장음표시 사용
211쪽
ptam non poterat de lutire. Haec itaque mulier, clauso ore ab se Ecclesia subito recedens, necnon cum festinatione ad domum, , veniens, linteum mundissimum accepit, & in illud, quod su- sceperat, apertis labiis reclinavit: quae mox viso denario magisse timuit, quia in Paschali gratia perficere desperavit. Hujus igitur tristitia pullulante, & coloris facie mutata se ecce vir nobilis maritus ejus domum venit, qui faciem conjugis, , plus solito mutatam percunctatur. Cujus petitionem variis ne se gationibus nititur inflectere , & vultus imaginem excusare M Tandem tamen ad consessionem compellitur s dictusque tenoris coram viro per singula denodatur. Qui, audito negotio, con- jugem jubet refici, & doloris materiam a mentis suae penetrali- ,, bus elongari. Et quoniam dictus Presbyter in ejus Ecclesia erat, , Vicarius, praefatus miles majorem suum studet allicere, es in se Ducis praesentia dicti Presbyteri negligentiam accusare. Quo- ,, rum utique modo ad emendationem non flectitur, sed verbisse mim is decentibus contumaciter elevatur. apropter praelat ,, militis iracundia magis accenditur. Ad amicorum aures res,, pervenit , quorum consilio Sacerdos pra criptus suffocatur. , , Quo facto dictus miles ab Ecclesia ad emendationem impeti- tur, excommunicationi subditur s & haec omnia ab Episcopo,, amicorum etiam consiliis deciduntur. Praefato itaque milite, anno & amplius in damnationis D sententia perdurante, totaque illius patria ipsum in stultitia , ,, confortante, tandem Provincia illa ad tantam devenit demen- tiam, ut lineticam pravitatem sumeret s & proh dolor I unus- quisque in praefata terra neptem, aut, quod pejus est , sororem ἡ,, vel ipsam in matrimonium duceret genitricem. Insuper etiam , , , quod nefas est, homines praedicti non utentes ratione, reversi se sunt ad idola vana, surda, & muta, perpetrantes idolomaniam, ,, peccantes cum Diis alienis. Igitur parum curabant de manda- tis Summi Pontificis & Imperatoris M. Hactenus Joannes de Leidis s qui subinde narrat Legati Apostolici necem, sacram contra ipsos expeditionem, & tandem eorum eX terminium. De quibus supra.
De Oreumeellionum erroribuI. I. Ircumcelliones isti ab antiquis Donatistarum longe diversi quo Auctore nescitur, maldensium tamen proles futile Creduntur circa annum Ia 9. in Suevia surrexerunt. Hi referente
212쪽
, DL CIRCUMCELLIONIn Us. IOIrente Alberto Stadensi in Chronico ad eundem annum Pulsatis campanis, & convocatis Baronibus & Dominis terrae in Hallis, , Sueuorum, sic praedicaverunt in publica statione. Primo, quod Papa ellet haereticus 3 omnes Episcopi &Praelati simoniaci R,, haeretici s inseriores quoque Praelati cum Sacerdotibus, quia in se vitiis & peccatis mortalibus, non haberent auctoritatem ligan- di & solvendi, & omnes illi seducerent, & seduxissent homines. ,, Item quod Sacerdotes in peccatis mortalibus constituti, se non possent conficere. Item quod nullus vivens nec Papa, necis Episcopi, nec aliqui alii possint interdicere Divinas & qui prohi- herent, cstent haeretici & seductores: & licentiaverunt in Civiis talibus interdictis, ut Missas audirent super animas ipsorum, &,, Sacramenta Ecclesiastica libere perciperent s quia ipsis perce , , ptis mundificarentur a peccatis.,, Item, quod Praedicatores, & Fratres Minores, Cistercien- ,, ses quoque ,& omnes alii pravam vitam ducerent & injustam .
