Opera. Ex recognitione Caroli Iacobitz. [Text in Greek.]

91쪽

καθαρου καὶ διαυγοος δατος, αχρι δη επεστημεν χάσματι μεγάλω εκ ου δατος διεστῶτος γεγενημενω, καθάπερεν si si πολλάκις ορῶμεν πο σεισμῶν γενόμενα διαχωρίσματα η μεν ουν ναυς καθελόντων μῶν τα ἱστία

ου ραδίως εστη παρ λίγον ελθουσα κατενεχθῆναι. περ-

κυψαντες δε μεῖς εωρῶμεν βάθος ὁσον σταδίων χιλίων μάλα φοβερον καὶ παράδοξον εἱστηκε γαλτο δωρ σ- περ μεμερισμένον ' περιβλεποντες δε ορῶμεν κατὰ δεξιὰ

ου πάνυ πόρρωθεν γεφυραν ἐπεζευγμενην δατος συνάπτοντος α πελάγη κατὰ την ἐπιφάνειαν, ε της τέρας θαλάττης ες την ἐτέραν διαρρεοντος προσελάσαντες υνταῖς κώπαις κατ εκειν παρεδράμομεν καὶ μετὰ πολλῆς αγωνίας επεράσαμεν ουποτε προσδοκήσαντες. 44. ἐντευθεν μῆς πεδέχετο πέλαγός τε προσηνες και νῆσος ου μεγάλη, ευπρόσιτος συνοικουμένη ενωοντο δε αυτην

ἄγριοι ἄνθρωποι, Βουκέφαλοι, κέρατα ἔχοντες, οἷον παρ' μῖν τον Μινώταυρον ἀναπλάττουσιν ἀποβάντες 37 δὲ προηειμεν δρευσόμενοι και σιτία ληψόμενοι, εἴ ποθεν δυνηθείημεν ' οὐκέτι γὰρ εἴχομεν. καὶ δωρ μεν αυ- τοὐπλησίον ευρομεν, ἄλλο δε ουδεν ἐφαίνετο, πλην μυκηθμος πολῶ ου πόρρωθεν κούετο δόξαντες οὐν αγέλην εἶναι βοῶν, κατ' λίγον προχωροίντες ἐπέστημεν τοῖς ἀνθρώποις οι δε ἰδόντες ημὰς ἐδίωκον , καὶ τρεις

με των ταίρων λαμβάνουσιν, οι δε λοιποι προς την θάλατταν κατεφεύγομεν εἶτα μέντοι πάντες οπλισάμενοι - ου γὰρ δόκει μῖν τιμωρητους περιιδεῖν του φλλους - εμπίπτομεν τοῖς Βουκεφάλοις τὰ κρέα τῶν ανηθρημένων διαιρουμένοις βοήσαντες δε πάντες διώκομεν, καὶ κτείνομέν τε οσον πεντήκοντα και ζῶντας αυτῶν δυο λαμβάνομεν, και αίθις οπίσω ἀνεστρέψαμεν τους αἰχμαλωτους εχοντες. σιτίον μέντοι Ουδεν ευρομεν οι μεν ουν

ἄλλοι παρήνουν ἀποσφά1τειν του εἰλημμένους, ἐγω ε

92쪽

72 AO TRIA NOTουκ δοκιμαζον, ἀλλα δήσας ἐφυλαττον αυτούς, ἀχρι δη

άφίκοντο παρὰ των Βουκεφάλων πρεσβεις αιτο υντες επὶ λυτροις τους συνειλημμενους συνίεμεν γα αυτῶν διανευόντων καὶ γοερόν τι μυκωμένων ῶσπερ ἱκετευόντων

