Libanii Opera;

141쪽

LIBANI ORATIO DE NΤIOCHI UXOR 71 τεμ γὰρ ὁ καιρος Ἀκεῖνος ὁ δεινος καὶ το πολυδεος Ἀπὶ τὰς Λων ορον κορυφὰς 'ου. ἀρτοπύπους ἀνήγαγε καὶ σωτήριον εν ἐφαίνετό μοι κατελθεῖν τε

στρέφεται. 18. Ἀκεῖνος μεν ουν ἀπείχετο μου καὶ στένων, Ἀγω δε ησχυνώμην αν προδώτης καὶ ων καὶ

cf. I 182, 14 sq. cf. f. II 282, 12 sq. 10 II., 86 sq. ἐπὶ - Ἀνήγαγεν praemissis verbis καὶ πάλιν ἐν τῶ αυτῶ honi. Μ. S. V. ἀρτοποπος p. 4, 9 cf. ad p. 67, 15 2 δρων V sie f. p. 28, 19 66, 1 f. II 290, 8; ὀρέων reliqui libri homBong ρτοποιους, sed ἀρτοπόπους in marg ρτοπώλους

Coos le

142쪽

72 LIBANI ORATIO XXIXδοκῖν ἀνθρώπων, δι ν οἰχομένην δη την πόλιν ἀνέσωσα. τίνα γαρ ἔδει προ μου τοι γενομένοις πληγηναι τίνα ἀλγῆσαι τίνα ἀγανακτῆσαι ποῖον πα-τερα τίνα μητερα ποίους δελφους ποιαν συγγέ- νειαν την μὴν λυπην ὁ καιρος πήτει, την ἐμην φωνήν, την ἐμην ἀγανάκτησιν ωστ εἰ καὶ παρὰ της γυναικος ὁ ἀνηρ μέλητο, της γε παρ' ἐμο προνοίας δίκαιος ην τυγχάνειν, αλλως θ' ὁτ' εἰ μη τοOτ ἐποίουν, καὶ μαυτον αν δίκουν εν ἐς ἐκεῖνον. mo γαρ 10 αν λθον εἰς ἱερόν πῖς δ αν ηὐξάμην τίσι δ' ὀφθαλμοῖς βλεψα προ τ αγάλματα τοσοΘτον ἐμαυτῶσυνειδδες κακόν; πῖς δ αν ου ἐν ἐν τούτω πῆς

παρεληλυθὼς ἐβλάπτετύ ειοι βίος κακος ουν ν ἐν οἷς in φοβούμην μη κακι. ἐλεγχθείην καὶ ἐνειχόμην

15 τούτοις α μάλιστα ἔφευγον. καὶ τίνα τοfτο εχει φύσιν 19. Ηρκει μεν ουν εἰς ω παρακαλέσαι με πρις τι φ τα δεινὰ πεπονθότι βοηθεῖν καὶ ὁ του δικαίου λογισμύς, Ῥυν δ' ην Ἀτερόν τι Ἀρος τούτω μεγάλην B II 335 εχον την νάγκην. τί τ00το φοβος OH ἴσων 20 κακον. εἰ γὰρ μη ἐγω τύτε χαλεπος σχον τω πεπραγμένω καὶ ταfτα εφ' ἐς οὐτοί με κακος λέγουσιν επε τοι ἔκειν καὶ OOτ εγνωσαν παντες, K διδύς τε διὰ πάντων αν ηει σπερ χειμάρρους τον ἀρτοπύπων ἀνέσωσα P sedis 1 insor in Ἀνέωσα Vat i πη- in Re οτι I booH Re 10 δὲ 2 V 12 ἐν scripsi

Coos le

143쪽

LIBANI ORATIO DE ANTIOCHI UXOR 73νfν με μιμούμενος α δεδράκει, νυν δε καὶ περβαλλόμενος, ἐκείνους τ αν αυλ εἶχε α ρη την τε πήλιν λιμός. 20. ἴσως δ' α ουδε διὰ πάντων κεν

