Libanii Opera;

161쪽

απασαν κτησάμενος πανάγει καὶ τεθνεῖτος εν Ιερ-

μεν τινα το θυειν ιερεια χρύνον, νεωτέρων δέ τινων

συμβάντων ἐκωλυθη παρὰ τοῖν ἀδελφοιν. ἀλλ' υ λιβανωτύν. αλλὰ τοOτύ γε καὶ ὁ σος βεβαίωσε νομος,

χάριν εἰδέναι των συγκεχωρημένων. συ μεν ουν os θ' ιερὰ κεκλεισθα ἐκέλευσας ουτε μηδένα προσιέναιουτε πολ υτε λιβανωτιν χυτε τὰ. ἀπ Ἀων αλλων id θυμιαμάτων τιμὰς ἐξηλασας των νεῖν Ουδε των βω- μῖν, οι δε μελανειμονουντες et τοι καὶ πλείω με τωνελεφάντων ἐσθέοντες, πύνον δε παρέχοντες τω πλήθει των ἐκπωμάτων τοις δι Ἀσμάτων αυτοῖς παρα- RII 165 πέμπουσι το ποτόν, συγκρυπτοντες δε ταοτα χρύτητι 15 τῆ δια τέχνης αυτοῖς πεπορισμένη μένοντος, se βασιλεΘ, και κρατOοντος του νόμου θέουσιν Ἀφ' ιερὰ ξυλα φ ροντες καὶ λίθους και σίδηρον, οι δε καὶ νευ ΙΙ166 τούτων χεῖρας και πύδας. ἔπειτα Μυσον λεία καθαι-

162쪽

ρουμενων ροφον, κατασκαπτομένων τοίχων, κατασπω

μένων ἀγαλμάτων, ἀνασπωμένον βωμον, τους ἱερεῖς δὲ ησιγὰν η τεθνάναι δεῖ των πρώτων δε κε μένων δρομος επι τα δεύτερα και τρίτα, καὶ τρύπαια τροπαίοις ναντία τω νύμω συνείρεται. . τολμὰται μεν ου καν ταῖς πώ λεσι, το πολυ δε εν τοῖς ἀγροῖς. α ὶ πολλοὶ μεν οι καθ' RII 167 καστον πολεμιοι, Ἐπι δε μ)ρίοις κακοῖς το διεσπαρμένον του ἀθροίζεται καὶ λύγον αλλήλους παι TOOσι Λων εἰργασμένων και αἰσχυνη 'i μέγιστα 104δικηκεναι χωρουσι τοίνυν δια των ἀγρων σπερχείμαρροι κατασυροντες δια των ιερον του ἀγροές. οτου γαρ αν ἱερον ἐκκύψωσιν ἀγρου, ουτος τετυφλωταί τε και κεῖται και τεθνηκε. ψυχὴ γάρ, o βασιλευ, τοῖς γροῖς τα ιερὰ προοίμια της ν τοι ἀγροις τί 1 σεως γεγενημενα και δια πολλον γενεῖν εἰς τους νυνοντας ἀφιγμένα. 10. καὶ τοι γεωργοῖσιν ἐν αυτοῖς αἱ ελπίδες σαι περί τε ανδρῖν κοὰ γυναικον καιτεκνων καὶ βοον καὶ της σπειρομέν ς γης και της πεφυτευμένης. ὁ δε τουτο πεπονθA αγρις ἀπολῶ 20 λεκε και τον γεωργον μετὰ τον ελπίδων το πρώθυμον μάτην γὰρ γοονται πονήσειν τον εἰς δέον τους πύνους γύντων ἐστερημένοι θεον της γης δε υκέθ' R H168 ὁμοίων l πόνων ἀπολαυουσης Ουδ αν ἶσος ὁ τύκος

