장음표시 사용
151쪽
conscripta via, Lilbanius a Theodosio petit, ut templa deorum 8, 1Onachorum impetu defendat, propter argumentum Christianis invisum etsi non omnino corporis finibus cir- cuniscripta mansit, tamen in paucissimaS, quae eaedem fere
atqtie Oratio V Ἀρτεμις fueriant ecloga recepta est. Numerus igitur codicum quil iii ad nostram aetatem pervenit exiguus est Sunt autom hi:
aliis locis prorsus intere de Cynegii moribus iudicavit Lilbanius non solum in Vita . I p. 93, 17 sed etiam in oratione κατὰ των εἰσιόντων ad heodosium eodem fere tempore scripta quo nostra, si fides esset habenda, Gotholaedo, i m p. 104 7 συναγορευε δέ μοι καὶ τετελευτηκώς ὁ τοῖς παρὰ σου στεφανου- μενος ἐπαίνοις Κυν, γιος χθεσθεὶς υπὲρ της του δικα ίου τάξεως διατετμημένης καὶ κατατετρωμένης Νο1men illiu virino nesc1re confiteamur. t aliud e quo iudicium de tempore orationis pendet, Si quid rideo, novimus. antum abeΗse dicit Lithianius ut Theodosius eos qui veteri religioni fidem servaverianto Eo perse luatur, ut honoritius magistratibusque tollat Quinetis In perit, νυν πρις ἄλλοις τισὶ παρέζευξας σεαυτω συμφέρειν τη βαοιλεια νομίσας ανδρα ὀμνυντα θεους πρός τε τους ὰUους καὶ σέ. Quae verba, de Richomere Kalendis Ianuariis anni 384 consule mclamat et veterum deorum intrepido cultore O 180 1sq. p. 26 intellegenda esse censeo, similiterat 1ue ὁμόζυξ de Sallustio ab imperatore Iuliano in consulatus consortium ascito dictum est f. II 43, 10 215, 11. Atque cum Richomere paulo ante quam munus iniisset, epistulis et suo et imperatori nomine scriptis Llibanium Constantinopolin invitasset t. I 180,7), 1 hac occasione et Richomen mentione prosperege uti credere potuit, ut aliquid περ των ἱερῶν apud imperatorem efficeret. os ea, vidi iam illemontium Histoire desempereur l. V p. 9J0sq. muellis 1710 non solum argiunentis a Gotho edo prolatis vim inesse negasse, sed etiam p. 15 de Richomere O tasse atque orationem sub initium anni 384scriti potuisse coniecisse p. 950). Quocari mihi convenis gaudeo, nisi quod e . s. o , Σ τα τείχη ταυτα τα καινὰ καὶ οἱ θερινοὶ πόνοι ad mediam potius Vel alteram partem huius anninos Vocare contendo. Cuius ratione qua, de causa, Sieversio pariana probabiles Isai sint, equidem haud perspicio.
152쪽
82 LIBANI ORATIO XXXot folium 141 quod incipii vocibus δε σοι p. 101, 20 unum
folium excidii quo verba interiecta, continebantur. Cf. t. I
3. Vaticanus a latinus gr. 282 saec. XIV
fol. 7. 01 rectus est duabit manibuS, Secunda et tertia,
ex Urbinate gr. 126 et Marciano append. XCI, 2. Videt I p. 204 1. Contuli. 4. Vaticanus gr. 39 saec. XV fol. 6. Vid L p. 44 8 l. 0 69. 5. Vaticanii gr. 1 saec. XV fol. 166. Vide .
Graiu amice intercedent a Stumni ILuxemburgens collata habeo. Vaticano 1 eum descriptum esse conicio, sed Vuli se parte tantuam 1anu Secunda et tertia in margine correctis scatere et quOVi pretio critico priVum esse pondeo. Itaque ab apparatu critico eum exclusi. Cetenim videt. II p. 417 sq. et citiae ad orationem Sequentem p. 1224 1. praefabiimur demonstraturi apographu11 Allatianum Moredo
153쪽
missi iam eo contineri. Quod apud orellum manci in ei ἀκέφαλον facturi esse et haec ipsa re eum ast edendo de
154쪽
Rationem quae inter hos codico int0rcodu stondiu tibi si omnia . I p. 303 et t. II p. 8 propositum. Codice vero quo adhibendos esse duxi CAPYGI Min duas listinguuntur familias, quartim prior coiticii his P, altor OBM continetur iitra lue naiXtRIn rein
2 Cf. quae dixi in annalibus necheisenianis anni 1876 p. 4978 1.3 ,,P. 96 aver8 v. d. a fine incipit et plerarentisin quod desideratur etiam in Reifriana adnotante tanιen editore toni. p. Ir n. 8 desiderari nun saltem in codice Aug)ustano ibliuni 4 Cf. t. I p. 73 sq. 5 CL supra, p. 3 et 2 et t. I p. 351 6 Τitulus editionis hodie rarissimae cf. Hesperias 1822 p. 82 est Libani Antiocheni pro templis gentiliuis non X- scindendis, ad ιeodosium, Iram. Oratio ante CCC strane annos o cripta Nunc primum edita a Iacobo Gothosted IC notis pue illustrata. MDCXXXIV. Repetita est ita, at notae textui non succedant, sed subiectae sint, eodem anno in Iaco bi
155쪽
ian non ita diligenter ast Elia Elaingero facto formia quidem mendοSa, sed eum commentari doctissim edita est.
