Veritas religionis christianae et librorum quibus innititur contra atheos, polytheos, idolatras, mahometanos, & judaeos demonstrata per fr. Vincentium Ludovicum Gotti ... Tomus 1. 7 Veritas religionis christianæ contra atheos polytheos idololatras ma

발행: 1740년

분량: 365페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

291쪽

suum deserri jussit, ignibus tradenda, & illa a qu ovis subditorii in

suorum 1ervari, legi, describi, vendi, aut emi prohibuit, vel damnatos Michlem errores propugnari sub poena carceris. Edicto hac forma Rex subscribit: Testi me ipse apud esimo naperium a 3. die Ris, anno Regni nostri XI. Edictum legere est apud Henricum de

Knigton Lib. s. de Eventibus Angliae . . 'di i X. Richardo sicut in Regia dignitate, ita & in Zelo Wiclitem starum haeresis exterminandae Henricus IV. N Henricus V. filius , succellere. Porro, ut refert Nicolaus Harpsset dius cap. II. Historia: νὰ hiemanae,unus ex praeci pu is scopis, quo Wichiemani collimabant, erat, ut Clerum bonis omnibus temporalibus uoliarent, eumque ad lanamam egestatem redigerentia Ajebant enim, ex temporalibus possessionibus, quas Ecclesia, Religiosi Monachi, dc Cler ici indebite usurpabant, incredibilem Regno fructum ali tum iri: Polle nempe ex his emolumentis I s. Comites, centum &ultra Equestris Ordinis homines , duo millia armigerorum ad Reipublicae defensionem foveri. Poste praeterea centum pauperum hospitia aedificari praeter viginti mille librarum annuos proventu S, qui Resio fisco accederent. Hoc sub utilitatis & pietatis specie aucupio, Reges ac Proceres facile irretiendos & ad suos errores trahendos sperabant. XI. Tentata res est sub Richardo, iterum sub Henrico IV. ac

tertio sub Henrico V. At pii1simi Reges privatis commodis Dei &Ecclesiae honorem praelerentes, aditum omnem huic fraudi obstruxere, quin & eorum insolentiam fraenare conati sunt. Uterqu Henricus severi 1simis legibus eos coercuit. Henricus pater Comitiorum supremorum auctoritate statuit, ne quisquam sine Episcopi licentia praedicandi ossicium sibi assumeret s ne ad prava & damnata dogmata docenta conventus faciat s ne quis talia docentibus aures praebeat s ne damnatos Libros quis teneat; Sc ut qui obstinati in erroribus persisterent, ad terrorem & exemplum aliorum incendio absumerentur: misitque selectissimos ex suo Consilio viros ad Episcoporum Synodos,qui eorum Zelum ac vigilantiam excitarent . Patris pietati Henricus V. filius addidit, ut qui ob haeresim supplicio damnarentur , omnibus bonis ac possessionibus privarentur , & insuper Cancellarios omnes, ac Civitatum Praetores praevio juramento adstrinxit, ut pro haeresum exterminatione Epistopis adjumento et sent, de haereticis ac eorum fautoribus summo studio inquirerent, captosque ad Episcopos remitterent. XII. Haec mei Lectoris oculis subjicere volui, ut videns quanto Zelo pro Fide, pro Ecclesia, ejusque tuendis juribus, atque haeres-bus ea oppugnantibus exterminandis, Angliae Reges ac Procere S

292쪽

olim operati sunt: ac deinde se convertens ad tempora quae ab Hemico VlII. usque ad praesentia fluxere, ac videns praefati Regni faciem in advertam mutatam, & quae tanta pro fide Catholica AEcclesia, ejusque tuendis iuribus, ac haeresibus eliminandis gessi, modo faciam Ecclesiae Fideique Catholicae hostem acerrimam , omnium haereseon tutum asylum, solis Catholicis exterminandis . omnique etiam civili honori privandis intentam, ac in dies in errorum barathrum ruentem, adeo ut ex ea non pauci Deum vix agnoicere dignentur s supplex Deum eXoret, ut eorum ad Veritatem gratia sua oculos aperiat, corda ad resipiscentiam flectat, Mad Fidei ac Ecclesiae obedientiam reducat: &nostris diebus reno vetur gaudium , quo se perfundi i Epist. 28. alias s8. ad Augustinum ) S. Gregorius testatur : Iais narrare sufficiat, quanta bic lati alia in omnium corde Fidelium fuerit exorta, quisu gens Anglarum ἡ operante Omuipotentis Dei gratia . . . expulsis errorum tenebris , Sau-Hae Fidei luce perfusa est, qu)d mente Ategerrima jam calcata Mola , quibus prius velfauo amore subjacebat: quΘd omnipotenti Deo puro tarde substernitur : quῖd is pravi operis lapsibus faucia praedicationis regulis ligatur: quod praeceptis Divivis culmo subjacet , O intelleetu sublevatur s quὀd usque ad terram se tu oratione humiliat, ne mente jaceat in terra . Cujus hoc opus es, uis ejus qui ait , , Pater meus usque modo operatur, & ego operor e Joan. s. v. 17. Faxit Deus, qui Anglos ad Fidem convertit, ut ad Fidem quam primo susceperunt, integre re ex corde revertantur.