Item , quod nullus estet qui veritatem diceret, & qui fidem ju- ,, stam opere servaret, nisi ipsi & eorum socii: & si ipsi non ve- ,, nissent, antequam Deus dimisisset in periculo suam Ecclesiam, , , prius ipsos de lapidibus suscitasset, vel alios, qui Ecclesiam Dei, , Vera doctrina illuminassent. ,, Praedicaverunt etiam : Hucusque vestri Praedicatores sese pelierunt veritatem , & praedicaverunt falsitatem. Nos sepeli se mus falsitatem,&praedicamus veritatem . Et in fine: Indulgen- ,, tiam, quam damus vobis, non damus fictam , vel compositam.
,, ab Apostolico, vel Episcopo, sed de solo Deo & Ordine nostro.
Et sic non audemus habere memoriam Papae, quia ita perversae se vitae est, tam mali exempli homo, quod eum tacere oportet. ,, Et blasphemando ad ecit idem perfidus Praedicator: Orate, in- quit, pro Domino Friderim Imperatore, & Conrado filio ejus, se qui persecti & justi sunt . Item dixit, quod Papa non haberet' auctoritatem liFandi, nec absolvendi, quia non haberet vitam se Apostolorum, A hoc probare vellet per quamdam Epistolam . Istos haereticos fovit, bc defendit Conradus, filius Friderici ,, Imperatoris quondam, oc patrem suum se per talia venena cre- ,, didit defensare. Sed res lapsa est in contrarium, quia Catholicis.,, Praedicatoribus audacter resistentibus, ec fideles adhortantibus, ,, Liberi &Ministeriales a Conrado recellerunt, ita ut quasi exulis N perfugiis de Suevia in Ba varia moraretur ,,. Ita hanc haeresim describit praefatus Sta densis Abbas AlbertuS auctor coaevus . II. Errores praefatos quisquis serio pacatoque animo perpenderit , facile dignoscet futile semina Ei Zaniorum, quae in messem Tom. VII. Par. . Cc col- Dissiliaco by COOste
213쪽
collecta per aream Ecclesiae moderni pseud Reformatores emundere conati sunt & adhuc conantur. Totum eorum studium est onerare calumniis Romanum Pontificem, Episcopos, Praelatos, Sacerdotes , quasi Evangelicae doctrinae corruptores, Monachos, ac Ptaedicatores tanquam veritatem sepelientes, & falsitatem ac superstitiones praedicantes. Se solos a Deo missos ad Evangelium , Rod sub scamno latebat, in apertum prodendum,ac fidei veritatesontificiorum falsitatibus involutas pandendum,acEcclesiam jamdiu obc.ecatam illuminandam, propterea se Evangelicos nominantes: ex quibus concludunt, Ecclesiam sub Papa Romano, ec eius Sequacibus a vera Christi Ecclesia defecisse & alteram Babylonem es-fectam adultera illa. Hisce impietatibus pleni iunt tuin Lutheri,tum Calvini, tum aliorum Seciariorum, qui in dies prodeunt, Libri scontra quos fuse egi in Vera Ecclesia. Superest modo ut Deus misericors a te bris errorum ad lucem veritatis eos revolvat.
