Libanii Opera;

171쪽

ἀρκουν is αι τω δικάζοντι. ἀλλ' υτοι μόνοι των. πάντων περὶ se κατηγόρουν δριαζον καὶ δικάσαντες αυτοὶ τὰ των δημίων πολ 'ν. τί δη ζητοοντες; εἰργομένους εντεῖθεν του τὰ των θεον τιμοντας ἐπὶ τὰ κείνων ἐνεχθηναι τουτὶ δ' ἐστὶ πάντων εὐηθέστατον. τίς γαρ υκ ἐδεν ως αυτοῖς ἐς παθον μὰλλον πρὶν εν ἐς σαν ταυτα τεθαυμάκασιν; σπερ οἱ τῖν

σωμάτων ἐροντες ε του κωλυεσθαι μη τουτο ποιεῖν μὰλλον τουτο ποιοῖοι και γίγνονται τον αὐτον --σταὶ σφοδρότεροι. 27. εἰ δε ταῖς κατασκαφαῖς ἐνί- 1ογνοντο της γνώμης αἱ περὶ ταυτα μεταβολαί, πάλαιαν σῆ ψήφω τὰ ιερὰ κατέσκαπτο παλαι γαρ αν δέως ταυτην id ες την μεταβολήν. ἀλλ' 1 δεις οὐ δυνησύ

μενος δια τουτ' ἀπέσχου τον ἱερον τούτων τούτους δυε και τι τοιοῖτον προσεδύκων, μετὰ σου προσ- 16ηκεν ἐλθεῖν et αὐτο και μεταδοῖναι τω κρατουντιτης φιλοτιμίας. ην δέ, οἶμαι, μηδεν ἁμαρτάνοντας κατορθυον περ θελον κάλλιον η μετὰ του πλημμελεῖν. 28. Ei δε σοι φήσουσί τινας τερους π τούτων ογεγενησθαι τον ἔργων και με αυτον εἶναι τη περὶ του θείου δοξεὶ, μη σε λανθανέτωσαν δοκοοντας, ου γεγενημένους λέγοντες ἀφεστασι μεν γαρ οὐδεν μολ-D η ἀντίθεσις ἀντιστατικη V 23 γεγενημένους τοι

χριστιανους suprascrin

172쪽

102 LIBANU ORATIO XXX

RII 177 λον αυτον, φασὶ δε τοOτο δε εστιν υκ κεὐνους ἐτερα τιμὰν ἀνθ' ἐτερων, αλλὰ τούτους πεφενακίσθαι ἐρχονται με γαρ ἐπὶ τα φαινόμενα καὶ τον

τούτων χλον καὶ δια των αλλων ων et τοι πορεύον-

ται, καταστάντες δὲ εἰς σχημα το των ευχομενων οὐδένα καλο0σιν τους θεούς, ου καλος με ε του τοιούτου χωρίου, καλοοσι δ' οὐν ωσπερ υν εν ταῖς τραγωδίαις ὁ τον τύραννον εἰσιδεν ου εστι τύραννος, ἀλλ' ὁστερ ην στρι του προσωπείου, sτω και κείνων 104καστος τηρεῖ μεν αὐτον κωλὶτον, δοκεῖ δε τούτοις κεκινησθαι. 29. καίτοι τί το πραγμα αυτοῖς γεγένηται

RΙΙ178 βέλτιον, ταν λύγος μεν ii τα 'κείνων τ δεεργον Ἀπη. δει γαρ χη τα γε τοιαυτα πείθειν, Ῥυ1 προσαναγκάζειν. εἰ δ' ὁ μη τοOτο δυνάμενοι ἐκείνωR U 17 χρήσεται, εἶργασται μεν οὐδεν, οἴεται δε τουτὶ ἀσθενες . λύγος δε μηδ' ἐν τοῖς τούτων αυτον OOτο

ἐνεῖναι νόμοις, ἀλλ' εὐδοκιμεῖν μεν το πείθειν, κακος δε ἀκούει την νάγκην. ' ουν μαίνεσθε κατὰ τον

τουτὶ δη τ ὰσθενες id φέod eve et infirmum est InutaVit, ut emblema lectoris recte cancessavit in editione, vecto antecedenti οίεται in δύεται maluato male servavit Onnerius 16 μη

Coos le

173쪽

LIBANI ORATIO PRO EMPLIS 103lερον, εἰ τ0 πείθειν μεν ου εστι, βιάζεσθαι δὲ γε se:

σαφος γαρ υτως καὶ τους μετερους αν αυτον παραβαίνοιτε νόμους.