XIII. Alia contra Wichlestum, ejusque Sectarios superessent dicenda i sed quia de his plura dicunt Auctores, & praecipue I homas maldensis tres Tomos erudite confecit s 8c cum pleraque ex ichleiso moderni haeretici Lutherus & Calvinus excerpserint, contra quae in Vera Ecclesia & alibi agi s ideo longiorem in eo re futando trahere moram, operae pretium non existimo. XIV. Joannem quoque de Montemno mei ordinis de pluribus

errori hus damnatum praetereo: non quod eum non damnem, cum potius inlanae temeritatis illum accusem . Sed quia contra eum fuse agunt Alexandre in Hist. Sec. II. 8c I 4. cap. 3. art. 23. 8c Du Plestis Tom. I. p. I. a pag.6 I. qui eum errantem quidem , sed nota 1ormaliter haereticum traducere videntur, ideo, ut ad graviora transeam, ipsum dimittam.

. Φ . . .

293쪽

CAPUT CV.

De Hussitis.

q. I. Haeresis origo , Authorei, ct furor.

I. U M acerbi schismatis incendio Romana conflagraret B Ecclesia, & Bohemiae Regnum obtineret enc Slaus, I in cui vinum & somnus magis dominabantur, quam ipse

subditis : Vim ciboque marcens, lucemque dormietido miti conjungens s ait AEneas Sylvius Hist. Bohemi e cap. 34. anno circiter millesimo quadringentesimo octavo Hustitarum haeresis Prag.e erupit

ex Joannis michlem Libris pestilenti illinis a Joanne Hus Presbytero , ec in Academia Pragensi Magistro Artium deinde Rectore ,

e Xcitata, cui cemulatio inter Magistros orta occasionem dedit. Bem narrat eodem loco c. I s. AEneas Sylvius: Sub hoe Rege i men-ces lao nsrε demum memoria , aetatis eter o fuae anno circiter quinquagesimo , perfida Hussitarum insania ortum habuit, cujus oe originem oe progressum hoc loco prosequi animus es, quaudo ea pestis omnem pene Germaniam conturbavit , neque adbuc extincta Regni Λυδε- Mici magnam partem occupat. Rexerunt Scbolam Pragensem usque

ad ea tempora Theutones. Id molestissimum Boliemis fuit, hominibus uatura ferocibus atque indomitis . Ex quibus vir quidam genere nobi- Iis, ex domo quam Putridi piscis vocant, apud Oxoniam Anglia Ci- itatem literis sudens, eum Danuis iklin Libros Ufendisset, qu has de realibus universalibus titulus inscribitur, magnopere illis oblectatus exemplaria secum attulit'. inter quae de Civili, de Iure Divino, de Ecclesia , de diversis Qu.estionibus, contra Clerum Pleraque volumina, veluti pretiosum thesaurum patriae suae intulit. II. Imbutus jam ipse Giclevitarum veneno ct ad uocendum paratus , tum quod erat familiae suae ob omen Putridum piscem , ides

foetidum virus in Oetes suos evomuit. Gmmodavit autem scripta quae attulerat his potissime , qui Theutonicorum odio tenebantur . inter streos Ioannes eminuit obscuro loco vatus, ex villa Hus, quod Anserem si uiscat, coguomentum mutuatus . Hic cum esset ingenio peracri, Otiugua diserici , multumqae dialecticis oblectaretur, ct peregrinas opiniυnes amaret, avide admodam miclevitarum doctriuam arripuit,esique Thcntonicos et exare Mugistros coepit, Deror eo modo confusis Theutouer , Scholas relicturos. Vuod cum succederet, a Neucesta9

294쪽

impetratum , ut Pragens GImnasium ritu Parisiensis gubernaretur. Ea res Magistratum Stabiae Neutonibus abstulit . diuam ob causam commoti Magistri ac discipuli eutonici generis, jurejurando adusti, uno die supra duo millia fecuti , apud Luscam usurae civitatem

trium dierum itinere a Praga distantem universale pudium erexere . fibrimis Scholae suae gubernatio libere patuit, quorum princeps es habitus Poannes Hus, lingua potens, ct mutidioris vitae opinione clarus.

