Pausaniae Descriptio Graeciae

221쪽

LIBER IX. 191 δων μὲν μομαζόμενον, μαντευεσθαι δε τὰς νυμφας oἀρχαι- αυτόθι ἔχει λόγος. IV. Πλαταιευσι δὲ - ηνῆς ἐπίκλησιν Ἀρείας ἐστὶν ἱερόν -κοδομή-δε ἀπο λαφύρων, της μάχης σφίσιν 'AMqναῖοι της Μαραθῶνι απένειμαν Ἀρεν δη παλμα ξόανόν ἐστιν ἐπίχρυσον, πρόσωπον δέ οἱ καὶ χεῖρες ἄκραι καὶ πόδες λίθου του Πεντελησίου εἰσί. μέγεθος μὲν ου πολλδη τι ἀποδεῖ τῆς ἐν ἀκροπόλει χαλκῆς, νκαὶ αὐτην - ναῖοι του Μαραθῶνι ἀπαρχην αγῶνος ἀνέθηκαν Φειδίας δὲ καὶ Πλαταιεsσιν ν ὁ της 'Aθη- νας το αγαλμα ποιήσας Γραφαὶ δέ εἰσιν ἐν et ναφ2Πολυγνώτου μὲν 'Οδυσσεὐ τοὐς μνηστηρας ηδ κατειργασμένος, υνασία δὲ Ἀδράστου καὶ Αργειων ἐπὶ Θήβας η προτέρα στρατεία. αυται μὲν δη εἰσιν ἐπὶ του προναου των τοίχων αἱ γραφαί, κεῖται δὲ του αγάλματος προς τοῖς ποσὶν εἰκών 'Αριμνηστου ὁ δὲ ρίμνηστος ἔν τε τη προς Μαρδόνιον μάχη καὶ ἔτι πρότερον ἐς Μαραθῶνα Πλαταιεῶσιν ηγήσατο. I. Ἐστι δὲ καὶ Λημητρος ἐπίκλησιν Ἐλευσινίας 3 ἱερον ἐν Πλαταιαῖς καὶ Ληλου μνημα των δὲ ηγεμόνων p Βοιωτοὐς ἐς Ποίαν γαγον, μόνος ἀνέστρεψεν οἴκαδε ουτος ο Ληrτος. ην δὲ κρηνην την Γαργαφίαν Μαρδόνιος καὶχ ιππος συνέχεεν η Περσῶν, τι δελ- ληνων στράτευμα το ἀντικαθήμενόν σφισιν ἀπ αὐτης ἐπὶνεε στερον μέντοι το ἴδω ανεσώσαντο οἱ Πλα-

3. ' Πλαταίας δὲ χῶσιν ἐς Θήβας ποταμός ἐστιν ε'Ωερόη ' θυγατέρα δὲ εἶναι την 'nερόην του σωποs λέγουσι. πρὶν δὲ η διαβηναι - σωπόν, παρ αυτὸ

το4εsμα αποτραπεῖσιν ἐς τα κάτω καὶ προελθοωιν σον τεσσαράκοντα στάδια ἔστιν ἐρείπια Σκώλου Θήμητρος

δὲ καὶ Κόρης ἐν τοῖς ἐρειπωις ου ἐξειργασμένος ὁ ναός,

222쪽

I92 BOIΩΤΙΚΑ ημίσεα δὲ καὶ ταῖς θεαῖς ἐστὶ τα γάλματα ἀποκρίνει δὲ καὶ νυν ἔτι ἀπὸ της Θηβαίων την Πλαηαιίδα ὁ

V. 'ν δὲ την Θηβαῖδα οἰκῆσαι πρῶτον λέγουσιν 719Ἐκτηνας, βασιλεα δὲ εἶναι των ' μνων ανδρα αυτόχθοναιγυγον καὶ ἀπο τούτου τοῖς πολλοῖς των ποιητῶν ἐπίκλησις - τας Θηβας ἐστὶν Ωνοιαι καὶ το λους μὲν ἀπολωθαι λοιμώδει νω φασίν, ἐσοικμασθαι δὲ μετα Ους Ἐκτηνας ἐς την χώραν Ἀωτας καὶ Ῥονας, Βοιωτια, ἐμοὶ δοκεω γενη καὶ - ἐπηλυδων ανθρω- πων Κάδμου δὲ καὶ της Φοινίκων στρατιας ἐπε- σης si νικηθέντες οἱ is παντες ἐς την νύκτα την ἐπερχομένην ἐκδιδράσκουσι, τους δὲ 'Λονας ο Κάδμος

