장음표시 사용
131쪽
δίκαιοι αν εὐημεν πιστευεσθαι φ' μῶ μαρτυρουντες, ως αν καὶ εἰδότες καὶ μηδεμίαν αἰτίαν του ψευδεσθαι νυν χοντες. εἰ δε δεῖ καὶ δεηθῆναι περ ανδρος μάτην πονηροὶδοκουντος καὶ ακοντος κολάζειν ναγκασμένου,εκετευομεν μὰς μεῖζοι κραγαντῖνοι Ελληνες τε οντες καὶ το ἀρχαῖον Αωριεῖς, προσέσθαι τον ανδρα φίλον εἶναιεθελοντα καὶ πολλὰ και δημοσία καὶ ἰδία καστον μῶνευ ποιησαι ρμημενον λάβετε Ουν αυτοὶ τον ταυρον καιἀνάθετε κα ευξασθε περ τε της κράγαντος καὶ πε9 20Iτου Φαλάριδος, καὶ μήτε μὰς ἀπράκτους ἀποπέμψητε uήτε κεῖνον βρίσητε μήτε τον θεον ἀποστερήσητε καλλίστου τε ἀμα και δικαιοτάτου αναθήματος.
1. υτε κραγαντίνων es ἄνδρες ελφ0ί, πρόξενος ων ουτε ἰδιόξενος αυτ is Φαλάριδος ουτ' ἄλλην χων προ αυτον λευνοίας δίαν αἰτίαν ὐμελλούσης φιλίας ελπίδα των δε πρεσβεων ἀκουσας των κόντων παρ' αυτολεπιεικῆ και 1έτρια διεξιόντων, και το ευσεβες ἄμα καὶ το κοιμὴ συμφέρον καὶ μάλιστα το ελφοῖς πρεπον προορώμενος ἀνέστην παραινέσων μῖν μήτε βρίζειν ἄνδρα δυνάστην ευσεβοὐντα μήτε ανάθημα δη τω θεῶ 202
καθωμολογημενον ἀπαλλοτριοον , και αὐτα τριων ων μεγίστων πόμνημα ει ὰεὶ γενησόμενον , τέχνης καλλίστης και πινοίας κακίστης καὶ δικαίας κολάσεως. 2. γῶμεν ουν καὶ το ενδοιάσαι μὰς λως περὶ τούτου και
ἡμῖν προθεῖναι την διάσκεψιν , ει χρὴ δέχεσθαι το ἀνάθημα η πίσω αυθις ἀποπέμπειν , ἀνόσιον ῆδη εἰναι νομίζω μῆλλον δε οὐδ' υπερβολὴν ἀσεβείας ἀπολελοιπέ-
132쪽
ναι ουδεν γὰρ αλλ et ιεροσυλία το πρῆγμά ἐστι μακρωτων αλλων χαλεπωτερα, σω του τα δη ἀνατεθέντα συλῶν το μηδε την ἀρχην τοῖς ἀνατιθέναι βουλομενοι επιτρέπειν ἀσεβεστερον 3. δεομαι δε υμῶν Αελφος καὶ αυ- τος ων καὶ το ἴσον μετέχων της τε δημοσίας ευκλείας εἰ φυλάττοιτο, καὶ της εναντίας δόξης, εἰ πιτων παρόντων προσγένοιτο μητ ἀποκλείειν το ιερὰν τοῖς εfσεβολγιμητε την πόλιν προδαπαντας ἀνθρωπους διαβάλλειν ως τα πεμπόμενα -ουε συκοφαντ0fσαν καὶ ψήφω καὶ δικαστηρίω δοκιμάζουσαν του ἀνατιθέντας ουδεὶς γαρ ἔτι ἀναθεῖναι τολμήσειεν αν εἰδὼς ου προσησόμενον τον 203 θεὸν ο τι αν η πρότερον τοῖς ελφοῖς δοκρ. 4. ὁ μενουν Πύθιος την δικαίαν δη περὶ του αναθηματος ψῆφον νεγκεw εἰ γουν ἐμίσει τον Φάλαριν η το δῶρογαυτου ἐμυσάττετο , ράδιον ν ἐν τω Dνίω μέσω καταδυ-
