장음표시 사용
191쪽
Cum enim Apostolica auctoritate esset Inquisitor in partibus Mediolano subjectis, cumque anno Iasa. relicta Como Mediolanum ad extirpandam haeretica pravitatem pergeret, quidam de Greticorum credentibus, prece eorum ac pretio inductus, in itinere eum invadens, multis impressis vulneribus Fidei Symbolum recitantem crudeliter occidit. Quem Innocentius IV. sequenti anno Sanctorum Martyrum numero adscripsit, ac velut Sanctae Inquisistionis Tutelarem Ecclesia nostris etiam temporibus veneratur.
q. IU. Merum contra AIbigenses bellum. I. Um Albuenses in dies non solum numero sed potentia Raymundi Comitis Tolosani, & aliorum Principum prinsidio augerentur, Urbesque multas non solum erroribus inficerent, sed & armis occuparent, & in Ecclesias Sacrosque Ministros impie gratiarentur s Visum est Innocentio III. Summo Pontifici brachii secularis auxilium implorare, ut qui nedum errantes, sed furentes, perniciem animabus & corporibus inferebant, armis etiam frenarentur. De hoc Cesarius Heisterbachensis Lib. s. cap. II. Iurantum, inquit, Albiensium error invaluit, ut brevi intervallo temporis infecerit usque ad mille Civitates, cts non fuisset gladiis Me-ιium repressus, puto , quod totam Europam occupasset. Anno Domini millesimo ducentesimo decimo praedicata es contra Albis es in tota Alemonia di Francia Crux, ct ascenderunt contra eos auxo sequentide Alemannia Lupoldus Dux AUriae, Adolphus Comes de Monte, Villielmas Comes liacensis, ct alii 'multi diversae conditionis ct dignitatis . Simile factum es in Francia , Normannia atque Pietavia . Horum omnium praedicator oe eaput erat Arnoldus Abbas Ciser-
ciensis, posea Archiepiscopus Narbonensis . Il. Porro quia sacra haec expeditio non ad perdendos homines, sed ad exterminandum errorem ordinabatur, prius corda suasione N praedicatione emollire, quam corpora serire tentabat: sacris cantibus & hymnis magis, quam tubis milites parabantur ad praemlium . His territi plures ex iis cedebant. inquit Petrus de Valle Cernaji a scut postea confessi sunt, plus timebant eos ca rantes quam pugnatites , pollentes quam insidiantes, orantes quum infesantes. His armis instructi Catholici licet pauci numero, exercitum centum millium armatorum sub Alphonso Rege Aragonum,& Raymundo Tolosate contra fidem pugnantium, ut ne decima
quidem pars consisteret, profligavere. Hujus pia: praeliandi artis
192쪽
auctores erant Episcopi, qui in exercitu erant cum Sancto Dominico . Ita post Petrum de Ualle Cernaji refert L 6. de Gestis Fram corum Paulus AEmilius : circiter eeatum milita armatorum in acie adversus Simonem l de Montortio ne decima quidem parte bini pa
rem consitisse ferunt, O Dux ct milites Gnfessione prius, ct Saera
Communione operati se exissi ope muniere. Pontifices Tolosatium , Agarensium , Lodovensium, Guvenarum, quor populares sedibus ex gerant,iu nostrorum exercitu erant cum Dominico sancto viro. Hi non arma gerebant, non stringebant enses. Dam eommittitur, dum trahitur praelium, Deum optimum Maximum precantur , pro causa fuasei s ducem se suis militibus praestet: Crucem, quam pro militiae I Agni accepissent, invitiam velit: xui bses viribus, ope omni humana superiores sint, eos ne sineret etiam de bis