장음표시 사용
201쪽
fuisse prohibitos Libri Magi i David, ct Libri Gallici de Theologia perpetuo damnati funt excuss. Et merito. Nam David de Dinanto stultissime afferebat,inum esse materiam primam, teste S. o-ma I.p. qu.3. art. 8., & Libri Gallici de Theologia, aliqua contra fidem continuisse credendi sunt. I. III. Dathisi Abbatis error. I. π Oachim Florensis Monasterii in Calabria, unde erat oriun-I dus, Abbas Cisterciensis innotuit post annum II s. & obiit
anno circiter Iaoo. vir in Divinis Scripturis continua lectione studiosus & eruditus, qui ut propheta suo tempore habitus, etiam, futura praedicere conatus est. Re vera tamen potius ex conjecturis Scripturarum, quam ex spiritu prophetico loquutus fuisse videtur . Multa enim futura praedixit, quae nec tunc quidem , nec postea evenerunt. Ita sentit Trithemius in Chronico Hirsaugiensi ad ann. II H. Commentaria in varios Sacrae Scripturar Libros adornavit , ac praesertim in Apocalypsim, quae jussu Lucii III. & Urbani III. inchoata, Clemente III. adhortante perfecit. Sed dum Petri Lombardi Magistri Sententiarum doctrinam de Trinitate impugnare conatur, in errorem labitur. II. Scripserat Petrus Lombardus in I. Sententiarum Dist. s. de Divina Essentia : Ruoniam quaedam fumma res est Pater , ct Filius ct Spiritus Sanctus , ct illa non es generans, neque Levita , Neque procedens. Propter haec verba commotus Abbas Joachim edidit Libellum de Trinitate contra Petrum, quem haereticum &ins num vocavit, quasi in Deo ultra tres Personas poneret quartum ab eis distinctum, nempe Estentiam. Ita S. Thomas opust. 24. ubi relatis Magistri Petri praefatis verbis, subjungit: yoachim autem Abbas Flarensis Monasterii non beaνὰ eapiens verba Magistri praedieia, utpote in subtilibus Mei dogmatibus rudis , praedi m Mariseri Petri
doctrinam haereticam reputavit, imponens ei quod quaternitatem induceret in Divinis, ponens tres Personas , ct communem Essentiam,
quam credebat , sic poni a Magistro Petro , quasi aliquid dissuetam diribus Personis, ut sic possit dici quasi quartum. Credebat enim, quod ex hoe ipso quod dicitur, Essentia Divina nec es generam nec genita nec procedens, disinguatur is Patre qui generat, ct a Filio qui geueratur, O d Spiritu Saoo qui procedit. Et ideo Vs yoachim protesatur , quod in Dietiuis non es aliqua res una , quae Iit Pater , ct
illas ct Spiritus Sanctus, stete res illa dicatur sub via ,sive esse
202쪽
tia ,sive natura his enim tribus nominibus idem intelligimus sed ne .ideretur totaliter is de Nicaeuae Synodi recedere, concedebat, quod Pater o Filius ct Spiritus Sanctus sunt una essentia, una obstantia, sua natura: quasi uua essentia possit praedicari de tribus Perfossis, at dicamus , tres Per fome Dut una E entia s non autem Θ converso , ut dicatur una E entia es tres Personae. III. Sed tu hoe ipso qu)d concedebat tres Personas esse unam Esesentiam, vel substantiam, Cel naturam, non babebat fanum intelle-fium. Non enim ponebat unitatem fissutiae trium Personarum esse
veram , realem , ct simplicem , sed qua Militudinariam, er collectivam , ides quas ex pluribus congregatam, sicut multi bomines dicuntur unus populus, ct multi Meles dicantur una Ecclesia , fecundum illud Aes. 4. , , Multitudinis credentium erat cor unum & anima. una, , , secundum illud Apostoli I. ad Cor. 6. Qui adhaeret Deo, unus spiritus est se scilicet eum ipso . Et r. ad Cor. 3. , , Qui plantat,& qui rigat, unum sunt . . . In quibus omnibus signi atur unitas colletiiva , 9 non vera oe simplex. IV. Quod vero prosequitur S. Thomas isto tantum sensu ,
