Luciani Samosatensis opera

311쪽

ἀλλ' ἐμμένειν εκελευσθη οἷς απαξ διων μηδενὸς καταναγκάσαντος. 17. τρίτη ἐπὶ τουτοις αποδημία εἰ --γυπτον παρὰ τον Ἀγαθόβουλον , 7ναπερ την θαυμαστηνασκησιν διησκητο , ξυρόμενος μὲν της κεφαλῆς το μισυ χριόμενος δὲ πηλατο πρόσωπον ἐν πολλ=δὲ των περιστώτων δήμωἀναφλῶν το αἰδοῖον καὶ το ἀδιάφορον δητουτο καλουμενον ἐπιδεικνυμενος εἶτα παίων καὶ παιό 342μενος νάρθηκι εἰς ας πυγὰς καὶ αλλα πολλὰ νεανικώτερα θαυματοποιῶν. 18. ἐκεῖθεν δὲ ούτω παρεσκευασμένος ἐπὶ Ιταλίαν ἔπλευσε καὶ ἀποβὰς της νεὼς εὐθυς δεομδορεῖτο πῆσι καὶ μάλιστα τω βασιλεῖ πραότατον αυτὸν καὶ μερώτατον εἰδώς, στε ἀσφαλῶς ἐτόλμα ἐκείνω γάρ, ως εἰκός, λίγον ἔμελε των βλασφημιῶν καὶ ουκήξίου την φιλοσοφίαν ὐποδυόμενόν τινα κολαζειν ἐπὶ ρήμασι και μάλιστα τέχνην τὸ λοιδορεῖσθαι πεποιημένον.

τούτω δὲ καὶ,πὸ oώτων τ της δόξης ηυξάνετο παρὰ γουν τοῖς ἰδιώταις καὶ περίβλεπτος ην ἐπὶ τῆ ἀπονοία, μεχρι δη ὁ την πόλιν ἐπιτετοαμμένος ἀνηρ σοφὸς απέπεμψεν αυτὸν ἀμέτρως Αντρυφῶντα τω πράγματι, εἰπὼν

μη δεῖσθαι την πόλιν τοιούτου φιλοσοφου. πλην ἀλλα 343 καὶ τουτο κλεινὸν αυτολκαὶ δια στόματος ην πασιν, ὁ φιλόσοφος δια την παρρησίαν και την αγαν ἐλευθερίανεξελαθείς καὶ προσήλαυνε κατὰ τουτο τω Μουσωνίωκαὶ Βίωνι καὶ πικτήτω και ει τις αλλος ἐν περιστάσει

τοιαυτη εγένετο. 19 ουτω δη ἐπὶ την Ἐλλάδα ἐλθὼν αρτι μὲν 'Hλείοις ἐλοιδορεῖτο, αρτι δὲ τους Ελληνας ἔπειθεν ἀντάοασθια πλα ' μαίοις, ἄρτι δὲ ἄνδρα παιδεία καὶ ἀξιώματι προυχοντα, διότι κα εν τοῖς ἄλλοις ευ ἐποίησε την Ἐλλάδα καὶ δωρ ἐπήγαγε πιλυλυμπία καὶ ἔπαυσε δίψει ἀπολλυμένους τους πανηγυριστάς, κακῶς ηγόρευενῶς καταθωύναντα τους Ἐλληνας, δέον τους θεατὰς τῶν

312쪽

υλυμπίων διακαρτερεῖν δ φῶντας κά νηυία γε καὶ ἀποθνησκειν πολλΟὐ αυτῶν πο σφοδρῶν των νόσων, αἰ 344 τεως διὰ το ξηρον του χωρίου ἐν πολλω τω πληθει ἐπε-πολαζον καὶ ταυτα ἔλεγε πίνων του αυτου δατος ως αμικρου κατέλευσαν αυτον ἐπιδραμόντες απαντες, τοτε