Coos le

163쪽

τω πρὶν ἀπαντωη. τούτου δὲ ντος τοιούτου πενέστε

ρος με ὁ γεωργής, εν βλάβη δε ὁ φορος. καὶ γὰρ

αν σφοδρα θέλη τις, το γε μη δυνασθαι κωλύει. 11. υτως π τα μεγιστα των πραγμάτων βαδίζειτα δια την τούτων ἀσέλγειαν κατὰ των ἀγρον τολ- Ἀμώμενα OP φασὶ μεν τοῖς ἱεροῖς πολεμειν, Ἀστι χεουτος ὁ πύλεμος πύρος των με τοῖς ναοῖς ἐγκειμενων, των δε α οντα τοῖς ταλαιπώροις αρπαζέντων τα τε κείμενα αυτοῖς ἀπ ο της γης και α τρέφουσιν σταπέρχονται φέροντες οἱ ἐπελθόντες 'α τω- ἐκπεπο- 10λιορκημένων. τοι δε υκ ἀρκει ταοτα, αλλὰ και ην

σφετερίζονται την του δεινος ἱερὰν εiναι λέγοντες, καὶ πολλοὶ των πατρώων ἐστέρηνται δι Ἀνύματος II 169

ῆν δ' οἱ πεπορθημένοι παρὰ τον χν πιστει ποιμένα, καλουσι γὰρ υτως ανδρα ου πάνυ χρηστήν, χν ουνελθόντες δυρωνται λέγοντες α δίκηνται. ὁ ποιμὴν οὐτος τους μεν ἐπηνεσε, τους δε ἀπήλασεν Δ ἐν τωμη μείζω πεπονθέναι κεκερδακότας 12 καίτοι 'ης re με σῆς ἀρχης, ω βασιλευ, καὶ ουτοι, τοσούτω δὲ χρησιμώτεροι τον ἀδικούντων αυτούς, οσω τῖν ἀργουν των οἱ ἐργαζόμενοι. ii μεν γὰρ ταῖς μελίτταις, οἱ δε

164쪽

94 LIBANI ORATIO XXX RIΙ170 τοις κηφησιν ἐοίκασι καν ἀκουσωσιν ἀγρονεχειν τι των ἁρπασθλὶναι δυναμένων, εχ θυς υτος ἐν θυσίαις τέ οτι καὶ δεινὰ ποιεῖ καὶ δεῖ στρατειας ἐπ' αυτιν καὶ πάρεισιν οἱ σωφρονισται, τουτο γὰρ νομα τίθενται ταῖς λεηστείαις, εἰ μὴ καὶ μικρον εἶπον. οἱ μεν γε πειροντ ιι λανθάνειν και α τολμοσιet αρνοονται, IIII 171 καν καλέσης λεηστήν, βρισας, ο δε φιλοτι-μOΘνται και σεμνένονται και τους ἀγνοοοντας διδάσκουσι και γερων ἀξίους εἶναί φασιν αυτούς. 13. και-

10 τοι τοOτο τί τερον ἐστιν i εν εἰρηνν πολεμεῖσθαι τοὐς γεωργοές , οὐδεν γὰρ αὐτοις ἐλάττους ποιει τὰς συμφορὰς τι παρὰ των οἰκείων πάσχειν κακος, ει μὴ καὶ δεινότερον b ους εἰκώτως ν εν ταραχαῖς εἶχον συμμάχους, πι τούτων ν συχίας καιρῶ πάσχειν ἐαis διῆλθον. 14. καίτοι τί μαθών, se βασιλεῖ, τὰς δυνάμεις συνέχεις και πλα κατασκευάζη κὰ στρατηγοῖς κοινο- λογs και τους με εκπέμπεις οἷ συμφέρει, τοις δε ἐπιστέλλεις περ των πειγόντων τοις δε ἀντεπιστέλ- ρ λεις περ ῶν ἐρωτοσι. τὰ δε τείχη ταῖτα τὰ καινὰ RII172 καὶ οἱ θερινοὶ πόνοι τι βούλεται ταυτ l πάντα καὶ ποῖ βλέπει κώ τί προξενει ταῖς τε πόλεσι καὶ τοῖς ἀγροῖς τι ζην τε ἐν Ἀδεία και καθεύδειν ἀκρι-

