[H kain diathk]; The New Testament; with English notes, critical, philological, and explanatory

발행: 1931년

분량: 541페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

491쪽

τους υιους Ἱσραηλ ει το τελος του καταργουμενου Ἀλλ' 14 επωρώθη τα νοηματα αυτῶν ἄχρι α της σημερον τ0αυτο κάλυμμα επὶ τ αναγνωσε τυ παλαιῆς διαθηκης

μενει μη ἀνακαλυπτόμενον, τι εν ριστω καταργεῖται.

'Aλλ' εως σημερον, νίκα ἀναγινωσκεται Μωύσης, κά- βλυμμα επὶ την καρδία αυτων κειται 'Hνίκα δ' u Gεπιστρέψ ν προς υριον, περιαιρειτα το κάλυμμα. '' 17 δὲ Κυριος το πνευμά εστιν ' ου δε το πνευμα Κυρίου, κεῖ

ελευθερία ' Ῥμεῖς δὲ πάντες, ἀνακεκαλυμμενω προσώπω 3την δόξα Κυρίου κατοπτριζόμενοι, την αὐτην ει κόνα με-

rat innot unveiled, i. e. non perspwiunt gen sum legis Mosaiece. Εθαριστε καταργειται, whiel Mei is done aliat in trist: sola tristi doetrina verum legis Mosaiecesensum et contilium aperit. 17. U δὲ Κύριος, πνευμά εστιν. . . Omihe Lorsis that Spirat . . . i. e. the Spiritualreligio inentionec in ver. 6.18. ἀνακεκαλυμμεν προσώπφ with open

face, literat ly unveiled face, in oppositionto tho si os Moses. , δόξαν Κυρίου κατεπτριζόμενοι Deholdinias in a glas thog loret of the Lord, i. e. clearly an distincti Deliotaing, no in types and ha-

492쪽

πνευματος.

της αἰσχύνης, r ε' τατο υντες ε πανουργία, μηδε δολοῖντες το λογον του Θεου, ἀλλὰ γ φανερώσει της ἄληθείας συνιστωντες αυτους προς πασαν συνείδησιν ἀνθρώ- πων, νώπιον του Θεου. E δε καὶ ε στι κεκαλυμμενον τοεὐαγγελιο ημων ε τοῖς ἀπολλυμενοις στὶ κεκαλυμμενον

is ilia mentione in the verse prece ling. There is a transposition, ὰπ Κυρio πνεύματο sor ἀπο πνεύματο Κυρίου.

Orluce in unicia ne vas erigaged, si ira vllicli si iniectae had been citari away, and inter rupted D the allegor os ille veli Seottis alter pa1 ospeciali, os the note a Dove, iii. 13. 14. an εκκακε at note Onaiulce xviii. l. 2. Ἀλλ' απειπάμεθα . . . o Θεo P But

oninis turpitudo, mi homines propter pudorerin celare solent, uipue facta undier vlaicn are comprenen ded πανουργία deceitandis, orim aris of any Dd, perversio osin divine volvi, the σοφία σαρκικη aDOve i. 12. onat καπηλεύειν τον λόγον του σου ofine salse posite an his acinierenis, secta Dovei. 7. irona ali unicti aut viii dicates lini Seis assuring thona that in is prea lilia illae, ru o God lae ad tresseduri re coimimen led Dimself O very one 'sconscience by ille operi manifestation fili genii in ali unsopnisticate trulla, asinone presen ce of Od. Δολουντες τον λόγον, adulterantes doctrinan Chilistiananι, eaimpie error Aus corri my 'ntes: Or, eratacentes, et falsa a in scentes, nominioris placendi studio additeti. 3. P thy καὶ στι κεκαλυμμενον

os homo spei nut in illes linil nos and Perversones of thos thut re peiushin Ἀπολλυμενοις, perituri si ni sponte et culpa

