장음표시 사용
151쪽
lis. Deinde probat, non oportere conjugium inter solos virgines iniri, tum ex olea cui praecepit Deus ut sornicariam duceretii orem olea: I. v. a. tum ex dicto Pauli I. Cor. 7. v. 36., qui concedit: viduae, ut cui vult nubat. Sed de lioc alibi egi contra Montanistas & alios. IV. Secundo : Errabant non solum, quia damnabant nuptias, sed quia cum Manichaeis a carnibus animalium oc omnibus ex coitu genitis velut immundis abstinebant. Ita S. Bernardus dicto Serm. 66. in Cant. Abstinent namque hi sui praedixit ille I. Timoth. 4. V. 3I. a cibis, quos creavit Deus ad percipiendum cum gratiarum aDione : hinc quoque haereticos se probantes, non sane quia abstinent , sed quia haeretice abstinent. Nam ct ego interdum abstineo : sed abstineutia mea satisfartio es pro peccatis , nonfupersitio pro impietate. Num redarguimus Paulam, quod castigat corpus suum, di is fervi tutem redigit s/ Abstinebo a vino , quia in vino luxuria es: aut si iu-flamus sum modico utar juxta consilium Pauli. Abstinebo is carnibus,
ne dum ulmis nutriunt carnem , simul O carnis natriaut Sitia ....Haereticus aliter . Nempe horreι luc, ct quidquid ex eo conscitur spopremὸ omne quod ex coitu procreatur. Reete ct Christianὰ , si nouidcirco quia ex coitu ,sed ne ad coitum provocent. His-aliis S. Ab- has munit jejunia dc abstinentias Catholicorum a calumniis modernorum HeterodoXOrum.
V. Tertio: Suam dumtaxat sectam Ecelesiam esse asserebant, N Apostolicos, idest Apostolorum successores se else gloriabantur, R quotidie in mensa sua Christi Corpus & Sanguinem conlecran di potestatem habere. Num hos imitentur moderni ProtestanteS, qui apud te solos veram Ecclesiam S verum Evangelium esse dictitant, se Evangelicos nominantes, ac reliquas Ecclesias in Paratu apostataste et sutientes, judicet quisque. Utique ergo audiant Lernardum : Non ignoro, inquit, quod se oesolos Corpus Gripi esse glorientur , sed sibi hoe persuadeant qui illud quoquὰ perfu0um babeut , potestatem se habere quotidie tu mesia fua Grpus Gripi σSurauiuem confecrandi ad nutrieudum se in tarpus Gripi mem' bra. Nempe Deiant se esse Decessores Apostolorum Apo Llicos
nominant, nullum tamen apopolatus Di Iiguum valeutes opendere .
tiuo que lucerna sub modio γ, , Vos estis lux mundi, , disium est Apostolis , ct ideo Apostoli super candelabrum, ut totu luceant muυ-do . Pudeat fuccessores Apostolarum lucem non esse mutat sed modii ,
muNdi autem tenebras. Dicamus eis , Mosesis tenebrae muudi'. 91 Heamus ad alia . Se dica,t Ecclesiam . Sed conta adicunt ei qui
dicit se Non potest Civitas abi condi supra montem rosita ,,. Done lapidem de monIe abcusum si e manibus, moviem factum , ct in
152쪽
plentem mundum vestris ereditis iuelusum antris Hubet Ofemper habet integram Christus haereditatem fuam , ct possessionem afuam terminos terrae. Se putius subtrahunt huic magnae haereditati , qui orso illam conantur detrahere .