σα αυτὸ μετὰ της ἀγουσης ὁλκάδος, ο ὁ πολυ του ναντίον ἐν ευδία τε διαπεραιωθηναι - φασι παρέσχεν αυτοῖς καὶ σῶς ες την Κίρραν κατῆραι 5. ω καὶ θῆλονότι προσίεται την του μονάρχου et σέβειαν χρη ε καιυμὰς τα αυτὰ ἐκείνω ψηφισαμένους προσθεῖναι και τον ταυρον τουτονὶ τω αλλω κόσμω του ερο s ἐπεὶ πάντωνῶν in τοίτο ἀτοπώτατον πέμψαντά τινα μεγαλοπρεπες ουτ δῶρον θεῶ την καταδικάζουσα i εκ os εsos Uῆφον λαβεῖν και μισθὸν κομίσασθαι τῆς ευσεβείας τὰ κεκρίσθαι μηδε του ἀνατιθέναι ἄξιος. . O μεν ουν τἀνανΤία
μοι ἐγνωκώς, καθάπερ ε τοὐ κράγαντος ἄρτι καrαπεπλευκώς, σφαγάς τινας και βίας καὶ ἀρπαγας καὶ ἀπαγωγὰς τραγώδει οὐ τυράννου μόνον υ αυτόπτης γεγενῆσθαι λέγων. ν ἐσμεν οὐθ' ἄχρι os πλοίου ἀποδεδημηκότα χρη δε α μεν τοιαfr μηδε τοῖς πεπονθέναι φάσκουσι πάνυ πιστεύειν διηγουμένοις - ἄδηλον γὰρ εἰ ἀληihi λέγουσιν - οὐχ ὁπως αυτοὐς α μη πισταμεθα
133쪽
κατηγορεῖν. 7. ει δ' ουν τι καὶ πέπρακται τοιουτον εν 20 Σικελία, οὐ ου ελφοῖς ἀναγκαῖον πολυπραγμονεῖν,
ε μ αντ ιερέων δη δικασταὶ εἶναι ἀξιουμεν καί, δέονθυειν καὶ τἀλλα θεραπευειν τον θεῖν και συνανατιθέναιε πωκ'ειέ τις, σκοπουντες καθήμεθα ει τινες των περτον γόνιον δικαίως η αδίκως τυραννουνται. . και ταμεν των αλλων ἐχέτω πr βουλεται μῖν δε ἀναγκαῖον, οἶμαι τα μέτερα αυτῶν εἰδέναι, πως τε πάλαι διέκειτο καὶ Oπως νυν χει και τί ποιοίσι λώζον εσται ὁτι μεν δηεν κρημνοῖς τε οἰκοομεν αυτοὶ καὶ πέτρας γεωργοομεν, ουχυμηρον χρὴ περιμένειν δηλώσοντα μιν αλλ ορῆν πάρεστι ταὐτα καὶ σον επὶ τriori βαθεῖ λιμῶ ἀεὶ συνῆμεν αν το δε ιερον και ὁ Πύλος και το χρηστήριον κα οι θύοντες καὶ οἱ εὐσεβοῶντες αὐτα ελφῶν τα πεδία, ταὐτ η πρόσοδος εντεοθεν η εὐπορία, ἐντεῆθεν
αἱ τροφαί - χρη γαρ τἀληθῆ προς γε μῆς et του λέγειν - και το λεγόμενον πο των ποιητῶν, σπαρτα
