장음표시 사용
121쪽
LIBANI ORΑΤIO CONTRA ICARIUM II 51υπερ ης ὁ κυριακος εἰσεληλυθει καίτοι τί τουτοπρος 'ο- Λάμαχον, Ῥοῦ εἰρήκει φεν υσυχία ταυτα, εἰρήκει δε ιρακλείω, οἱ δὲ ραβίω μέρος τι παραδύντες της δίκης κληθέντες ξαίφνης et τι et περβα
νοντες τ0ν οὐδbν ἀφηρέθησαν πο τάχους την περὶ Ἀτης γυναικος μνήμην, - εἴ τινα καὶ τιμωρίαν δειγενεσθαι, παρὰ τούτων, ου παρ' κείνου γενέσπα χρῆν. δε το μεν ου ετόλμησε τι δε ἐποίησεν. ου γὰρ ην 'Osτ, δεινόν, Ἀλλ' ην Ἀτερον 'i, παροξένον, iπροῖόντος ἴση του λύγου 10. τι δε υ δεινιν τουτο, 10 παντί που δηλον. νόμος γὰρ υδεὶς παρεβαί RII 138νετο Οὐδ' εἰ Ἀκοῖσδε ἐσεσίγητο ', γύναιον, Ῥυδενημαρτάνετο οὐδ' εἰς τι ἀπεσταλμένον π αυτης α' κείνης διέβαινεν, ἀλλ' τερον μεν ὁ κυριακύς, ἔτερον δε η ντιπάτρα στ ει και λίαν κείνη μετην τινος 15
δαινεν, χν τοῖς εἰρημένοις δ ου Ἀδικεῖτο 11. δε καὶ ' πολλη σπουδη περι την μνήμην της γυναικος ου γὰρ προς την ἐκείνης προσηγορίαν, εἰς δε τι
122쪽
52 LIBANU ORATIO XXoIπρῆγμα βλέπων μελλες δήπου ψηφιεῖσθω, στ υδενην εμποδδεν τοῖς δικαίοις o μη την ντιπάτραν εἰρησθαι, πλην εἰ τουτο λέγεις, Δ ου τα αυτ ανεγνως λεγομένης καὶ σιωπωμένης. τοιγαρουν μισθον ταυτα εἶναί φασι νυκτερινον χαρίτων ἐμοὶ μεν ου πιστος ὁ λόγος, λέγεται δ' ουν. 12. παίων τοίνυν ἐπ τούτοις τον νέον καὶ ουδ εν ἐς ηρώτα τι τὰς πληγὰς ἱστάς, ο καν τοι ἐπὶ βασιλε βουλευμασιν σμεν φυλαττύμενον, Ἀκάλει τον κυριακον - αυτον μάλα 104πίως και πράως καὶ θαυμαστόν, πως αὐτιν ουχικα παρεκαθίσατο μεταδους του θρόνου, μὴ Hτούτοις ευφραίνεσθαι τη τε γυναικὶ κα τω ταύτης
ὀδελφω. 13. καὶ ου ἀπύχρη ταυτα αλλ' ἐπι πληγαῖς πεντήκοντα καὶ διακοσίαις Ἀτέρας ἐπηγεν Ηρακλείου
et του ρήτορος βοοντος την ευγένειαν, λέγοντος την παιδείαν, την ἀπειρίαν το νυν αυτον φθαι πραγμάτων,τ του σώματος σθενες τουτο μεν τῖ φύσει, τουτοδε τί νύσω την του πατρις ρετην καὶ τ ψ διστον εἰς ἀκοὴν νομα τον Ναυσικλέα, στε μηδ' ει ταυτα 20 ἀναχώρησιν εἶναι. ου γαρ Ἀδειν, ου γαρ πιστάμην, οστις ην. ου γαρ ην ὁ διδάσκων. 14. καίτοι τί ταυτα εἶπον εἰ γα και μηδεν πλὴν του βουλεύειν υπηρχεν B, ΙΙ139 αὐτῶ, τοιαῖτα γε πάσχειν ου Μει νυν δὲ μετὰ
ν νυκτερινὰ χαρίτων τοι διὰ το συγγίνεσθω νυκτος ἶAντιπάτρα ἔκρυ φεν αυτην το γη εἰπεῖν προς δικαστην V
123쪽
τοσουτων τουτο τηλικοῖτον ον υ ωφελεῖ, ἀλλ' ετεραι πληγαὶ των κατιν υκ λίγ' τινὶ πλείους. καὶ ταὐτα
μώμενος καὶ της του παίοντος δεξιῆς τ0 πὲρ κεφαλης κρεμάμενον ἀγγεῖον άλινον εν ω μεθ' υδατος λαιον, συντριψάσης καὶ ρεύντων ἐκεῖθεν δεν εφην an τομετάφρενον υ εφριξεν ουδ' λέησεν ουδὲ παθέ τιτ ψυχst, αλλὰ μεθ' ὁμοίας της ὁρμης προηει κύπτων.
