장음표시 사용
261쪽
ad certum i IIum, quem dixi, corporis habitum conformatos, perfundi gloriabantur s post multas verborum ambages responde-hant, este Gloriam increatam Deitatis 3 8c tamen humano visui subjici. Quem errorem altero confirmabant, adducto in exemplum
Thaborio lumine , quod increatum fuisse, & nihilominus oculis corporis ab Apostolis visum amrmabant. II. Itaque delirium suum, quo se modo dicto orantem Divino lumine perfundi dictitabat eo modo quo in Thabor perfusi fuerant Apostoli, hoc errore Palamas tuebaturs dicens lumen, quod ocu- Iis corporeis in Thabor viderunt Apostoli, fuisse increatum, &consequenter lumen increatum & Divinum oculo corporali videri posse. Cum vero ei Objiceretur, Ellentiam Dei corporeis oculis videri non posse, respondebat: ν quidem lumen illud Divinam ct increatum, ct Deitas a Sanctis nominatur,sed non es substantia Dei , sed operatio O gratia ct gloria displendor ex Divina fabsantia in
Sansfos missus. Omnes enim Sancti, tam homines, quam Angeli vident quidem gloriam Dei temporis expertem : substantiam verὸ Dei sullus neque homo , neque Augelus vidit, aut videre potes . Ita David Monachus in Relatione de dissidio Barlaami & Palamae: apud Allatium Lib. a. de perpetua consensione Eccl. Occidentalis, &Orientalis cap. II.
III. Ex his apparet, Palamam triplici errore laborasse. Primo :Quia dicebat, substantiam seu essentiam Dei a nullo neque homine neque Angelo prorsus videri posse, cujus oppolitum ostendi in Tract. de Visione Tom. I. in I. p. de Uisione Dei qu. I. Dub. Secundo: Quia dicebat, lumen increatum oculo corporeo videri posse, contra id quod demonstravi praefato Tomo Dub. s. Tertio: Quia ponebat lumen illud increatum esse ac Divinum, & Deitatem nominari polle, Sc tamen illud a Divina substantia realiter distinctum asserebat. Quo fiebat ut plures Deitates admitteret : unam summam, & prosus invisibilem, nempe substantiam Dei s reliquas inseriores a substantia Dei distinctas, increatas tamen, & adhuc Oculo corporeo visibiles. Itaque addebat Palamas , operationem dc virtutem Dei esse quid ab ejus substantia secundum rem distinctum, eaque inferius, & ab ea vel ut a causa profectum. Quia tinquiebat γ substantia Dei cum rebus creatis
communicari nequeat, operationes Divinae ad creaturas producendas , continendas, fovendas, gubernandasque descendunt. Operationum autem nomine,non actiones solum, quas The lagi virtualiter transeuntes vocant, ut creationem, conservati
nem , & gubernationem rerum, intelligebat, sed etiam prorsus immanentes, quin & ipsa attributa, ut bonitatem, sapientiam Ecc. . Haec
262쪽
DE PAL AMITI s. a s t Haec enim omnia re ipsa distingui ab essentia & substantia Del , es.
seque ea minora afferebat, licet increata & Deo coaeterna: sicut splendor a sole emistiis, non est substantia solis, etsi coaevus illi sit. Illasque operationes nihilominus Deitates appellabat. De hoc plures Synodi a Graecis habitae sunt s de quibus Alexandre in Hist.
