장음표시 사용
512쪽
RE VERENDO ADMODUM PATRI MAGISTRO
Eremitae Augustiniano viro undequaque clarissimo.
ALLEM terem, amice , merso quam calamo agere; opraesentem ossensionis clam expoHulare, quam assenti palam ιransmittere. At quoniam propter temrarum intermaltam ita non licet, leges breviter tibi ex integro satisfacieηtem, qui te patienter tulit in multis accusantem. Di se in meum scripserit Apologeticum , usi eum aliquas meditareris mensas, plurisus moisim repensas. Ut ego nuae rescribam, illud praeeipue momet,ne quissilentium meum in consensum ducat, eredat approbata nobis, quae non viderit
resutata. uuando sacrum amicitiae percussimus sardus, quando integris eommorabamur mens sus, o tibi placebat Eminentissmi Cardinalis Spinoia aulae declinandae , pio otio , cor striis Ludiis aedem hane non semel deligere , suspicari non poteram domemtis auxiliis, meis lifris e schedis mihi parari seltam, or μR tuum abscessem ,:quam occulte ordiesaris,pugnam indicendam. Et sine acrem indixit, magao emisse volumine, quod non emissem te vene erebris ad me litteris indicarii. Sed ita fit ut multorum po acta paeniteati, vis quod volumus videamur noluisse. Non tu ipse Iispum edidissiti, sed edendum alteri tradi- dicti, o prisiorum more Arietem per secialem immisisti, ita bellum indicturus, quod nune wideris Petrectare. Ego Iacessitus accedam , & pacis causa bellum suscipiam, laboremque spe otii sustentabo. Hoe fine inter pios Principes, maxime autem inter viros religiosos , bellum geritur, ut pax acquiratur . Hane ego totis viaribus prosequar, licet in operis limine speciosum pacifice responsionis titulum non praefigam , pacatiorem o mitiorem meum probabis per omnia discursum. Petis ne te laedam, id sponte promitto, Ofirmiter complebo; ηste lesum facile dixeris, si veritatis pondere graveris . Mea scripta nullam sapiunt mirulentiam, neque amaris eonsperguntur vocibus: ratione, non eooiciis, judicami semper agendum: te in deliciis hasui, o nee basere de Zam , miti or blando tecum agam sermoηe, illatasque propulsabo injurias , quasi nullar acceperim . Ut tamen videas , me te patientia vicisse, reseram quar intuleris, o Maoctro tuo quam parum mouerim , nisi ipsa responso ceUeatur ensio , ex iba tua ae satione perspicies . Et s vero responsio prompta potius esse debeat, quam nimis cunis abunda, hanc ego difIuli; tum, quia inmitus in te siriso, o indulgens animo calamus mihi tartas erat; tum. quia mole Drum occupationum pertisacia,
o quadrienati foris Stati nonre schola Antesignani, sectina o
fersa operum editione in diversa rapiebatur. Nune amicum accipe re
sponsum , o quam re diligo ex ipsa scriptione perpende. AD
Freque ter deis elinabatut studu
& pietatis gratia ad Collegium s. Isi oti. Ditis. in fragm
513쪽
ULTORυM precibus, & Superiorum imperio
prscedens scripseram opusculum anno MDCxxv. Contra assertores Monachatus Augustiniani
sancti Francisei. Horum potissimus & novissimus Joannes Marqueg celebris Doctor Sal
manticensis, consedalium Fremitarum rationes
universas serio congessit, & quo potuit studio sententiam comprobavit . Cum illo praecipue mihi agendum suit , qui partes omnium agebat. Post annos decem prodiit Bononiae ex ossicina Feroniana diffusa responsio, meo tractatulo decuplo major . Auctor R. P. Magister Thomas de Herrera, vir religiosus & doctus , multis titulis commendabilis, mihi in paucis carissimus , dissertatoris, in quem scripseram , ab ineunte adolescentia discipulus. Paci eam inscripsit, ita tamen scripsit, ut mihi bellum praescripserit, & a fronte reliquum corpus, a titulo totum opus