ὁ Κάνδιδος παιων ἀπο γαρ τοii πρώτου περιοφθεντος αυτον αν καστος σωζε φθάσαντος του δρασμου την αἰκίαν, καὶ ην πάλιν αν iάπερ καὶ πρότερον η καὶετ δεινότερα του καλέσοντος κείνους ἐπὶ την αυτον εργασίαν ου δντος ουδε γὰρ αὐτος τι πιστος ανην ἀπο των αυτον λύγων των προτέρων ἐξεληλεγ

μένων. 10

21. χρ αξιά μοι τα πεπραγμένα μέμψεως, ἀλλ' υμὰλλον ευφημιον καὶ βελτιώνων η νυν ρημάτων εἰ γάρ τις κριβος ἐξετάσειεν ὁκν με εἰπεῖν, ἀναγκάζομαι δε δις σέσωκα τήνδε την πόλιν ἀποδους τε

του σιτοποιους αυτη και κατασχών, νυν με πείσας 15 κατελθεῖν, νυν δε κωλυσας φυγεῖν.

22. Υπηρέτουν γάρ, φησίν, ἄρχοντος φωνη. δε ἡ πλημμελοΘντά τι περὶ τοὐς ἄρτους κεῖνον νουθετησαι. ἐγ δε εἰχον μεν αν τι καὶ περι os του λέγειν, καὶ ως μείζων ν η παρὰ του ανδίδου oκατηγορία του εργου και δε ὁ σταθμός, ῶσπερ εν

Coos le

144쪽

74 LIBANU ORΑΤIO XXIXαλλ' μως ἐπ' κεῖνο εἶμι αυτ αφείς, εἰ μεν εχει τις B II 336 εἰπεῖν j πληγον ἀριθμον εἰρημενον παρὰ του την

ἀρχὴν χοντος καὶ τοσουτον σος γέγονε καὶ ουτως δεμον Δ πολλοὶ τεθέανται. μάλιστα μεν καὶ χότως ue disi Kάνδιδος ου γενόμενος του κεκελευκύτος πραύτερος, ο καὶ τους οἰκετας ρῖμεν ποιουντας προς ἀλλήλους, ταν ἐπὶ πληγαῖς αλλος αλλω παραδοθηὶ καὶ τουτο καὶ τους παραδύντας αυτους ἐπαινοοντας δρομεν δ' το θυμου λελωφηκότος. 23. αὐτα ου ερο id πρb Κάνδιδον, ἀλλ εστ το πικριν τουτο δίκαιον, εἰ διαρρήδην κουσεν, τι δεῖ ταfτα ντίοχον παντα

παθεῖν α πεπονθεν. ἀλλ' υκ αν δύναιτο ουκοον

κυριος η σαφος το γε ἐλάττονος καὶ ου εμελλε δώσειν νυν δίκην το μη σην νυν δίκην λαβεῖν Ουδ' 15 ρήσεσθαι τους πηρέτας ὁ ἄρχων πύσαι δε αἱ

λυπήσειν τον κάνδιδον. καίτοι τι το κωλυον ὴν, εἰ πολλὰς ουτω γενέσθαι τὰς πληγὰς βουλετο τον ἀριθ- μιν εἰπεῖν καὶ το τους τυπτοντας εἶναι δεῖν των ρω- ad μαλεωτέρων, οἷον Κάνδιδος αυτ τον υἱιν ἐπέστησετον αυτου 24. θαυμάζω δε πως οὐδ αυτου του ρήματος ἴσχυνθη την φιλανθ ρ ωπίαν ου γαρ ἀγριαίνοντος ν ουδε ζέοντος, ἀλλ' οἰον δεδοικύτος μή τι σφο