IV. Barlaam Basilianus Monachus ex Calabria oriundus &Α ndinus in eodem fuerunt errore,quoad distinctionem virtutum quas Graeci Energetas vocant & operationum immanentium Dei a substantia Dei s has tamen non increatas, sed creatas esse vole-hant . Adversus istos habita est nova Synodus anno circiter II o. sub Andronico Palaeologo, in qua reprobatur, quod dicerent, Dei operationem a substantia differre, sed substantiam quidem increa tam este, ejus autem operationes substantiales & naturales dive fas este concedentes, non tamen increatas, sed creatas. Item lumen illud, quod in Thaborio resplenduit, visionem simpliciter &creaturam fuisse orientem & desimentem, non Divinae Estentiae naturalem splendorem & Divinitatem . Qitibus Synodus illa, & aliae praecedentes errorem Palamae confirmant, nempe quod Dei operationes & virtutes a substantia Dei diversae sint, & increatae. U. Ante Gregorium Palamam, Athenagoras Virtutes Dei ab Estentia distinctas esse, sicut qualitatem a materia, temere diAit apud Petolum Dissert. Theol. Dogm. Tomo I. cap. I a. it m Theodorus Mopsuestenus, ut ex Leontio ByZantino, qui Theodorum ita compellat Lib. I. contra Nestorium : Deum putas non es bonum substantialiter . . . . Dic nobis unde accepit bonum e Ipse enim non es opinione tua per se bonum. Apud Latinos idem sentit Gilherius Porretanus, contra quem egi supra cap.9 I. I. I. VI. Augustinus Steuchus Eugubinus, qui sub Paulo III. vixit, in sua Cosmopoeja Coelum Empyreum aeternam claritatem a Divinitate manantem esse opinatur, his verbis ,, Est enim Coelum empyreum claritas Divina, quam semper fuisse cum Deo nes, cesse est. Ad quam claritatem admisit Angelos incredibili hu- ,, manitate sua, & homines pios . Regnum Dei es Regnum omnium se seculorum, ait Psalmus. Semper sol ille lucem aeternam 1uamis habuit comitem. Nec potest aliud esse Coelum empyreum, idestis igneum, nisi claritas illa manans a Deo circumquaque ex
,, tra Mundum, eXtra rerum creatarum corruptibiliuntque re- gnum .... Coelum empyreum videtur esse Coelum increatum,
nec videtur esse apud Mosen. Dico, ut mihi videtur. Si tallor, errorem non desendo,, . Quibus Eugubinus Eccleii e tamen judicio se submittens in liaec verba Genes. I. In prim Uio creuως Ii a Dear
263쪽
Deus Gum di terram de creato Coelo hujus Mundi, non de Empyreo, quod increatum putabat, interpretabatur, bc sic Palama:
VII. De Thaborio lumine, quamvis Graeci inter se discorda Tent, aliquibus cum Palama, distinctum quidem ab Essentia Dei, sed increatum asserent bus f aliquibus cum Barlaam creatum illud existimantibus, omnes in hoc conveni illa videntur ; quod Apostoli per illud roborati oculis corporeis Deitatem vidissent. Hinc Leo Allatius Lib. de Perpetua consensione prius citato cap. I 7. tam Pa-Iamam , quam Barlaam circa lumen Thaborium lapsum et se putans , illud ipsam Deitatem fuisse dicit, nec repugnare, ut oculis corporeis diviniore vi roboratis Deitas ipsa in se videatur : Uti in oebus aliis inquit ita ut hac quoque media via progrediendum es ,
me a veritate aberremus . Id cum uυn assecuti fuissent neque Barlaamus, neque Palamas, in varios errores lapsi funt. Error itaque fue-τit asserere, tamen illud in monte Thaborio non fuisse Deitatis illius gloriam , ct tamen proprium, lumenque ab E sentia Divina emanaus, quod unam ct idem eum E entia Divina erat, nec aliud, ut afferuui aperti me Patres Ephram oras M. . . . Splendor enim ille ct tamen O Grisi Deitas beati fuit, quae per miraculum ad illud tempus te Ela, ne oculis humanis fuε majestate officeret, O die Transfigurationis , cessante dicto miraculo apparuit, ct Aposolorum oculos circumfulst, ct argumentum de ereato ct increato nihil concludit. Verum enim est oculis corporeis lucreatum conspici non posse s at dum oculi insalu ct conditione saturae maneat: sed si diviniore vi corroborati ad
