장음표시 사용
331쪽
18. τιμὰν μεν ουν ἀξιουντας τον διδάσκαλον ἐπαινοκαι φημι τους ου τοιουτους φύντας εἰς τους πεπαιδευ-κύτας ἀδικεῖν, δει μέντοι τιμὰν ἐκεῖνον ἐν τω μὴ το0τον τουτὶ γαρ ην ἀκολουθουντων τοῖς πράγμασιν. εἰ μεν γαρ καὶ τα παιδος καὶ τα μαθητο πρις ἐκελ νον υτος ἐπεπληρώκει, των νυν τούτων παρ' μῖν ἐτυγχανεν α εικότως εἰ δ' γνύησε μεν την φυσιν, τα δε ἐκείνης συνέχεε δίκαια, λυπον δε καὶ ἐλαυνωντον φυσαντα διετελεσε καὶ συνεξετεινεν ουτ μακροβίω τον σπονδον τοῖτον πόλεμον προς τη φυσει τον 10 διδάσκαλον αδικον, ὁ μεν Σιλβανω πολεμων Γαυδεντίω φίλος, ὁ δ τοῖτον υ ποιον ἐχθρος κείνω ουδὲ γὰρ ιδ ευ ποιει OOτον υ ποιον τον δια παντις του χρόνου τι πατέρα κακος πεποιηκότα τους τε μισθους τους π του διδάσκειν ἐκείνω γιγνομένους i5 ἀφαιρουμενον και η του πρεσβυτου πεινη καὶ δίψημείζω ποιουντα την ουσίαν. 19. οστις ουν ἐδε λύγων εῖνεκα Γαυδεντίω χάριν, καὶ μισείτω χλβανον καὶ φαινομένου φευγέτω καὶ νομιζέτω ταυτιν εἶναι μυσος ἀνδροφόν τε ὁμωρύφιον εἶναι καὶ τούτω χρη- 20σθαι πρις γὰρ τη καταπεφρονημέν φυσει καὶ τοις ταέτης ου πεφυλαγμενοι νύμοις εἰκοτως ν δόξαι καὶ
τὴν ἀφορμην ὁ τοιοBτος θάνατος κ της δια ιν παῖδα λύπης λαβεῖν.
332쪽
20. Οὐτοι μεν ου Gωφρονήσουσι ποτε καὶ τί ποι-οοντες αυδεντίω χαριουνται, γνώσονται, δίκαια δ' αν
ἐγκαλέσαιμι καὶ τρὶ βουλη τον ἀλάστορα τοῖτον ἀτε- λείας ξιωκυι' ον εἰς μεν κείνης κατάλογον ἐνεγρα- R II 351 ψεν η μεγίστη των ἀρχον, τρυφὰν δε ἀφεῖσανοὶ λαβύντες. και βουλευτὰς μεν ἀπαιτούντων των πραγμάτων ου εἶναί φασι , ἀλλ' δέρονται τους κπολλον λίγους, σπερ οἱ κατενεχθέντες εἰς μικρον ἀργύριον ε μεγάλων χρημάτων των οἴκων, τούτω δε10 δεδώκασιν χρηστον αυτη κεκτησθαι την ουσίαν ουθ' αυτοις βοηθυοντες οὐτε της ἐνεγκούσης κηδύμενοι την τε το δικάσαντος ψηφον μάταιον εἶναι ποιουντες. 21. λλ' o περὶ τοῖτον λ μόνον τοιαύτη, φασίν, ἐστί. OOτο δε ἐστιν ουχι μηδεν ἀδικεῖν, αλλὰ 15 διὰ πολλων ἀδικεῖν της γαρ sτω πεπραγυίας βουλης ην δήπου τα τοια0τα ἁρπάζειν, ἀλλὰ μη προδεσθαι. απαντας μεν οὐν χρην πο τὰς λειτουργίας ἄγειν καὶ μηδενὶ διὰ μηδένα την δικον ταύτην παρεχειν ἐλευθερίαν. 22. εστ δε πολλω τοOτο κείνων δεινύ- 20 τερον καὶ τοσούτω γε, σφπερ οὐκ ἴσα τα βεβιωμένα Σιλβαν τε και κείνων κάστω. τί γα αν τις εἴποι περί γε ἐκείνων τοιοOτον; ουδέν. ἀλλ' εχουσι μίαν
R II 352 ταύτην αἰτίαν την του μὴ βούλεσθαι λειτουρ-
333쪽
I IBANI ORAΤIO CONΤRA SILVANUM 263γεῖν, πατερας δε ου κατεδουλώσαντο ουδε φόβοις καὶ λ μ παρέδωκαν οὐδ' ἀποθανόντων γέλασαν οὐδετους διδασκάλους χθρους νόμισαν Ουδ οσα ἐνην κατέβλαψαν.23. Eχέσθω τοίνυν in βουλὴ Ἀου κακίστου καὶ ε ἐπειδὴ τὰς ἄλλας διαπέφευγε δίκας, ταῖς γε περὶ τοOτοδαπάναις ταπεινωθητω καὶ το των ὀφθαλμον ἀποθέμμενος θράσος γενεσθω πως μετριώτερος.