γενομένους ἱκέτας καταμεῖναι καὶ ἀναμιχθῆναι τοῖς Φοί-2νιξιν ωσε. Tor μὲν ουν Αοσι κατα κώμας ἔτι σαναί-ἰκησεις Κάδμος δὲ την πόλιν την καλουμένην ἔτι καὶ ἐς μῆς Καδμείαν κισεν αὐξηθείσης δὲ υστεροντης πόλεως, οὐτήτην Καδμείαν ἀκρόπολιν συνέβη των κάτω γενέσθαι Θηβῶν Κάδμφ δὲ γάμος τε ἐπιφανης υπηρξεν, εἰ δη θυγατέρα Ἀφροδίτης καὶ Αρεως κατὰ λόγον τον Ἐλληνων ἔσχε και αἱ θυγατέρες εἰληφασιν αὐτμφημην, Σεμέλη μὲν τεκεῖν ἐκ Λως, γνῶ δὲ θεῶν εἶναι τῶν θαλασσίων. καὶ μὲν δη Κάδμου μέγιστον μετά γε αυτον Κάδμον δύναντο οἱ Σπαρτοί, θόνιος καὶ Υπερήνωρ καὶ Πέλωρος καὶ Ουμως ' Ἐχίονα δε ως προέχοντα κατ' ἀνδραγαθίαν γαμβρον ξίωσεν ὁ Κάδμου

ποιησασθαι τους δὲ ανδρας τούτους, ου γάρ τι δυνάμην ἐς αυτοὐς παρευρεῖν ἔπομαι φ μώθφ Σπαρτους δια τον τρόπον οντινα ἐγένοντο ονομασθηναι Κάδμου

δὲ ἐς Ἱλλυριοὐ καὶ γλλυριῶν ἐς τοὐς καλουμένους Ηροχελέας μετοικησαντος, Πολύδωρος ὁ Κάδμου την ἀρχην ἔσχε. I. Πενθευς δὲ λ χίονος ἴσχυε μὲν καὶ αὐτος

223쪽

LIBER IX. 193720 κατὰ γένους αξίωμα καὶ φιλία του βασιλέως, ων δὲ ἐς τα λοιπὰ υβριστης καὶ ἀσεβης Θωνύσου δίκην ἔσχεν κτου θεου Πολυδώρου δὲ ην Λάβδακος ἔμελλε δε ἄρα

αυτόν, ως οἱ παρίστατο η τελευτη, παῖδα ἔτι ἀπολείψειν, καὶ ἐπιτρέπει τον τε υἱον καὶ την ἀρχην Νυκτεῖ.

N δὲ ἐφεξης μοι του λόγου προεδήλωσεν η Σικυωνία aσυγγραφή του τε Νυκτέως τον θάνατον οντινα γένοιτο