111adversionum volumine quint p. 483-492, plura pe eo- dicis Augustani in editione quani notis Gothosredi Ormatam uxor citravit t. II p. 144-204. lacunam qua utraque editio ob folium unum in codice Augustan amissum lal Orabat primus Angelus aius e codice Palatino gr. 282
adhibitis simul codicibus Uctinatibus gr. 125 0 12 et Vatieanis 1 0 939 explevit in in Frentonis editione adferationiae anno 1823 foras missa p. 421-423. Cuius Supplementi Inmeimor anno 18 28 Io Casparus retri nihil nisi extuni Reificianium cum pauci us lue inselicibus coniecturis repetivit in libello inscripto Ioannes Chr νsostonιus in Eutropium L munius de tenistis. Then isti s dereligionib)us. qitu ius editis Gymnasu Tur)censnt in Carolinins Llιλλι cursum indicit, Turici I 828 p. 15-27.
aph codicis a erini a Iacobo si eo pardi coinit Re- canatensi anno 18 22 facto et ex edition Angeli Mai
Suppleret, sed in reliquis textum Reificianum repeteret,priimus Liudoviciis do in ne in Novo S. Moin Grae- coman saeculi quarti delectu arisiis 1842 p. 227 248 edidit ' Huius non minus cstiani editionis Mai mnemorΜaur1 et iis Schin id supplementiam illud, iit e codice Vindobonsensi ab Augiusto Gasda, descriptum erat, in Uloduni Batavomam anno 1733 editis p. 458 498. Equidem editionem principem assilibui. 1 sectiones varias non attulit, sed tantum textum e Pilatino uno, Urbinatibus Io et totiden Vaticant se praebere testatur. 2 Haec est oratio illa, seudothemistiana, quam perperium in latinun conversan ab Andrea Da durio licit rellitis p. 28, ab hoc vel ab alio sub huius nomine factam esse ipse ostendi nov. ann clRS8 ainti su Rnni 1900 I p. 74sq. et contra Stephaniam Hegedus teneo, tui orationem ut oetum hemisti in linguam Hiingaricam conversam Budae anno 1901 didit; Themistio es
156쪽
Denique on nor 1iis editione typis quidem mamiata sed non foras missa y p. 334 389 texti in Reisl si in-nerique pauci locis correctum et eleganti version gallica Ormatum repetivit. Huius aeque tuae redii Sinnerique, nisi a Re18rio recesserunt vel coniectura, protulerunt, nullam mentionem feci. Nonnulla corroxii Mob eius.1 I . 15. Hostsed by
157쪽
ΠΡΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΝ ΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΥΠΕΡ
1. Ἐπὶ πολλον πρότερον συμβουλον, ὀ βα- RII 155σιλεΘ, δόξας σοι του προσήκοντος τετυχηκεναι καὶ των
τἀναντία καὶ βουλομένων καὶ λεγόντων uosi βελτίω παραινεῖν κεκρατηκος κω ταυτὶ καὶ νυν ποιW Ri 156σων ἀπ της αυτης ελπιδος συ δε μάλιστα μεν καὶ νυν πεισθειης - δε μή, μήτοι νομίσης τοῖς σοῖς ἐχ- θρ0ν χῖναι Ἀράγμασι 'ον εἰρηκοτα λογιζύμενος φενανευ των αλλων το μεγεθος της τιμῆς ῆς με τετίμη id
158쪽