His addebant, ut scribit Everuinus praepositus Stein teldensis ad S. Bernardum : Gemlibet sicut inter eos baptizatum dicunt Eletium habere potesatem alios baptizandi, tu mensa sua Corpus Grim ct Sanguinem conscrandi. Vl. Quarto: Ecclesiasticis ordinibus &Praelatis detrahebant, nulla ipsos in conterendis & conficiendis Sacramentis potestate praeditos asserentes, si peccatores estent. Hunc errorem hauserant a Donatistis. Contra eos tamen S. Bernardus: Iam veris, inquit, qui Ecclesiam non agnoscunt, non es mirum , si ordinibus Ecclesiae detrahunt, si instituta non recipiunt, s Sacramenta contemnunt , si maudatis non obediunt. Peccatores, inquiunt , fum Aposυ-lici , Archiepiscopi, Episcopi , Presisteri: ac per boc uec dandis, nec accipiendis idonei Sacramentis. Nunquam duo sa convenient, Episcopum esse O peccatorem e Falsum est. Discopus erat Caipbus : Otamen quantus peccator, qui in Dominum mortis didiabat sentetitiami
Si negas Episcopum, arguet te resimonium Dannis Joan. II. U. II. qui eum in testimonium fui Pontiscatus etiam propbetasse refert. o- solus erat Pudas , O iicit avarus Osceleratus, elesius tamen a Domino . Au tu de illius aposolatu dubitas, quem Dominus elegit e, , Nonne ego, inquit, vos duodecim elegi, oc unus ex vobis Diabolus est Ioan. 6. v. 7 I. Audis eumdem electum Apostolum, oeextitisse Diabolum , ct negas posse esse Episcopum , qui peccator es s Super Cathedram Mosi federunt Scribae ct marisaei, ct qui nouobedierunt eis tauquam Episcopis , inobedientia rei fuerunt, etiam iuiuum Dominum praecipientem 2 dicentem ,, Quae dicunt facile , , . Pater erxo , quamvis Scribae, quamois Pharisaei , quamvis Cideliceς maximi peccatores : propter cathedram tamen Mosi, ad eos quoquc nihilominus pertivere quod item dixit ,, Qui vos audit, me audit:&qui vos spernit, me spernit ,, s Lucae Io. v. I 6.
VII. Quinto : Baptismum parvulorum, invocationem Sanct rum , orationeS pro defunctis rejiciebant, Purgatorium ignem negantes. Nunquid isti praebuerunt facem Anabaptistis, Calvinistis , & aliis nostri temporis eadem 1entientibus f Audiant ergo
S. Bernardum : Irrident nos, inquit, quod baptizamus infantes, cpuod oramus pro mortuis, quod Sandilorum suffragia populumas . Iu omnigeuere bomiuum, atque in utroque sexu festiuaut proscribere orsum, in adultis O paroulis , tu vivis ct mortuis , hinc quidem infantibus de impossibilitate natura, isde vero adultis en distic allate couliueutiae praescribentes. Dein Diuiligoo by Corale
153쪽
Deinde pro Baptismo infantium ait: Ruid enim si infans pro fe loqui non potes, pro quo vox sanguinis fratris fui, ct talis fratris ,
clamat ad Deum de terrae Adsat O elamat nihilominus mater Eeclesia. diuid tamen infans θ Nonse ct ipse videtur tibi inhiare quodammtiri fontibus Salvatoris , vociferari ad Deum , fui ue vagitibus clamitare , Domine vim patior responde pro me e Flagitat auxi-ιium gνatiae, quia vim patitur is natura salias ab origine, vel peccat o Clamat innoceutia miseri, clamat Quorantia parvuli, clamat addictἱ in mitas. Ita ergo clamaut hac omnia , faucis fratris, Mes matris , destitutio misera, ct miseria desituti, O clamatar ad Patrem . Porr3 Pater se ipsum negare non potest, Pater enim es. Nemo mihi dicat, quia non habet fidem,cui mater impertit fuam, involvens illi in Sacramento , quousque idoneus fiat proprio, non tantum feno, sed di affensu evolutam puramque percipere. Numquid breve pallium es , ut non possit ambos cooperire e Magna es Ecclesia des. Numquid minor se Chananaeae mulieris, quam constat O Miae sincere potui e oesbi e Ideo audivit se O mulier magna est fides tuai fiat tibi sicut petisti se . Numquid minor se illorum s qui parobticum per tegulas