τρόπον, καὶἰς ἐς Λυκον ἀδελφον Νυκτέως η τε ἐπιμε- λεια του παιδος περιηλθε καὶ η Θηβαίων δυναστεία. Λύκος δε παρεδωκε μὲν αυξηθέντι Λαβδάκετην ἀρχην γενομένης δὲ Ου μετὰ πολυ καὶ τούτω της τελευτῆς, ὁ δὲ ἐπετρόπευσε, αυθις Λάων Λαβδάκου παῖδα.3 Λύκου δὲ ἐπιτροπεύοντος δεύτερον κατίασιν A 6φίων καὶ Ζῆθος δύναμιν ἀγείραντες. καὶ Aiso μὲν υπεκκλέπτουσιν οἷς ην ἐπιμελὲς μη γενέσθαι το Κάδμου γένος ἐς τους ἔπειτα ἀνώνυμον, Λύκου δὲ οἱ της υντι πη παῖδες τῆ μάχη κρατουσιν. ς δὲ ἐβασίλευσαν την πόλιν την κάτω προσψασαν τῆ Καδμεί καὶ Θηβας ονομα ἔθεντο κατὰ συγγένειαν την Θηβης. μαρτυρεῖ δε 7 μοι Φλόγ καὶχμηρος ἐν νυδυσσεία οῖ πρῶτοι Θηβης εδος ἔκτασαν πταπύλοιο πύργωσάν τ , ἐπεὶ ου μὲν ἀπύργωτόν γ' ἐδύναντοναιέμεν εὐρύχορον Θήβην, κρατερώ περ ἐόντε. 4. χτι δὲ Ἀμφίων ηδε καὶ το τεῖχος ἐξειργάζετο προς την λύραν, οὐδένα ἐποιήσατο λόγον ἐν τοῖς ἔπεσι δόξανδε ἔσχεν Ἀμφίων ἐπὶ μουσικὴ την τε άρμονίαν την Λυδῶν κατὰ κηδος το αντάλου παρ αυτῶν μαθών, καὶ 721 χορδὰς ἐπὶ τέσσαρσι ταῖς πρότερον τρεῖς ἀνευρων. χἡ δὲ τὰ ἔπη τὰ ἐς Ευρώπην ποιησας φησὶν Ἀμφίονα χρήσασθαι λύρε πρῶτον Ἐρμου διδάξαντος. πεποίηκε δὲ καὶ λίθων καὶ θηρίων ' οτι καὶ ταλα δων γε Μυρώδὲ Βυζαντία ποιήσασα ἔπη και ἐλεγεῖα Ἐρμη βωμόν --

PAUSAN. s. 13

224쪽

σιν ἱδρυσασθαι πρῶτον 'μφίονα καὶ ἐκ τούτω λυραν παρ' αυτου λαβεῖν λεγεται δὲ καὶ ως ἐν διδου δίκην δίδωσιν Ἀμφίων--ἐς Λητὼ καὶ τους παῖδας καὶ αυτος s ἀπέρριψε κατὰ δὲ τη τιμωρίαν το υμφίονος ἔστι ποιήσεως Μινυάδος, ἔχει δὲ ἐς Ἀμφίονα κοινῶς κά - τον Θρψκα Θάμυριν. 5. Ως δὲ τον οἶκον τον Ἀμφίονος καὶ Ζηθου τον μὲν η νόσος φλορμωδης ηρημωσε, θω

δὲ του παῖδα απέκτεινεν η τεκουσα κατὰ δη τινα μαρτίαν, ἐτεθωήκει δὲ υπο λύπης καὶ αὐτος ora' ς, ουτω-ων ἐπὶ βασιλεία κατάγουσιν οἱ Θηβαῖοι. io Λαω δὲ βασιλεύοντι καὶ γυναῖκα ἔχοντι Τοκάστην μάντευμα λθεν ἐκ Λελφῶν ἐκ του παιδός οἱ την τελε- την, εἰ τεκοι τινὰ Ιοκάστη, νενη σεσθαι καὶ ο μὲν ἐπὶ

τούτω του Οἰδίποδα ἐκτίθησιν ὁ δὲ καὶ τον πατέρα αποκτενεῖν ἔμελλεν, ώς ηυξήθη, καὶ την μητέρα ἔγημε. παῖδας δὲ ἐξ αυτης οὐδοκῶ οἱ γενέσθαι, μάρτυρι υμη - ρω χρωμενος ος ἐποίησεν νωδυ-είρ, 11 Μητέρα δ' Οἰδιποδαο ἴδον καλην μικάστην,