De Flage antium Sem. I 'Lagellantium Secta Perusii primum, deinde Romae anno
P circiter a 26o. exorta est. Qui eam profitebantur, poenitentiae ac pietatis fervore adacti, ab umbilico sursum nudis corpor hus catervatim per agros dc civitates, Sacerdotibus cum Crucibus& vexillis praeeuntibus, procedebant, flagellis armati, & lacrymisae singultibus Divinam misericordiam exorantes , piam in se carnificinam exercebant,per dies tres M triginta his in die in honorem vitae, quam in carne passibili Christus in terris duxit, corpus suum
ad sanguinem usque castigantes. Siluerunt tunc temporis omnianiusica instrumenta, & amatoriae cantilenae: sola cantio Poenitentium tu obris audiebatur ubique, tam in urbibus, quam in villis sad cujus flebilem sonitum corda saxea movebantur , & Obstinatorum oculi se a lacrymis continere non poterant. Mulieres quoque in cubiculis suis , non tantum populares, sed etiam matronae nobius. & virgines delicatae naec eadem factitabant. Tunc dil cordes ad pacem redibant, usurarii ta raptores male parta restituere festinabant, peccatores quique poenitentia crimina expiabant. bol vehantur captivi , revocabantur exuleS, condonabantur in uriae ,
sanctitatis & misericordiae opera palsim exercebantur. Ita reteri Monachus Paduanus Chrome. Lib. I. . II. Quis in praefatis Nini vitarum poenitentiam non crederet re
eivivam. Et tameta illa Deo accepta, ista Deo e osa fuit , illa a
214쪽
DE FLAGELLANTIBUs. 2O3 Spiritu Dei per os Joirae indicta, ista a spiritu nequam: illa ad aver
tendos 1 peccatis populos, ista ad seducendos simplices sub velamine hypocrisis adinventa. Ab Italia in Germaniam penetravit, teste Henrico Stero in Chronico : sed ut ab Episcopis ,& maximε1 Sede Apostolica approbata non erat, cito in superstitionem ima&in haeresim degeneravit. Neminem enim a peccatis ab lui asserebant , nisi Sediae eorum nomen dedisset. Mutuo autem se se audita confessione a peccatis absolvebant, etsi laicis ut testantur
Silfridus Presbyter in Epitome Lib. a. , & Longinus Lib. 7. Hist. P Ionicae s qui dicit, eos in Polonia ab Episcopis & Principibus fuisse
III. Secta haec aliquandiu s ita, renovata est anno a 349. inis Ungaria & Germania, cujus superstitiosum ritum describit Alber tus Argentinensis in Chronico apud Urstisium parte a. pag. Iino. , ubi narrat, quω dicto anno i 349. cum pestilentia inficere coepit et Alemanniam, venerunt de Suevia Spiram ducenti homines in in dio Iunii , habentes inter se unum principalem, & duos magistros i tui accurrente populo vestibus se nudaverunt, & calceamentis,olas braccas a femore usque ad talos retinentes s inde ordine quodam in terram ad modum Crucifixi se Prosternentes, & canoris vocibus flebiliter insonantes, surgentes deinde, ad sanguinem usique se flagellis quatuor aculeos ferreos habentibu3 percutiebant,ac ac deinde elevatis in Coelum manibus orabant. Deinde unus eorum alta voce legebat Epistolam, quam dicehant in Ecclesia S. Petri in Hierusalem per Angelum priaesentatam, in qua scriptum erat, Christum ostensum contra Mundi pravitates, rogatum per Beatam Virginem & Angelos, respondisse, quemlibet per triginta quatuor dies debere se exulando flagellare & sic misericordiam a Deo consecuturum. Cum ergo ad eos Spirensium plurimi convenirent, nullus recipiebatur , nisi promitteret servare praedicta per praenatos dies, & nisi haberet in die saltem quatuor denarios, ne mendia care cogeretur, & nisi promitteret, se esse consessum & contritum,
ac remisiste omnem iniuriam, & habere, si uxoratus esset, suae uxoris assensum. Non loquebantur cum mulieribus, nec super plumas
iacebant. Omnes gestabant Cruces ante & retro in veste, & in pileo, habentes flagella in vestibus appensa. IV. Eo procellit istorum audacia, ut teste Trithemio in Chron.
