장음표시 사용
221쪽
Hoc Guillelmus de S. Amore lubens acceptavit, imo &supplicavit , paratus corrigi super quibus Concilium diceret corrigendum. Sed cum Fratres Praedicatores timerent, ne Galliarum lipticopi Magi Rris & Scholaribus Universitatis studii Parisiensis, tum etiam
Guillelmo de S. Amore, nimis laverent, postular ut, ut a Summo Pontifice ista controverita dijudicaretur s & causati sunt, Ordinem Fratrum Praedicatorum per Omnia Regna esse diffusum, in quorum clitione judicialis sententia Senonensis Provinciae auctoritatem non obtineret. De hoc extant Senonensis Conventus literae Tom. a.
Mist. Univ. Paris paS. 3 9. IV. Postulationi Fratrum Praedicatorii m suifragatus fuit S. Lu-Qovicus IX. ut Guillelmus de Nangis in Historia Ludovici narrat clicens ,, Eodem anno quo supra, discordia quae fuerat inter Praeri dicatores & Religiosos Scholares Parisiis studentes, ac Magi-- strum Guillelmum de S. Amore recidivavit. Propter quam se discordiam sedandam, misit Rex Franciae Ludovicus ad Curiam M Romanam duos Clericos, ut per Dominum Papam debitum fi-
,, nem sortiretur M. I Og Alexander Papa peramanter suscepit, quod testantur ejus literae I 6. Kal. Novembris Iass. ad Regem datae, quibus: Delorum , in qu t, ad nos per eosdem nuncior Libellum tanquam iniquum scelestam execrabilem, ct instructio- aes ct documenta in eo tradiso , utpote prava , falsa , ct nefaria , de Hatram n rorum consilio auctoritaιe Apostilicd praefente magna Idelium multitudine, reprobanda duximus. Inde eum rogat, ut bratres Praedicatores & Minores consueta benignitate, ac gratiE pro sequens, eos, tanquam probatos ct acceptos Christi Miuiseros , haberet attentius commendatos, ct ab injuriis ct molestis protegeret. Diploma etiam direxit ad Archiepiscopos Turonensem, & Rothoma-gensem, M Episcopum Parisiiensem I a. Gl. Novembris Musdem anni incipientes: Mulrε tardis amaritudine, mandans, ut ea quae contra Fratres Praedicatores & Minores eorumque statum producta fuerunt, omnino revocari facerent.
U. Interea quidam Magistri Theologiae ab Universitate studii
Parisiensis Romam delegati iunt, ut caulam Guillelmi du S. Amore defenderent. Qui cum Libellum De Periculis novissimorum temporum jam a Sede Apostolica reprobatum inveni gent, antequam illi Romam adventassent, conquesti sunt, quod ipsis non auditis tale judicium datum sit. Sed frustra. Non enim de quaestione facii agebatur, sed de controversita Juris ad scripta pertinentis . Ac tandem a Dominis Cardinalibus, qui praefatum Libellum examinaverant, & censoria nota dignum judicaverant, ad hoc adducti sunt, ut Pontificiae sententiae contra illud 1criptum latae,& quibus dam
222쪽
dam aliis decisionibus, quae in controversia erant, subscriberent.. Ita releri Du Plestis Tom. I. de Novis Erroribus pag. IIo.: qui humjus subscriptionis solemne affert monumentum, quo I 8. die Octobris Magistri Odo de Duaco Theologicie Facultatis Doctor MChristianus Canonicus Bellovacensis jurarunt coram Cardinalibus stare mandatis Domini Papae. VI. Jurarunt autem sequentia, Primo: Ruantum in eis esset ,
ex tunc reciperent, ct publice Parisiis recipient, cum ibi fuerint, ex tune obedirent, ct obedient in posterum ordinationi D. Papae, quae incipit ,, Quasi lignum vitae quod contra eam scienter non venirent, nec contradicentibus ordinationi praedictae in contradicendo auxilium vel consilium praestarent publice vel privatὸ . VI. Secundo : Diad Fratres Praedicatores ct Minores Parisiudegentes, Magi ros 9 Auditores eorum, ct Decialiter ac nominatim Fratres Thomam de Aquino de Ordine Praedicatorum , O Bυnaveutaram de Ordine Minorum , Doctores Theologiae, ex tutic ρ autum in eis esset, in Societatem Scholasicam , ct ad Duiversitatem Parisiensem reciperent, ct expressὰ Doctores ipsos reciperent ut Magi ros sct quod cum Parimis fuerint, facient publice illud idem s iubque
juxta ordinationem praeditiam, ab universitate, seu Magistris di Sc Miaribus Parisiis commorantibus procurent recipi boua Me, O contra praedicta nunquam praestent ebutium, vel offensum ....
