Deliciae eruditorum seu Veterum anekdotōn opusculorum collectanea Io. Lamius collegit, illustravit, edidit Michaelis Glycae Epistolarum pars prima. 1

191쪽

μονι περι τουτου succumbit , qui cor- ληπτM. ἐπειδὴ γὰρ, ruptionis expers pa- προ δει στι το ζωον riter fuerat. Et per τουτο μέλλει τελευ- suadeat nos amplius τῆν χω εις χων κατ- magnus Basilius ita σνταν προλαβων ἐν de hoc verba faciens: τη-τη, Non probibuiι mortem ελπίδα της λατα- Deus, ne immortalem Is διωσι . λαμ- nobis infirmitatem ser-βανει ουν varet. Ad lucrum, i-της γῆς Dα o ταν ι δης gitur , & ex beneficio ει is ταφον μιηδα- poena , mortis data μῶς ἀπελ πισης τὼ est secudum magnum ἐκ νεκρων των σωμα- illum Theologum των ανα σιν , άκρι Gregorium . Quam . o τι ὁ πλα- obrem di tristari σας απο λοος τον super his est absur-

άπὰ ἀνας ῆσου fuimus , revertimur αυτόν . πράσεχ' συν . iuxta maledictionem

ει - μη γὰρ ἀφΘαρτος illam dicentem,Terra ἀπου του γος ὀ πρωτος es , S in terram abnἐπλάττετο ἀνΘρωπος, bis et inde etiam , ut

otan Au , tr in De poena mortis consule egregie de more suo differentem Augustinum Lib. XIII. De Civitate Dei , ubi etiam Philosophos consutat , qui id negant: quamquam ex hac poena beneficium nobis oriri minime inficiatur, & praecipue cap. Iv. ω vI.

192쪽

ώ μἀλλον οἱ mortales. Sed ne ob ουδεν hoc ipsum turbator,

τι ετερον ἐπαγγελλε- neque tu etiam se-σΘω λέγουσι τη, ἐκ quutus multitudia Hκρων ἐγερσιν προς nem in dicito, quo-το ἀρχωον τῶν Στε, modo de pulvere cor πτοκοτων . τοκατά- ruptioni obnoxio ,

ασιν ' - τι χ/pit corruptionis exper πολλὰ λέγων. ἡ figmentu habuimus λευαδγελιοις του πλα, Habes enim, si vis,quo νομενου παραβολη facile prorsus illis 'η . τῆς απολυμἐMης curras . Si enim ex δρα φῆς, ipso, o sacrum aca' αυτην ' φαανουfι put, qui in sepulcro

παντως τη, του ὐ- iacet tenui puluere Θρωζου πλανην corruptionis expertes m εκTτωτιν τψν illa extrema die re. εις το αυτο παλιν surgemus,ut Script

tr) Seneca . Non tam bene eum rebias humanis aulatur , ut meliora pluribus placeant. Ardumentum μίμmι turba est.bν Corale

193쪽

rae adfirmant; haud prorsus mirari subit, si a principio de pulvere divinis ita mibus formati sunt homines . Sed 'vide hei ne Domini benignitatem . De pulvere finxit primum hominem , ut iam di Et timest , vertim ad quid ψ6c cultis rei gratia pSimul quidem ut superbiam nostram reprimeret, '& spem si is Oil . resu rectionis datat, proiit iam ab Aurei eloquia fundente de hoc disputatum est. Nam juia prae sentiebat animal hoc esse moriturum , &in pulverem reversu tum, anticipans spem dat resurrectionis in opificio. Accipit igitur pulverem de temra , ut quum pulverem in septi l cro videris , nullo modo