η μέγα ἔργον ἐρεξεν ἀιδρείρονι νόοιο γημαμένη - υἱεῖ δ ον πατέρ ἐξεναρα-

γημεν αφαρ δ' ανάπυστα θεοὶ θέσαν ανθρώποισι. ς - ἐποίησαν ανάπυστα αφαρ, εἰ δη τέσσαρες αγοκάστης ἐγένονe παῖδες τ' Οἰδίποδι ἐν ρυγανείας722δε της Υπέρφαντος ἐγεγοτεσαν δηλοῖ δὲ καὶ ὁ τα ἔπη ποιησας, Οἰδιποδια νομάζουσι καὶ 'Oνασίας Πλαταιασει ἔγραψε κατηφῆ τη- ρυγάνειαν ἐπὶ τῆ μάχη 12 των παίδων ε Πολυνείκης δὲ περιόντος is καὶ α χοντος Οἰδίποδος πεξῆλθεν ἐκ Θηβῶν δέει μη τελεσθειεν ἐπὶ σφίσιν αἱ καταραι - πατρος ἀφικόμενος δὲ ἐς Αργος και γατέρα δράστου λαβων κατῆλθεν - ηβας μετάπεμπτος πο μεοκλέους μετὰ την τελε- την Οἰδίποδος κατελθὼν δὲ ἐς διαφορὰν προήχθη φ

225쪽

LIBER IX. 95Ἐτεοκλεῖ, καὶ ουτω τὸ δε-:ερον ἔφυγε δεηθεὶς δὲ 'Aδράστου δουναί οἱ δυναμιν τηρο em ουσαν, την τε στρατιαν ἀπόλλυσι καὶ προς τον Ἐτεοκλέα αυτος μον μαχεῖ κατὰ πρόκλησιν. καὶ οἱ μὲν μονομαχουντες ἀπο- 3-ησκοχψιν, ἐς δὲ Λαοδάμαντα τον Ἐτεοκλέους κα - κουσης της βασιλείας Κρέων ο Μενοικέως ἐδυνάστευεν ἐπιτροπευων τον παῖδα. 7. - δὲ Λαοδάμαντος ηυξημένου καὶ ἔχοντος την αρχήν, δεύτερον τότε αγουσι την στρατιὰν ἐπὶ τας Θήβας αντεστρατοπεδευμένωω δὲ καὶ των Θηβαίων περὶ Γλισαωτα, ως ἐς χεῖρας συνῆλθον, Αἰγιαλέα μὲν ον υδράστου Λαοδάμας ἀποκτίννυσι, κρατησάντων δὲ τη μάχη των Ἀργείων Λαοδάμας συν τοῖς ἐθέλουσιν πεσθαι Θηβαίων πο την ἐπιουσαν

νύκτα απεχώρησεν ἐς γλλυριούς. - δὲ Θήβας ελόντες l4-ο υργεῖοι παραδιδόασι ΘερσάνδρωΠολυνείκους παιδί. Ως δὲ τοτ ῶν Ἀγαμέμνονι ἐς Ποίαν στρατεύουσιν διαμαρτία του πλου γίνεται καὶ ἡ πληγὴ περὶ Μυσίαν, ἐνταυθα καὶ τον Θέρσανδρον κατέλαβεν αποθανεῖν υπο Τηλέφου μάλιστα κλλήνων ἀγαθον γενόμενον ἐν τῆ μάχη, καί οἱ το μνημα ἐς Καῖκου πεδίον ἐλαύνοντί Tra ἐστιν ἐν Ἐλαία πόλει, λίθος ὁ ἐν μυπαίθρφ της αγορὰς καὶ ἐναγίζειν οἱ ἐπιχώριοί φασιν αυτ' 8. Τελευ-lbτήσαντος δὲ Θερσάνδρου καὶ δεύτερα ἐπί τε Ἀλέξανδρον καὶ ἐς Ἱλι- ἀθροιζομένου στόλου Πηνέλεων αρχονταεῖλοντο rara ουκ ἐν λικία πω Τισαμενος ν ο Θερσάνδρου. Πηνέλεω δὲ αποθανόντος πω ρυπύλου του 'λέφου ισαμενὸν βασιλέα ψουνται, θερσάνδρου τε οντα καὶ Θημωνάσσης της Ἀμφιαραου. ων δὲ Ἐρινύων των Λαιου καὶ Οἰδίποδος Τισαμεν μὲν ου ἐγένετο μήνιμα, υτεσίωνι δὲ τ Τισαμενου, στε καὶ παρὰ τους Θωριέας μετήκησε του θεου χρήσαντος. υ- 16 τεσίωνος δὲ απελθόντος , υτ βασιλέα Ποντο αμα- 13