triumphare, qui omnem Demitiam in Numine collocassent. Moveretur causa , precibus, observo xiv nibus, votis . V aluerunt Iacomae, vicit Religis , fusa , fugata multitudo d paucitate . furor is Religione . Comites effugere. Rex Tarracouensis cecidit: Tolosates maxime cladem sensere , nulla propὸ domo cladis experte. Gladio multi, flumiue plures , minissquam bosem timent, per medios gurgites evadere conantur abfumti. Plus viginti millia desiderata, eaeteri armis exuti. E nobilit te nostra unus omninὸ intersit cum paucis admodum , atque bis neque sanguine neque virtute inciditis. Utque praeclarὰ vicerat Simon, ita nonsegniter victoriε uos bellum eircumtulit, oppida circumjecta caepit . Illa & aliis Paulus 2Emilius inter caeteros celebrat lacri belli prosperum eventum, suae causae patrocinante Deo. Gesta sunt ad Murellum seu Muretum oppidum Aquitaniae ad Garumnam ,
III. Multis aliis adversus Albigenses, & eorum fautoreS praeclare gestis, in secunda Tolosae obsidione Simon Comes Monsortius ictu lapidis interfectus est annor at . in crastino S.Ioa aptistae,
vir aeque pius ac strenuus, velut alter Iudas Machabaeus. Perlato enim nuntio, hostes e munitionibus suis egressios in Crucesignatum exercitum impetum facere s cum Missam audiens urgeretur ut absque mora succurreret, dixit: Non exibo, uisi prius videro meum Redemtorem . Peractaque consecratione , & Christi Corpore iaSanguine adoratis ait: Nunc dimittis fervum tuum, Domine, fecuN- dum verbum tuum in paee, quia viderunt oculi mei salutare tuum. Et addit: Eamus , oesi oportuerit, moriamur pro illa , quι pro nobis
dignatus es mori. Ita refert Petrus Vallis Cernase cap. 86. Ipsum Innocentium III. in Epistola ad ipsum data vocat Verum ae fre- suam Militem Christi, ct invictum Catholica fidei propugnatorem. Anno Iaaa. Raymundus Comes Tolosanus impius fidoi hostis subita
193쪽
bita morte extinctus est . Licet autem quaedam poenitentiae signa dedisset, quia tamen levia erant & aequivoca, nec ab excommunicatione fuerat absolutus, sacra sepultura privatus est. Et successit Raymundus junior.
IV. AImaricus Simonis Monsortii filius, bello prosequendo se imparem videns, &Ramundi junioris vires augeri, jura sua ,&1acri belli Ducatum in Ludovicum VIII. Regem Christianissimum transtulit. Qui numerosum exercitum duxitiin Albigenses, oppida castraque plurima, & Avenionem post trium mensium obsidionem recuperavit anno Iaa6. Ejusdem Regis Gesta Guillelmus de Podio Laurentii resere, ad eumque scripsit Honorius III. I iteras quibus ipsius Zelum ad conterendos Albigenses excitat. Sacrum istud bellum postea redintegravit S. Ludovicus IX. Gregorio IX. Pontifice eum adhortante, cujus literas Annalibus Ecclesiasticis inseruit Odoricus Raynaldus ad ann. II 28. Eodem itaque anno a Regio & Crucesignatorum exercitu obsessa Tolosa, & sive capta, sive in deditionem accepta, sive solum agrorum & vine rum vastatione contrita, Raymundus junior Comes in eas conditiones pacis, quas ipsi tum Rex tum Sedis Apostolicae Legatus praescripsit, consensit, & praecipue ut totam terram suam ab haereticis Albigensibus purgaret. Qui omni praesidio destituti ac dispersi, ad paucas reliquias sensim fuerunt redacti, nec tamen lues totaliter extincta fuit.