Ini ubi fatis Mei comparatum sibi exsimavit, venenum quod jampridem occulte conceperat, palam evomuit.

III. Fundaeterat opulentus quidam civis in urbe Pragensi sub nomine Sanctorum Matibiae ct Mutthaei baud ignobile Templum , quod Bethlehem appellavit. Redditibus additis, ex quibus duo praedicat res alerentur, qui festis profestisque diebus Oerbum Dei Hobemico fermone plebibus insinuarent. Horum alter Ioannes assumtus es. ciui eum se libenter audiri animadzerteret, multa de libris Daunis

icisci in medium attulit, assereus is eis omnem veritatem contineri,

adjiciensque crebro inter praedicandum, se postquam ex bac luce migraret , in ea loca princisci cupere , ad quae mi levi anima pervenisset, quem Cerum fuisse , bovum , functum, coelυque dignum nou du

bitaret .

Sequebantur γοaunem Clerici fere omnes aere alieno gravati , Deleribus ac seditionibus insignes , qui rerum novitate evadere paruas arbitrabantur . His oe nonnulli doctrinsi celebres jundii erant, qui cum in Ecclesia consequi dignitatem non potuissent, iniquo animo ferebant sacerdotia maiorum censuum his committi, qui quamvis nobilitate praeirent, scientia tamen viderentur inferiores . Excaecavit eos invidia , ut qui videraut, ct qui intellexerant non intelligerent. μο- ruperunt in blaspbemias , ct cism aliquibus ignaris fortasse ae vitiosis maledicere pesent, is omnes latrare dacerdotes carpere , ct ab Ecclesia Cathblica recedenter Waldensium Setiam atque i avium amplexi sunt. H.ec de ortu Huditanae haerelis AEneas Sylvius postea Pius ILRomanus PontifeX.

IV. Ex praecipuis qui Ioannis IIus erroribus ad hanere, fuerunt Hicronymus de Praga , vir perspicacis inFenii in Parisienti, Pra-

Ienii, Coloniensi, oc Heildebergenti Universitatibus Doctor, &

icobellus Misiensis, qui in Ecclesia S. Michaelis tunc magno cum populi plautu conciones habebat. Petrus autem Dresetius , qui cum aliis Theuton ibus paulo ante BOhein iam reliquerat, cognitus inter suos, quia Ualdensi lepra iniectus ellet, R idco patria pulsus, Pragam velut h.ereticorum asylum repetiit, ibique puerorum docendorum curam accepit. Ilic ergo Jacobellum ag grellus : Mirari se , ait, doetum faucium virum, qui Divitia elo-

295쪽

quentia plebibus exponeret, errorem illam nou animadvertἰsse communionis Euciaristiae , qui jampridem Ecclesiam pessum affer. In qua

sub una tiautum Decie Dominicam Corpus populo misiseratur s cum

apud Daunem Evangelisum ct Apostolum Griso diaetiissimum subduplici Ipecie pauis vinique, fumi jubeatur, dicente apud eam Oalva- rore ,, Nisi manducaveritis carnem filii hominis , dc biberitis Mus sanguinem, non habebitis vitam in vobis. Commotus his γacobellus, cum perquisitis vetusis Sauliorum Doesorum Codicibus , Dion ii praefertim 9 Θpriani, communionem Calicis laudatam iuvenisset, prohibitus apud Sacellum Archanget