334쪽
Oratio inscripta Αντιόχω φ παραμυθητικός, ais Llibanius Antiochum pra0copiorem artis storidas donoxa a. iridemo'), homine abiectissimo, illata, consolatur, sed etiam ad vindictam sumat commonet, orporis fere finibit circumscripta mansit. arVu igitur numinis odi eum est quibus ad nostram aetatem pervenae Sunt autem hi novem
sol. 289. Correctus est manu tertia ex V vel huius simillim codico. id t. I p. 20 sq. t t. II p. 509 Contuli. 1 Si hic idem ost, ut videtur, cf. p. 28, 3 et 276, 16 ntque
Antiocinas illo Astor sitiem libanius mastra cari comiti Orientis commendaverat p. 28, 1sq. , oratio ante annum 384 scripta esse licenda est. Nam hunc in initio potius curriculi Vitis monstrat παραμυθητικός cf. p. 267, 11 sq. 275, 16 sq.). Alia temporis hi licia desunt. Nam vectis αὐτον ἐκεῖνον p. 267, 24 et sequentibus roclum significari id quod Reiarius suspicatus est, is nexu sententiam1In cf. p. 267, 3 sq. abhorret. Cf. Sieversium p. 26 et 20 qui Orationem earum numero habet quatriam tempus incertum est.2 Cf. p. 273, 13. 3 Nomen fictum esse recte eighthi p. 353 not. 5 conie-c1sse videtur CLaiys. r. XC ed. hath. Hostsed by
335쪽
5. Chorion hamon sis 10618 fol. 70 sa6e. XVII XVIIIa Lleonardo Adami o Palatino descriptus. Videri. I p. 282 sq.
6. Vaticanus Urbinas gr. 126 II anno 13160xaratus sol. 233 id f. I p. 216 sq. 0 236 Contuli. 7. arcianus append. XCI I saec. XIV fol. 251 Vido . I p. 217 sq. Contuli. 8. Vindobonensis phil. r. XCIII saec. XII . 221. id f. I p. 35sq. st 236 Contuli. 9. Parisinus Suppl. 656 ase XV fol. 163 idot. I p. 234. Lincunt compluribus communisus p. 268,10 et 276, 17)Omnes codice ad eundem archetypum restire palam fit. Superstites in duas discedunt familias, quam1m altera Osticibus V et arisino, prior reliquis continetur. Rationem quae inter Singulo intercediu, e stemmate p. 189 pro posito disces. Unum addo i inter P et I tenere locum Cheltenhamensem et a risinum ab apparatu critico XeluSi, ut quomam prior e , inor e V Vel hu1iis simillimo codice neglegentissime descriptu SH. Duo loco ex Oratione inscripta προς Αντίοχον καταΜιξιδήμου laudavit a carius Chrysocephalus. λ)Oratio primum ex I coitico a Bongio vannio Venetiis anno 1754 p. 239-249 cita est. Citius vitia divi
2 CO lices ala timis et IIctinas de lacuna in fine orationis p. 276,17 exstante eius in usum a Nicola Rubeo cf. p. 2496 253 inspecti sunt. Hostsed by
336쪽
