Luciani Samosatensis opera

301쪽

ἀλλ' ἐμμενειν ἐκελευσθm οἷς απαξ hνω μηδενος καταναγκάσαντος ' 17. τρίτη ἐπὶ τούτοις αποδημία εἰ --γυπτον παρὰ τον Ἀγαθόβουλον , 7ναπερ την θαυμαστηνασκησιν διησκητο ξυρόμενος μὲν της κεφαλῆς το μισυ χριόμενος δὲ πηλατο πρόσωπον ἐν πολλω δὲ των περι- στωτων δήμ' ἀναφλῶν το αἰδοῖον καὶ το ἀδιάφορον δητ0sτο καλουμενον ἐπιδεικνυμενος/εἶτα παίων καὶ παιό 342μενος νάρθηκι εἰς τὰς πυγὰς καὶ αλλα πολλὰ νεανικώτερα θαυματοποιῶν. 18. ἐκεῖθεν δὲ ούτω παρεσκευασμένος ἐπὶ λαλίαν ἔπλευσε καὶ ἀποβὰς της νεὼς εὐθώς ἐλοιδορεῖτο πῶσι καὶ μάλιστα τω βασιλεῖ πραότατον αὐτονηu ημερώτατον εἰδώς, στε ἀσφαλῶς ἐτόλμα ἐκείνω γάρ, ως εἰκός, λίγον ἔμελε των βλασφημιῶν καὶ ουκηξίου την φιλοσοφίαν ὐποδυόμενόν τινα κολάζειν ἐπὶ ρημασι καὶ μάλιστα τέχνην το λοιδορεῖσθαι πεποιημένον.

τουτω δὲ καὶ απὸ τούτων τὰ της δόξης ηὐξάνετο παρὰ γοῶν τοῖς ἰδιώταις καὶ περίβλεπτος ην ἐπὶ τῆ ἀπονοία, μεχρι δη ὁ την πόλιν ἐπιτετοαμμένος ἀνηρ σοφὸς απέπεμψεν αυτὸν ἀμέτρως ντρυφῶντα τω πράγματι, εἰπὼν ιι δεῖσθαι την πόλιν τοιούτου φιλοσόφου πλην αλλὰ 343 καὶ τοὐτο κλεινον αὐτos καὶ διὰ στόματος ην πασιν, ὁ φιλόσοφος δια την παρρησίαν καὶ την αγαν ἐλευθερίανεξελαθείς καὶ προσήλαυνε κατὰ osτο τω Μουσωνίωνι, Λίωνι, καὶ πικτήτω καὶ εt τις αλλος ἐν περιστάσει τ0ιαλνεγένετο. 19. οἴτω δη ἐπὶ την Ἐλλάδα ἐλθὼν αρτιμεν Ηλείοις ἐλοιδορεῖτο, ἄρτι δὲ τοὐς Ελληνας ἔπειθεν ἀντάθαναι ὁπλα Ρωμαίοις, ἄρτι δὲ ἄνδρα παιδεία καὶ qξιωματι προύχοντα, διότι καὶ ἐν τοῖς αλλοις ευ ἐποίησε x Ἀλλάδα καὶ δωρ ἐπήγαγε τελυλυμπία καὶ ἔπαυσε Jίψει ἀπολλυμένους τους πανηγυριστάς, κακῶς ηγόρευεν ἡ καταθηλέναντα τοὐς Ἐλληνας, δέον τους θεατὰς τῶν

302쪽

-- Ἀλλ' ἐκοιμηθη νέκτας δυο.320 sis. Κανοπότε κον ἐκ Συρίας, ἀλάβαστρον μ- ρου ἐκ Φοινίκης, δυο καὶ τουτο δραχμῶν η τον Ποσειδῶ.ΜΥ' ' ἁ δέ σοι ἐκπλέοντι το μικρον ἐκεῖνο prτώνιον το μέχρι των μηρῶν , ῶς ἔχοις ἐρέττων, 'Muo ρου του πρωρέως ἐκλαθομένου αυτ παρ μῖν, ὁπότε ἐκάθευδε παρ' ἐμοί. ΘΩP. 'Aπέλαβεν αυτο γνωρίσας ὁ Ἐπίουρος πρώην ἐν Σάμφ μετὰ πολλῆς γε, ω θεοί, της μάχης κρόμμ δὲ ἐκ Κύπρου καὶ σαπέρδας πέντε καὶ πέρκας τέτταρος, o τε κατεπλεύσαμεν ἐκ Βοσπόρου, ἐκόμισά σοι. τί ovν; καὶ αρτους οκτὰ ναυτικοὐς ἐν γυργαθω ξηροὐ κω in δων βῖκον ἐκ Καρίας καὶ στερον ἐκ Πατάρ- σανδάλιε ἐπίχρυσα, ἁ ἀχάριστε καὶ τυρόν ποτε μέμνημαι τον μέρογαν ἐκ Γυθίου. -- Πέντε ἴσως δραχμῶν, Ἀωρίων, πάντα