μὲν ἐπὶ τον - καταφυγὼν ὁ γενναῖος ευρε το μη πο- θανεῖν - 20 ε δὲ την εα υλυμπιάδα λόγον τινὰ διατεττάρων ἐτῶν συνθεὶς τῶν διαμέσου ἐξηνεγκε προς τ0vς

Ἐλληνας ἔκαμον υπὲρ του το δωρ παγαγόντος κοιἀπολογίαν,πὲρ της τότε φυγης.γηδη δὲ ἀμελουμενο υφ' απάντω καὶ μηροέ, ομοίως περίβλεπτος ων χωλαγαρην παντα καὶ ουδὲν ἔτι καινουργεῖν ἐδυνατο δ οτ' εκπλήξει τους ἐντυγχάνοντα it. καὶ θαυμάζειν και προς αυτον ἀποβλέπειν ποιήσει ουπερ ἐξ αρχῆς δριμυν τινοἔρωτα ἐρῶν ἐτύγχανε 'o τελευταῖον τομο τόλμημοἐβουλευσατο - περὶ της πυρῆς, καὶ διέδωκε λόγον ες

ματοποιεῖ. ως φασι, βόθρον ὀρυττων καὶ ξύλα συγκωμιιων καὶ δεινήν τινα την καρτερίαν πισχνούμεν0ς

ἐχρῆν δέ, οἶμαι, μάλιστα μὲν περιμενειν τον θάνατον καὶ μη δραπετεύειν ἐκ του βίου εἰ δὲ καὶ πάντως διεγνω-345 τό οἱ ἀπαλλάττεσθαι - πυρὶ μηδε τοῖς απὸ της τρμ'γφεια τούτοις χρῆσθαι, ἀλλ' ετερόν τινα θα -- τρόπον, μυρίων οντων, λόμενον ἀπελθεῖν εἰ δε καὶ τοπυρ ως Ηράκλειόν τι ασπάζεται, τί δή ποτε us, κατgσιγὴν ἐλόμενος ορος ευδενδρον ἐν ἐκείνωλυτον ενέπρησε μόνος ἔν τινα οἷον Θεαγένη τοὐτον Φιλοκτήτην παραλαβώνκ ὁ δὲ ἐν υλυμπία της πανηγύρεως πληθυνθσης μόνον ου ἐπὶ σκηνῆς ὀπτήσει εαυτόν Ουπιανάξιος ων ματον μακλέα, t γε χρὴ καὶ τους πατραλημε οἰτους αθέους δίκας διδόναι των τολμημάτωνλ αὶ κατα

313쪽

ου---υ ὀψὲ δρῆν αὐτο ἔοικεν - ἐχρην πάλαι εὐτον ἰου Φαλάριδος ταυρον ἐμπεσόντα την ἀξίαν ἀποτετικε/αι, ἀλλα μη ἄπαξ ιανόντα προς την φλόγα ἐν ακαοεῖ εθνάναι. καὶ γαρ αυ καὶ τόδε οἱ πολλοί μοι λεγουσιν,ος ουδεὶς ὀξυτερος αλλις θανάτου τρόπος του δι πυλός γένοn α γαρ δεῖ μόνον το στόμα. και αυτίκα τεθνάναι/22 το ινεωτοι θέαμα επινοενται, οἶμα - σεμνόν, νάερεχωρω καιόμενος ανθρωπος, ἔνθα μηδὲ θάπτειν σιον του αλλους ἀποθνήσκοντας. ἀκουετ δε οἶμαι, ως καὶ πάλαι θέλων τις ἔνδοξος γενέσθαι, ἐπεὶ κατ ἄλλον τρόπ- - εἶχεν ἐπιτυχειν τούτου, ἐνεπρησε της 3 6 μεσίας Ἀρτεμιδος τον νεώνὰ τοιομόν τι και αυτος επινοεῖκτοσουτος ἔρως της δόξης εντέτηκεν αὐτ 23. καίτοι φησὶν ὁτι περ τῶν ἀνθρώπω αυτλωψ, - διδάξειεν Vaυτοὐς θανάτου καταφρονεῖν κά ἐγκαρτερεῖν τοῖς δει--τοῖς. ἐν δὲ ηδέως αν ἐροίμην ουκ ἐκεῖνον αλλ' υμ*ς εἰ

