장음표시 사용
101쪽
της Ἀθηνας τὰ ἀγάλματα λέγουα δὲ οἱ Πελληνεῖς Hαδυτον, ω νῶς - σειν ἐς βάθος της γης, εἶναι δὲ εὐώδωσον -- ἡ- που ἀνάλματος ροβά-φ, καὶ πιναέρα ἐκ του αδμου νότιόω τε εἶναι καὶδ αυτ τω ἐλέφαντι ἐπιτηδειον Ῥῶρ- τον ναον της Ἀθηνῶς ἐστὶν aαλσος περιωκοδομημένον τείχει Σωτείρας ἐπίκλησιν υρ-
102쪽
τέμιδος, καὶ μνυουσιν ἐπὶ μεγίστοις αυτήν Ἀσοδός τε5- πλὴν τοῖς ἱερευσιν, αλλω γε οὐδενὶ ἔστιν ἀνθ ρωπων.
ἱερεῖς δὲ ανδρες των ἐπιχωρίων εἰσὶ κατὰ δόξαν γένους μάλιστα αἱρούμενοι. οὐδὲ ἄλσους της Σωτείρας ἱερδν
ἀπαντικρὐώιονυσου Λαμπτῆρός ἐστιν ἐπίκλησιν τούτωκά Λαμπτήρια ορτὴν αγουσι, καὶ δεδάς τε ἐς τωίερον κομίζουσιν ἐν νυκτί, καὶ οἴνου κρατῆρας ίστῶσιν ανὰ 4 την πόλιν π αν. Ἐστι καὶ 'Aπόλλωνος Θεοξενίου Πελ- λην-σιν ἱερόν, το δ αγαλμα χαλκου πεποίηται κώαγῶνα ἐπιτελοῶσι Θεοξενια φ Ἀπόλλωνι, τιθέντες ἀργύριον αθλα της νίκης, καὶ ανδρες αγωνίζονται των ἐπιχωρίων Πλησίον δὲ του Ἀπόλλωνος ναός ἐστιν Ἀρτέμιδος τοξευούσης δὲ η θεὸς παρέχεται σχῆμα. κοδόμηται δε καὶ ἐλυτρον κρήνης ἐν τῆ αγορῆ, καὶ λουτρά ἐστιν
τοῖς το δωρ το ἐκ του θεos, ἐπεί τοι πίνων πηγαί σφισιν υπὸ την πόλιν εἰσὶν υ πολλαί -το δὲ χωρίον ἔνθα
5 αἱ πηγαί, Γλυκείας ὀνομάζουσι. I. Γυμνάσιον δὲ ἀρχαῖον ἐς ἐφήβων μι ιστα ἀνεῖται μελέτην οὐδὲ ἐς τὴν πολιτείαν ἐγγραφῆναι πρότερον καθέστηκεν οὐδενὶ πρὶν αι ἐφηβεύσωσιν ' ταμα ἀνὴρ Πελληνεῶς στηκε μόμαχος ὁ Θρέωνος, ἀνελόμενος παγκρατίου νίκας, τηνμενυλυμπίασι, τρεῖς δ' - μίων καὶ Νεμέα δύο καὶ αὐτοs καὶ εἰκόνας ποιήσαντες οἱ Πελληνεῖς την μὲν ἐς υλυμπίαν ἀνέθεσαν την δὲ ἐν φ γυμνασίω, λίθου ταὐὐτην καὶ ου χαλκοs. λέγεται δὲ καὶ ως Κορινθίου συν- στῶτος πολέμου Πελληνεῶσιν ἀποκτείνειεν ὁ Πρόμαχος
πλείστους των ἀντιτεταγμένων λέγεται δὲ καὶ ως Πουλυδάμαντος του Σκοτουσσαίου κρατήσειεν ἐνυλυμπία
τον δὲ Πουλυδάμαντα δεύτερα τότε ἐς τον ἀγῶνα ἀφῖχθαι τον υλυμπικὸν παρὰ βασιλέως του Περσῶν ἀνασωθέντα οἴκαδε Θεσσαλοὶ δὲ ἡσσηθῆναι Πουλυδάμαντα οὐχ ὁμω
103쪽
Mγουντες παρέχονται καναλλα ἐς πίστιν καὶ ἐλεγεῖον ἐπὶ - Πουλυδάμαντι
ues, ra τροφὲ Πουλυδάμαντος ἀνικάτου Σκοτοεσσα.
