Libanii Opera;

111쪽

LIBANI ORATIO CONTRA ICARIUM I 41

ραπεία παρηλθες τὰ νενομι φ ἡ διδάσκων Βηρυτbν μηδενος ἰν Ἀπαθε μεμνῆσθαι. καὶ τοῖς φεν αλλοις θαυμαστύν τι τουτ εφάνη Ἀμοὶ δε ελῶς βεβαιοΘτοπάλαι σου τὰ κείνου καὶ τιμοντος και φυλάττοντος καὶ πεπηγεναι βουλομένου, στ' υκ οἶδ' o τι et αυτοπλεον παρὰ του γεγεννηκότος πηρχεν, εἰ ἰ την ἀρχὴν ἐκδεξάμενος Ἀκεῖνος ν. 40. τοιγαροον αφωνοι πάντες ο τὰς l κατηγορίας εν ταῖς χερσὶν χοντες R II 131ουτω δη i ολλοί τινες οντες, δε μικρ0ν αν ἀποφηναι 10 του δικαστηρίου μετρον ἀλλ' ἐνεφραξε τὰ στύματα τούτοις ὁ του προσλήψεσθαί τι κακον, εἰ μη σιγωεν, φόβος. καὶ τὰ πολλὰ κεῖνα τραέματα διὰ τον χρηστον 'Ικάρων μεινεν θάνατα. 41. φήσει παρὰ τωνεν ω βασιλείω δυνατον ταυτα ἀκηκοέναι. τουτὶ δε 16λεγων, δι' ου ηδίκηκε, λεγει, βέλτιον δε ην χειν αυ- τον λέγειν, ὼς Ῥυδεν δίκηκε. μέλειν μεν Ῥυν κεὐνοις κείνου φαίην αν, Ἀδει δε τ0ν ἀκούοντα λεγειν ἁπλουν τινα λόγον, τι τὰ μη δίκαια παύσων, ἀλλ' ουὶ ἰσχυρὰ cimo i γων πεμποιιαι ba δ' ἀκούω 20 διὰ πάσης ἀδικια ἀφῖχθαι και μοι κάλλιον διωτεύειν η υτως αρχειν. τί δ' αν κῶ δεινιν παθες κων μεν επι την ἀρχην, λέων δε σα ξην των

Coos le

112쪽

42 LIBANU OB ΑΤIO XXVII κκου βραχυν αν της ἀρχης τον χρόνον τουτοR II132 ἐποίησε. καλος ἀλλ' ἐπαινουμενόν γε εστι δε αμεινον μιῆς μερας ἀρχη το δίκαιον χουσα η τοπάντα τον βίον νευ τούτου κατειληφε,αι τον θρύνον.

42. ἀλλ' ὁ το λυπsi περὶ των εις Γερμανιν ἀπολογου

μενος μῖν Φοίνικα πολιτευόμενον κύντα et τω λει τουργεῖν μεμενηκότα μικρου νεκρον ταῖς πληγαῖς εδειξε. τί ἐγκαλον τ0 μη με αλλων κειν. εἰ δεμόνος τουτ' ἐδυνατω ποιεῖν, 'ης ὰὐ των πιλλων 'O10 πραγμα πενίας μεῖζον ὴν εἰ δε ἔφευγον την οὐκετι πόλιν Ἐμεσαν; ει δε κρυπτοντο μένοντες συ δε πο- λιν φεν τοιαυτην καὶ τοσαυτην πολωλυῖαν Ῥυ δα κρυεις et δ' εἰ καὶ μη πάντα, μέρος γε εν τι των ποτε

H133 5ντων Ἀγαθον ἀποδίδως, τ0ν δε να τυπτεις 15 παρὰ του νύμους και προλέγεις ἄπασι μη λειτουρ- γεῖτε, μη πολιτευεσθε, μη βουλευε τε χωρεῖτε

ἐπι ζώνας η μείζονας η ἐλάττονας. 43. i ι. δε καὶ Ἀην Αντιόχου πόλιν ἐτίμησας ρήμασιν μεν κομίζων την φιλάνθρωπον πρόσρησιν ἱ ὁ πευθην Οὐράνιος ν ηκουε δε λέγοντος μάλα ἐντε ταμένως, τα ρήματα δε ν, ὁτι μισοῖ πάντας φεξης.