τὰ λύτρα δε ην τυροὶ πολλοὶ καὶ ἰχθs ξηροὶ και κρόμμl38 μυα καὶ λαφοι τετταρες, τρεῖς κάστη πόδας ἔχουσα, δύο μεν ους πισθεν, οι δε προσω εἰς να συνεπεφύκεισαν ἐπι τούτοις ἀποδόντες τους συνειλημμένους καιμίαν μεραν ἐπιμείναντες ἀνηχθημεν 45. δη δε ιχθύες

τε μῖν φαίνοντο και ορνεα παρεπετετο καὶ ἄλλ' ὁπόσαγης πλησίον ἴση σVμεῖα, προὐφαίνετο μετ ολίγον δεκα ανδρας εἰδομεν καινω τρόπω ναυτιλίας χρωμενους αὐτοι γα καὶ ναίται και νῆες σαν. λες θε ros πλουτον τρόπO υπτιοι κειμε ι επὶ του θατος ορθώσαντες τὰ αἰδοῖα - μεγάλα δε φερουσιν - εξ αυτῶν θόνην πετάσαντες και ταῖς χε9σὶ τους ποδεῶνας κατεχοντες εμπίπτοντος os ἀνεμου πλεον ἄλλοι θε μετὰ τούτους επὶ φελλῶν καθήμενοι ζεύξαντες δύο δελφινας λαυνον τε και ηνιόχου μ οιχε προῖόντες πεφεροντο τους φελλούς. ουτοι μῆς οὐτε δίκουν οὐτε φευγον, αλλ' ηλαυνον ἀδεῶς τε καὶ εἰρηνικῶς το ido ros μετερου πλοίου l39 θαυμάζοντες και πάντοθεν περισκοποὐντες. 46. σπε9ας

νων ' προσήεσαν γὰρ και δεξιο si ro και σπάζοντο πάνυ ἐταιρικῶς κεκοσμημεναι καὶ καλαὶ πῆσαι και νεάνιδες ποδήρεις τους χιτῶνας επισυρόμεναι - μεν ουν νῆσος καλεῖτο Καββαλοῆσα η ε πόλις δραμαρδία. λαβοῆσαι δ' ουν μῆς αἱ γυναικες κάστ προ λυτην ἀπῆγε καὶ ξένον ποιεῖτο εγὼ δε μικρόν ποστὰς - t γὰ χ9ηUrὰ εμαντευόμην - ἀκριβεστερόν τε περιβλέπων Os πολλῶν ανθρώπων ὀστὰ καὶ κρανία κείμενα καὶ ro μὲν βοὴ ν

93쪽

ίστάναι καὶ τους ἐταίρους συγκαλεῖν και ἐς τα πλα χ-- ρειν - δοκίμαζον προχειρισάμενος δε την μαλάχην πολλὰ ηυχόμην αυτηὶ διαφυγεῖν πιτων παρόντων κακῶν.

μετ ολίγον δε της ξενης διακονουμένης εἶδον τα σκέληου γυναικός, ἀλλ' ὀνου πλάς καὶ δη σπασάμενος το ξίφος συλλαμβάνω τε ταυτην και δήσας περὶ των λων