15. και το ετ δεινότερον, ουδε γὰρ υθ0ς ἀπέδωκε ταῖς των οἰκείων χερσὶ τον ουτω διακείμενον, ἀλλ' 10 επεισαγαγων τέραν τινὰ αἰτίαν στερα της τιμωρίας ου ἔχοντα στανα τον δυστυχη προσαποστερον της θεραπείας τά τ αλλα αυτ και τον ἀπειρηκότα αυχένα μείζονι κακω τούτω προσκατέλυε και ὁ μεν πανταεπραττεν ἐπὶ θανάτ καὶ τουτ ην η σπουδη τον νέον 15 ἀποθανεῖν, τη δε των ἐπὶ του παίει φιλανθρωπίασέσωσται βελτιόνων τε τούτου φανέντων κα τους αυ-
των προεμένων δακτύλου. ἐπι 'κείνου σωτηρία. 16. και μην ὁ κολάζων πρότερον, εἶτα κρίνων πο ου
124쪽
τ0ν ἀποδεκτην εἰς τιμωρίαν γε, καίτοι κἀκείνω τις λύγος ήν, ἀλλ' ο τον Λάμαχον, ω τ εργον ν δοO- ναι χρυσίον καὶ δεδώκει. 17. πῖ στο Ῥυν αυτον Ἀποίει 'ης του Λαμάχου τελευτη. ἐπιθυμεινι λεγεται Ῥεν καὶ τω της υντιπάτρας. ἡπηρξε χει μοί τι κὰμ αλλω μαθεῖν, μοι πιστότερον εἶναι του της Ἀντιπάτρας δοκεῖ τί δαὶ R II140 τοὐτ εστιν; εἱλκυσθη τοῖς σκευεσι τοῖς ἀργυροῖς τοι πολλοις τοι κατὰ των πύλεων. ων αυτον
10 γωγε ξίουν ἐναι κρείττονα βουλόμενόν γε εἶναι δοκεῖν των αλλων βελτίονα, ὁ δ' υπηνέχθη τε καὶ διέδειξεν, ὼς ταυτὰ τοῖς πολλοῖς νοσοῖ. 18. δέον γαραυτον ἐν αρχὶ καλον εἶναι νομίσαι την δόξαν, ὁ δ'εi χετο 'η τέχνη si περι τον αργυρον και καλέσας τον 15 τούτων δημιουργον καὶ μετὰ τούτου ον ζωγράφοντ0ν μὲν ἐκέλευεν α αὐτος φηγοῖτο γράφειν, τον δεεπεσθαι τω ζωγράφω δε δ' οὐτος με ἀπηρεν πί τι της ἀρχης μέρος, τρο δ' ξείργαστό τε το προστεταγμένον καὶ ἐξέκειτο. θαυμάζει τε Λάμαχος αυτο καὶ
ad προσελθών ἐβούλετο κτῆσθαι του δε του τε εἴη λέγοντος καὶ δεομένου τεσταο γήθαι φιλονεικότερος γίγνε-
14 εἴχετο τοι ἐκρατεῖτο καὶ διὰ τουτο δοτικὴ συνηπται ἀπεναντίας του εἴχετ ἀντὶ του πτετο δοτικη cor γενικὴ)συνταττοιμένου η
125쪽
ἐξευρὰ, τον εωνημενον το μεν se παρ' αὐτω μενειν, mi δ' εἰς την συναῖκα ἐπιβεβουλευμένος, οπως πιν ἀποκτείνειεν ἐζήτει καὶ ἀπεκτεινεν, ουτω γαρ αξιον λέγειν. rata τοιαυτην Ο μεγαλοφρονον Ἱκάριος ἐποιὴσατο του προς τιν βουλευτ ρὶν πολέμου τὴν ποθεσιν 10 μειρακίου τι-ος Ἀργον ,πομεινας Ἀντεραστην προς ἐρωμένην πειρωμένου παρελθειν 20. ν χρην παντατοὶ ἐν τη πόλει και τοι καταπτυστοις ἀργυροκοπείοις κοπτύμενον αργυρον et θλον εἶναι νομίσαι προς τὴν ὰπ τοῖ καταπεφρονηκέναι Λων τοιούτων καὶ δόξαν 15 καὶ Ἀλπιδα νυν δ' μῖν καὶ αυτος Ἀλεῖστα συγγε-γμηται τοῖς των τοιούτων ἐπιστημοσι καὶ τα μεν εἶπε, τα δμ ηκουσεν ἐγγυς Ἀστηκοτων αἰτον ταρακαλον, χάριν ,πισχνουμενος Ἀξειν, πισχνουμένων ποιήσεινηδόμενος. καίτοι καὶ εἰ δικαίως ταοτα ἐκτῖ, την γ' οὐ τοihi ιν ἐχρην φυγεῖν. κὰμ γαρ εἰ ψευδὴς αυτη, τύγε μηδε την τοιαυτην εἶναι βέλτιον μηδε εχειν ἐρωτὰν μηδένα μήτε τηδε μήτε εν Γαλάταις πόθεν δε R II 141ταοτα ἀλλ' τι μεθ' ων ἀπηρε σκευον, ταοτα ἐπανη