VIII. Tertio: uod tam in Romana Curia quam Parisiis bona fide ct sine fraude, non adjicieudo scienter aliquid principaliter vel consequenter s sed ista quae eis in hoc injungantur, praedicent publicὰ , ct in Civitate Parisiensi pluriὰs ct in diversis locis asseverent Meliter in ipsis praedicationibus i rascripta . Scilicet, qu)d reprobent Libellum in ipsis praedicationibus , qui
nuper fuit per Summum Pontificem condemnatus, ct errores tu ipso contentos, qui fuat contra in irascripta s videlicet de potesate Rυm ni Ponti is , quod possit Praedicatores ct Gufestores mittere ubique per mundum juxta fuae beneplacitum voluntatis , e consensu Aferiorum P latυrum quorumcumque, seu Purochialium Sacerdotum .
Item quὸd Archiepiscopi ct Episcopi tu fuis Diaecesibus darepsi ut licentiam praedicandi, e Gnfumues audiendi , sine consensu
inferiorum Sacerdotum .eι Retrorum Ecclesiarum, cum viderint expedire . xuodque Praedicatores Confessores sic missi, possunt liberΘpraedicare , ct licite Confessiones audire , ct abolet ere poetii te ut es . Item de mendicitate , qu)d satus modicitatis propter ciri mes satur salutis o perfectionis.
Item qu)d Religiosi pauperes, qui omnia reliquerunt propterorsum, meudicando pu ut acquirere victum suam sine labore ma-D d a nuum Diuitiaco by Gorale
223쪽
xuum, etiamsi sint validi corpore, maxime qui sudent verbo Dei, legendo , di utando , praedicaudo . . Item ρ ρ ea incontinebantur in Libro praediHo , es' quibusdam articulis a M. Chrisiano praefato confectis , quae explicite viribuutur , seu poterant in praedictorum ordiuum infamiam redundare , sicut de Pseudo-Prophetis oe' Apostυlis , er nunciis Antichristi , de peNetrauribus domos, er periculis novi moram tempurum , non intelliguut , neque intellexerunt de Fratribus ordiuumPraedicatoram oes morum, quod tales ipsi sint,vel fuerint,vel etiam sint futuri: sed Dieantur pysis Ordines esse bonos , ct ab Ecclesia approbatos s ct inter caetera asserantct affirment, quod Deus hoc ipsum per manifesta indicia nostris temporibus eomprobavit, nonvulla miracula scilicet, quae per Sanctos utriusque ordiuis, Sanctorum Catalogo per Romauam Ecclesiam, canonice , legitime , fideliter , ac rite adferiptos, es misericorditer oporari dignatus . In cassus rei testimonium ego Seruardus Delia , Apo- solicae Sedis auctoritate Notarius, qui praemissis rogatus interfui, demandato D D. Cardinaliura hoc praefens publicum instrumentum prο-pria manu ferio, ac in publicam formam redegi , o signum meumra
apposui. IX. Magistris Odone de Duaco, R Christiano Bellovacensi Parisios reversis, decisioni, cui ipsi Rome subscripserant, plures Magistri Theologiae, Sc pra: cipue Decanus de Baro super Albam , astensum dederunt suum, Romanoque Pontifici parendum Cile censuerunt, Κ Regulares ad Societatem Parisiensis Academiae elle admittendos. Imo & Parisiis Liber de Periculis nomissimorum temporum publice combustus fuit. Et Magistri Fratribus Adversarii dignitatibus ta beneficiis omnibus sunt privati, donec parerent mandato Papae, & Parisiis aliisque. in Civitatibus 8c locis ea quae
contra praefatorum ordinum Fratres oblocuti fuerant, revocarenis teste Thoma Cantipratano Lib. a. de Apibus cap. I o.