καὶ τους κακουργους βουλοισθε αν μαθητὰς αυτο γε-τεσθαι της καρτερίας ταύτης καὶ καταφρονεῖν θανάτου καὶ καυσεως καὶ των τοιούτων δειμάτων./αλλ' oυκ αν ευοὶδ οτι βουληθείητε. πως ουν ὁ Πρωτεὐ τοsτο διακρινεῖ καὶ τους μὲν ullστους φελησει, τους δὲ πονη- ρους ου φιλοκινδυ- τέρους καὶ τολμηροτερους ἀποφανεῖ; 24. καίτοι δυνατὸν ἔστω ἐς τομο μόνους απαντ γεσθαι τ0vς προς το ἀφέλιμον ὀψομενους το πρῆγμα. υμῆς δ' 0υν αμις ερησομαι, δεξαισθ' αν του πατηας μῶν ζη- λοοπας του τοιούτου γενέσθαι χυκῶν εἴποιτε. καίτοι τί 347 τοπιγηρόμην, που μηδ' αυτῶν τις τῶν μαθητῶν αυτοs ζηλώσειεν ανναον ουν Θεαγένη τοsτο μάλιστα αἰτια- σαιτο αν τις Ἀτι ταλλα ζηλῶν τἀνδρὸς οὐχ επεται τω

Rιδασκαλφ.καὶ συνοδεύει παρὰ τον μακλεα ως φησιν, g ιοντις δυνάμενος ἐν βραχεῖ πανευδαίμων γενέσθαι πνεμπεσὼν ἐπὶ κεφαλην ἐς το πsρ Ιοὐ γαρ ἐν πήρα και

314쪽

καὶ si δια κά παντος αν εἴηψτο τέλος δὲ καὶ το κεφάλαιον χρη ζηλουν καὶ πυρὰν συνθέντα κορμῶν συκίνωνώς ἔνι μάλιστα χλωρῶν ἐναποπνιγηνα τω καπνῶ το πυργα αὐτο ου μόνον μακλέους καὶ υσκληπιου, αλλακαὶ των ἱεροσυλων κάὶ ἀνδροφόνων,--πιρῶν ἔστιν ἐκ καταδίκης αντο πάσχοντας. ωστε σμεινον - δια του καπνοὴ

ἰδιον γαρ καὶ μων μόνων αν γένοιτο. 25. αλλως τε 348 μὲν Ηρακλῆς, εἴπερ αρα αειτόλμησέ τι τοιουτον, πονόσου αὐτο ἔδρασεν ὐπο ου Κενταπείου ἀματος, ως φησιν η τραγωδία κατεσθιόμενος. ουτος δὲ τίνος αἰτίας ενεκεν ἐμβάλλει φέρων εαυτον εἰς το -ρ νη - , πως την καοτερίαν ἐπιδείξηται καθάπερ οἱ Βραχμῶνες κεινοις γαρ αὐτον ήγου Θεαγένης εἰκάζειν, ωσπερ ο- ενον

εἶναί τινας καὶ ἐν γνδοῖς μωροὐ καὶ κενοδόξους ἀνθρώπους/ομως δ' o καν ἐκείνους μιμείσθωγ ἐκεωοι γορον ἐμπηδῶσιν εἰς τοisso, ως υνησίκριτος ὁ Ἀλεξάνδρου κυβερνητης ἰδων κάλανον δόμενόν φησιν, αλλ'