R H 353 1. MoΘμαι προσήκειν ου τοῖς πενθυοσι μόνον η παῖδας et γυναῖκας η γονεας η τινας αλλους λύγους ποιεῖν χοντας παραμυθίαν, ἀλλα καὶ iς Ἀλλων τινον αἱ λυπαι. εἰ γαρ δη τοῖς λυπουμενοι βοηθη- τεον, καὶ τούτοις κἀκείνοις αξιον, σπερ υ καὶ τους ἰατροὐς ρομεν ἄπασι τραέμασιν ἀπ φαρμάκων ἀμέ-νοντας εγο δε οἶδα κώ μείζους λύπας ἐξ ἐτερωνεγγενομένας τισὶν φθανάτων, στ εκ γε των δικαίων 10 1 μῆλλον ἐκεινων παραμυθητέον οέτους η οὐχ ῆττον C
337쪽
γε, εἰ η και μὰλλον. 2. γ τοίνυν σε κατιδών, Αντίοχε, λυπη μεγάλr κατειλημμένον και πολλω πύνω κατέχοντα σαυτον τυ η δακρυειν δια το ιξίδημον τω δεῖνι με διδασκάλω συμμαχειν, τοι σοι δε ναντιουσθαι, ταυτηνί σοι προσοίσω την παραμυθίαν, ην πως αρα τεισθης, τι σοι μεν το πολεμεισθαι κέρδος,
3. πις ουν των ,πάντων Ῥυκ iid εν τι το μὲν ἀγαθους φίλους Ἀχειν ἀγαθ0 τοις εχουσι τ δε R II 354 πονηρους κακόν; ἱκανον γαρ εἰς ἀπόδειξιν τουτο του 10 κακιε εἶναι 'ον Ἀχοντα. αυτίκα οἱ τοῖς Ἀρχησταις υπάδοντες οὐτοι μετὰ γυναικον δη τινων Ουδεν αυ- τον Ἀκείνων των γυναικον διαφέροντες διστα μενα σοὶ φίλοι καὶ εἱεν και δοκοιεν και συνειεν και συσσιτοῖεν καὶ παραπέμποιεν ποι ποτε Γοις, ἀλλα scis
Μιξίδημος ταοτα ποιεῖ Oυτω γὰρ im ευξαι τοῖς θεοῖς καὶ προστιθέναι τοῖς νυν αυτιν καὶ πλείους καὶ μείζους περ ἐκείνου ποιεῖσθαι τους ἐπαίνους. ορο δε Ῥυδε αυτον κεῖνον πάνυ τι χαίροντα τοι παρὰ Plat. hae i. p. 117 C δακρυων Bong 5 ταυτην scripsi ταυτί A
338쪽
268 LIBANI ORATIO XXXIXτούτου πάλαι δη τα τοOδε ἐδύτα. i. εἰ δ' ουν καὶ μέγα τι τουτο ποιοῖτο μ, συ γε τούτω ταράττου μηδ'οῖου παρὰ τοfτο χεῖρον ξειν σοι τα πράγματα. Μιξίδημος γαρ υτοσὶ τον μὲν εἶναι κακος ἐκ παιδις ηρ- ξατο, χρηστος δε υδαμου γενύμενος ουδε λίγας μέ- ρας μετὰ της ἐσχάτης κακίαν εἰς γηρας ήκεν Ἀσχεμεν πω τον σώματος Ἀρύσοδον χν Αἰγύπτω Ἀαλῖναυτις ἐφ εαυτιν του δουναι δυναμένους, σχε δε εν Παλαιστίνη, και πρις τοOτο υκ ὴν το γένειον κώλυμα WΠ455 το εἰπεῖν δε δί- ἁψάμενος το τ αυτὰ κερ- 11 δαίνειν ου ἔληξεν, ἀλλ' et αὐτω διχόθεν μισ φορεῖν, τὰ μὲν νωθεν, τὰ δε κάτωθεν των στρατιωτον τους μεν δεχομένω, τους δε καὶ βιαζομένω και λέγων μεν οὐδενος δεν βελτίων, 'o δύνασθαι δε ετέρου μαλλον 15 ην ἐξ ων φην αὐτω. M. αρχὰς τοίνυν πως μεν λαβεν, ἀφίημι λαβὼν δε οὐδ' ὐπ' αὐτο τον σχήματος ἐδυνήθη σωφρονειν. ἀλλ' ὁ μὲν Ἀηρυξ καὶ στρατεία καὶ ζώνη ,αι ξίφος καὶ τι δικάζειν πηρχει. ὁ δὲ οὐδὲ ν οέτοις ἀνὴρ ἐδυνήθη γενέσθαι, ἀλλ' ὴν ἐκεῖ
ad νος ὁ φοιτον και συνδικον, συγχέων τὰ της Ἱφροδίτης νύμ ιμ α, τεχθεις μεν ἀνήρ, τούτω δε προσθεὶς θάτερον καὶ πολλοψοῦ μεν καταισχύνας στλεω ν δὲ