X. Nihilominus Guillelmus de S. Amore illi decisioni subscri- here noluit. Quin in Gallias reversus, licet ab urbe Parisiorum
exulare cogeretur, Fratribus Mendicantibus adversari non destitit, ac suam caulam defendere edita super hoc Apologia. Nec defuerunt ex Academia viri, qui omnem moverent lapidem, ut Guillelmum de S. Amore Parilios revocarent: ac repugnantibus Religiolis molestiam crearent,ab eorum consortio se subtrahendo, quos anathematis interminatione Alexander IV. compescuit. Sed in dies crescente pertinacia aliis diplomatibus Occurrere compulsus est : & praelertim eo quod incipit Ex alto , quo Episcopo Parisiensi dedit in mandatis, Primo: Ut Rectori A aliis Universitatis Parisiensis Sedis Apostolicae nomine iminiaret, quod si infra quium
224쪽
DΕ GV LEI. MI SOCII S. 2I3 decim dies Fratres Praedicatores &Minores non admitterent in suam secietatem , eosque persequi non desisterent, eo ipso sententiam excommunicationis iucurrant , a qua nullatenus absolvi valeant,
nisi persuualiter ad Sedem Apostolicam aecesserint. Secundo : Ut omnes libellos, rhytmos, N. cantilenas in contemtum praedictorum Fratrum editas , sub anathemate 1ibi exhiberi faceret, & Magistris ac Scholaribus vocatis, publice coram omnibus igne cremari. Tertio: Ne inultum maneret facinus cujusdam illotti Scholarium nationis Picardorum Bedelli, qui ausus fuerat Dominica in ramis Palmarum, praedicante Fratre Nρατε de Aquino Ordinis Praedicatorum , libellum quemdam famo1um contra eosdem Fratres editum coram Clero M populo ibi existente publicare, injunxit Episcopo, ut eum excommunicatum denuntiaret, ac BedeIlionatus ossicio in perpetuum privaret.
XI. Post Alexandri IV. 8c Urbani IV. qui ei successerat, obrutum , pacatis Academiae rebus , &Dominicanis in duplicis Cathedrae publicae cadem in Academia possessione confirmatis, Magister Guillelmus de S. Amore Parisios rediit, ubi doctrinam libelli de
Periculis novus morum temporum in aliam formam redegit potius , quam emendavit. Hoc opus ad Clementem IV. tunc pontificem Maximum transmisit. Qui observans in eo multa sub verborum ac sententiarum involucris ambiguum sensum reddentia contineri , nec illud absolute damnavit, nec tamen probavit : sed Guillelmum his verbis monuit: Cavendum es tibi, ne praeteritorum tuo haereat animo nimis tenax memoria, oe' ne sub doctrinae Decie detraetorum colores insidias, viet illam objurgationem merearis audire , qua Paulum tetigit Fesas dicens,, Te multae literae faciunt insanire,, . Sane libellam tuum evolvere coepimus quem misi si s qui, licet intemdum alias oras circumeat, veterem tamen multum sapit s ct cum e cussus discussus, coloratus in aliquo videatur, totam primi subsan
q. III. Gn IDMI is errore seii Dcs derius Longobardas ct Ioannes, de Pol aco: ct ImpugnaIores.
I. Um serverent: inter Academiam Parisiensem & Fratres. Mendicantes dissidia, Guillelmo de S. Amore se se adjunxit Desiderius Longobardus in Parisiensis studii Universitate Magister, qui scriptum etiam edidit contra institutum voluntariae paupertatis, quo dicebat, illicitum este omuia pro Christo relin-
225쪽
quere, & Religionem ingredi, nisi talem Religionem intret, quSepostelliones & proventus habeat, vel nisi sit talis, qui manuum
labore victum sibi comparare valeat. Contra hunc nominatim agit S.I homas in Opust. I9. Contra impagnantes Religionem cap. 6.