Πελληνεῖς δ' οὐν Πρόμαχον τὰ μάλιστα αγουσιν ενα - Τχαίρωνα δὲ δυο ἀνελόμενον πάλης νίκας ' καὶ ἐν υλω πίε τέσσαρας ουδὲ ἀρχην ε λουσιν ονομάζειν οτι κατ λυσε πολιτείαν, ἐμοὶ δοκεον, την ἐν Πελλήνη δῶρον ἐπιφθονωτατον παρὰ Mλεξάνδρου τοὐ Φ-ππου λαβών, τύραννος πατρίδος τῆς αυτου καταστῆναι. Ἐστι δὲ καὶ 8αιειμίας Πελλημευσιν ἱερόν τοὐτο ἐν μοίρα τῆς πόλεως τῆ ἐλάσσονί ἐστιν ἱδρυμένον. . ο δὲ ονομαζόμενον Ποσείδιον τα μὲν ἀρχαιότερα ν δῆμος, ἔρημον δὲ ἐφ μῶν ἔστι μὲν δη το Ποσείδιον τουτο,πλτο γυμνάσιον, διαμεμένηκε δὲ καὶ ἐς τόδε ἐτι αὐτω Ποσειδῶνος
Πελλήνης δὲ ὁσον στάδια εξηκοντα απέχει το -- sσαιον, ἱερὸν σημητρος Μυσίας. δρώσασθαι δὲ αυτὸ Μυσιόν φασιν ανδρα Ἀργεῖον Ἀδεξατο δὲ οἴκω σήμ τρα καὶ ὁ Μύσιος λόγω ab ργείων ἔστι δὲ αλσος ἐν ῬΜυσαίω, δένδρα ομοίως τα πάντα, καὶ ὐδωρ αφθονονανεισιν ἐκ πηγῶν αγουσι δὲ καὶ εορτην τῆ Θήμητρι ἐνταυθα ημερῶν ἐπτε τρίτη δὲ ημέρα τῆς εορτῆς περία-10σιν οἱ ἄνδρες ἐκ os ἱερου, καταλειπόμεναι δὲ αἱ γυνακες δρῶσιν ἐν τῆ νυκτὶ ὁπόσα νόμος ἐστὶν αὐταῖς ἀπελαυνονται δὲ Ουνο ανδρες μόνον ἀλλα καὶ τῶν κυνῶντο αρρεν ἐς δὲ την ἐπιοsσαν ἀφικομένων ἐς το δερδν τῶν ἀνδρῶν, αἱ γυναῖκές τε ἐς αυτους καὶ ἀνὰ μέρος ἐς τὰς γυναῖκας οἱ ανδρες γέλωτί τε ἐς ἀλληλους χρῶνται καὶ σκώμμασιν. . 'Aπωτέρω δὲ Ου κολῶ ἀπὸ τοs Μυ-II σαίου ἱερόν ἐστιν Ἀσκληπιos καλουμενο- ρος, iaἰάματα ἀνθρώποις παρὰ os θεολγίνεται. δωρ δὲ καὶ ἐνταsθα ἀνέδην ἐστί, καὶ ἐπὶ τῆ μεγίστη τῶν πηγῶν os
104쪽
υσκληπιιου - αγαλμα χρηνται. ποταμοὶ δὲ ἐκ τῶν ὀρ- κατερχονται τῶν υπὲρ την Πελλήνην, στρὸς μὲν γεωμκαλοέμωνος κριός θειν δὲ αὐτὸν τοπινομα - μανος 12 ιου κριος 3ὲ καὶ ἄλλος ἀτόμανται στοταμός, δς αρω- μενος ἐκ Σιπυλου του o νους ἐς τον προ- κάτεισι --θότι δὲ Πελληνευσιν ἔροι της χώρως προς Σικυωνίους597 εἰσί, κατα τομο ποταμός σφισι Σωθας, ἐσχατος ποταμῶν τῶν χαῖκῶν, ἐς την Σικυωνία, ἐκδω- Φέ
Ι. Ἀρκάδων δὲ - προς της Ἀργείας εγεῶταί τε598