ἀνέκρινον η δέ, κουσα μεν. ἐπε δε μως, αυτας μεν εἶναι θαλαττίους γυναῖκας υνοσκελέας προσαγορευομένας, τροφην δε ποιεισθαι τους ἐπιδημοίντας ξένους επειδὰν γάρ, ἔτη, μεθυσωμεν αυτούς, συνευνηθεῖσαι, κοιρομωμένοις επιχειροίμεν. ἀκούσας δε ταῶτα κείνην μεν αὐτο κατέλιπον δεδεμένην, αὐτος δε ἀνελθων ἐπι τοστέγος βόων τε καὶ τους ταίρους συνεκάλουν ἐπειθε συνῆλθον, τὰ πάντα μήνυον αὐτοῖς καὶ τά τε στῆεδείκνυον καὶ ήγονἈσω προς την δεδεμένην ' η δε αυτίκαυδωρ ἐγένετο καὶ φανης ην Ομως δε το ξίφος ες το δωρ καθῆκα πειρώμενος' ὐ δε ciis α γένετο. 47. ταχέως , νεπὶ ναον κατελθόντες ἀπεπλεύσαμεν και ἐπει μέραυπηύγαζε, την πειρον ἀποβλεπόμενοι εικάζομεν ἐναιτην ἀντιπέραν η ὐφ' μῶν οικουμένη κειμένην προσροκυνησαντες δ' οὐν καὶ προσευξάμενοι περὶ τῶν μελλον- των ἐσκοποίμεν, καὶ τοι μεν ἐδόκει ἐπιβῆσι μόνον αfθις οπίσω ἀναστρέφειν , τοις δ το μεν πλοῖον αὐτο καταλιπεῖν, ἀνελθόντας δε ἐς την μεσόγαιαν πειραθηναι τῶν ἐνοικούντων ἐν οσω δε αὐτα ἐλογιζόμεθα, χειμων σφοδρος ἐπιπεσὼν καὶ προσαράξας το σκάφος τω αἰγιαλῶδιέλυσεν. μεῖς δε μόλις ἐξενηξάμεθα τὰ ὁπλα καστος καὶ εἴ τι ἄλλο οἷός τε ν άρπασάμενοι.

ῆτα μεν οὐν τὰ μέχρι της ετέρας γης συνενεχθέντα μοι ἐν τn θαλάττη καὶ παρὰ τον πλοον ἐν ταῖς νη- σοις καὶ ἐν αέρι και μετ' αὐτὰ ἐν et κήτει και ἐπειδη ἐξηλθομεν, παρά τε τοῖς ρωσι καὶ τοῖς νείροις καὶ τὰ 14 l

94쪽

τελευταῖα παρὰ τοῖς Βουκεφάλοις καὶ ταῖς υνοσκελέαις,

υνηλθε τις εἰς την ἀκρόπολιν ως ἀποκτενῶν τον τε -

νας κατέλιπε το ξίφος εν νῶ σώματι. ελθὼν ὁ τύραννος καὶ τον υἱον ἰδὼν ὁ νεκρ0ν τω set ξίφει αυτον ἀπεκτεινεν αἰτεῖ ὁ ὰνελθών καὶ του του τυράννου io γἀνελών γερας τυραννοκτόνος. 1. As τυράννους ἀποκτείνας es ἄνδρες δικασταί. μιας μερας, τ0ν μεν ηδ πα9ηβηκότα τον δε ακμαζοντα και προς tαδοχην των δικημάτων ἐτοιμότερον, κωμίαν μως ε ἀμφοτέ90ις αἰτησων δωρεὰν μόνος των πώποτε τυραννοκτόνων πληγ μια δύο πονζ00ὐ ἀποσκευασάμενος καὶ φονεύσας τον μεν παῖδα τω ξίφει τον πατερα δε si προ τον υ Oν φιλοστο9γία. O μεν si o)ραν ος ἀνθ' ων ἐποίησεν κανην μῖν δεδωκε τιμωρίαν. ζῶν μεν ον εον επιδὼν προανύμημένον παρὰ την τελευτην, τελευταῖον δε ναγκασμενος το πα9αδοξότατον. αὐτὸς αυτο γενεσθαι et sar νοκτόνος ' ὁ παι ὁ ο κε νου τεθνηκε μεν α εμου, πηρετησε δε μοι και ἀπο- 142 θανὼν προς ἄλλον φόνον ζῶν μεν συναδικῶν τω πατρί, μετὰ θάνατον ε πατροκτονησας. ως εδ si aro. 2. ζυμεν ουν τυραννίδα ὁ παυσας εἰμὶ γ καὶ το ξιτο πάντα εὐργασται, μόν , την δε τάξιν a/ήλλαξα τῶν φ - νων καὶ τον τρόπον καινοτόμησα της των πονη9ῶν τε - λευτης, τον μεῖ ἰσχυρότερον καὶ ἀμύνασiλαι Da άμε et ναυτὰς ἀνελών, τον γεροντα δε μόνω παραχωρησας τω ξίφει. I. ἐγὼ μεν si καὶ πε9trrότερόν τι επι τουτοις