ηο ἐπειδὰν νησωσι, πλησίον παραστάντες ακίνητοι ανθον ται παροπτώμενοι, εὶ ἐπιβάντες κατὰ σχημα καίοντο οὐδ οσον λόγον ἐκτρέψαντες της κατακλίσεως. ουτος ιε τί μέγα, εἰ ἐμπεσὼν τεθνηξεται συναρπασθεὶς - τοvπ 'ρός οὐκ, ἐλπίδος μη ἀναπηδησεσθαι αυτὸν κεἰ ημίφλεκτον, εἰ μη, περ φασί, μηχανησεται βαθεῖαν γε νέσθαι καὶ ἐν βόθρω την πυράν. 26. εἰσὶ δ' οῖ καὶ μετο- βάλλεσθαί φασιν αὐτον καί τινα ονείρατα διηγεῖσθαι,ώς του ιος ου ἐῶντος μιαίνειν ἱερὸν χωρίον. αλὸς θαρρείτω τούτου γε ἔνεκα ἐγὼ γαρ διομοσαίμην ν η350 μην μηδένα των θεῶν ἀγανακτησειν , εἰ Περεγρῖνος si κὰς κακῶς ἀποθάνοι οὐ μην οὐδὲ siάδιον αὐ- ετ ausi δυναι οἱ γαρ συνόντες κύνες παρορμῶσι καὶ δυνωθον σιν ελτο πυρ κά υπεκκάουσι την γνωμην οὐκ ἐῶντες

315쪽

aποδειλιῶν, ων εἰ δυο συγκατασπάσας ἐμπέσοι εἰς την πυράν τουτωμόνον χάριεν ἀν ἐργάσαιτο 27. ηκουον δὲ Q ουδὲ Πρωτευς ἔτι καλεῖσθαι ἀξιοῖ, ἀλλα Φοίνικα μετωνόμασεν λυτόν, τι καὶ φοῖνιξ το 1νδικον ορνεον ἐπιβαίνειν πυρῆς λέγεται πορρωτάτω γηρως προβεβηκως ἀλλα καὶ λογοποιεῖ καὶ χρησμους τινας διεξεισι παλαιοὐς Zή - χρεὼν εἶναι δαίμονα νυκτοφυλακα γενέσθαι -

τόνγ καὶ δῆλός ἐστι βωμῶν δη ἐπιθυμῶν καὶ χρυσους ἀναστήσεσθαι ἐλπίζωνD8. και μα - ουδὲν ἀπεικος ἐν

τοῖς πολλοῖς - Ἀ-aiτοις ευρεθήσεσθαί τινας τους καιτεταρταιων ἀπηλλάχθαι δι' αυτου φήσοντας καὶ νυκτωρεντετυχηκεναι φ δαίμονι τω νυκτοφύλακι οἱ κατάρατοι ὁ ουτοι μαθηταὶ αυτου καὶ χρηθηριον, οἶμαι, καὶ αδυτον ἐπὶ πῆ πυρα μηχανήσονται, διότι καὶ Πρωτευς ἐκεῖ ablvo ὁ Αιός, ο προπάτωρ του νόματος, μαντικος ν. μαρτυρομαι δὲ τμην και ἱερέας αυτου ἀποδειχθήσεσθαι μcστίγων καυτηρίων η τινος τοιαύτης τερατουργίας, η καὶ νὴ Βία τελετήν τινα ἐπ αὐτω στήσεσθαι νυκτέριον=καὶ δαδουχίαν ἐπὶ τῆ πυρωει Θεαγένης δὲ ἔναγχος, ῶς μοί τις των ταίρων ἀπήγγειλε. καὶ Σίβυλλαν ἔφη

προειρηκέναι περὶ τούτωw καὶ τα ἔπη γαρ ἀπεμνημόνευε αλλ οπόταν Πρωτευς Κυνικῶν ras αριστος απάντων Ζηνος ἐριγδqυπου τέμενος κάτα πυρ ανακαυσὰς

ες φλόγα πηδήσας ἔλθη ἐς μακρον πιλυμπον, δη τότε πάντας ομῶς, ο ἀρουρης καρπὸν ἔδουσι,