Michaelis praedicare, in Templo m ore Saucii Miartiui cathedriam fortitus, publicὰ commonere populum coepit, ne deinceps communionem Calicis , sine qua salvari nemo pust, quoquo pacto negligerent. Huic omnes bareticι consenserunt, haud modica gementes laetitia , quod articulum iuvenissent in Evangelica Lege fundatum , per quem Rumanae Sedis et et ignoraulia vel nequitia argui posset . Ita AEneas Sylvius dicto cap. 3 s. Unde patet, Petrum Dresensem hunc err xem Huisitis instillatse, cui adeo pertinaciter adhaesere, ut quam vis plures, errores michlem postea deseruerint, in hoc tamen diu perstiterint, propterea Calixtiui etiam nuncupati. Imo Du-hravio relerente Lib. 26. Hist.Bohem. Pro folo Calice obtinendo adeo stilli citi erant, ut passim illum in parietibus, in vexillis, tu templis pingerent. In cujus derisionem prodiit in Germania Dysticon . Tu pingis Calices Eohemorum terra per Urbes , Ut credas Bacchi numina sola coli. V. Subineo sinquit AEneas Sylvius laudato I O eognomine Lepus elaris parentibus apud Sobemus ortus, per idem tempus Pragensem Ecclesiam ponti cis retinebat , consilio oe animo illustiis. uiorienti calamitati obviam ire cupiens , priusquam amplius debaccharetur , libros Ioannis i DF ad se ferri, omnesque doctorum virorum consilio adhibito publicὰ concremari jussit. Supra ducenta violamina fuisse traduntur pulcherrimὸ conscripta, bullis aureis tegumenti uepretiosis ornata. ystanni praedicatio interdicta , er adjectae minae, si

quando priores in populo errores vulgare auderet. Ipse Praga excedens , apud villam, ubi sibi origo fuit ac cognomeu , permittente Ioci Domino, qui ejus insaniae favebat, vocare plebes ac docere non de-ssit, multa tu Romanum Praefulem, multa in reliquos Ecclesiae Pon-risces maledicta congerens . Utque populi animos sibi magis ac magis conciliaret , Decimas haud aliter quam eleem Inas Sacerritibus debitas Uruit, liberum praedia possidentibus, si velivi, eas dare , si x ἐiut , nullo jure cogi posse . Et intra: Odioso quamvis haec animo Rex intelligeret, desidiά

296쪽

tamen corruptus O inertia torpens, impune debacchari sinebat haere- tuos . Subluco Archiepiscopus, ubi uultam adversus tantum emeris gens malum iu enceslao praesidium invenit, ad Sigismundum Hau- Rara ae Regem confugit, obsecraus atque obtestans , ur negligeotiam fra tris emendet, neque labefactari orthodoxae Fidei Sacramenta permittat . Dat Adem Sigismundus, petiturum se brevi Bohemiam, Ecessae Catholicae consulturam . Sed dum dies die ducitur, Sabinco apud Posivium in Hungaria moritur, er Albicus ei sincitur, natione Bis anus , arte medicus, ct Sigismundo propterea carus, uuicum extremae avaritiae baxatbrum. Dui claves cellae vinariae nulli alteri quam Haipsi credidit . . . . Idoneus profecto Pontifex , qui surgenti somentum haeresi daret . VI. De facto autem ita contigit. Nam cum Joannes XXIII. adversus Ladisia um Neapolitanum Regem bellum indixisset, planariam peccatorum remissionem indulgens iis,qui ad tuendam E

clesiam arma sumerent : Recitabatur in Ecclesia 'agens deeretum Ponti cis. Ruod estnn quidam fordidae artis bomiues audissenta annem Papam Antichrisum esse magna voce clamaverunt, qui Crucem contra Chrisianos decerneret. Eos e vestigio Senatus in carcerem rap jussit s populus vero susceptis armis dimitti omes petiit. Sed placatus oratione Seuatus , tauquam visa captivorum in tuto esset , suam qui que domum rediere . De illis elum supplicium fumtum . At cum fanguis extra Praetorii januam defluens indicium necis fecisset, iterum accurrem popuIus luteremtorum corpora rapuit, ct aureo circumvolata panno per omnes urbis Ecclesias detulit, clamautibus ejusdem Sectae

