Filius non sui unus ,sed duo. Angelum enim O animam fecundum substautiam dicimus, Non fecundum relationem. Haec &alia S. Al
stimus. Quare concludit, quod si quidquid dicitur de Filio debeat dici non negari de Patre, ita ut si Filius est incarnatus, debeat dici incarnatus est Pater, haeresi Sabellii via aperitur. Vel si ut hoc evitetur, dicatur, tres personas Divinas else tres res unam quamque per se se, sicut sunt tres Angeli, jam tres Dii erunt, &Polytheismus constituitur. IlI. Hoc idem exponit Lib. I. Epist a s. ubi de Roscelino ait: Ruod ergo dicit tres Personas tres res, aut vult intelligi fecundumrres relationes, ides fecundum quod Deus dicitur Pater er filius, diis Patre ct is Pilio procedeur Spiritas s aut secuisum is quod De t
113쪽
dicitur . Sed si ipsas tres relationes dicit tres res esse , supersia is edicit. Nullus enim negat, hoc modo tres Perfoum esse tres res. Sic tamen ut diligenter inrelligatur, quomodo ipsa relationes dicantur
νes, ct cujusmodi rer , ct si aliquid faciuος eadem relationes circa
substantiam, quemadmodum multa accideutis, an Nou. Ruamvis nouetideatar hoc modo intelligere tres res , quas dicit: ex eo quia subjungit, trium Personarum unam esse voluntaἰem aut potesatem . Nais tres ipse Personae non habens voluπtatem aut potesatem secundum relationes , sed fecundum quod unaquaeq e Perseos Deus es . Psed sdicit tres Personas esse tres res fecuπdsim quod unaquaeque Persuaes Deus, aut tres Deos vult constituere: aut Non intelligit quod dicit. IV. Re vera autem Roscelinus iste tot verborum involucris
errorem suum tegit, ut vel ipse deceptus esse, vel alios decipere velle videatur. Nam ex una parte dicit, Personas Divinas esse tres res, sicut sunt tres Angeli, & tres animae, quibus videtur constituere tres Deos. EX alia vero dicit, quod in tribus est una voluntas , & una potestas, & quod incarnato Filio incarnatus sit Pater, quae priori dicio contradicunt. Si enim Personae Divina: sunt tres
res, sicut tres Angeli, unde dici possunt tres Dii s jam illis non est una , sed separata voluntas & potestas, nec quidquid dicitur
de una Persona dici potest de altera. Illius igitur error ex eo procedebat, quia distinguere vel nesciebat, vel nolebat in Divinis ea quae sunt absoluta ab iis quae relativa sunt. De hoc S. Thomasqil. s. de Potentia art. s. ad I 4. Si, inquit ε, Pater ct Filias ct Spiritus Sauctus non re fed ratione disterunt, nihil prιbibet unum de a tero praedicari, scut vestis er tunica de se invicem praedicantur s drsimiliter Pater esset Filius, ct e converso, quae es haeresis Sabelliana. de dicendum es , quod Pater o Filius oe Spiritus Sanctus faut tres res , ut Augusinus dicit in Lib. de Doctrina Christiana , si res
pro re relativa accipiatur. Si enim fumatur pro absiluto , sic sunt unares, ut idem Augustinus dicit: ρο hoc modo famendum es quod Damascenus dicit, quod sunt unum re . xuod autem dic it quod ratione tantum disinguuntur, communiter exponitur , ides relatione. Nam relatio et si per comparationem ad relationem oppositam distinctionem realem faciat in Divinis : tamen ab Ufentia Disina non differt nisi ratione , cum bac etiam relatio inter omnia genera debiliori modo res fit.
Haec S. ThomaS. V. Roscelino quoque tribuitur, quod filios Sacerdotum non este admittendos ad Sacros Ordines tamquamOrdinum incapaces, pertinaciter contenderet. De quo graviter cum rerstringit Theobaldus Stainpensis Magister Oxnefordiae in Epistola ad ipsum 1 cripta S edita Tomo 3. Spicilegii Dacheriani pag. mihi 448.