νυκτιπόλον τιμαν κέλομαι ηρωα μέγιστον συνθρονον Ηφαίστφ καὶ ιρακλῆr ανακτι

30 ταεια μὲν Θεαγένης Σιβυλλης ἀκηκοέναι φησίν. ἐγὼ Mad Βάκιδος αυτεχρησμον υπὲρ τούτων ἐρῶν φησὶ δὲ οδάκις ουτως σφόδρα ευ ἐπειπών,

316쪽

ἀλλ' oποταν κυνι- πολυώνυμος ἐς φλόγα πολλὴ

ος δέ κε δειλὸς ἐων φευγη Elaeus --στοιο, λάεσσιν βαλέειν τομον τάχα πάντας Aa ιους

χρυσμ σαωρονον πηρην μάλα πολλα δανειζων, ἐν καλαῖς Πάτμασιν ιχων τρὶς πέντε τάλαντα τί ἐν δοκες, αν εο αρα φαυλότερος παρον λόγος in της Σιβύλλης ἀναιν - - τοῖς θαυμαστ

γελῶν, , --α δ' οὐκ ἔλαθεν ἰαχή, τον Θεαγi ἀλλ' ς κουσε της βοῆς, κεν εὐ- καὶ ἀναβας ἐκκράγει καὶ μυρια κακα διερρει περὶ του καταβεβηκότος, ου γαρ οἶδα στις ὁ βέλτιστος ἐκεῖνος ἐκαλεkτο Ἀγῶ ιι ἀφεὶς via διαρρηγνύμενον ἀπήειν ὀψόμενος του ἀθλητήςληδη γαρ οἱ Ἐλλανοδίκαι ἐλέγοντο εἶναι ἐν τῶ - πλεθρων ταλα μέν σοι τὰ ἐν 'Hλιδι. 32. ἐπεὶ δε εἰς την υλυμπίαν ἀφικόμεθα, μεστὸς ην ὁ πισθόδομος των

κατηγορούντων Πρ-- η ἐπαινούντων την προαίρεσι i , αυτουωστε καὶ εἰς χεῖρας αυτῶν ηλθον οἱ πολλοί, αχρε δη παρελθὼν αυτὸς ο Πρωτεῶς μυρίω τω πληθε παραπεμπόμενος κατόπιν του των κηρυκων αγῶνος λόγους

354 τινὰς διεξῆλθε περὶ αωτο τον βίον τε - ἐβίω καὶ τους κινδύνους Ους εκινδύνευσε διηγοουμενος καὶ οσα πράγμα-τακνιλοσοφίας ενεκα ἡπέμεινεhὰ μεν οὐν εἰρημένα πολλαην ἐγ- δὲἈλίνων κουσα υπὸ πληθους των περιεστώτων. εἶτα φοβηθεὶς μη συντριβείην ἐν τοσαύτη τύρβηὶ,

317쪽

eαὶ πολλους τοsτο πάσχοντας ἐώρων ἀπῆλθον μα- ιαωειν φράσας θανατιῶντι σοφιστὴ τον ἐπιτάφιον os ἀρο τελευτῆς διεξιόντι M. πλην το γε τοσουτον

- ἐπιθεωπιὸ χρῆναι mo τον Ηρακλείως βεβιωκότα --. .κλείως ἀποθανε, καὶ ἀναμιχθηναι τω ἄωέρι. καὶ ' λῆσαι, ἔφη, βουλομαι τους ἀνθρώπους δείξας αὐτοῖς τρη τρόπον θανάτου καταφρονεω πάντας ουν δεῖ τοὐς ἀνθρώπους Φιλοκτήτας γενέσθαι οἱ μεν οὐν 35,sητότεροι των ανθρώπων ἐδάκρυον καὶ ἐβόων Σώζου Ἐλλησιν, οἱ δὲ ἀνδρωδέστεροι ἐκεκράγεισαν τίλει δεδογμενα, υφ' ων ὁ πρεσβυτης ου μετρίως μυρυ- θηιελπίζων πάντας δεσ2α αυτου καὶ μη προήσεσθαι si πυρί, i αλλὰ ακοντα δη καθεξειν ἐν τω βίω, το αεῖν τα δεδογμένα πάνυ ἀδόκητον αὐτω προσπεσον