3. - ra Μυρτάλη, σα ναύτης ανθρωπος uin νάμην μισθοs ἐπιπλέων νυν γαρ δη τοίχου ἄρχω τοτ δεξιολκανσδημῶν ὐπερορβς, πρωην δνοπότε ταυφροδίσια ην, ἀχθ, δραχμην ἔθηκα προς τοῖν ποδοῖν της Ἀφρο δίτης σολλεκεν ἀργυραν καὶ πάλιν τῆ μητρὶ εἰς ποροδήματα δύο δραχμὰς καὶ Λυδῆ ταύτη πολλάκις εἰς τροχειρα νsν μὲν δύο νsν δὲ τέτταρας οβολούς ταλα πάντοσυντεθέντα οὐσία ναύτου ανδρὸς ην. 32 M T. α κρόμμυα καὶ οἱ σαπέρδαι, ἁ Θωρίων; Asin. μί' οὐ γαρ εἶχον πλείω κομίζειν ' οὐ γοραν ηρεττον, εἰ γε πλουτων ἐτύγχανον τη μη ορὶ δ οτηκεφαλίδα μία, σκορόδου ἐκόμισα πώποτε ηδέως δ' αν ἔμαθον ἄτινά σοι παρὰ του Βιθυνορτα δῶρα.-' τουτὶ πρῶτον ὁρ*ς - χιτώνιον ἐκεῖνος

ἐπρίατο, καὶ τον ορμον τον παχέτερον.

303쪽

-P. μεῖνος εδειν γάρ σε πάλαι ἔχουσαν. --. Ἀλλ' ο ρδεις, πολ λεπτότερος ην καὶ σμαράγδους υκ εἶχε καὶ ἐλλόβια ταυτὶ καὶ δάπιδα, καὶ πρώην δυο μνῶς Mil το ἐνοίκιον κατέβαλεν ἡπὲρ μῶν, ου σάνδαλα Παταρικὰ καὶ τυρόν Γυλακον καὶ φληνάφους. 4. -P. Ἀλλὰ ἐκεω ου λέγεις, ota οντι συγκαθευδεις αυτω ἔτη μὲν έπὲρ τὰ πεντηκοντα πάντως, ἀναφαλαντίας καὶ την χρόαν οἷος κάραβος οὐδὲ τους οδόντας αυτο ὁρ*ς αἱ μὲν γὰρ χάριτες, ω ιοσκόρω, πολ- λαι, καὶ μάλιστα οπόταν ψδη καὶ αβρὸς εἶναι θέλη, νος αὐτολυρίζων , φασίν ἀλλαίναιο αὐ- ἀξία γε ουσα καὶ γενοιτο μῖν παιδί- ομοιον φ πατρί, ἐγὼ δὲ καὶ αυτὸς εορήσω ελφίδα η κυμβάλιόν τινα των κατ' ἐμὲ Wτην γείτονα ἡμῶν-την αὐλητριδα η πάντως τινά. δάπιδας δὲ καὶ ὁρμους καὶ διμναῖα μισθώματα ου πάντες ἔχομεν G22ΜΓ'. In μακαρία ἐκείνη , τις ἐραστην σέ, ἁ Θωρίων, ἔξει κρόμμυα γὰρ αὐτῆ οἴσεις ἐκ Κύπρου καὶ τυ

ΠΑ- υ στρατιώτης ὁ Αἰτωλὸς ὁ μέγας o Κροκάλ' ἐρων ἐρράπισέ με αὐλosσαν εὐρων παρὰ τῆ Κροκάλη

vη του ἀντεραστο αὐτολαργου μεμισθωμένην αὶ Istv τε αυλούς μου συνέτριψε καὶ την τράπεζαν μεταξὐ4ειπνούντων ανέτρεψε καὶ τὸν κρατηρα ἐξέχεεν ἐπεισπαί- ως καὶ τὸν μὲν ἀγροῖκον ἐκεῖνον τὸν Γόργον απὸ του

quμποσίου κατασπάσας των τριχῶν ἔπαιον περιστάντες

304쪽

αὐτός τε ο στρατιωτης - εινόμαχος, ἐμαι, καλεῖται - καὶ ὁ συστρατιώτης -του ' στε - ο ιδ ει μώσεται

323 των ψινων καὶ το πρόσωπον λον αφ κεν αυτου ιπελιδνον ἐστιν.

