장음표시 사용
131쪽
ε αξεν μεν ὀ την catum , adeo segre- γλῶτταν χρυσους is gatum , & liberum πν την εξαημερον a perpessionibus su-ειτα δεκατη αὐ- isse, ut sunt Ange- σου ὀμιλία λέγων. ἔτι li , gloria perfruen-τοιανσην άπα,ειαν tem ineffabili. Et lon-
χε πρὸ τῆς άμαρτιας ge fusius in libro Deo ἄνΘρωπος ὀποιαν fatuis, ubi hac de re ἔχουσι ἄγγελοι ' dilucidius verba facit. οτιδοξης, Quum enim corpus
πολλω πλέον ἐν tantopere quidam ca- βιβλίω τῶν ἀνδριάν- Iumniarentur, ut eti- των σαφέτερον , ατε am divina fabricatio- δη τον περι τουτου ne indignum dictita- λόγον πριο-ενοc.επε - rent c aiebant enim ,
et in Legendum , ut videtur sextadecima , in qua Homilia eiusmodi habentur.' si Ut apud Tertullianum Da Resurrect. Carnis Ha retici quidam .
132쪽
manuum esset, non ita innumeris malis
subiiceretur 9 sic eos est adgressus . Ne quis mihi hominem hunc di- eat , qui offendit, qui damnatus est, qui igno minia adfectas . Sed si noscere quaeritis, qua Ie a principio corpus ηοstrum finxerit Deus , Paradisum ingredi mur , ct ab initio bomisnem conitum inspici mus . Non enim , ut nunc, corpus illud eis. ruptibile, oefluxum, rat: sed tamquam aurea quaedam statua ,
ita omni eorruptione vacabat: non labor mo
lestabat, non sudor labefactabar, non solici
tudines incambebant , non tristitiae obsidebant , non sordes , non lacrimae , non aliud quidis
133쪽
χονευτηρίου τροελΘων milium. Verum pG in λααπρος απος λ- quam in benefastorem βων Ουτω πάσης - 1 e contumeliosege sit , Spῆς π σωρια εχ μο Deum fieri se pMe spe-απηλλακτο '-o υτε ravit, excellentioraque πονος Ουτε quam pro dignitate sua ιδρως ελυριοανετο, οὐ meditatus est, tunc ni-. φροντιδες ἐπεβουλευον, mirum,tunc apiensDe --κ αιΘυμ iam ἐπολιορ- vs adbibita illi corre-κουν ' ου ρυπος , ου ctione , corruptibilem , δακρυον , Ουδ' ἀλλοτι mortalemque fecit , S των τοιουτων ελυπω bis tam multis nece sti- ἀλλ' ἐπωδη ratibus adligaυit. Ηa- προς τον ἐυεργετην ctenus Iohannes ille
ἐξυβρισε , Θεός τε γέ- divinissimus. Ergo
νεο Θυα ηλπισε , si incorruptibile illud της οἰκωας ά- corpus iure vocavit . - ελαβεν εννοιαν ' Quod enim quasi cor-τοτε δη τοτε σωφρο- ruptioni cuidam ex-ν ζων αυτον Ο Θ εος positum non est, pro φΘαρτον ἐπολαε vi certo incorruptibile Θνητον ' πολ- est. Quod si incorru- λαις ταυταας ἀνάγ- ptibile quomodo ob κρας κατει ἡσε. ταυ- secro, &qua ratione τα μεν ουν ὀ Θειο- patiebatur λ discere i-τατος Γουαν M. ἐφ' st huc cupimus. Nosω-gφΘαρτον ἐκωνο enim per nosmet το σωμα δικέους δ cogitando consequi
λόγος ἐκαλεσε. τὰ D non possumus , quo
134쪽
erra Στως υποπιπτε etiam ab Heracleae
δια τουτο παρακαλοῦ- tata dubitationem μεν μαΘῶν . ουτω μεν non vulgarem nobis Ουν Oσιωτατε τα iniiciunt . Quapro-
σου H-pter illum in prae- σοφος ἡ ανὴρ, sens adducere in me-αμφιβολιαν Haiν ου dium non decebat. τηυ τυχουσαν ἐνιησι. Quae est igitur illa ταυτη τοι προσφέ- dubitatio λ Quoniam ρειν αυτὸν μι μέσου ille eX planans , quae τοῦ γε νυν homine disseruieπρεπε τινος Dεκεν; celebris in Theologia οτι τους λογουζ ἐκῶνος Gregorius, quomo-
. .. με G do 1 Episcopus, seu Metropolita Heracleae in Thracia. Detas ille est , qui antea Serrarum in Macedo nia Episcopus fuerat, & qui anno ΜLXXVII. clarus
in Gregorii Naziangeni orationes XVII. commentarium elucubravit. αὶ O'-Θεολοίν μεγας. Magnus Theologus . Sic Euripides Iphigen. in Tauris .