nempe unitate morali, affectiva, concordiae una trium Personarum Divinarum essentia diceretur, nonnullis Sacrae Scripturae testim niis Joachimus Abbas probare nitebatur ex SJOan. Evangelio c. II. ubi Christus pro fidelibus suis Patrem exorans, ait: Rogo, Pater , ut omnes usum Aut, sicut tu Pater in me, ct ego in te: ut oe ipsi is nobis unum μι ... Et ego claritatem quam dedisi mihi, dedi eis, ut sint unum , sicut O uos unum famas. Ego in eis, ct tu tu me , ut sint consummati in unum. Ex quibus verbis ita discurrebat: Fideles Christi non ea ratione sunt unum, ut sint aliqua una reS, quae sit communis omnibus : sed unum sunt collectione, idest una Ecclesia propter unitatem Catholica: Fidei, & tandem erunt in patria Regnum unum propter unionem perpetuae es indissolubilis caritatis : ergo tres Personae Divinae non sunt una Estentia, quasi sit una res communis omnibus, sed sunt unum quemadmodum fideles unum sunt. Usurpabat etiam illud r. Joannis cap. uItimo : Tres sunt qui tem-monium dant in Caelo , Pater , Verbum, ct Spiritus Sanctus s ct hi tres unum funt. Et tres sunt qui testimonium dant in terra ,spiritus, aqua, o Duuis. Et hi tres unum funt. Si ergo eo modo unum sunt qui testimonium dant in Coelo, Pater,Uerbum, & Spiritus Sanctus, quomodo unum sunt qui testimonium dant in terra, spiritus, aqua,ta sanguis, cum ista unum sint sola unitate collectiva, 1ic erunt tres Personae Divinae. Scio S. Ihomam opust. praefato velle, haec ultima verba Et
hi tres uvam sunt dicta de spiritu, aqua, & sanguine in veris exem
203쪽
plaribus desiderari, sed in quibusdam exemplaribus apposit: iuiste dici ab Arianis, ad pervertendum intellectum sanum auctoritatis praedictie de unitate essentiali trium Divinarum Personarum. Attamen praefata verba in purioribus Codicibus inveniri, ostendi tum supra Tomo I. hujus operis Tract. de Aucraritate Librorum Reli . Christ. Cap. a. s. a. a num. 26., tum Tom. 4. in I. p. Tract. de Trinit.q. I. Dub. a. s. a. a num. 3O. quo Lectorem remitto.
Caeterum haec argumentandi ratio, qua Joachimus utebatur, ab Arianis accepta erat, ut ex Operibus M. Athanasii & Hilarii liquet : ideoque palam est, eum subtilioris Theologiae ignorantia in errorem Arianorum impegisse. Videantur alia quae S. Thomas in Opusc. citato pro veritate Catholica affert. V. Hinc delatus Joachim Libellus contra Petrum Lombardum ad Innocentium III. in Concilio Lateranensi IV. communi . Patrum decreto reprobatus & damnatus est cap. a. M., rejectis supradictis rationibus, quibus Ioachimus movebatur, ita statutum fuit : Nos autem Sacro ct universati Coucilio approbante credimus O eonfitemur eum Petro , quod una quaedam fumma res es , luco m- prehensibilis quidem O inestabilis, qua veraciter es Pater, o Filius, ct Spiritus Santius, tres simul Persona ,singulatim qualibet earumdem . Et ideo in Deo Trinitas es solummodo , non Iuaternitas, quia quaelibet trium Personarum es illa res, videlicet substantia, essentia,sve natura Divina, quaesola es universorum principium, praeter quod aliud invieniri non potes: ct illa res non est generans, neque genita neque procedens s seu es Pater qui generat s Filius qui generatur sct Spiritus Sanctas qui procedit: ut disinctiones sint in Personis OEnitas in natura . Licet igitur alius sit Pater, alius Filius, alius Spiritus Sanctus, non tamen aliud. Sed id quod es Pater es Filius o Spiritus Sanctus, idem omniu3 s ut secundum Orthodoxam ct Catholicam Mem consubsantiales esse credautur.