παροινία - πρῆγμα ἔπι- Ζηλοτυπία τις, Κοχλί, καὶ ἔρως ἐκτοκος 'η Κροκάλη δέ, οἶμαι, μο τάλαντα αἰτήσασα, εἰ μολε- ται μόνος ἔχειν αυτην επεὶ μη εδίδου, Αεινόμαχος, ἐκει- νον is ἀπέκλεισεν κοντα προσαράξασά γε--λτας θύρας ἀς ἐλέγετο, τ- Γόργον δὲ Οἰνοέα τινὰ γεωργονευπορον ἐκ πολλου ἐρῶντα καὶ χρηστον ανθρωπον προς- ιεμένη ἔπινε μετ' etinoet κἀμὲ παρέλαβεν αυλησουσππαρ αυτοῖς. δη δὲ προχωρουντος του πότου θω -υπεκρεκόν τι των Λυδίων ο γεωργος δὲ δη ἀνίστατο ὀρχησόμενος, η Κροκάλη δὲ ἐκρότει, καὶ πάντα ην Me ἐν τοσούτω δὲ κτύπος ηκουετο καὶ - καὶ 'υλειος ήράσσετο, καὶ μετὰ μικρον ἐπεισέπαισαν οσον ὀκτω νεογνώσκοι μάλα καρτεροὶ κάνω γαρευς ἐν αυτοῖς. -vς οὐν ἀνετέτραπτο πάντα καὶ ὁ Γόργος, σπερ ἐφρο, ἐπαίετο καὶ ἐπατεῖτο χαμαὶ κείμενος η Κροκάλη δε ο οἶδ οπως ἔφθη πεκφυγουσα παρὰ την γείτονα Θεσπιάθ

κατεαγότας μοι τους αυλοὐ προσρίη ας. καὶ νυν ἀποτρεχω φράσουσα ταυτα φ δεσπότη -πέρχεται δὲ καὶ oγεωργος ὀψόμενός τινας φίλους των ἀστικων, οῖ παραδώσουσι τοῖς πρυτανεsσι τον Μεγαρέα. 3. Ora ris ἐστὶν ἀπολαsσα των στραπιπιι

κῶν τούτων ἐρώτων, πληγὰς καὶ δίκας τα δὲ αλλα γεμόνες εἶναι καὶ χιλίαρχοι λέγοντες, ην τι δοsναι δή Περίμεινον, φασί, την σύνταξιν , πόταν απολάβω τρο

305쪽

μισθυφοραν, κάὶ ποιήσω πάντα ἐπιτριβεῖεν δ' οὐν αλαζόνες οντες ἔγωγ' οὐν ευ ποιῶ - προσεμμεν αὐτοὐς το παράπαν. ἀλιευς τις ἐμοὶ γένοιτο η ναέτης η γεωργος ἰσότιμος κολακεύειν εἰδὼς μικρὰ καὶ κομιζων πολλά. οἱ 32οδε τους λόφους ἐπισείοντες Οὐτοι καὶ τὰς μάχας διηγούμενοι, ψόφος, ἁ Παρθενί.