dissideat. Blanda & amica sunt plurima , sed plura acerba , &hostilia; multa encomiastica, non pauca injuriosa . Opus aggressus in Hispania, serme complevit antequam in Italiam veniret, aut me cognosceret , variisque amicitiae vinculis devinciret . Mutato assectu mutavit & stylum: quae gravis animus ibi deprompsit, hic mitis correxit; quae commotus dictaverat, pacatus delinivit. Non potuit tamen ita omnia in profuso opere dispungere, quin multa spongiam subterfugerent, aliqua laterent, alia taederet abolere, quae composita phrasi, lenocinante dicendi acumine, advecta aliena sententia apposite judicaverat in me prolata. Difficile quisque ingenii partum contemnit, nec sacile revocat, quae longo studio composuit. Etiam tranquillo& sereno animo saepe arrident argutiae, quas commotus affectu sacriter extorsit. Adumbraverat sibi multas Magistri offensas,nia.. M. M. di defendendi ardoribus eXarsit. Vehemens e T omnis homo, m mel
assectus ect injuria , vel assectum se esse putat. Accendit animum,& stimulavit tanti viri dignitas , cujus vel nomen omnibus reis verendum judicavit, & sit quid leviusculum mihi inter disserendum excidit, aut rationis pondus aggravavit, graviori ille trus uis . iaculi. tina libravit. Num mortalium injuriae sue parsae videntur , multi
eas gravius aequo habuere. Quam gravis ille in suo sensu, quam Ievis ego in offensa, te, prudens lector, testem volo, & audiendis questibus judicem decerno . Utriusque proferam; & quae ille in meo libello, & quae ego in ejus notavi volumine , ob oculos ponam, & circa quaestionem ipsam, quae meus habet Tractatus, incorrupto veteris amicitiae foedere, stabilire contendam .
514쪽
Referuntur de me conceptae querelae. Α M nune in arenam descendo, non gladio armatus, aut hasta; sed galea protectus, &clypeo, ut tuos ictus patienter excipiam , & impenetrabili aequitatis virtute retundam . In ipso limine num. r. dicis; contra Magistrum MarqueΣ , nae hostile elassi eum canere, mortuis insultare, & sapientissimum verbis pungentibus gloriari non semel virum triumphasse. Postremam partem querelae haud intelligo , neque enim ego gloriari debeo , quod adversarius non semel triumpharit. Ex Inimicorum duore triumpbum agi justissimum , dixit eloquentiae Magister. Quod si ita i telligi velis, ut ego pungentibus verbis glorier, me non semel de sapientissimo viro triumphasse, obscurius hoc mihi est; neque enim in toto meo Tractatu quidquam de gloriabundo hoc triumpho , neque vox ipsa triumphi invenietur: neque verbum ullum de classi hostili; nec locus ullus occurret, ubi mortuo insultaverim . Ubi enim manes ejus exagito rUbi vehementius in ipsum invehor Ubi contumeliosius in illum aliquid dico Ubi personam pupugi Z Ubi honorem denigravi Z Ut primum ejus
occurrit nomen , noone cum elogio protuli Nonne hominem laudavi ZUbi de morte illius egi, nonne tam honorificis id feci verbis , ut non aliis quam meis eam ipse retuleris i Nonne, immature , sacrarumque Diterarum haud mediocri jactura dixi deeesiisse . II. Num. 8. dicis , me pollicitum, quod offensas, & convicia procul sacerem, & a seommatibus , & dieteriis omnino abstinerem; sed non stetisse promissis, de proinde in me contorques illa verba Augustini contra calumnio s suos laudatores: Laudando mordent, labiis macent, oe dentem figunt. Praecedenti accusationi haec similis est; generali delatione injuriarum mihi invidiam conflas, & sinistram advehis opinionem. A nne proinde fortassis ut cunctasimul objecta ui noceant, quae minus opinionem