126쪽
56 LIBANI ORATIO XXVIII 21. Ei δ' ουν καὶ της ἀνοίας ταύτης καὶ προπετείας δε δίκην τον Λάμαχον ποσχεῖν καὶ των γε περὶ την ζάντιπάτραν καὶ τον κυριακόν, ν δεσμωτη- ρων αλλος ὁ α εἶπε καὶ πληγάς, ἀλλ' ο τοσαυτας. μὴ γαρ αυτος ποτε τοὐτο συγχωρήσα μι χρὴ δε ουδὲ
σε βασιλεs τουτο γάρ τουτ εστιν ο τα βουλευτήρια κεκενωκε μάλιστα ἴσως με γαρ τι και αλλο, τουτὶ δε διαφερόντως, αἱ πληγαι καὶ το τω σώματι τοιαῖτα πάσχειν, οἱ μηδε τα κακουργότατα των ἀνδραπόδων.10 διὰ τουτο πάντες ως εἰπεῖν πλην βουλευτον γαμοοσι καὶ των βουλευύντων αυτον ἐκδιδόντων ως αν ἀκριβέστερον ἐτερων τὰς et τω βουλεέειν πισταμένωνυβρεις. η γαρ ελαβον πληγὰς η προσδοκοσιν εὐτον
15 βουλευων τω βουλευοντι παρακαθήμενος πεπληγμένον ἐκεῖνον κρείττων αυτος ων η τοῖτο παθεῖν παραμυθεῖται. τί οὐν ii ου ταχέως κἀκεῖνον H τα τοOδε
βαδιεῖσθαι Ουδε ἐγγράψειν αὐτιν εἰς τους ταοτα ου πεισομένους. τῖν συλληψομένων χει εἰς 'ooτο Ῥυκε ἀπορησει καὶ πολλαχοε δη της πολεως, - βασιλεῖ, μετὰ τὰς πληγὰς ἐκείνας τοιαυτὶ παρὰ τον βουλευμόντων 'OC Oλίγων λέγεται to ιρετω Ῥεν οἰκία, χαιρόντων δε ἀγροί, πωλείσθω μεν αὐτα πω RU 142 λείσθω δε κεῖνα, τη δε τιμη si τοέτων ρ ῶνείσθω τις ελευθερίαν. 23. ποιαοτα Ἀμιν 'Ικάριος ἐπολιτεύσατο καὶ τοι
127쪽
24. - οὐ μοι τον Ἐρμείαν μηδε τον Κρατῖνον μηδε υστύχιον μηδε Μελήσιππον μηδε Λάμαχον μηδετ0 δεῖνα η τον δεῖνα, μη τούτους οἶου μόνον δικη 15σθαι ταῖς πληγαῖς, ἀλλα πολλὰς πόλεις διὰ των βουλον, περ ων si με νύμους τίθης, ι δ' υκ ξιοοσι προσέχειν ἀλλ' ην τι καὶ μικριν των ἰδίων ἐγκαλέσωσι, πολὐς ὁ μόλυβδος, ὁποῖον δη τι και το 0ν, ως οσα γε περὶ το κοινον εἶχεν αἰτίαν, ουδεν οὐδαμοO 20 τοσοOτον. 25 διὰ τοOτο ἐτεθνήκει με γυνή τις τω
128쪽
58 LIBANU ORATIO XXVm λύγω και πάλιν ευθυς εα, οἱ δε τοιαυτα ἐξαπατοντες ουδ' ἀπο βλεμματος δεισαν. αλλὰ καν κυβιστησῖὶ πρ του ζεέγους ο Φερενικος, υταξία και το0το καὶ σωφροσύνη καὶ ουδεὶς δίκηται. λὶ ου εὰν Λαμ-RII143 Ἀαδιόν τις και Φιλύδημον καί τινας Ἀτέρους των ν Ἱράδω πολιτευομενων λοιδορηστὶ λοιδορίατοῖ εστιν, ἀλλ' ελεγχος 26. καὶ α κατὰ ἀπόντων ἐβλασφήμησε Μενέστρατος, ἀνεγινώσκετο και ἐπιστεύετο καὶ 4καλεῖτο πάλιν Ἀ μόλυβδος, ου μην 10 πληξε. καίτοι εἰ μεν π ελέγχω παρην, πο ουκἔπληξεν εἰ δε υδεις ἐξελήλεγκτο, τί παρην η ναἐλέγξειεν καὶ μην οὐδεν λεγξεν. Ofτο μεν ανἐποίησεν, η χάρις δε δοθη τω παρακαθημένω οὐκοον και αυτις ημῖν των τὰ τοιαυτα χαριζομένων γέγονας. 