114쪽
D Hi Dei , verius tamen Diaboli) ex Manichaeorum & Maia satianorum deliriis seciam suam conflabant. Post varias Orbis partes seductas,tandem anno III 8. Alexio Commeno impetante,ejus prudentia detecta est, ejusdemque mandato nefariae sectae primceps Basilius profestione medicus, habitu monachus, post exactam ab eo traditam errorum suorum descriptionem, igne combustus fuit, ut meruerat. Ita narrat ranaras : His temporibus secta nefaria Bongimilarum extitit, cujus praeco doctorque primarius fuit quidam Basilius medicus, habitu monactas , sed ipso potiis A atana
ivdutus. G ui cum anuis quindecim erroris illius peruiciso dogmata
didicisset, quinquaginta duobus docuisset, totum ferὸ Orbem fua pestis
implevit . Taudem etiam urbem Imperatricem ivressus tu manifeso crimine es .eritatis inimicus deprehensus. Nam Imperator ejus impietate cognitε, simulasit se fidem habere homini infelici, O magistrum appellavit , O salvatorem errantium ansmarum . His ct pluribus aliis aegrὰ quidem ct tardΘ, sed tamen effecit tandem , ut homo pestifer evomeret virus suae improbitatis. Sed fera cassibus irretita , doctricam ejus vulgavit, O dogmata contemst: communique offragio in equestri theatro imposiorem comburi jussit. II. Haeresis hujus, omnium haereseon acervi, singula capita Alexit Imperatoris jussu recensuit Euthymius in Panopita tit. II. gomiti ergo primo rejiciebant Molaicos omnes, aliosque Sacrae Scripturae Libros,praeter Psalteri uin, sexdecim Proplietas, quatuor Evangelia, Actus Apostolorum & eorum Epistolas, atque
Apocalypsim . Hoc cum Manichaeis commune habebant, nimirum Vetus Testamentum a bono Deo non esse , nec ad ipsum pertinere viros justos qui in eo celebrantur. Ex Libris etiam quos rejiciebant ad errores suos propugnandos loca proferebant: aliorum vero Librorum sententiis convicii statim ad allegoriam consu-giebant . III. Secundo: Simplicibus sucum facientes, se credere in Patrem , in Filium, oc Spiritum Sanctum dicebant, sed re vera patri haec tria nomina cum Sabellianis tribuebant: addentes de suo hoc delirium, nempe Deum Patrem corporea forma praeditum eXbinis cerebri panniculis hinos radios emittere, quorum unus ellet
Filius, alter Spiritus Sanctus.
115쪽
IV. Tertio: Filium & Spiritum Sanctum in Patrem iterum reverti , & qui a multis retro seculis tres Personae fuerat, rursus unam factum esse Personam . V. Quarto : Filium & Spiritum Sanctum usque ad quinquies millesimum &quingentesimum annum eXtitisse negabant. VI. Quinto: Filium a Patre, Spiritum Sanctum a FiIio geni tum s Hunc autem Judam Proditorem & undecim Apostolos genuisse, effutiebant. VII. Sexto: Daemonem, qui a Salvatore appellatus est Satanas, filium etiam Dei Patris elle,& vocari Satanael, & Filio Verbo natu majorem ac praestantiorem, sed sua dignitate elatum, de desectione cogitasse, & ministras tentat te Potestates. VIII. Septimo: Satanaelem e Coelo dejectum Angelis, quos seduxerat & secum traxerat, audaciam injecisse, & habito cum
iptis consilio, Firmamentum produxiste, terram ornasse, plantaS, animantia, ipsumque hominem produxisse. IX. Octavo : Cum homines acerbo Daemonum imperio promerentur , & crudeliter perderentur s vix paucos ex parte Patris extitille, & in Angelorum ordinem alcendisse, nempe solos eos, qui in Genealogiis Evangelii Matthaei R Lucae recensentur. Tandem Patrem se decipi & injuria assici animadvertisse, qui cum praestantiorem hominis partem animam tribuisset, majore tamen hominum numero privaretur s animaeque misertum quam insutilarat, ad ultionem Verbum ex corde suo eructasse, idest Filium & Deum. Hunc este ajebant Michaelem Archangelum : Descendisse de Coelo, & per aurem Virginis dexteram influxisse: carnem indutile, quae specie tenus ex materia constet, & humani corporis figuram reserat, cum tamen re vera materiae sit expers, ac Divina . Passionem, Mortem , Resurrectionem simulasse , ac demum peracta scaena, & deposita persona confudisse Desertorem, ipsum in tartara detrusisse, ipsiusque nomini ademille syllabam El, quae est Angelica, voluilleque , ut non Satanaeι, sed Satana deinceps vocaretur . EXpleto autem ministerio rever1um ad Patrem, S ad illius dexteram assidere in latio, ex quo Satanael fuerat ejectuS .X. Nono: Fabulabantur insuper, Angelos qui ceciderant, cum intellexistent, loca ipsorum ex hominibus complenda fore , filias hominum impudenter conspexiste, easque accepille in uλores, quo
semen ipsorum reverteretur ad loca patrum suorum .