laederent, s per se sngula prolata fuissent i Sed hoc accusationis genus
apud viros cordatos parum obtinebit, ubi viderint in crimen voeari omnia , probari vero nihil. Ad peculiaria itaque descendendum, &monstrandum ubi fidem datam non observarim, ubi ossenses protulerim, ubi eonvitiis, scommatibus, aut dicteriis lacessiverim. At ecce nunc mon
III. Respons II. num. 69. ageris me redarguere Genebrardum, Sabellicum, aliosque Auctores, non ut enervem ,& convincam , sed ut prodam, & innotescat quid alii dixerint, quod Augustinianis obesse videtur. Nescio pro isto unde haec conjectari liceat. Rogo te , nonne dire ste meum prosequebar argumentum ,3c dum totus in eo versabar, ut probarem nativitatem & conversionem Ioannis Boni posteriorem esse illo tempore , quod Marqueet designavit, nonne oportuit & ejus refellere sententiam , & testes ab eo productos infirmare Atque hoc ipsum, quibus verbis seci r Qua arte . aut dolo ὶ nonne producendo ea ipsa loca, & transcribendo ipsa eadem testimonia, quae pro sua ille adducebat
515쪽
sententia Liceat illi quae velit pro sita opinione citare, εc mihi do,
Ilaeae recitate ὶ Par est concertantium jus; aggredientis, ut probet; defendentis , ut neget. Ego suos testes ipsi, vel ejus tutelari examinandos obtuli, & tales ipsa nuda relatione verborum ostendi , ut tu ipsi omnino rejeceris , & Genebrardum per omnia aberrasse admittas, ili rumque assertiones circa exordia Eremitarum sanisti Augustini meri, fabulas & nugas appelles, neque iis magis respondendum, quam pueris balbutientibus affrmes . Nullus adeo injuste judicabit, ut fas sit hostimodis omnibus oppetere , dc non liceat ex adversis resistenti oppositas vires infringere . Iura ιelli permittunt ea facere, quibus hostium viretribilitentur, nosrae eonfirmemur . IV. Nilna. 76. Repetitis quaeretis, longa verborum serie magnos fragores 3c strepitus excitas, hac una de causa, quia dixi ex Antonini testimonio , a MarqueZ adducto, nihil certum , aut determinatum haberi de tempore nativitatis, aut conversionis , vel professionis Ioannis
Boni ib sin i Augustini Instituto; eontendisque ista ex Sabellico potius illum probasse . oro ut iterum accuratius tuum legas , dc expendas Magistrum: videbis tam iacile te conqueri, quam vere ego Antoniai
testimonium rejeci. Postquam ille sibi statuit probandum Ioannem Bonum circa exordia Pontificatus Innocentii III. admisisse regulam sancti Augustini, quia tunc sanctitate floruisse , εc sancti Augustini ordinem restaurasse ab Auctoribus reserebatur , subjunxit: Nunc videamus, qui dicant Auctores creat tempus, quo sud Decessit. Statimque citat verba Antonini, quae ego huic assertioni parum , aut nihil conducere probavi. Quid hic tanti criminis , ut hostilem appelles incursionem , ut haec mihi dicas ruborem elicere , me abuti testimonio, adversarium mihi e fingere, in quem possim digladiari, dc alias hujusimodi depromas quaerimonias ὶ Si appenderentur verba mea in statera , gravior valde haec tua ira appa
adstRegula, peceatis quae poenas irroget quas;
Nee scutica dignum horribili sectere flagello .