ἐχουσι καὶ Μαντινεῖς νέμονται δὲ Ουτοί τε καὶ το ἄλλο Ἀρκαδικὸν, μωόγαιον της Πελοπονωησου. K-νθιοι γαρ οἰκ-σιν ἐῶ - ωθῶ πρῶτοι Κορινθίοις δὲ ταπρος θαλάσσης εἰσὶν 'Eπιδαύριοι γείτονες - τὰ δὲ ἐς ' μδαυρον καὶ ροιζηνά τε και ' μιμα ὁ κόλπος ἐστὶν ὁ 'Αργολικος καὶ δεκεκι λάσσια της Ἀργείας ταώτης ει ἔχονται της χώρας Λακεδαιμονίων περίοικοι, τομοις δὲ ομορος η Μεσσηνία καταβαίνει γαρ μέχρι θαλάσσης ἐς 2 Μοθώνην οὐ Πυλον καὶ ἐπὶ Κυπαρισσιάς. τα δὲ προς Λεχαίου κοριωθέοις Σικυώνιοι προσοικοῶσιν ἔσχατοι ταυτη μοίφας της Ἀργολίδος μετα δὲ Σικυῶνα 'ria ιτο ἐντευθέν ωιν οἱ παρὰ τον αἰγιαλὸν οἰκosντες - δὲ ετερον Πελοποννήσου πέρας το ἀπαντικρὰ τῶν Μινάδων οἰκ-σιν Ηλεῖοι της δὲ γης της Ηλείας καταμπυλυμπίαν καὶ του Ἀλφειοὐ τὰς ἐκβολὰς προς την --σηνίαν εἰσὶν δρω, τα δὲ προ υχα - μαίων εἰσὶν
105쪽
ομοροι τούτων τῶν κατεαεγμένων καθηκόντων δε εο - 3λασσαν, Ἀρκάδες τα ἐντὸς οἰκουσιν ἀποκλειόμθνοι - λώσσης πανταχόθεν ' θεν - κιὰ 'υμηρος ἀφικέσθαι φησὶν ἐς 'οίαν πω Ἀγαμέμνονος πλεκα εἰληφότας κάὶ ova ναυ ὶν οἰκείας.
I. Φασὶ δὲ Ἀρκάδες ώς Πελασγος γένοιτο ἐν τῆ 4599ταὐτη πρῶτος εἰκὁς δὲ ἔχει του λόγου κάναλλους ὁμουτω Πελασγω μηδὲ αυτὸν Πελασγόν γενέσθαι μόνον ποίων γαρ αν καὶ ηρχεν ὁ Πελασγὸς ἀνθρωπων μεγέθει μεντοι καὶ κατα ἀλκην καὶ κάλλος προειχεν ὁ Πελασγός, καὶ γνώμην ἡπὲρ του αλλους ην, κάὶ τούτων ενεκα αἱρε- φναί μοι δοκεῖ βασιλεύειν, αυτῶν πεποίηται δὲ καιυσίω τοιάδε χυτόν υντίθεον δε Πελασγὸν ἐνέφικόμοισιν ὁρεσσιγαῖα μέλαιν' ἀνέδωκεν, ἴνα θνητων γένος εἴ Πελασγὰς δὲ βασιλεύσας osτο μὲν ποιησασθαι καλύβας 5 ἐκενόησεν, ώς - φνοῶν τε καὶ Γεσθαι τους ἀνθρώπους, μηδὲ υπὸ του καύματος ταλαιπωρεω ' τουτο δὲ τους χιτῶνας τους ἐκ τῶν δερμάτων τῶν υῶν, οἷς καὶ νυν περί
τε υβοιαν ἔτι χρῶνται κά ἐν τῆ Φωκίδι ὁπόσοι βίου σπανίζουσιν, οὐτός ἐστιν ὁ ἐξευρών. καὶ δη καὶ τῶν φύλ- λων τα ἔτι χλωρὰ καὶ κόας τε και ρίζας οὐδὲ ἐδωδίμους, ἀλλὰ καὶ oλεθρίους ἐνίας σιτουμένους του ἀνθρώπους τούτων μὲν ἔπαυσεν ὁ Πελασγός ὁ δὲ τον καρπὸν τῶν si δρυῶν οὐτι που πασῶν, ἀλλα τὰ βαλάνους της φηγουτροφην διε εν εἶναι. παρέμεινέ τε ἐνίοις ἐς τοσοsτο ἀπδ Πελασγοστουτου η δίαιτα, ῶς καὶ την Πυθίαν, ηνίκα Λακεδαιμονίοις γῆς τῆς Ἀρκάδων ἀπηγόρευεν απτεσθαι,