30. Ἀλλὰ, μηδ' εἶναί φασιν ἱερὰ χρήσιμον εἶναι

τὶ γη καὶ τοις π αὐτης ἀνθρώποις ενταοθα τοινυν δεῖ μεν μοι πολλης, Δ βασιλεΘ, τῆς παρρησιας, δέδοικα δε μή τινα λυπησω των ἐμαυτο κρειττόνων χωρείτω δ' ουν μως ὁ λόγος εν OOτο παιτοέμενος, την ἀλή

θειαν.

Coos le

174쪽

ρουσης δερακλέα δε τον προ τούτου την αυτην καθε λύντα πόλιν ου θυσίαις ἴσμεν των θεῖν προσλαβέντα

την ροπήν 32. τι τοίνυν λαμπρος μὲν ὁ Μαραθὰνου διὰ τους μυρίους ὰλλον Αθηναίων η δια τον ιρακλεα καὶ Πανα θεία δεχ Σαλαμὶς ου διὰ τὰς τριακοσίας των Ἐλλήνων μῆλλον ναυς η τους ξ λευσῖνος συμμάχους, οῖ με -δης της αυτον ἐπὶ την ναυμαχίανῆκον μυρίους δ' Ἀν τις εχοι λεγειν πολέμοχ' τη των θεῖν υνοία κυβερνηθέντας καί, νη σία γε, καὶ εἰρη- 10 νης και ησυχίας χρύνους. 33. πω δὲ μέγιστον, Ῥι μαλιστα ποοτο μερος ἀτιμάσαι δοκουντες καὶ κοντες τετιμήκασι. τίνες OU- τοι is την Ῥώμην του θυειν ου τολμήσαντες ἀφελέ-RII 181 σθ'o καίτοι εἰ μεν φάταιον απαν τουτο το1 περ τὰς θυσίας τι μη το μάταιον κωλυθη; εἰ δεκα βλαβερόν, πο ου ταύτli γε μὰλλον , ει δ' εν ταῖς εκε θυσίαις κειται το βέβαιον της ἀρχης, πανταχου δε νομίζειν λυσιτελει το θέειν καὶ διδόναι τους μεν

δαίμοσι, καὶ τοῖς ἐν τοῖς ἀγροῖς χυτω συντακτεον in margin

Coos le

175쪽

LIBANI ORATIO PRO TEMPLIS 105εν Ῥώμη δαίμονας τὰ μείζω, τους δ' ἐν τοῖς ἀγροῖς

καὶ τοῖς αλλοις στεσιν ἐλάττω, δεξαιτο δ αν τις ευ φρονον καὶ τὰ τηλικαυτα. 34. καὶ γαρ ἐν τοῖς

στρατευμασιν ου i σον μεν το παρ' ἐκάστου, φέρει δετι θ μάχt το παρ' ἐκάστου. io δή τι καν ταῖς εἰρεσίαις ου ἴσοι μεν παντες οἱ βραχίονες, συντελεῖδε τι και O του πρώτου λειπόμενος ὁ με τις τω

σκηπτρω τω της Ῥώμης συναγωνίζεται, ο δέ τις ταυτησώζει πόλιν υπήκοον, ὁ δε τις ἀγρον ἀνέχει παρέχωνευ πράττειν. εστω τοίνυν ιερὰ πανταχου η μολογούν 10των ' τοι δυσμενος μῆς προς την Ῥώμην ἔχειν δόντας αυτη ποιεῖν φ o hilliιώ γεται.