U. Num. 77. Pro offensa &convitiis , reputas, quod ego adnotaverim eum reticuisse verum numerum annorum Ioannis Boni, ab AbrahDmo BZovio, quem probo vidisse, ex Constantio Laudensi sibi oblatum, utpote suo argumento incommodum , dc si produxerit alios quoquo modo , etiam inepto, a quibusvis Auctoribus productos . Ipse hos num ros tamquam minus aptos, & a veritate alienos rejeci sti, Sc li Laudensis computo adhaesisti. Tibi tamquam ineptos, aut quae historiae adaptari non possint, licuit refellere , dc mihi non licuit ineptos nuncupare t Ers nuncupem, offensas vocas, & convitia, atque ut novos lapides in MarqueZ mittam , dicis me omnem movere . Hic lapis angularis erat, dc sundamentum totius structurae, in quem vel ipse numero sequenti miraris, quod Marqueet non impegerit, nihilque tibi in hac redieendum asseris , nisi quod non omnia possumus omnes, ut in nullo offendere, plusquam humanae felicitatis est . UI. Responsione Iri. num. a. in fine easdem offensas , Sc eonvitia
mihi objicis , 8c ironice dicis , me sine stomacho 8c bile arguere , quasi non adhaeserim iis, quae in Apologetici limine promisi, quia dixi, asser tionem hanc Monachatus , de quo contendimus, coaevis, lectissimisque Historicis ignotam , post aliquot secula a quibusdam rem suam agenti'bus , 8c honori consulentibus exeogitatam, sublestae esse fidei, nec ven dicari posse ab opinione dccensura supposititiae. Hie stomachum dc bilem distinguis , hie offensas invenis, dc convitia, ubi ego praecipuum contrinversa
516쪽
vertiae eardinem verso . Quod tui ex adverso asserunt, meique constanter negant, ac tamquam talium rejiciunt, nonne de mihi fas est dicere
supposititium lUII. Num. 27. succenses, quod ego contra MarqueZ male mensiurantem in tabulis Geographicis ortelli terrarum intercapedinem, & planitie dimetientem ascensum, deseensiumque interjacentis Apennini, usiis sim illis verbis Propheticis : P0uuprasa in disens, ct a rea iustas planas, quasi non liceat uti sacris verbis ad redarguendos adversarios. Adeo hoc familiare sanctis Patribus, ut ubique obviae sint hujusmodiphrases accommodatitiae. Conssile tuam , quam paras Bibliothecam Augustini, vel iterum leviter percurre ejus opera; perlege Hieronymum, Origenena, prae omnibus Bernardum , qui tam domesticam secit sacrae Scripturae phrasim , ut pro amicis ,& contra inimicos potius sacris verbis sita intermiseere , quam sito sermoni sacrum attexere videatur . Etiam temetipsum tibi adduco in exemplum. Responsione I l. num. I 3. in me
profers . verba a Christo in servum nequam prolata . Ego honorifica me. rs. o. 22.
Christi eneomia tuo applico Magistro ; tu mihi accommodas in male seriatum negotiatorem severe contorta. Respon. eadem num. 76. in fine ,
nonne in me indigne , & absque causa prolandis etiam Christi verba , que is scelestissimum nebulonem, eolaphum impingentem mansuete redarguit Z Lege ultra quae habes responc. IV. Auct. num. 364. Turpe es Amri eum culpa redarguit Vsum. His adjungo quae vehementer & injuriose valde ponderas responc IV. num. 287. quia post prolata ex Bullis Pontificiis aperta testimonia, subjunxi : quid adhuc exemus tesibus 8 Pacato nunc animo expende quaeso , quae commoto scriptisti, & videbis, quam aeriter me gratis impugnas . VIII. Responsi i v. num. 23 i. Sc sequenti, adhuc persistis in objiciendis offensis 8c convitiis, Sc exclamas: O quantum est in iis rebus inanel quantum es in iis verbis conviciosum i quia post relatas varias Bullas dixi, Eremitas Briistinenses perstitisse in sua renitentia , &diu reluctatos, ne habitum a Gregorio IX. praescriptum susciperent. Id ipsum tumet refers,& admittis num. 3Il. 3 Iq. & alibi, eosque affirmas , interposita appellatione ad Pontificem. Nonne, & hoc ipsum ego dixi, eosque ad Pontificem appellasse ipsis litteris Apostolicis enarravi, & non semel rein petii Z Adeo magnum constituis discrimen laterres entiam cst renuentiam, ut haec in