ubi postquam attulit verba S. Hieronymi adversus Vigilantium de eo dicentis: aluod avem asserit, eos melias facere, qui utuntur rebus suis, ct paulatim fructus p essionum pauperibus dividunt, quam illos qui possessionibus venundatis simul omnia largiuntur, non a me sed dDeo respondebitur ,, Si vis persecius esse , vade , & vende omnia
quae habes &c.,, Matth. I9. SubjuΠgit S.Thomas : Hic autem error per successiones errantium usque ad hodierna tempora pervenit, ct inhaereticis quibusdam, qui Cauari nominantur, permansit, ct adhue permanet, sicut paret tu quodam Tractatu e Udam Desiderii haeresarchae Lombardi nostri temporis, quem edidit contra Catholicam v ritatem , in quo inter eatera condemnat satum eorum qui relictis omnibus egere volunt eum Christo. Nuper autem, quod es horribilius , antiquus error renovatus es ab his , qui Meindefendere videbantur . mi more errantium in pejus procedentes, non sunt contenti divitias paupertati aequare , ut diovinianus , vel divitias paupertati pi ae ferre, ut Vigilantius: sed paupertatem totaliter condemvare , dicentes , nou
e licitum sua omnia pro Christo relinquere , nisi talem Religionem intret, quae pol nes habeat, vel nisi talis fit, qui de labore manuum
viiviere intendat. erunt etiam , paupertatem laudari in Scriptura, non actualem, qua aliquisse rebus temporalibus expoliat s fed habitualem, qua aliquis rem temporalem contemnit corde, etsi re possideat.
Hactenus S. Thomas, qui prosequitur, hunc errorem impugnans. II. Alios Guillelmi errores reviviscere secit Ioannes de Poliaco Doctor Theologus Parisiensis Joanne XXII. in Cathedra S. Petri sedente . Hic in Scholis , & Pr.edicationibus evulgavit I. xuδου
eo cis Fratribus, seu viris Religiosis , habentibus licentiam generalem audiendi C f iones, tenentur eodem peccata , quae eonfess fuerant, iterum consteri proprio Sacerdoti. II. Luta flante ,, Omnis utriusque sexus ,, edisio in Concilio Geverati, Romanus Pontifex
non potes facere, qu)d Parochiaui non teneantur omnia peccata sua femel in anno proprio Sacerdoti, quem dicebat es Parochialem C ratum, confieri, immo nec Deus p es Me facere, quia ut dicebat implicat contradictionem . III. Ruod Papa non potes dare potesatem generalem audiendi Confessiouem, immo nec Deus , quin confestus habenti licentiam teneatur eadem confiteri proprio Sacerdoti, idest Curato. Vere instinus, ne dicam blasphemus. Quali Curati potestas, nedum Papa sed Deo ipso superior sit. lli. I rrores tamen istos Avenione in Con s storio Joannes ipse de
226쪽
de Poliaco revocatat, veris sibi rationibus opinioni dudum suae habitae eoutrariis demonseratis , asserens se credere eos non veros, ct eou-trarium verum esse , ct dicem se sescire ratioribus sibi factis in e-traraum respoudere. Praefatos articulos diligenti discussos examine.& habita solerti cum S. R. E. Cardinalibus collatione Joannes XXII. omnes es lingulos , tanquam falsos ct erroneor, a doririna sacra devios reprobavit, damnavitque s vetans, ne quis eos & in eis contenta , vel aliqua ipsorum, utpote a Catholicis mentibus respuem da, tenere, detendere, vel docere auderet. Jussitque etiam Magistro Joanni, ut Parisiis in Scholis, & sermone, tanquam veritati contraria, propria voce & alleveratione constanti publice revocaret . Quod se facturum pollicitus fuit. Ista constant ex Extravaganti Vas electionis Tit. de Haereticis edita 8. Kal. Augusti anno Isai. Quam ab omnibus Episcopis in suis dioecesibus convocato
Clero Zc populo idem Pontifex promulgari jussit. Ex his colligitur , Joannem de Poliaco errasse quidem, haereticum tamen non fuisse, cum paratum se exhibuerit credere oe tenere is praemissis ρο altis , qua tenenda ct credenda esse, Sedes Apostolica definiret s ac
illius Judicio paruerit, ut Joannes XXII. testatur . IV. An vero ut haeretici habendi sint Guillelmus de S. Amore, Θc Desiderius Longobardus: Guillelmum ab haeresi purgat Natalis