226쪽

σίχθονα υφέλτου του Πηνέλεω τούτου δὲ ην του --μασίχθονος Πτολεμαῖος, του δὲ πάνθυς, ονυνδρόπομπος μονομαχήσαντά οἱ δόλω και ου συν φ δικα- κτείνει το δὲ ἐντευθεν δια πλειόνων πολιτευεσθαι μηδεα ἀνδρος ένος ηρτησθαι τα πάντα αμεινον ἐφαίνετο τοῖς Θηβαίοις. VI. ων δέ σφισιν ἐν ἀγῶσι πολεμου γενομένωνευτυχημάτων και, ετερως τοσάδε φανερώτατα ονταευρισκον ἐκρατήθησαν υπλυ ναίων μάχη Πλαταιευ-- σιν ἀμυνάντων, τε σφας ἐπέλαβεν υπὲρ - ορων πολεμησαι τῆς χώρας προσέπταισαν δὲ καὶ δεύτερον - - ναιοις ἀντιταξάμενοι περὶ Πλάταιαν, νίκα δοκουσιν τελεσθαι τα βασιλεως κέρξου προ των Ἐλληνικῶν. ης δὲ αἰτίας ταύτης δημοσια σφωιν ου μέτεστιν οτι ἐν ταῖς Θηβαις λιγαρχια καὶ ουχνη πάτριος πολιτεία τηνικαυτα

ἴσχυεν εἰ γουν Πεισιστράτου τυραννουντος ἔτι η των

παίδων Αθηνησιν αφίκετο ἐπὶ την Ἐλλάδα ὁ βάρβαρος,

ουκ ἔστιν οπως ου καὶ Ἀθηναίους κατέλαβεν αν ἔγκλη- 3μα μηδισμου. στερον μέντοι και Θηβαίοις νίκη κατ' 724 Ἀθηναίων ἐπὶ Ληλίω τω Ἀναγραίων ἐγένετο, καὶ --ποκράτης τε Ουρίφρονος, στρατηγῶν Ἀθηναίοις, καὶ της αλλης στρατιας το πολυ ἔπεσε Λακεδαιμονίοις δὲ παραυτίκα μὲν πελθόντος του Μηδου καὶ χρι του Πελοποννησίων προς υ ναίους πολέμου τα ἐκ Θηβῶν εἶχεν επιτηδείως - διαπολεμηθέντος δὲ του πολέμου καιώ ναίοις καταλυθέντος του ναυτικου με ου πολυ Θηβαῖοι μετὰ Κορινθίων ἐς τὸν προς Λακεδαιμονίους πολεμον προηχθησαν Κρατηθέντες δὲ μάχη περὶ Κόρινθόν τε καὶ ἐν Κορωνεία, νικῶσιν αυθις ἐν Λεύκτροις ἐπιφανεστάτην νίκην, πόσας γενομένας Ἐλλησιν ἐσμεν κατὰ Ἐλλήνωw καὶ δεκαδαρχίας τε ας Λακεδαιμόνιοι κατέστησαν ἐν ταῖς πόλεσιν ἔπαυσαν, καὶ αρμοστὰς τους

227쪽

LIBER IX. 197

Σπαρτιάτας εκβάλλουσιν. 'Τστερον δὲ καὶ τον Φωκικον πόλεμον, ονομαζόμενον δε υπο Ἐλληνων ἱερόν, συνεχῶς δέκα ἔτεσιν ἐπολέμησαν. a. ψηται δε μοι καὶ bis mi Ἀτθίδι συγγραφῆ το ἐν δαιρωνεία σφάλμα συμφοραν γενέσθαι τοῖς πῶσιν Ἐλλησι Θηβαίους δὲ καὶες πλέον κατέλαβεν, οἷς γε καὶ ἐσηχ ἐς την πόλιν φρουρά. Φιλίππου δὲ ἀποθανόντος καὶ ἐς Ἀλέξανδρονηκούσης της Μακεδόνων αρχῆς, Θηβαίοις ἐπῆλθεν ἐξελεῖν την φρουράν ποιησασι δε ταsτα προεσημαινεν αυ-