Coos le

145쪽

δριν γέν αι, και ω πολλάκις πατερες περ παίδων προς παιδαγωγον ἐχρησαντο τ δε αἷμα κεῖνο το

πολυ καὶ το διατμηθεν δέρμα καὶ α φανεῖσαι σάρκες, ταυτα ην σὰ καὶ της σης κακίας. R II 33725. Ληλοῖ δε αυτος ὁ ρχων ἐς εἰς τερον πραξεν ἐξω ταυτ εἰναι της γνώμης της ἐαυτοf. της αυ- της γαρ αἰτίας ἐπ' αλλον κούσης λαβδεν τ σομα του κεκακουργηκέναι δοκοοντος τους μερωτέρους των ταγράμματα διδασκύντων μιμησάμενος ἀφηκε δείξας ἐς περὶ τερον ἐποίησεν, περ αν ἐποίησεν εἰ καὶ τον 10 προτερον ν τις εἰσηχὼς αὐτω. 26. δε μεῖζον εἰς ελεγχον της ανδίδου σκη- 'εως, εἰς τί γάρ, εἰπέ μοι, βλέπων, εἰς ποῖον λόγον,

εἰς ποιον ρημα, εἰς ποίαν συλλαβην, εἰς ποιον νεοματα πολλω βαρύτερα των πληγῖν κεῖνα προσέθηκας 15εν ἐς ν ἰατρον τε ἐστερησθαι τον ανθρωπον καὶ θέαμα εἶναι τοις εν τη πόλει ὰσιν ἐλεεινιν σπερτι των βοσκημάτων λαυνόμενον. εἰ δ' εν τω της ωουθεσίας ὀνόματι πάντα ταοτα ἐναι φής, καὶ ἀποτυμπανίσας τον ανθρωπον εἰς ταὐτό μοι δοκεῖς αν soκαταφυγεῖν ἀλλ' ἴτε τύτε οὐδεὶς νέσχετ αν Osτεωυν ου γαρ ὁ ἄρχων ουδ' ἄπερ κεῖνος φησεν, ὰπώλλυ τον Ἀντίοχον, αλλὰ τό τε χρήματα ἐπ' Ηντιόχε παρὰ των 'χθρον των Αντιόχου δεδόσθαι τότε την Ἐντιόχου γυναῖκα μη δυνηθηναι προ τον πλη- 5γῖν δοονα τούτω χρυσιον πόσον ἐβούλετο, ἐπεὶ καὶ μετὰ τὰς πληγὰς ου τοσοOτον μέν, ἐδόθη δ' ουν.

Coos le

146쪽

76 LIBANI ORATIO XXIX27. Υστερ υντιόχου ουν, ερεῖ τις, εδει λυπεῖν κάνδιδον, περ του σιτοποιου των γνωριμωτάτων να ἐγ δὲ τ μέσον μεν της ἀμφοῖν τέχης Ουκ γνόουν οὐδ' ς ὁ μεν οἰκίαν κεκτηται μεγάλην, ὁ δὲ μισθον των οἰκημάτων ἐν οἱ οἰκεῖ τίθησιν ουδ'ος ὁ μὲν γην χει πολλην τε καὶ ἀγαθήν, ὁ δε μυλην RII 338 οὐδ' l Δ ὁ με τη γαστρὶ χαρίζεται, ὁ δὲ υ δύναται οὐδ' o τω με ἀργεῖν ξεστι, τω δ' ανάγκ'

16 28. ἐποιούμην δὲ τυτε οὐ στρ του ανδιδου τ0ν ντίοχον, ἀλλα προ του ἀδίκου δίκαιον τοOτομεν γαρ υπηρχεν Ἀντιοχω, του Κανδίδου δε ην κεῖνο ουδεὶς δε ουδὲ των ἀδικωτάτων ἀνθρώπων τολμήσειενα εἰπεῖν, o ου αἰδέσιμον του δικαιου τάξις δια15 OOτο κἀκ των ἀπράτων δικαστηριων πειόντας δρομεν νενικηκότας ου ἀεὶ τους ευπύρους, ἀλλά ποτε μεν