339쪽
LIBANU CONSOLΑΤORIA AD ANTIOCHUM 2697 λγεῖς ουν, εἴ σοι τοιοOτός εστι πολεμως Ἀλ- γεῖν μεν ουν χρην, χῖ σοι φίλος ηὐανθρωπος Iς ανευ των εἰρημενων ἐν τω ψευδεσθαι καὶ επιορκεῖν καὶ τους αυτοὐς θεους τιμῆν τε καὶ βρίζειν παντα διεξῆλθε τον χρόνον τους αὐτοψ τήμερον μεν εἶναι
μεγάλους λέγων, αἴριον δε οὐδεν, ἐπὶ ψυχρὰς προφάσεις καταφεέγων, ως η οὐχ εκον ἀσεβον ὁ δὲ πῆνα ἐπὶ κολακεία δράσειεν Ἀπειδη γαρ ζητεῖ με δύνασθαι, τουτ δε ε των δικαίων ου εχει, τω πάντα
τρόπον κολακεύειν πειρὰταί τις ἐναι τα χρηματα 10 δε ταοτα και - κτήματα μη σε ἐκπληττέτω μηδε R H 356εξαπατάτω φηδε φισθον έρετης 'αοτα εἶναι νόμιζε. εἰσὶ γαρ δη μισθος δρύμων καὶ πόνων καὶ λόγων καὶ πράξεων αἰσχρον, ας φεύγων ἄνθρωπος ἐπιεικὴς δε- ξαιτ αν πολλάκις φαλλο- ὰποθανεῖν se τοιοῖτον 15ὐπομεῖναι. μεμίσθωκε δε αυτὶ, γυναιξι πολλον δεσποίναις ἀνδραπόδων, ων καστον εκβάλλει της αυτουτάξεως αυτις ἀνθ' κάστου γιγνόμενος. ἀρκεῖ δὲ Ουδεν των διδομένων, ἀλλ ετ προσαιτει, δεῖται λαβεῖν χειρον ἀπτύμενος καὶ ποδον, μνἰς φείλειν ου ὀφεί- ρολων. δανειστον πιμύτητα την Ῥυς οὐσαν τραγωδον. 9. καί ποτε γυνή τις τον ευγενον πτετο μεν ἀρίστου μόλις τοῖτο ποιοOσα και τοOτ εν θεραπαίναις ιιοναις,
340쪽
270 I IBANI ORATIO XXXIXπρος τὰ γύνατα προσπεσων πρακτύρων χεῖρας φασκε
ἀναισχυντίαν δωκε μέν, δουσα δε τουτ' εἶναι πέρας, ξίου των λημμάτων. o δ' ὐπέσχετο μὲν οὐκ ἐνοχλη- σειν, παρην δὲ αὐθις αμα μερα, καὶ πάλιν κεφαληκα πάλιν αἱ χεῖρες καὶ πάλιν τὰ γύνατα καὶ se οὐκ ἀπορω συμμάχων. αὶ γὰρ δὴ θεράπαιναι συνέπρατ τον ἐχύμεναι δρῶν et καὶ ἐχοντο καὶ οὐκ ἐνταθθα104εν τοιοῖτος, παρὰ δε τέραις γυναιξὶ βελτίων, ἀλλ' εἰς ὁσας οἰκίας παρέδυ, πολλαὶ δὲ Hται, πανταχου μὲν πολλαὶ διακονίαι, πανταχοῖ δὲ αἰτήσεις, πανταχοfδὲ λήψεις, οὐδαμου δὲ κόρος 10 ὁ δε καὶ ἀγροίκοις ὁ κακοδαίμων δ γυλεύει πραγμα ἐφ' αυτον μεταθείς,
is x πρότερον τοὐς της ἀρχὴ -πηρέτας ἀνεῖχεν. ὁδεν B Is5 δὴ καὶ ἀπολώλασιν i δ' π τοῖς ρεσι j γην ἀγαθὴν γεωργοῖντες Μιξιδημω μῆλλον ij σφίσιν αὐτοῖς
γεωργουσιν - δέος οὐδὲν εὐτον Δρον, ἀλλα δεῖ τά γε εἰς τον φύρον ἡγιαίνειν ὁμοίως αὐτ 'ντεfθενε αὐτω πολὐ μὲν ὁ σῖτος, πολλαὶ δὲ α κριθαί, πολλὰ δε πάντα. καὶ γὰρ δὴ καὶ αἱ γυναῖκες τῖν γεωργον τούτω τὰ τον γυναικον ποιουσιν, ο ποιεῖ Μιξιδημωτὰς τραπέζας τὰς μεγάλας 11 ὁ δ' οὐκ αἰσχύνεται τὴν πενίαν τον δι αὐτον εἰς ταυτα κύντων, αλ εκ re των γρῖν ἐπιστολαὶ φοιτοσι et καὶ το κελεύουσαι,2-όνην post μίαν inser Re delevi l την Vom H ira Uint ox αὐ-ore 'im ' η' U