ore meo si eonviciosi, & illa in tuo sit osticiosa 3e honorifica . Honeste dixi renisos , non graviori vocabulo dixi contumaces, non vocavi pertinaces, non compellavi rebelles, non ad ipsius Pontificis exemplum, nuncupavi Asosolicae pro visonis coracmptorer ; ες tamen i : 1 c. a G. exaggeras, quantam in iis verbis emetriciosum Z Etiam mea modestia tibi conviciosi. His adnecte quae habes infra num. 268. IX. Ibidem num. 338. Pro magno mihi attribuis piaculo, & tamquam grave mihi objicis haud tutae conscientiae commentum, quod dixerim Eremitas Francisci vestem , hominibus jam probatam & gratam, induisse, variantes sormam sui habitus, & ordinis sui substantiam, ut majorem sentirent & reciperent in populis caritatem. Duo hic dicis sal si contineri, primum , quod Pontificia Diplomata asserant, Eremitas u riasse habitus sormam ; seeundum, ex inde fecisse, ut majorem reciperent in populis caritatem. Oro te , ut pro primi asserti veritate placeat legere Bullas Alexandri IU. a me relatas, & videbis ejus verba me transcripsisse : , inquit, habitus sui formam . Secundum non obseure ipsa eadem Diplomata insinuant : Pecuniam , ait Pontifex , praeleemosenis, aliisque sub diis deposcentes: O adeo oariantes habitus sui inrisam, ut iustis Itis Fratribus Minoribus uniformes, in derogationem
517쪽
multipheem 'serram Ordisis erederent. ιr, eisdem progpter hae mimtirmupuo deles sentientibus iussis opportunitatibus caritatem. Eadem serra verba habent Bullae Gregoriani . An non tuta conscientia possum id
si putari verbis Pontificiis ξX. Num. 392. Quanta admiratione , & verborum ponderatione , exaggeras me ad distriet una vocare judicium M. MarqueZ, quas do . nam haud tutam protulerit, quem tu nobilibus eneo mi is , sanctis Ful
gentio , & Augustino attributis, magnifice extollis; & mihi applieti,
quae Prosper Rhegiensis in celebrem detrectatorem occinerat. Unde quaeso haec fulmina, & fragores Z unde mirae hae animi commotiones Z Iade quia Magistrum refelli ex unica voce conversionis probantem saninum tranei seum suisse Monachum Augustinianum. Dixerant Scriptores, euci hiennio ante institutam suam Religionem ad Dominum fuisse conversum, hine Marqueet infert, eos dixisse Augustinianum : Etenim, inquit, cer-idim es inphras, seu modo si uendi Iuris Canonici, er Aufi orum amra, torum , terminum, seu vocem hanc conversionis, non Agnificare qualem eumque vitae mutationem, sed illam stua quis mundum relinquit, cla Religionem ingressitur. Ego oppositum mitissime ex sacra Scriptura probavi, monuique ampliorem , & communiorem esse conversonis acceptionem, quam ut solis Religiosis possit attribui: & subjunxi: neque tutum dixerim conira communem loquendi modum serae Scripturae a hune Jὸlum siem sum conversionis socem reduere. An non hoe &ipse meeum sateberis,
qui ut his paucis verbis satisfacias plures species conversionis dili inguis,& ut Magistrum defendas , plures paginas adimples. Atqui alias de hoc
tecum agam , & resiponsionem exactius expendam . XI. Respons v. num. 7Sa. 8c sequentibus praesertim So3. innumera;
congeris querelas, quia serio &efficaci discursu impugnandum suscepichirographum illud emissae professionis sancti Franeisti in manibus beati
Ioannis Boni, quod primus objecit Bergomensis , & rationes urgeo contra recentiores Auctores , qui in fide Bergomensem ei tant, & plus dixisse volunt, quam asseruerit. Mihi in hac re persistendum erat, & edervandum antiquae scripturae novum inventum , nisi aliter causa cedere vellem, & publica tabellarii fide me fateri convictum, ita ut amplius hiscere non auderem . Et tamdem deduxi causam , ut tu admiseris, hinc
Notarii schedam non ab ipso Bergomensi viam, sed quod aliquando extitisset , potuisse ab aliis audire . Silus testis in Pisionem prolato erim, ne , in eum dictum se audisse dicebat, objecitque Crassus , qui Pisoni aderat; potest fieri, Sile , ut is unde te audisse dieis , iratus dixerit.
