Deliciae eruditorum seu Veterum anekdotōn opusculorum collectanea Io. Lamius collegit, illustravit, edidit Michaelis Glycae Epistolarum pars prima. 1

발행: 1736년

분량: 343페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

141쪽

O πως εδευκε διρι- ait. Scito igitur, o sa- λημεντι πατρὶ περὶ crum caput, de com- του πρωτου - τοιαυ- muni hominum nais in διωλλκp-M A. δαμι' tura pauca quaedam Oυτω μὼ Ουνοσιωτατε disserentem Gregoriari το μέσον μεγέθουε um , occasionem ne-ώ ταπεινοτητος, οὐ scio quo pacto dedis- περ 'Θορας ἄν ς οἶμου se patri huic existi- 'eu ἀφΘαρσίας ο κ mandi, de primo h γας. ἐξέδωκεν , ἀλλα mine ista disseruisse. περ' ιυχης παντως γξ . Sic igitur, Sactissime, σωματος . dc medium magnitu-

γαρ ἀνΘρωπου παν- dinis atque humilita-νως τοὐ Θώου ἐμ- tis, non de corrupti φυσηματος το ώνου ne, ut arbitror, & in-λαβοῆσα-ομο- corruptione magnus

λογουμένως του πηλί- ille scripsit: sed uni- νου τουδὲ καΘετηκε verse de anima , ασωματος. . τί δρη corpore. Etenim a- πολλα λεγειν. .Q ε nima cuiusque, perdi-ρὰ, τοὶς ,εολογικὰς vinam insufflatio- συλλαβὰς ἀκριβως ε- nem, ut esset, conse-πιλΘης , πρὸς δε. quuta, maior sine du-ση, ω αυταιις ἐκθb- bio luteo isto corpore Θῶσαν ἐξηγησιν, τοτε fuit. Et quid plu-μαΘεινοποῖά ἐ- ra attinet ρ nam si τι , παρ αὐτοῖς, η δια- verba Theologica at- φορά. o τι- : εὐ- tente legas, deinde

σηβεῖ λογισμp ώ λι- ςxpositionem super ipsa

142쪽

παρακατειων ψ σῶμα tunc, inquam, disces , quantum discrepent,& a pia cogitatione hanc explicationem mirum in modum abhorrere disces . Ne Ionge abeamus, tempo raraum SimmortaIe Sut pariatur, θ patiens admoneatur e erudiamtur. Et animal sit eo

sitarum , ct alio postea

conversum, neutiquam

generis nostri principi illi , S primo Adamo,

quispiam accomodave rit,nisi in incorruptione, ct secundum imaginem

aeternisatis Dei ere tum,etiam ante praeva ricationem corruptioni ,

o mortalitati debitum fuisse fateamur. Quae

quum ita sint,praestabat silere, quum prae sertim ipsum beatum Gregorium super primaevo homine nihil tale tum dixisse vi- . dea-

143쪽

: Io6 Μαγε AELIs GLYCAE . dea m iis Quomodomnim, si pergens etiam corpus illi dat a qua

clim Que corruptione

invictum, & confimmat sententiam his verbis : oesine omni gumento, ct munimento. Talem quippe conveni bat esse, qui primus comderetur ζ Attenti ne digna res . Si enim decebat, talem esse , qui , primus fuit conditus , non egentem videlicet ullo te'

gumento, aut muni-

.mento est autem haec persecta a pa- . ' thia, 4

1 Sie Plato in Poli ilao scribit aureo neculo homines Iaudos , nullisque ut plurimum stragulis sub dio passidi egisse . Nudi quinetiam , ω expediti , inquit, σε

Pabundi , ut plurimum pascebantur . Nam temperies sulis. innoxia , mollia quoque passim parata cubilia , sec. Lucretius Lib. .y- . ' a Nee dum res igni scibant tractire , 'neque uti Pellibus , ω spoliis corpus vestire ferarum . Sed nemora atque cavos montes , ' silvasque colebant, Et frutices inter eondebant.. Dualii , bra, s e. ' . a

144쪽

το, μέγαν ἐναντιου- cipienda, ut iam mo-σΘω Γρηγοριον , ποτοῦ - nuimus. Fuit enim μεν ἀπα γεις τὰ σωμtet impossibile a se dic του A 'δάμι λέγοντα, sidere magnum Gre στοτε δε πάΘεσι φυπι- gorium, nunc impas κοῖς υποκ saενον , sibile adfirmantem ταυτα πρὸ της παρα- corpus Adami, nunc βασεως . στι ' τα σύ- passionibus naturali- μαε κῶνοτο μή δεοριενον bus, idque ante transi ουδενος ἐπικαλυμμιρα- gremonem , subie- τος , αφΘαρτον ἀνυψ ctum . Quia porro άΘανατον ούμολογUrcra, corpus illud non eo χ ρυσορρημα/ν Γω- gens ullo tegumento απης αριδηλο ερονε - incorruptibile & im- ἐν γἀρ τῆ ως mortale sine contro- τήν εξαημερον πεντε versia fuerit,luculen-M Jεκα- αυτου ομι- tius etiam Ioannes

πα- quin i Non tantum quoad animum quam Stoici in vehere conabantur ; sed etiam quoad corpus. De apathia Stoieorum vide quae adnotamus inserius ad hanc eamdem Epistolam . - .