1. Λουκιανος Κρονίω ὁ πράττειν Ἀκακοδαίμων Περεγρῖνος φώς αὐτὸς ἔχαιρεν ὀνομάζων εαυτὸν Πρωτεῶς αὐτὸ δη κεῖνο τὸ τουωμηρικοs Πρωτέως μα- 326θεν - ἄπαντα γαρ δόξης ενεα γενόμενος καὶ μυρίας τροπὰς τραπόμενος τα τελευταῖα ταsτα καὶ πυρ ἐγένετο τ0σοέτεαρ τω ἔρωτι της δόξης εἴχετο κά νυν ἐκεῖνος απηνθράκωταί σοι ὁ βέλτιστος κατὰ τον ' πεδοκλεα, παρ σπιν ὁ μὲν καν διαλαθεῖν ἐπειράθη ἐμβαλὼν -- τὸν εἰς τους κρατηρας, ὁ δὲ γεννάδας ουτος την πολυανθρωποτάτην των Ἐλληνικῶν πανηγύρεων τηρησας πυρὸν ὁτι μεγίστην νήσας ἐνεπηδησεν επὶ τοσούτων μαρτέρωνι καὶ λόγους τινὰς περ τούτου εἰπὼν προς τους Ἐλληνας οὐ προ πολλῶν ημερῶν τοs τολμήματος 2. πολλὰ τοίνυν δοκῶ μοι ὁρῆν σε εχ εια ἐπὶ τη κορύζη os γέροντος, ἀλλον δὲ καὶ κούω βοῶντος οἱά σε εικὸς βραν ἀ της ἀβελτερίας, ἄτης δοξοκοπίας, ω τῶν αλλωνα λέγειν εἰώθαμεν περὶ αὐτῶν, ἡ μὲν ουν πόρρω ταμ 3M καὶ μακρμασφαλέστερον, ἐγὼ δε παρὰ τὸ res αὐτό, κὰὶ

ἔτι πρότερον ἐν πολλῶ πλήθει τῶν ακροατῶν εἶπον αυτά, ἐνίων μὲν ἀχθομένων, σφι ἐθαύμαζον την ἀπόνοιαν τ0s γέροντος Ἀσαν δε τινες o καὶ αὐτοὶ ἐγέλων ἐπ α

306쪽

σθην, σπερ λυκταίων - των κυνῶν - ανε ιος

αυ- ὁ Πενθευς υκ των Μαινάδων 3. η δὲ κασατοῖ δράματος διασκευ τοιάδε ἡνγ τον μὲν ποιητην οἰολοιός τε ν καὶ λίκα ἐτραγφδει παρ' ολον τον βίον έερτον Σοφοκλέα καὶ τον ἰσχουλον ἐγω δ' ἐπεὶ τάχιστα εις την Ηλιν ἀτικόμηνα, δια του γυμνασίου αλυων ἐπ 0vον αμα κυνικου τινος μεγάλη καὶ τραχεία τῆ φωνῆα σvνη-328 θη ταυτα κά ἐκ τριόδου την ἀρετην ἐπιμωμενοvi κοιαπασιν ἀπαξαπλῶς λοιδορουμενου, εἶτα κατέληξεν amo η μη ἐς τον Πρωπέα καὶ ως αν οἰός τε, πειράσομώσοι αυτὰ ἐκεῖνα ἀπομνημονε α ῶς ἐλεγετουσδδεντιγριεῖς δηλα- πολλάκις αὐτοῖς παραστὰς βοῶσι 4. φωτε γάρ τις, ἔφη, κενόδοξον τολμῆλέγειν, ἁ γη καὶ iii καὶ ποταμοὶ καὶ θάλαττα καὶ πατρφε φάκλεις moris

τον ἐν Συρίορχεθεντα, ον τῆ πατρί. ἀνέντα πεντ κισχίλια τάλαντα, τον ἀπο τῆς Ῥωμαίων πόλεως ἐκβὶν θενταὲ τον του Ηλίου ἐπισημότερον, τον ἀνταγωνίηο σθαι καὶ αυτ ταυλυμπω δυνάμενον ν ἀλλ' οὐλοπυρος ἐξάγειν του βίου διεγνωκεν εαυτον, εἰς κενοδουον 32 τινες τουτο ἀναφερουσιν υ γὰρ Nρακλῆς Ουτως; vγὰρ Ἀσκληπιος καὶ ιόνυσος κεραυνω ου γὰρ τα

λευταῖα ' πεδοκλῆς εἰς τους κρατῆρας 3 5. Ως δὲ ταυτα μεν ο εαγένης - τουτο ἡρο κεκραγὼς ἐκεῖνος ἐκαλεῖτο - 4ρόμην τινὰ των παρε στώτων, τί βουλεται - περὶ του πυρος η τί mani ς καὶ πιπεδοκλῆς προ τον Πρωτέα. ὁ δέ, - εἰ μο κράν, ἔφη, καυσε εαυτον ο Πρωτευς υλυμπίασι Πῶς ἔφην, ἡ τίνος νεκα; εἶτα μὲν ἐπειρει λέγειν, ψός δὲ ὁ Κυνικός, ωστε ἀμήχανον ν αλλου ἀκουειν. ἐκτκουον ουν τὰ λοιπὰ ἐπαντλουντος αυ-wκαὶ θαυμε

