Deliciae eruditorum seu Veterum anekdotōn opusculorum collectanea Io. Lamius collegit, illustravit, edidit Michaelis Glycae Epistolarum pars prima. 1

발행: 1736년

분량: 343페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

211쪽

του ἐν παραδυ- quomodo in faciem e- σω βρῶσιν. φάγοις. ius inspirasset λ Nisi διὰ παννων λέγων vero pedes, quomodo νων κυσματων ἐπ diceret Scriptura in Joν ποjwτο ἀνα- . Paradiso eum adve DβιβασΘ iri τι, -- peram post meridiem καρπον εκ πάντων ambulasse λ At res ali-

dictum deridiculum habes apud Cassanum Collat x. Cap. III. , ubi eadem Haereseos origo , ac abdoro, traditur . , Egregie Cyrillus Alexandrinis Lib. adveros anthropomorphitar Cap. I. ει δέ μορίων

nis de rebus diυinis ad nos loquent: seiendum es exiix , qu e ιn intellectum nostrum eadunt, ω ex quibur constare Dismuν, nobiseum loqui . Neque enim aliteri fieri poterat , ut res divinas intelligeremur, det. Epicurei quidem , ut apud CDeronem I. De Natura Deor. videre est , Deos humana forma esse docebant , ει omnes alii, ut videtur, qui eos sub humana figura colebant.

212쪽

iὶ Lib. I. Elis. LI.

ter se habet , aliter

prorsus . Praevenit enim omnis Sanctorum chorus eius. modi dicta relegens docuit nos quomodo illa accipere 'oporteret , & non propria

libidine abreptos in praecipitii crepidino saltare , & a rea a via aberrantes longe ferri . Ita igitur di deplanta illa, ligno videlicet scientiae, te cogitare par est: et si distonantiani in his

interrepentem habes mus . Statim enim

divinus Udorus Pelusota H ita de hoc

dissertare reperitur .

et . punire posse Iudaeis

ostendat . Una 2 ' ocum hoc arcanus

connectitur sermo, qui ab antiquis Sapientibus ad nos usiue pervenis ,

213쪽

δ -i περὶ βρωτεως rint, ct misericorditer ou r τῆς . ἐνταυΘα a Cbristor maledictum δοκοῖο illi esse ne fructum am-πτης , Μωσῆς ' αλλ' plius ferretpeccati cau- έγω 'φησι τῆς ἁγιας Divinarum vero

μαα αλλα Paradisi cibum divi- τινα- ώ ἐτέραν οἰδα nam cognitionem su-τροφην, η ἀπον isse dixin Dedit enim λαωσις γε, -οκην την Deus Adamo 'omni- δαβοάνω. φά- um plantarum , quae γετε γὰp τον ἐριον in Paradiso erant po-

ἀρτον ἡ σοφία τοῖς testatem , . verumta-πεινωσι ' παρακελευἐν men non 'alimenti

τυ , ain 'πιετε οινοιν gratia, sed ut exin- ὰ, κεκερακα ὀριιν i de ad opificem ipsum ἀλλὰ κυριος τήν reduceretur. A ma-

των Σαριο ρειτων υπο- gnitudine enim φαίνων σωτηρίαν ε- pulcritudine creatu- λεγου - βρωσιν rarum, ut ait Salo-

t) In hac eadem sententia est Theodoretur Interrogatione XXUHI. in Genesin, Moses Bar-Cepha , adiique ab ipso laudati Scriptores Ecclesiastici , & inter alios Philoxenus Mabietensis .

214쪽

των DE'δεμ, τρυφη iste Ioannes & quideli η Eδε, ερμηνευε- inquit super his: De

τM αξιον τινα. τον omni Iigno quod est in καρπον ἐννοῆσοα προσ- Paradiso isseris :ηκει, τρέφεο Θρυ Per omnes creaturas δια τουτου ἀμ- dicens ad me creato φιβαλλειν τον ανΘρω- rem adscende , S u- πον , φώ παντως num ex omnibus fru- τὸν παροδικην ηδ ctum cape me , qui επιρρυτον ταυτην τpo- vere sumυita. Sed de ψην . ἐπὶ . τῆς του his ambigere te non παραδεισου λαγωγῆς oportet . Nisi enim ἐννοειν . οὐ τω μἐν dicamus sensilem ci-O . Θειοτατος Α'- bum in Paradiso Α- νατάσιος νοεραν Ara damum attigisse, ni βουλετει το βρουσιν hil est quod nos ar-εκεινην ,ου salo MσΘη- bitrari prohibeat e-την τε ώ σαρκικκν . um nec corruptioniia γὰρ τοιαυτην ἐση- obnoxiae neque mor-