VI. Inde ad solvendas Joachimi rationes procedens: Cum ergo , inquit, Veritas pro fidelibus suis ad Patrem orat, Volo , i quiens , ut ipsi sui unum in nobis, sicut di nos Unum fumus f hoe nomen Unum , pro fidelibus quidem accipitur , ut intelligatur unio caritatis ingratias pro Personis ver3 Divinis ut attendatur identitatis in natura uuitas, quemadmodum Veritas alibi ait ,, Estote persecti ,
sicut & Pater vester Coelestis perfectus est se . Ac si ieeret manifestiis: Epote perfecti perfectione gratiae , sicut Pater veser Coelesis
perfectus es perfetiiove naturae : utraque scilicet suo modo i quia inter Creatorem creaturam non potes tanta similitudo notari, quin inter eos major sit dis ilitudo notanda .
VII. Tandem conci udit: Si quis igitur sententiam , Ae doliri
204쪽
Lan praefati Poachim in hac parte defendere vel approbare praefandi δε-xit , tanquam haereticus ab omnibus confutetur. Ex nullo tamen per hoc Florensi Monasterio, cujus ipse Dac im extitit iustitutor, volamus derogari: quoniam ibi ct regularis insitutis es, ct observantia fata taras: maxime cum idem Dachim omnia scripta sua uobis assignari mandaverit, Apostolicae Seis judicio approbanda, seu etiam corrigenda : diliatis Epipolam, cui propria manu subscripsit, in qua miter confitetur, se illam em tenere, quam Romana tenet Ecclesia, quae cunctorum Melium,disponente Domino, Mater es ct Magisera. Ex talliaee Epistola apud Duples sis de Novis Erroribus Tom. I. pag. III. Ex quo constat, Joachimi damnatum quidem ut haereticum fuisse errorem, sed Ioachimum non fuisse in persona haereticum, quia errorem cum pertinacia non defendit, sed judicio Ecclesiae illum ac se submisit. Quare Honorius III., qui Innocentio successit, Episcopo Bisignani mandavit: Ωuatenus per totam Calabriam faciatis p blice nuntiari, quod eum Ioachimum verum Catholicam reputa-mas , ct regularem observantiam, quam insiluit,falutarem . VIII. Aliis erroribus Joachimum notant aliqui, sed immerito : cum notandi sint quidam phanatici, qui ex ejus scriptis male intellectis eos fabricarunt: & praecipue Auctor Libri, qui inscriptus erat Evangelium AEtervum , de quo sequenti F. sermo erit. IX. Praefatus Abbas Ioachim varia futura praenuntiavit. Sed
an verus propheta, an vero pseudo propheta fuerit, controvertitur. S. Thomas in Sent. dist. 43. qu. I. art. 3. quaestiunc. a. ad 3.
ubi ait, aliqua praedici: Non prophetico spiritu sed conisAurd mentis humanae, quae aliquando ad verum pervenit , aliquando fallitur . Et similiter videtur esse de ditiis Abbatis Dactim , qui per tales conje- Haras de futuris aliqua vera praedixit, ct tu aliquibus deceptus fuit. Baronius ad ann. I I98. num. s. quibusdam Abbatis Joachim prae dictionibus praemissis, concludit: Tamsuis vanis responsis, quam inanibus prophetiis inventus est, non Dei propheta , sed pseudouropheta . Idem sensit Rogerius de Hoveden in Annalibus Anglicanis ad ann. II so. Ejus tamen vaticinia vindicavit Gregorius de Laude, seu de Lauro, Abbas Sagittarii ordinis Cisterciensis in suo Libro, cui titulus: Beati γυanxii ybachim Abbatis Apologetica ,siis Mir bilium Ceritas defessa, Neapoli edito anno I s So. Papebrochius quoque in Actis SS. ad diem as. Maii multa ab eo praedicta & impleta refert. Sovcges in Vita S. Dominici ab eo tam S. Patriaria cham quam ordinem illius praemonstratum ita narrat: Hunc Beatum Patrem Dominicum , quasi praefentem obtulit facto ct verbo Uenerabitis Abbas Dactim Florausis Orduis usitator. Facto quidem, quod habitu, non quem primo ut G oricus Regularis Sanctus Domi- Tom. VII. Par. IV. Bb uicus Diqiliroes by Corale
205쪽
uicus tulit , sed quem a Neata Virgine , Fratrem Reginaldum inungente, recepit, Fratribus suis osseudit, ct in quodam M vasterio ordinis fui in Calabria depinxit, dicens : Cito furrecturus est iu Ecclesia
ordo novus doceutium , cui praeerit unus Major , ac cum eo G sub eo erunt duodecim praefatum ordinem regentes , qui sicut Patriarcha
Iacob eum duodecim filiis ingressus est AEgyptam , sit ille cum illis
duodecim in illo Ordine post ipsum majoribas ivgredietur,er illumina-hit Mundam. Cum venerint, illos cum ιυuore excipite . Porria cum
post multum tempus S. Dominicus cum Sociis per illud Monastertiun transiilet, Monachi sidem Auctor refert Exierunt eis o vitam eum Crucibus, ct eam eanticis Diritualibus, ct in omnibus locis fuis tuos sicut Fratres proprios exhibent oe pertractam. Haec pro
veritate prophetici spiritus in Joachim. q. IV.