demittentes, animae illi simul ct corporis obtinuere salutem ρ . . . Pro Baptismo infantium alibi egi praecipue cap. 86. F. a. agens contra Gandulfum. VIII. Pro intercessione Sanctorum , & orationibus pro mortuis, ait S. Bernardus: Viventium quoquὰ preces rustias mortui qui opus habebunt, O digni erunt, mediantibus percipient Angelis :ct eorum qui jam pervenerunt, viventibus adhuc nequaquam folatia deerunt per Deum qui ubique es , ct in Deo nusquam affectu caritatis absentium . Et infra : Non credunt ignem purgatorium resare posmortem s sed satim animam solutam a corpore , vel ad requiem transire , vel damnationem. Ruaerant ergo ab eo qui dixit, quoddam peccatum esse , quod neque in hoc seculo , neque in futuro remitteretur , eur Me dixerit , si nulla manet in futuro remissis , purgatiove peccati . Hactenus S. Bernardus Purgatorium esse ac orationibus mortuos
juvari. Et M. intercelliones prodeste, fuse ostendi alibi. IX. Sexto: Quamvis a quocumque juramento caverent, in sua tamen secta di ili mulanda a Priscillianistis edocti, etiam periurium adhibebant. Ita S. Bernardus Serm. 6s. in Cantic. kuid faeiemus, inquit, his maligni mis vulpibus, ut capi queant , quae
nocere quam vincere malunt, ct ne apparere quidem volunt, sed Iompere e Omnibus ana intentio haereticis semper fuit captare gloriam de singularitate scientiae s sola ista malignior caeteris versutiorque haere' bus , damnis pascitur alienis , propria gloriae negligens . Docta , credo, exemplis veterum, qua prodita evadere non valebaut, sed confestis
154쪽
capiebantur , casta est novo maleficii genere operari insteriam iniquiatatis eὸ licentius, quo latentius. Denique indixere at dicitur a I tebras sibi, firmoverant sibi sermonem sequam A Jura , perjura , se cretum prodere noli se . Enim vero alias ne texuiter quidem jurare ullatenus acquiescant, propter illud de uangelio se Non iurare, neque per coelum, neque per terram M. O pulti ct tardi corde, repleti plaud pharisiaco spiritu, liquantes culicem, ct camelum glutie teri Iurare nou licet, ct pejerare licet e M. x. Septimo : Tanta erat eorum pertinacia, ut mori potius eligerent , quam converti. Unde idem S. Bernardus Serm. 66. ait:
Nec rationibus couviucuntur , quia non intelligunt: nee auHoritatibus corrigdiutur, quia non recipiunt 3 nec flectutitur Dasionibus, quia perversifunt . Probatum es : Mori magis eligunt quam converti. . . Plerumque Meles iniseris manibus aliquos ex eis ad medium traxerunt . maesti fidem, eum, de quibus suspecti videbantua , omnia prorsus Do more negarent, examinati judicto aquae, mendaces iuventi faut quia nempe aqua eos non susceperat, qui enim crimen mendaciter negaverat, in aquam mersus ab aqua non suscipiebatur: cujus judicii Eugenium II. auctorem fuisse ferunt aliqui . Cumae jam negare non possest, quippe deprehens, squε eos non recipiente , arrepιo, ut dicitur , fraeno dentibus tam miserΘ, quam libere impie talem suam son confessi, fed professisunt, palam pietatem adseruex-tes , O pro ea mortem subire parati. Nec minus parati inferre qui adflabant. Itaque irruens in eos popuIus novos haereticis fuae perfidiae Mase res dedit. Approbamus ratam, sed factum ustu suademus : quia fides suadenda es , noa imponenda . diuamquam melius procul dubio gladio eoercentur , Elius videlicet: qui uos μὰ causa gladium portat s quam in suum errorem multos trajicere permittaxtur ,, Dei enim minister ille est, vindex in ira ei qui male agit ,, . XI. Quia vero, reserente Evertano in Epist. ad S.Bernardum, prope Coloniam, ubi haeretis ista magis vigebat, duo illius sectae, quamvis per triduum admoniti, resipiscere noluere, atque ideo a populo rapti, & in ignem conjecti, non solum cum patientia, seclia cum laetitia in ignem introierunt, propter quod martyres ab aliquibus vocabantur I S. Bernardus hunc errorem tollere volens ait: Misautar aliqui, quod non modo patienter, sed ct laeti, ut videbatur , ducerentur ad mortem: sed qui minius advertunt, quanta sit potesas Diabώli, non modὸ in carpora huminum , sed extam is corda , quae femel permissus possederit. Nonne plus es Abimet hominem injicere manus, quam id libenter ab alio fusiuere e Hoc autem in multis potui e Diabolum frequenter experis fumus, quise ipsis aut submer