Πολλοὶ ἐνωρκωδίη βαλανηφάγοι ἄνδρες ἐασιν,
οἶδ' ἀποκωλύσουσιν ἐγὼ δέ τοι ου τι μεγαίρω.
106쪽
76 APRA AI KAΠελασγοὐδὲ βασιλεύοντος γενέσθαι καὶ τῆ χώρα Πελα
. n. Λυκάων δὲ Ο Πελασγου τοσάδε ευρεν η ὁ πατήρω ο σοφώτερα Λυκόσουράν τε γαρ πόλιν μισεν εν πορει φ Λυκαίφ, καὶ Θια. μασε Λυκαῖον, καναγῶνα ἔθηκε Λυκαια. οὐχὶ δὲ τ παρ θηναίοις Παναθήναια τεθῆναι πρότερα αποφαίνομαν τούτω γαρ τ αγῶνι 'Aθήναια νομα ην, Παναθήναια δὲ κληθῆναί φασιν ἐπὶ Θησεως, οτι ἡπο 'AM 3ναίων ἐτεθη συνειλεγμένων ἐς μίαν ναπάντων πόλιν. δὲ ἀγων ὁ υλυμπικός, ἐπανάγουσι γαρ δ' αὐτον ἐς τα ἀνωτέρω του ἀνθρώπων γένους, μόνον καὶ ista αὐτόθε παλαῖσαι λέγοντες, καὶ ως κου- ρητες δράμοιεν πρῶτοι, τούτων νεκα ἐκτος ἔστω μοι του παρόντος λόγου Θοκῶ δὲ ἔγωγε πικροπι λιπιαναφ βασιλεύσαντι Ἀθηναίων καὶ Λυκάονι εἶναι τηνδευτήν,3 σοφία δὲ Ουνομοί σφὰς ἐς το θεῖον χρήσασθαι ὁ μὲν γαρ ία τε νόμασεν Υπατον πρῶτος, καὶ oπόσα ἔχει ψυχήν, τούτων μὲν ξίωσεν οὐδὲν θυσαι, πέμματα ἐπιχωρια ἐπὶ του βωμos καθήγισεν α πελάνους καλουσιν ἔτι καὶ - ημὰς -ηναῖος Λυκάων δὲ ἐπι τον βωμον του Λυκαίου Esιὸς βρέφος νεγκεν ἀνθρώπου, καὶ ἔθυσετο βρέφος, καὶ ἔσπεισεν ἐπὶ του βωμου το αἷμα. καὶ αυτὸν αυτίκα ἐπὶ τῆ θυσία γενέσθαι λύκον φασὶν ἀντὶ 4 ἀνθρώπου. καὶ ἐμέ γε ὁ λόγος ουτος πείθει, λέγεται δὲ υπλυρκάδων ἐκ παλαιοί, καὶ το εἰκὸς αυτω πρόσεστιν. οἱ γαρ δη τότε ανθρωποι ξένοι και μοτράπεζοι θεοῖς - σαν υπὸ δικαιοσύνης καὶ ευσεβείας, καί σφισιν ἐναργῶς ἀπήντα παρὰ των θεῶν τιμή τε ιυσιν ἀγαθοῖς καὶ ἀδικήσασιν σαύτως ἡ οργή, ἐπεί τοι καὶ θεοὶ τότε ἐγίνοντο ἐξ ἀνθρώπων, οῖ γέρα καὶ ἐς τόδε ἔτι ἔχουσιν, ως 'Αρισταῖος καὶ Βριτόμαρτις Ἀρητικὴ καὶ μακλῆς ὁ ωλκμήνης καὶ Ἀμφιάραος ὁ 'Οrκλέους, ἐκ δ αυτοῖς MI