De Gangelio ae e o. I. A Bbatis Ioachim famam Anonymus, vel Anonymi quidamo. Obscurarunt, dum ex ejus scriptis prave intellectis opus
quoddam erroribus scatens evulgarunt, quod Evangelium inter- sum, seu Evangelium Spiritus Sancti inscripserunt. De Auctore
hujus Libri discutitur . Auctor Evangelii existimatus fuit Joannes de Parma ordinis Fratrum Minorum , qui nimio studio erga Li-hros Abbatis Ioachim, praecipue ejus Commentaria su per Apoca-Iypsim, opus istud circa annum I 33 o. elaboravit, quod alii ejusdem ordinis Fratres postea evulgarunt: continebat autem, tres status hominum pro diversiis temporibus a Deo dispositos fuisse :rrimum, ordinem conjugatorum, qui in Veteri Testamento ad Patrem pertinente claruit: secundum, ordinem Clericorum tem pore gratiae a Christo Domino institutum: tertium statum eme oris dinem Religiosorum hominum voluntari m paupertatem sectantium, qui a Spiritu Sancto illustrandus erat majori gratia , unde hoc vocabant Evangelium Spiritus. Et dicebant, quod Lex Evangelica neminem ad periectum ducebat, sed Lex Spiritus: & sic se habebat Lex Evangelica ad Legem Spiritus, sicut Lex Vetus ad Legem Gratiae. Quare sicut Lex Vetus per Legem Gratiae fuit abrogata: ita Lex Evangelica in anno millesimo ducentesimo se-Xa esimo evacuari debebat, & Lex Spiritus subintrare. Il. Et certe super hoc quidam Fratres Minores accusati fuere. Nam addingus ipse in Annal. FF. Minorum ad ann. II 6. co fitetur, S. Bonaventurain Partuis timuisiville in quosdam Fratres
206쪽
Minores, qui Joachimi doctrinam pertinaciter defendebant. In Tuscia etiam interrogatus fuit Joannes de Parma, sed examine facio non est inventa in eo iniquitas, nisi quod nimium propenderit in doctrinam & tutelam Abbatis Ioachim : atque haec ipsa humiliter coram Cardinale & Patribus retractavit. Itaque, inquit addingus, non sine causa illi Commentarii super scriptis A batis Joachim, Joanni de Parma assignabantur. Fratres vero, qui
errori pertinaciter adhaeserunt, perpetuo carceri sunt addicti, ut reserunt Bessanus S. Bonaventurae socius, Jacobus de Tundo, &S. Antoninus 3.p. Chron. tit. 2 .cap. 7. Attamen ab erroris suspici
ne liber Ioannes de Parma, vita doctrina & miraculis claruit, &Beati appellationem Apostolica Sede non prohibente obtinuit. Camerini quiescit, ubi diem obiit extremum anno Christi I a 89. Ejus vitam ex Annalibus maddingi descriptam ediderunt Hen- schenius & Papebrochius inter Acta SS. ad diem Is . Martii. III. Hujus mangelii AEterui primum auctorem faciunt aliqui Almaricum, vel Discipulos ejus, de quibus F. praecedenti egi.