194쪽

τον τη -το- corporum a mortuis

ει δε - λέγου- resurrectionem de speres, probe hoscens

μεν απο Θεου. πλο - eum, qui de pulvere τον . δε ρω- hominem ab . initio πον δυνάμει sormavit , de pulvere εινιυ τουτ ετι etiam eum iterum eX- ουνασθια Θνητο 16 citandi potestate non περιπεσειν carere. H Nisi enim ἐσῶται τῆς corruptionis 'experSMΘεισης αυ ε το- de pulvere primus

λη ς, του homo formatus misi λογον αυτῶν ει set,haud equidem ita

μη παντα πα ιν promte resurrectio-χ αραδεκτος , a τι nem illam expectare τοιούτος mus . Siquidem &ο Λδ' υ et o ipse transformabitur, πλασΘῆνM-τstici quemadmodum Scri- γε κατεξεταζοί τι τε - pturae dicunt , in ως εν α κριβεια ,α immortalitatem , dc γραφικα ταὐτα conditionem corru-

δε ολως αυτον του, Dubitare igitur de οι ν δη τινι his haud par est . . Et σικω υποκ&ΡΘου eo magis, quod di-n po της vini Patres nihil a - βασεως. , οὐδα ου liud. esse dicunt a

τουτο παραδε ea με- mortuis resurrectionem a i) Haec egregie disputantur adversiis incredulosa magno Augustino Lib.xXII De Gipiti Dei xx.

195쪽

τινα πι, πατρων τοι- qui ceciderunt in in- ουτον τι περι τού tegrum restitutio-

πρώτου ' ἀνSρω που nem Q. Et quid mul. διεξιοντα. ευρο- tis opus est verbis, χεν , αὐτἱκοα γα ρ ο si in Evangeliis &Δαμασκηνος Γωαννης errantis illius para- α κραν εχσιν ἀπάΘειαν bola , ct illa paritet ἔλεγε τὰν πρὸ τῆς drachmae deperditae. παραβασεως ανΘpω- hunc omnino subin-

πον , πείνα γὰρ M dicant hominis di

, κόπος, , errorem, & ruinam, exs ιι νοὸς , ούς ο Θει- & in idem iterum re ος ουτος ἀνήρ ἐν versionem atque re-εννατρο κεφα- vocationem p Ad hoe λααω αυτου λεγων enim quum coelos ευρητια , μετὰ την Deus inclinasset de- παράβασιν εις τον scendit, dc homo no- άνSρώπινον βίον εἰσ- bis similis fuit , et ελΘησαν . ἀλλὰ M cuncta facere ac per- ου Σιναετης - Α - peti non est dedigna- να τάσιος εν πί περὶ tus. Cuius rei gra- άνατάσεως λόγω -- tia λ Vt Adamum iti του τὰ αδ αβλητα corruptionem labium

ταυτα παΘη τ' τῆς in conditionem cor- κακίας φέσπω συν- ruptioni minime ob- επακολουΘῆσαα ἡμιν noxiam transforma-

Γλεγεν , εν τῆ του ret, & in antiquam δερματίνου χιτωνος prioremque illam di-

196쪽

συμι πεφυκυιους Ουτους At ne dubita . Nisi τη λογιόν φυ ει πια- enim , ut iam dixi- τοῖς αλο ας ε- mus, ad priorem il- γένετο ' αλλ με- tam dignitatem eum, φον μετεξ η κολα- qui ceciderat , redu-εκεινον τὰν δε xisset ; nisi, regiam τέμν μἐν οντα μὴ veluti imaginem, im , συνιον-δε' κέντεPSεν mortalitatis iterum

εις υπομνησιν αυτον luce radiantem osten-

χρυσορρήμων Γοναν- secto , quum rever-νης τὰ του πρωτου sus esset , A solus άνΘρωπου ille audiisset : δε- ελεγεν . εννο- duite eum stola ilIa ησον μοι μακαριότη- priori. αὶ Si vero di- τος υπερβολήν . ἄτι cant nonnulli , im- εν σωματι μες mortalem quidem aia πρωτοπλα ι τἀ Deo formatum fuisse των σωριάτων Ουχ hominem, potestate υπεμειναν ' ουτε γάρ vero mortalem fuisse; τέγης, οὐτε ορόφου , potuisse scilicet mor- ουτε δεκατέων , Ουτε talitati succumbere, ἀψου τοιουτου τινος nisi datum sibi praei ἐδέοντο ' ονι δε φυσι- ceptum servaret su

t vide inserius Epist. III. 1ὶ Adi superius adnotata pag. I 23. t3ὶ Consule , si lubet, adnotata superius pag. 89.