ημῖν καὶ ἀνηροτα φύεται τα πάντα πο γεωργῶ τω θεῶ,ος ου μόνον τα παρὰ τοῖς Ἐλλησιν ἀγαθὰ γινόμενα παρέ- 205χει, ἀλλ' ει τι εν ρυ ιν η Λυδοις η Πέρσαις λυσσυρίοις η Φοίνιξιν ἰταλιώταις η Τπερβορέοις αὐτοῖς πάν-τα ες ελφοὐς ἀφικνεῖται. καὶ τα δεύτερα μετὰ τον θεονημεῖς τιμώμεθα φ απάντων καὶ εὐποροομεν καὶ δαιμονουμεW αὐτα το ἀρχαῖον ταῶτα το μέχρι νῆν, καὶ μη παυσαίμεθά γε ούτω βιοίντες. 9. μέμνηται δε υ-δεὶς πώποτε φηφον ὐπερ αναθήματος παρ' μῖν αναδοθεῖσαν οὐδε κωλυθέντα τινὰ θύειν φάνατιθέναι καιδιὰ os , οἶμαι, καὶ αυτ εις περβολὴν ηίξηται τοι ε9ὀν και περπλουτεῖ εν τοις ἀναθήμασι δεῖ τοίνυν μηδεν ω παρόντι καινοτομεῖν μηδεν μηδε παρὰ τὰ πάτρια νόμον καθιστάναι, φυλοκρινεῖν τὰ α ναθήματα και γενεαλογεῖν τὰ πεμπόμενα, θεν κα ἀφ' ὁτου και ὁποῖα.
134쪽
δεξαμενους δε πραγμόνως ἀνατιθέναι πηρετουντας ἀμφοῖν, καὶ τω θεω καὶ τοῖς ευσεβεσι. 10. δοκεῖτε δε μοι, Ἀνδρες ελφοί , αριστα βουλευεσθαι περὶ των παρόντων , εἰ λογίσωσθε πρῶτον περ οσων καὶ λίκων ἐστὶν η σκεψις, πρῶτον μεν περ του θεου καὶ του 20 ἱερου και θυσιῶν κα αναθημάτων καὶ θῶν αρχαίων καιθεσμῶν παλαιῶν και δόξης τολμαντείου. επειτα περ της πόλεως ἀλης και τῶν συμφερόντων ω τε κοινῶ μῶν και ἰδία ἐκάστω ελφῶν επὶ πῆσι δε της παρὰ πῆσιν ἀνθρώποις ευκλείας η κακοδοξίας ' τουτων γα ουκ οἶδα ει τι μεΠζον ει σωφρονειτε η ἀναγκαιότερον γησαι
11. Περὶ μεν ουν ων βουλευόμεθα, ταυτ εστιν, υΦάλαρις τύραννος ἐς ουδε ταυρος οὐτος ουδε χαλκὸς μόνον ἀλλα πάντες βασιλεῖς καὶ πάντες δυνάσται ὁσοι νυν χρῶντα τω ἱερω, καὶ χρυσος καὶ ἄργυρος και ὁσα ἄλλα τίμια πολλὰ πολλάκις ἀνατεθησόμενα τω θεω πρῶτον μεν γὰρ το κατὰ τον θεὰν ξετασθῆναι ἄξιον. 12. τίνος ουν νεκα μη ς ἀεὶ μηὁ ως παλαι τὰ περι τῶν ἀναθημάτων ποιήσομεν η τί μεμφόμενοι τοῖς παλαιοῖς εθεσι καινοτομήσομεν καὶ ο μηδε πώποτε ἀφ' υ την πόλιν
οἰκουμεν κα ὁ Πύθιος χρὰ καὶ ὁ τρίπους φθεγγεται καὶ
μασιν, ὀκνῶ μη ἀπορήσωμεν τῶν δοκιμασθησομενων