τίκα ὁ θεος τον ἐπιόντα λεθρον, καί σφισιν ἐν Λημη--τρος ἱερεΘεσμοφόρου σημεῖα ἐγένετο ἐναντία η προτου ργου του ἐν Λεύκτροις τότε μὲν γαρ του ἱεροs6 τὰς θύρας ἡφάσματι αράχναι λευκφ, καταχε την 'Aλεξάνδρου καὶ Μακεδόνων ἔφοδον μελανι ἐξύφηναν. λέγεται δὲ καὶ θηναίοις υσαι τέφραν ὁ θεος ἐνιαυτῶπρότερον πρὶν η τὸν πόλεμον - ἐπαχθέντα ὁπο Σύλλατα μεγάλα σφίσιν ἐνεγκεῖν παθηματα. VII. Tότε δὲ τους Θηβαίους γενομένους ναστάτους υπὸ Ἀλεξάνδρου καὶ διαπεσόντας ἐς θηνας στερον Κάσσανδρος ὁ Ἀντιπάτρου κατηγαγεν. ἐς δὲ των θηβῶν τον οἰκισμὸν προθυμότατοι μὲν ἐγένοντο Ἀθηναῖοι,725 συνεπελάβοντο δε καὶ Μεσσηνιοι καὶ Ἀρκάδων οἱ Μεγάλην πόλιν χοντες. Aοκεῖ δέ μοι τας Θηβας οἰκί- 2σαι Κάσσανδρος κατα ἔχθος λεξάνδρου μάλιστα ἐπεξῆλθε δὲ καὶ τον πάντα οἶκον Ἀλεξάνδρου φθείρων, o υλυμπιάδα γε παρέβαλε καταλεῶσαι τοῖς ἐπ αυτην Μακεδόνων παρωξυσμένοις, καὶ τους παῖδας Ἀλεξάνδρου , τόν τε ἐκ Βαρσίνης φακλέα, καὶ λέξανδροντον ἐκ Ῥωξάνης ἀπέκτεινεν υπὸ φαρμάκων. Oυ μηνοὐδὲ αυτὸς χαίρων τὸν βίον κατέστρεψεν ἐπλήσθη γαρυδέρω, καὶ απ αυτο ζωντι ἐγένοντο υλαί. I. πῶν 3δέ οι παίδων Φίλιππον μὲν τὸν πρεσβύτατον, ς μετ'

228쪽

ου πολυ παρελοσε την ἀρχην, ἀπήγαγεν ὁπολαβουσα νόσος φθινώδης, υντίπατροος δὲ Ο με ἐκεῖνον Θεσσαλονίκην την μητέρα ἀποκτίννυσι, Φιλίππου τε Ουσαν του Ἀμύντου καὶ Νικα ιπόλι ς' απέ-εινε δὲ χλεξάν--δρμνεμειν πλέον εὐνοίας αἰτιασάμενος υ δὲ Ἀλέξανδρο ην νεώτατος των Κασσάνδρου παίδων ἐπαγαγόμενος δὲ Θημητριον τον Ἀντιγόνου καθεῖλε μὲν δι' ἐκείμνου καὶ ἐτιμωρησατο τον ἀδελφον υντίπατρον, ἀνεφάνη μέντοι φονέα αευρηκὼς εαυτ καὶ ου σύμμαχον Κασσάνδρφ μὲν στις δη θεῶν την δίκην ἔμελλεν αποδώσειν 4. Θηβαίοις δὲ ἐπὶ μὲν Κασσάνδρου πας - χαῖος περίβολος ανφκίσθη, ἔδει δὲ αρα καὶ ἐστερον --κῶν σφας μεγάλων γεύσασθαι Μιθριδάτη γαρ καταστάντι ἐς τον προς Ῥωμαίους πόλεμον προσεχωρησαν Θηβαῖοι κατ' αλλο, ἐμοὶ δοκεῖν, ουδέν , του δὲ υ ναίων δήμου φιλία Σύλλα δὲ ἐσβαλόντος ἐς την Βοιωτίαν δεῖμα ἔσχε του θηβαίους, καὶ ἐγνωσιμάχησάν τε αὐτίκα καὶ ἐτράποντο αυθις ἐς την Ῥωμαίων φιλίαν.