35. Ου τοίνυν τη Ῥώμη μόνον ἐφυλάχθη θύειν, ἀλλα καὶ τη του Σαράπιδος τη πολλη τε καὶ im 182

Coos le

176쪽

εστιν αναβαίνειν ἐπὶ τὰς ἀρουρας πείθοντα, ν ου ποιουμένων τε τε χρη καὶ παρ ν, οὐδ' αν αυτος εθελήσειεν α μοι δοκουσιν εἰδότες οἱ καὶ ταOτα ανὴδέως ἀνελόντες ου ἀνελεῖν, ἀλλ' ἀφεῖναι τον ποταμ μιν ευωχεῖσθαι τοῖς παλαιοῖς νοαίμοις ἐπὶ μισθω τῶ εἰωθότι. 36. τί ουν επε μη ποταειός ἐστι καθ' κα-στον ἀγρον τα το Νείλου τ' γῆ παρέχων, οὐδ' εἶναι τἀν τουτοις ἱερὰ δεῖ, ἀλλ' ὁ τι δέξειε τοῖς γενναίοις τουτοισὶ πάσχειν. ους ήδεως Ἀκεῖνο πιν ἐροίμην, εἰ

10 τολμησουσι παρελθόντες γνώμην εἰπεῖν πεπαοσθαι R II 183 μεν τα γιγνύμενα τω Νείλω, μη μετέχειν δε αυτο την γην μηδε σπείρεσθαι μηδε ἀμῆσθαι μηδε δι- δύναι πυρους μηδ' ο γα χίδωσι μηδ' ἀνάγεσθαι σην ἐπὶ πῆσαν α νυν. εἰ δ' υκ αν επὶ τούτοις διάραιεν 15 το στύμα, ἐς ου λέγουσι διελέγχουσιν, λέγουσιν. ιγαρ υκ αν εἰπόντες δεῖν των τιμον ἀποστερεῖσθαι τον Νεῖλον μολογο0σι τοι ἀνθρώποις συμφέρειν τὰς

των ιερον τιμάς.14 Dem. p. 375, 14 405 26 536 18

8 τοῖς μελεινε μονουσι cor μελανειμονουσι I ' cf. p. 91, 12

Coos le

177쪽

37. Oταν τοίνυν καὶ του σεσυληκότος μνημονευωσι, το μεν - ου επὶ τὰς θυσίας προῆλθε παρείσθω,

ἀλλα τίς l υτ μεγάλην των περὶ τα ἱερὰ χρη II 184ματα δέδωκε δίκην τὰ μεν αὐτος αυτον μετιών, τα δ' ηδ καὶ τεθνεώς πάσχων et Ἀλληλους τε ἰόντων ων ε του γένους καὶ λελειμμένου μηδενός; καίτοι πολυβελτιον ν αυτ των ἀπ' κείνου τινὰς ἄρχειν την ἐπώνυμον αυτῶ τοῖς οἰκοδομήμασιν isξεσθαι πόλιν, δι ην καὶ αυτὴν Ἀλην των Ἀκεῖ κακοζ τρυφώντωναπαντας ἀνθρώπους χει καταρωμένους bri σφον R II 185αυτον ἀπορία την εὐπορίαν κείνti παρέχοντας. 38. Καὶ ταν τοίνυν με εκεῖνον τον κείνου λέγωσι καὶ ως καθεῖλε νεώς υκ ἐλάττω περὶ τοOτο πονησάντων των καθαιρούντων η τον οἰκοδομησάντων, osτως ου ην ραδιον αλλήλων διαζεοξαι τους si u υς δεσμοῖς ἰσχυροτάτοις εἰσενηνεγμένους, - ταν οὐν ταοτα λέγωσιν, Ἀγὼ μεῖζόν τι προστίθημι, Ῥτι