Hirsaugiensi ad an. I 348.,Avenionem, ubi tunc Clemens VI. Pontifex Maximus morabatur,aliqui eorum accesserint animo eXplorandi , quid de eorum Secta Apostolica sentiret Ecclesia. Urbem ergo inaresti,ac turmatim intrantes Ecclesiam, suo se modo flagellabant publice, orabant in modum Crucis prostrati nudi super terram, &
215쪽
magna poenitentiae signa multipliciter ostendebant, in tanturi quod non ilum Cives, sed etiam Cardinales in stuporem verterunt , aliquibus eorum tale institutum probantibus. Papa verorem altius considerare coepit, es matura deliberatione in 1ecretario cordis sui praehabita, 1 ub excommunicationis poena , ne deinceps sese publice flagellarent, prohibuit. Non placuit Cardinalia hus ista prohibitio, qui Seciam illam putabant sanctissimam . Uerum Papa, revocatis in suam sententiam Cardinalibus, datis ad omnes Archiepiscopos & Episcopos literis distincte mandavit, ut se pe dictam Flapellantium Sectam in suis dioecesibus prorsus extinguerent, & Sacerdotes Claustralesque ea inlectos carceri manciparent, eosque captivos tenerent, donec aliud reciperent in mandatis.. V. Extant praefatae Clementis literae ad Archiepiscopum Mo-guntinum, & alios Germaniae Episcopos. Quibus postquam recen 1 uit caulas, quae ad illam Sectam eliminandam δρ damnandam
eum moverunt, concludit : Per praedicta tamen nequaquam intendimus probibere , quin Christi deles impositam sibi paenitentiam , vel etiam non impositam , dummodo retia intentione O pura devotione ad illam peragendam procedant, tu fuis hospitiis , vel alias absque super sitiopa congregationibus societatibus ct conventiculis supradietis, possint facere , er se in bonis exercendo virtutum adiibus, Domiυο , prout ipse inspiraverit, in humilitatis spiritu defervire. Hinc non damnat Clemens flagellationem usque ad sanguinem, quam 1ectu sa ostentatione & scandalo, sive pii ac prudentis conscientiae moderatoris vel superioris judicio, sive Spiritus Sancti a filatu , viri religiosi animo poenitente secreto faciunt, prout eam Sancti, in ter quos S. Pater Dominicus, pi in corpus sevientes exercebant, S adhuc exercent. Sed eam dumtaxat proscripsit, quam errori hiis &1uperstitiosis ritibus contaminatam Flagellantium Secta pu-hlice frequentabat. VI. Errores, quibus hanc Sectam circa annum I 3 9. quidam Conradus Schmed faber in Thuringiae oppido Sangerhusen cum sociis contaminavit, refert Theodoricus Urie in Historia Concilii Constantiensis distinct. I 3. Primo enim dicebant, quod eorum Secta se flagellando cum cantu per Mundum originem habuerit ex quibusdam literis, quas Angeli sancti super Altare B. Petri de Coelo portaverint. Secundo: Quod ab eorum Sectae ortu Deus Papam Romanum , & omnes Episcopos caeterosque Praelatos & Sacerdotes, ne deinceps populo in spiritualibus praeessent, licentiarit, S omni auctoritate ligandi ac solvendi, aut quascumque res consecrandi, eOS simpliciter privarit. Ter-Diuitigeo by COOste
216쪽
DE FLAGELLANTIBUS. 2 sΤertio: Quod sicut in expulsione negotiatorum de Templo
propter Sacerdotum malitiam , Christus repudiavit, & abjecit S cerdotium Iudaicum , ita in transitu Crucifratrum, nempe Flagellantium , propter Presbyterorum nequitiam, Deus licentiarit Mabjecerit Sacerdotium Evangelicum. inarto: Quod post transitum Crueifratrum, Ecclesiae &Gemeteria, aqua, sal, oleum & Chrisma, ac caetera hujusmodi Sacramentalia, debuerint & debeant pro non sacratis haberi, quod
per nullum Sacerdotem potuerint consecrari.
Quinto: Quod post transitum Crucitratrum, Ecclesiae materiales tuerint & sint, nisi congeries lapidum, publicae domus peccatorum , & speluncie latronum.
Sexto: Quod Sacerdotes, Baptismum aquae & aliorum sex Sacramentorum legem praedicando docentes, sint se ipsos cum p pulo eis credente spiritualiter occidentes. Septimo: Quod clava mortificationis sit aspersorium aquae benedicte, & scintillae infernales sint aspersae cum ipsis ejusdem aquae guttiS.
Octavo: Quod tota Divini Oificii in Ecclesia decantatio, non debeat sanctius quid reputari, quam canum ululatio. Nono : Quod in transitu Crucifratrum Lex Baptismi aquae deposita a Deo, & Lex Baptismi proprii sanguinis sit instituta . Decimo: Quod quando Christus in Cana Galilaeae circa finem
nuptialis convivii aquam albam in vinum rubrum mutavit, designavit, quod circa finem Mundi Baptismus aquae in Baptismum 1anguinis mutari deberet. Undecimo : Quodi sicut vinum rubrum prae omni vino prius posito convivantibus magis placuerit: ita nova Lex Baptismi sanguinis prae cunctis ante datis Legibus a Deo gratissima sit accepta. Duodecimo: Quod post transitum Cruci fratrum, nemo potuit salvari, & verus existere Christianus, nisi in proprio sanguine cum flagello de corpore suo excusso baptizaretur, & Flagellatorum esset consentaneuS.