95쪽

ωμην γενησεσύαί μοι παρ' μῶν καὶ δωρεὰς λήψεσθαι ισαριθμους τοι ἀνΓρημένοις, ῶς αν ο των παρόντων ἀπαλλάξας μῆς μόνον, ἀλλα και η των μελλόντων κακῶν ελπίδος, και την ἐλευθερίαν βέβαιον παρασχών, Ουδενος παραλελειμμένου κληρονόμου τῶν αδικημάτων μεταξ δε κινδυνεύω 0σαίτα κατορθώσας ἀγέραστος ἀπελθεῖν παρ' υμῶν και μόνος στέρεσθαι της παρὰ τῶν νόμων μοιβῆς, ους διεφέλαξα ὁ μεν οὐν ἀντιλέγωνουτοσὶ δοκεῖ μοι ου κηδόμενος ως φησι, τῶν κοινῶν τοὐτο ποιεῖν, ἀλλ' ἐπὶ τοῖς τετελευτηκόσι λελυπημένος

καὶ αμυνόμενος τονἈκείνοις του θανάτου αἴτιον γεγενημένον. 4. ἡμεῖς δε ἀνάσχεσθέ μου, ω ἄνδρες δικασταί, προδολίγον τὰ ναντυραννίδι καίπερ εἰδόσιν μιν ἀκρι- 143βῶς διηγ0υμένου και γὰρ το μεγεθος ἴτω μάθοιτ αντης εὐεργεσίας της μῆς, καὶ αὐτοι μὰλλον εὐφρανεῖσθε λογιζόμενοι ν ἀπηλλάγητε. ου γὰρ σπερ ἄλλοις τισὶν ηδη συνέβη πολλάκις, πλῆν και μεῖς τυραννίδα καὶ μίαν δουλείαν ὐπεμείναμεν, οὐδε ενός πηνέγκαμεν επιθυμίαν δεσπότου αλλὰ μονοι τῶν πώποτε τὰ ὁμοια δυστυχησάντων δύο ἀνθ' ενὰς τυράννους εἴχομεν καὶ προς διττὰ οι δυστυχεῖς αδικήματα διΓρούμεθα μετριώτερος δε ὁ πρεσβύτης ῆν παρὰ πολλκαι προς τὰς οργὰς πιώτερος καὶ προς τὰς κολάσεις βραδύτερος και προς τὰς πιθυμίας ἀμβλύτερος, ῶς ανήδη της λικίας το μεν σφοδρότεοον τῆς ορμῆς ἐπεχούσης τὰς δε τῶν δονῶνορ εις χαλιναγωγούσης. και πρός γε τὴν αρχὴν τῶν αδικημάτων π του παιδὸς ἄκων προῆχθαι ἐλέγετο, υπάνυ τυραννικὸς αυτὸ ων ἀλλ' εἰ κων ἐκείνω φιλότεκνος γὰρ ες ὐπερβολὴν ἐγένετο, ς εδειξε, και πάντα παις ὴν αὐτῶ καὶ ἐκείνω ἐπείθετο καὶ δίκει ὁσα κελεύοι

και ἐκόλαζεν ους προσταττοι και πάντα πηοέτει, καὶὀλως ἐτυραννεῖτο ὐπ' αυτολκαι δορυφόρος τῶν του παι-