493쪽

' Ἐν I 6 θεος του αιῶνος τουτου τυφλωσε τὰ νοηματα των ἀπίστων, ει το μη αυγάσαι αὐτοῖς τον φωτισμον του ευαγγελίου της δοξης του ριστου, ς εστ ιν εἰκὼν του Θεου. ου γὰρ αυτους κηρυσσομεν, ἀλλα ριστον ησουν υ -

δίαις μῶν, προς φωτισμον τὶ γνώσεως τυ δόξης του

Θεο εν προσώπω η σου ριστου. Ἀχομεν δε τι θησαυρον τουτον εν στρακίνοις σκευ γ

494쪽

ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ημῶν 'Eu παντὶ θλιβόμενοι, αλλ' οὐ στενοχωρουμενοι

ἀπορουμενοι, ἀλλ' 6υ εξαπορουμενοι ' ιωκόμενοι, λάου εγκαταλειπόμενοι καταβαλλομενοι, ἀλλ' υκ πολ- 10 λυμενοι ' ' Πάντοτε την νεκρωσιν του Κυρίου Ιη σου ντω σωματι περιφεροντες, να καὶ ὐζω του Ιησο εν ω

δε το αὐτο πνευμα της πίστεως, κατὰ τ γεγραμ μενον, Ἐπίστευσα, δι ελάλησα ' καὶ μεῖς πιστευομεν, δι καὶ

10 : Κυρίου IM: μεν

ilio sit ollas to the fift1.

8. Ἐν παντὶ θλιβόμενοι, ἁλλ' ο . . . I arearo uiae on everi side, ye no diffressed . . he postle in ille folio vin verses roni in is the Corintlitans os lias sufferings, and iis supporis in tua ministry, ronivvllicli the had received suci ungi ealca Dieaduantage. e compares his o vn siluationandrilia os other faith at nainister in fi01rdifficultis an distresses, in a Strong Ticles traicita allusion, to ille siluationis anarinyanno Ved pent up but o reducet to de-

10-I2. Πάντοτε την νεκρωσιν . . . Al-

495쪽

λαλουμεν ' Εἰδότες τι ὁ γειρας τον Κυρίον ησοῖν η καὶ ημας διὰ Ἱη σου εγερεῖ καὶ παραστησε συγ μῖν. y α γαρ πάντα δι' μας, ἴνα η χάρις πλεονάσασα δια si

τῶν πλει0νων, την ευχαριστιαν περισσευση εις την δόξαντο Θεοῖ ' ιο υκ κ κακουμεν ἀλλ' εἰ καὶ νεξω ψω9 6ανθρωπος διαφθείρεται, ἀλλ' ὁ σωθεν ἀνακαινοῖται μερα

καὶ μερα Tο γαρ παραυτικα ελαψρον της θλίψεως γημῶν, καθ' ὁπερβολην εις περ βολην αἰώνιον βάρος δόξης

κατεργάζεται μῖν ' η σκοπούντων μῶν τα βλεπό- 13μενα, ἀλλὰ τὰ βλεπόμενα ' τα γαρ βλεπόμενα, προσ-καιρα ' τὰ δε μη βλεπόμενα, αιώνια.

vera o de liverod, it is aes for an dyoia good Xάρι πλεονάσασα, bene flesum, nempe eonservatione Pauli in nivis, cujus bene fleti mictun pereipiebant Corinthu, Dei permian insigne, et exuberanS. Διὰ

των πλειόνων 1s Deiter reseri e to πλεονάσασα, P 'opter comino lum plurimori ri: and περισσευειν naUS liere lave an active 1g

nification culmulatioren reddere. Ut hoc benestiun eaeuoerans vel auctum propter plures augea quople gratiarum actionem ad honorem Dei. 16. διαφθείρετα .... perfiS. . . . is in patred per tot adversa attenuatur. heoutilarima signifies the bod tu in Vardman is ni the mini or spirio vilici is innaen. Se note a Rom. vli. 22. Ἐμερα καιημέρα, ame Draism, vinclicis ille sanae asκαθ' εκάστην ημέραν. 17. ο γαρ . . . ημῖν Foroura hia περ- tion, ithie is tu foris moment, sorkethfor tis a far more aeceedin and ternat

otner ille ita Ost grandisnal situlimo in iis thougiit, as vel asone nos empnaticalandi armoniolas in ita composition. To παρ

and cannot De eXpresse ny an translation.