altiora eleventur s nil impedit corporeis bifce oeulis in eminentiorem satum I. ublevatis , Deitatem tuam ct gloriam Deitatis, quae una cum Deo es, videri. Idque expertissima ratione con matur . Nam Beata Virgo , quam modo assumtam canit Ecclesia, cum corpore tuo , Deum Divinitatem ipsissimis oeulis corporeis , sublevatis tamen, o Divisa vi confirmatis, intuetur . Et ps radicium universale , Beati resumtis corporibus, corporeis oculis gloriam Deitatis Deitatemque ipsam conspicient. Sic die Transrigurationis duplex miraculum cernimus 3 alterum eism cessat esse in Corpore Christi s alterum cum Apostolorum oculos ad diviniorem aspectum excitat. Damnatus es itaque Bari mus : qu)d lumen illud neque ex Divina Essentia , neque Dietinam Esentiam esse virmabat, O praeterea corporeos oculos per nullam diviniorem potentiam ade3 elevari posse ut Deitatem couspiciant. Ex quo multa absurda sequi tu doeiriua Ecclesiasica manifestum es . Sie enim tolleretur visio beati a post radicium , ct alio-νum Sani3orum glaria, qui nuue in Caelo dicuntur degere , Divinam Dei naturam corporeis oculis uisieleutes. Damaatus es etiam ex alia
264쪽
parte, O jure merito Palamas, dum lumen illud di operationem Dei disersem quid ab ipse Deo, quamvis increatum constitueret. xvi vero media insistit via eam Ecclesia ct SS. Patribus sentit. Sic enim De tas ipsa illi que lumen increatum corporeis oculis , sublevatis tamen, oideri poterit. Hactenus Allatius apud Alexandre citato art. I i VIII. Haec tamen via, quam Allatius vocat mediam, via tuta ad veritatem non est . Falsum enim communiter judicatur, quod
oculus corporalis possit elevari ad videndum incorporalia in se ipsis & maxime Deum clare & in sua Essentia, quia nulla potentia potest elevari supra sphaeram sui objecti est entialem,objectum autem oculi corporei solum intra sphaeram corporum concluditur. Unde S. Thomas I .p. q. I a. art.3. Impos iis es, inquit, Deum videri sensu visus, vel quocumque alio sensu, aut potentiά sensitiva partis .
Omnis enim potentia hujusmodi es actus corporalis organi . Afius autem proportionatur ei cujus es uritus. Unde nulla hujusmodi potentia potest se extendere ultra corporalia. Deus autem incorporeus est. Unde
uec sensu nec imaginatione Deus videri potest, sed sola intellectu. Hinc nec B. Virgo modo videt, nec Beati post judicium videbunt Deum in se corporeis oculis sed solo intellectu lumine glorite perfuso. Quia tamen claritas gloriae redundabit ad corpora, hanc corporeis oculis videbunt: &hanc in Thabor Apostoli corporeis oculis redundantem ad faciem & vestes Christi intuiti sunt, non vero gloriam animae ejus aut Deum,quo fruebatur animas quod exprimens Matthaeus cap. II. v. a. ait: Et tramriguratus es aute eos: π respis
duit facies ejus sicut sel: visimenta autem ejus facta Dut alba sicut vis. Sed in his immorari hic non vacat. Vide S. Thomam 3. p. q.4s. art. a. Videantur quae dixi Tomo a. in I. p. Tract. de Visione Dei q. i. Dub. f., ubi rem hanc ex professo egi.
Errores Varii. q. I. Ioannes de Mereuria, ct Nicolaus de Uuruaria.