βαλλας δὲ ἐς αυτοὐς ἐχρητο μως φ υμω, καὶ αλλατε ἐξεῶρεν ἐπὶ λύμη των Θηβαίων, καὶ την μίσειαναπετέμετο αυτῶν της χώρας κατὰ πρόφασιν τοιαύτην. ηνίκα ρχετο του προς Μιθριδάτην πολέμου χρημάτων ἐσπάνιζε συνέλεξεν οὐν ἔκ τε υλυμπίας αναθήματα 72Bκαὶ τα ἐξ 'Eπιδαύρου και τα ἐκ Θελφῶν, πόσα πελ 6 ποντο οἱ Φωκεῖς. αὐτα με δη διένειμε τε στρατι*, τοῖς θεοῖς δὲ ἀντέδωκεν ἀντὶ των χρημάτων γης την ἡμίσειαν της θημιδος 'ν μὲν δη αφαίρετον χώραν υστερον Ῥωμαίων tάριτι ἀνεσώσαντο οἱ Θηβαῖοι, τα δὲ αλλα

ἐς το ασθενέστατον απ' ἐκείνου προήχθησαν καί σφισιν ἡ μὲν κάτω πόλις πασα ἔρημος ην ἐπ ἐμολπλην ἱερά, την δὲ ἀκρόπολιν οἰκοsσι Θήβας καὶ ου Καδμείαν

καλουμένην.

229쪽

LIBER IX. 199 VIII. λαβεβήκότι δε δη τον 'Aσωπον καὶ τῆς πόλεως δέκα μάλιστα ἀφεστηκότι σταδίους Ποτνιῶν ἐστὶν ἐρείπια και ἐν αὐτοῖς ἄλσος Θημητρος καὶ Κόρης ταδὲ ἀγάλματα ἐπὶ τ ποταμ τ παρὰ τὰς Ποτνιας ' τὰς θεας ονομάζουσιν. - χρόνω δὲ εἰρημεν-δρῶσι

καὶ ἄλλα σπόσα καθέστη. σφισι, καὶ ἐς τα μεγαρα καλούμενα ἀφιῶσιν των νεογνῶν τους δὲ ς τούτους ἐς την ἐπιουσαν του ἔτους ραν ἐν Mώνη φασὶ, ἐπι φλόγ' τ δε αλλος πού τις πεισθησεται. ἐνταὐθα καὶ Θωνώπου ναός ἐστιν Αἰγοβολου θέοντες γαρ Φθε 2προηχθησάν ποτε πο μέθης ἐς βριν, στε καὶ του

Λιονύσου - ἱερέα α κτείνουσιν αποκτείναντας δὲαυτίκα ἐπέλαβε νόσος λορμώδης, καί σφισιν ἀφίκετο ιαμα ἐκ Θελφῶν φ Θιονύσκθέειν παῖδα ωραῖον ' ἔτεσι

δὲ Ου πολλοῖς στερον τον θεόν φασιν αἶγα ἱερεῖον υπαλλάξαι σφίσιν αντὶ του παιδός. είκνυται δὲ ἐν Ποτνι--72ταῖς καὶ φρέαρ τας δε ειπους τας ἐπιχωρίους του δα-

τος πιούσας τούτου μανῆναι λέγουσιν.