155쪽
holo siue dubio immittetit . Ego tamen majus existimo, magisque a miror, quod potuit immisisse in cor ejus, ut traderet Dominum, quam ut femetipsum fuspenderet. Nihil ergo simile oabet consantia Mar- rum , ct pertinacia borum : quia mortis contemtum in illis pietas , in isis cordis duritia operat4r . Haec S. Bernardus . Anteipsum vero S. Augustinus Serm. modo a s. qui est de S. Vincentio Martyre a. Vidiores, inquit, non tolerantia facit, sed justitia , quoniam Mar res disceruit causa, non parua. Multi enim
dolores tolerarunt pertiπacia non consantia s litio non virtute spravo errore non recta ratione, Diabolo possideute nou persequente .li. II. De erroribus Folmari. I. Olmarus Praepositus Petrae Stillantis, seu Trimenstein in II Franconia infra Herbipolim circa annum III s. nOVum &inauditum circa modum, quo Corpus & Sanguis Christi existit in Eucharistia, errorem excogitavit, & scrip. tradidit. Existentiam Corporis & Sanguinis Christi in Eucharistia non negabat quidem e sed dicebat, sub specie vini solum Christi Sanguinem sumi sine carne, sub specie panis solam Christi carnem sine ollibus, sine membris corporeis, & sine humani corporis plenitudine , nec Filium hominis, sed carnem Filii hominis manducari. Ubi vero caro Christi est, ibi esse dicebat consequenter & Christum , non
pro parte, sed totum seorsim in carne, totum seorsum in sanguine , totum simul in utroque : quod non ad humani corporis integritatem, sed ad Personae Christi individuam unitatem referendum est . Ubicumque enim Christus est, totus est , etsi totum non est ssicut uno eodemque tempore totus in sepulchro, & totus in inferno erat, sed totum non erat, eo quod trium substantiarum, quae unam faciunt in Christo personam aliquid deerat. In sepulchro enim erat corpus, sed deerat anima s in Interis vero erat anima ,
sed deerat corpus. Ita in Eucharistia sub qualibet specie est totus Christus, sed non totum. Nam sub specie vini est sanguis Christi , sed non corpus a Zc sub specie panis est caro Christi, 1ed non sanguis , non ossa, nec alia corpus integrantia. II. Hunc suum errorem Folmarus ipse in Epistola ad Ebersa duin Archiepiscopum Salisburgensem ita exponit: Ego igitur in Sacrofantio Maserio , sicut spiritualis uvae meracissimum Sangu nemfub Ouisapore ac specie bibere me quidem , sed solum θ' purum, μὰ earne non dubito s ita solam ct puram carnem Chrisi , sine usibus, μὰ
156쪽
membris corporalibus, imis , sine humani corporis plenitudine fuispanis sapore ac Decie , mavducare me credo, nee Filium hominis , sed earnem Filii hominis mauducare eonfiteor. Ubi veris earo Chrsi, ibi eo equenter O Gripus: non pro parte sed totus s totus seorsum in earne, totus feorsum in sanguiue, totas simul tu utroque s nihilo misisseparatas in altero, nihilo magis in utrinque eo unctis totus es intemger , non ad humani corporis integritatem, sed ad Personae Christi individuam unitatem arbitror referendum . oportet enim tu Sacramento hoc tam offerre benὰ , quam rectὰ dividere, ct naturam Verbi is corporis natura disinguere. Tbicumque enim orsus es , eis totum non es, sicut uno eodemque tempore totus insepulchro ct totus in I seruo erat, sed totum non erat, eo quod trium subsantiarum, quinnuam faciunt in oriso Personam aliquid deerat.
