Christophori Cellarii Chaldaismus, siue Grammatica noua linguae Chaldaicae, copiosissimis exemplis, & vsu multiplici, quem Chaldaea lingua theologiae & Sacrae Scripturae interpretationi praestat, illustrata

발행: 1685년

분량: 95페이지

출처: archive.org

분류: 어학

21쪽

18 cum Assixo ' , vide pag. tis. & ad I. sing Praeteriti. vid. p. i .l omnium usitatissima paragoge, Verbis in finuis adhaerere solita, ut Targ. Hieros. Detit. XXXII. i in I fuerunt r. Paral. XI. eta. XVIII. i7. viderunt XIX. 6.Pzndo Foem. Ruth. II. 8. d F. M H ε L O c A L E Chaldaei non habent, quod tanquam paragogen subiiciant; sed eius loco utuntur vel LAuso prosilietico. v. q. Geneseos XI. 3l. Ebraeum Onhelos vertit in terram: vel per aliam Particulam Q describunt, vi cap. XX III. ia. idem par

' phrasta reddidit I8 vsique . carium.

Modus Suffligendi

Certis legibus & conditionibus opus est, quibus tam Nominibus, quam Verbis & Particulis Pronomina Inseparabilia sussigantu , nempe I. Nominibus sussigitur plerumque in statu Emphatico , ab tecto N, etiam secundum Targumistas Pluralis Masculini praecedente, quod in Daniele & Esra ante Si xum ' manet. e. g.

camo nαyra Gen. XXXVII. 17. filii tui VI. i8. hostes rei Dan. 1V. 16. Et sic facillima & expedita sussixio est, quia punctis vocaliabus priorum syllabarum Status Emphaticus & Status Amionis semper conueniunt: ab hoc autem Status Absolutus sepe nimiunia dicter νωμ sussixa .Grauia II, commodius propter eamdem rationem adduntur Statui Constructo, ut apud Ebraeos. Vide pag. praeced. II. In & finitis simpliciter, sine praeuia vocali, quae alles Sus- fixo propria est, sussigitur. e. g. obtulerunt eos Num. XI. I. ita n* percusserunt eos Ios. IX. i8. in quibus etiam Dagesch e

cidit, quod a breui Vocali pendebat: ''n ποῦ percussὰ eum saltero a Suinxi, quod propter quietem mera vocessi est, excluso II.Reg. XII.

22쪽

XII. a1. iacta eum Exod. II. '. duxi se Num. XXIII. ti. sv xo ῖ propter paragmen '', ex raismi imitatione ad I Personam Praeteriti adsumtam, Vocalem suam amittente. - De sussixone ad Ad Verborum Quiescentium tertia, quae plerumque peculiaris est & ab hac regula recedit, post paulisnum. IX dicturi sumus.

III. Tribus Nominibus frater , zn secer, ins

singulari Numero sussigitur insitione a epenthetici, quod in Schi reli quiescit: e. c. Na zN pater nser Gen. XXX I. I .

eorum IX. 23. frater tum IV. v. frater eim ibidem v. 8.

zn secer eius Exbd. IV. is. Sola prima persona Singularis M E V Sexcipitur, quae cum IN & zn ordinarium ' admittit, ut Gen. IV. V. Nars num chiseos fratris mei ero ' zN autenia pater pro assixo M svs Statum emphaticum postulat, e. gr. Gen. XX. ia. N na fror mea, Ilia patris eir, Ebr. patris mei. Atque ita in Targum semper loco ratipater meus inuenitur MN, etiam in nuper editis libris Paralipomes nuin, vide lib. II. cap. VI. 7. Vbi ter recurrit. Voluerunt quippi