στάς τινας περβολὰa ιεξιόντος κατὰ του Πρωτεως

307쪽

τον μὲν γαρ Σινωπέα η τον διδάσκαλον αυτου γ ν 33οτισθεν ουδε παραβάλλειν ξιο αυτω, ἀλλ' ου του

Σωκράτη αυτόν ἐκάλει δὲ τον λ ἐπὶ την αμιλλανμεἶτα μέντοι ἔδοξεν αυτῶ ἴσους πως φυλάξαι αυτοὐς καὶ ουτω κατέπαυσε τον λόγον si asso γὰρ αὐτα, ἔφη, ὁ βίος αριστα δημιπιυργηματα ἐθ άσατο . τον σία τονυλύμπιον και Πρωτέα, πλάσται δὲ καὶ τεχνῖται του μεν Φειδίας, του δὲ η φύσις. ἀλλα νυν ἐξ ἀνθρώπων εις θεοὐλτο αγαλμα τοsτο οἰχησετα-χούμενον ἐπὶ του πυρὸς ὀρφανοὐς μὰς καταλιπόνὶ 6sτα ξὐν πολλῶ ἱδρῶτι διεξελθὼν ἐδάκρυε μάλα γελοίως καὶ τὰς τρίχας δείλλετουποφειδόμενος uni πάνυ λκεινο καὶ τέλος ἀπῆγον αὐ- τον λυζοντα εταξ-των Κυνικων τινες παραμυθουμενο-

Τ. μετὰ δὲ τοsτον αλλος εὐθῶς ἀναβαινει οὐ περιμείνας διαλυθῆναι το πλῆθος, ἀλλα ἐπ αφωνοις τοῖς προτεροις ἱεοείοις:eπένει των σπονδῶν και το μὲν πρῶτον λεπὶ πολ ἐγέλα καὶ δηλος ην νειόθεν αὐτο θων, εἶτα ηρξατο δέ πως Ἀπεὶ ὁ κατάρατος Θεαγένης τέλος των Mi μιαρωτάτων αυτολλόγων ταωρακλείτου δάκρυα ἐποιη- σατο, θῶ κατὰ το ἐναντίον ἀπὸ τοs ημοκρίτου γέλωτος ἄρξομαι, καὶ αυθις ἐγέλα ἐπὶ πο . ωστε καὶ μῶν του πολλοὐς ἐπὶ το ομοιον ἐπεσπάσατο β. εἶτα ἐπιστρέψας εαυτόν, τί γὰρ αλλο, ἔφη, ω ἄνδρες, χρη ποιεῖν cκρύοντα μὲν λω γελοίων ψησεωνήορῶντα δε ἄνδρας

γεροντας δοξαρίου καταπτύστου νεκα μονονουχὶ, κυιητῶντας εν τῶ μέσφ9ώς δὲ εἰδείητε οιόν τι το ἄγαλμαεστι το καυθησόμενον, ἀκούσατέ μου ἐξ ἀρχῆς παραφυλάξαντος την γνώμην αυτοs και τον βίον ἐπιτηρησαντος I ἔνια δὲ παρὰ τῶν πολιτων--os ἐπυνθανόμην καιο. ανάγκη ν ἀκριβῶς εἰδέναι αὐτόν s. το γὰρ της φύσεως τοsτο πλάσμα και δημιούργημα, ὁ ο Πολυκλεί-r0υ κανων, ἐπεὶ εἰς ἄνδρας τελεῖν ρξατο, ἐν Ἀρμενία

308쪽

10 ταῶτα καὶ τα τοιαυτα ἐάσειν μοι δοκῶ φώ γὸρ ἔτι πλα-o ην καὶ ουδέπω ἐντελὲς ἄγαλμα μιν - μιουργησο α δὲ τον πατέρα ἔδρασε καὶ πάνυ απσο ιαξιον γ καίτοι πάντες ἐυτε καὶ ἀκηκόατε - ἀπ-νιξετον γέροντα ου ἀνασχόμενος αυτον υπὲρ ξήκοντα ἔτη η 'γηρῶντα. εἶτα ἐπεδη - πραγμα διεβεβόητο, Πην

iἐξέμαθη ερὶ την Παλιαιστίνην τοῖς ἱερε- καὶ γραμμ' τευσιν αυτων ξυγγενόμενος/καὶ τί γάρ; ἐν βραχααομδας -τους ἀπέφηνε προφητης καὶ θιασάρχης καὶ ξ ε'γωγεῶς καὶ πάντα μόνος αὐτος ων καὶ των βίβλων τος μὲν ἐξηγεντο καὶ διεσάφει, πολλα δὲ αὐτος καὶ tris