I. ECULUM hoc quartum decimum erroribus feracissimum , praeter supra relato3, alios errores publico exposuit. Quia tamen fuere errores personales, nec in Sectam propagati, sed vix damnati, extincti, vel ab ipsis auctoribus revocati, ideo, ne prorsus jejunum Lectorem dimittam , de eis eorum auctoribus
265쪽
aliqua perstringams pro exactiori notitia ad Duplessis, Natalem
Alexandre, & alios ipsum amandans. II. Primus ergo occurrit Joannes de Mercuria ordinis Cister- ciensis profestor, ex quo Duplessis Tom. I. pag. 34 quadraginta
articulos a Facultate Parisiensi anno I 3 7. damnatos recenset, quos ad viginti duos Alexandre in Hist. Sec. I 4. cap. 3. art. I s. restringit. Ex his aliqui blasphemi sunt in Christum : nimirum Ruὸd feri potait, ut Gripus diceret falsum, O assereret a retione
creata tam vocali, quam mentati: ct quod Anima Chrisi eo unctata, Verbo , saltem per aceidens possit Deum odio habere ct execrari . In Deum : Deum ineaciteν velle quidquid vult. Facere Deum, quδd aliquis peceex, ct velle voluntate beneplaciti, ut ille sit preeator . Pete
re neminem volendo aliquid contra Dei voluntatem . Deum aliquid reprobare, quod vult nihilomiuus voluntate beneplaciti . Peccatum magis es bonum, quam malum . Deum esse causam peccati , quEpeccatum est, ct demeritorium . Item : Si quis habens usum liberi arbitrii, tam gravi tentatione pulsatus, ut illi resipere non possi, moveatur ad illecebram cum aliena uxore, ipsum adulterium non committere, idemque de aliis peccatis
ferendum esse judicium. Aliquam possibilem esse pinionem, cui voluntas etiam habita gratid quacumque siue miraculo non posset resisere , quis elieeret actum fecundum illam , qui actus peccatum uou est. Hos duos errores innovarunt Quietistae. Item : Probabile est, si una ratio consulatur , fecissε de, nulla esse aecidentia, sed res omnes extantes esse substantias. Hoc idem sentiunt moderni Philosophi. Tandem sequentes: Deum ob opera bona futura praedesinas homines ab aeterno . Item : Praedestinam propter bonum usum liberi arbitrii, quem ipsos habituros praescivit. Non sic gratis, ct misericordisi Deum aliquem praedesinam , quis O pro omnibus bonis operibus
ipsius futuris vel alterius. Verum cum similes propositiones apud aliquas Scholas Catholicas modo in usu probabiliter sint, crederem eas fuisse proscriptas, quia sensum Pelagianum, vel Semipelagianum praeferrent, cum in eis nulla Divinae Gratiae mentio fiat. sia praediciorum tamen & aliorum damnatione nullum Sedis Apostolicae intercessit. iudicium III. Secundus est Nicolaus de Ultricuria. Hic anno I 348. de mandato Sedis Apostolicae plura a se tradita, tum in Philosophicis, tum in Theologicis, partim erronea, partim haeretica, publice coram Parisiensi Facultate retractavit. Haec omnia relerunt singulati in Duplessis Tom. I. pag. 3ss. & Alexandre citato art. I . ubi usque ad quadraginta tres articulos enumerat, quos apud ipsoS quise Diuitiam by Cooste
266쪽
quisque videre poterit. Inter damnatos ex Philosophicis, hos Recentiori Philosophiae conformes invenio: In rebus naturalibus unus es motus locaIis congregationis O di regationis : ita ut eium tali motu colliguntur atomi, ct saturam unius suppositi fortiuntur, fatcorruptio i cum vero atomorum accesso ad motum supposti , vel assaturalem ejus operationem nihiι confert, alteratio es. Item : Lumen nihil aliud es , quam corpuscula quaedam , quae nata sunt sequi motum solis, .el alterius corporis luminosi s fitque hujusmodi eοπα- fculorum ad corporis Iaminosi praefentiam confluxu . Et si Objiciatur , mota loeati non feri, cum momento fiat illuminatis. Respondetur , feri in tempore, scuo sonum, etsi non percipiamus. Ex Theologicis autem tanquam haeretici damnantur: Si ado-
Iesens ingenuus aliquem inveniat, qui brevi edocere ipsum valeat frientiam omnem quae de rebus creatis baberi potes, centum librarum pretio consitato , quas adolescens furto dumtaxat comparare potes , eo easa furtum licitum es. Item : Si quis voluntatem suam Divinae conformare velit, alterutrum necesse est, vel quod Deus omnia necessaria ad salutem ipsum edoceat , ita ut errare non possit s vel si errare ipsum permittat, vitio nos vertatur error : imis actas consequens magis Qel aeque sit meritorius ac oppositus .