Coos le

165쪽

MBANII ORATIO RO ΤΕΜΡLIS 5βος καὶ μη θορυβεῖσθαι ταῖς ἀπ των πολέμων ἐλπίσιν, ἀλλ' υ εἰδέναι πάντας, τι καν ἐπίs τις λαβών

προκαλοῖμαι 'ους κηδεμόνας 'οῖδει τον νόμοw τίς εid τινας τούτων των ἀναστάτων φ' μῖν γενομένων 20 τεθυκότας ἐπι των βωμῖν. o. ὁ νόμος ουπι α; τίς νέος, τίς πρεσβύτης, τίς ἀνηρ, τίς γυνη, τίς των τον

Coos le

166쪽

96 LIBANU OB ΑΤΙΟ XXX

αυτ ον οἰκουντων ἀγρον υ συμφερόμενος τοῖς θυσασιτα περὶ τους θεούς, τίς των ν τοι πλησιον πολλὰ

δ αν και δυσμένεια καὶ φθόνος ἐμποιήσειε γείτοσιν,α ων 14 οι τις αν δέως ἡ ἔλεγχον, ἀλλ' μως ουτε τούτων ουτε ἐκείνων ουδεις κεν, ἀλλ' υδε ξειδεδιος ἐπιορκίαν, να μη πληγὰς λέγω. τίς ουν

πίστις της αιτίας η το λεγειν τοέτους, δε απερ υκ ἐξην θυσαν ἀλλ' υκ ἀρκέσει τουτο τω βασιλεῖ. 17. υκ εθυσαν ουν. ἐρήσεταί τις. πάνυ γε,

RII175 ἀλλ' επι θοίνη κώὶ ἀρίστω καὶ εὐωχία των Ῥοον 11 ἀλλαχο σφαττομένων, βωμο δε υδενος το ἐμαδεχομένου et δε μέρους οὐδενος καομένου οὐδε οὐλωνηγουμένων οὐδε σπονδης ἀκολουθου ς ε δε τινες συνελθύντες ει τι φαιδρον χωρίον μοσχον η προβα- 15 τον η αμφω θύσαντες α μεν μήσαντες, τὰ δε πτήσαντες κατακλιθεντες επι της γης ἐφι γον, οὐκ οἶδ' ει τινας ουτοι παρέβαινον των νόμων. 18. οὐδε γαρ κεκώλυκας ταυτα, ω βασιλεο, νόμω ἀλλ' et εἰπων δεῖν μη ποιεῖν τἄλλα παντα ἀφηκας. στ εἰ καὶ μετὰ πάν- eo των θυμ αμάτων συνέπινον, οὐ παρέβαινον νόμον οὐδε γε εἰ πάντες ἐν ταῖς φιλοτησίαις siδόν τε καὶεκάλουν θεους, ει μὴ και την οἴκοι δίαιταν γιγνομένην

Coos le

167쪽

LIBANI ORATIO BO ΤΕΜΡLIS Mεκάστω συκοφαντήσεις. 19 ὴν θος πολλους ἀγρότας εἰς τους γνωρ μωτέρους συνωντας εν ταῖς ορ- m 176