In hoc Dei providentia specialiter effulsi, qui Sancti Ludovici Regis pueritiam tam gloriosa tamque utili rei Christianae pace,& Albigensium debellatione honorare voluit, ut quod Crucesigna
tus exercitus tot annorum spatio conficere non potuerat, ipse adhuc minorennis Blanca Matre Regnum procurante perficeret. Ita Guillelmus de Podio Laurentii: Sic , inquit, Deus ejus pueritiam honoravit, quod de plaribus conditionibus in praedicta pace contentis
ct obtentis , unaquaeque per se sola sinceret quasi ad redemtionis pretium , si Rex eandem Comitem iuvenisset adversum se in campesri praelio ct carpi et . Tolosates Ecclesiae reconciliati sunt anno Iaas . a Petro de Collemedio Legati Apostolici vices gerente. V. Plura adversus Albigenses celebrata sunt in Galliis Concilia, quae percurrere poterit Lector apud Alexandre in Hist. Sec. I 3. R I . cap. 3. art. I. g. s. Eorum errores confixi fuere a Concilio cucumenico Lateranensi IV. anno Ia I s. sub Innocentio III. celebrato , in cujus cap. I. Oppositum eorum erroribus his verbis sancitur: Unum universorum principium, Creator omulum invisibilium cst Cisibilium, spiritualiam ct corporalium fud omnipotenti viirtute simul ab initio temporis utramque de xibila condidit creaturam spiritualem Diuitiaco by Cooste
194쪽
tuatim ct eor ratem, Augelieam videlicet O Mundauam i ae deinde humanam quasi communem ex spiritu ct corpore constitutam. Diabolus enim o Daemones alii , d Deo quidem natura errati funt boni , sed ipsi perso facti funt mali , rimo veris Diaboli funestione peeeavit. me Sancta Triuitas seeundum communem essentiam individua ,er fecundum proprietates personales discreta, per Mosen ct Sanctos Prophetas , alio que famulos suos juxta ordinatissimam dispositionem
temporum, doctrinam humano generi tribuit Distarem. Et sandem Unigenitus Dei Filius yefus Chrisus, d tota Trinitate eommuniter Incarnatus, ex Maria femper Hir ine opiritus Sancti eooperatione conceptus , verus homo factus ex anima rationali ct humana earne compositus, una in duabus nataris persona , viam vita manifestirs demo
fraviit. Rui eum fecundum Divinitatem sit immortalis ct imp milis, idem ipse fecundum humanitatem factus est passibilis O mortalis : quis
etiam pro salute humani generis in ligno Crucis passus ct mortuus, defcendit ad Inferos , resurrexit d mortuis , O ascendit in Caelum . Sed descendit in anima, resurrexit in carne, ascenditque pariter in utroque : venturus in ne feculi judicare vivos ct mortuos , ct redditurus,ingulis fecundum opera sua, tam reprobis, quam electis. iam omNereum fuis propriis corporibus resurgent, qua nunc gestant f ut recipianx fecundum merita sua, sive bona fuerint sis mala : illi eum Diabolo paenam perpetuam , ct si cum orso gloriam fempiternam. Una vieris es Melium universalis Ecelesia , extra quam nulius omninδ fareatur. In qua idem ipse Sacerdos O Sacri iam Nos Christus: erius Corpus o Sanguis in Sacramento Altaris sub Deciebus panis oe vini veraciter eontinetar , Transubstantiatis pane is Corpus Oviino in Sanguinem, Potesate Diviis, ut ad perficie umavsterium unitatis accipiamus ipsi suo , quod accepit ipse de nostro. Et Me utique Sacramentum nemo potest conficere, nisi Sacerdos, qui fuerit rite ordinatus fecundum elaves Ecclesiae, quas ipse concessit Apinolis, O eoram Successoribus Iesus orsus. Sacramentum vero Baptismi , quod ad invocationem individuae Trinitatis, Patris ct Filii ct Spiritus Sancti eonseratur , in aqua, tam parvulis, qudmadaltis, in forma Ecclesiae, d quocumque ritὰ collatam, proficit ad
salutem. Et si post fusceptionem Baptismi quisquam prolapsus fueritia precatum , per veram Paenitentiam femper potes reparari. Non solum autem virginei ct contiuentes, verum etiam conjugati , per Adem rectam ct operationem bouam placentes Deo, ad Hesenam merentur beatitudiuem pervenire. Hanc Fidei Catholicae expolitionem referre volui, quia non solum Albigensis, sed aliarum tam praecedentium, quam subsequentium haereseon plura capita
195쪽
VI. . Placet pro complemeto unam ex causis afferre, qua mota fuit Ecclesia, ut nedum spirituali, sed & temporali Principum gladio Albigenses compesceret: Hanc resert Gesarius Heisterba-chensis dicto Lib. s. cap. a I. ubi ait: Albienses antequam eveniret contra eos exercitus Domini, ut supra dictum es , Mirammelinum Regem de Marroch in auxilium sibi invitaverant, qui de Afric a in Hispanias eum tam incredibili multitudine venit, ut totam Europam fe obtinere posse speraret . Maudavit Innocentio Papae, quia equos
suos in porticu Ecclesiae Beati Petri vellet sabulari , ct super illam ωexillum Dum rigere : quod ex parte impletum es , etsi feciss quam
ipse cogitasset. Et quia Deus frangit omne superbum, eodem tempore , scilicet anno gratia millesimo ducentesimo duodecimo , deciminexto Eal. Augusti de exercitu ejus sexaginta millia pugnatorum cecide-νunt , ipse verὸ se tu Siciliam transferens , ex dolore mortuus es. G-jus vexillum principale in bello captum Iunocentis es transmissum, O in Ecclesia praedicta ad Chrisi gloriam erectum. Haec de Albigensibus dicta lassiciant.