Annuit Silus. Potest etiam, inquit, fieri, ut tu non recte intellexeris, Cum id quoque toto capite annuisset Silus , ut se Crassis daret, subjecit Crassus . Potest etiam fieri, ut omnino , quod te audisse dicis, num' quam audieris . Tum demum Silum testem omnium risus obruerat. Itane ego in causa succumbam, quia Bergomensis asseruit aliquaado hane visam scripturam, & assertionis vim, pondus, auctoritaten D a expendam Permittam insuper, ut quae tu ad aurem refers, alii oculis attribuant, & quae ex auditu habuisse Bergomensem admittis; illi certo vidisse consipirent: quantum intersit inter auris & oculi testimonium nostre putem latere. Pluris es oculatus tesis unus; guam aurui decem :Iui audiunt, audita dicunt, qui vident, pone sciunt. XII. His similia sunt quae habes resp. i. num. Io. & resp. IV. num.'ῖI
& alibi passim , ubi de Bergomensis auctoritate &fide dubitandi caust, induxi , S primum dixi hujus Monachatus assertorem . Quibus ratiosi
518쪽
hus id probaverim ex adjuni ho Apologetico lector perspiciet, quantumque tibi tam acriter conquerendi materiam subministraverim atque judicabit .
visus ego lacessitus injuriis.
promam, sed ut tuas mitigem querelas, tibique persuadeam, meam in tuum Magistrum scripturam sui ste mitiorem , quam ut tantam mereatur indignationem. Absque multa injuriarum ponderatione , aut verborum exaggeratione, quae in me protulisti, & ex aliis coaeervasti, breviter recensebo, tibique ipsi judicium committam , ita enim meae causae, & tuae constientiae confido , ut te non dubitem constituere Dicem e ''rum, quae in me a se dicuntur. II. In ipso limine offendis, in epistola namque presiminari, qua me honorificentius quam mereri, aut rependere possim, tuis effers encomtis , admiraris , me in aliquibus minus voluisse advertere , R in aliis noluisse minus loqui, deinde asseris passim mihi in Apologetico eveni sie ut vim argumentorum tui Magistri detruncarim , teque id pas sim notaturum . Ad lectorem praesaris , me pollicitum oflansas & eonvitia procul facturum, sed non secisise , meque laedentem graviter laesionem ignorare, laesum autem non leviter dolere. Subjungis : me tanto perniciosius mordere, quanto suavius & duleius; per suaviloquium enimais, mentibus legentium sit btilius & intimius irrepit falsiloquium . Sed haee leviora sunt, utpote in Urbe, Sc post nostrae amicitiae foedera conseripta; ad graviora, dum incognita irastebaris, congesta, pertran
III. Respons I. num. I. Eam meae contra Magistrum tuum seriptioni excusationem ultro ministrans, quod homo non Hispanus 3c juvenis, tunc minus bene illum noverim, atque ita se excusasse Berengarium Pictaviensem , qui pro suo Magistro Petro Abai lardo ingentis acrimoniae librum seripsit eontra sanctum Bernardum , de quo postmodum a multis inerepatus dixit; quod adolescens friges.set, edi quod sibi Virisanctuas seu,
nondum pene nota esset.) Nescio an tibi notum sit , 8c Abai lardum Magi-- .. strum, & Berengarium discipulum haereticos fuisse, & iustae apud me offensionis loco haberi quoquo modo haereticis comparari. Neque adeo impudens sum, ut me Berengario, neque Marqueet tam sanetus, ut illum Bernardo liceat assimilare. Quantus & qualis fuerit MarqueZ ego probe novi, & paulo inserius dicam, & si Hispanus non sim, & taliter in eum scripti, ut me non pudeat junioris , quam exprobras, aetatis. Quae ego juvenis, si ita placet, eidem objeci, tibi juniori negotium sacellant,& felix licet ingenium, ita torquebant, ut decennio paulo minus , &magno volumine suerit respondendum . IU. Pergis me haereticorum increpationibus inset hari ,& totam tuam in me, quam meditaris, Augustini Bibliothecam effundere, eisdem praesertim verbis, quibus ille Iulianum, Petilianum, Cresconium, Pela- n. 63. gium , & hujusimodi damnatae memoriae monstra contrivit. Respons. II. q= num. I. dicis in iis, quae ex Constantio Laudensi eitavi quae ad rem facerent omissa, & nonnulla quae veritati obessent, super addita, minarisque Augustini verbis, contra Julianum dicentis : Herum ea, quae prae- MI M. I. Me . termiseris, colligentur fortasse vel a nobis, vel ab aliis, ut a creat, cur 'proermiseris. ) Injuste autem me hic de praetermissis, aut superadditis