Quibus non invitus assentirer, cum multa quae in eo continentur cum erroribus Almarici & suorum conveniant. Hoc posito, circa annum I aoo. ab Almarico, vel aliquo ex ejus discipulis, hunc Librum fuisse compositum putari potest. Sed cum anno I a Io. Alma
rici Sectarii igne combusti fuissent, aliquandiu in tenebris jacuit
scriptum illud, quod postea divulgatum fuit anno I as . ut Guise .lelmus de S. Amore testatur Lib. de Periculis novissimorum temporum cap. 8. addens : 2 niam jam funt quinquaginta quinque anui, quὸd aliqui laborant ad mutandum Evangelium Christi is aliud EO--
geliam. Cui Libro alii errores postea additi fuere in Commentariis super Libro Concordantiarum, & aliorum opusculorum Ioachimi Abbatis. Unde sub hoc titulo evulgatus fuit. Et ejus defensores
damnati fuere in Synodo Arelatenti anno I 26o., cum priuS anno 1 a s s. & II 16. Alexander IV. illum sub hoc nomine damnasset. IV. Errores in Evangelio AEterno contenti, referente Alexandre in Hist. Seculi II. & I . cap.I. art. , sequentes sunt. I. Quod
doctrina Ioachim excedit doctrinam Christi, &consequenter Ueteris & Novi Testamenti. II. Quod Evangelium Christi non est Evangelium Regni, R ideo non est aedificatorium. III. Quod Novum Testamentum est evacuandum, sicut Vetti S evacuatum est. IV. Quod Novum Testamentum vim non habebit ultra annunta, Christi 116o. Et qui postea vivent homines erunt in statu sertectorum . U. Quod Evangelio Christi Evangelium alterum succedet, nimirum Lex Spiritus. VI. Spiritualem intelligentiani Novi Testamenti non esse commissam Pontifici Romano, sed tan-B b a tum
207쪽
tum literalem. Unde si de spirituali judicet temerarium esse judicium ejus, nec illi acquiescendum. VII. Solos Nudi pedes idoneos else ad reliquos homines edocendos res spirat uales es aeternas. VIII. Deum Judaeos etiam in Iudaismo pertinaces beneficiis cumulaturum , & ab hostibus eos impugnantibus liberaturum. IX. Ecclesii e Graecae sece Isionem a Romana laudabat, Graecosque magis ambulare secundum spiritum quam Latinos, alterebat. Et sicut Filius operatur salutem populi Latini, qui ipsum repraesentat: sic Pater operatur salutem populi Graeci, qui repr. Plantat Spiritum X. Monachoῖ non teneri ad mortis discrimen subeundum, Sc pr fundendum sanguinem pro delensione fidei, S. confervatione cui tus Christi. XI. Spiritum Sanctum recipere aliquid ab Ecclesia , 1icut Christus in quantum homo accepit a Spiritu Sancto. XII. Christum oc Apostolos vitae contemplativae persectioncm Don fuit se consecutos. XIII. Vitam activam ad tempus usque Joachimi A batis utilem futile, sed ipso adveniente inutilem evalisse. V itam vero contemplativam ab ipso Joachim fructuosam mille , & modo in perlectis ejus successoribus persectius mansuram , es fructus uberiores allaturam. XlU. Quemdam Monachorum ordinem futurum, qui dignitate & gloria reliquis antecellet, in quo imple-hitur prophetia Psalmistae dicentis : Funes ceciderunt mibi tu prae-esaris : etenim haereditas mea praeclara es mihi. Et qui tunc malit me florescet, cum Clericorum ordo peribit. XV. Sicut in primo statu Mundi commilitum fuit a Patre totius Eccleste regimen aliquihus ex ordine conjugatorum : sic in tertio Mundi statu remittendum a Spiritu Sancto aliquibus ex ordine Monachorum. XVI. Nonachorum P xsectos de recellia a saecularibus, & reversione ad antiquum populum Judaeorum cogitare debere. XVII. Praedicat res ultimi status Mundi majoris dignitatis Rauctoritatis futuros, quam Praedicatores Ecclesiae primitivae. XVIII. Praedicatores MDoctores Religiosos quando infestabuntur a Clericis, ad Infideles
transituros , timendumque, ne ad hoc transeant, ut cogant eos in
praelium contra Romanam Ecclesiam juxta prophetiam Joannis