Chaldaei excellenti nominis forma & κῆ εξοχta significare, queavi quisque appellare debeat patrem suum. Adde sis, quae in semar,

tanis Horis p. st. scripsimus. IV. Duale P , constructe , -o, ambo, Foem. cum Sussi is mobile epenthetice adsumit, I abiecto. ut i an ambo illi Gen. II. 2s. voi XXVII. S. . XXXI. 37. & I seruato Iob.IX. 33. AMii a Ruth.I.lν V. Tertia Persona Praeteriti Peat, utriusque Numeri, cum Suffxa recipit, puncta sua ordinaria Scheva re Patach) transponit: adsumit vero eadem puncta I Singularis, & III Foeminina eius dein Numeri cum Sussixis e. g. tradiait te I. Sam. XXIV. in accepit eam Gen. VIII. V. TV n reputauit illud XV. 6 persecutus ei Z eum Jud. IX. o. in Angi. & Las alii perperam legunt

quod significat pluraliter persicuti sant 'destruxit eum

Esrae V. iet. Quod si Chirek in ultima Verbi, vel Zere suit , manere simplex forma potest, ut dilexit te Deut. X V. 16,

23쪽

phiral;s exempla sunt: depulerunt eas DIV.

ut hoc verbum Cl. Buxtors. Gram. Ch. p. apa melius exscripsit, quam tu Bibliis eiusdem, etiam in Anglis, expressum est , quod Sing. Numeri est, depulit eos. Ionathanis versio, ut ab Anglis exhibetur, nos confirmat, & turbatis quidem punctis, ut solet in illo codice, a tamen, Plurali nota, praesente pa IF plane perscriptum tradit. Sed quid de dubia lectione certamus, cum certiora exempla non desint λ Exod. II. I7. depulerunt ea. : Deuti XXX. persecuti suist te. At III Fcem. Sing. oc I singularis ita Sussixa admittuntis: se zῖ mulier occidit illum ridi em Lev. XVII. ii. pa P d tradi ullo Num. XVIII. 8.VI. Inter Verbum & Sussixum nepe a epentheticum ponitur ,

praecipue in Futuris, quibus haec lex Videtur perpetua. e. c.' a Pi ' Omnu qui inuenerit me, occidet me Gen. IV. I rQ r consolabitur nos V. 29. faturabo eum Psalm. XCI. i6. accidet nob, Exod. V. 3. 'docebo te IV. n. me Psalm. XXV. s. bened it tibi XLV. 3.' Sussixum III personae Pluralis pa , quia per se includit epem thesin compositum enim ex I n & a videtur: nouam epem thesin litterae a non desiderat. e. g. feci illo Genes. VI. . pa a P co inges eos Psalm. II. 9. VII. pn, Verborum seruilis syllaba, abiicit I ante sussixas, maxime in Praeterito, & tum, quia in i desinit, quod remanet; Si ima

accipit simpliciter. v. g. Zmi is me Genes XXVI. apascendere fecistis nos Num. XX. s. De Futuro incertum est, sitne a ante Sussixa ex terminatione seruili reliquum, an penaepenthesin, Futurorum quasi perpetuam, adsumtum. V. g. persiquemini me Iob. XIX. 22. portabunt te Psalm. XCI. Ir.

possidebunt eos ED.XIV.a. di cum reduplicatione paui zξ occident illos Amos IX. 3. & Zach. IX. is. in Basil. & Angi.' Quod num. V. de diximus, suspectam lectionem esse; idem in mentem venit de voce ED. XlV. x. ubi quae praecedunt de sequuntur verba, Pluralem sensum postulant tollini

24쪽

Di ut es, ducent eos, unde Cl. Buxtorsin Grammat. pag. 3o8. scripsit, licet ipse pariter, ac Angli, in Bibliis exhibeat quod per se Singulare est. Componi lis videtur posse ex Λmos IX. a. ubi idem verbum cum Ribbua tam in Bas quam Angi. tollant eos, perscribitur. VIII. Infinitivi in hoc est Pael & Aphel, terminationem

in m mutant ante Suffra. e. c. ad liberandum en es adscendere faciendum eos Exod. III. 8. pzΝΠ in educere te, hoc est, cum eduxeris, ibid. v. ir. Iani tisi. care me Num. XX. in. benedicere ei, ποῦ ' abacum bellum gereret I. Paral. Mi3. adde Esrae V. io. Dan. iII. Hs.l7. Est