Sacerdotibus : Isi funt Sancti , qui pro Testamento Dei fua eorpora tradideruui. Exin cadavera in sacrario in Bethlebem reposita, quasi marorum reliquia aromatibus condita . Haec citato loco Λneas Sylvius. VII. Nulla fraenata potestate haeresis Hussitana in dies viribus augebatur. In retinendis Ioannis Hus erroribus, & michlem articulis ab ipso approbatis, pertinaciores fuerunt Thaboritae, sic dicti a quodam loco situ munitissimo, quem ad Lusinitium itumen Joannes Lisca Dux Hussitarum occupavit, moenibus cinxit, CX tructisque domibus nomine Thabor appellari voluit, comitesque suos Thaboritas , Tanquam cum tribus Apostolis Salvatoris Chrisi naus- fgurationem tu Monte vidissent, indeque suas opiviones maluati ef-sent , quas fidei veritates appellabant cita AEneas Sylvius cap. 4o. Hi post Hulsi morte in bellum in Catholicos immane gellere,Templa &Monasteria eripientes, evertentes, incendentes, viros Ecclesiasticos & Monachos trucidantes. Quae narrans laudatus Sylvius cap .36. post relatam Ilusti necem: Apud Scolouoniam, inquit,

297쪽

nobile Monasterium Fratrum Praedicatorum extra moenia oppidi situmὰ fundamentis dejiciunt. Eaque prima Ecclesiarum ruina in HuMarum novitate faeta, decurritur in Ecclesias Monasteriaque paἄm , πο-hitissima superis dicata templa ferro atque igne vastantur . Mortuo venceslao Rege Lischa tyrannidem arripuit: sed a Sygismundo sare Regnum Bohemicum occupante multis praeliis lacessitus, non tamen compressiis est . Nam in dies resumtis viribus, strages in Ecclesias &Monasteria multiplicavit: de quibus Sylvius c. 3. Quem tamen manus hominum prosternere non valuit, digitus Dei peste tactum extinxit: Ferunt sinquit Sylvius cap. 46.

illum cum aegrotaret, interrogatum , quonam loco mortuus sepeliri

cellet, D e cadaveri suo pellem adimi, carnes volucribus ac feris objectari, ex pelle mpanum feri, eoque duce bella geri, arrepturos fugam hostes , quam primum ejus Umpani sonitum audirent. Thabore es, qui reliquas picturas abominantur , Zischae tantummod3 , ct Angeli cujuspium Calicem manu teneotis , e tem supra portam urbis pinxere , eique ocra quotannis agunt. VIII. Lischa in terris adhuc agente, altera Hussitarum Secta Thaboritis non minus fera exorta est, orabitarum dicta . Ita Sylvius cap. 43. Fuit oe alia in Γυhemia Mereticorum factio , fratrum ,

Drebitarum appellata, quae territorium Graece e vicinasque gentes magnis affecit cladibus , pestifera atque immanis, neque Thaboritarum crudelitate ulla ex parte inferior . Adversus quam Martinus V. Pontifex Maximus nominatim Crucem decrevit s neque tamen in plures annos extirpari potuit. Hujus Setiae bomiues quoties Sacerdotes no-sros lutercepere, aut igne cremaveruut, aut nudos rigente Oeme super glaciem colligatos dimisere : xuos parvi mu menti exisimarunt , di ectis virilibus abire permiserunt. Orebitas, 1eu Horebitas se se vocari voluere, Thaboritas aemulantes : ubi enim ni hoc nomen

assumsere, ut 1e in Monte Thabor sua dogmata accepisse simplicibus imponerent: sic illi ut suam doctrinam sibi traditam in Monte Iloreb, in qua Deus apparuit Moysi, venditarent, Horebitarum nomen sibi assinxerunt. IX. Mortuo Zischa Thaboritat in duas factiones scissi sunt.

Altera Procopium magnum, quem Rafum vocavere, sibi ducem pra-

fecit. Altera nullum inveniri poste die litans , qui jure Zischae succederet s felectis paucis , qui communi consilio bellum adminiserarent , se se Orphanos appellavere, inter quos potior habitus est Procopius

coguomento Minor : atque ita Naboritae in duos exercitus divise , alii

Cetus uomeu retiuuere, aliis Orpbanorum, ut diximus, inditum πυmen.

idui si aliquando inter se di eutirent, ubi tamen extrinsectis vis ingruit , Ductis viribus in uvis castris se defendebant. Ita Sylvitra c. 47. Diqitirco by Corale