XI. Decimo : Moysen a Satanae te deceptum Judaeorum populum eduxisse de AEgypto portentis & signis virtute ejusdem Sat naelis patratis, & ab ipso Legem acceptile in Monte Sinai, ac per illam
116쪽
DE BOGO MILI s. Iosillam infinitam hominum multitudinem perdidisse. Atque hujus
rei Paulum Apostolum testem laudabant dicentem, Concupisceuriam nesciebam uisper Legem, & rurSuS, Advendente mandato pec
XII. Undecimo: Eos tantum Sanctos praedicabant, qui apud Matthaeum & Lucam in Genealogiis commemorantur, & sexd cim Prophetas, & Apostolos &. Martyres, qui ne Idola adorarent, occisi sunt. Sacerdotes autem dc Patres omnes tamquam Idolorrum cultores reprobos esse . Cultum enim Imaginum idololair amappellabant. XIII. Duodecimo: Sanctorum sepulchris assidere Daemones effutiebant, portentaque edere sub eorum persona, ut homin decipiant. Ac. insuper solos Daemones tamquam arcum sagittam effugere, singulos autem singulis hominibus inhabitare. . XIV. Tertiodecimo: Crucem despiciebant, quod in ea Salva tor dicatur occisus: & cum argumento ab Energumeuis petito premerentur, qui ad Crucem accurrebant, & vociferabantur sCrucem a Daemonibus ut proprium opus amari respondebant, quamvis illam interdum fugiant, ut homines in errorem inducticam honorent, ut Daemonum inimicam & expultricem. Unde cum Alexius Imperator duas pyras parari jusIillet, quarum uni Crux supereminebat, igneque damnati et omnes de hac ha: resi delatos , Optione data, ut quam vellent pyram eligerent, agniti sunt Bogo nili, quod pyram Cruce carentem eligerent, Catholici rogum Cruce insignem. Hoc judicio simulaverat Imperator, ut quinam vere essent haeretici detegerent. Ita refert Anna Omnena Lib. I s. Ale XiadOS.
XV. Quartodecimo: Nostrum Baptisma Joannis eise dicebant, quod per aquam fiat: suum vero Christi, quod per spiritum. Quamobrem Catholicos qui ad impiam eorum seciam deficiebant
rebapti Zabant, hoc ritu: statuto ad confellionem continuamque precationem tempore, Joannis Evangelium capiti eorum impone hant, S Spiritum Sanctum suum invocabant, & Pater uoster canebant .
XVI. Quintodecimo: Mysticum adorandumque Ecclesiae Sacrificium contemnebant, dc Sanctam Corporis ec Sanguinis Domini communionem D. emonum in Templis habitantium homines blasphemi appellabant. Porro Communionis panem precationem illam Pater noster vocabant f Communionis calicem Testamentum, quod in Evangelio commemoratur I cc utriusque perceptionem mysticam Coenam cise dicebant. De hoc errore At na Com-
117쪽
Daemonam profanus appellabat. Et quod legitimis caeremoniis rite consecrari ae fleri apud uos soleat Corpus Sanguis Ous, qui primus fuit idem Pontifex ct vittima , asperuabatur co uetudiuem religiosam , ct reprobabilem revocandamque censebat.
XVII. Sextodecimo : Daemones in templis habitare, &Satanam sibi celeberrimum quondam Jerosolymorum elegi iste, eoque everso , Templum Sanctae Sophiae Constantinopoli su1ceptile blasephemabant.1 XVuI. Decimoseptimo : Unicam esse putabant orationem , quam Dominus in Evangeliis tradidit, scilicet Pater uoser: & eam Mam frequentabant, septies in die, quinquies nocte, immo quoties ad precandum accedebant. Reliquas vero precandi formulas, tamquam multiloquium Gentibus conveniens rejiciebant. XIX. Decimo octavo: Basilius sectae princeps asserebat, hanc Domini vocem suis in Evangeliis scriptam elle: Daemunia cυlite, non ut vobis prosimi, sed ne ob mi, eosque Christo bc Spiritu Sancto fortiores. O linguam praecidendam lXX. Decimo nono. Hanc item Domini vocem in Evangelio scriptam mentiebantur: omni ratione faluti vestrae confriite. Ideli, inquiebant, omni arte R dolo simulantes fidem eorum qui vos opprimunt , servλte vos a periculo & morte, quae vobis ab illis imminet .