135쪽
νεσθαι καὶ περ των λων κινδυνεύειν. η τίνι βιωτόν,ει κριθήσεται του ἀνατιθέναι και ανάξιος;
1. Συ μεν ἴσως, ω φίλτατε Κέλσε, μικρόν τι τουτοκα φαυλον Oi ει το πρόσταγμα προστάττειν τον λεξάν 208δρου σοι του βωνοτειχίτου του γόητος βίον και επινοίας αυτου καὶ τολμήματα καὶ μαγγανείας ες βιβλιχνεγγ9άψαντα πέμψαν το δέ, εἴ τις ἐθελο προ τ ακριβες καστον επεξιέναι, ου μεῖόν εστιν η τὰς λεξάνδρου του Φιλίππου πράξεις ἀναγράψαι ' τοσουτος εν κακία ουτος, σος εἰς αρετὴν κεῖνος. μως δε ει μετὰ συγγνώμης ἀναγνώσεσθαι μελλοις καὶ τα ἐνδέοντα τοι ἱστορουμμνοις προσλογιεῖσθαι, ποστήσομαί σοι τον ἀθλον καὶ την Aυγε0υ βουστασίαν , εἰ καὶ μη πῆσαν, ἀλλ' ες δύναμίν γε την μαυτο ἀνακαθήρασθαι πειράσομαι, λιγους οσους των κοφίνων κφορήσας, ως ἀπ' κείνων τεκμαίροιο πόση πῆσα καιῶς αμύθητος ην η κόπρος, ν τρισχίθλιοι βόες εν πολλοῖς λεσι ποιησαι ἐδυναντο. 2. ιδοὐμαι μεν οὐν υπερ ἀμφοῖν , περ τε σολκαὶ υπερ ἐμαυτοf' os μεν, ἀξιοfντος μνήμη καὶ γραφηπαραδοθηναι ἄνδρα τρισκατάρατον εμαυτορδε, σπουδην ποιουμενου επὶ τοιαύτη ἱστορία καὶ πράξεσιν ανθρωπου, ον υ ἀναγινώσκεσθαι προς των πεπαιδευμένων ν 209αξιον, ἀλλ' εν πανδήμω τινὶ μεγίστω θεάτρω ρῆσθαι υπο πιθήκων Ἀλωπεκων σπαραττόμενον αλλ' ην τις ημῖν ταώτην ἐπιφέρη την αἰτίαν, ξομεν και αυτοὶ ες παράδειγμα τι τοιοfτον ἀνενεγκεῖν και υρριανος γαμοχου πικτήτου μαθητής, ἀνὴρ Ῥωμαίων ε τοῖς πρώτοις καὶ παιδεία παρἈλον τον βίον συγγενόμενος, ὁμοιόν
136쪽
δε πολυ μοτερου ληστου μνήμην ποιησόμεθα, σω μῆεν λαις καὶ εν ορεσιν, αλλ' εν πόλεσιν osτος ἐλη στευεν ου Μυσίαν μόνην Ουθε την Loην κατατρεχων ουδε ὀλίγα
της σίας μέρη τα ερζμότερα λεη τῶν ἀλλὰ πῆσαν ως ειπεῖν την ωμαίων ρχὴν ἐμπλήσας της λύστείας της
3. Πρότερον δέ σοι αυτον ἡπογράψω τω λόγω πρ0ς το ὁμοιότατον εἰκάσας. ῶς αν δυνωμαι, καίτοι μὴ πάνυ 2l γραφικός τις ων το γα δὴ σῶμα, να σοι καὶ τουτοδείξω, μέγας τε ν και καλὸς ἰδεῖν καὶ θεοπρεπὴς ως ἀληθῶς λευκῖς τὴν χρόαν το γένειον ου πάνυ λάσιος.