III. Iste autem Folmari error refutatur ipsis Christi verbis: Hoc es Corpus meum quod pro vobis tradetur. Non sola autem pars corporis caro pro nobis tradita est , sed totum & integrum Christi corpus: ergo quod in Eucharistia nobis dat manducandum, totum N integrum corpus suum est, non sola caro. Similiter licet ex modo significandi det nobis suum sanguinem seorsum a corpore ,eX parte rei tamen concomitanter cum sanguine dat nobis etiam suum corpus. Quod vero addit Ubicumque Christus est &c. si intelligat, quod Christus una cum suo corpore ubique sit, eo quod corpus Christi ubique sit, errorem Ubiquistarum statuit. Nam licet natura humana in Christo persecte cum Persona Verbi copulata sit, non tamen sub omni & adaequata ratione s & ideo non sequitur, quod quidquid convenit Personae Verbi, conveniat naturae humanae ipsi unitae , sed quantum capax est, & quantum Verbo placuerit. IV. Haeretica tamen ista cogitatio vix concepta & nata, ab ipso parente suo suffocata fuit, eam enim publice retraetavit in Epistola, quam jussu Episcopi Bambergensis, Praelatis omnibus Ba variae & Austriae scripsit, his verbis : Scripsi Domiuo meo quondam Eberbardo Salaurbensi Archiepiscopo de Corpore Domini, quos omnino Non debui 3 afferens, quod in Altari esset quidem verum ,jes non integrum , ides non in omnium suorum pleuitudine ac distultione
membrorum , idque videbar mihi eum multis sapere argumentis QT rationibus , imm3 ct auctoritatibus, quas uecdum forte tuteιι erum ,
Orguisse . God si quis improbat , ct ego : si cui displicet s oe mihi : Aquis eradit O' conspuit, mecum facit. Conueteor euim , quia nυu I Iummodo verum, sed plenum, perseelum tutegrum iu Auari Gorpus es Chrisi ibique in bumam substantiae veritate θ' integritate,Iubaliena licet specie mirabiliter ω' iovi iliter jumitur, qui ad dexte' Tiam. VII. Par. IV. T ranis Disitirso by Cc oste
157쪽
eam Patris Q biliter dominatur . mod qualiter in parte sit totum in Aquiis integrum , frangatur in forma, nec in esseutia dividatur consessum ... .supra omnem susum es, nou foliin bominum , Jed ut ego reor Angelorum: nee habet causam nisi voluntatem , μὰ pote fiam Creatoris. Et hoc quidem in libello , quem de carue ct uuims
Verbi ad Geroebum scripsi, plenius fortassis expressum es , sed absque
praejudicio sententiae melioris. Nec enim is quaestionibus oe arti lis fidei pudor es vel ab hoste doceri s ubi nemo debet naturali equi, ct suom suum quasi ex rasione defendere. Siquidem naturae usum ct rationis terminos, ct discas sis Logicas facultates Fidei majestas excedit: ide)que ubi ides quaritur , argumenta non valent. Et iude est forsitan quod eourro natura usum caput agni cum intemnis oe pedibus vorare praecipimur , sed ossa non confringere : quia qaidquid Dioinum vel humanum es Christi, in Sacrofantio Masterio sumimus, sed Muime facti bujus altitudinem investare praesumimus: Experimento enim didici, quod opprimatur a gloria, qui contra Legem discutit majesalem. Utinam hoc Fol mari exemplo, & documento commoti moderni resipisce
rent Novatores, & captivantes intellectum suum in obsequium fidei, non quae 1ibi ex ratione humana suadentur ι sed quae Divina dictat fides, humili obsequio amplecterentur. Sed quam longe a snt ab hoc salutari consilio, sequentia nimis demonstrabunt. MO- numenta Folinari factum spectantia leguntur Tom. a s. Bibliotb. . Lugdunensis.
q. I. De Austire, ct pariis Sectae nominibus.