XXI. Vigesimo. Suos omnes, in quibus Spiritus Sanctus habitaret, Dei parentes elise , & nominari gloriabantur, quod Dei Verbum conciperent, in utero gererent, & alios docendo parerent s nihilque prae ipsis habuisse Virginem Deiparam. Hos vero non mori, sed tamquam in somno transmutari. Insuper se non in1bmnis solum, sed re vera cernere patrem ut senem densa barba Ornatum, Filium tanquam juvenem pubescentein, Spiritum Sanctum imberbem adolescentem. XXII. Vigesimo primo : Monachorum habitu incedebant ad suspicionem vitandam. Qualibet feria secunda, quarta, bc sexta jejunium indicebant usque ad horam nonam, quod invitati solvebant, & occasione data opipare epulabantur. Initiandis tamen
eorum venena non statim propinabant.
XXIII. Vigesimo secundo. Scripturae Sacrae Libros, quos re cipiebant, suis accommodabant erroribus . Sectam suam vocabant Bethlehem, in se Christum nasci dicentes, seu Verbum Dei, quo fidei veritas praedicatur. Catholicam Ecclesiam eise Herodem,
quae Verbum apud eos natum occidere conetur .
XXIV. Vigesimo tertio: Rachelem fuisse mulierem viduam, quaecum duas taberet Iantes filias, quo tempore Herodes pue
118쪽
ros omnes intersecit, honorem & gratiam apud ipsum se inituram arbitrata, eas in speciem marium mutatas attulit. Quae cum essent pariter interfectae, Rachel ita lugebat, ut nullam consolati nem admitteret. Rachelem Patrem esse Coelestem, cujus filiae
sunt anima Adae M anima Christi, quibus ab Herode, idest a Mundi Principe sublatis, Patrem lugere mortem illarum, & omnem
R Vigesimo quarto: Cameli pilos, ex quibus S. Ioannis
vestimentum contextum in Evangelio legimus , Mosaicae legis praecepta interpretabantur, quae instar cameli impura sit, cum ocelam carnium, nuptias, & jusjurandum, & sacrificia , & caedes ,& alia multa his similia permittat. Zonam pelliceam Evangelium, quod ovium pellibus astutum est. Mosaicae Legis adhortationes , locustas a mel silvestre Evangelium intelligebant. Catholicos appellabant Pharisaeos & Sadducaeos, qui ad Ioannis Baptisema accedebant, & gen tua viperariim. Christi calceamenta dicebant este miracula , quae discipulis & turbis demonstravit. Quae quidem Joannes 1olvere non poterat, quippe qui nullo modo vale bat ea miracula patrare . Ventilabrum elie Evangelicum sermonem, aream Christianos homines, triticum fidem suam , paleam fidem nostram. Montem altum est e secundum Coelum , in quem Christus a Diabolo sublatus vidit omnia Regna Mundi. Beatitudines omnes Evangelicas de Bogomilis esse dictas. XXVI. Vigesimo quinto: in his Evangelii verbis Epo consartiens adversario τuo , Adversarii nomine Diabolum intelligi dicebant .
XXVII. Vigesimo sexto: Ad callibatus necessitatem adstrue dam , & matrimonium tollendum, verba illi usurpabant, is resurrectiυne neque nubent, neque nubentur : Relurrectionem Poenitentiam & vitam Evangelicam interpretantes. XXVII l. Vigesimo septimo: In his verbis, Tu autem eium oras, intra in cubiculum tuum, cubiculi nomine mentem intelligi, ideoque preces in Ecclesia non esse fundendas, dicebant. XXIX. Vigesimo octavo : H. ec verba exponentes, Respicite volatilia Caeli, quoniam non ferunt neque metunt: Volatilia Coeli Monachos esse dicebant in columnis, aut domunculis degentes , qui cum inertem vitam traducant, tamen a Patre Coelesti nutriuntur . Sed ipsos vero esse lilia agri propter morum candorem, &
XXX. Tandem e quibuslibet tormentis Angelorum ore se
eripiendos jactabant, si sectae suae secreta fideliter custodirent. Et ideo Basilium sectae auctorem noctu a Daemonibus fuisse lapidibus O a im-
119쪽
impetitum, quod sectae arcana Alexio Imperatori se proselytum simulanti imprudens revelallet. XXXI. IJ.ic de Begomilis refert Natalis Alexandre in Hist. I ccl. Sec. II. R II. cap. 4. art. s. ex Euthymio in Panopita, Anna Coninena ipsius Alexit imperatoris filia in Alexiade, oc armenopulo Lib. 8. de Sectis cap. I a. Quae ideo exponere decrevi, ut in hac una tecta omnia fere praecedentium deliramenta coacervata ocaucta Lector videat ac detestetur.