De Almarico, ejus Discipulis , Abbate Ioachim,& Evangelio Aterno.
I. I. Amarici condicio ct error.
L A LMAM ci conditionem, errorem , & exitum ita reserto Armoricus auctor coaevus in Historia de Vita & Gestisa α Philippi Augusti ad annum 1aos. his verbis , , In die- ,, bus illis studium literarum florebat Parisiis, nec legimus tantam ,, aliquando fuime scholarium frequentiam Athenis, vel AEgypti, ,, vel in qualibet parte Mundi, quanta locum praedictum studendiis gratia incolebat. Quod non solum fiebat propter loci illius ad- mirabilem amoenitatem, & bonorum omnium superabundan- tem affluentiam s sed etiam propter libertatem, & specialem M praerogativam desensionis, quam Philippus Rex, & Pater ejus M ante ipsum, ipsis scholaribus impendebant. Cum itaque in ea- dem nobilissima Civitate non modo de trivio & quadrivio s ve- ,, rum & de quaestionibus juris Canonici & Civilis, & de ea facul- ,, tale quae de sanandis corporibus & sanitatibus conservandis scri- rra est, plena & persecta inveniretur doctrina, ferventiori
196쪽
,, tamen desiderio sacram paginam 5c quaestiones Theologicas d
II. ,, Fuit igitur in eadem Sacra Facultate studens quidania, , Clericus Almarisus nomine, de territorio Carnotensi, villa qu.e Bena dicitur, oriundus. Qui cum in arte Logica peritus se esset, &scholas de arte illa & de aliis artibus liberalibus diu ,, rexisset, transtulit se ad sacram Paginam excolendam: semper ,, tamen suum per se modum docendi & discendi habuit, &opi- nionem privatam, & judicium quasi sectum & ab aliis separ si tum . Unde & in ipsa Theologia ausus est constanter asseverare: ,, xuod quilibet Chrisianus teneatur credere, se esse membrum oriis si tutelligebat naturale membrum nec aliquem posse salvari, qui
hoc uon crederet, non miniis, quam si non crederer, Christum esse
,, natam ct passum , vel alios dei articulos s ipse hoc dictum aud
se bat dicere, annumerandum esse.
III. ,, Cum igitur in hoc ei ab omnibus Catholicis universali in ,, ter contradiceretur, de necessitate accessit ad Summum Ponti-- ficem Innocentium qui audita ejus propositione, A Unive , , sitatis Scholarium contradictione sententiavit contra ipsum. ,, Redit ergo Parisios, & compellitur ab Universitate confiteri ,, Ore, quod in contrarium praedictae opinioni suae sentiret ore , ,, dico, quia de corde nunquam distensit. Taedio ergo &indigna-- tione affectus , ut dicitur, ae 3 rotavit, & lecto incumbens, de- celsit in brevi, & sepultus est juxta Monasterium S. Martini de se Campis, , . Quamvis, ut infra dicam, postea ejus ossa inde extracta & in sterquilinium projecta fuerint. q. II. Amarici DIscipulorum errores.