197쪽

Deo formatus fuisse videtur iis, qui olim diligenter haec Scribpturae divinae dicta

ac pensicula te examinaverunt. Pati vero κου προσεδεήSημεν ' ipsu in omnino , hoc ουτίους ia ημιεν εν ἀ- est , naturali alicui παΘώα κατάγε . τὰ perturbationi ant ἴτρὰ του παραπτου- praevaricationem ob-

ματος ἐν τῆ δε ιυρυρ- noxium fuisse , nullo γία χαρι τρια ουδε, modo recipiamus si) .άν τοὐν εξ. ἰατρι ης Quomodo enim , si

Τὸ In memoriam revocanda, quae observavimus superitis pass. 93. 1ὶ A,αΘAes non omnes adsedius generatim eX-

cludit, saltem illa, quam Stoici inducere conabantur,

198쪽

habuisse apathian ante transgressionem hominem Fames C nim , & stis, labor, somnus, ct sudor, ut hic divinus Nir in LXIX Capite dicere reperitur post pra varica tione m i n humanam vitam introin

iere . Sed Sinaita divinus Anastasius in suo De-Resurrectione

sermone inreprehen , sibile' has perturbationes ' malitiae ingressum, consequutas esse nobis dicebat , quum pellicea. tunica homo circumamictus est. Non ita enim ra

, L hv ' ti O- vel nos nominibus ludunt. Consule Gelii una XIx Noct. Attie. Cap. dum σύπὰΘψας adprobant , rectos satiem adfectus, admittunt .. Ad ulcnus Lib. XIU. De Ciet, .Dei .Cap. UNI. Igitur- athia talis erat in primo homide ut laudatus Theologus praestantissimus Cap. x. docuit: alias enim , ut crecte idem Cap. I x. ait, I apathia illa dicenda est, quum animum eontingese' omnino non potes 'ialtis adfectus, quis hunc suporem nou omnibus vitiis iudicet esse peiorem ' Adisis superius si . . l.

199쪽

.ατο ' συδε, γαρ tionali naturae id conorpoηγ- νως , - νε- Mnitum erat, quem- Φαυται τή ἀν- admodum expertibus a ratione animantibus;

Θειος ουτος . ἀνηp sed deinde Deus hoc ταῖς πρω Θαλάσσιον addidit , puniens il- , δἀ. Φην. της lum, qui in honore

200쪽

Episto LA II. 'ο7ω δή τινι turbationes homin ε φυσικ' fuisse , priori scilicet

is o in illo tempore, Στος , ατε ' δη ς etiam Basilius in in κατὰ etΘανα- is Asteticis operibus πIας ουκ ἀμοιρῶν. ει ostendit, ita ad ver δε τούτο , πως bum dicens:

i Isthuc ipsum in olnniunt populorum nbtitia in uadam commuhi traditione devenerat: quare illa

His aderant , fructum Deeu, ique Terra ferebar Sponte sua , multum , atque ιmmensum. Cuius vestigiis insistens Ovidius I. Metamorph. ce

cinit.

Ipsa quoque immunir, ra stroque intacta , nee ullis Sauria vomeribus P per se dabat omnia tellus: Contentique cibis nullo rogente creatis arbuteos Detur , montanaque fraga tegebant, Cornaque , cr in duris haerentia mora rubetis, Et quae deciderant patula Iovis arbore glander . Ver erat aeternum , placidique tepentibus auris