Apocal. II. V. Haec est summa errorum in Evangelio AEterno contentOrum , ad hoc tendentium, ut deprello Ordine Clericorum & R mano Pontifice, ordo Monachorum extollatur. Hos compendio recenset Adamnat Concilium Arelatense anno I 26o. , , Quaedam, ,, inquit, contexunt ternaria dicentes, tres status, vel ordines h minis sibi invicem successione quadam temporum clarificanis dos . Primus est ordo conjugatorum, qui tempore Patris claruit
,, in Veteri Testamento. Sec indus est status Clericorum, qui
208쪽
,, tempore Gratiae claruit per Filium in hoc statu Mundi medio . ,, Tertius autem status est ordo Monachorum clarificandus tem- ,, pore majori in Spiritu Sancio. Addunt etiam aliud doctrinae, , sacrae ternarium, videlicet Veteris & Novi Testamenti, ac
,, deinceps Evangelii AEterni, sive Evangelii Spiritus Sancti, dua- bus rotis in visione prophetica tertiam phantastice subnecten- tes, Sc comparatione secuturi ι quod Spirituale nuntiabamus,, Evangelium Spirituale Filii, literate ore blasphemo & sacrile- go dicere non larmidant. Dividunt etiam & distinguunt totum se hoc spatium labentis seculi in tria tempora , quorum partem se primam Patri attribuunt, scilicet Spiritus & Legis Mosaicae: Secundam attribuunt Filio, quam appellant Spiritus Gratiar, & duravit annis Ia6o. Tertiam Spiritui Sancto, quam dicunt tem- pus amplioris Gratiae & veritatis revelatae, ad quod referunt, , Evangelium, idest Filii: Cum etenerit ille Spiritus Veritatis ,
, , docebit vos omnem veritatem Jo. I 6. ).... Adnectunt etiam ad
,, praedicta quoddam vivendi Ternarium , trium praedictorum ,, temporum distinctione variatum. Per primum namque posue- runt, in quo vivebant homines secundum carnem. Secundum, is quod illi adiunxerunt, inter utrumque, hoc est, inter carnem &,, spiritum, usque in praesens tempus. Et ex hoc sequetur aliud,
is in quo vivent secundum spiritum, bc ab eo videlicet usque ad se finem Mundi. VI. se His isitur & hujusmodi sibi invicem coaptatis, & con- nexis Ternariis, quid ab hac perfida &perniciosa contexitur ,, concordia , nisi quod exsuffletur deinceps redemtio per Chri- ,, stum facta, & finem habeant Ecclesiae Sacramenta e inlod Joa-- chimitici ore polluto, ut expressimus, quodam modo dicere nonis formidant, dum evacuandas his temporibus, bc abjiciendas asese serunt omnes figuras, & signa e vivida tantummodo maneat ,, Unitas, & absque Sacramentorum velamine penitus revelata.
QM: Omnia debet detestari, abominari,& abjicere quilibet Chri- , , stianus, qui a Sanctis accepit, & firma fide tenet, invisibilis gra- tiae visibiles eme imagines & figuras Ecclesiastica Sacramenta sse sub quorum visibilibus speciebus quibusdam,ipse Dei Filius, Do-
, , minus Salvator noster, se in Ecclesia sua usque ad finem Mun- di manere promisit,,. Hactenus Arelatensis Synodus. Quae, tu ponens omnia haec a Sede Apostolica jam damnata , Libros C
cordantiarum, & alios Ioachimi Libros, qui e latebris tunc prodierant , sub anathemate recipi ac legi prohibuit.
209쪽
De Stadingis, Circumcellionibus , &Flagellantibus
u. I. Maringi eorumque errore1. I. TADiNCi seu Stesingi) a Staden urbe Germaniae in confinibus Phrisiae ac Saxoniae & Bremensi tractu nuncupatis sunt. Eorum haeresis anno circiter is 3 . exorta, anno
I 234. profligata fuit & extincta. Haeresis vere diabolica extitit, ac praecipue inter rusticos & sylvestres propagata per Germaniam . Stadingi Daemonem habuerunt magistrum s pythonistis enim utebantur , & per eas diabolica responsa reportabant: imo Daemon ipse sub diversis formis in secretis eorum scholis conspicuum se praebebat, eosque suo cultui ac servitio mancipatos, ad impia, dg auditu horrenda flagitia attrahebat. Ei ergo morem gerentes, ex tinctis lucernis promiscuam libidinem accendebant. Corpus Dominicum singulis annis in Paschate de manu Sacerdotis accipiebant , illudque in ore servantes ex cloaca illa animata proh nefas in latrinam expuebant. Coelorum Dominum violenter, injuste , ac fraudulenter ad Inferos Luciferum detrusisse blasphemabant . In hunc credebant miseri, ipsumque Coelestium conditorem, & ad
