장음표시 사용
301쪽
xx. Non oportet credere , qu)d se quicumque es partisularis Romanus Pontifex, sit Caput cujuscumque particularis Ecclesiae Sau-EM , uisi Deus illum praedestuaverit. II. Nemo gerit vicem ori , NI Petri, nis sequatur eum in
moribus f eum nulla alia sequela sit pertineatior , nec aliter a Deo accipiat procuratoriam potesarem s quia ad illud incium Vicarii requiritur , ct morum confirmitas, ct insituentis auctoritas. I 3. Papa non es manifestus O verus Successor Principis Apo- solorum Petri , si ολις moribus contrariis Petro : oes quaerit avarisiam , tune es Vicarius yadae Ueariotis : er pari evidentia Cardinales
son sunt manifest π .eri Successores Collegii aliorum Apin lorum risi , nisi vixerint more Apostolorum servantes consita ct mandata
14. Doctores ponentes, qu)d aliquis per censuram Eeelesiasicam emendandus, si corrigi noluerit, judicio feculari es tradendus, pro certo sequuntur in hoc Ponti es, Scribas ct Pharisaeos, qui Chrsum
molautem eis obed re in omnibus, dicentes se Nobis non licet interficere quemquam ,, tuum feculari judicio tradiderunt, e) qaὸd tales sunt homicidae gramores, quam Pilatus .is. Obedientia Ecclesiasica es obedientia fecundum adiuvensionem Sacerdotum Eeclesia praeter expressam auctoritatem Scri
I6. Divisio immediatὰ humanorum operum est, quὸd sint vel mirtuosa vel vitiosa. x uia Abomo es vitiosus, ct agat quidquam , fune agit vitiosὸ : ct si es virtuosus er agat quidquam , tunc agit vir
suos e : quia sicut vitium quod crimen dicitur , sive peccatum mortale ἐ-cit universaliter actus hominis vitiosi, sic virtus vivi cat omnes actus hominis virtus. Quae propositio damnatur , quia ponit, hominem dum in peccato habitualiter manet, nullum opus moraliter honum facere,sed omnia opera ejus este peccata. Quod merito
reprobatur . Nam fieri potest, ut homo maneat habitu in peccato , nec tamen singulos actus suos ad perversum finem reserat, &sc faciat actum moraliter bonum : Κ e contra, quod non singuli actus hominis in gratia existentis sint boni & ad rectum finem dirigantur . Levibus enim peccatis sunt obnoxii etiam homines sancti,
dum sunt in hac mortali vita , ut Prov. 24. v. I 6. Septies is die ca
17. Sacerdos Christi vivens fecundum legem ejus , ct habens notitiam Scripturae, ct assectum ad aedi eandum populum , debet prae dicare, non obstante praetensa excommunicatione. Et infra : Luod si Papa vel aliquis Praelatus mandat Sacerdoti sic disposito non praedica re, nou debet obedire subdisus.18. 2ui- Dissiligod by Corale
302쪽
I 8. Duilibet praedicantis incium de mandato Meipit, qui ad Sacerdotium accedit : ct illud maudatum debet exequi , praetensa ex
I9. Per censuras Ecclesiasticas excommunicationis, suspensionis ct interdidit, adfui exaltationem Gerus populum laicalem με Iuppeditat s aviaritiam multiplicas, malitiam protegit, O viam praeparat Antichristo. Signum autem evidens es , quod ab Antichriso taler procedant censurae, vocant in proce us fuit fulminationes , quia bus Geras pristipali Θ procedit contra illos qui denudant nequi
tiam Anticorim , quam Clarus maxime pro fe usurpavit. ao. Si Papa est malus, O praefertim si es praesitur , tunc uryudas Apostolus es Diabolus, fur ct Aius perditionis, θ' non est Caput SaveLe Militantis Ecclesiae , cum nec Ila membrum ejus .a I. Gratia praedesinationis es vinculum , quo eorpus Ecclesiae ct quodlibet ejus membrum jungitur Christo Capiti insitabiliter .aa. Papa , vel Praelatus malus , se praescitus es aequivoce Papor, etere fur O latro .aa. Papa non debet dici Sanctissimus etiam fecundum inciam , quia alias Rex etiam deberet dici Salactissimus fecundum incium , ea