88 LIBANI ORATIO XXX κας, ἐνθυμουμενος δε, o ου εἰκ0 μη σφόδρα τονευ ταθύντα φιλεῖν τον υ πεποιηκότα τουτ αυτο γάρεστι καὶ δι' ο συμβουλευειν οἶμαι δεῖν περὶ δε ανηγομαι χρηστήν τι λέξειν αλλως μεν γὰρ υκ αν τω βασιλεῖ δυναίμην ἀποδουναι χάριτας, λύγοις δ ανῖσως μόνοις καὶ τοῖς ἀπ των λύγων 2. Λύξω μεν ουν υκ λίγοις κίνδυνον πολυν ἐχουσιν επιχειρεῖν H ιερον σοὶ και του μη δεῖν κακος αυτὰ πάσχειν ηπερ νον μελλων διαλέγεσθαι δοκοοσι δε Ri 157 οὐ πλεῖστον ἁμαρτάνειν 'η σης φυσεως οι 11 τουτο τ δέος ἔχοντες. ργίλου μεν γὰρ οἶμαι καὶ χαλεπου το εἴ τι λέγοιτο των ου ἀρεσκόντων αυτῶ, χωρειν ευθέως ἐπὶ την των εἰρημένων δίκην ηπίου δε και φιλανθρώπου καὶ πράου, ταυτα δη τὰ σά, το1 μη δέχεσθαι μύνον την ου ἐπαινουμένην φ ἐαυτου συμβουλὴν ου γὰρ του πεισθηναί τε καὶ μη κέριος των λόγων ἀκροώμενος, υτ φευγειν την ἀκροασιν αξιον ου ουσης βλάβης εντεοθεν οὐδεμιῆς Ουτ' 4 μὴ ,ατὰ νουν εἴη τὰ λεγύμενα to λεπαίνειν 20 τε και τιμωρίαν ζητεῖν, ε τις α βέλτιστα ἐχειν υπελάμβανε, ταυτα ἐθάρρησεν εἰπεῖν. 3. δέομαι υνεις ἐμέ τε τείνειν τον λέγοντα την Iψιν, ω βασιλευ,
vectis του πρις βασιλέα υπὲρ των μιαρῶν ἱερὰν αυτου Reair
159쪽
LIBANU OBΑΤIO RO ΤΕΜPLI 89 καὶ μη τοῖς διὰ πολλον ἐκκρουειν καὶ σε κἀμε βου- ληοομένοις διδύναι τους φθαλμούς. ος πολλάκις γε νευμάτων δυναμις πλεον της ἀπὶ των ἀληθον ἰσχυος νεγκατο φημὶ δε δεῖν κἀκείνους ἐάσαντάς με καθ' ησυχίαν τε καὶ χωρὶς επηρεια διεξελθεῖν τον λόγον
et στερον υ πειρῆσθαι καὶ αυτους λύγω κραταὶσα των
ὴμῖν εἰρημένων. 4. Οἱ πρωτοι φανέντες ἐπὶ γης, . βασιλευ, ταμετεωρα καταλαβόντες σπηλαίοις τε και καλυβαις B II 158αυτοὐς διασώζοντες θεῖν ευθυς εννοιαν λαβύντες καὶ ογνύντες ὁπόσον η 'κείνων υνοια τοῖς ἀνθρώποις, ερά τε lim εικbς Ουοῦ πρώτους πυντας καὶ Ἀγάλειατασφίσιν αυτοῖς ποίησαν. των πραγμάτων δε εἰς πόλεις προελθόντων Αδη πηοῦ περὶ ταυτα τεχνηοῦ εἰς 'οοτο
δ των τοιοέτων κυβερνητον γουντο μεγίστην αυτοις καὶ την ἀσφάλειαν σεσθαι. i. καν πέλθηὶς την γην ἄπασαν ην οἱ μαῖοι νεμονται, πανταχον οὐτο εὐ- ορήσεις, Ἀπε κἀν τη μετὰ τημ μεγίστην πρώτη νεωτινες ετ εἰσιν, εἰ και των τιμον ἐστέρηνται ολίγοιμεν εχ πάνυ πολλον, ου μην ἐξῆλθέ γε ἄπαν ἐξ αυ-
Dem de s log. p. 348,14 10 Dem. p. id Phil. p. 157,17 21 Constantinopoli f. t. II 240, 151 α σε Re βουλομένοις Re 6 λόγων, μετέωρα in Got post εἰρημένων καταλαβόντες, lacuna indicata 10 αυτους Got ἔννοιαν I sed is in ras 1 εἴνοιαν
160쪽
της τουτο. καὶ μετὰ τῆς των θεῖν τουτωνὶ συμμαχίας επιόντες Ῥωμαῖοι τοῖς ναντίοις μαχύμενοι τε νίκων καὶ νενικηκότες βελτίω τοῖς ηττημενοι του προ της R II 160 ηττης τον επι αυτ i χρονον ἐποίουν φόβους τε ἀφελόντες καὶ πολιτείας της αυτον μεταδύντες. 6. Παίδων τοίνυν ημῖν ἰόντων καθαιρεῖ μεν ον
περιυβρίσαντα την Ῥώμην ὁ Γαλατον ἐπ αυτον ἀγα- γῶν στρατόπεδον, i θεοῖς ἐπηλθον πρότερον πυξά-RII 161 μενοι, κρατήσας δε καὶ ανδρὶ, 'κείνω ταῖς
10 πόλεσιν ἀνθεῖν παρεσχηκύτος ηγησάμενος αυτ λυσι τελεῖν τερύν τινα νομίζειν θειν εἰς μεν την της πο-R II 162 λεως περὶ ν ἐσπουδασε ποίησιν τοις Ἱεροῖς εχρήσατ χρημασι, της κατὰ νύμους δὲ θεραπείας κί
βάσης δε της ἀρχης ἐπὶ τον ξ κείνου, μαλλον δε τοORII 16 σχήματος, τύ γε κρατεῖν τέρων ην, i η ξ ἀρχῆς παιδαγωγία και τι μέχρι παντος ἴσον δύνασθαι