etiam Kibbuet euphonicum pro Schureli, ut iamittere istos Exod. XII 33. 8 An etiam in Infinitivo Peat terminatio M ante Sussixa vciata sit, recte dubitat Lud. die Dieu Gramm. Harm. p. 377. S exemplum Buxtorsi ΓGram. Ch. p. apy J ex Iud. XIV. is. γῆ*p. Vertit paupertatem nostram nominaliter. Quod si omnino In-snitiuus est, non a Peat Ποῦ tentare, sed ex Pael quadratae formae pauperem reddere, deduci debet, sicuti ipse Buxtorsus in Bibliis, etiam Angli, zz cum patach sub oscripserunt, quod formam Pael arguit, cum Chirehin Peal sub c sormativo sit. At si Pael est, a per Rameg, non Sche-va, signandum erat. IX. Verba Quiescentia tamed Aliph, hoc est quae ultimam N aut ni ex Danielis dialectod habent, propriam amant si xionis

rationem. Nam

r. Radix, siue III persona sing. Masci praeteriti Peal, N saut nJabiicit ante Suffxum, puncta autem sua retinet, saltim noris transponit, vi cetera Verba. e. g. 'pra aed, cauit eum Esr.V.In I percussit eum Num. XXI. a . ρercusserunt eum II. Reg. Xu. Σi. nam '' , siue peculiare sussi um est, siura truncatum ex , quiescentium Verborum sere proprium est, maxime in Praeterito & Imperativo Peal. II. Sam. I. I. creauit c uerramJ Esa. v. iξ

25쪽

II. Reg. II. . per sit eos Iud. IX. 7. pro quo Buxtors. Gramm. pag. 286 ex priore fornaamauult cum adageschato, ut semper in hoc Sussixo est. Raro N manet, ut vidit eam Genes XXXVIII. is, &prorsus irregulare est n no percussit eum Esa. X GIL . in Bas. & Angi. pro p*, ut modo habuimus. Aliis Verbis, ultima non quiescentibus, ''n raro adhaeret, ut ' evaeum I.sam. XX.II. 'na PN reduc eum I. Reg.XXII. 16. n osiostenta eum Num. XI. ra. Plura addit in Imperatiuo Buri torsius nam huius sere Modi sunt) sed dubiae lectionis. cum ipse de Angli Exod. XIX. 23. habeant, non sani tisica eum: S II. Sam. XI. 23. Ebraicum pro in ,

naῆd confirma eum a a. Iod terminale in PER Ari VORVM Masc. plerumque Sussixa, sim liciter admittit, ut deis me Exod. XXXII. 3 a. prince illum cap. IV. 3. videre nos fac, Aphel, Iud. I. et . aut separatim describitur, ut m sidera n , oe Psalm. LXXXV. 8. -- I3. FurvROR v Μ personae in Iod desinentes a. epentheticum in. terponunt, Iod plerumque abso 'to, Vel manente tanquan sustentaculo , in quo Chirek-ε πενθέσεως quiescat. v. g ἡ ostendet mihi Dan. V. 7. numerabis eos Num. III. i . nam pa. aequiparari epentheticis, supra diximus p. ab ili iste Psalm. XCI. y videre eum facia

. Iod i N riui rivi Peat manere potest dc tolli, e. c. s.cundum velis siuum Dan. V. 32. z a in se clamaranes cum clamamus)Psal. XX. io. ' in is venirere Gen. XIX. ar. me I. Sam. XXVII. 1. Iod Praeteritorum Pael & Aphel cum Sussixis mouetur, ut possit te Exod. II. I . tentauit eum XV.rs. 6. Infinitivus Pael & Aphel aeque, quam regularium Verborum a mat ante Suina. e. s. in imminenis me, cum immi-

26쪽

immisero mech. V. ici. s' ad . ad ma Waniam re L sam XV. i. deportare te Thren. IV. 22. A Eadem ratio est terminationis N in Futuro , Imperativo de Bifinitivo, quae ad communiorem tormam cum Iod, facile

reduci potest.