519쪽
Meusari apparebit, cum de Constantii testimonio mihi denuo suetii
U. Num .i6. Asseris me in duobus deceptum, videlicet circa emgnomen genitoris Ioannis Boni, Sc circa numerum annorum , inaniter iasseeuto exactorum; deinde me pervertisse, quae negare non potui; atque his applieas illa verba Iosephi Hebraei: Haec autem Deo istente opinor quo minus apud Ieroboamum Pudovis verba em non inperirest demendacio fusem. Aliter haec habentur in meo codice & translatione Russint Aquileiensis, & in cap. 9. non tertio, uti tu citas. Utcumque vero se habent, qua proprietate mihi accommodari potest illa mors Ja- donis sancti Prophetae, a leone occisi, ita permittente, seu volente 3 Reg. 3. - Deo , propter peccatum inobedientia , uti loquitur sacra Scriptura, velut existimat Josieph, ne reii pisceret Ieroboam a via sua pessima, & nequDquam metueret verba Prophetae ita misere defuncti, prorsusque indi isti cui crederetur, quippe de mendacio suspecti Z An ego hic mentitus sim, a. Lo. aut Constantii textum perverterim, in serius apparebit. VI. Responciti. num. 6. longo discursu, multisque rationibus inveheris in illa verba: Non omnes Eoangelisar omnia eadem uestriRIeron.
at quod unus omisit, alter supplevit, praecipuas, meique nosse proficuat actiones notavit. Qu id hie tam insulse dictum, a fidei regulis tam devium, ut gravem hanc subinferas censuram Z Dici non potest a viro Catholico omnes Christi actiones, quae scriptae non sunt iii Evangelistis, non ese praecipuas , aut non esse fidei nostrae prosicuas. ) Hujusnodi eonsequentias deduci ex illa universali vocula omnes, a te ubique in hoc discursu
ad meam assertionem adjecta . Tu efformas propositionem & censurari affigis. I p. Antoninus, quem contra me profers, nonne suis verbis,
etiam a te adductis, meis adstipulatur Z las etiam-, inquit, Ez-Veli 'r' ' ' inter se mutuo Iupplevisse leguntur, ρίω ab eorum aliquo , vel otig Gai
VII. Num. 8 . objectionem quamdam meam trimembrem ais stri
plici inniti laniculo , sed qui facile rumpi possit triplici gladio , ut Isim
ANU-ς-- - quam, subiungis ex Augustino contra Petilianum tridenti telo velut tri '' eipitem bestiam, eorum caluωniam trucidemur .) i id mihi i cum Petiliano Donatista, Augustini acerrimo convitiatore , & veritatis Catholici vehementissimo oppugnatore t Quid mihi eum Maximianistis Arianis, quorum dolosam trailitionem, saevam persecutionem , dc falsium baptisma , tamquam tricipitem bestiam tridenti telo dixit Augustinus trucidandamὶ An ita tibi monstruosae, aut serae rationes meae videntur, ut hoc nomine veniant appellandae VIII. Num. 93. Simili modo argumentaris contra mea verba, qui bus assero studium, & affectum, monstra Ac errores in hac historia pepe risse , 8c postquam innuis haec ex stomacho 3c bile procedere, & Inter
Augus. ι.ra. I. convitia , Sc offenses censenda, subjungis ex Augustino contra eunidem
Petilianum ' Et ne dum ego dixero: nos jumus oves , sor autem lapi, i σε putes interesse aliquid, quod tu tua verbis turgidis dieis. )IX. Num. Io9. Ut impugnes meam assertionem, qua dixi iii troductam Regulam sancti Augustini in Congregationem Ioannis Boni post
annum ΜCCXXXI i I. trium Pontificum statuis tibi opponenda testinaonia,
ut oppositam , inquis, ex illimationem, petat giganteos montes verbλAu. e .so. sunt Augustini de gestis Pelagii adetersus supereminentiam gratiae cris' sis structos , tribua divinorum testimoniorum, tamquam fulminum icti sit ejiciamus. ) Apposite sane triviale hoc dubium de tempore concessae Regul. ae sancti Augustini, comparatur gravissimae nostrae fidei eontro versiae de gratia coelesti; dc pacifice contra me proseruntur verba de ge