Sed γ πάντες in marg

Coos le

113쪽

MBANI ORATIO CONTRA ICARI Jς 43 της ἀνοίας. βοας α κρυπτειν ἔδει καὶ των κατὰ σου τα δυνάμενα λαθεῖν ἐξαγορευεις καὶ διδάσκεις

πολιν υτ μεγάλην μισεῖν σε. το γαρ υτι δήπου ποιήσει καὶ τύλις και μην ρχοντος με το τους αρχομενους ευ ποιεῖν, ους δε μισεῖ τις, υκ ευ ποιεῖν, ἀλλα κακως νάγκη κακος αρα ποιεῖς των ρχομένων τινάς, το δε και τίνας οντας ἀφείσθω τανον. 44. Λέγε τοίνυν και προς τους παντοντας ταὐτό, οτι μισοίης τε καστον και ηδέως αν ἐπέ υ τεθνεο- τας παντας ἔχοις δ αν, εἰ βούλοιο, καὶ προστι 10θέναι τοῖς ἀνθρώποις και γην και οἰκοδομήματα καιυποζύγια καὶ πηγάς, οὐτω γάρ σοι το μισος εσται λαμπρύτερον, s καὶ προς γε τους οἰκείους, ταν Ri 131 οἴκαδε ἐπανέλθηὶς μετὰ τον αλλων τον περι τῆς ἀρχης

Coos le

114쪽

XXVIII XXVII R).

Oratio κατα γοιαρίου altera, paulo post priorem anno 385 conscripta, qua de iniuriis ab illo decurionibus imprimisque Lia Inacho illatis apud Theodosium' V0 10- menter conqueritur, etiam Inim quam prior lectis paucioribusque coiticibus dirutita si Qui sunt hi dedom:

a De eo, si iamvis non appellatus Sit, dubii uti esse nequii . Arca Exi de quo nuper . Α. Naber Mnem XVI 118)cogitavit; temporum rationibus Xclusus est Num quomodo Ilisanius ab hoc qui puer erat octo annorum Socr. h. e. VI 23 petere potuit, rub decurionibus opitularetur legesque firmaret, quomodo Icaru de rebus es eo gestis carmina indicare p. 48,2)γSed ne en quidem suum Nabor inter ρκάδιον et κάριον detexisse Aihi visus est μέχρι δύο συλλαβὰν καὶ γράμματος νος των νομάτων κοινωνία p. 48, 4 reverat Xstat. Nam unius tantum syllabae κα κοινωνία egi. Omnia Ver eoncinunt, S cum Sieversio p. 163 Icarium pro signo es Sieversi. 236. Ommsen Herm. XXXVII 446 sq. Rost03vgera Stud. Vind. XXIV 412 sq.)habe 1 et emam nomen ut patris Theodorum fuisse conicimus Oa cum Theodosio da, μέχρι δυο συλλαβων Θεο καὶ

γράμματος νος δ communio est. Hostsed by

Coos le

115쪽

LIBANU ORATIO CONTRA ICARIUM II

Coos le

116쪽

46 LIBANI ORATIO XXVIII

esse conicere licet. Ex eodem vel Vindobononsi codico Ioannes Thoophilus ober anno fur 1760 oscripsi si Reificio adiutore edere constituit , sed itifferre non desti ty). Ex Augustano costico anno 1770 0scripsit emendavitque Reis kius, didit Reifri t. II p. 134-143.