I. A Lmarico extincto, haeresis nedum extincta non fuit, sed x novis ac sacrilegis blasphemiis se in ejus Discipulis manifestavit: & quidem per tequentia dicendo: Potestatem Patris durasse solum quamdiu viguit Lex Mosaica. Hac postea abolita L gem novam a Christo Filio Dei instructam, sed hanc uique ad eorum tempora viguille dicebant, es tunc tempus Spiritus Sancti incoepisse, quo nec Baptismus, nec Consessio, nec Eucharistia , nec alia Sacramenta ad salutem necelsaria amplius ement, sed sola gratia interiori Spiritus Sancti absque ullis externis operibus salvari posse . Imo caritatis virtutem sic ampliabant, ut id quod alias peccatum esset, si in virtute fieret caritatis, diceretur jam non ellerim. . Portam. A a rec-
197쪽
peccatum. Unde&stupra, & adulteria, & alias similes corporis
voluptates caritatis nomine adornabant: Mulieribus cum quibus peccabant, & rudibus quos decipiebant, impunitatem peccati promittentes: Deum tantummodo bonum, Sc non justum allerentes . Ita referunt praefatus Armoricus, & Rigoldus auctores coaevi ad
II. Eorum errores accuratius, & distinctius explicat Caesarius Heisteriachensis Lib. s. cap. aa. Primo: Dicebant, inquit, non aliter esse Corpus Christi is pane Altaris, quam in alio pane ct tu qualibet re . Secundo edic Deum locutum fuisse in Ovidis , sicut in Augustitio . Tertio: Ne haut resurreetionem corporum , dicentes , nihil esse Paradisum, ueque Inseruum, sed qui haberet cogitationem Dei in se , quam ipsi habebant, haberet in D paradisum s qui vero mortale nec . rum, babereι infernum in D, sicut dentem putridam in ore. Quarto: Auaria Sanctis satus , ct Sacras Imagines thuriscare , ido utriam esse dicebaut ι eos qui ossa Martyrum deosculabantur subfunuabant. Quinto : Maximam etiam blasphemiam ausi sunt dicere tu Apiritum Saudium , a quo omnis munditia es ct I audiitas : si aliquis es tu Spiritu Sancto , Hebant, ct faciat forvicationem, aut aliqua alia pollurione polluatur, nou es ei peccatum, quia ille Spiritus, qui es Deus,emnino separatus is carue , von potest peccare, ct bomo qui nihil es, nouputes peccare, quamdiis ille Spiritur, qui es Deus, es in eo. IIle op
xatur omuia in omuibus . Vade concedebaut, quod unusquisque eorum
esset Chrisas ct Spiritus Saucius. Idaeae Caesarius. Vide Lector lacunas , ex quibus nostri temporis Haeretici suas expiscati sunt ho
III. Omnia haec vere blasphema ex supradicto falso principio,
quod scilicet, omnis Christianus teneatur credere se esse mem-hrum naturale Christi & Dei, vel Almaricus inferebat, vel Discipuli ejus, & apud suos clanculum seminabant. Alios errores, alia
deliria Almarico, vel potius ejus Discipulis tribuit Prateolus de Vitis & Sectis Haereticorum, & ante ipsum Martinus Polonus in
Chronico: Ideas, quae sunt in mente Divina, creare , creari s cum
secundum Augustinum, ni I nisi aeternum & incommutabile sit in
mente Divina . Item: aeu)d ide3 Ilais omnium dicitur Deus , quia omnia reversura sunt in eum , ut in Deo immutabiliter quiescam , θ' suum individuum ct incommutabile in eo permanebunt. Et sicut alterius naturae uou es Abraham , alterius Isaae , sed unius ae ejusdem: sic dixit, omnia esse unam, O omnia esse Deum. Dixit enim : Deum esse esseutiam omnium creaturarum, θ' esse onmia . Item dixit: αuod sicax lux non videtur in se, sed tu aere : sic Deus Neque ab Angelo, uelae ob μmixe videbitur insetaed totir m is creaturis. Item asseruit: Diqitirco by Corale
198쪽
DE ALMARICO. 187mὸd , si homo non peceasset, in duplicem sexum partitas non fui et ,
nec genera eis sed eo modo quo Sancti Angeli multiplicati funt, multiplicati fuissent ρο homines s O quod per resurrectionem utriusque sexus , adunabitur sicut, ut asserit, fuit prius in creatione. Et talem dixit Chrisumfuisse post resurrectionem. Hi omnes inquit Martinus Polonus mei ordinis Auctor circa ann. Ia 76. in Libro, qui inscribitur Peri V eon, qui cum Almarici sequacibus Parisiis combustus fuit. IV. Propter sequentes etiam errores, Almaricianos fuisse damnatos & combustos, ex Actis Parisiensis Concilii apud Martene Tomo 4. Anecdotorum apparet s nempe , quod Pater a principio