μανε βρωσιν τὰ talis fuisse naturae. ρητἀ , - σαρHκως Siquidem magis im- άν άπε Θνησκον οἱ possibile corruptionis

mpως ουν Jμερτηκό- re , ut laudatus τες του της s ait, eum qui sen-

215쪽

εἰ τις τον A'- apathiae donum hos Θνητον πλασθῆ- mo habuit, quomodo νω παρὰ Θεοὐ , dicemus alicui illum μη μετα τη, Iout p- naturali perturbatio- ωίαν ἐλΘῶν φΘο- ni illo apathiae tem'pὰR, ητου ἀνάΘεμα . pore succubuisseλ Sed τι χ ρη πολλα &magnus λέγειν ; ὀ Θειος Μα- perturbationes has καριος ὀ AI γυπτιος tristitiam , volupta

παπασιν - - alia id i genus huma- τυγχα νε πρὸ τῆς ἁ- nae naturae hodie μαρτιας θ g νΘρω- insunt , ex mutarum

Muleebant' ataphyri nator Ino femine flore ι-κ etiam tellus fruges inarata ferebat: . , Nec renovatus ager gravidis eanebat arisis

Sed considenda quae inferius ex Augustino dispu

r) Maximus , Constantinopolitanus 3 natus anno DLXXX. anno DCXLV. iam Monachus claruit, eiusque sunt Quaestiones LXV. in loeos difficiles saerae Scripturae ad Thalassum Monachum. Naturae..concessit anno DCLVII.

216쪽

r Adi augustini iab. L A II. ris specudu sorte inqui bat, in hominem inrepsisse. Etenim quo

niam condemnatus

est ut similis fieret

iumentis insipientibus secundum gene rationem, heinc utique necessario has quoque perturbatio nes in se ipsum attraxit ; neque enim principio haec una cum homine creata sunt , quemadmodum divinus hic vir in libris ad Tha Iasisium dicebat , sed per casum ab illa perfectione , irrationalinaturae parti adnata

subintroiere in . Si

vero haec ita se habent quomodo dicemus in ipsa persectione primum illum hominem his passionibus obnoxium fuisse3

217쪽

οὐ μιἐν Ουν εκῶσε Mβρῶσις ἐν ΟυσΘητη is i ρευςn' ν δ τῶ ro προιών ὀ λογος ἀριδηλοτερον δείξει σοι. - γἀμ ως ὀ μεγαις Barsinobius )in ter rogatus unde homo perturbationes habuisset corpus & animam perturbationibus minime obnoxiam creasse Deum a principio dixit, per inobedientiam vero in perturbationes incidisse. Multorum igitur auctoritate demonstratum est hominem ante praeva ricationem nec uni alicui naturali pertur

bationi obnoxium fuisse , diquidem nec eius , quae ex Dei gratia b) provenit,

imortalitatis exsors

fuit .Et quidem si hoc

erari

r) Barsan H- AEgyptius Anachoreta , qui circ DXLVIII. claruit , Ascςtica quaedam , &P r enesin , scripsit. Adeundus Caveus . αὶ Recte ex Dei gratia. Natura enim solus Deus est' immortalis , qui solus habet immortalitatem, ut .it Apostolus . Vide in Timaseo , & Augustianum Lib. XIII. De. Civit. Pei cap. XVI. & adnotata superius tu. 8s

218쪽

φησὶ πρὸς εντιαμ prat , quomodo para Α 'Θανατιος, αφΘαρτά poterat λ Si enim pasi

- tr Adisis superius Q 1. ' a ab MAeariis AEgyptius Senior, Monaςhut Sest-:tensis ruit, & m gni discipulus. Claruit cise .c puum. CCCL a IH Eius Epistolae .apita Seri , ptores Litter, Eςeles non memorantist . Fuit & alivis mearius AEgypti iis , magni Antonii parti ter discipulus, qui dinior , ω πολιτικὸς, Meturest ς' sed -- es inter eius opera Epistolae a viris doctis

219쪽

πειναν i ἀνάγκης stolis ostendere vellet ῆν .. ω', 'ἀδεαπνευ- hominem ante pecca- ον εριενεν ώς , α ρευ- tu cuiusvis perturba-υπαρχ ον και α - tionis experrem fuis-

γειν . debat, non venenatum

λον : ἀνώτερος ην ο aliquid in illo operaba- π ώκονα Θεου tur , non aliud id ge- των , σωματικῶν ἀ- xus quidquam illi noce-ναγκων , ως d. χρυ- bat . Postquam vero

220쪽

' ἀνέγνωμεν

ante peccatum, haud profecto maximus Paulus diceret : Mi pendium peccati mors. Qitibus verbis significavit immortalem fuisse hominem ante peccatum ). Si vero hoc, & supra ceteras

cessitates homo eius modi fuit; ita ut ex hoc manifestum sit, nec sensilem cibum hominem ab initio gustasse. Si enim ut eX omnibus Paradis plantis vesceretur Deus Adamo permisit , non tamen ibi sensilis cibus erat &fluxus: & hoc sermo nis decursus apertius tibi demonstrabit. Si enim , ut magnus ibanasius, in quaestio nibus ad Antiochum ait, corruptionis ex-

verbis habet, si cas . ars

SEARCH

MENU NAVIGATION