I. C Imon Parisiensis Magister sequentes errores, quos protule o rat, anno II s I. revocare coactus fuit. Dixerat enim primo: Nomen Diss de Deo accidentaliter dici: unde Me propositio es ρο
sibilis: Pefui non es Deus. Inde inserebat: Dfus potes esse ρο musis Deus . Secundo : Nulla res es aut esse potest , quae mora nos sit Deus, ct aliquando esse possit Deus. Quae deliria , nedum errores sunt . Tertio: Deus. tes aliqualiter se habere, qualiter se non habet , ct aliqualis etiam esse , qualis non es. Hoc Deum mutabilem faciebat. Quarto : Κuamvis rufus fuerit ab aterno Patri coaequalis, tamen aliquando fuit Deus, quando non fuit Pefus. Quinto : Filius Dei incaepit esse. Sexto: Nunquam hic homo, qui orsus est, fusius es Chri s. Horum, quae nedum erronea, sed invicem pugnantia sunt, extat Retractatio in Bibliotheca Patrum. II. Frater Guido ordinis Eremitarum S. Augustini sequentes,
quos docuerat errores revocare coactus fuit anno II sa. Quorum primus est : Caritas, quae semel labitur, vel deperditur, nunquam fuit vera caritas. Secundus: Prasinus exsens is caritate aerum
267쪽
vitae aeternae meritoriam elicere non potes . Tertius : Homo vitans ateruam ita de condigno meretur, ut hanc ipsi Deus absque injuria negare non possis. Quartus: Si nullum esset liberum arbitrium, actueesset peccatum . Quintus: Bonum meritum ita es a Deo, ut nihil sit ἐερluntate. Sextus: Deus homini viatori Meessitatem quandoque impunit , praeveniendo volantatem ad bonum actum, ita ut in ea potestis ad oppositum non remaneat. Horum aliorumque errorum retractatio extat in Bibliotheca Patrum. . III. Magister quidam Ludovicus plures protulerat propositi nes, quas Alexandre art. 16. citatus enumerat, inter quas erant: xuod Divitna voluntas non diligit intensius praedestinatum quam praeficitum. Nec plus intensivὰ Deus diligit se ipsum, quam Dialolum δε- eundum naturam. Ruod Divina voluntas non potes immediate nolle peccatum esse . Peccatum non es immediatὰ odibile a perfecta ΦοDurate . Iuὸd in Deo funt contradieroria, qua immensὰ formaliter repugnant . Hos aliosque ad duodecim, teste Alexandre , praefatus Luci ovicus mandante Parisiensi Universitate retractavit anno I 36a. Hinc tamen male infert Alexandre confirmari, sacrae Facultati Parisiensi Doctrinalis Iudicii auctoritatem convenire. Hoc enim fraternae correctionis, A Zeli pro veritate judicium est, potius quam auctoritatis, firmo & irrefragabili judicio doctrinam fidei sententialiter definiendi s quod soli Petro ejusque in Sede Apostolica Su cessoribus Lucae a a. commisit Christus, & ex supradictis apparere potest. Aliqua enim, ut supra narravi quae Lector videre poterit tum in Philosophicis tum in Theologicis Facultas Parisiensis proscripsit, quae adhuc in Scholis Catholicis, quia Sedes Apostolica
de eis nondum definivit, tuto perseverant. Cujuq exemplum mOdo in promtu habeo. Nam inter propositiones Ludovici hanc etiam Facultas Parisiensis damnavit, nempe et Aliquid es Deus fecundis msuum esse reale , quod tamen non est Deus fecundum suum esse formale . Hoc adhuc dicunt sua distinctione lor mali ex natura rei distinguentes Attributa ab Essentia Divina Scotistae. Num ergo propterea haec eorum opinio reprobanda eq. III. Beriholdus de Rorbath , Martinus Confalsus, Nicolaus Calaber , Berengarius , ct Ianopeatuι.