496쪽

νους καταλυθη, οικοδομην ε Θεο εχομεν οικίαν ἀχειρο - ποίητον, αἰωνιον εν τοις υρανοῖς. Eαὶ γαρ εν τουτωστενάζομεν, τ οικητηριον μων το ελουρανο επενδυσασθαι επιποθοῖντες. 'θε καὶ ενδυσάμενοι ου γυμνοὶ ευρεθησο - μεθα. Eαὶ γαρ ι ιντερ ε τω σκηνε στενάζομεν βαρου

497쪽

μενοι ' ἐφ' in οὐ θελομεν κδυσασθαι, ἀλλ' πενδύσασθαι, ἴνα καταποθα τὸ θνητον υπο της λης. s κατεργα βσάμενος ημα ει αὐτο τουτο, Θεός o και δοῖ μιν τοναρραβῶνα του Πνευματος. Θαρρουντες ουν πάντοτε, καὶ εἰδότες υτι ενδημουντες ε τω σώματι, εκδημουμεν ἄπο του Κυρίου ' ια πίστεως γαρ περιπατουμεν, οὐ διὰ εἴδους ' ' Θαρρουμεν δε και εὐδοκοῖμεν ἄλλον, κδημησαι εὐτοῖ σωματος, καὶ νδημησαι προς το Κύριον ι και φιλοτιμουμεθα, εἴτε ενδημουντες, εἴτε κδημούντες ευάρεστοι

αυτω εἶναι. ' Τους γαρ πάντας μας φανερωθηναι δει 0εμπροσθεν του βηματος του ριστου, να κομίσηται καστος α δια του σωματος, προ α επραξεν, εἴτε αγαθον, εἴτε

κακον. Isa. xxix. 23. Rona viai. 23. Supra i 22 Epli. i. 13. 14. H. 10. iv. 30. Hen xi. 13. U Rom. Hi 24. 25. Supra iv. 18. 1 Cor. xiii 12. He D. M. 1. ii Phil. i. 23. ' ait xxv. 31. 32. Roua. H. G. Xiv. 10. 2. Gal. vi. 7. Eph. vi. 8. Jol sit. 24. 25. Rev. XXH. I 2.

os by deaui. Γυμνοὶ is corpore exuti, hoc est, morivi. For, as tu Apostle continues in ille nexi verse ive destre notrio putrit ost Dut to De clotliedispon it, laut Omur mortat state manat Ouce De excitange sor lieliso immortal. his passage is dissiculi, asit 1 expresso in Doli metaptiors anditias been disserenti interpreted but nisappears the meaning of the Apostle. See ἐφ' in note Rom. v. 12.5 U δὲ κατεργασάμενos ημὰ .... Minhe that hath Urough us . . . . Κατεργάζομαι IS nere in Sameras τοιμάζω, i. e. Iuno nas testine iis orciliis hange, an prepare landittedius sor it byrine lino viedge of ne GOSpel. Cainerarius naulcescit an ellipticalantilliesis, thali: Vos quidem istitu nulle-mu S, erum Deus est, qui ad hoc ipsum noseondidia, or ita constituit. πι καὶ ob . . . Πνεύματοs icho also huth gine uni us theearnes of the Spirit. Seo note above i. 22.6 Θαββοῖντε .... Κυρίου There fore tueare alicuD consilent, notring thul, et hiistro are a home in ne Dody, De are absenthon the Lord. I si1ould ratne De SO- bourning instead fit honne. Ἐνδημέ is

ole signo intimate, iliat illis is not urtioine There is au ellipsis of ἐσμὲν at θω -

cal. The sense expresses a stead aud rational assurance, as Opposedo absolute certainix o sensi Die deImonstration. Thopresent is a state of liope and expectation, not of enjoynient. In ne ex verse ne Apostle resuimes via a lae had Deguit sayver. 6. Se note a Phil. i. 23. 9. Διο καὶ φιλοτιμουμεθα . . . I ereforetioe luDour . . . Se note a Rom. xv. 20. 10. ob γαρ πάντα ημῶς φανερωθηναι