Decimotertio: Quod Sacramentum Confirmationis pro nullo debeat reputari. Et non chrismati Judaei ita bene harbas habeant , & animas, sicut illi qui se a Sacerdotibus faciunt chris-
Decimoquarto: Quod Sacrorum ordinum Sacramentum una cum Sacerdotibus sit a Deo simpliciter abjectum. Decimoquinto: Quod Deum & Corpus Christi non contineat tub se realiter Altaris Sacramentum. Decimosexto: Quod si hoc elset verum, quod.in Sacramenta'
217쪽
Altaris esset veraciter Christus Deus, diu esset devoratus etiam fiesset mons ingens & magnuS. H.ec vere impia & blasphema evomebant FlHellantes San-gerhusani, ut refert citatus Theodoricus Urie apud Duplessis Tomo I. de Novis Erroribus pag. 366. Addit Ioannes Gersonius in Tractatu, quem contra eos Icripsit, quod , taliter se flagellan- tes non curant de Sacramento Consessionis, vel Poenitentiae Sa-- cramentaIis, dicentes, quod haec flagellatio potior est ad deIen- , , dum peccata, quam quaecumque Conlassio: imo eam aequipa- , , rant nonnulli vel praeponunt martyrio: Quoniam facimus, in- ,, quiunt, ultro fundendo sanguinem proprium,quod ab aliis in tyres pati cogebantur ,, . At sanguinem quidem uitati fundebant , non pro nde, sed pro sua insania s 8c ideo martyres erant,
non Christi, sed Diaboli, cum quo 1 toto Orbe Christiano damnari
De Guillelmo a S. Amore, Desiderio Longobardo, & Joanne de Poliaco.
Guillelmi errores. I. ULIELMus, sive Guillelmus iste a natalis soli oppidost apud Sequanos, cui nomen Salat Amour, de Sancto Amore dictus fuit. Hic in Sacra Parisiensi Facultate Doctor Theologus contra ordines Fratrum Praedicatorum & Minorum arma sumens, gravissimas turbas in Academia Parisiensi excitavit, ac Odone de Duaco, Nicolao Decano de Barro super
Albam, & Christiano Canonico Bellovacensi Magistris , aliisque
tractis in partes, tum concionibus, tum scriptis praefatos Religi sos insectatus est, quos etiam ex Academiae gremio expelli curavit . Totum virus effudit in Concione de Publicam ct Pharisaeo, in Libro De Perieulis novi Gum temporum, ta in Quaestione De Oa- Iido Mendicante, in quibus multa injuriosa , tum contra ordines Mendicantium, tum contra auctoritatem Romani Pontificis, ut exsequentibus patebit, eructabat. Contigit hoc circa ann. I a 36. II. Propositiones fus . ia erroneae in praefatis Libris notatae , frant sequentes. Primo Cap. a. ,, Religiosi Mendicantes, etsi,, a Summo Pontifice, M ab Episcopo milli sunt, praedicare non
218쪽
,, possum , nisi a Plebanis fuerint invitati. Secundo r Etsi estis, ,, quam Regularibus viris possit committi praedicationis ossicium is videtur tamen, quod salva Ecclesiastica Hierarchia, praedica- tionis ossicium Regularibus viris committi non poisit. Igitur si viri Regulares praedicationi se immisceant, videtur quω non ,, sint a Deo missi s & ideo Pseudo sint reputandi. . . . Per tales,, instabunt, vel instant pericula novissimorum temporum unis M versae Ecclesiae.