298쪽

qui addit, quod Egrediebantur duo exercitur, alter Silesiam, alter Moraviam populabatur , vicinasque regiones a siduis incursioniblu infestabant. Neatones per circuitum habitantes , alios Philistaeos , alios Idumaeos, Moabitasque vocabant. Bobemiam terram Promissionis esse dicebant. νX. Tertium conflabant exercitum Orebitae, de quibus supra. Horum dux erat sinquit Sylvius citato loco Bedricus Presister Stamicensis natione Moravar , qui bellis assiduis Silesiam Uectavit. Hie etiam bodie vivit, ct urbem Coloniam appellatam possidet. xvj Dreta Religione Grisianε , calcatoque Ponti io jure uxorem publice duxit, erilla mortua alteram ex Polonia superduxit, ex qua lios suae nequitiae Sectatores sustulit. Ex hactenus dictis, & aliis quae AEneas Sylvius, Dubravius, & Cocleus enarrant, apparet, Hussitas, non fraude solum velut vulpes, sed furore tanquam lupos ovile Christi disperdere fuisse conatos. Quod tamen, ut in aliis, non in fidei, sed in eorum interitum, tandem Deo opem serente, cessit.

q. II.

Hussitarum errcres. I. Q I ad errores, quos Ioannes Hus Pragae primo spargere coepit, & quibus commotus Subinco Archiepiscopus libros michlem publice Pragae comburi jussit, attendamus, pene in omnibus michlem & Waldensium erroribus contormes eoI inveniemus : nam AEneas Sylvius Lib. Hist. Boliem. cap. 3 s. describens Iussitarum Sectae ortum ac errores : Hujus, inquit, pestifera ac jam pridem damnatae factionis dogmata faui: Romanum Praesulem reliquis Episcopis parem esse : inter Sacerdotes nullum diycrimen . Presisterum , usu dignitatem , sed vitae meritum efficere potis rem . Auimas e corporibus excedenter , aut tu aeternas e vesigio poenas mergi , aut perpetua consequi gaudia i purgatorium ignem nullum iuveniri. Vanum esse orare pro mυrtuis , O avaritiae Iacerdotalis iue euium . Dei dr Saudiorum Imagines delendas. Aquarum, palmarumque benedictiones irridendas . Mendicantium Religiones malos Damoves iuvenisse. Sacerdotes pauperes esse debere , Iolsi contentos eleem Ixε. Liberam cuique praedicationem verbi Dei patere. Nullam capitale peccatum , quavιumvis majoris mali vitandi gratia , tolerata um . Tui

mortalis culpae reus sit, eum neque seculari, neque Ecclesiastica diluitare p9t ri , neque ei parendum esse. Confirmationem, quam chrismate Ponti es inducant, ct extremam Uuctionem inter Ecclesiae Sacra minime continer3. Auricularem Confessionem nugacem esse , smerc

299쪽

sua quemque Deo in cubili suo confieri peccata. Bapti a fluviali

sudae , nulla interjeeta facri olei mixturi, recipiendum . Caemeteriorum inanem usum, quaesius causa repertum: quacumque te utur teIIure bumana corpora , nil distare . Templum Dei latὰ patentis ipsum Mundum esse s coar lare majestatem ejus, qui Ecclesias , quaseria, Oratoriaque construunt ἡ tanquam propitior in eis Divina bouitas in uiatur . Sacerdotales vestes, Altarium ornamenta, pallias, corporalia, calices, patenas, vasaque hujusmodi, nu habere momenti. Sacer-dυtes quocumque loco, quocumque tempore sacrum Chrisi Corpus con-

feere posse, petentibusque miniserare: fusticere si verba Sacramentaliar autum dicat. Suffragia Santiorum in Coelis cum Gripo regnantsumfr stra impetrari, quae juvare non possunt. Iu Canonicis boris cantandos dicendisque frusris tempus teri. Nulla die ab opere cessandum , nisi quae Dominica nunc appellatur s celebritates Sanctorum rursus re jiciendas . yejuniis quoque ab E cclesia institutis nihil istis meriti. Quibus omnibus Petrus Dresensis addidit hunc ab omnibus expansis manibus susceptum , nempe Communionem fab utraque specie esse omnibus , etiam laicis , absolute vecessariam ad falutem . II. Pr. vlatos errores, quos AEneas Sylvius recenset, licet nec