Si isto Particularun .

suisxio particularum ad sufiixionem Nominum pertinet, quia sussixa cum iis significant personaliter, non possessive. Non autem de separatis tantum Particulis heic agimus, sed praecipue etiam de inseparabilibus, hoc est, quae ex Praefixis & surixis coalescunt. separatarum enim Particularum suffxio regularis est, praeter illas, quae Plurali modo sibi sumi expetunt.

Seruilo Vocula eum di D' ,

in me, te Masculine: Foem. Gen. III. is. πz in eo, ira in ea, Ma in nobis Exod. I. io. I zz in vobis Mast. in istis Mast. Exod. I. 14. & sic etiam , P - Fceminine . ira autem pro i n* est Hierosolymitanum, quod in tua dialecto recensebimus. Lamed iisdem punctis Sussixa recipit, quibus a, ut ei vel ad eum: Na, nobis ijn illi, &c. Cum P & P Chaldaei Sussixa non componunt, sed integras paniculas N & sicut , py ex, substituunt, quae rogulariter Assixa recipiunt, nisi quod N suum N abiicit, aut ex alia forma ' Σὰ Suilixa admittit. v. g. sicut me Deut. XVIII. is. P sicut re v. is. sicui tu sob.XXXIII. 6. N 'zPIPut vos XII. 3. qui si ut ille cap. I. 8. sicut Gi Ps XXXVII. i. ex te Dan. II. 23. Fcem. Esa. LIV. s. pz p aιοbis Iud. VIIl. Σ . Narz a nobis Esa. LIII. 3.

Particuia cum Supis Pluralibus.

Sicut apud Ebraeos& Syros sunt multae Particulae, quibus sum 6tur Pluralium more: ita pariter tales vel eaedem chestiis sunto, quae

27쪽

iliae pluralem sussixionem postulant, non quidem in omnibus personis, sed praecipue in III Masculina Singularis; II de In Pluralis Numeri: saepe etiam I Singularis. Sunt vero potiores I IN pon, unde poctilum Gen.XVIII. io. Ex Ebraismo

notum , Vnde poti eos Dan. VII. a pa inter, ut inter vos Genes. IX. tr. inter insXXIV. a. Peculiare est inter me Gen. Xul. 8. in Onhel.& Ionathane: & cap. XVI. in Ionathare, ubi Onhelos & Ta gum Hierosolymitanum a habent. inter ii m ruta Potest etiam Pluralis Suffixio elle ex forma ta inter , ut Ela.

inter gentes.

N ad , apud. m apud me Ionathan Gen. II. la, me raram Iob. X. i7. & za cap. XlX. q. in . tantum, tantummodo: cum Affixis se , & tune plerumque a praefixum habet. Sic ' nan I a sebia illa Ionath. Gen.ll. ia. pn 'n z tantrem illi, soli illi I. Paral. XlX. y. At modo Singularium, selim ego I. Reg. XIX. io. super, de , contra, Vt super eum Gen. XV. 11. sieper eos cap. XIIII. is. me Psalm. III. 1. coram, ex in plerisque regularis est, nisi quod interdum scribitur cum n & i a interueniente Iod, pluralitatis signo. e. g. ex aduers ipserum Targ. Hierosol. Exod. XIV. I3. coram, ante : coram eo Exod. XXXIII. is N 'λ i* Foena. a coram rim, siue a consterita e s Sarae JGen. XVI. 6. coram Ierem. XXVI. 'M coram me Gen. IV. io. Sic etiam z p Hierosolymitantia , ut '' et'p coram eo Ionath. Gen. I. a6.

sib eis Num. XVI. 3i. sub me IL Sam. XXII. 37. paniculis his adnumerari debent ect, fiunt, & non HI,

1 Ani, item simpliciter πρη; quae etiam sussim Pluralia, ut apud Syroh

28쪽

'syros, accipiundi V. g. est ιlis Dan. II. h. er tuu dici 2 n N estis III i 'N COAm Psalm. XXXIX. 1 . CIV. n. sic 'ran', non eL1 Gen. V. a . In ceteris personis Particulae praedictae omnes sunt regulares, in py a a conoectu tuo Gen. IV. i . in Targum sic semper, ubi plurale exulat: coram nobis Ier.XEVLr'. inter e Gen.III. is sev super eam Genes XV Llia Nabu