tortores ct praecones dicerentur Sancti: imo etiam Diabolus deberet dici Sanctus, cum sit inciarius Dei. 24. Si Papa vivat orso contrarie , etiamsi ascenderet per r tam ct legitimam electionem fecundum constitutionem humanam vulgatam , tamen aliunde Ueeuderet quam per orsum : Dato etiam quod intraret per electionem a Deo principaliter factam. Nam Padas
Iscariotb rite ct legitime es electus a Deo Do Gripo ad Apsolarum , ct tamen ascendit aliunde in ovile ovium. as. Condemnatio quadraginta quinque Articulorum Daunia
mulin per Dodiores facta es irrationabilis ct iniqua, o malefacta ,
O cia es causa ter eos allegata , videlicet ex eo quod nullus eorumst Catholicus f Ied quilibeι eorum aut es haereticus, aut erroveus, ausscandalosus. 26. Non eo ipsi quo electores , vel major pars eorum consenserit viva voce fecundum ritus bdiminum iu persuam aliquam, eo ipso illa persona es legitime eleeia, vel eo ipso est verus ct maui sus Vicarius , Cel Saccestur Petri Apostoli, vel altei ius Apsoli in incio Ecelsastico; unde si te Elesiores benὰ vel male egerint,operibus Lletii debemus credere. Nam eo ipsi quo quis copiosus operatur meritorio ad profectum Ecelesiae , habet a Deo ad hoc copiosius potesatem .a7. Non es scintilla apparentia, quod oporteat esse unum Caput in spiritualibus regens Ecclesiam, quod semper cum tua militaule E clesia conversςur, ct confervetur. Oo a a 8. C μDisiligod by Corale
303쪽
28. Christus siue talibus Capitibus monstruosis per suos veraces discipulos Aparsos per orbem terrarum melius suam Ecclesiam regu-
as. Apostoli erfideles Sacerdotes Domini strenue in necemriis ad salutem regularunt Ecclesiam,antequam Papae incium foret intro- dubium. Sic facerent, deficiente per fumme p bile Papa usque ad diem yudicii.3o. Nullus est Dominus civilis, nullus es Praelatus, nullus es Episcopus, dum es tu peccato mortali. IV. Hi omnes sunt Articuli ex ejus scriptis eruti, quos in Ioanne Hus Synodus Constantiensis sess. I s. damnavit. Qui omnes, Ut ex eorum lectione apparet, variis & erroneis artibus in hoc col- Iimant, ut Papam, ac omnes Praelatos ab Ecclesia auferant: nihil
tamen in eis continetur contra Sacramentorum numerum, contra
praesentiam Corporis Christi,& Transubstantiationem panis & vini in Eucharistia, contra cultum Sanctorum & eorum Imaginum, Rcontra Communionem sub una specie: quos errores, ut dixi, AEneas Sylvius Huisitis, & praecipue Thaboritis , tribuit. Ex quo interunt non pauci, hos errores in Secta quidem Hussitarum inva- Iutile, sed a Joanne Hus non fuit e traductos. V. Nihilominus ex processibus contra ipsum sormatis qui extant sell. i s. praefati Concilii) deponentibus pluribus testibus accusatus fuit,quod alios errores asseruerit,& praedicaverit: Κ praecipue, xuod po si consecrationem hosiae in Altari maneat panis materialis , veὶ sub unim panis . Item : 'vos Sacerdos exsens in mortali peccato non conscit Corpus Christi, non ordinat, non baptizat . Scio ipsum coram Concilio protestatum suille, haec omnia a testibus tibi falso imponi: ec insuper ex ejus scriptis aliqua afferri documentas quae apud Alexandre loco citato legi possunt ) quibus realem Corporis & Sanguinis Christi in Eucharistia praesentiam & transubsantiationem fateri videtur. Aperte etiam eum admisiste Sacramentalis consellionis necessitatem , Extremae Unctionis Sacramentum , Purgatorium orationes fidelium pro animabus in eo detentis prodelle. Praeterea Sanctorum in Coelo regnantium interceisionem atque invocationem nobis salutarem elle, &religiosum cultum latria inferiorem Imaginibus sacris tribuisse. Alia etiam ex ipso Joanne Hus refert Du-Pleilis Tom. I. p. a. pag. I 69. dic. quibuS evidenter apparet, eum tum realem praesentiam, tum transubstantiationem in Eucharistia professum suille . VI. In hoc Hulsitae Pragenses fideles ejus Sectarii magistrum secuti sunt. Constat hoc ex eorum Synodo Pragae anno I 42I. die