rριῆν ἔτι μαλλον ἐποίησε, καίτοι δη νεκρικῶς την χρόαν οντι, καὶ νη νία καὶ υποτρεμειν, στε κατέπαυσε τον γον. 64. ἐγὼ δέ, εἰκάζεις, οἶμαι, πως ἐγέλων ουδὲ ἡ ελεεῖν αξιον ην ουτω δυσέρωτα της δόξης ανθρωπονπὲρ παντας. σοι τῆ αυτῆ ποινῆ ἐλαύνονται παρε-tέμπετο δὲ Ομως πο πολλῶν inr ἐνεφορεῖτο της δόξης ποβλεπων ἐς το πλῆθος των θαυμαζό-ων, ου εἰδῶς 356 ε ιος οτι καὶ τοῖς ἐπὶ τον σταυρον ἀπαγομένοις τυπορυ δημίου ἐχομένοις πολλwπλείους μονται 35. και δη μεν υλύμπια τέλος εἶχε κάλλιστα υλυμπίων γενό- ,εν ων εγὼ εἶδον, τετράκις δη ορῶν. ἐγὼ δὲ - ου 'g ην ευπορησα. οχηματος αμα πολλῶν ἐξιόντων - iκων ὐπελειπόμην ὁ δε ἀεὶ αναβαλλόμενος νύκτα το - ἰευταῖον προειρήκει ἐπιδείξασθαι την καsσιν; καί με ῶν ταίρων τινος παραλαβόντος/περὶ μέσας νύκτας ἐξα/-τὰς lἀφιν εὐθὐ της 'Αρπίνης ἔνθα ν η πυρά. 1ταδιοι πάντες ουτοι εἴκοσιν απλτης υλυμπίας κατὰ τον

318쪽

ἱππόδρομον απιόντων πρὸς M. καὶ ἐπεὶ τάχιστα νικωμεθα, καταλαμβάνομεν πυρὰν νενησμενην ἐν βάθει μον ἐς ueniuiae το βάθος δῶδες ησαν τὰ πολλὰ καὶ αρεβέ- ανσυ των φρυγάνων, ώς---εί τάχιστα BG ori

επειδη η σελήνη αναλλεν. - ἔδει γαρ κἀκεινην θεά--357 σθαι το κάλλιστον τουτο ἔργον - πρόεισιν ἐκεῖνος

ἐσκευασμένος ἐς το ἀεὶ τρόπον ,κά eὐν αυτω τὰ τελητων κυνῶν, καὶ μάλιστα γεννάδας ὁ ἐκ Πατρῶν δῶδα ἐχων, i οὐ φαsλος δευτεραγωνιστης' ἐδαδοφόρει δὲ καὶ ὁ Πρωτευς καὶ προσελθόντες ἄλλος ἀλλαχόθεν, νῆψαν ' το πυρ μέγιστον τε ἀπο δάδων καὶ φρυγάνων ὁ δε,

καί μοι πάνυ δη πρόσεχε τον νοῶν, ποθεμενος την πηραν. καὶ το τριβώνιον καὶ το φάκλειον ἐκεω ψόπαλον ἐστη ἐν θονρ ἐυπώσινακριβῶς. εἶτα Θει λεβανωτόν, ώς ἐπιβάλοι ἐπὶ τ πυρ, κὰδ ἀναδόντος τινος εαεμλετε καὶ εἶπεν ἐς την μεσημβρίαν αποβλέπων - καὶ γαρ

καὶ τουτο προς την τραγωδίαν ην η μεσημβρία - αι- μονες μητρῶοι καὶ πατρῶοι δέξασθε με ευμενεῖς ταυτα