Diuiti pil

145쪽

κτισΘεντες αφΘαρτοι statibus in Paradiso ἀΘανατοι ουδε της nequaquam constringe--των ἱματιων ἐδεοντο bantur protoptasti , περιβολῆς. aπερ ουν prorsus incorruptibiles, ἀγαπητε δἰ ολου Α- θ immortales creati ,

εκεινοι 'έσον αυτον ἀ- tur , dilecte , Adam Θανασιας ἀνου prorsus incorruptibi- Θνητότητος λεγουσι , Iis ,& immortalis, est δεδωκτρα οὐν ἐκ πολ- procreatus, quomodo

λων οτι α ἀρχης ἀ- illi medium inter im- Θάνατος επλασΘη ό mortalitatem , ae

ἀλλ' ε σιδη της Θωας Idfet in vitam bomo , επε Θη παρήκοος ευ- mox immortalitatem ,

146쪽

cepit. ubi divina. mandato inobediens factus est , illico immorta litate spoliatus, exim , mortaIi mortaIis est redditus. Quacumquo enim bora comederitis , inquir, de arbore, momte moriemini. A c de i

stis quidem ita di

ctum t Quaecumque hactenus Glyeas disseruit , corpus Adami natura immortale, & corruptionis eXpers fuisse nequaquam ostendunt, sed vi & virtute arboris vitae , quae immortalitatem illi , ut. ita dicam , suppeditabat, ut praeclari ter docent Augustinus locis supra laudatis, Quas. v. Quaesi. XIX. ubi ita infit. Quandiu enim ereatoris lege duravit dignus fuit edere de arbore vitae ut mori non posset. Nec enim eorpus tale erat, quod disseisi imposbile via deretur . Sed gustus arboris vitae eorruptionem eorporis knhibebat . Denique etiam post peeeatum potuiς indi solubilis manere, si modo permissum illi esset edere de arbore vitae . Nam quomodo immortale corpur habebat, quod cibo substentasatur, elae. Et hos sequitur Tho imas I. I. Q. XCVII. Art. III. Pseudo-Abdias Lib. VII. in aliam causam reiicit Adami immmortalitatem; de Paradiso enim agens ait : Non labor fatigationiabus subiaeet, nou infirmitas aliqua sanitati succedit: Disitis, Osietur ,-mors ibi penitus Ioeum non ba

bent a Diuiti sed by Corale

147쪽

γὰρ αυπς τὼ ζωην, O. ad verbum sic est . . αρχηγ- ', Creatum est . quidem

bent aureae enim , quae ibi sunt , blandiuntur potius Οιam perstant aeternitatem naribus inferunt, Nam otii thmiamatis fumus exeludit putores , ita vares. ibi vitam expirant aeternam, quae' non permittit ho- iminem neque fatigationem incurrere ,. nee dolorem ἀθι emper aequalem semper iuvenem , semper laetumi, O semper immobilem, permanere et in Barlaamur scilicet apud D. D.-ascenum:

is Historiae illius, quae Iosaphati,ct BarIaami inscribim

148쪽

catum a .se bontinent

Deu omnium, quae si

cipem terrenorum unia versorum . Etenim nim

hil aliud iliad se umidum imaginem , hisi

mr auctor esse perhibetur Consulendus Caveus

Oumus. Labbleus tamen sc tibit in MSS. Codicibus stanni euid ni ' Sinaitae eam vindicari , 'ut supe ritis etiam 4. obserUavimus.' tr Haec eadem refert em Cbvsonomo noMr Glyca 'Part. I. Annalium .

149쪽

των δεμιουργος ἀ

minationem significat . Sicut enim universitatis Dominus in omnia imperium oblixet ,

adspectabilia,S inad- spei abilia, ut omnium conditor: sic quum anima I boc mente , ct comsilio praeditum, condi

sar ἰ τῆσυ γῆς . Neque vero dissentaneum veritati fuerit dicere , etiam νatione principatus homini simia itudinem eum Deo inesse . Datum enim illi es impe rium in omnia , quae in terra sunt . Τhebdoretus Io terrogat. XX. in Genesin t ' Nonnulli diserunt, ad im ginem Dei creatum esse hominem , seeundum facultate dominandi , argumento elarissimo in , ex eo quod cre eror subiunxit Et dominetur piscibus maris , ela vota 1 Iibus coeli , ω bestiis , ω unipersae torse , ese a mnibus reptilibus repentibus supe terram . Quemadmodum enim ipse omnium tenet imperium: ita dedit homini dominium animalium irrationalium . In hac sententia suere ipse Theodoretus in Cap. I. Dis. I. ad Corinthior; Isidorus Pelusiota Lib. III. Dis. XCV. Ioannes Chosostomus HomiL κ. in Genes. ω Diodoruri Tarsensis apud Theodoretum . Nec ab ea abhorrere detur Augustinui Lib. I. De Genesi contra Manichaeos

150쪽

αυτὸν , ἀλλὰ τῆς μεν

oculis sentiuntur pra esse voluit. Quare Sanimae essentiam illi donavit , quo duraret ae-υο sempiterno . Tu no

li dictis diffidere; Si

quidem & SaIomon hoc ipsum indicat. In incorruptione, inquit, Deus hominem creaυit, S secundum imaginem aeternitat s ipsius. Et esset quidem ita sempiternus ; sed quia per socordiam lapsus

est, dc praescriptum sibi mandatum violavit, nec sic quidem omnino ab eo se removit; sed immorta ditate quidem eXutum , ct morte damnatum , in eodem ferme imperio reli

r) Isidorus Pelusiota Epist. XCV. Lib. 1II. Adami imperium docet post peccatum mutilatum quidem fuisse, non vero ablatum omnino. Και πα

SEARCH

MENU NAVIGATION