I. T E his Alexandre agit citato loco art. II. Bertholdus de J δ Rorbach ex Trithemio in Chronico Hirsaugiensi m. a. pag. 2s I. natione Germanus Secta Beggardus, homo, ut creditur
268쪽
laicus, anno I 3 s6. apud simplices errores Herbipoli spargere coem pit, quos detectus ejurare compulsus fuit s deinde Spiram veniens, S iterum publicans, tanquam relapsus ibi Curiae seculari traditus di convictus, igni damnatus fuit anno I 339. , ut Nauclerus ait
in Chronico Tom. a. pag. OI. 'Errores, imo haereses, quas praedicabat sunt. Primo : Chri- sum in Crucesie fuisse a Patre derelictum, ut prae nimio dolore de I lute animae fuae dubitaverit, maledixerit B. Mariae Virgini Matri , necnon terrae , quasan uixem Dum suscepit. Quid horribilius e Secundo : Hominem in hac lita eum perseerionis gradum consequi posse , ut illi nec jejauio nec oratione sit opus , ct vibit deinceps sit ei peceatum. Hoc innovarunt Quietistae docente Molinos . Tertio: iuuba oratio vocalis non sit necessaria nec utilis ad salutem , sed fold mentebrare sufficiat: contra exemplum Christi, qui pluries voce Patremoravit,& voce etiam nos orare docuit. Quarto: Laicum idiotam is Deo illuminatum adeo posse praedicando ct docendo pro cere, ut magis ei quam Eviangelio ct Sanctis Doctoribus sit credendum . Ab hoc errore non multum abfuere Lutherus, Zc qui eum secuti sunt. Quinto : Hominem pium iu perceptioue cibi commauis tantam gratiam consequi posse, quantam in Euctari a perceptione. Haec Nauclero MTrithemio testibus impius ille, nedum temporali sed aeterno igne plectendus. Videri potest etiam Duplessis Tom. I. pag. 376. II. Martinus Gon salvus seu Gondisalvus natione Hispanus, patria Conchensis, ad haec impia deliramenta procedit, ut diceret,
primo : Se germanum esse Archangeli Michaelis. Secundo : Locum , ex quo cecidit Lucifer , sibi a Deo refer vari. Tertio : Se primam .eritatem oefcalam Caeli esse dicebat. Quarto : Singulis diebus Catam fe fcandere , ct illud inculari. Quinto : Se advenieutem Antichri- sum ad singulare certamen provocaturum, O Cruce Christi diademate spineo ornata prostraturum . Haec refert Franciscus Diago in Ilist. Urov. Aragoniae Ord. Praedicatorum Lib. I .cap. 24. In his dementiis pertinax repertus, ab Archiepiscopo Toletano damnatus, & Curiae seculari traditus, igne consumtus fuit. 'III. Nicolaus quidam natione Calaber, sed in Hispania diu
eonversatus, eodem tempore, scilicet Innocentii Papae Ul. anno circiter II s6.,pari amentia sequentes errores Barchinonae publicare coepit, nempe primo: GHalvum praefutum esse Dei Filiam in
Caelis ab aeterno generatum , quamvis tu terris patrem U' matrem habui e videretur. Secundo: Ilium nunquam moriturum , sed tu auternum vitiarum. Tertio: Spiritum Sanctum futuris temporibus carnem assumturum , ct ad praedicationem Go alvi viversum mundum cou
269쪽
eia damnatos Gnfami precibus salutem aeteream confectituro . Quinto : Iu homiae tria ef : Auimam, quam formaverit Deus Patιν, Com
ua, quod pio aΦerit Filius, ct Spiritum quem infus perit Spiritus Sanctas, alutens verbis illis Formavit Deus hominem de limo terrae, & spiravit spiraculum vitae, & tactus est in animam viventem ,,. Haec K alia haereticalia amens ille effutiebat, propter
quae ab Eymerico in illis partibus Inquisitore, & Vicario Barchinonensi detentus, & brachio seculari traditus, & igni 1upplicio
damnatus, parem cum Gonsalvo quem in amentia fuerat imit tus , poenam sustinuit. IV. Anno circiter ras6. Innocentio VI. Summo Pontifice Eerengarius de Monte Falcone,Cisterciensis Ordinis de Coenobio P puleti in Provincia Cataloniae protestor, errorem docuit, qui tanto magis invaluit, quanto vitae spiritualis persectionem promovere
videbatur, docebat enim : Bbd omnia de genere bonorum, quaesien da sunt,sunt fienda pro Dei amore, ct non ex aliis causis, nec De mer cedis aeternae. Hunc tamen errorem solemni judicio damnarunt Sanctus Archiepiscopus Tarraconensis ex ordine Minorum a Gmtus, &Fr. Nicolaus Roselli Inquisitor de ordine Praedicatorum. Error iste nostris temporibus excitatus s iterum a Sede Apostolica proscriptus fuit. U. Bartholoninis Ianoverius origine Majoricanus tempor Urbani V. ante annum i 36o. libellum edidit & publicavit, in quo multae haereses, errores, & falsitates de Antichristo, & ejus tempore continebantur . Has cum libello Berengarius Darii Episcorus Barchinonensis, & Fr. Nicolaus Eymerici Ord. Praed. Inquisitor ut a. p. Di rectorii Inquisitorum q. II. g. Io. pag. 266. ipse testatur solemni praeliabito consilio Magistrorum Barchinonae condemnavere , libello igni tradito , ac ipso Bartholomaeo publice
Poenitente, ac errores suos detestante.