96쪽

do επιθυμιῶν ην. i. ὁ νεανίας δε της μεν τιμης παρε- i. χωρει καθ' ηλικίαν ἐκείνω καὶ μόνου ξίστατο του της αρχῆς νόματος το δ εργον της τυραννίδος και κεφάλαιον αυτὰς ην, και το μεν πιστὸν και ἀσφαλε απαυτο παρεῖχε x δυναστεία, την δε ἀπόλαυσιν μόνος ἐκαρπουτο των δικημάτων. κεῖνος ηὐλτους δορυφόρους συνεχων, ὁ την φρουρὰν κρατυνων, ὁ τους τυραννουμένους φοβῶν, ὁ τους επιβουλευοντας εκκόπτων,εκεῖνος ὁ τους φήβους ἀνασπῶν, ὁ νυβρίζων τοῖς ά-

μοις ἐκείνω, παρθένοι ἀνήγοντο και ει τινες σφαγαὶ καὶ εἴ τινες φυγαὶ καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις και βάσανοι καὶ βρεις, πάντα αὐτα τολμήματα ην νεανικά. ὁ γέρων δε ἐκεῖνος κολουθε καὶ συνηδίκει κώ ἐπήνει μόνον τατο παιδὰς αδικήματα, και το πρῆγμα ημῖν φόρζτον καθειστήκει ' ταν γαρ α της γνώμης ἐπιθυμίαι την κ τῆς ἀρχῆς ἐξουσίαν προσλάβωσιν, ουδένα ὁμον ποιοsν

δέναι μακράν, μὰλλον δε ἀωι0ν ζ δουλείαν ἐσομένην και εὐδιαδοχῆς παραδοθησομένην τὴν πόλιν ἄλλοτε ἄλλω δεσπότη καὶ πονηρῶν κληρονόμημα γενησόμενον τον δῆμ0w ως τοῖς γε ἄλλοις ου μικρά τις ἐλπὶς αυτ q, το λογίζεσθαι και π9ος αὐτοῖς λέγειν - αλλ' ηδ παυσεται, αλλ' ηδη τεθνήξεται και μετ' λίγον λεύθεροι γε i ησόμεθα - ἐπ' κείνων δε υδεν τοι οὐτον ήλπίζετο, αλλὰ εωρῶμεν ήδη τοιμον ον της αρχῆς διάδοχον τοιγαρο ουδ' ἐπιχειρειν τις ἐτόλμα των γεννικῶν και τα αυτὰ i4 ἐμοὶ προαιμουμένων. ἀλλ' ἀπέγνωστο παντάπασιν ἡ ἐλευθερία καὶ ἄμαχος ἡ τυραννὶς ἐδόκει προς τοσούτους σμμένης τῆς πιχειμήσεως T. αλλ' i' ἐμε αὐτα ἐφόβησεν ουδε et δυσχερες τῆς πράςεως λογισάμενος ἀπώκi Ἐσαουδε προ τον κίνδυa Oν απεδειλίασα μονος δέ. μόνος προς ουτως ἰσχυρὰν καὶ πολλὴν ri ραiνίδα, μὰλλον δὲ

97쪽

μένου καὶ το μερος συντετυραννοκτονηκότος, προ οφθαλμῶν μεν την τελευτην χων, ἀλλαξόμενος δε μως την κοινην λευθερίαν της σφαγης της μῆς. εντυχὼν δε τὴπρώτ φρουρὰ καὶ τρεψάμενος ου ραδιως τους δορυφόρους καὶ τον εντυγχάνοντα κτείνων καὶ το ἀνθιστάμενον πῆν διαφθείρων επὶ το κεφάλαιον αυτο των ε9γων ιέμην,

επὶ την μόνην της τυραννίδος ἰσχρον , ἐπὶ την πόθεσιν των μετέρων συμφορῶν ' καὶ ἐπιστὰ τω της ἀκροπόλεως φρουρίω καὶ ἰδὼν γεννικῶς ἀμυνόμενον και ἀνθιστάμενον πολλοῖς τραύμασιν μως ἀπέκτεινα. . καὶ μεν τυραννὶς δη καθήρητο καὶ πέρας εἶχέ μοι το τόλμημα, και το ἀπ' κείνου πάντες με ἐλεύθεροι, λείπετο δε ὁ γέρων τι μόνος , ἄνοπλος, ἀποβεβληκὼς τους