I. ECTA haec omnium praecedentium colluvies auctorem habuit Petrum maldo civem Lugdunensem circa annum
II 6o. Occasio illam condendi ei haec luit. Cum civis quidam Lugdunensis inter praecipuos coram ipso & aliis subito interiisset, Petrus imagine mortis territus, ingentem pecuniae quantitatem cerat enim valde dives pauperibus erogavit. Hac beneficentia maximam pauperum multitudinem 1ibi ad vinxit, quos voluntariam paupertatem, Christi & Apostolorum exemplo pro fiteri , ac sectari volui I Cum autem ellet aliquantulum literatuSs Novi
158쪽
Novi Testamenti textum vulgari idiomate docere eos coepit. Quam ob temeritatem reprehensus a Praelatis Ecclesiasticis eorum correctionem contemsit , discipulis suis persuadens, Clerum, quod moribus esset depravatus, sanet.e ipsorum vitae & doctrinae invidere . Cumque anathemate a Romano Pontifice confixi essent, ipsum nihili fecerunt. Ista constant ex Ramerio, qui quondam
inter maldenses Episcopus, Dei aspirante gratia ad Catholicam
fidem conversus Ordini Fratrum Praedicatorum nomen dedit, scripsitque opusculum de Haereticis, quod pene totum est de .maldensium secta ejusque surculis . Floruit autem Raynerius
II. Variis nominibus hi Haeretici appellati sunt, nimirum, Waldenses a Petro maldo sectae auctores Leonisae & Pauperes de Lugduno ab Urbe, ex qua eruperunt s Picardi, Albim es, Lombardi, Bohemi, Bulgari, quia in his regionibus grassabantur. Arnoldistae , EDerrenisae, P epbistae, Lollardi, a variis eorum doctoribus f Pataren3, quod se persecutiones pati gloriarentur s Carbari idest Boni homines ob apparentem morum integritatem. Texerant, quia plerique infimae sortis artifices & textores s Poplicari quoque, Tarlupini, R ibaldi, Piphles a Catholicis vocati sint in odium, & execrationem sectae s Detabbathati, quia in calceo, quem Hispani Zapato appellant, signum speciale ad modum scuti deierebant, inquit Eymericus f Vel Infabbathati, quod nulla Sal batha, seu festivos dies celebrarent, nec a suis cessarent operis diebus apud Catholicos solemnibus, Christi, Beatae Virginis, &Sanctorum cultui consecratis.
Maldensium errores eirea Ecclesiam. I. TUT Aldensium errores inquit Alexandre in Hist. Seculi II.
W R I a. cap. 4. art. 13. s. a. omnium accuratissime recensuit Rainerus, seu Raynerius, cui sane fides adhibenda est . Cum enim olim aldentium fuerit Episcopus, illius sectae doctrinam& mores optime noverat. Igitur maldensium errores in tria capita dividit. Primum continet blasphemias in Romanam Eccle-sam & statuta ipsius & Clerum s Secundum errores circa Sacramenta & Sanctos s Tertium execrationes, quibus honestas quas vis Ecclesiae consuetudines lacerant & execrantur. Flaec omnia . Lectoris mei oculis subjiciam, ut videns fere in omnibus convenire cum iis, qui nostris temporibus se Evangelicos praedicant, inserat, ex quibus lontibus eorum doctrina manarit.
159쪽
II. Primum erroris caput contra Ecclesiam Romanam blasiphemabat . Dicebant enim, quod Romana Ecclesia non sit Eccle-sa Jesu Christi, sed Ecclesia malignantium, eamque sub Silvestro deiecisse , cum venenum possessionum temporalium in eam transfusum fuit ; Sectam suam esse Ecclesiam Christi, quia doctrinam Christi, Evangelii & Apostolorum verbo δc exemplo praeserebat, Romanam vero Ecclesiam este meretricem magnam in Apocalypsi descriptam ob superfluam pompam & ornatum, Omnium errorum sentinam δc magistram, & qui eam sequuntur, maxime Ecclesiastici ordinis, haereticos esse & infideles, se vero solos justos, fideles ac doctrinae Evangelicae veros ac puros observatores . Ideoque ipsos esse vere pauperes, & persecutionein propter iustitiam A fidem pati s & omnia statuta Ecclesiae ob multitudinem Sc gravitatem importabilia esse contemnenda. III. Secundum erroris caput Papam Sc Praelatos Ecclesiae impetebat Papam esse omnium errorum caput, Praelatos esse Scribas, Religio s vero Pharicios, alligant enim aliis onera importabilia, digito autem suo nolunt ea movere, δc festucam in oculis aliorum vident, trabem vero in oculis suis non vident, quos reprehendit Christus Matth. 