장음표시 사용
121쪽
brarum convenienter eos capaces fecisse. In his enim omnis quem possidebant splendor subito mutatus , in tenebras totus concessit. Sed neque hoc ab initio fuit, nec illud ; quamquam id nobis adhuc indoctis videatur. Deus enim, qui hominem a principio immortalitate exornavit ,
& Angelis Iapsis lumen inexplicabile principio largitus est, ille rursum eos , &loco , & charismate, spoliavit. Quam ob causam λ quia maiora& ultra captum minum conceperunt,
13 Veteres quidam Iudaei perperam censuerunt secunda die Daemones , & Inferos , a Deo productos suisse. Quare liquet eos opinatos Daemonas malos a Deo suisse conditos, quod &alii censuere. αὶ Vide D. Thom. I. I. LXIII. arti m.
122쪽
Scriptura testatur'. Audias licet, quid ad ipsum,Satanam Dem pe , per ) EZechielem Deus . Simul atque exsaltatum est corruum , propter pulariata dinem tuam, S dAxisti in corde tuo, Deus sum ego , repente de
CoeIo de Cherubim proieci te , ct periit
scientia tua, cum purueritudine tua . Ergo primus homo , vir sanctissime , corruptionis, dc interitus expers a Deo creatus est . Ceterum ubi se maiora meditatus ,
divinitatem sibi proinmisit, castigans illum Deus, ne quid tale posthac animo ver saret , corruptibi
I Cap. XXVIII. Tamen eo capite de Tyro agiatur : quare haec nonnisi αλληγορικcs ad Diabolum tranSseruntur, quemadmodum ea, quae habet Esaias Cap. xIV. ut docet etiam augustinui. Lib. XI. Do Genesi ad litteram .
123쪽
τον-αφΘαρτου, si solum ; sed insuper
κονον , αλλὰ etsi eius gratia sa- του παραδυσου erum illum hortum φιτον αυτικα ποm exquisite plantave- τον A'δαρι . ω avi rat. Sed quid ego ex-
ουτερον εκτισε . do, & potestatem in .s λέγω παραδώσου animantes rationis ἐκπτωσιν, οπουγε inopes a Deo sibi tri-
r Vide inserius Ribi IV. O v. 6 Udorum Pelii- fotam . Animalia, & seras , homini initio terrori,& nocumento, non siisse , sed post praevaricationem , videtur innuere Theodoretur Interrogatio. XVIII. in Genesis . Adae , inquit, priusquam pereasset, ad Iebant bestiae Asequium deferentes , Et Augu-sintis Lib. IrI. De Genes ad liter. Cap. XU. Potu νuvi ergo isa etiam ereata nihil noeere si eaussa non sitisset , .veI terrendorum puniendorumque viti νum, vel probandae perficiendaeque virtutis , ωe. Gbeas noster Part. I. Annalium I γοι τουτο δε, μαππε , τινος ενεκεν οῦγαγε ταπρος σον Α'δaelsa , ως M. τόν
124쪽
ita, ut quas sub iura suo haberet, eas ser-midaret vides enim quomodo de Leo ipsum contemnat , dc Pardalis fugiat , dcceterae omnes subi ctionem recusantes, longius ab eo rec dant. Adverte igitur animum . Tametsi a
nimalia Deus ad ipsum adduxit ; ta metsi omnia sub pedibus eius subiecit, ut est apud Daiidem ἔnihilo minus pecca
m ην αυτων ἐπιγνωσθην--γαρ ωι δουλα παριταντο απαπτα . Sunt etiam 'dilacte qui seire velint , quamobrem animalia mur ad Adamum deduxerit I Reheine seiIiset eoruam Medienιia cognosceretur, quipp. circumsalant ipsum omnia tamquam eius mancipia .