Alexandre in Hist. Sec. II. & I4. cap. 3. art. 7. Videndus, contendens, ejus doctrinam damnatam fuisse quidem ut erroneam, &seditiosam, non tamen ut haereticam, nec ipsum in errore peribnacem fuisse. At cum S. Thomas opusc. supra laudato Desiderii Longobardi doctrinam, qua voluntariam pro Christo temporalium abdicationem damnabat, ut haereticam, & dicto Christi contrariam , ac haeresi Vigilantii pejorem prununtiet, ipsumque Desiderium, nedum haereticum, sed haeresiarcham declaret, dissicile mihi est, Guillelmum de S. Amore, qui de voluntaria honorum
abdicatione eadem cum Desiderio sentiebat, & de cujus sincera retractatione non constat, imo ex dictis apparet, eum etiam post Apostolica decreta in errore mille pertinacem, & licet tandem re sipiscere visus sit, errorem tamen suum texit potius, quam ari
cit , ut ex Clementis IV. judicio supra ostendi: dissicile, inquam , mihi est, eum ab haeresi vindicare. Ideoque Sapientioris judicio
V. Adversus Guillelmum & alios Ordinum Mendicantium hostes auctoritatem Pontificiam & veritatem strenue defensarunt duo Ecclesiae illius temporis columina M. Thomas de Aquino Ordinis Praedicatorum & Bonaventura ordinis Minorum s iste in Libella Apolagetica is eos, qui Ordisi Misoram adetersantur, tum
227쪽
De paupertate Chrisi contra Guillelmum s tum in Apologia paut ira n eo utra M. Gerardum de Abbatis villa : ille vero, nempe S.Thomas, in opust. 17. Contra retrahenter ab ingressu Religionis, &. Opus c. I9. Contra impuguautes cultum Dei ct Religionem ; in hoe
viginti sex capitibus omnes detractorum calumnias & cavillos contundit, dc dissipat, quae Studioso percurrenda relinquo. VI. Hoc pro coronide observandum proponam. Quod ordinum Regularium, & praecipue Mendicantium, eadem sors fuit Rest , ac universae Ecclesiae Christi. Sicut enim contra Ecclesiam infuis initiis Judaeorum & Paganorum persecutiones insurrexerunt; 1ed quae ad eam sulfocandam parabantur, ad ejus per totum Or-heni diffusionem Deus convertit: ita in Ordines Mendicantium vix
enatos extirpandos malignantium ora Sc scripta conjurarunt; sed haec omnia in eorum splendorem, Sc per omnes Mundi plagas propagationem Deo propitiante cesserunt. Ecclesiam quovis tempore lacerare es discerpere conari sunt & conantur adhuc haeretici ssed illa in fide integra, dc in doctrina illibata permansit, & adhuc
permanet, ac permanebit. In ordines Regularium Mendicantium mordaciora tela recentes Haeretici in dies jaculantur: sed ex prassatis ordinibus continuo emergunt viri, qui doctrina eos confodiant, ac sanctitate dc martyrio etiam Ecclesiam illustrent. Si ergo, ut in toto hujus operis decursu demonstrare intendo, Ecclesia horum omnium victrix, vera, &a Deo else comprobatur, licebit etiam ex hoc inferre, praefatos ordines in suae Ecclesiae praesidium , & adiutorium a Deo fuiste institutos. Sed ne videar causam propriam agere, hic sisto. VII. Concludam verbis, quibus S. Thomas opusculum suum I9. epilogo stringit: Sic igitur, inquit, Divina auxiliante gratia malignorum detractionibus repressis, evidenter apparet, quod nihil damnationis es his, qui sunt iu Chriso Dis, qui usu secundum Icarnem ambulant , sed Crucem Domini b/Hautes operibus spiritualibus in
sunt, earuatia desideria contemnentes. Pateret siquidem locus multa replicandi contra praedictos detractores s sed ea Divino judicio refervamus, cum eorum nequitia possit esse omnibus manifes a ex his , quae ex corde suo nequi απὰ protulerunt, fecundam sententiam Domini dicentis Mattis. Ia. Quomodo potestis hona loqui, cum sitis malis Ex abundantia enim cordis os loquitur . Si quis ergo emundaverit sc ab istis se ut habetur a. Timoth. I. eorum scilicet iniquitati non eo entiens,, erit vaS in honorem sanctificatum, Sc utile Domino ad omne opuS bonum paratum se . Qui verὸ eis coufentiunt caeci caecos seq&enes , ut cum eis in foveam cadevt. A qua ut liberemur, haec
dicta fusiciant, Domiuo adjuvasce, suist bonon gratiar.is amo insecata feculorum Amen. Ita eXplicit S. Thomas. CA-
228쪽
De Petro Joannis Olivi & Fratrieellis.