23. v. 8c Matth. 7. v.3. Romanum Pontificem Romnes Episcopos homicidas esse propter bella ab ipsis approbata , vel decreta. Uni Deo parendum esse non Pranatis. Neminem in Ecclesia esse majorem altero secundum illud Matth. 23. Omues vos fratres sis. Nec Fenua flectenda esse Sacerdoti, siquidem Angelus in Apocalypsi b. Joanni dixit: Vide ne feceris. IV. Tertium erroris caput bona & jura Ecclesiae evertebat. Dicebant enim, Decimas Ecclesiae solvendas non cite: si quidem Ecclesiae primitivae non 1olvebantur. Clericos pollessiones habere illicitum esse juxta illud Deuteron. I 8. Nou habebunt Sacerdotes, ct omnes qui de Tribu Levi futit, partem oe haereditatem cum populo Urael, quia faci scia comedunt, ct nihil aliud accipient. Rursus Clericos ec Claustrales praebendas habere non debere. Episcopos Sc Abbates jura Regalia obtinere non posse. Malum este fundereti dotare Ecclesias re Claustra . Item non esse condenda pro Ec clesiis testamenta. Nullum Ecclesiae censualem fieri debere. Clericos omnes manibus operari debere Apostolorum exemplo. Praeterea . Nomina Praelationem Ecclesiasticam significantia, ut Papa, Episcopas Jcc. reprobant. Officia Ecclesiastica inania duc uot, privilegia & immunitates Ecclesiae, Personarum, δc rerum Ecclesiasticarum aspernantur , Concilia, Conventus , Synodos Ecclesiae Catholicae nihili faciunt. Omnia jura Parochialia velut humanas adinventi es explodunt. Observantias regulares Ordi
160쪽
num Religiosorum Pharisaicis traditionibus annumerant. Tandem ad fidem neminem esse cogendum dicunt.
Errores galdensium contra Sacramenta. I. Mnia Ecclesiae Sacramenta, inquit Raynerus , vel tollunt, vel potius in omnibus errant. Duo tantum Sacramenta se credere profitentur, Baptismum & Eucharistiam .. In his tamen errant. In Baptismo quidem primo : Quia Catechismum in Baptismo inanem putant. Secundo: Quia omnes exorcismos, benedictiones , caeterasque Baptismi caeremonias rejiciunt . Tertio: Quia Baptismum infantibus vel nihil prodeste, vel saltem necessarium non esse dicunt. Infantes quidem suos haptigandos offerunt : absque tamen Baptismo salvari posse credunt. Hoc patet , tum quia potius absque hoc Sacramento ex hac vita migrare , quam ab Ecclesiis Sacerdotibus hapti Eari patiebantur s &absentihus Barbis, seu Pastoribus suis , eos non bapti Labant, quamvis in mortis discrimine constitutos. Tum quia in eorum Confessione fidei, quam Kalendarium spirituale appellant, de Sacramentis ita loquuntur: Credimus Sacramenta es signa rei faucta, aut formas ei iter gratiae iuvisibilis . Bonum este persuas, ut Meles quandoque
hujusmodi signis aut formis utantur , si feri potes. Credimus nihilominus ct tenemus , praedictor Meles salvari posse, etiams hujusmodi
signa non recipiant, cum illis utendi locus dees, aut modus.
II. In Eucharistia etiam errabant. Primo : Quia eam a Sacerdotibus in peccato mortali confici pol se negabant. Sed eam confici in ore sumentis asserebant, non in manu indigni ministri: conrfici autem in mensa communi, verbisque vulgaribus vulgari idi mate. Secundo: Militam ceu inanem ritum ab Apostolis minime traditum, sed quaestus gratia adinventum repudiabant. Tertio: Transubstantiationem panis & vini in Corpus & Sanguinem Christi, sicut realem Corporis & Sanguinis Christi praesentiam eos non adini siste, ex eorum Libro de Antichristo cap. 4. constat, ubi dici tur : Mandueatio panis Sacramentalis es manducatio Corporis Christitu Mura. Quod testatur Ebrardus de Bethunta Lib. Antilia: releos
cap. 8. de eis dicens: Sacra quidem caruae Oseria nescientes, Panis benedictionem a Deo uobis collatam floccipendunt. Dixit enim is Hoc facite in meam commemorationem ,,. Et quod orsus Corpus
suum esse dixit, tanquam fuccessores, Corpus C si non a maut , imo regavi. Quarto : Quia Eucharistiam non in altari, sed