135쪽
Θεού ἐν μυς, ριον. sed loquimur sapientiam Dei in Ῥ- serio , hoc est , mystieam . Vide quoque fisi eamdem phrasin II. Corinth. Cap. 1 II. r. I. Corinth. GOPXV. set.'s 3 Modus autem Eic- loquendi cum η Ara Pbibus, tum Ebraeis maxime vulgaris est . Et sc quoque eXponendum autumant viri dpeti illud Psalmi Er. iree enim in iniquitatibus M.formatus sum : ω in peccatis concepit me mater mea . Hoc est. Ecce enim iniquur formatus sum , peceatorem concepit me mater mea .
136쪽
Γρηγοριος. πως τε, τὴν πλασιν κατ
qualem mox ' natu ram sorti tus , qua
lisque post casum factus sit , di qualem
haec duo nobis cogitanda reliquit ; aut se. Tlleologicis vestigiis non insti se et si hoc. audacius a nobis dici
audacius est magnum hRue Grego-mum ipsum sibi contradicere Verum , idcirco succensere haud aequum est. Licet enim plures nos i pro superbis habeant, insipientes Vocent, qui haec nimirum ρd fidem , ut videtur x: difficiliora. adfirmemus tamen siquis accur/te inquisierit,quomodo & qua. ratio no Theologica
137쪽
πως cepae τινα cusare desinet. Bene τρόπον τα igitur beatus Paulus: Θεολογικὰ ταυτα ρη- sui loquitur Iinguis , τα. τὸ πρῆγμα κα- oret ut interpretetur. κῶνος Θαυμάσιε ' κάν- Ecce enim in hoc li-απολυμ bro aliquando dixit ,σει τῆς αατια ους. κα- hominem esse tempo- ουν ὁ μιακαριος ε - rarium secundum λεγε Παυλος, - λαλῶν corpus , ante pecca γλωσση προσευχέ- tum ς aliquando in .eτΘω Dαφ διερμηνευ' . ter corruptionem si-
δρα γὰρ ἔτι ποτε μεν mul , dc incorruptio-
πρὸ τῆς ἀρωαρτίας του primum illum Ada -
138쪽
του νοος εχτραρο μενος . immortalitatis secunis ἐνίοτε δε οἱ κραν dum gratiam mini-αμοὶ, απαΘειαν me expers, suisse di-
μα του φειραῖς curatius perpenden-.άπασης μερτερον tibus , nequaquamari δου τῆς κατα admittenda censen- ριν άΘανασιας ουκ ἀ- tur. Cave autem ad- μοιρῶν Ουκ ευ- roganter hoc a medi-
παράδεκτα ταυτα τοῖς ctum existimes . Si e- ακριβῶς τἀ Θῶα κατ- nim neque hoc erat εξεταζουσι κρινεται . primus homo , δὶ ne-
t Quo sensu haec vera esse possint iam superius animadvertimus-92. Et lubet heic sit bdere quae de Adamo scribit, numquam sine laude memorandus
Augustinus etiam Lib. I. De peccatorum meritis cr Reis missione Cap. III. Sicut enim inquit, haec ipsa earo, quam nune habemus , non ideo non ' est vulner bilis , quia non est necesse ut vulneretur rilia non ideo non fuit mortalis , quia, non erat necesse ut moreretur . . Ambrosius ye Paradis Cap. U. -Non tamen incorruptae inviolabilisque naturae , utpote qui posea pereato lapsus eis. Laudatus pariter Augustinus Lib. VI. De Genes ad litter. Cap. XXV. Illud quoque ante pereatum ' , O mortale fecundum aliam, Θ immo-ale fecundum aliam eausam diei l rerat , ides, mortale quia poterat mori , immortale , quia poterat non mori Neque enim immortale , quod-mori omnino non possit, erit - nisi spiriatate , quia nisis futurum .in resurrectione promitis
risum. Consule adnotata inserius pag. Ios. dc 116.
139쪽
. corruptibilis , ' nec incorruptibilis nec mortalis, nec immortalis, ut illi placet , quomodo rursus eumdem summam habuisse apathiam ,& secundum gratiam immortalitatis non expertem fuisse adse
. stupore vi X me capio; quomodo admirandus ille vir in tantam discrepantiam deveneri t: quomodo,
uta nobis quidem videtur , ipse secum pugnet. Si enim nec corruptibilis erat primus homo , nec incorruptibilis , qu modo igitur admonitionis,& castigationis causa patiebaturὸ Ρa ti, necessario est corruptibilis. Si autem corruptibilis. . Ada- mus , quoniam patie
140쪽
γοbatur , qui tandem ipsum v incorruptibi lis , dc corruptibilis naturae medium suis se probare adnitum. tur' Haec nobis i doctis male conclusa ab illis videntiar. Si enim; ut illi autu .mant, medium inter magnisudinem , humilitatem , hoc est, inter immortalitarem , vi mortalita tem , corpus Adami fuisse divinus Grego'
quod idem vir magnus antea tempora. neu mr vocavit λ Huie oppositioni , respon deant. Se ensin tem poraneum erat pa tet etiam mortale si linisse . si mortalis A. damus , quoniam compus ad tempus durami gerebat quomodo