operatus est sine Filio & Spiritu Sancto usque ad ejusdem Filii
Incarnationem. Secundo: Quod Pater in Abraham incarnatus fuit, Filius in Maria , Spiritus Sanctus in nobis quotidie incarnatur . Tertio: inod omnia unum sint, quidquid est, est Deus. Unde Bernardus quidam ex eis, se nec igne cremari, nec torqueri posse dicebat, quia quidquid in eo erat, Deum esse asserebat. Quarto: Deum visibilibus indutum indumentis esse in omnibus rebus, & sic Corpus Christi in Eucharistia subet se ante verborum prolationem putabant . Quinto: Filium incarnatum nil aliud esse, quam visibili
formae subjectum . Sexto: Spiritum Sanctum in eis incarnatum eis omnia revelare, & hanc esse corporum resurrectionem . Unde seipsos jam resuscitatos asserebant. Ac proinde se soli scientiae su jacere exclusa fide &spe. Septimo: Parvulos ex eis progenitos non egere Baptismo . Tandem quod FiliuS usque modo operatus est s sed Spiritus Sanctus ex hoc nunc usque ad consummationem seculi incipit operari. Has blasphemias protulerunt quatuor Sacerdotes , duo Diaconi, tres Subdiaconi, qui I 8. Kal. Decembris anno Ia Io. juxta S. Honorati Basilicam degradati, Ia. Kal. ejusdem mensis supplicio extincti fuere. V. Ista sunt Sectariorum Almarici deliria, in quibus si non solum omnia, nedum Catholicat, sed Christianae veritati contraria , sed etiam aliqua sibi invicem pugnantia Lector inveneris , ne mireris: Quia cum haec secta Almarici plures habuerit sectatores , quorum quilibet ambitione elatus se magistrum efferre erroris a lactabat; factum fuit, ut unus una, alius alia via a veritate discederet: semel enim ac membrum ab unitate corporis se abscidit, influxum a capite recipere amplius nequit, sed quasi navis sine
nauta ac remige quaquaversum omni vento circumfertur . t uod in Modernis etiam apparet, inter quos tot erroreS sunt 1ere quot capita, ut in eadem domo unus unius se .e, alius alterius 1int, Scdummodo a fide Catholica alieni sint, pacifice simul conveniunt. A a a uua-
199쪽
Quare Paulus ad Ephesios cap. 4. eos ita monet, ut sint follieitι
servare unitatem Diritus in vinculo pacis , unum corpus o unus I pia ritus , sicut vocati estis iu uua De vocationis vesrae .... Ut jam non simus parvuli fluctuantes, O errcumferamur omni vento doctrina iunequitia hominum , in astutia ad circumventionem erroris.
VI. Horum perfidia hoc modo detecta est inquit Caesarius Ueisterbachensis loco supra relato ,, Quidam Willelmus auri- faber inter eos praecipuus, qui se millum a Domino mentieba-M tur, venit ad magistrum Rodulphum de Namuntico, dicens sese elle missum a Domino, & hos infidelitatis articulos ei proposuit: se Pater sub quibusdam sormis operatus est in Veteri Testamento, se scilicet Legalibus f & Filius similiter sub quibusdam formis, utri in Sacramento Altaris, & Baptismo, & aliis. Sicut ceciderunt
se formae Legales in primo Christi adventu, ita nunc cadent om-m nes formae, quibus Filius operatus est, & cellabunt Sacramenta se quia persona Spiritus Sancti clare manifestabit se in quibus in- ,, carnabitur, & principaliter per septem viros loquetur, quorum,s unus ipse Willelmus erat. ,, Ipse prophetabat, quod infra quinque annos istae quatuor ,, plagae evenire deberent. Prima super populum, qui fame con- sumetur. Secunda erit gladius, quo se Principes interficient. ,, Tertia, in qua terra aperietur,& deglutiet Burgenses. Ita quam se ta descendet ignis super Praelatos Ecclesiae, qui sunt membra