Tanehelini error I. I. Anchelini genus & patria in obscuro latent, sola nequitia I eum prodidit, ac notum fecit. Duo errorum ejuS capita fuere. Unum, quod ministerium Episcoporum & Sacerdotum inane ellet, nec a Christo institutum. Alterum, quod Sacrosancti Corporis & Sanguinis Domini perceptio ad salutem aeternam nihil proliccret. Suae haeresi propagandae locum elegit Antueri iam nombilem in Belgio urbem: A quidem opportune. Nam tunc iri ea Civitate unicus tantum erat Sacerdos s iique ob incestam cum nepte familiaritatem nullius apud populum fidei, bc auctoritatis. Gregem ergo Pastoris custodia destitutum Tanchelinus invadens, facile dispersit, & ad suam nequitiam distraxit. Homo erat aeque flagitiosus ac superbus , ter mille stipatoribus vallatus incedebat
apparatu magnifico, vestibus deauratis ornatus, convivia lauti11ima instruens, quibus Antuerpiensium gratiam & honorem adeo sibi conciliaverat, ut aquam qua corpus tuum laverat biberent, ac reliquiarum loco reconderent. Adeoque eos dementaverat, ut cum filias sub matrum oculis, uxores praesentibus maritis con strupraret, idque ut opus spiritale eis proponeret, miseri allienti
II. Totum hoc ex Hugone auctore coaevo in Vita S. Norberti C. 34. apud Surium Tom. 3. diesJunii, ubi hujus nefariae haereseos initia dc progrestiis describens: es aute inquit,praeterauudum, qaare vocatus fuerit Haeresiarcha iste ad fuycipiendam Autuer- piensem Ecclesiam. Ese Antuerpia oppidum amplissmum O populosum , is quo unus erat tantitan Sacerdos , qui curam totius populi ibidem commorantis gerebat: sed prae nimia multitudine er frequevti Negligentia non poterat: nee credebatur ei, quod θ' i e quasi tu co
jugio ct copula carnali nepotem Dam tu tertio gradu manifestὰ fociam fui sceleris haberet. Hauc ob causam popular ille quasi grex obj μς
120쪽
Pasore per multos errorum anfratius deviabat. Unde contigit, ut hae, elicus quidam mirae subtilitatis ct seductor , Tancbelinus nυmine , illuc adveniens , tu eadem gente locum suae imposurae iuveniret. Eratis omnium Deleritis us , Deique , ct omnium Sacrameutorum ejus ,
totiusque Religionis , O Gripia dei binis. Ita ut ministerium Episcoporum O Sacerdotum nihil esse dicerer, er Sacrofaudii Corporis O Sanguinis Domini perceptionem ad salutem perpetuam prodesse
Itaque illum populum, cui jam per multa tempora borum veritas suntiata non fuerat, in hos errores induxit. Credebant ei, ct sequebantur eum circiter tria milIia armatorum, uec erat Dux , aut Epriseopus, aut Princeps , qui auderet ei resistere, vel occurrere , nec ante eam , nisi sedium ejus amplecteretur, apparere . Cum pretioso apparatu in etesibus deauratis , triplici funiculo crinibus intortis , oecuro intexto ligamine triplicatis lucedebat, verbisque persuasibilibus , magnisque conviviorum apparatibus benevolentiam eorum ad seduceudos eos exhauriebat. Res mira o supenda l lotiones ejus bibebant , o reliquiarum Deo asportantes recondebaut: ct cum Alias tu matrum
praesentia , sponsasque. maritis videntibus corrumperet: opus Apirituale id esse asserebat s in tantum ut infelicem se diceret, qui Micconjunctioni nefaria misceri non meruisset. Haec turpissima O' dete sanda hominis imposura , etiam post mortem ejus extirpari nullate-xust potuit, licet duodecim Clericorum congregatio ab Episcopo iufubsidium Sacerdotis, qui fotas erat , ix Ecclesia Saulii Micbaelis iu-situta esset. En quantum aditum Diaboli parat insidiis ad corrumpendum grenem Cluisti desectus numeri, Zeli, ec bonae vitae Sacerdotum .
III. Ad hanc exterminandam haeresim, & Antuerpiensem populum ad Fidei veritatem revocandum S. Norbertus Ordinis Fra monstratensis conditor cum selectis Fratribus invitatus, ingentem errantium numerum ad Ecclesiae fidem reduxit, teste praelato Hugone in ejus Vita cap. 36. Grassata est Tancheliui haeresis ab anno circiter millesimo centesimo undecimo , ad annum usque millesimuin centesimum vigesimum seXtum, quo S. Norbertus Antuer-piam prosectus est.