Met ferit quoudfui in corpore.

498쪽

1 Rοτελουν τον φόβον του Κυρίου ανθρώπους πείθομεν, Θεω δε πεφανερώμεθα- ελπίζω δε και εν ταῖς συνειδησεσιν l υμῶν, πεφανερῶσθαι ' οὐ γαρ πάλιν αυτους συνιστάνομεν μῖν, ἄλλα ἀφορμη διδοντες υμῖν καυχηματος περημῶν πνα χητε προς τους ε προσώπω καυχωμένους,13 και οὐ καρδία Eἴτε γὰρ ξεστημεν, Θεω ' εἰ τε σω - 14 φρονουμεν, υμῖν. B γαρ αγάπη του Ἀριστου συνεχει

15 ημας, ' φίναντας τουτο, τι ειδεῖς περ πάντων ἀπεθανεν, αρα ι πάντες ἀπεθανον ' και περ πάντων ἀπεθανεν,

ἴνα ι ζῶντες μηκε τι αυτοῖς ζῶσιν, ἄλλα τω περ αυτῶν

hera

499쪽

ἀποθανόντι και εγερθέντι. Dστε Ἐμεῖς ἀπο ου νυν Goὐδενα οἴδαμεν κατὰ σάρκα ει δε καὶ γνώκαμεν κατὰ

σάρκα ριστον, ἀλλα νυν ουκετι γινωσκομεν. Dστε ε 17 τις εν ριστω, καιν κτισις ' τὰ ἀρχαῖα παρηλθεν, δούγέγονε καινὰ τὰ πάντα. In δε πάντα εκ ου Θεοδ το 13 καταλ λάξαντος ημας εαυτω διὰ ' Ιη σου ριστου, και δοντος ημῖν την διακονίαν της καταλλαγης. si οτι Θεος η εν 19Xριστω κόσμον κατα λάσσω εαυτω, Θ λογιζόμενος αυτώῖς τὰ παραπτωματα αυτῶν, και θεμενος εν μῖν τινλογον της καταλλαγης. ' Υπερ ριστολου πρεσβεύομεν, 20

Mati xii 50. Ion Tv. 14. Gal. v. s. vi. 15. Phil. iii. 7. 8. Col. iii. 11. Isa. xliii. 8. 19. xv. 17. Om. viii. 9. 0. xvi. . pla. u. 15. Rev. xxi. 5. Rona. v. 10. ph. H. 16. Ol. i. 20. 1 Iolani. 2. v. 10. Boni iii 24. 25. Job xxxiii. 23. Mai. U. 7. Supra id G. Infra vi. I. ph. vi. 20.

17. καινη κτίσι ... hecis a netrici'eature . . . See nole a Rona. i. 4.

18. ἁ δὲ πάντα . . . καταλλαγῆs And

500쪽

ως του Θεου παρακαλουντος δι' Ἀμῶν Vsομεθα πὲρ 21 ριστου, καταλλάγητε τω Θεῶ ' ον γα μη γνοντα ἁμαρτίαν, περ ημων ἁμαρτίαν ποίησεν, να μεῖς γινω-

δεκτῶ επηκουσά σου, καὶ εὐημερα σωτηρίας βοηθησά σοι ιδου νυν καιρος ευπροσδεκτος, ιδου νυν μερα σωτηρίας )

SEARCH

MENU NAVIGATION