. Julii celebrata, praesidentibus Joanne de PeLibran, Procopio de
304쪽
tate cognomine RocheZana Praemonstratensis Ordinis apostata, qua in synodo confitentur : Iu Divisis o Euchari a dacramento, tam sub forma panis, quam sub forma vini totum Dominum Iesum Christum verum Deam ct hominem cum Do proprio Corpore O Sa guine uobiscum esse fu a praefentia reali : ordinem ct ritum Missae is Santiis primitivae Ecclesiae approbatum , ab omnibus 9 singulis faer
scantibus obferetandum : Confessionem auricularem non illicitam . In-1uper consecrationem sontis Baptismatis , Oleum Sacrum cum
Chrismate, Exorcismos, Interrogationes & Responsiones, Unctiones omnino retineri debere . Quemlibet Sacerdotem ad horas Canonicas obligatum et se, assirmant . Quatuor dumtaxat articulos Ecclesiae fidei & lesi contrarios asseverant. Primum: De Commu-sione sub utraque specie . Secundum : Iu)d nullas Sacerdos Christi super praediis, agris, domibus, censibus, aut quibuscumque aliis pro-Oentibus 9 possessionibus civili ct seculari jure dominetur. Tertium: De Lege Domini ab omnibus Sacerdotibus praedicanda. Quartum et
De peetatis mortalibus non tolerandis .
VII. Hoc maxime ostendunt plerique ex Articulis Pragensium Hussitarum contra Thaboritas allertis, quos Ioannes Luia uvitZ Thaborita Presbyter , 8c Cochlaeus Lib. s. Plist. Hussit. reserunt. Primus est de Veritate Corporis Christi his verbis conceptus: Credimus ct tenemus , as quod sagulas Christianos adhortamur , o credant, ct teneant , . quisu bri s verus Deus oe verus bomo es in Sacramento visibili Eucharisiae fecundum suam propriam naturam, O substantiam corpoream, ct fecundum ejus naturalem essentiam , eam dem penitus in numero , quam fumis de Vistine Maria , σfecundum
quam residet tu Caelo in dextera Patris. Cui in eodem Sacramento honor, cultu, genuflexione, adoratione , luminum accensione , θ' aliarum veneratiouum exbibitione debet exhiberi. Secundus de Septem Sacramentis : Credimus S tenemus, quὸs Septem Sacramenta , videlicer , Naptismus, Coinrmatio, Paruitentia, Eucharisia, ordo, Matrimonium, victio Sacra, sunt ex de Galbolica necessaria σfalabria avtidota auimarum, ab omuibus promovendas teneuda . Tertius de Baptismo : Item tenemus, quod Sacramentum Ea ptismatis more Ecclesiae cum Exorcismis 2 cum Patrinis , eam orij male oleo Sacris, ac cum trina immersione is aqua benediola, ac aliis ritibus consuetis es exercendum : dam ad illa adest opportunitas Ioci, temporum ct personarum. artus de Confirmatione: Item credendum, ct teneπdum,
O iustasdum es, quod baptizati is proprio Dificopo juxta formam
305쪽
O statuta Ecclesiae primitimae cum ori ate sint confirmandi. Quintus de Poenitentia &Confessione: Item tenemus, quod pro remedio animarum lauarum O labentium O poeni tere volentium , Confessiones auriculares idoneo Sacerdoti funt exercendae, er remedia falutifera, scilicet yejunia , Meem Inae, ct orationes, ac catera opera fatisfactisvis pro modo culpae , funx eis injungenda . Sextus de Sacramento Ordinis : Item credendum O tenendum es, quod Sacramentum ordinis dumtaxat ab Episcopo vel Episcopis es conferendum . Septimus de Clavibus ordini annexis : Item credendum es , quod Sacramento Ordinis soli dumtaxat annexae sunt Claves EecD- , ct potestas solvendi ct consciendi, di vasa sacra contrectandi: Aeqviid non alteri statui, vel persona . Nonus de Sacramento Extremat Unctionis : Item eredimas, S tenemus, qu)d Sacramentum Extrema Unctionis, poscentibus agris ct infirmis, juxta formam ct ritum Ecclesiae Sanctae es ministrandumor exercendum. Et nos bonamur omnes, O de pose volumus adbortari, ut eum in gravem infirmitatem inciderint, illud Sacramentum non Omittant , aut quovis modo contemnant. Ruia coutemtores illius eratiorum Sacramentorum sunt castandi , ct Iuxta censuram Ee clesiae corrigendi. Decimustertius de Invocatione Sanctorum: Credimus , ct ex Scriptura comperientes tenemur , quod Sancti in Caelis Chrisianis , ae Fidelibus fuis orationibus, caritatis auxiliis , pro capacitate ,sive eorum dispositisne suffragantur , quod Meles mount licite populare pro
Decimusquartus de Purgatorio, & de Orationibus pro Defunctis : Item tenemus, Ur ex multis Scripturis S auctorum comperie tes , in Lege Domini fundatis , credimus, quod animarum a corpore exutarum Ioeus Purgatorii post hanc vitam es ponendus, qua non ad
plenum hic in via fatisfecerunt , post hanc vitam purratae falvabuntur: quὸdque Fideles hie in vita talibus , propter Qinculum caritatis Diritus, pusunt debent Fejuniis , ct Orationibus , Eleem ruis , O sanetis operibus pies fragari. Decimusquintus de Ritu sacrificandi & orandi: Item tenemus firmiter observare intendimus, quod Ritus er ordo facri candi in Missa er Vesperis , ct circa alia Osscia Ditiina , inAgnis oe babitu consuetis, es legitimus O debitus: prout circa Adfationem est Humerale, Alba, Stola, Manula, Cingulus, ct ornatus more Sanctae Ee
Decimussextus de Jejuniis Ecclesiae: Item yejunia in Vigiliis Saudiorum ipsi Deo facis uda, ct alia Djuxta debita, in Ecclem Sau-
306쪽
Ea hueusque legitimὸ observato, ipsi volumus observare , O nobis
Dbseeros ad obfervandum tenere . Decimuςseptimus de Festivitatibus Sanctorum: Item tenemus , quod Festivitates SasHorum, praesertim Domini noseri Pessori , ct quae funt Beatae Virginis Maria , Apostolorum Christi
fu , Marorum, Sanctorum, caeterae antiquae in Gelesia Dei, ineelebratione ab antiquo observata modo debito, non folium ab opere
feruili eorporalis laboris, sed O absinendo a peccatis festivandae. Vigesimu primus de Horis Canonicis: Ruilibet orsi S eerdos , rasi tempus di locus facultatem dant, ad Horas Canoxieas sit
Vigesimustertius, de obedientia Episcopis praestanda : Item tenemus ct deliter observandum , pro unitate O societate catholica in uobis perpetuo conservanda , ct pace Ecclesiae eusiodienda , juxta Decretum Clementis'. omues Sacerdotes ct alii Chrsi deles subje- ii teneantur Episcopis etiam discolis, ct aliis Praepositis , is omnibus praeceptis licitis oe bonesis obedire , etiamsi ipsi aliter agant, quam debeant. Et qu)d tales Episcopi non leviter sunt arguendi: sed potius supportaudi, nisi in se erraverint. VIII. Praefati Articuli, quos Hussitae Pragenses Thaboritis opposuerant, confirmare videntur ea quae de Ioanne Hus supra adnotavi, nimirum Hus doctrinam in multis Catholicae fidei articulis , quos moderni Acat lici a Luthero, & Calvino aliisque Ecclesiae Pseud Resormatoribus edocti inficiantur, consentire: ac propterea contra se ipsum loqui Lutherum, dum in scripto, quod in fine literarum Ioannis Hus anno Is 37. editarum legitur, quod Lutherus ipse celebraverit Hus tanquam virum Magnis Oexcellentibus Spiritus Sancti donis ornatam , ct scriptis diei que fui, doctrinae orisianae consensisse, ct mortem pro affertione verita tis tolerase , eumque magnanimum oe fortem orsi mar rem appellat . Q Nd si verum est, Joannem Hus in dos malibus Transubstantiationis, numero Sacramentorum, Conse ilione Sacramentali, Purgatorio, orationibus pro Defunctis, Sanctorum Invocatione ,& cultu Imaginum, cum Ecclesia Romana consensiste: quomodo ipsi qui haec omnia negant, & propterea ab Ecclesia Romana, ceu apostatica secesserunt, Joannem Hus eadem allerentem,uirum Spiritus Sancti donis Ornatum, ac verum pro veritate fidei martyrem celebrant, dum his encomtis se contra veritatem pugnare, & este haereticos evidenter declarent e