2. Ἐκ δὲ των Ποτνιῶν ἰουσιν ἐς Θηβας ἔστιν ν 3δεξι- περίβολος της οδου ου μέγας καὶ κίονες ἐν αυτρο διαστηνα δὲ Ἀμφιαρά την γην ταύτη νομίζουσιν, ἐπιλέγοντες καὶ τάδε ἔτι, μητε ορνιθας ἐπὶ των κι-- καθέζεσθαι τούτων, μήτε πόαν την ἐνταυθα μήτε μεθρον ζφον μήτε των ἀγρίων νέμεσθαι. 3. Θηβαίοις δὲ ἐν φ περιβόλ του αρχαίου τεμεχους πτα αριθμον ησαν πύλαι, μένουσι δὲ καὶ ἐς μας ἔτι τε ναι δὲ ταονόματα ἐπυνθανόμην σφίσιν από τεολέκτρας αδελφῆς Κάδμου, καὶ Προιτίσιν απο ανδρὸς των ἐπιχωρίων ηλικίαν δὲ Προίτου καὶ τ ανωτέρω γένος χαλεπα ν ευρεῖν τα δὲ μωτας ονομασθηναίφασιν ἐπὶ τφδε ἐν ταῖς χορδαῖς νήτην καλοsσιν ἐξ αυ- τῶν ' ταύτην ουν την χορδὴν ' φίονα ἐπὶ ταῖς πύλαις

230쪽

ταωται ἀνευρεω λεγουσιν. δη δὲ ηκουσα καὶ ως Zη--θου του αδελφομτο υμφωνος et παιδὶ ονομα Νῆ γενοιτο, ἀπο τούτου δὲ τολμωος τὰς πυλας κλη ναι

5 ταύτας πύλας δὲ μηναίας, τὰς δὲ Ῥψίστας ἐπὶ λόγωτοιφδε ονομῆουσι - ' κρος δὲ ται. Υψίσταις Αιὸς ἱερον 728 ἐπίκλησίν ἐστιν 'Τψίστου τὰς δὲ ἐπὶ ταυται πύλας ὀνομάζουσιν τὸγυγίας τελευταῖα δε εχιν μολωῖδες ἐφαίνετο δὲ εἶναί μοι, καὶ το νομα νεώτατον ταῖς πύ- ωλαις ταύταις, αἱ δὲ τὸ γιοι το αρχαι--- ας δὲ Ομολωῖδας κληθηναί φασιν ἐπὶ τοι βδε. νίκα ὁπουρ- γειων μάχη προς Πισαντι ἐκρατηθησαν, τότε ομου δάμαντι φ τεοκλέους πεξίασιν οἱ πολλοί. τούτωνουν μοῖρα την μεν ἐς τους Πλυριου πορείαν ἀπώκνησε,

τραπόμενοι δὲ ἐς Θεσσαλους καταλαμβάνουσιν Uμόληρο,

ορῶν των Θεσσαλικῶν καὶ ευγεων μάλιστα καὶ δασιν 7 ἐπιρρεομενην Θερσάνδρου δὲ του Πολυνείκους ανακαλεσαμένου σφας ἐπὶ τὰ οἰκεῖα, τὰς πώ ς διὰ ων την κάθοδον ἐποιουντο ἀπο της Ομόλης νομάζουσιν Uμο- λωῖδας ερχομένω δὲ ἐκ Πλαταίας ἔσοδος ἐς τὰς θη- βας κατὰ πύλας ἐστὶν Nλέκτρας, καὶ ταύτη Καπανέατον Ἱππόνου βιιαιοτέρας ποιούμενον προς το τετρος τὰς

προσβολὰς βληθηναι κεραυν- λεγουσι. IX. οὐδὲ πόλεμον οὐτον ον ἐπολέμησαν υρ-

γεῖοι, νομίζω πάντων σοι προς Ἐλληνας ἐπὶ των λουμένων ρώων ἐπολεμηθησαν υπο Ἐλλήνων γενέσθαι λόγου μάλιστα αέιον. ο μεν γε Ἐλευσινίων προς , - ναίους τους αλλους, ἄσαύτως δὲ καὶ Θηβαίων προς -- ας την τε ἔφοδον δι ὀλίγωWτων μυστρατευσαμέ-νων καὶ ἐν μάχη παρέσχοντο μια την κρίσιν, ἐς μολο- γίας τε αυτίκα ἐτράποντο και σπονδάς. δὲ ργείων στρατος ἐς Βοιωτίαν τε μέσην ἀφίκετο ἐκ μέσης Πελοποννησου, καὶ ουδραστος ἐξ Ἀρκαδίας και παρὰ Μεμ