ταῖς θέσαντας εἶτα ευωχεῖσθαι. Bθ' ηνίκα ἐξην ποιεῖν. ἐποιουν. μετὰ ταυτα πλὴν του θέειν ὴ περιταλλα μεινεν ξουσία καλουσης τοίνυν της ειωθυίας ημερας πήκουον και isti ἀκίνδυνον τίμων αυτήν τε καὶ τ εδος δτι δὲ καὶ θυειν αξιον ουδεὶς υτ εἶπεν ουτ κουσεν ου ἔπεισεν ουτ ἐπείσθη. Ῥυδ αν εἴποι τις των ἐκείνοις ἐχθρον, ως η αὐτοπτης θυσίας γέγονεν - εχει τον μεμηνυκότα εἰ δ' ην ταυτα η 0 10ετερον γε, τίς αν νεγκε τουτους ελκοντας καὶ βοοντας καὶ κατηγοροοντας ου ἐν τω λαβιανου δικαστηριφ, ἀλλ' ἐν τοις ως ἀληθος δικαστηριοις. ουτω γὰρ μὰλ- λον οντο αν ἀναιρήσειν το θυειν ἀνελόντες των τεθυκύτων τινάς. 20. Ἀλλ' ουκ αυτον ταῖτα εἶναι 15 φήσουσι παραδιδύναι Λοι. ἀποκτενοοσιν ανθρωπον, οὐδ' ην τὰ δεινότατα εἰργασμενος i. εγο δε πισους μεν ἐν στάσεσιν ἀπεκτόνασιν οὐδε την της προσηγο-

12 cf. p. 95,17

unum III continebaini Ur Verbis τον μεμηνυκότα usque isd

101, 20 πλημμελεῖν. εἰ cf. p. 81), qtine omissa, in Got Re qui lacunam indicavit in lucem protraxerant e codice P simul inspectis UA. 125 Vat. 81. 39 Angelus at in appendice editionis allierius Frontoni Romae 1823 p. 422 424 Ο ΔΡΟ- grapho acterini a M. Lieopar ti facto Liudovicia de Sinner, exapographo codicis V a Gasda facto,stur Schmidi Philol. XXII p. 175-177 11 νεγκε Ἀνεῖχε Μοnnier καὶ βοῶντας bis, sed alterum de m 12 φλαβιαν Ι 17 σους' sed υς in

168쪽

98 LIBANI ORATIO XXXρίας αἰσχυνόμενοι κοινωνίαν, παριημι μη τις εἰς τοἀπερίσκεπτον τα τοιαυτα ἀνενέγκη ἀλλ' εν ἐς ἐξη λάσατε τους ταῖς αυτον ἐπιμελείαις πενία βοηθουντας εν τε γραυσὶ καὶ πρεσβυται Ουση και παιδίοις ὀρφα- νοῖς καὶ τούτων τοι πλείοσι τα πολλὰ πεπηρωμένοις

του σώματος, ταυτα ου φόνος , ταυτα ου θάνατος;

ταυτα ου ἐστιν ἀποκτεινα καὶ πικροτάτω γε θανάτω, δια το λιμου του τρέφεσθαι γαρ αυτοῖς ἀπολωλότος τουτ ἐλείπετο δήπου in ἐν Ἀκείνους με- ἀπολλυντες 10 ουδεν αιτιαθεντας ἀπώλλυτε, τουτους δ αν παραβεβη- κύτας νόμον Os ; υτ το τα δικαστήρια φυγειν τ0ντου μη τεθυκέναι τους ἀνθρώπους ελεγχον εχει. οἱ τως ους κτειναν ου κρίναντες το μηδ' αφορμης εἰς το κρίνειν εὐπορεῖν μολογήκασιν.

15 21. Ei δε ιιοι γράμματα λεγουσιν π βίβλων αἷς φασιν ἐμμένειν, εγο α πράγματα ἀντιθήσω τα παρὰ

φαολον ἐκείνοις πεποιημένα. εἰ δε η OOτο τοιουτονὴν, οὐδ' αν ἐτρύφων νυν δ' ἷσμεν αὐτοψ και πως χρονται φεν ταῖς μέραις, χρῖνται χει ταῖς νυξίν.