εἰπὼν μηδησεν ἐς το πυρ, ου μην εωρῆτό γε, ἀλλοπεριεσχέθη πο της φλογὸς πολλῆς tasMES, 37. υθις ορῶ γελῶντά σε, ω καλὲ Κρόνιε, την καταστροφην του δράματος. ἐγὼ δὲ τους μητρωους μὲν 358 δαίμονας ἐπιβοώμενον μα τον ι ου σφόδρα aeτιώμην

οτε δὲ καὶ τους πατρωους ἐπεκαλέσατο, ἀναμνησθεὶς των περὶ του φόνου εἰρημενων ουδὲ κατεχειν δυνάμην τον γέλωτα. οἱ κυνικοὶ δε πεοιστάντες την πυραν Ου ἐδάκρυον μέν, σιωπη δε ἐνεδεικνυνδο λύπην τινὰ εἰς το πυρορῶντες, πιχρι δη ἀποπνιγεὶς π αυτοῖς, Ἀπίωμεν, φημί, ω μάταιοι ου γαρ δωτο θέαμα πτημένον γερόντιονορῶν κνίσης ἀναπιμπλαμένους πονηρῆς. η περιμενετε εστ αν γραφευς τις ἐπελθὼν ἀπεικάσηρ μῆ οῖους τους εν ω δεσμωτηρίω λαίρους τω Σωκράτει παραγράφουθ

319쪽

σινι κεινοι μὲν ουν γανάκτουν καὶ ἐλοιδοροsντό μοι ἔνιοι δὲ καὶ ἐπὶ τὰς βακτηρίας siξαν,,τα ἐπειδη πείλησα ξυναρπάσας τινὰς ἐμβαλεῖν εἷς το πυρ, ναν ποιντο et διδασκάλω, ἐπαυσαντο καὶ εἰρηνην γον. 38. ἐγὼ δὲ ἐπανιῶν ποικίλα, δεταῖρε, προς ἐμαυτὸν ἐνενόουν φιλόλεον οἷόν τί ἐστιν αναλογιζόμενος, τμόνος οὐτο 369ὁ ἔρως φυκτος καὶ τοῖς πάνυ θαυμαστοσεἶναι δοκουσιν, ου ὁπως ἐκείνω ἀνδρὶ καὶ ταλλα ἐμπλήκτως καὶ ἀπονενοημενως βεβιωκότι καὶ ου ἀναξίως του πυρόω39. εἶτα ἐνετύγχανον πολλοῖς ἀπιουσιν ἡ θεάσαιντο καὶ αυτοί φοντο γαρ τι καταληψεσθαι ζῶντα αυτόν γ καὶ γαρ καὶ τόδε τῆ προτεραία διεδέδοτο ἡ προς ἀνίσχοντατον λιον ἀσπασάμενο- ῶσπερ αμελει καὶ τους Βραχμῆνάς φασι ποιεῖ - ἐπιβήσεσθαι της πυρῆς ἀπεστρεφον

δ' ουν του πολλοὐς αυτῶν λέγων δη τετελέσθαι το ἐργον οἷ μη καὶ τουτ αυτὸ περισπουδαστον ην, καν αὐτὸν ἰδεῖν τον τόπον καί τι λείψανον καταλαμβάνειν του

πυρός. ἔνθα δή, ω λαῖρε, μυρία πράγματα εἶχον απασι διηγουμενος καὶ ἀνακρίνουσι καὶ ἀκριβῶς ἐκπυνθανομέ-ν0ις εἰ μεν ουν ἴδοιμί τινα χαρίενται ψιλλαν ἀσπερ σοὶ 360τα πραχθέντα διηγουμην, πρὸς δε τους βλὰκας καὶ πρὸς την ἀκρόασιν κεχηνότας ἐτραγωδουν τι παρ' ἐμαυτουυῶς ἐπειδη ἀνηφε μὲν η πυρά, ἐνεβαλε δὲ φέρων αυ- τον ὁ Πρ-ευς, σεισμου πρότερον μεγάλου γενομένου συν μυκηθμω της γῆς γυψ ἀναπτάμενος ἐκ μέσης της φλογὸς οἴχοιτο ἐς τὸν οὐρανὸν ἀνθρωπίνη μεγάλη τῆφMν si λέγωνέ,ἔλιπον γαν βαίνω δ' ἐς ολυμπον. id ἐκεῖ