γραφε, καὶἰς θεὸν αὐτον ἐκεῖνο πχοs-ο,eαὶ νομοθi I33 ἐχρῶντο καὶ προστάτην ἐπέγραφον λτον μέγαν γουν in i νον ἔτι σέβουσι τονανθ ρωπον τον ἐν τῆ Παλαιστίνηότε σκολοπισRIXTA, οτι καινην ταυτην τελετην εἰ γαγεν ς

τον βίον 12 τότε δη καὶ συλληφθεὶς ἐπὶ τούτεο Πρ

τευς ἐνέπεσεν εἰς το δεσμωτήριον, οπερ καὶ αυτὰ ovii κρον αὐτω αξίωμα περιεποίησε προ τον ξῆς βίον οἰτην τερατείαν καὶ δοξοκοπίαν, ων ἐρῶν μυγχανεν, is iδ' Ουν ἐδέδετο, οἱ μιστιανοὶ συμφοραν ποιούμενοι βπραγμα παντα ἐκίνουν ἐξαρπάσαι πειρωμενοι - νὰ 335 εἶτ' ἐπεὶ τοsτο ν αδύνατον, η γε αλλη θεραπεία ποσοου παρέργως, ἀλλα συν σπουδῆ ἐγίγνετο λααὶ εωθεν μεν εὐθὐς κορῶν παρὰ τω δεσμωτηρ- περιμένοντα γ'EZigχηρας τινὰς καὶ παιδία ορφανά, οἱ δὲ ἐν τέλει αττῶν

309쪽

κώ συνεκάθευδον ἔνδον μετ' αυτοὶδιαφθείροντες τους δεσμοφυλακας εἶτα δεῖπνα ποικίλα εἰσεκομίζετο καὶ λόγοι ιερο αυτῶν ἐλεγοντο, καὶ ὁ βελτιστος Περεγρῖνος - ἔτι γαρ osτο ἐκαλεῖτο - καινὰς Σωκράτης π αυτῶνώνομάζετο 13. καὶ μην κἀκ των ἐν Ἀσία πόλεων ἐστὶν 336ων ηκόν τινες των χριστιανῶν στελλόντων απὸ του κομνου, βοηθησοντες καὶ ξυναγορευσοντες καὶ παραμυθησόμενοι τον ανδρα ἀμηχανον δέ τι τὸ τάχος ἐπιδείκνυν--ται, πειδάν τι τοιουτον γένηται δημοσιον ἐν βραχεῖ γάρ, ἀφειδουσι πάντων καὶ δ καὶ τμαερεγρίν πολλα τότε κε χρηματα παρ' αυτῶν ἐπὶ προφάσει τῶν δεσμῶν καὶ πρόσοδον ου μικρὰν ταυτην ἐποιησατο - πεπείκασι γαρ αυτοὐς οἱ κακοδαίμονες τὰ μὲν ολον αθάνατοι ἔσε 337σθαι και βιώσεσθαι τον αεὶ χρόνον Iπαfra καὶ καταφρονουσι του θανάτου καὶ κόντες αυτους, επιδιδόασινοι πολλοί, πειτα δε ὁ νομοθέτην πρῶτος ἔπεισεν - τους- αδελφοι πάντες Ιεν αλληλων ἐπειδὰν παρπαραβάντες θεοὐ μεν ους Ελληνικοὐς ἀπαρνήσωνται,τον δε ἀνεσκολοπισμένον ἐκεῖνον σοφιστὴν αυτῶν προς- κυνῶσι καὶ κατὰ τους κείνου νόμους βιῶσι. καταφρο 338 vos νιν οδ απάντων ἐξ ἴσης καὶ κοινὰ γοὐνται νευτινὸς ακριβοsς πίστεως ὰ τοιαsτα παραδεξάμενοι. ην τοίνυν παρέλθη τις εἰς αυτοὐς γόης καὶ τεχνίτης ανθρω-π0ςμαὶ πράγμασι χρησθαι δυνάμενος αυτίκα μἄχα πλου- σιος ἐν βραχεῖ ἐγένετο ἰδιώται δενθοώποις Σχανων.