Joannes Hus, nec Hussitae Pragenses, nec Nobiles Boliemi, nec Clerici Calix tint,omnes & singulos, ut infra dicam, profiterentur, eos tamen Thaboritarum Secita rigidioris fuisse proprios, ider Sylvius testatur in Epist. Iao. Lib. i. ad Cardinalem de Carvajal, ubi de eis loquens, praemisso , quod Duamvis picturas omnes abominentur , hujus tamen ischae eorum ducis prae ortui picturam religiose colunt, ct bonorem, quem Christo negant, contendunt Zifchae. Subjungit: Horum Sectansifera O abominabilis es , ac fum

rub digna supplicio . Romanam Ecclesiam nolunt babere Primatum , aut proprii Clerum babere quicquam . Imagines Christ Saufiorumque delent: Ignem purgatorium lineiantur: nihil Sanctorum preces jam cI, Gripo regnautium prodesse mortalibus asseverant. Fesum diem praeter Dominicam, oe Paschalem nou agunt, jejunia spernunt, buras Cunbnicos abjiciunt. Eucharisiam sub Decie panis ct sini ct parvulis oe dementibus praebent. Conficientes nihil praeter Orationem Dominicam , ct Cerba Confecrationis dicunt, neque vestimenta mutaui , neque ornatus assumunt aliquos . diuidam veri eὸ usque desipiunt, ut tibv verum Gripi Corpus in Sacramento Altaris , sed Fepraesentationem quam am esse contendant, errantes fierengarii non couzes fe-quaces . Ex Sacramentis Ecclesiae Baptismum, Eucbaristiam , Matrimonium, ordinemque recipiunt: De H itentia parum sentiunt: Demini matione o Extrema Unctione vibit. Munuchorum Religionibusi exsissimi Dor, is entionesque diabolicas asserunt esse. Baptismo

300쪽

simplicis undae volunt. Nullam aquam benedicant. Caemeteria nombiabent consecrata . Cadavera mortuorum in campis, O ut digna funt, eum bestis sepeliuntur, vavumque censent orare pro mortuis . Ecclesiarum ci fecrationes derident, ct in omnibus locis passim consciunt Sacramentum. IIaec & alia de Thaboritis sui temporis , videlicet anno I 4s I. scribebat AEneas Sylvius. Quibus patet, eos per Constanti ense Concilium ante tristiata & ultra annos celebratum, nedum non fuisse correctos, sed magis suis in erroribus elseratos. Cumque ex his multa excerpserint Lutherus, Calvinus, & horum Sectarii adhuc retineant, videat Lector quales habuerint praTursores ac magistros. III. Caeterum si ad Articulos, quos in Joanne Hus Synodus Constantiensis sest. Is damnavit, respiciamus, plures ex iis, quos ex AEnea Sylvio supra recensui, desiderantur. Hi ergo sere omnes eX ejus scriptis excerpti, ut notat Alexandre in Hist. Sec. I s. & IS.

cap. a. art. I. s. a. sequentes sunt.

i. Unica es Sancta universalis Ecclesia , quae es praedesinat

rum universitas .

a. Paulus numquam fuit membrum Diaboli , licet fecerit actus quosdam actibus Ecclesiae maliguantium con iter. 3. Praesciti non funt partes Ecclesia, cum nulla pars ejus ab ea aliter excidat, eb quὸd praedesiua;ioris caritas, quae ipsam ligat,

non excidit.

4. Duae naturae Divinitas ct humanitas funt unus orsus. s. Praesitus etsi aliquando sit in gratia fecundum praefentem justitiam, tamen numquam es pars Santia Ecclesiae : ct praedesinatus Iemper manet membrum Ecclesiae , licet aliquando excidat o gratia adventitia ,sed non a gratia praedesinatiouis . 6. Sumendo Ecclesiam pro convocatiose praedestinatorum, μὰ sint in gratia ,sive non , fecundum praefentem jusitiam , iso modo Eeclesia es articulus Mel. 7. Petrus non fuit, nec est Caput Ecclesiae Sancta Catholicae. 8. Sacerdotes quomodolibet crimiuose viventer facerdotii po Duut potesatem, e cui Ait infideles, sentiunt in eliter de septem Sacramentis Ecclesiae, de clavibus, inciis, censuris , moribus, cinremoniis ct faeris rebus Ecclesiae, vetaeratione Reliquiarum , Indu gentiis , er ordinibus. 9. Papalis dignitas d Caesare inolevit, ct Papae praefoctis 2 i situris d Caesaris potentia emanavit. Io. Nullus siue revelatione abfereret rationabiliter de se, vel de alio , qu)s esset Caput particularis Sanctae Ecclesiae . Nec Romanus Pontifex es Caput Romanae Ecclesiae . Tom. VII. Par. IV. O O II. Non Diuitiam by Cooste

SEARCH

MENU NAVIGATION