τούτους, ποτε δε τους πενεστέρους των δικαίων ποιούντων κάτερον. 29. συ δὲ iος αν ησθα και προς ἐκείνους λέγων ου καλος, ω ἄνθρωποι, πεποιη-20κατε του μεν ηττωμένου παρ' et μῖν την δύναμμιν ἀτιμάσαντες, του δε κεκρατη κύτος την ἀσθένειαν τιμησαντες ε ξον πεποιηκέναι Οὐ- ναντίοm, ει δ' υκ αν πρις δικαστην τουτο ποίεις,

δια τί προς ἐμέ; πανταχοὐ γὰρ Ἀγωγε νομίζω προση-

Coos le

147쪽

Coos le

148쪽

78 LIBANI ORATIO XXIXτοῖς τὰς τάξεις λιπουσι συγγνώμην χομεν καὶ ταυτα εἰδότες, τι δέει τουτο μαρτάνουσιν. αυτ γαρ δητοοτο καὶ τ εγκλημά ἐστιν, τι φόβω διαφθειρουσιτο προσηκον. διὰ το0το ἀποθνήσκουσιν αἰσχρος ου βουληθεντες καλος. 32. ην ουν κἀμοὶ καλον ταυτην φυλάξαι την τάξιν. καὶ γαρ εἰ μηδεὶς μελλε με μητε γράφεσθαι μήτε κρίνειν, ἀλλ' ο τε θεοὶ ταυτ ανιτιοντο καὶ αὐτις αν ἐμαυτον κατήσθιον εἰδος α μοι ἐπεπλημμέλητο καὶ μὴν καὶ Ἀλπίδες μοι παρ αυτου

10 του τα δίκαια ποιεῖν πηρχον τους γαρ απερ αυτος

ἐπήνουν ἐπαινοοντας θεους γουμην καὶ κρείττω με ποιήσειν των πολεμησόντων λόχον τοίνυν ὁποῖον τινα βουλεταί τε και δύναται συστησάμενος λάθρα τε διορυττέτω καὶ φανερος μαχέσθω. της γαρ χη των 15 θεῖν μεθ' μῖν ουσης ροπης γελως σται καὶ αυτος καὶ ους συλλεγει.

33 Aιὰ τί, φησί, την ὀφειλομενην ἐπὶ τοις B II 340 ἐλεγχοις διεκώλυσα δίκην; τι προτο- μεναυτον τον ἔλεγχον ου μικρὰν δίκην ηγησάμην. Ἀπειθ' et οἱ πεπονθύτες αὐτοι κακος ἐδέοντό μου μηδεν ζητησαι πλέον μηδ' ἐκπολεμοσαι συνταγμα στρατιωτῖν τοσου- τον ἐργαστηρίω ωσθ' οἷς λογισμοῖς εἰς τ0ν ελεγχον συνέπραττον, τοις αυτοις τούτοις εἰς τι μη γενέσθαι

τινὰ τιμωρίαν ἐχρώμην. ἐκεινύ τε γαρ ην τους δι-

25 κημένους ελεουντος καὶ τοBτο τοῖς αυτοῖς χαριζομένου, αλλως θ' τε καὶ ἐξην αυτοῖς τα αυτον κομίσασθαι.