520쪽
X. Nun . ia . quia quaedam verba Constantii Laudensis, quae alias ab eo dii his repugnant, & ego infra manifeste resellam , non produxi, aut absque ulla veritatis injuria omisi, dicis haec ultima verba seppressisti ME .s. ε
vel degluttigi ,sed hec erba, quae pauta sunt numero ita Augustinus de
gestis Pelagii magna sunt pondere . Et infra ex eodem Augustino contra Aug. c. . reseonium Donatistam ista subne lis : Non duo videre noluisis , quia prorisi non orti sit, sed tanto attentim , acutiusque sidisi, quanto magis attingere timuiWI. ) Et responc ri. num. hae eadem de causa alias cumulasti auctoritates ex eodem Doctore contra Petilianum & Pel
gium XI. Respons IV. num. 223. probaturus, habitum Eremiticum ab
Augustino sumpsisse originem , & non a constitutionibus Gregorii IX. varias ordinationes Pontificis circa habitus Canonicorum Regularium , & Monachorum sancti Benedicti, & sancti Bernardi, ex quibus subin-sers, a Religionum istarum Institutoribus non per illas constitutiones
habitus suisse praescriptos. inod si ego hoe negaverim istis Religioni
hus , me ita redarguis, quam proprie vero , aut apposite , ipse videris , & quam bene conveniant huic rei auctoritates Hieronymi , & Augustini, quas subnectis . Dicis itaque gaudebimus numerari cum talibus; ut
possimus dicere cum Hieronymo: Porro quod Pamphilum proferunt Da κενια. ep . os datorem ejus, scilicet Origenes , gratias uos a o meo nomine , quod d/ππ mme RutsPerunt, puem cum Marore calumniarentur . Vel cum Augustino
nimirum contra Iulianum Pelagian una ) Cernis, quam tibi perniciosum At tam horribile erimen obieere talibus , videlicet Hilario, Ambrosio , 'S his similibus ) ct quam inibi gloriosumst quodlibet erimen audire cumcalibus. Oro te ut consideres, quam aequa in istis comparatio, Sc quam apte canetissimorum Doctorum verba tuo inserviant Institatio. XII. Num. 2 i. Quia dixi Innocentium IV. immediatum Gregorii I x. successorem, eum intercesserit Caelestinus IV. paucorum dierum Pontifex, ais: permisit Deus ut in re notissima in limine errares, ut agnosceremus quale suturum esset aedificium : ut ex errore prae liminari interiores insidias caveremus. Quam bene haec aequiparentur, qui legerit, expendet . Quomodo autem ego dixerim Innocentium immediatum Gregorii succe rem , alias explicabo. XIII. Num. 286. Dixeram Eremitarum renitentiam ei rea habitum a
Gregorio I . praeseriptum suscipiendum , non potui se tolli per tot Pontificum Diplomata. Tibi visum est ita te probasse contrarium ex verbis Innocentii IV. & Alexandri, ut quodammodo , inquis , po simu S- accommodare illud Augustini scilicet contra Julianum Uyque adeo permiscuit ima summis longa dies; usque adeo tenebrae lux, cla lux tenebrα e se dicuntur, ut videant Pelagius, Caelestus , oe Iulianus, exei t Hilarius , Gregorius , Ambrosus Uigat quisque quo placet, eum Augustiniano nimirum contra parmenianum Donatistam dixero, cts contra caris snafulgura mendacia terreni fumus aliqui praevalet, dimisso caelo evanescat
XIV. Num. 333. Per singulas partes habitus Eremitici, ex quo sanctum Franciscunt sibi vendicant Augustiniani discurrens , probavi , ines ficax ex iis desumi argumentum. At argumentum nostrum , inquis, longe est aliud , ut quando illud Naddingus in hanc formam induxit, seu reduxit, dicere cum Augustino possimus, aut non intelligit, aut non vult intelisere quid dicamus; sed δε non intelligit, praeoccupatione impeditur erroris; s autem non suis, quid dicamus intelligere , pervicaciae vitium es, quodJuum δεν dii errorem. Quid in mea argumentatione adeo displicuit, ut vel erroris, vel pervicaciae insimularetur inod scilicet ego