Zos II 29 cf. t. I 202, 121 του σεσυληκότος το μέγαν Κωνσταντῖνον αἰνίττεται V 1 sq. σημείωσαι, φησὶ περὶ τῶν μοναχῶν Κωνσταντίνου ὁ ἄνομος καὶ παμβέβηλος καὶ δντως νομος κεκεντρισμένος 2 καὶ πάσας αἰωνίους τὰς δίκας φείλων ων περὶ το ληθες σέβας ἐξυβρισε τλημων Λιβάνιε, πόθεν ὁ διά βολος ἐνοίκησεν ἐπὶ τοὶ καὶ διὰ σου βλασφημεῖ τὰ παράνομα ω φυσις θλιωτάτη, . Ια ληρεῖς κατὰ την ἐλευθερίαν καὶ νάπλασιν της ἀνθρωπίνης φύσεως ἐλεῶ σε, ταλαίπορε δια την ἐλευθερίαν της φιλοσοφίας, I ἐκείνου υἱον supraser V 1 μνημονευωσιν ρήματα in I , addendun videtur aut χσεβηκότων aut potius Ἀσεβημενων Re , τ' Re 10 καταρωμενους C sed inter raso lut 11 Ἀπιτον oin Got 12 τῶν a εις ἐν συνηγμένους συνηνεγμένους Anim coni Re εἰσεληλαμένους coni relli num συνεζευγμένους 2

Coos le

178쪽

108 LIBANI ORATIO XXXεκεινύς γε καὶ χορα ναους τοῖς ἀμφ αυτον Ἀδίδου R II 18 καθάπερ ππον αὶ ἀνδράποδον κυνα η φιάλην

χρυσην, κακὰ δε ἀμφοῖν τὰ ὁ ῖρα τοῖς τε δουσι τοῖς τε λαβο0σιν b μεν γαρ ε τω τρέμειν και δεδιέναι Περσας παντα τον βίον βίω φοβοέμενος εαρ καστονεξοδον εχον, σπερ τὰ παιδία τὰς Μορμόνας, τον δὲ οἱ μεν παιδες καὶ προ διαθηκον ἀπηλθον οἱ δυ

ταυτα. τοιαύτας τοι τέκνοις εἰς ευδαιμονίαν ἀφορμὰς οι πλουτεῖν εἰδότες Ἀκεῖνοι παρέδωκαν και νυν Ῥυς

αγει μεν εἰς Κιλικιαν νοσήματα της του Ἱσκληπιου 15 χριὶζοντα χειρος, in δε περι τον τύπον βρεις πρά-R H188 κτους ἀποπέμπουσι πῖς νεστι μὴ κακος τ0ν τούτων αἴτιον λέγοντας ἀναστρέφει V, 40. χασιλεῖ δε τοιαοτα εστ τὰ βεβιωμένα, ωστε τοι ἐπαίνοις αν καὶ τετελευτηκύτα, iiον γενύμενον

βάνουσιν U , φοβοέμενος ωρ scripsi auctore Re collato t. H 326, 14 στράτευμα ὰγων καθ' ἔκαστον ἔτοςἈρχομ ένου θέρουῆαμα ρι κτλ. φοβούμενος. ἄρ' AP sed in hoc φοφουμενος.