Pseudο- sdias Lib. VII. de Paradiso agens : Famis tantur ibi hominibus Leones, Tigrides, ω Pardi rquidquid iusserit homo avibus atii feris , quasi e rissimo, ω dilebo Dei , mox obtemperant eum reverentia iussionis eius . mlias ibi est latratur C num , nullus Leonum rugitus: omnia blan o sum, omina mansueto, omnia quieta
125쪽
του καὶ Θά φησι 'eu tum , hoe etiam pri Δαβιδ', αλλα η ἁμαρ- cipatu,illum privavit. τια, ταυτης αυτον Gomodo autem pri-απε ρησε της vavit λ non quod illa μερησε δε' πως; OV etiam ἀναρχας - ο τι ἀναρχ ιας ην susceptiva erat , ut η τοιαυτη δεκτι- plerique existimant: κὰ, καΘαπερ οἱ πλώ- sed quod Adamus da- ους δοξαζουσιν ' ἀλλ' tum sibi mandatumo τι τηυ δεΘεισαν αυ- transgressus,omnibus
παραβάς ἐντολήν illis a Deo ipsi per
δ παντων εκει- gratiam traditis exci- νων ἐξοπεσε των υ ὀ dit. Idem in immor- Θεου κατὰ χαριν ω talitate quoque cer χειρισΘεντων αυτω . nere est. Si enim. ουτου ριεν, ὀσιωτατε, credimus, Deum ora
ἐπι τῆς ἀΘανασιας nia proprio consilio, αμης ἐσιν ἰδων . ω & voluntate facere, γἀρ πιτευομεν οτι & commutare, quod πάντα ποι ι με- Propheta Amos ca-τασκευδοι ὁ Θεος nit , essicitur omni- οἰάειρ βουλὴκατι , κα- no, ut credere debea Θά δὴ περι τουτου mus, illum quoque φησι δ προφήτης mortalem ex immo io κως , πιτευειν tali, rursumque im-ἀωγκῆς ὀφειλορεν , mortalem eX mor
ἀθανατου ποιῶ , σέ facere. Quare nemo ἁΘάνατον αυεις ἀπὸ dicat , Adamum a*νητο--ἀφθαρτου. principio morti ob
126쪽
ἄρια noxium esse conditum, etsi paulo post in corruptionem , &mortem,incidit. Mi te illos, quandoquidem manifeste tu dunt , in quibus Iudendum non est. Simul enim violavit mandatum Adamus,
et in Mori non poterat ab initio Adamus , non quod corpus sui natura mortale non sit , atque solubile, sed quia Dei voluntas sortius est cuiusque rei vinculum , quam ut ulla de causa dissolvi possit
iuxta auream Platonis do strinam in Timaeo , ubi Deum conditorem ita Deos adloquentem inducit et Haec vos , qui Deorum fatu orti estis attendite: quorum operum ego parens , esse torque fum , non sunt dissolu bilia me iuvito e quamquam omne eolligatum solux potest. Sed haud quaquam boni est ratione vis iux velle dissolvere. Sed quoniam orti estis , immortaler vos quidem esse, aut indilsolubiles , non potestis. Neutiquam tamen dissolvemini , nee vos ulla mortis fata per ment , nec fraus valentior , quam eonslium meum αquod maius es vinculum ad perpetuitatem ve stram νquam illa , quibus estis tum, quum gignebamini, cot ligati , ut Hatonis verba Latine vertit M. Ceterum quod Glyeas ait, Adamum post peccatum posse mori coepiste, non liberam voluntatem respi-Mt, sed corporis conditionem ; nam & ante pec
127쪽
φαγητε απο του φυ- si a princi po ita con- του Θανατρο απο- ditus esset Adamus, Θαν Θε. τί χρη ut morti deberetur,
πολλὰ λέγειν οῦ ω non diceret Salomon
γε κατ-ε- Deus mortem non δε- Θανατου δεκ- cit. Ista enim non
τικὰς ο Aδαμ , ουκ cohaerent , di parum ἄν δ Σολογων ὐλεγε inter se congruunt. Θάνατον υ Θεος ουκ Claret igitur hinc , εποίησε . ταυτα γάρ smul fregisse manda- συμφωνα ει ι tum, & simul factum
,εν ου ανα παρεβη in Adamum principio τη , εντολην , χψ αμα minime cadebat: sed
catum suo arbitrio mori poterat, peccando scilicet,& in mortalem conditionem decidere . Videatur Petrus Lombardus Lib. II. Sent. Dis. XIX. ω Thomas I. I. 2. XCVII. Art. I. ubi ostenditur Adamum suisse immortalem Dei munere tantum, non sui natura , quod didicerunt ex augunino Lib. xiII. De Civ. De Cap. XX. ω XXIII. Lib. VIII. De Genes ad Lit. Cap. IV. ω v. , ω Auctore Quaestionum reterii, crNovi Tesamenti Quaesi. XIX.