φύλακας, ἀπολωλεκὼς τον μέγαν κεῖνον αυτου δορυφόρον ἐρημος, οὐδε γενναίας ετι χειρῖς ἄξιος ενταυθα τοίνυν προς ἐμαυτόν, ἄνδρες δικασταί, τα τοιαsτα ἐλογιζόμην πάντ' χει μοι καλῶς, πάντα πέπρακται, πάντα κατώρθωται τίνα αν ὁ περίλοιπος κολασθείη τρέ- a Mπον εμολμεν γὰρ ἀνάξιός ἐστι και η εμῆς δεξιῆς, και μάλιστα ἐπυργω λαμπρ καὶ νεανικῶ και γενναίω ἀνI- ρημένος, καταισχυνων κἀκείνην την σφαγήν ἄξιον δέ τινα δε ζητῆσαι δήμιον ἄλλον μετὰ την συμφοράν, μηδετην αυτὴν κερδαίνειν. δέτω, κολασθήτω, παρακείμενον

ἐχέτω το ξίφος τούτω τα λοιπὰ εντέλλομαι. αὐτα βουλευσάμενος αυτὸς με εκποδὼν ἀπηλλαττόμην, το δέ,δπερ εγὼ προὐμαντευσάμην, διεπράξατο και ἐτυραννοκτόνησε καὶ τέλος ἐπέθηκε τω μῶ δράματι. 9. παρειμι οὐν κομίζων ἡμῖν τὴν δημοκρατίαν και θαρρεῖν ήδη προκηρύττων ἄπασι καὶ τὴν ἐλευθερίαν ευαγγελιζόμενος ήδη οὐν απολαύετε τῶν ἔργων τῶν ἐμῶν κενὴ μέν, δορῆτρ, πονηρῶν Ἀκρόπολις, ἐπιτάττει δε ουδείς, αλλὰ και τι-

98쪽

μῶν ἐξεστι καὶ δικάζειν καὶ ἀντιλέγειν κατὰ τους νόμους, καὶ ταῆτα πάντα γεγέν αι δι με μῖν καὶ δια την τολμαν την μήν κἀκ του νος κείνου φόνου, μεθ' υουκέτι ζην πατηρ δυνατο. ξιῶ δ' υν ἐπὶ τουτοις τηνοφειλομενην δοθηναί μοι παρ μῶν δωρεάν, ου φιλοκερδης ουδε μικρολόγος τις ν ουδ επὶ μισθω την πατρίδα

ευεργετεῖν π90Γρημέν0ς, αλλὰ βεβαιωθῆναί μοι βουλό μενος τὰ κατορθώματα si θωρεὰ και η διαβληθῆναι μηδε ἄδοξον γενεσθαι την επιχείρησιν την εμῆνίγα τελῆ

καὶ γερως ἀναξίαν κεκριμένην. 10. οὐτοσι ε αντιλέγει και φησὶν ου ευλογον ποιεῖν με τιμῆσθαι θέλοντα καὶ 147 δωρεὰν λαμβάνει ου γὰρ iναι τυραννοκτόνον Ουd επεπρῆχθαί μοί τι κατὰ τον νόμον, ἀλλ' ἐνδειν τι τω εργωτω μῶ 00ς ἀπαίτησιν της δωρεὰς πυνπάνομαι τοίνυναυτου τι λοιπον απαιτεῖς παρ' μῶν ου ἐβουλήθην; ου ἀνῆλθον ου ἐφόνευσα ου ηλευθέρωσα μη τις επιτάττει μή τις κελεύει μη τις απειλε δεσπότης μητίς με των κακούργων διέφυγεν ου ῶν λοις. αλλὰ