107쪽
LIBER VIII. 77Πολυδεύκης τε καὶ Κάστωρ. ούτω πείθοιτο αν τις καὶ bΛυκάονα θηρίον καὶ την Ταντάλου Νιόβην γενεσθαι λίθον ἐπ' ἐμοὐδε κακία α δ ἐει πλεῖστον ηυξετο καὶ γῆν τε ἐπενέμετο πῆσαν καὶ πόλεις πάσας, οὐτε θεὸς ἐγίνετο οὐδεὶς , ἐξ ανθρώπου, πλην σον λόγ καὶ κολακεία προς Ο ὐπερέχον, καὶ ἀδίκους το μήνιμα το ἐκ των θεῶν - τε καὶ πελθωσιν ἐνθενδε ἀπόκειται. 3 - δὲ τ παντὶ αἰῶνι πολλὰ μὰν πάλαι συμβάντα, ταχδε καὶ ἔτι γινόμενα πιστα εἶναι πεποιηκασιν ἐς τους πολλους οἱ τοῖς ἀληθέσιν ἐποικοδομο τες ἐψευσμένα. λθουσι γὰρ δη ς Λυκάονος υστερον αε τις ἐξ ἀνθρω- κου λέκος γίνοιτο ἐπὶ τη θυσία του Λυκαίου Λιός, --νοιτο δὲ Ου ἐς απαντα τον βωπι πότε δὲ εἴη λύκος, εἰ μὲν κρεῶν ἀπόσχοιτο ἀνθρωπίνων ὐστερον ἔτει δεκάτωφα is αυτὸν αὐθις ανθρωπον ἐκ λύκου γίνεσθαι, γευσάμενον δὲ ἐς ἀεὶ μένειν θηρίον Σὸσαύτως δὲ καὶ ι Πων λέγουσιν ἐν Σιπύλφ τω ρει θέρους ωρα κλαίειν. ηδη δε καὶ αλλα ηκουσα, τοῖς γρυψὶ στίγματα οποῖα καὶ ταῖς παρδάλεσιν εἶναι , καὶ ως οἱ Τρίτωνες ἀνθρωπου φωνη φθέγγοιντο ' οἱ δὲ καὶ φυσῶν διακόχλου τετρυπη-μενης φασὶν αυτούς. 'Oπόσοι δὲ μυθολογήμασιν ἀκούοντες δονται πεφύκασι καὶ αυτοί τι ἐπιτερατευεσθαι καὶούτω τοῖς ἀληθέσιν ἐλυμηναντο συγκεραννύντες αυτ.. ἐψευσμένοις. III. Τρίτη δὲ στερον γενεὰ μετὰ Πελασγὸν ἐς τε πόλεων καὶ ἐς ἀνθρωπων πλῆθος ἐπέδωκεν η χώρα Νύκτιμος μενσαρ πρεσβυτατός τε ν καὶ εἶχε το παν κράτος οἱ δὲ αλλοι παῖδες του Λυκάονος πόλεις ἐνταsθα ἔκτιζον ἔνθα λάστω μάλιστα ην κατὰ γνώμην Πάλλας μὲν καὶ
'ορεσθεῶς καὶ Φίγαλος Παλλάντιον, υρεσθεὼς δὲ υρεσθάσιον, Φιγαλίαν δὲ οἰκίζει Φίγαλος Παλλαντίου μὲν 2602 δη καὶ Στησίχορος ο Ἱμεραῖος ἐν Γηρυονηίδι ἐποιήσατο
108쪽
χώρα τὰ ὀνομα ἔσχεν ἀπὸ Οἰνώτρου βασιλεύοντος Οὐτος ἐκ τηε Ἐλλάδος ἐς ἀποικίαν στόλος πρῶτος ἐστάλη Ἀ- μυουμενν δὲ ἐς το ἀκριβέστατον ουδὲ ἐκ των βαρβά-
110쪽
αποικισμναι λέγουσιν σοι περὶ το αντρον ἐν Φρet πίετο καλουμενον Στευνος καὶ Πεγκαλαν ποταμον οἰ-sσιν.