Pronomina sparata .' I. Persenalia siue Demonstrativa

Pers. III

I iii

Pers. I

Singularia

Commum

pphi, siue

aut posteriorum 'araphrastarum, aut Danielis vel Estae propria. a reliquis usitatioribus discernantur. v. g. in Daniele est eu- msiiperfluo, cap. II 37. Iv.is. Vtroque loco Masora: a s.

siue iant posteriorim Draphrastarum

29쪽

posterioribus etiam, quam prioribus paraphrastis: Danieli Esrae usitatius est. Pro p N scribitur etiam MPror, e g. n Ionath. Gen. IlI. 7. idque interdum per suetam eris Iaden de sequiore sexu Vsurpatum inuenitur, ut Gen. VI. a. in Omhel. ilis. Et hoc N deducit Buxtorsus ex Singulari . Sunt etiam alia Demonstrativa pronomina III personae, sed B FECTiv A, & quidem sing. Mast. siue Est. Wr7. VI. 7. 8. & Gen. XXXVII. i'. in Onhel. &Zach. IV. io. mn lz- Π illi' pariter Π , & cum emphasi tam in Daniele, quam Targum. Vtrumque respondet Ebraeo I, notatque iste, iis, hae. Poem. in Dan. &Targ. & cum emph. in Targum pQ sm: Esr. IV. 13. & , ra , , omnia, haec, ista, ita. HI etiam cum Mast. Ut genratio Psal. XXIV. 6. Hur. Masc. isti, in Esra & Daniele obuium .. Comm. p. '& in , in Targum. Num. XXII. p. pitrii': Gen. VI. 9. Π hae generationes. 'I DEM, ipsE, ut Ebraice per CH, ita Chaldaice per Da. constructum quasi Nomen, redduntur. e. g. p Npv n in eodem dis, igo ira die Gen. XVII. 23. Exod. XII. L

II. Interrogativa.

Interrogatiua sunt vel riRso NAε, quis, quaenam, sise Z vel Rur, quodnam '

30쪽

PN quatas domin es qualu locus 8 Esaiae LXVI. L TI'η hvm n ob quodpeccatum Z Cant. V. i7. p MI in Nquis ect tibesim iste repudii s Esa. L. i. postpositum , ut ' p Ebraeorum, notat Genitiuum G ρ N l* Pa cuiu filia es tu' Gen. XXIV. 23. si Relatiuum I vel sequitur post N, amittit vim interrogandi , valetque Is, aut cum ' , quisquis ' e. g. Piat. XXXu. i. remisse rebeziones suae.

III. Relativum.

, idem, quod inde deductum praefixum, scis, Quae, utriusque Generis & Numeri. Exempla obuia. Obliqui Casus exprimuntur, sicut apud Ebraeos: Accusativus saepe absolute, vi Verbi Actiui, e. g. I

facinora, quae fecit Dominin Esa. LII. 9. Ceteri pleonastice plerumque, e. c. pnn d populin , cuius Dein ect o Mi N vs Psalm. CXLIV.is. nomen Mach. V. I. Datiui exemplum ex Psalmo XXXII. i. modo attulimus. mira

cara, in qua stiritin vita

IV. Posse sua.

Suffixa inseparabilia loco possiessivorum sunt: habent tamen, etiam separata Chaldaei, quanquam rariora, ex Relativo, & ,

Datiui charactere composita , atque sc Maus describunt q--hi: Tvus, quod tibi: N OSTER, quod nobis eRScc. e. g. frater mem Psalm. XXXV. I . Separatim etiam scribuntur, aut post Maccaph interponitur. v. g. N NI P p IN a lae eret Aaron taurum pro peccato seo Lev. XVI ii. Absolute etiam, sine Substantivo, pro MEUM, T V VM &α ponitur, ut Genes XII vit. Exod. m. a.

γ', &c. idem significat, sciit etiam apud Talmudicos, v. g. Targ. Hieros Gen. XLIX. io. μ- vel e cII. Sed hoc minus usitatum est, quam superius per , Da V. Recia

SEARCH

MENU NAVIGATION