πάντα εἰρήνης μεστὰ καὶ πάντες oi νόμοι καὶ λευθερίαο αφὴς και δημοκρατία βέβαιος καὶ γάμοι ἀνύβριστοι και

παῖδες ἀδεεῖς και παρθένοι ασφαλείς κα ἐορτάζουσα την κοινὴν ευτυχίαν ἡ πόλις. τίς ουν ὁ τούτων πάντων αἴτιος τίς ὁ κεῖνα μεν παύσας, τὰ δε παρεσχημένος ει γάρ τίς ἐστι προ μοὐ τιμῆσθαι δίκαιος παραχωρῶ του γέρως ἐξίσταμαι της δωρεὰς ε δε μόνος εγὼ πάντα διε

ζων, δι' αλλήλων τιμωρούμενος τί μου διαβάλλεις τακατορθώματα τί δαὶ ἀχάριστο et πρός με τον δῆμον ποιεῖς εἶναι 11. D γὰ αὐτὰ et ἐφόνευσας τον s9αννοπι ὁ δε νόμος τυραννοκτόνω δίδωσι ζν δωρεάν. υιαφέρει δέ, εἰπέ μοι, τί η υτον ἀνελεῖν η Os θανάτου παρασχεῖὶ την αἰτίαν εγὼ μεν γὰρ υδεν οἶμαι αλλὰ τοὐτο

99쪽

των , την των δεινῶν ἀπαλλαγήν. τοίτ' ἐτίμησε, τουταξιον αμοιβῆς πελαβεν, περ υκ αν εἰποις μοδι με γεγενῆσθαι. ει α εφόνευσα δι' ον κεῖνος ζην υκ εδυ- νατο, αυτος εῖργασμαι την σφαγήν. μος ὁ φόνος, η χειρομεκείνου μη τοίνυν ακριβολογου τι περὶ του τρόπου της τελευτῆς μηδε ξεταζε πως ἀπέθανεν, αλλ' εἰ μηκέτ' ἐστίν, εὐδι με το μηκετ' ἐναι χει επεὶ κἀκεῖνο προσεξετάσειν μοι δοκεῖς καὶ συκοφαντήσειν του ευεργετας,

εἴ τις μη ξίφει, αλλὰ λίθω η υλω Ἀλλω τω τρόπω

ἀπεκτεινε τί δαί, εὐλιμ εξεπολίόρκησα τον τυραννον την ανάγκην της τελευτῆς παρεχων, ἀπητειναν καὶ τότε παρ' εμο αὐτόχειρα την σφαγήν, ἐνδεῖν ελεγες μ0 τι προς τον νόμον, καὶ ταῶτα, χαλεπωτερον του κακούργου πεφονευμενου δν μόνον ξεταζε, τοίτο απαιτει 1 9 τοίτο πολυπραγμόνει, τίς των πονηρῶν λείπεται. τίς

ἐλπὶς του φόβου τί πόμνημα τῶν συμφορῶν ειδεκαθαρὰ πάντα και εἰρηνικά, συκοφαντοίντός ἐστι τωτ9όπω τῶν πεπραγμενων χρώμενον ἀποστερεῖν θέλειν την ἐπὶ τοῖς πεπονημενοι δωρεάν. 12. γὼ και τοίτο μέμνημαι διηγορευμένον εν τοῖς νόμοις, κτὸς εἰ μη διατην πολλὴν δουλείαν πιλελησμαι τῶν εν αὐτοῖς εἰρημένων, αἰτίας θανάτου ἐναι διττάς, εἴ τις αυτὰς ἀπεκτεινεν η εἴ τις ταυτὰς με ἀπεκτεινε μηδε I χειρὶ εδρασετὀ εργον ήνάγκασε δε και παρεσχεν ἀφορμὴν οὐ φόνου 150τα ἴσα καὶ τοsτον ἀξιοῖ ὁ νόμος αυτὸν ἀντικολάζεσθαι, μάλα δικαίως και γὰρ ἡβούλετο οὐ πεπραγμένου l σον γίγνεσθαι τὸ τῆς αιτίας και περιττὴ λοιπὰ ὴ ξετασις τοὐτρόπου τῆς σφαγῆς εἰτατον μεν ουτως ἀποκτείναντα κολάζειν ως ἀνδροφόνον δικαιοῖς κα ουδαμῶς ἀφεῖσθαι θέλεις, τον δε κατὰ τὸν αυτὸν τούτω τρόπον ευ πεποιηκότα την πόλιν ου τῶν ομοίων ἀξιώσεις τοῖς ευεργέταις;