suam gloriam praecipitato Domino rediturum effutiebant, nec ante ipsum se beatitudinem aeternam sperabant habituros. Omnia quae Deo placita laut non esse agenda, imo potius agenda quae Deus odit, tartarei homines asserebant. Simulacra cerea faciebant, in eis Daemonem adorantes. In Clericos 3c Religiosos viros grassabantur. Qui si forte in manus eorum inciderent, Omni tormento rum genere eos cruciabant. Nec propria eis satis erat perditio, sed quotquot poterant, maxime rusticos, in eam trahere conabantur. Unde factum est, ut ingenti rusticorum numero secta haec in dies augeretur, qui in confinibus Phrisiae &Saxoniae ac Bremensi tractu paludibus ac fluminibus circumcincti & muniti, omnes Epist porum &Praedicatorum labores inanes irritosque reddebant. II. Porro cum tot in Deum blasphemae impietates suasion tolli non postent, Deo inspirante, ferro eas exterminare cogitatum cst. Tunc Romanae Ecclesiae praeerat Gregorius IX. qui ad irae nandum Stadingorum furorem literas ad Conradum Mai burgensem
210쪽
DE ST AD INGI s. Issex ordine Praedicatorum dedit, quibus hortatus est , ut perfidos
revocare a scelere niteretur s si pertinaces essent, sacram in eos militiam compararet. Paruit Conradus Pontificis mandato , ut ex Anonymo Schasnaburgensis Continuatore intelligimus, qui ad annum IIII. Circa Rhenum , inquit , ct alibi innumerabiles haeretici , per Magistrum Conradum de Marbum audioritate Apostolica examinari , ae per sententiam fecularem damuati, igne combusti fuat. Fuerunt autem praesente eodem Conrado taphoriae quatuor eombusi. Anno II 33. Rex Henricus Friderici Imperatoris Mius Metuu-tiuus Archiepiscopus Conradus Magister Conradus de Murburg Moguntia Gnventum Episcoporum s Comitum atque Clericorum δε- cerunt pro quibusdam infamatis de haeresi. Inter quos Comes de Seine inducias purgationis ulteriores obtinuit, super aliquos vero qui noueomparuerunι, praedictus Conradus de Marbaet ibidem populum Craee Agnovit. Raapropter illi felle amaritudiuis commoti, jam dicto Conrado is redita insidias juxta Mactuet poventes, ruum una c- Gerardo Minoris ordinis fratre probatae vita viro 3. Kal. Auguste deliter occiderunt. Haec Tom. 7. Conc. I arduini pag. 23 a. M.
III. Legati Apostolici internecione juste commotus Gregorius IK Sacram Expeditionem in haereticorum exterminium mulgavit, quae a piis Catholicis viriliter suscepta fuit. Crucesignati exercitus praecipui Duces fuere Henricus Brabantiae Dux, & Florentius Hollandiae Comes. Efferatissima rabie pugnarunt Daem ne ineltante uererici: sed pro Catholicis copiis pugnante Deo , maxima clade prostrati sunt. Sex millia caesi, caeteri partim aquis submersi fugiendo, partim alias per regiones dispersi. Ια Stadii gorum haeresis dissipata fuit. Constant haec ex Chronico Alberti Abbatis Stadensis ad ann. ia 33. Alberto ΚrantZio in Metropoli Lib. . & ex Chronico Belgico Ioannis a Leidis Lib. II. cap. I IV. Qua vero occasione haeresis ista exorta fuerit, refert idem Joannes a Leidis citato loco, nimirum se Inter Sacerdotesse Plirisones Bremensis dioecesis mulier nobilis, cujusdam militisse uxor, in die sancto Paschae oblationem cu)usdam denarii Sacerisse doti proprio fecit: qui contra eam propter denarii insussicien-
,, tiam stulte non timuit murmurare. Completo autem ex moreis ossicio, dicta mulier ad communicandum progreditur : cui a se Sacerdote stultissimo , non oblata Dominici Corporis hostia, sedis denarius per ipsam oblatus praesentatur, qui clausis ab ipsa ocu- ,, lis, cum summa devotione suscipitur: quia vera suscipi hostia ,, credebatur, illa masticare incipiens, & in masticando duritiam se sentiens, dolore tansitur, mente confunditur, metuens culpisse propriis, causam exHere, quod substantiam a Sacerdote susceptam Diuitiaco by Coral