Coos le

149쪽

την Ἀράπεζαν Ἀδει 34. Ῥυτως ἐν mi καὶ επραττον καὶ ουκ πραττο1 ου εμαχόμην ἐμαυτῶ τους μεντοι μεμφομένους μοι δυναίμην et δεῖξαι tu α ιομμους αυ- Ἀτοῖς, Ῥῖ τω τε εἰς κρίσιν καταστησαί με το πρῆγμα κακος λέγουσι καὶ τω πάνυ σπουδάσαι περὶ το μη δοΘναι τον στρατιώτην δίκην. εἰ μεν γὰρ τἀπο της οργης αἰτιονται τα της επιεικείας παινουντων εἰ δετα της ἐπιεικείας ἐν αἰτία ποιοOνται, τί μη το συνορ- 10γισθηναι τη γυναικι τω καλῶ προσνεμουσι;

35. Και μην κἀκεῖνό γε τοῖς εἰρημένοις προσθείην , τι καὶ εἰ σφύδρα της τι κωριας ἐπεθυμουν, νικὰν δει το δοκοον et γάρ τω το στρατιώτου R II 341μεν ἀδελφω, φίλω δε μετέρω καὶ συνήθει παῖδά τε 15 ἐν ταῖς μετέραις ἔχοντι διατριβαῖς ο τον πολλον, ἀλλ ων αν τις κω μακαρίσαι τους γονεῖς της τῖνυιέων κατὰ την φυσιν τύχης τούτοιν τοίνυν ὁ μενεiπε τι περὶ τἀδελφου, ὁ δ ελεγε μεν ουδέν, τῆ σιγη

δε ταυτον πραττεν. 20

36. υτ πολλὰ καὶ μεγάλα τον στρατιώτην διέσωζε. βουλοίμην δ' αν καὶ λως ταυθ' απαντας εἰδέ

c1tat praemissis ectis του κατὰ τὰν πλεονεκτουντων Rciar

Coos le

150쪽

1 Llibansi Antiocheni pro templis or. Coloniae Allobr. 1634 p. 39. Postea sane Cod. heodos. t. VI p. 269 et 272 annum naiadem orationis 388 vel 387 dixit . Mira confidentia, itiner NOV. S. atriam Graecomam delect p. 228 orationem hoc ipso

anno 390 scriptam esse pronuntiavit . 2 Ad Arcadium post annum demiam 95 orationem scripiam esse Reifrius credere potuit; Aniam. V 491), quamdiu deforma genuina, vectorum p. 113, 16 τον πατέρα τραυτατον βασι λεπιων in tenebris Ver8atu est. 3 Ilibanius non de pluribus, sed de una lege sua, sacrificia

Velita sint, vecta facit p. 91 6 et 17 92,5 95, 9 et 13 et 19 et 21;96, 18 et 20). Qua legem a Theodosio XIII Kal. Ian. anni 381

Cod. heod. XVI 10, 7 latam 1gnificari credis a necesse Al. Templum amplitii ne circuitus et pretio artis Operiam celeberrimam urb1 Edessae populo patere, dummodo sacrificiis Bibstineatur, heodosius lege prid. Kal. Dece r. anni 382 data Cod. heod. XV 10, 8 iussit. Quod recens dimitum Libanius hac ratione p. 112, 12 luget. Cuius rei culpam non Τheodosio dat, sed opus esse licit του πατηκότος ἀνθρώπου μιαρου καὶ θεοῖς ἐχθρου καὶ δειλου καὶ φιλοχρημάτου, δουλευοντος τη γυροναικί p. 112 20 amonachorumque qui nihil non pene hanc timinium valuerunt. Hunc Cynegium qui munere praefecti praetorio ab anno 384 usque ad initium anni 388 functus est,molliolaedus, mulierem chantiam fu1sse leversius p. 266 statuit; At num talem in modum loqui potuit Lilbanius de viro ciui a laeodos10 ipso iussus erat τὰμ την εἰς τὰ θεῖα θρησκείαν ἀπαγορευσαι, καὶ κλεῖθρα τοῖς τεμένεσιν ἐντιθεῖναι Zos. IV 38 cf. Hyda in Liemici chron. ad 388 p. 15 d. Ommsen) Vectum πατηκότος prorsus unum neque ullo modo cum πατευ κότος 1Od Gotholaedus proposuid, commutandum est Quid ciuod nonne

Coos le