100쪽

13 ουδε γαρ κεῖνο αν ἔχοις λεγειν, ὼς εγωμεν απλῶς αυτ επραξα, κολουθησε δε τι τελο αλλως χρηστον ἐμουμη θελησαντος τί γαρ τι ἐδεδίειν του σχυροτέρου πεφονευμενου; τί ὁ κατελιπον το ξίφος εν ὴ σφαγγὶ είμη πάντως το ἐσόμενον αυτ προεμαντευόμην ἐκτο είμη τουτο φής, ου τύραννος ο τεθνεὼς ν ουδε ταη- την εἶχε την προσηγορίαν, ουδε δωρεὰς επ αυτω πολλάς. 151 εἰ ἀποθάνοι, δίως αν μεῖς ἐδώκατε. ἀλλ' υκ αν ει -

ποις εἶτα του τυράννου πεφονευμένου τήτην αἰτίαν παρασχόντι της σφαγῆς ου ἀποδώσεις την δωρεάν; λτης

πολυπραγμοσυνης μέλει ὁ σοι, πῶς ἀπέθανεν, ἀπολαυοντι της ἐλευθερίας η τον την δημοκρατίαν ἀποδεδωκότα περιττότερόν τι προσαπαιτεις καίτοι O γε νόμος, ῶς φής, το κεφάλαιον ἐξετάζει των πεπραγμένων, τὰ διαμέσου ὁ πάντα se και et κετι πολυπραγμονεῖ. τί γάρ; ουχι καὶ ἐξελάσας τις τυραννον is τιμην ἐλαβε τυραννοκτόνου και μάλα δικαίως ἐλευθερίαν γαρ κἀκεῖνος ἀντὶ δουλείας παρέσχηται το δε υπ' ἐμου γεγενημένονου φυγὴ ουδε δευτέρας ἐπαναστασεως ἐλπίς, αλλὰ παντελης καθαίρεσις και πανωλεθρία παντος του γένους καιριζόθεν το δεινὰν ἀπαν ἐκκεκομμένον. 14. καί μοι προς θεῶν δη ἀπ αρχῆς ἐς τέλος, εἰ δοκεῖ, πάντα ἐξετάσατε,

152 i τι τῶν προς τον νόμον παραλέλειπται και εἰ ἐνδεῖ τι των προσεῖναι φειλόντων τυραννοκτόνω πρῶτα μεν δηγνώμην προυπάρχειν χρὴ καὶ γενναίαν καὶ φιλόπολιν

καὶ προ τῶν κοινῶν κο/θυνευειν ἐθέλουσαν καὶ τω οἰκείω θανάτω TVν τῶν πολλῶ et σωτηρίαν νησομένην. 9 ουν προς οὐτο ἐνεδέησα, ἐμαλακίσθην η προὶ diis εi ός τινα τῶν διὰ μέσου κινδύνων ἀπώκνησα ουπιαν ι ποις μένετοίνυν ἐπι Oh του τι μόr o καὶ νόμιζε του θελῆσαι μόνον και του βουλεύσασθαι ταυτα, εἰ καὶ, χρηστὸν ἀποβεβηκει, ε γε της γνώμης αυτῆς καταστάντα με γερας