IX. Si hac in re quid sentiam mihi proferre liceret, anceps e sem, num praefati Articuli ab Hussitis Bragensibus contra Tha ritas oppoliti veram ac sinceram, & a Joaniae Hus praedicatam
307쪽
doctrinam contineant. Nam licet privatis scriptis , quae Alexandre citato loco producit, eam docuerit, contrariam tamen eum publice praedicat te, testes deposuere. Insuper cum se Wichlem discipulum, & Librorum studiosum gloriaretur, adeo ut damnationem 4s. Articulorum michlem ut erroneam haereticam &scandalosam rejiciat, quod ex vigesimoquinto inter Articulos ejus proscriptos supra ostendi , temerarium non esset suspicari, hominem vaserrimum, ut invidiam ex aliqua parte declinaret, & poenam debitam evaderet, venenum quod corde retinebat, exterius dissimulaste. Hoc certum est, quod vigesimustertius ArticuluS ab Hussitis Pragensibus contra Thaboritas relatus, de Obedientia
Episcopis & Praelatis et si discolis praestanda, doctrinae Joannis Hus
directe contrarius est, cum omnes sere Articuli ejus a Concilio
Constantiensi damnati in hoc colliment, ut Papae, Episcopis, aliisque Praelatis,nisi vivant secundum Christi & Apostolorum vitam, lino nisi sint praedestinati, nulla insit potestas. Ut ut sit, Joannes Ηus vere fuit haereticus, & ut talis juste damnatus, ut statim
β. III. annis Hus ct Hierou mi Pragensis damnatio.
I. T Oannes Hus, videns sua dogmata ab Universitatibus Pra- I gensi, Parisiensi, & ab omnibus veris fidelibus, ut haeretica
declarari, R insuper ad Concilium Constantiae convocatum man dato Pontificis & Imperatoris ad sui reddendam rationem se accersiri, nihil commotus, sed temeraria fretus audacia ire decrevit . Priusquam autem abiret scriptum Latina, Bohemica & Germanica lingua ad valvas Ecclesiarum , & Monasteriorum Pragae , & quasi totius Germaniae exaratum a vixit, quo declarabat, se Concilio adstiturum, ut suae doctrinae rationem redderet, &accusationes a suis inimicis datas dilueret. Hac fretus audacia Prasam reliquit, & per omnes Civitates, quas pertransiebat, eadem 1pargens , comitibus Dominis menceslao de Duba , Joanne de Culma , aliisque multis suis ast eclis, Constantiam appulit tertio Nonas N vembris anni 14I4. Die autem sequenti Joannem Clitumaeum , &Henricum Larem sium ad Summum pontificem tunc Joannem XXIII. misit, qui Joannem Hus Caesareo munitum Diplomate , quo tutus esset, ad Concilium a se deductum nuntiarunt. II. Admistiis a Pontifice & Concilio Hus, ac in privata domo agere aliqua libertate permistus fuit, donec a Concilio vocatus fidei suae rationem redderet, Nobjecta dilueret, imposito praece pio Diuitiam by Cooste
308쪽
pto I Judicibus, ne urbe excederet. Tum ille animadvertere coepit , aliam ibi esse disceptandi rationem in coetu doctissimorum ex