Coos le

169쪽

φυλάξασθαι , ἀλλ' ἐξεἴρηται τοσαοτα τοσουτων γρονιερὰ βρει και παροινία και κέρδει καὶ τω μη βουλε- σθαι κατεχειν αυτους. 22. τεκμήριον δε ην γαλμα εν Βεροια τη πύλει χαλκουν, Ἀσκληπιις εν εἴδει του Κλεινίου παιδος του καλου και η τέχνη τὴν φυσιν εμιμεῖτο, τοσουτον δε ν το της ρας, στε καὶ ἐς υπηρχεν αὐτον καθ' ημέραν ορὰν εἶναι της θέας μως ἐπιουυμίαν τουτω θέεσθαι θυσίας ουδεὶς ουτως ἀναιδής, ῶς εἰπεῖν αν τολμησαι τουτο τοίνυν, ω βασιλεO, το τοιοOτον πολλω μέν, ως εἰκός, πύνω, λαμπρα δε 10ὴκριβωμένον ψυχη κατακέκοπται καὶ οιχεται, και τὰς Φειδίου χεῖρας πολλαὶ διενείμαντο διὰ ποῖον αἱμα; διὰ ποιαν μάχαιραν διὰ ποίαν ξ των νύμων θεραπείαν; 23. σπερ υν ενταυθα καιτοι θυσίαν ουδεμίαν εἰπεῖν χοντες ομως πολλὰ μέρη τ0ν Ἀλκιβιάδην, μὰλ 15λον δε τον Ἀσκληπιον τεμνον ἀποκοσμοοντες την πόλιν τοῖς περὶ τ αγαλμα ουτω χρὴ νομίζειν αὐτοῖς και τα περι τους ἀγρους ἐσχηκέναι. τέθυκε μεν ιερεῖον Ουδείς, εν ἐς δε καμόντες αυτους ἀνέπαυον ἱεροῖς, ταυτα ἀνηρηται μείζω τε μοίως και ἐλάττω. καὶ νε- 20

170쪽

100 LIBANI ORATIO XXX

24. Πύτεροι τοίνυν των δίκην φειλόντων εἰσίν, οἷ τετηρηκότες τους νύμους η οἱ την αυτον βούλησιν ἀ- κείνων πεποιημένοι εἰ γαρ δεινον μέν, o βασιλε0, το τοῖς ποθοω γραφεῖσιν ἀπειθεῖν, φαίνονται δὲ πεισθέντες μεν οἱ μη τεθυκότες, ναντία δε πεποιηκύτες οἱ διαφθείραντες α μένειν τοῖς χουσιν δέδοκτύ σοι, οἱ δίκην εἰληφότες ε αὐτω τω λαβεῖν ὀφείλοw ιν ην γαρ υ προσηκεν λαβον αν μεν ἐάσαντες οἷς ἐνεκάλουν, α δ ου ην αἰτιάσασθαι των id γε ψυχω οντα κατεσκαφύτες.

25. Καε μην εἰ και σφοδρα τουτο ν ἀδίκημα, τ0μεν ἀξίους δεῖξαι δίκης κείνους τοsτων ν το δεδεμ ιναι την δίκην του δικαστοῖ δικαστο δε υκην - πορη αι των θνον ὐπ' αὐτοῖς οντων ἁπάντων. 15 et τω καὶ τους φονεας οἷ των ἀπεσφαγμένων οἰκεῖοιτ μωροῖνται λόγοις με τοι παρ εαυτον, ψηφω δε τητων δικαζώντων. ουδεὶς δε ἁρπάσας H τον ἀνδροφύ- νον ξιφος προστίθαὶ σιν αὐτ τω 'κείνου τραχήλω χρη σάμενος ἀντὶ του δικαστηρίου τη χειρί, οὐδε γαρ ἐπὶ a τυμβωρύχον οὐδε προδότην οὐδὲ των τα αλλα δικούντων οὐδένα οἴτε πρότερον ἴθ' στερον, ἀλλ' ἀντὶτων ξιφον εἰσαγγελίαι καὶ γραφαὶ καὶ δίκαι 26. καὶ

in ras In

Coos le