vo μὲν ουν ἐτεθηπεσαν καὶ προσεκυνουν υποφρίττοντες

καὶ ἀνέκρινόν με λέγοντες, πότερον πρὸς ἔπι προς 3υσμὰς ἐνεχθείη ψ ἐγὼ δὲ τ ἐπελθὸν ἀπεκρινάμην αυτοῖς. 40. ἀπελθὼν δε ἐς την πανήγυριν ἐπέστην xiv πολιω ἀνδρὶ καὶ νὴ τὸν is ἀξιοπιστω τὰ πρόσωπον

320쪽

θεάσαιτο αυτὰν ἐν λευκη ἐσθητι μικρον ἔμπροσθεν κοὶ νυν ἀπολίποι περιπατο τα φαιδρον ἐν τῆ -ταφώνωστο κοτίνω τε ἐστεμμένον . εἶτ' ἐπὶ κῶσι προσεπικετονγῶπα, διομνυμενος η μην αὐτος έωρακέναι ἀναπτάμεινον ἐκ της πυρας ον θῶ μικρον ἔμπροσθεν ἀφηκα πώτεσθαι καταγελῶντα τῶν ἀνοητων est βλακικων τον τρωπον./41. ἐννόει τὰ λοιπὸν οἷα εἰκος - αυτ γενησεσθοιν ποίας μὲν ου μελίττας ἐπιστησεσθαι ἐπὶ τον τόπον, τίνας δὲ τέττιγας ου ἐπάσεσθαι, τίνας δὲ κορώνας ου ἐπι- Ἀνεσθαι καθάπερ ἐπὶ -- Ησιόδου τάφον, καὶ τα τοια- 362 εἰκόνας μὲν ναρ παρά τε πλείων αυτῶν παρά τε τῶν ab λων Ἐλληνων, οἷς καὶ ἐπεσταλκέναι ἔλεγον αυτίκα μάλοοἶδα πολλὰς ἀναστησομένας φασὶ δὲ πάσαις σχεδὀνται

ἐνδοροις πόλεσιν ἐπιστολας διαπεμ ιπιι αυτὰν δι- σας τινας καὶ παραινέσεις καὶ νόμους, καί τινας ἐπὶ τουτ' πρεσβευτὰς τῶν λαίρων ἐχειροτόνησε νεκραγγέλους οἰνερτεροδρόμους προσαγορευσας. 42. Tosτο τελος του κακοδαίμονος Πρωτέως ἐγενετο,

ανδρός, ῶς βραχεῖ λόγω περιλαβεῖν. προς ἀλήθειαν μενουδεπώποτε ἀποβλέψαντος MDοξη δὲ καὶ - πα- τῶν πολλῶν ἐπαμφ απαντα εἰπόντος ἀεὶ καὶ κράξαντος/ως

καὶ εἰς πυγαλλεσθαι, τε μηδ' ἀπολαυειν τῶν ἐπαίνωσἔμελλεν ἀναίσθητος αυτῶν γενόμενος. 43. ἔν τι σοι

προσδιηγησάμενος παυσομαι, iunς ἐπὶ πολ γελῶν

ἐκεῖνα μενσαρ πάλαι οἶσθα ευθυς κουσας μου οτε ηκον

363 ἀπο Συρίας διηγουμενο-ῶς ἀποπρωάδος συμπλευσα ιαυτῶ καὶ τήν τε αλλην την ἐν τω πλω τρυφην και τὸ μειροράκιον το ραῖον δ ἔπεισε κυνίζειν ώς ἔχοι καὶ αυτός τινα υλκιβιάδην. καὶἰς ἐπιτὰραχθ'ia μὲν της νυκτος ἐν μεσήτω Αἰγαίω γνόφου κατάβάντος καὶ κsμα παμμέγεθ