omni natione hominum , quam Pragae in Capella Bethlehem coram laicis, aut in aula coram Nobilibus Ecclesiasticorum redituum avidis, aut in soro coram minaci & Clero infensa plebe. Videns etiam adversarios ad accusandum paratos, de fuga cogitare coepit . Interim domi coetus dogmaticos agebat cum suis, eos in doctrina ichlem confirmans, ec insuper licet solemniter excommunicatus, Sacrum tamen in hospitio plebe concurrente saepe faciebat . Id cum Episcopus Constantiensis rescivisset, ei ne sacris operaretur inhibuit. Non paruit superbus Haeresiarcha. Tunc Praesul populo dira intentavit, si ejus Missam audiret. Tum fugere perfidus decrevit. . III. Igitur Dominica tertia Quadraaesi e celebrata Missa , in curru straminibus undique tecto, & ea die ex urbe educendo se abscondit. De illius fuga monitus Consul Civitatis, Equites misit, qui fugientem comprehenderent, bc Constantiam reducerent. Repertus est in curru latitans , & ab Henrico LatZemboch equo impositus, & ad Pontificem in Palatium adductus. At Hus liberi commeatus literis fidens, vinciri se ac detineri posse negabat, nisi
publica fide violata. Cui vir nobilis respondit: Ita decretum est, ut causam tuam justi ces, ve sit haeretica , aut moriaris, ui revoces. Tunc Hus ex equo desiliens in circumstantem Bohemorum multitudinem se se proripuit. At ab Apparitoribus Papae & Cardinalium comprehensus, in Palatium adductus est s ac post octo dies in fidibus FF. Pnedicatorum custodiae traditus. Quo viri eruditi& Catholici, qui Synodo frequentes erant, ut ad saniorem mentem revocarent, eum conveniebant. Sed cum nec hic tutus ellet: nam quinto nonas Martii pene aufugit, in alium carcerem transi tus fuit ad diem usque Mercurii ante Dominicam Palmarum, ibique varios libellos composuit, de Decalogo , de Dilectione ct Cognitione Dei, de Matrimonio , de Paraxitentia, de Tribus hostibus hominis,de Oratione Dominica,de Caralla Domini M. Sed Joanne XXllLe Concilio clam recedente, Joannes Hus in potestatem S g smundi Imperatoris, & Synodi traditus, & ab his Episcopo Constantiensi
consignatus, in Arcem quamdam trans Rhenum deror tatus est, diligentius custodi Cndus. IV. Interea H cronymus de Praga pridie Nona ς Aprilis anni i I s. Constantiam advenit, tum ut doctrinam suaria ostentaret, tum ut Joanni Hus magistro suo iuppetias serret, afficio programmate, quo Imperatori oc Synodo significabat, te paratum cise ad doctrinam suam coram universa Synodo defendendam, S A.lvcr-
309쪽
sariorum sibi Neresim a Tngentium calumniam diluendam . Mox a Concilio sest . 6. die x . Aprilis citatur infra terminum quindecim dierum Hieronymas ad se praesentandum . Die I 8. ejusdem mensis Literae citatoriae valvis Conventus FF. Minorum assigui tur, & publicum conficitur Instrumentum . Set s. 8. die Sabbati 4. Maii omnes Wicntem damnandae doctrinae ac memoriae Defensores iterum citantur. 43. ejus Articuli, & alii a . , ac libri, praesertim Trnilogus Conciliari sententia damnantur, ejus nomen dir s devovetur, inito decreto ut ejus olla eXhumata igni traderentur . Dum haec aguntur, Hieronymus Pragensis, qui tanta audacia Adversarios ad Synodum provocarat, sui erroris conscientia territus fugam arripit, sed aJoannis Palatini Comitis Praesecto in itinere interceptus, ac vincius, Constantiam reductus in carcerem conjicitur. V. Nune ad Joannem Hus redeo. Nobiles Bohemi, ejus carceri mancipatione audita, ad Imperatorem & Synodum tanquam de fide violata Salvi-conductus literis conquesti sunt, & orant Patres, ut in causam ejus sedu lti incumbant, Imperatorem vero ut e carcere eductum publice audiri faciat. Immerito tamen conquerebantur. Nam ipse Hus fidem violaverat, qui, ut supra dixi, Concilii judicio fuga se subtraxerat, Sacris contra Ecclesiae interdictum 1uerat operatus, erroresque michlem secretis coetibus spargebat, nec correctionis ullam spem exhibebat. Imo perici Ium maximum Fidei ac Religioni in tota Bohemia, Moravia, MPolonia tinminebat, si redire liber sineretur, non ejuratis errori-huς, nec finita care a.