κόμην τὴν μεν ιδίαν, τὴν ὁ και π9όσθετον επικείμενος ευ μάλα εἰκασμένην και τους πολλους τι φαλλοτριαλεληθυῖαw φθαλμοὶ πολυ το γοργὸν και ἔνθεον ιεμ- φαίνοντες φωνημα di στόν τε αμα καὶ λαμπρότατον και ὁλως οὐθαμόθεν μωμητὀ ῆν ταυτά γε 4. τοιόσθε
μεν τὴν μ09φήν ἡ ψυχὴ ε και η γνώμη ἀλεξίκακε
137쪽
Πυθαγόρας io, σοφος ἀνηρ καὶ την γνώuην θεσπέσιος.
εἰ δε κατὰ τοίτονἈγεγενητο, παῖς αν ευ id ὁτι προς αυτον εἶναι ἔδοξε και προς χαρίτων μη με νομίσsi εφ' υβρει αὐτα os IIυθαγόρου λεγειν η συνάπτειν πειρώμενον αυτους προς μοιότητα των πράξεων ἀλλ' i τις
τὰ χείριστα καὶ βλασφημότατα των πι διαβολsi περὶ του
Πυθαγόρου λεγομενων , ἐς εγωγε υκ αν πεισθείην ςαληθεσιν υ γι , δμως συναγάγοι ς το αυτό, πολλοστονα μερος ἄπαντα κεῖνα γένοιτο της Ἀλεξάνδρου δεινότητος. λως γα εννόησόν μοι και τω λογισμω διατυπωσον ποικιλωτάτην τινὰ ψυχῆς κρῆσιν κ ψευδους και δόλων και ἐπιορκιῶν και κακοτεχνιῶν συγκειμένην ραδίαν, 12
τολμηράν, πα9άβολον, φιλόπονον ἐξεργάσασθαι τὰ νοηθέντα, καὶ πιθανην και ἀξιόπιστον και ποκριτικην οὐ
βελτίονος καὶ τω ἐναντιωτάτω της βουλήσεως ἐοικυιαν. ουδεις os το πρῶτον εντυχὼν ου απῆλθε δόξαν λαβὼν περ αυτομώς i η πάντων ἀνθρώπων χρηστότατος καὶ πιεικέστατος και προσέτι ἁπλοῖκώτατός τε καὶ φε- λέστατος ἐπι πῆσι ὁ τούτοις το μεγαλουργὰν προσῆν και το μηδεν μικρὸν πινοεῖν, ἀλλ' ἀεὶ τοῖς μεγίστοις
5. ειράκιον μεν ουν ἔτι ν πάνυ Δραῖον, ς ἐνην ἀπο της καλάμης τεκμαίρεσθαι καὶ ἀκούειν των διηγουμένων, ἀνέδην ἐπόρνευε καὶ συνην ἐπι μισθωτοῖς βουλομένοις. ἐν δε τοῖς ἄλλοις λαμβάνει τις αυτὸν ἐραστης γόης των μαγείας καὶ ἐπωδὰς θεσπεσίους πισχνουμέ-νων καὶ χάριτας ἐπι τοι ἐρωτικοῖς και ἐπαγωγὰς τοι 213 ἐχθροῖς και θησαυρῶν ἀναπομπὰς και κλήρων διαδοχάς. ουτος ἰδὼν ευφυῆ παῖδα και προς πηρεσίαν τῶν ἐαυτοὐπράξεων λοιμότατον ου μεῖον ἐρῶντα της κακίας της αυτ0λη αυτὸς της ῶρας της ἐκείνου, ἐξεπαίδευσέ τε αυ- τον καὶ διετέλει πουργῶ καὶ πηρέτη καὶ διακόνω χρω-
138쪽
μενος ὁ δ αυτος κεῖνος ημοσία μεν ἰατρος δῆθεν ήν,
ηπίστατο δε κατα την Θόωνος του ιγυπτίου γυναῖκα