Coos le

117쪽

1. Πάλαι με ἴσως ἔδει καὶ ἐμε κατηγορεῖν RII 134 καὶ σε καθήμενον ἀκουειν, se βασιλευ, περὶ ἰν κάριος οὐτοσὶ τὰς βουλὰς λελυμανται διδάσκων ἐς ποιεῖ πάντας ἀνθρώπους, ὁτι φευκτέον αυτάς ἐπει δε λ Ἀπίδι του γενήσεσθαι βελτίω τον ανθρωπον ουδεν εἰπὼν πρότερον μένοντα αυτον εν τοῖς αυτοῖς καθορ τὶ τογε ἀληθέστερον, χαλεπώτερον γιγνύμενον, ουδε R II 135ε σφοδρα μη βουλοιμην κατηγορεῖν. δυναίμην αν.

αἰτιῶτ δ αν εἰκότως ἀνθ' ημον εαυτόν, ω σωφρονεῖν 10

ἐξον ου ἐβουληθη 2. δέομαι δέ, o βασιλεf, μηδεμίαν

Coos le

118쪽

48 LIBANI ORAΤIO XXVIII γενέσθαι βλάβην τοῖς ουσιν μῖν δικαίοις μητε τὰ επη τὰ παρὰ τουδε ποιηθεντα περὶ των σοὶ πεπραγμένων μήτε τὰ λεγομενων γενύμενα δάκρυα μήτε την μέχρι δυο συλλαβον καὶ γράμματος Ἀνος των νομά-

των κοινωνίαν, αλλὰ χωρὶς μεν κεῖνα κεῖσθαι, χωρὶς δε τὴν περὶ των πραγμάτων ξετασιν, βλλως θ' τε καὶ την ἀμοιβὴν κείνων χει των πῖν. εἰ γὰρ δικαίως δι κεῖνα τετίμηται, καὶ ων δικε δικαίως ν δοίη δίκην. 0ταν γὰρ ὁ αὐτις ἄνθρωπος τὰ μεν βελ- 10 τίων, τὰ δε φαίνηται χείρων, αμφοτερων εἰκότως ν παρὰ των αλλων τυγχάνοι, δι' ἐκεῖνα μεν παίνων,

διὰ δε τὰ φαυλότερα τιμωρίας. 3. Περὶ μεν οὐ της ἄλλης κακίας καὶ ως συχά- ζουσαν πόλιν εὐθψ ἐλθων εἰς στάσιν ἐνέβαλεν ἀπο- 15 ρία τροφης, ' την περὶ τὰς δίκας βραδυτητα η τηνἐν τοῖς θεάτροις ἀηδίαν η την περι το σομ της πόλεως λιγωρίαν η καὶ ως μισεῖ με του συνδίκους, μισεῖ δε τους πόλεων ἄρξαντας, ποπτεύει δε πάνταμεν λόγον, πιῆσαν δε παραίνεσι, και τὰς παρ' αυτον 20 γε Q ειναι δοκούντων φίλων, ταυτὶ μεν καὶ πολλὰ προς τούτοις τερα μετὰ ταfτα ἀκοέ' η μῖν λεγύν- των η και ἐτερων κατηγορούντων νυν δ' οἷος μῖν

περὶ τους βουλευτὰς γεγένηται, δε σε μαθεῖν. B. II 136 M. Πρύ γε μην se πεπονθασιν, - μη πάσχειν ρε αυτους ἐβουλήθης ἄξιόν ἐστιν εἰπεῖν. σὐ τοίνυν ευκαὶ καλος εἰδώς, ὁπόσον ἐστι βουλὴ πόλει καὶ ως οὐχ

Coos le

119쪽

LIBANU ORATIO CONTRA ICARIUM II 49ηττον η νηὶ τρύστις, καὶ ῖων παρὰ της μεγίστης βουλῆς, λεγω της Ῥωμαίων, ξίωται καὶ ς ταυτα ἐκινήθη