VI. Nonis igitur Junii, & sequentibus diebus testes legitime
eontra ipsum auditi, lihri exhibiti. Errorum capita excerpta ipsi oblata, ejusque ad singula responsiones auditae sunt. A Cardinalibus Cameracensi, Florentino, & aliis Pnesulibus, ipso etiam adhortante Sigismundo Imperatore, ut resipisceret, suaviter monutin , adduci non potuit. Tunc Imperator ita Patres est allocutus: mos errores bis homo docuerit, audivisis, qui omnes, quantum qui dem judicare possum, imo er singuli, morte digni funt . Nisi eos adju-
rarit, comburendum curate : Si ejuraverit, nolita committere , ut is
posterum funestum eonscendat, neve in Robemiam revertatur : ab errore namque os uon recedet, sed Dorum ope plura capita inveniet. Tum verὸ Capitum Dorum refutationem, addito simul mandato de iis extirpandis, totaque tua doctrina prorsus delenda, tu Bbhemiam ct P Iuniam mittendam . Derique oe Asseclas , sive Sectatores suos, in primis Hieroumum , severὰ puniendos e seo. Ita imperator vere Catholicus .
310쪽
VlI. Dum in carcere detineretur Ioannes, plures literas ad hemos scripsit eos in suis erroribus confirmans, quae latinitate donatae, inter ejus opera TOm. I. adhuc leguntur. Verum dic sextaJulii anni I I s. ad Synodum decimoquinis considentem ad ductus est, condemnationis sententiam excepturus. Primo Cig Articulos , quos in suis libris contineri in publica audientia ipit , consessus fuerat, alios ut erroneos,ut temerarios,scandalosOS, ADOs ut aperte haereticos pronuntiavit, eosque doceri prohibuit, libros ejus concremari, bc in fautores ejus severe ab Inquisitoribus proce di mandavit. Deinde ipsum Joannem Ηus declaravit tutile dc ede manifestum haereticum pertinacem ct incorrigibilem: ideoque i pium ab Ordine Sacerdotali caeterisque ordiribus deponendam ct aegra dandum. Hujus executionem Archiepiscopo Alediolanensi, vel trensi, Astensi, Alexandrino, Bagarensi, & Uaurensi Episcopis demandavit . Qua profanatione & execratione lolemni ritu peracta, ipsum Curiae seculari relinquendum Concilium his verbi, ceci evit: me Saucta SInodus Constantiensis Daunem Has , attento quod L. etesia Dei non habeat ultra quid gerere valeo, judicio secuιara retinquit , ct ipsum Curiae seculari relinquendum fore decernit. VIII. Solemniter exauctoratus, & chartacea mithra, in qua Daemones depicti erant, redimitus, cum hac inscriptione : ειαν Farcha : civili Potestati traditus est: ac subinde Ludovico Bavariae
Duci, qui jussit Imperatoris eum lictoribus consignavit. A quibus cum ad locum supplicii duceretur, prae foribus templi libros 1 uos comburi cernens, subrisit. Cum ad locum supplicii pervenisset,
laeto ac hilari vultu Psalmos 3o.& s I. recitavit, non semel repetens : In manus tuas, Domiue, commendo spiritum meum. His 1allis pietatis signis praetendens ostendere se pro causa Dei, ac proinde Martyrem mori, & suos in errore confirmatos relinquere. Antequam rogus accenderetur, Dux Bavariae & Dominus de Papen- heim adequitarunt psum admonenteS, ut tandem errores ejuraret,&vitae sue parceret. Sed cum operam perderent, ignis amotus
est. Ubi ardere coepit, nunc versum canere coepit: Iesu orse , mi Dei vivi, miserere mei s quem vocis solaum flamnia, α iragor ignis vix intercipere potuit. Sic infelix e flammis temporalibus dejectus fuit in aeternas. Cineres ejus in Rhenum proiecti, ne ab ejus Sectatoribus in Bohemiam delati superstitiose uti martyris colerentur. Qui tamen e solo in quo igniS arserat, terrae partaculas deportarunt.
IX. Sumto de Dalaiae Hus promerito supplicio, in causa Hi ronymi de Praga musdem Hus discipuli, sed iplo longe iacundi ris, Synodus agere coepit. Istum, qui Constantiae, ui ubi tunc