Hi autem erant. Primo : Antichrisum in die Pentecostes anximillesimi trecentesimi sexagesimi venturum. Secundo : Antichrisitempore incruentum facri cium, O alia omnia Ecclesiae Sacramenta desitura. Tertio : Grisianos omnes habentes Uum liberi arbitrii, qui perverterentur per Autichrisum , in ejus erroribus immobiliter persituros, nec unquam ad Christi fidem reversuros s quia character , quem Antichrisus eis faceret in fronte, veI in manu , tantam haberetineaciam in animabus eorum , ut faeeret eos in erroribus immobiliter perfeTerare , ac proinde omnes tales cert3 fore damnandos, ct igne de Caelo misso etiam corpore abfumendor. Quarto: Puerolos parvulos riseianorum , ct etiam Fudaeos, Sarraceuos , or infideles cateror ,
tum parvulos quam adultos per Antichristum perςersos , pos morxem
270쪽
ERRORES VARII. assAntichristi, omnes sexceptis Chrisianis adultis ab eo perversis assdem Chrisi fore convertendos. Et fle Analiter totam Aecissam Dei de Iudaeis,Sarracenis,ct aliis Infidelibas eonversis fore consituendam.
q. IV. Nannes de Calore , Dionasus Mutiebat, Ioannes de Latone , Arnaldus Montanerius, ct Turlupini.
IVI tam in suo actu Vesperiarum revocare a Facultate Pari sensi justus est, quod & praestitit. Prima erat Summus Legisl tor Deus dignus es perfectionibus in itis, quas nec habuit, nee Bahet,uee habere potest. Hanc ita revocavit: Nuue Leo, quὸd is a proposita male sonat s imis reputo eam infensu eategorico falsam, quem Iesium facit s nee in isto fe u intellexi eam,sed in sensu opothetico: scilicet, quὸd si essent in irae perfectiones imaginabiles, quas Deus non habet,adbue esset dignus illis perfectionibus. Secunda erat: is)d ditius Legislator digni azit se in earne ad suam assumptionem Θρ atteam .i am ita moderatus est : Intellexi digni cavit, ides, manifestavit. Aliquas alias propositiones terminis minus propriis & non bene
sonantibus a se prolatas correxit, vel revocavit. E' Sorbonica Societate erat is Joannes de Calore, qui anno I 37I. Cancellarius Parisiensis creatus est. Ex Duplestis Tom. I. pag. 387. bc Alexandreloco citato art. I 8.
II. Dionysius de Foulectat vel Soulectat in Parisiensi Facultate Bacat aureus ordinis Fratrum Minorum errorem Fratricellorum, qui proprium ullarum rerum dominium cum perlectione Evangelii pugnare olim contenderant,innovare tentavit anno II 63. Docebat enim primo : Lu)d Lex amoris omnem aufert proprietatem ct dominium . Secundo : diuod abdicatio cordialis voluntatis O temporalis potesatis dominii, seu auctoritatis, statum perfectissimum ostendit, ct incit. Tertio : Gripum non abdico e hujusmodi possessistiem ,
ct jus in temporalibus, non habetur in Nova Lege, imo potius opp0 tum . Quarto : Hanc Legem pro regula perfectionis Chrsas docuit , ct exemplo confirmavit. Quinto: Abdicatio rerum temporalium fecundum animi praeparationem , nullam , aut .alde imperfectam, erfragilem Uendit, ct perficit perfectionem. Sexto : Christis nihilli retinuit. Septimo : Gripus in Monte omnia Impliciter abdica-Φιt. Octavo : Ruando Corpus Christi in sepulchro mansit, caritas abstulit ab eo omnem proprietatem ct dominium .
III. Delatae praefatae propositiones ad Facultatem Parisiensem