'Ἀφείδας δὲ Τεγέαν καὶ την προσεχῆ ταώτης ἔλαχεν iaxosτωδὲ καὶ ποιηταὶ καλουσιν Ἀφειδάντειον κληρον την Tεγέαν. 3. πλατος δε ἔσχε το ορος την Κυλλήνην, ἔτι τότε ουσαν ἀνώνυμον χρόνωδὲ ὐστερ-γετήκησεν ὁ
Ἐλατος ἐς την νυν καλουμένην Φωκίδα, καὶ τοι τε Φω- κεὐσιν μυνεν πο Φλεγυῶν πολεμ πιεζομένοις καὶ
Ἐλατείας πόλεως ἐγένετο οἰκιστης. Παδα δὲ 'Aζῆν μὲν 605 κλείτορα, φείδαντι δὲ Ἀλεον, Ἐλάτωδε φασιν εἶναι, πέντε, Αἴπυτον Περέα Κυλλῆνα, σχυν Στέμφηλον.ὐραὶ δὲ Ῥωνι - ωρκάδος τελευτησαντι - λα μέρη πρῶ- τοπι εἰ μὲν καὶ αλλα, υκ οἶδα, ἱπποδρομίας δειτέθη. Κλείτωρ μὲν δη ὁ Αωνος ἐν Λυκοσώρα τε κει, καὶ ηντων βασιλέων δυνατώτατος, καὶ Κλείτορα κισεν αφλαυτοὐ πόλιν υλεος δὲ εἶχε την πατρωαν ληξιν υπο δερλάτου των παίδων κυλληνην το ορος καλουσιν απὸ
Κυλλῆνος, καὶ απὸ Στυμφήλου πηγή τε ὀνομάζεται, καὶ πόλις Στυμφηλος ἐπὶ τῆ πηγη τα δε - τον θάνατον Ισχυος τοὐπιάτου πρότερον ἔτι ἐν τῆ συγγραφῆ τῆ Ἀργολίδι ἐδήλωσα παῖδα δὲ Περεῖ αρρενα μέν φασιν ουδένα, μιαραν δὲ γενέσθαι θυγατέρα ταυτην γυναῖκα ἔσχεω υτόλυκος, οἰκῶν μὲν ἐν τ ορε τρο Παρνασφ, λεγόμενος δὲ Ἐρμου παῖς εἶναι, Θαιδαλίωνος δὲωντ-αληθεῖ λόγφ. 4. Κλείτορι δε μυωνος ου γενομένων παίδων, ἐς Αἴπυτον Ἐλάτου περιεχώρησεν Ἀρκάδων βασιλεία. τον δὲ Αἴπυτον ἐξελθόντα ἐς γραν θηρίων μὲν ων ἀλκφωτέρων ουδέν, σηψ δὲ Ου προωόμενον ἀποκτίνυσι τὸν δὲ οφιν τουτον καὶ αυτός ποτε εἶδον κατὰ ἔχιν ἐστὶ τὸν μικρότατον, τέφρα ἐμφερής, στίγμασιν υσυνεχέσι πεποικιλμένος κεφαλὴ δέ ἐστιν αυτω πλατεῖα