Tertio top. II. De Evangelici non possunt vivere. Quar- to: Vivere debent de labore corporis. Quinto: Periculum estis in mendicando i quoniam qui de mendicitate vivere volunt, se fiunt adulatores, detractores, mendaces , 8c fures, & a justitia is declinantes. Sexto: Omnia pro Christo relinquere, &sequiis Christum mendicandFaon est opus perfectionis. Septimo: Viro
is persecto, postquam reliquerit omnia, vivendum est, aut opera is da corporaliter manibus, aut intrando Monasterium,ubi tabeatis necellaria vitae. Octavo: Regularibus, quos Ecclesia mendicari re permittit, mendicare non licet, eum faciant contra Apost
,, tum & alias Scripturas s & diuturnitas temporis non diminuatis peccata, sed augeat. Quapropter si etiam confirmatum esset aliis Ecclesia per errorem , nitilominus comperta veritate revocari se deberet. ,, Nono lCap. 3. Invenientur seductores isti inter Christi is nos apparentes pios, studia literarum semper deditos, astutosis & sciolos , in consiliis dandis famosos, non tantam ad praecepta se Domini, sed etiam ad consilia obligatos A & tales qui sapientio- ,, res A sanctiores in Ecclesia apparebunt, propter quod electa is membra Redemtoris esse credentur A 8c ideo vehementer Mis subito nocebunt Ecclesiae. se Decimo Cay. I a Illi qui non invitati procurant praedica se re plebibus alienis, quod est ossicium honoris, praecipue in Con- ,, ciliis, & Synodis, & Conventibus magnis, necnon in Curiis ΕΘ ,, gum, dc Praelatorum, non sunt veri Apostoli, sed Pseudo. V is oecimor Praedicatores, qui vadunt ad Orthodoxos, qui proprios ,, habent Apostolos, scilicet Epistopos suos & Presbyteros, nota ,, vadunt ad suam i Hationem, sed ad alienam. Unde non sunt se veri Apostoli, sed Pseudo. Et summθ timendum est , ne peris tales periclitetur EccIesia, nisi expeIIantur ab ea ,, Duodecimo c Lib. de mlido Mendieante γ Ualido Mendi- ω eam i facienda non est eleemosyna. Decimo tertio: Mendicansis validus graviter delinquit: ergo qui scienter se ponit in tali sta- ,, tu, videtus, quod non sit in statu salvandorum. Decimoquarto :
219쪽
Si Frater illius qui praedicavit, etiam post praedicationem petit, se 1imoniam committit: ergo non est ei dandum. Decimoquinto: Religiosis non licet procurare, ut fiant Magistri, quia magiste-
, , Deci sexto In Respons ad objecta ) Fratres non sunt ad , , mittendi in Societatem Scholasticam secularium Magistrorum, se nisi de ipsorum voluntate. Nam cum sint in statu perfectionis, se tenentur ad consilia. Consilium autem Domini est Matth. 23. , , Nolite vocari Rabbi. Cum ergo velint docere solemniter , fa- ,, ciunt, ut vocentur Magistri, & sic vivunt contra Domini consi- lium,& ita publice peccant & scandalthanis & sic sunt evitandi. ,, Decimo septimo:In vilium vestium usum acrius declamans, , , Religiosos viros oblique perstringere visus est, quamvis quos- dam Regulares secundum Regulam suam vilibus indumentis ,, uti debere fateretur. , Decimooctavo : Afferebat In Collectionibus Scripturae S ,, erae Summum Pontificem non posse toti ordini potestatem dare praedicandi, Confessiones audiendi, & absolvendi poenitentes se per totum orbem: & quod Pontificiis privilegiis muniti, sacra se illa munia obire non pollent absque licentia Parochialium Pre- sbyterorum. Decimonono: Fratribus ab Episcopo vel Papa ca- se nonice destinatis confestus non satisfacit statuto, Omnis utriussi que sexus. Nam praeceptum est Praelatis curam animarum ha- bentibus, quod ipsi cognoscant vultus pecorum suorum , idest se conscientias subditorum suorum. Constat autem quod animos & actus singulorum non potest Praelatus considerare , nec pleneri cognoscere, nisi audiendo Consessiones illorum . M Vigessimo: Romanam Ecclesiam carpebat,quod tot Mendiis cantium Religiones diversas a tempore Concilii LateranensisIII.,, inventas,aequanimiter toleraret. Tandem Religiosos Mendican- tes, velut Pseudo Praedicatores, hypocritas, penetrantes domos, se Otiosos,curiosos, rOVagos sugillabat is . His pravum animum 1 uum contra ordines Regularium Mendicantium, nec parcens Romani Pontificis auctoritati,Guillelmus de Sancto Amore in scriptis suis publice declaravit . uti id vero lucratus sit statim ostendam.