τω χρόνω και ς τούτω διεφθάρησαν, νόμον θηκας, βασιλευ, μη ἐξεῖναι τυπτεσθαι παρὰ των an των ἀρχων τους εν ταύτη τη τάξει και προσηγορία. i. καὶ Ἀου εστιν εἰπεῖν, τι τουτ γραψας μέν ου ἐβεβαίω-6α. δε τοις Ἀργοις, αλλὰ τουτω με τ0ν της σίας δρχοντα Ῥλαβιανιν τοιουτόν τω πλημμελησαντα κάκιστόν τε ἡγησα καὶ της ἀρχης ἔπαυσας. ὁ δε βουλευομένου σου περὶ της τιμωρία. ἐμβὰς εἰς πλοῖον 10 ὰπ οδρὰς -χετο, 'ουτ, δε 'ον τη. Αἰγυπτου ταλλα σεσυκοφαντημένον και πάσας πλην μιας ταύτης δια λύσαντα τὰς αἰτίας δησάς τε μερας ουκ λίγας καὶ φροντίσαι περὶ της σωτηρίας ἐποίησαν μείζω μοῖραν τούτω νείμας η τοις πιλλοις πασι. ληρεῖν σάε σοι βτη Ἀων αλλων ἐδόκει μνήμη χια την αατὶ τοOτοὰμαρτίαν. 6. καὶ συ μὲν ουτω πρέποντα βασιλεῖ καὶ

ἐτέγχανε καταθεις των βουλευτον Ῥυ αν Ουτως αυ- τους νικίσατο. των γ' ουν οἰκετον δρομεν αὐτον φει 20

Coos le

120쪽

τοιουτος μῖν ὁ γεννάδας, ἀλλ' ανθρωπον ευγεν πένητα δὶς λειτουργοοντα τὰ περὶ τὰς καμίνους τὰς μεγάλας ἀδικο0ντα μεν οὐδέν, δοκοῖντα δε αὐτω παίων ἀπώλεσεν δε γαρ τερος τοῖν μοι ἀπόλωλε, πος ουτος ου ἀπόλωλεν 7. ἐλθδεν δε εἰς Φοινίκην τονεν μείζονι λειτουργία, ης γαρ φην μείζων η δια των θηρίων, ἀποδύσας ην παρ' αὐτης εἶχεν ἐσθῆτα της λειτουργίας εἰς ἰατρον χεῖρας πεμψεν οἶδε καὶ II 137 ύστρα -οιαέτας πληγάς, οἶδε και Ἀρέθουσα, ου 10 τιμαν φάσκων ανθρωπον φιλοσοφοοντα βουλευτὴν ἀπώλεσεν, ἐπειδὴ πένης ν ὁ βουλευτης οὐτος πλουθτουντα τον φιλόσοφον εἰσφορὰς εἰσέπραττε.8. πὰ δ' ἐν Βεροία τίς ου ἐδάκρυσε δυοῖν πολιτευομένοι οῖ τὰ προτα ῆσαν, πολλον περὶ τὰ αὐτονὶ μετάφρενα χειρον ἀνηλωκύτων ἀκμήν ους ουδεὶς σθ' οστις ου G προ τοῖδε ἀρξάντων εἰσελθόντας νηδέσθη. τὰ δε η νυν τα0τα πηγάς, ὼ βασιλευ, δακρύων ἐκίνησε τοι τε περὶ τὰς θύρας τοι τε ορτου δη της πύλεω. ἀνδράσι, γυναιξί, παισίν, Ἀλευθέροις. δού- 20 λοις, αὐτοῖς τοῖς παίουσι τοσοOτον ν το κακον και ἐπὶ τοσοῖτον της μέρας προβάν, σθ' οἱ τον νέον ἀπο του στήθους ἀνέχοντες τω μετώπω τὰς χεῖρας προσάγοντες ἐσκόπουν, εἰ μη τέθνηκεν 9. 4περ Ἀοε δὴ Λα0τα καὶ τί το αδίκημα, ὁ συν-

cf. p. 6, 128 1. 7 cf. p. 7, 44 1. 9 cf. . 57, 13 sq.

Coos le