q. I. Petri Ioannis Olivi condula ct errores. I. ETRus Joannis Olivi ex oppido Sisigrano Biterrensis dio
in cesis oriundus, Ordinem Minorum primo profestus, eru-- - ditionis ac regularis observantiae fama initio floruit. Sed cima inter alia opera in Apocalypsim Commentaria edidisset, tot in eis effudit errores, ut haereseos infamia notatus fuerit, eumque
Fratricelli, Beguardi, & Beguinae, ut patriarcham suum postea venerati sint. Examen Libri ad se delati Ioannes XXII. Nic lao Episcopo Ostiensi commisit. Is Theologos omnium ordinum doctistimos elegit ad praenotati Libri censuram, scilicet Guidonem ordinis B. Mariae de Carmelo Priorem Generalem, Bertrandum de Turre Ministrum Provinciae Aquitaniae ordinis Fratrum Mi- .norum, Guillelmum de Lauduno ordinis FF. Praedicatorum Sacri Palatii Magistrum, Nicolaum de S. Iusto Decanum S. intini,. Laurentium Anglicum ordinis S. Benedicti, Simonem Anglicum Carmelitam, Arnaldum R ardi Ordinis Minorum, & Petrum de
Palude ordinis Praedicatorum . Hi cum articulos objectos, sibi a Cardinali Commissario pr. lato traditos, tanquam ex Commentario dicti Petri Joannis Olivie cerptos, diligenter cum eodem opere contulissent, fideliter &accurate excerpIOs invenientes, unanimi consensu censuram in ipsos tulere, & maximam partem, Haereticos ct blasphemos, ple rosque ridieulis ct fatuis divinationibus featentes, ct temerarios pro nuntiarunt . Sigillisque votum suum obsignatum ad Summunia Pontificem Ioannem XXII. misere , qui doctrinam Sc Auctorem damnavit, ac praemortui olla exhumari & concremari jullit, ut refert Franciscus Pegna ex tribus probatae fidei MM. Codicibus Comment. y I. in a. p. Directorii inquisitorum. Censuram vero praefatam Theologorum ex Archivo Ecclesiae Narboneniis edidit Balugius Tom. I. Miscellaneorum pag.a II.
. II. Errores, quos praefati Censores cx Petri Ioannis Olivi P stilla in Apocalypsim notarunt, ad capita viginti duo extendit semericus in Directorio Inquisitorum p. a. q. s. Qui fere omnes in hoc conspirant, quod sicut in adventu Christi Synagoga abjectarim. VII. Par. IV. E e est:
229쪽
est : ita adveniente S. Francisco Ecclesia praecipue Romana in Babylonem, ac meretricem conversa est, & Papa factus est Antichrinus. Alb his per extensum recensendis , ne prolixior sim abstine-nebo, Sc videnda apud Eymericum citato loco, & apud Alexandredicto cap.3. Sec. II. & I . art.9. percurrenda dimittam, solumque compendio dicam cum Duplessis tOm. I. pag. 233. ,, Quod per Babyloniam meretricem magnam intelligit uia, versalem Romanam Ecclesiam militantem, quam nos, & vere,
M vocamus Sanciam, Catholicam , bc Apostolicam. Per Ecclem tam carnalem intelligit idem, scilicet universalem Romanam ,, Eccletiam. Per bestiam intelligit idem. Per synagogam Sata- ,, nae intestio itidem. Per mysticum Antichristum intelligit Pa-- pam, seu Pontificem Romanum. Per Angelum consignatum in-- telligit Beatum Franciscum. Per Christi militiam intelligit Begardos, seu eorum erroribus & haeresibus credentes. Per, , Evangelicam vitam seu regulam intelligit nihil habere, nec in , proprio nec in communi, nec ius seu dominiam habere e ,, nandi, vendendi, seu ex illis acquirendi, vel alias alienandi, sed se habere in eis simplicem usum facti. Per Ecclesiam spiritualem ,, intelligit idem, scilicet ejus erroribus credentes. Deinde viginti ,, errores articulate recenset Eymericus qui ad lux summa ca-- pita reducuntur Cum ergo ea qu.e de Eccletia & Pontifice Romano in sua Postilla in