15 27. Βοήθησον, ω βασιλε0, ταῖς βουλαῖς, βοήθησον,
εἴ τινες αρα εἰσί, και νύμους τους περ αυτον γεγραμμένους μη μάτην εα κεῖσθαι, βεβαίου δε αυτοὐς
ταῖς τον παραβαινόντων κολάσεσι καν οἱ τω ποιης, ἴσως τις αυτιν εἰς βουλὴν καταλέξει h ανδρα δὲ 20 γ τουτον, εἰ μη δύναμαι τοιαυτα ἀδικοοντα φιλεῖν, i σως ου ἀδικο.
cf. p. 28, 15 et 1 et ad . 31, 139 χτοι οἱ τιν 1μόλιβδον φέροντες την καταδίκην. ἀντὶ του εἰπεῖν του τουτο φέροντας ἀνθρώπους εἶπε τιν μόλιβδον η πάλιν P sed re in ras 1 2 κὰν κυβιστησης 3 ατρις BNVa sed in hoc πρ in mar et πρις in περὶ corrini'
129쪽
Voe01 ὁ ἄρχων p. 64, 8 Icarius, iii luit, in Conintaris, mae fluit A. 384. ero post illum annun so ista est ii uecoratio aut illo ipso, nisi quod hunc ipsum annuu natalem fuiss orationis probabili his mihi Videtur. Nam rati qua p. 75, 4 sq. de earu moribus iudicat magis ad orationum ad Parrium XXVI Uaam ad uistramque OStenorem contra
Idam uin XXVII 0 XXVIII conscriptain quadrat. δ)Orati autem non ut quas modo Exi, corporis finitius circumscripta, man8R, Sed cum multa ad Listana indolom imprimisquo iustulam e deorum reverentia aptam cognOS- 1 Ra etiam facile explicatur error in Thomae uostri ecloga Vocum Atticariam quae S. V. ἀρτοπόπος p. 4, 8 sq. loci ex hac oratione libatis vecta, Λιβάνως ἐν τῶ κατὰ Ἀαρίου pra, emisit. 2 Cf. in 22 t. I p. 183, 84 1.3 Quod recte leversius p. 166 Observavit; csuamquam P. 203Orationem post annum 384 scriptam esse dixit
130쪽
cendam conferret, etiam in ecloga maiore ea Sdem studem atque Oratio Secunda προς τους βαρυν αυτον καλέσαντας recepta est. Itaque orati iisdem fere codicibus sit, vae haeo
sitas missi exscripsit Io Salchelion.
6. Vaticanus gr. 1 a saec. XV . 263. idot. I p. 20 sq. et 236 Contuli. T. Neapolitanus II E 1 sti00. XIV 10l. 192. Vt ist. I p. 2114 1.
8. Vaticanii Urbinas gr. 125 saec. XIV fol. 124
15. Vaticanus ti obonianus gr. 69 saec. XVI XVII fol. 103. ido I p. 222 sq. et 236.16. uti non sis gr. CLXXX saec. XV fol. 1. Vido t. II p. 484 1. Hostsed by