se Antichristi. Dicebat enim quia Papa esset Antichristus Zc Roma se Babylon s & ipse sedet in Monte Oliveti, idest, in pinguedine,, potestatis M. Haec pseudo-propheta : unde subdit Caelarius :Iam tresdecim lapsi sunt anni, ct nihil horum contigit, quae pseudo ille propbeta futura intra quinqueuuium praedixerat . , , Et ut lavo
se rem tibi captaret Philippi Regis Franciae, etiam hoc adjecit , ,, Regni Francorum subjicerentur omnia Regna & filio ejus, qui se erit in tempore Spiritus Sancti, & non morietur: ia dabuntur , duodecim panes Regi Francorum, idest, scientia Scripturarum se & potesta S, . VII. Tot auditis insaniis Sc blasphemiis, nihil commotus Ro-dulphus, sed sibi non displicere prudenter simulans, quXsiVit a millelmo num haberet socios, quos ille statim nominavit. Tunc vidensRodulphus,huic periculo quod imminebat Ecclesiae se solum non sufficere, dixit Uillelmo, datum sibi a Deo elle Sacerdotem , cum quo eorum dogmata plenius edoceri pollet . Porro ut 1 amae N conscientiae suae consideret, praevio plurium in Theologia Dociorum consilio una cuin eis adiit Petrum Parisiensem Episcopum, eumque de omnibus, quae audierat a millelmo, , quae illi dixerat,
200쪽
certiorem fecit. Consilium suum probarunt cum Episcopo caeteri, ut ipse & alter Sacerdos hujus sectae homines diligenter inquireret. Roaulphus igitur sic missus imitabili modo fingebat se esse de s cta eorum, cum ad eos veniebat, & illi revelabant ei secreta sua tanquam eorum sectae participi, ut putabant. Missione hac per tres menses peracta , reversi ad Episcopum visa & audita ei narraverunt . Quo audito Episcopos per Provinciam ad eos comprehendendos misit. Et ita hujus sectae plures Sacerdotes, Clerici, &laici, ac mulieres diutius latentes, prout Domino placuit, tandem
detecti & capti Parisios adducti, & in Concilio ibidem congregato convicti, & condemnati, & ab Ordinibus, in quibus erant degradati, traditi fuerunt Curiae Fhilippi Regis, qui tanquam Rex Christianillimus & Catholicus , vocatis apparitoribus, contumaces omnes lacit cremari, & cremati sunt Parisiis extra portam in loco, qui dicitur Campellus. Mulieribus autem, & aliis simplicibus, qui per majores corrupti fuerant, & decepti, pepercerunt. Haec ex Caesario Armorico, & Rigordo coaevis sunt eXcerpta. VIII. Addunt tandem praefati Auctores, quod praedictus ΑΙ- maricus, quia constabat, hanc sectam ab eo originem habuisse , licet in pace Ecclesiae, ut putabatur, sepultus fuistet, ab universo Concilio etiam post mortem excommunicatus fuit, & condemnatus , M a coemeterio sacro ejectus, &ossa & cinis ejus per sterquilinium fuerunt dispersa. Sicque per Dei gratiam exorta haeresis extincta est. At quia ejus prosessores Aristotelis Libris abutebantur sideo eos Libros praefatum Concilium prohibuit. Quam prohibitionem confirmat Gregorius IX. in Bulla ad Magistros & Scholares Parisienses anno II 33. his verbis: Libris illis naturalibus, qui in Concilio Provinciali ex certa scientia prohibiti fuere Pariseis, που tantur, quousque examinati fuerint , ct ab omni errorum fuspicione purgati. Libri ergo Aristotelis fuerunt prohibiti, quia, ut Rigordus ait, Libelli quidam erant ab Aristotele, ut dicebantur compositi, &de novo Constantinopoli e Graeco in Latinum translati, ex quibu Rhi haeretici suos errores confirmabant. Caeterum Libros & doctrinam tum Metaphysicae tum Physicae Concilium praelatum perpetuo non prohibuisse, ex eo colligo, quod S. Thomas, qui paucis post annis in Parisiensi Universitate docuit, & tamen super Met physicae,& Physicae AristotelisLibros egregia edidit Commentaria. Unde fit, Librorum Aristotelis lectionem prohibitam fuisse solum ad tempus , & verum scripsisse Caesarium Helberstachentem citato
cap. II. Eodem tempore praeceptum est Pinisiis, ne quis infra trisurium
Iegeret Libros naturales: ad differentiam Librorum Davi dis de Di
nanto, & de Theologia Gallice Scriptorum, quos ait perpetuo fuisse