φάρμακα πολλὰ μεν σθλὰ μεμιγμένα, πολλὰ ελυγμά
ουκέτι μικρον Ουθεν ἐπενόει, αλλὰ κοινωνησας Βυζαντίω τινὶ χρονογsάφω των καθιέντων ε τους αγῶνας. πολυ κατα9Ωτοτε9ω ζν φύσιν - Κοκκωr se δε is αι ἐπεκαλειτο - πε9ιIεσαν γοητευοντες καὶ μαγγανευοντες καὶ τους παχεις των ἀνθ9ώπ6M - ουτως γὰρ αυτοὶ τύπατρίω των μάγων φωνὴ τους πολλους νομάζουσιν αποκείροντες. εν ὁ τούτοις καὶ Mακέτιν γυναῖκα πλουσίαν. ξωρον μεν εράσμιον ὁ ἐτι ἐναι βουλομεν v. εξευμόντες επεσιτίσαντό τε τὰ ἀρκουντ παρ αυτῆς καὶηκολουθησαν κ της Βιθυνίας ες την μακεδονίαν Πελλαία ε ην κείνη πάλαι μεν ευθαίμονος χωρίου κατὰ τους των Μακεδόi ων βασιλέας, υν δε ταπεινοὐ καιολιγίστους οἰκήτορας εχοντος ' I. νταὐθα ἰδόντες δρά-2l κοντας παμμεγέθεις. μέρους πάνυ καὶ τιθασους ως καὶ et π γυνGικῶν τρεφε σηαι καὶ παιδίοις GDγκαθευδειν καὶ
πατουμένους ἀνέχεσθαι καὶ θλιβομένους μη ἀγανακτεῖν καὶ γάλα πίνειν ἀπο θηλης κατὰ ταυτὰ τοις βρεφεσι -
139쪽
θευδοντος αυτὴ τοιούτου - νοῶντα των ρπετῶν ἔντο κάλλιστον λίγων βολῶν. . καὶ κατὰ τον Θουκυδι-
δην ἄρχεται ὁ πόλεμος ἐνθένδε δη si γαρ α δυο κάκιστοι και μεγαλότολμοι καὶ προς το κακουργεῖν προχειρότατοι ς το αυτ συνελθόντες ραδίως κατενόησαν τον των ἀνθρώπων βίον πό δυεῖν τουτοιν μεγίστοιν τυραννουμενον ελπίδος και φόβου , καὶ τι ὁ τούτων ἐκατερωες δεον χρήσασθαι δυνάμενος τάχιστα πλουτήσειεν αν ἀμφοτεροι γάρ, τω τε δεδιότι καὶ τω ἐλπίζοντι, ἐώρων την πρόγνωσιν αναγκαιοτάτην τε καὶ ποθεινοτάτην ουσαν - και ελφοὐ οὐτω πάλαι πλουτῆσαι καὶ ἀοιδίμους 216 γενεσθαι καὶ Βῆλον καὶ Κλάρον καὶ Βραγχίδας των αν- θρώπων ἀει δι' ους προεῖπον τυράννους, την ελπίδα καιτον φόβον, φοιτώντων ε τα ιερὰ καὶ προμαθεῖν τα μελλοντα δεομένων και δι αυτὸ κατόμβας θυόντων και χρυσῆς πλίν υ ἀνατιθεντων. αὐτα προ αλλήλους στρέφοντες και κυκλοῶντες μαντεῖον συστήσασθαι καὶ χρηστήριον ἐβουλεύοντο εἰ γὰρ τοὐτο προχωρήσειεν αὐτοῖς, αυτίκα πλούσιοί τε και εὐδαίμονες σεσθαι λπι-ζ0ν, περ ἐπι μεῖζον η κατὰ την πρώτην προσδοκίαναπήντησεν αὐτοῖς και κρεῖττον διεφάνη της ελπίδος.