l . πλην ἀλλ' ο Περεγρῖνος ἀτείθη - του τότε της Συρίας αρχοντος,,ἀνδρὸς φιλοσοφία χαίροντος νος συνεὶς την ἀπόνοιαν αυτο καὶ οτι δέξαιτ αν ἀποθανεῖν, ως δοξαν ἐπὶ τούτω ἀπολίποι, ἀφῆκεν αυτὸν οὐδὲ της κο 339λήσεως sπολαβων αξιον. ὁ δὲ εἰς την οἰκείαν ἐπανελθῶν καταλαμβάνει τὸ περὶ τos πατρώου φόνου ἔτι φλεγμαῖ'

νονγαὶ πολλους τοὐς ἐπανατεινομένους την κατηγορίαν 18.

310쪽

διηρπαστο δὲ τὰ πλεῖστα των κτημάτων παρὰ τροίκω μίαν αὐτοs καὶ μόνοι πελείποντο οἱ ἀγροὶ ωον εἰς πεντεκαίδεκα τάλαντα - ην γὰρ χῶσα ουσία τριάκονri που ταλάντων ἀξία, ην ὁ γέρων κατέλιπεν οὐχ ox ut

παγγέλοιο θεαγένης ἔλεγε πεντακα χιλίων oo murat - να ουδὲ η πῶσα των Παριανῶν πόλις πέντε συν avr iv

34 τὰς γειτνιώσας παραλαμ οραθείη αν αυτοῖς ἀνθρώποις καὶ βοσκημασι καὶ τ λοιπη παρασκευῆ.λ15 aii Πινεὴ κατηγορία καὶ το ἔγκλημα θερμον ηνι καὶ ὐτειον εἰς μακρὰν ἐπαναστησεσθαί τις αυτω καὶ μάλιστα οβρμος αντος γανάκτει χρηστόν ἰς ἔφασαν οι ἰδόντες ri ροντα πεν τε osτως ἀσεβῶς ἀπολωλότα ὁ δὲ σο ρς οντος Πρωτεὐ arata ἄπαντα ταsτα ρκέψασθε οἷόν , ἐξεῶρε καὶ oπως τον κίνδυνον διέφυγε ' παρελθων 'γὸρ εἰς την ἐκκλησίαν των Παριανῶνὰ ua ς δὲ δη τρίβωνα πιναρόν nμπείχετο καὶ πήραν παρηρτ τοὶ κοὶ I'ξώλον ἐν τῆ χειρὶ ην καὶ ολως μάλα τραγικῶς ἐσκευstor f- τοιομος οὐν ἐπιφανεὶς αυτοῖς ωεῖναι ἔφη τρο v σίαν, ην ο μακαρίτης πατηρ αὐτω καταιπε, δημοσίεἰ εἶναι πῆσαν. τοὐτοἰς ηκουσεν ὁ δῆμος πένητες νορε ποι καὶ προς διανομὰς κεχηνότες ανέκραγον υ ς φιλόσοφον, να φιλόπατριν, να Θιογένους καὶ κράτη 3 1 τος ζηλωτήν.=Οἱ δὲ ἐχθροὶ ἐπεφίμωντο, αν εἴ τις si χειρπειε μεμνησθαι του φόνου, λίθοις ευθὼς ἐβάλλεro 16. ἐξηει οὐν το δευτερον πλανησόμενος, ἱκανα φο ις τους Xριστιανοῶς ἔχων έφ' ων δορυφορούμενος ἐν ἀπε σιν αφθόνοιλην. καὶ χρόνον μέν τινα οὐτως ἐβόσκεxρεἶτα παρανομησας τι καὶ ἐς ἐκείνους --φθη γάρ τι, φῆ οἶμαι, ἐσθίων των πορρητων αὐτοῖς in οὐκέτι προς ιεμένων αὐτῶνI ἀπορουμενος ἐκ παλινωδίας ετ δεῖ απαιτεῖν παρὰ της πόλεως τὰ κτηματα καὶ γραμματεῖρ' ἐπιδοὐληξίου ταsτα κομίσασθαι κελεύσαντος βασιλῆος