Apocalypsim iste dixit, moderni Pseudo Resormati in suis scriptis passim recantent, ut omnibus notum est,ι videant ex quo fonte ista sint expiscati. ΙΙΙ. Duos alios errores in Postilla sit per Matthaeum traditos idem Eymericus notat. Unum, quod quando unus militum lancea latus Christi in Cruce pendentis aperuit, Christus adhuc Ierat vivus, ta nondum mortuus. Secundum: inod Christus & Apostoli eius non habuerunt aliqua in proprio, nec in communi s nec in rebus, quibus inebantur, habuerunt nisi simplicem usum facti. Qui-hias alii duo adjunguntur: nimirum quod dixerit, Parvulis in Barptismo gratiam & virtutes non conferri: dc animam rationalem non esse formam corporis. Quos Clemens V. in Concilio.Viennens damnavit, in habetur in Clementina I. de san-a Triariara O Me
IV. Haec, quae hactenus di xi de Petri Joannis Olivi erroribus,
apud Auctores communia sunt. Scio tamen, ad lingum in Aunalibus ejus causam sumere, ac in eo ab haeresi purgando laborare, re afferre Sixtum ΙV. qui ejus scripta diligenter examinari iussit, M presse declaravit, nihil in ejus inimis contineri, quod fidem C tholicam expresse is deret, aem bonum sensum trahi non posset s
230쪽
DE FRATRI CELLI s. 2Is cui fraterna caritate assentiret. Sed cum non dicat, inter Libros Glitii a Sixto IV. probatos, vel non reprobatos fuisse etiam Postillam super Apocalypsim, quam Joannes XXII. praemisso ceniori
celebrium Theologorum examine, ut supra dixi, tanquam erroribus & haeresibus scatentem damnavit s cujus damnationis licet typis editum non adsit monumentum, indubiam tamen manuscripti Codices fidem faciunt i ideci, ne dictos hoste Pontifices in conflictu invicem ponam, quasi id quod unus tanquam fidei contra-trarium sententialiter proscripsit, alter ut a fide non dissonum admiserit s dicendum est, inter Libros Joannis Olivi a Sixto IV. ad- milsos ut Catholicae fidei expresse non laesivos, Postillam ejusdem super Apocalypsim non extitille. Et solum concludam, quod sicut proditioJudae ac Petri negatio Collegii Apostolici sanctitati nihil detraxit, & quamvis ab Ecclesia Catholica aliqui in dies deficiant in fide, Ecclesiae fidem ac puritatem non minuunt: ita nec Religiosorum ordinum honori & sanctitati detrahitur, si eorum aliquia regulari vita & a fide extorres & apostatae fiant: possunt enim
juste repetere , quae S. JoanneS Epist. I. cap a. v. I9. ait: Ex uisis prodierunt, sed non erant ex nobis: nam si fuissent ex nobis, permansissent utique nobiscum : sed ut manifest sint, quoniam non sunt omneae
V. Obiit Petrus Joannes Olivi anno Ias 7. Aliqui post mortem eum fulsisse miraculis dixerunt. Sed haec putarem fuisse, vel simplicium ludibria , vel haereticorum mendacia. Nec enim hominis sancti & miraculis post obitum coruscantis ossa ex humari,& publice cremari Joannes XXV. edixisset. Alia suppeterent dicenda , quae tamen dimito.
L V Ratricelli, dicti etiam Fratres de paupere vita, in partibus C Italiae sub specie vitam Apostolorum, seu ut alii volunt ,
S. Francisci Regulam rigide, ac sine ulla moderatione observandi, Sectam & quidem turpem estormarunt. iS eam primus in Italiam invexerit, variant Scriptores . Quibusdam a Geraldo S a- relli Parmensi, vel ab Hermanno tangi lupo, de quibus intras aliis a Fratribus Humiliatis, erroribus Arnaldistarum S Waldensium insectis, orimnem traxille volentibus: aliis a Petro de Macerata ,& Petro de Foro-Sempronio Ordinis Minorum apostatis renovatam saltem putantibus. Ita Isidorus in Vita S. Bovilacii rem nar