9. τοὐντεῆθεν την σκέψιν ποιοίντο, πρῶτον μεν περὶ
τ0s χωρίου, δεύτερον δε τις ταρχὴ καὶ ὁ τρόπος αν γε- νοιτο της ἐπιχειρήσεως ὁ μεν οὐ Κοκκωνὰς τὴν χαλκηδόνα δοκίμαζεν επιτήδειον εἶναι , νεμπόρων χωρίοντη τε Θράκη και η Βιθυνία πρόσοικον , οὐχ ἐκὰς οὐδετης σίας και Γαλατίας καὶ τῶν περκειμενων θνῶναπάντων ira δε Αλέξανδρος εμπαλιν τα ἐκοι προῶκρινε 217λεγων περ αληθες ην, προς τὴν τῶν τοιούτων αρχὴν και επιχείρησιν ανθρώπων δεῖν παχέων καὶ λιθίων τῶν υποδεξομένων, λυς τους Παφλαγόνας εἰναι φασκε υπεροικοὐντας το τονωβώνου τεῖχος, δεισιδαίμονας τοὐς
140쪽
πολλους καὶ πλουσίους, καὶ μόνον εἰ φανει τις αυλ την η τυμπανιστην η κυμβάλοις κροτουντα ἐπαγόμενος, κοσκίνω το του λόγου μαντευόμενος, αυτίκα μάλα πάντας κεχηνότας προ αυτὸν καὶ σπερ τινα των πουρανίων προσβλέποντας.
10. λίγης δε της περὶ τουτο στάσεως αυzOῖς γενομένης τέλος νίκησεν ὁ Ἀλέξανδρος, καὶ φικόμενοι ες την χαλκηδόνα - χρησιμον γα τι δμως η πόλις αυτοῖς εχειν ἐδοξε - του πόλλωνος εν et ἱερῶ ἀπερ ἀρχαιότατόν ἐστι τοῖς χαλκηδονίοις, κατορύττουσι δέλτους χαλκὰς λεγουσας ς αυτίκα μάλα ὁ σκληπιὰς σὐν τω πατρὶ πόλλωνι μέτεισιν ε τον Πόντον καὶ καθέξει το τουωβώνου τεῖχος αυται αἱ δέλτοι ἐξεπίτηδες ευρεθεῖσαι 2l διαφοιτησαι ραθίως τοfτον τον λόγον ε πῆσαν την Βιθυνίαν και τον Πόντον ἐποίησαν, καὶ πολὐ προ των ἀλ- λων ἐς τ0 του βώνου τεῖχος κἀκεῖνοι γα καὶ νεώναυτίκα ἐψηφίσαντο ἐγεῖραι και τους θεμελίους ὁ ἔσκαπτον. κἀνταυθα ὁ μεν Κοκκωνὰς εν χαλκηδόνι καrα- λείπεται Ῥιττούς τινας και αμφιβόλους και λοξοὐ χρ σμους συγγράφων και με ολίγον τελεύτησε τον βίον
υπ ἐχίδνης οἶμαι δηχθείς. l. προεισπέμπετα δε
υλέξανδρος κομῶν ηδ και πλοκάμους καθειμένος καιμεσόλευκον χιτῶνα πορφυρουν ἐνδεδυκὼς και μάrιον ὐπερ αυτου λευκὸν ἀναβεβλημένος ἀρπην χων κατὰ τον Περσέα, αφ' υ αυτὰν ἐγενεαλόγει πρόθεν. καὶ οἱ ὀλέθριοι ἐν εῖνοι Παφλαγόνες εἰδότες αυτολαμφοτέρους τους γονέας αφανεῖς καὶ ταπεινοὐς ἐπίστευον τῶ χρησμωλέγονTι
219 Περσείδης γενεην Φοίβω φίλος ουτος ὁρῆται δῖος λεξανδρος Ποδαλειρίου αἷμα λελογχώς. ostως ἄρα ὁ Ποδαλείριος μάχλος καὶ Di Ωικομαν ζ τηνφυσιν, ς απὸ Toίκκυς ἄχρι Παφλαγοrίας στυεσθαι ἐπι