Guillelmi de S. Ainore errores damnati. I. 'IT Endicantium causam velut propriam suscepit AleXan-1V1 dcr IV. Romanus Pontifex , ac in eorum deiciasionem Diplomata quadraginta , quae in Parisiensis Ecclesiae tabulario ase
220쪽
servantur, succellive expedivit teste Alexandre in Hist. Sec. ra:& Is cap. 3. art. 7. primo Guillelmi Libellum De Periculis novij μοrum temporum ad se delatum, quatuor doctiisimis Cardinali hiis examinandum commisit, qui ad Sanctitatem Suam ut testatur ipse in Bulla retulerunt: oia in eo continerentur quaedam per eterfa ct reproba contra potestatem ct astroritatem Romani Ponti cisὸ O lGoepiscoporum suorum s ct nonnulla contra illos , qui propter
Deum sub arctu a paupertate mendicant, mandum cum fuis opibus Voluxtaria inopia superantes s alia vero contra eos, qui fatalem aut marum gelantes ardenter , ct sacris sudiis procurantes multos in Ec-rlesia Dei operantur spirituales professus, O magnum faciunt ibi fru-Hum s quaedam autem contra salutarem pauperum ,seu Mendicantium
Religiosirum satum, sicut funt dileeysismi filii Fratres Praedicatores la Minores, qui vigore spiritus, feculo fuis divitiis derelicto , ad solam Caelestem patriam fuspirant. Necnon alia plura incouvenientia digna utique confutatione manifestissime eomperimus conliseri &c. II. Hac stante relatione ad Libri damnationem procedens Summus Pontifex : Nos, inquit, Libellum, quisic incipit ,, Ecce videntes clamabunt foris ,, s quique fecundum issius titulum ,, Tractat usi
brevis de Periculis novillimorum temporum , , nuncupatur , tum νquam iuiquam , scelesum oe' execrabilem , ta' inseruitiones ac docuἀmenta tu eo coulenta , utpote prava fialsa ct temeraria , de Fratrumusrorum consito, autioritate Apostolica reprobamus, ct in perpe tuum coudemnamus i distraeie praecipientes , ut quicumque Libellum ipsum babuerit, eum i ra otio ales , ex quo bujusmodi nostram reprobationem , ct condemnationem sciverit, prorsus O in toto S in qualibet fui parte comburere γ abolere procuret. Iu illos eum, qui hujus nostri praecepti fueriut contemtores, excommunicationis sententiam promulgamus s Amiter tu tirtute obedientiae probibevdo, ne quisquam praedictum Libellum, ore Apostolico jam damnatum , approbare vetquomodolibet defensare praesumat. Si quis vero praefumferat , tamquam contumax, inobediens , dr rebellis Romanae Ecclesiae ab omnibus habeatur: Et nos nibilominus alias contra eum taliter procedemus , quod poena condigna temerariam feriet, ct alii esi perterriti, d Anuli bus fraenabuntur ' . . Datum Anagniae 3. Mu. Octobris Potit. nostri
anno a. Christi vero Ias6. Haec Bulla reiertur integra n Histi
- III. Antequam Liber Guillelmi de S. Amore ad judicium Romani Pontificis deferretur, accusationes adversus Guillelmum, &ejusdem Responsiones ab Episcopis Senonensis Provinciae, ci Remensis auditae fuerant, & utrique parti Antistites obtulerunt, ut ista res in Concilio Senonensis Provinciae & Remensis definiretur. . . Tom. . Par. IV. Dd Hoc Diqiti sed by Corale