Coos le

179쪽

LIBANU ORATIO PRO EMPLIS 109ἴσμεν περὶ ιν την μεν ἀρχην ἐκθεξάμενον την κείνου,

την Περσον δε καθελόντα αν ει μη προδοσία το τέρας ἐκώλυσε μέγας δέ στιν μως καὶ τεθνεώς. χύλωμεν γαρ ἀπέθανεν, -σπερ υχιλλευς, Ἀκ δε των προτου θανάτου πεπραγμένων, ς κεινος, αδεται. 41. καὶ εταοτα τούτω παρὰ των θεῖν isti ἀπέδωκεν ἱερὰ καιτιμὰς και τεμένη καὶ ψωμου. καὶ 4iμα. παρ' ον ἀκουσας, δε το των Περσον αυχημα ταπεινώσας ἐταἀποθανεῖται, της ψυχης πρίατο τ κλέος πολλὰς μεν πόλεις ἐλῶν, πολλὴν δε γην χηώσας, Ἀτι ι νεύοι i0τους διώκοντας φευγειν, μέλλων δέ, δε απαντες Λασι, δέξεσθαι πρεσβείαν κομίζουσαν 'ων πολεμίων ἰουλείαν. τοιγαρουν Ἀσπάζετό τε το τραυμα καὶ B H189 βλέπων Ἀγάλλετο καὶ μὶ δακρύων αυτος τοι τουτοδροσιν ἐπετίμα, χι μη νομίζοιεν αυτω παντος ἀμείνω 15 γηρως ιναι την πληγην. και αἱ πρεσβεῖαι τοίνυν αἱ πολλαὶ α με Ἀκεῖνον Ἀκείνου ρτασει καὶ τω λόγοις

2 cf. f. II 523, 11sq. Philosti Mer. XIX 11 9. 204, 238 1. . cf. Herm. XVII 200 sq. Socr. histi eccl. III 1 p. 198 Α l. 93 sq. 7 unap. h. 26 Μuelle Fr hist. IV 25 9 en Cyr. III 1, 36 10 cf. t. II 325, 11sq. 12 c LI 353 9 sq. 15 cf. t. II 355 11 3 ταλλα της ἀληθείας, ῶς εἰώθεις, καταψευδόμενος, Λιβάνιε, ἐνταυθ' τὰχγὶθες εἰρηκας, τι μέγας Ουλιανος ἐπὶ κακία καὶ μετὰ θάνατον περιάδεται χριστιανον διώκτης πεφηνῶς, Περσὶς δε μὰλλον ἔδειξεν, - ου δόλω, αλλὰ θεόθεν καιρία πληγὴ ληθεὶς ἀπέρρηξε την βέβηλον ἡ υχην στηλην βρεως δια.είπτου κεκομισμένος V

Coos le

180쪽

110 LIBANI ORATIO XXXανθ' πλων χρησθαι τους χαιμενίδας ἐκείνου του δε ου ς αυτον ἐγκατατεθειμένου ταῖς ψυχαῖς τοιουτος μῖν

τὰ ἱερὰ τοῖς θεοῖς ἀνιστάς, κρείττω μεν εργα λήθης ἐργασάμενος, κρείττων δε λήθης γεγενημενος. 42. γ δ ηξίουν τον πρ τουδε τὰ με των

ἐναντίων καθαιρεῖν καὶ κατασκάπτειν και κατακάειν,

ἐπειδήπερ ἐγνώκει των θεῖν καταφρονεῖν, εἰ καὶ ιερον γε καὶ ὁ των ντων τοις πολεμίοις φειδώμενος ἀμείνων, οἰκείων μέντοι ναον πόνω καὶ ρύνω καὶ πολυχειρία id καὶ πολλοῖς ταλάντοις κατεσκευασμένων Ἀαι προκιν-R II 19 δυνευειν αξιον. εἰ γὰρ πανταχόθεν μεν σωστέον

τὰς πύλεις, λάμπουσι δε οέτοις μῆλλον η τοῖς αλλοις αἱ πόλεις καὶ ουτο των ν αὐταῖς μετά γε τὰ κάλλητον βασιλείων κεφάλαιον πος ου καὶ τούτοις μετα- 15 δοτέον προνοίας καὶ πως εν τῆσδεμ ατι τον πύλεωνειεν σπουδαστέον πάντως δε εἰσιν οἰκοδομήματα κανε μη νε- γε δει δέ, οἶμαι, τω φύρω τον δεξομένων. δεχέσθω τοίνυν εστώς, αλλὰ μη καταφερέσθω μηδετο χεῖρα με ἀποκύπτειν ἀνθρώπου δεινον ἐγώμεθα, ἡ πόλεων δε ὀφθαλμοὐς ἐξορύττειν αετριον μηδ' εν μεν

Coos le