128쪽
Θανάτου δεκτικος οὐκ que enim hora comede ην ἀπ' ὁ Α- ritis, inquit, Aeligno, δαρι ', ἀλiὰ φαγων morte moriemini. Noli ἀπο του ξύλου Θω porro istuc mirari. νατου τηνικα τα γέ- Quamvis enim ani-
γονε - γὰρ mam intelligentem ἄρα φηura φαγητε ei Deus indidit,ut in-
τουτου νεκεν . εἰ tamen,ut iam dictum γῆρ , mandati transiis 'ετεδωκεν πε- gressio, & immortaro Θεος m ἐντευ- litate ipsum nudavit, Θεν αυτὸν ἀνω iste α Paradiso expulit, ανατον ες το διη- & in terram, de qua νεκες χω πιτοῖ τον sumtus erat , rever- λόγον es τη, γλωτταν tiacit. Recte igitur χρυσους ' αδλα της Propheta Amos, De- . ἐντολῆς η παράβασις um omnia facere, &ως προείρητω-α- transmutare arbitra- Θανασίας αυτὰν ἐγυ- tu suo ad utilitatem μνουσε παραδεήσου nostram dieebat. Co-
άποιπα φῆνια παλιν nim ut copiose proba-οΘεν ἐληφΘη πεποίη-' vimus, & incorrupti-κε. καλως Ουν ο προ- bilis, & immortalis, λης A κως ελεγεν a Deo Adamus crea-o τι πάντα ποιῶ χω tus est , unde quae
129쪽
χr διισδυρίζοντιM H qui nihil adferre que-
ου πανταπασι τον Α - ant. Neque, ut nosti, δαρι άΘάνατον ἀπο- tantummodo me- φανονται, κατὰ rὰ λου- diam ipsum inter da ν haec 1 Recte videtur dici posse Adam lim ante peccatum inter mortalitatem, & immortalitatem, suisse medium: immortalis enim erat Dei munere, mortalis natura , &conditione: immortalis, si obediens permanere voluisset: mortalis, si in Deum peccando deliquisset. Egregie
Petrus Lombardus Lib. II. Sentent. Dis. XIX. Primus. ergo homo secundum naturam corporis terrent , immor
talis fuit quodammodo , fecundum aliquid , quia potuit non mori: ω mortalis quodammodo , quia potuit mori. D illo namque primo natu haluit posse mori, ω posse non mori. Ideo de eo dicit Aestititnur Lib. XIII. De Civit. Dei Cap. XXIII. Non immortalitate illa absoluta atque indissolubili , sed ligno vitae a mortis necessitate prohibebatur. Mirari igitur subit quod Gbeas haec tam manifesta impugnare non Verreatur. Vide paulo inserius.
130쪽
naturales adfingere eidem non pertimescunt, qui ante peccam tum a corruptione ,
interituque liber, nec pati poterat. Nec sententiam eScripturis probant, ut diximus . Sed tu ne timueris . Tali namque natura fuisse hominem ab initio , incor
rὶ Homo ante peccatum eo sensu dicitur naturalibus perpessionibus minime obnoxius suin , ut intelligatur iis adsed ibus non fuisse perturbatum , quibus natura labefactatur, sed eas habuisse passiones, quibus natura vel absolvitur potius, vel reficitur, ut docet Thomas I. I. Q. XCVII. art. II. Heinc Magnus Augustinus Lib. XIv. De Civit. Dei Cap. X. de Protoplastis scribit : Quam igitur fetiees erant, Θ
nullis agitabantur perturbationibus animorum , nulliseorporum laedebantur ineommodis r tam felix uuL. versa forietas esset humana , si nee illi malum quod etiam in posteros traiicerent; nec quisquam ex eorum sirpe iniquitatem committeret, quae damnationem reciperet. Non discrepat Chr Osomus Homit. XVI. ωxvII. in Genes