Pausaniae Descriptio Graeciae

281쪽

LIBER IX. IIω- ροικότα μὲν δη χάρισιν ονοματα καὶ ταυτα, ἐοι- 2κότα δε καὶ παρ' Ad ναίοις τιμῶσι γαρ ἐκ παλαι-

Ἐτεοκλέους του ρχομενίου μαθοντες τρισὶν τμη νομίζομεν χάρισιν πιεσθαι ' καὶ Ἀγγελίων τε καὶ δεκταῖος

ο γε Λιονύσου του Aπόλλωνα ἐργαζόμενοι ηλίοις, τρεῖς ἐποίησαν ἐπι τη χειρὶ αυτου χάριτας καὶ ' νηρσι προ τῆς ἐς την ἀκρόπολιν ἐσόδου δάριτές εἰσι καὶ

αυται τρεες παρὰ δὲ αυταῖς τελετην αγουσιν - -

781 πολλοὐς ἀπόρρητον. Πάμφως μεν δη πρῶτος ων ἴσμεν 4σῆσεν ἐς χάριτας, πέρα δὲ Ουτε ἀριθμοω πέρι -- ἐς τὰ

oνόματά ἐστιν ουδεν αυτ πεποιημένον πιμηρος δέ, ἐμνημόνευσε γα χαρίτων καὶ ουτος, την μὲν Ηφαίστου γυναῖκα εἶναι λέγει, καὶ νομα αυτῆ τίθεται χάριν,

Πασιθέας δὲ εἶναί φησιν ἐραστηυ ἐν δὲ χανου

τοῖς λόγοις τω - ἐποίησεν μέν μοι δώσειν χαρίτων μίαν πλοτεράων. υτου δὲ ἔνεκα πόνοια δη παρέστη τισὶν ώς άριτας αρα καὶ πρεσβυτέρας οἶδεν αλλας πιμηρος Ἀσίοδος δὲ 5 ἐν Θεογονίε, προσιέσθω δὲ οτω φίλον την Θεογονίαν, ἐν δ' οὐν si ποιησε ταύτη τὰς χάριτάς φησιν ωαι Θιός τε καὶ ρυνόμης, καί σφισιν νόματα Eυφροσύνην τε καὶ Ἀγλαων εἶναι καὶ θαλίαν κατὰ ταυτὰ δὲ ἐν ἔπεσίν ἐστι τοῖς 'ονομακρίτου. Ἀντίμαχος δὲ οὐτε ἀριθμον - ρίτων ουτ ονομα εἰπὼν Αἴγλης εἶναι θυγατέρας καὶ Ηλίου φησὶν αὐτάς. Ἐρμησιάνακτι δὲ τω τὰ ἐλεγεῖα γράψαντι τοσόνδε ου κατὰ την τῶν πρότερον δόξαν ἐστὶν

αὐτω πεποιημένον, ς η Πειθὼ χαρίτων εἴη καὶ αὐτη μία. 2ωστις δὲ ην ανθρώπων ὁ γυμνὰς πρῶτος χάριτας ε

282쪽

252 ΒΟΙΩΤΙΚΑ ητοι πλάσας η γραφῆ μ μησάμενος, υχ οἷόν τε ἐγένετο

πυθέσθαι με, ἐπεὶ τά γε αρχαιότερα ἐχουσας σθητα or τε πaάσται, καὶ κατα αὐτα ἐποίουν οι ζωγράφοι, καὶ Σμυρναίοις τοὐτο μὲν ἐν λίερ των Νεμέσεων υπὲρ των αγαλμάτων χρυσου χάριτες ἀνάκεινται, τεχνη Βουπάλου, τοsτο δέ σφισιν ἐν φ Ωιδεω χάριτός ἐστιν εἰκών, πελλο γραφή, Περγαμηνοῖς δὲ σαυτως ν 7827 ω Ἀττάλου θαλάμω Βουπάλου καὶ αυται καὶ προς τμονομαζομένωΠυθω χάριτες καὶ ἐνταμά εἰσι, majθαγόρου γράψαντος Παρίου Σωκράτης τε ὁ Σωφρονίσκου προ της ἐς την,κρόπολιν ἐσόδου χαρίτων εἰργάσατο αγάλματα Ἀθηναίοις. καὶ ταsτα μέν ἐστιν ομοίως απαντα ἐν ἐσθητι οι δε στερον, ου οἶδα ἐφ' οτ', μεταβεβληκασι το σχημα αυταῖς χάριτας Osν οι κατἐμὲ επλασσόν τε καὶ ἔγραφον γυμνάς. XXXVI. Γενομένης δὲ 'Eτεοκλεῖ της τελευτῆς η βασιλεία περιηλθεν ἐς το υλμου γένος. υλμφ δὲ-υτφμεν θυγατέρες ρυσογένεια ἐγένετο καὶ χρυση ' μυ- σης δε της υλμου καὶ Αρεως ἔχει φημη γενέσθαι Φλεγυαν, καὶ την ἀρχην, το Ἐτεοκλέους αποθανόντος απαιδος ὁ Φλεγυας ἔσχεν ουτος. η μὲν δη χωρα τηπάση Φλεγυαντίδα ονομα εἶναι μετέθεντο ἀντὶ ἈνδρηM2χος, πόλις δὲ ἐγένετο τε ἐξ αρχῆς οἰκισθεῖσα ἐων-δρη , καὶ προσέκτισεν ο Φλεγυας μώνυμον αυτω, τους τὰ πολεμικὰ ἀρίστους Ἐλληνων συλλέξας ἐς αυτην. I. Καὶ ἀπέστησάν τε ανὰ χρόνον ἀπο των αλλων υρχ μενίων πο ἀνοίας καὶ τόλμης οἱ Φλεγύαι, και ηγον καὶ

ἔφερον του προσοίκους τέλος δε καὶ ἐπὶ το ἱερον συλησοντες στρατεύουσι το ἐν Θελφοῖς, τε καὶ Φιλάμμων λογιεσιν Ἀργείων ἐπ αυτοὐς βοηθήσας αυτός τε ἀπέθανεν ἐν τῆ μάχη καὶ οἱ τῶν Ἀργείων λογάδες δευς δὲ Φλεγύας πολέμω μάλιστα Ἐλληνων χαίρειν μαρτυρετ

283쪽

LIBAE R IX. 253μι καὶ ἔπη των ἐν γλιάδι περὶ χρεως καὶ Φόβου του κρεως πεποιημένα, N Mν αρ' εἰς μυρους πόλεμον μέτα θωρησσεσθυνη μετα Φλεγυας μεγαλητορας. 783 φυρους δὲ ἐνταυθα, ἐμοὶ δοκεῖν, τους ἐν τῆ Θεσπρωτίδι πείρω λέγει To kν δη Φλεγυῶν γένος ανέτρεψεν ἐκ βάθρων ὁ θεος κεραυνοῖς συνεχέσι καὶ ἰσχυροῖς σεισμοῖς τους δὲ πολειπομενους νόσος ἐπιπεσουσα ἔφθειρε λοιμωδης ολίγοι δὲ καὶ ἐς την Φωκίδα διαμφεύγουσιν ἐξ αυτων. 3. Φλεγύα δνου γευομένων παίδων ἐκδέχεται M A νης την αρχήν, ρυσογενείας τε ν η υλμου καὶ Ποσειδῶνος τουτωδὲ υίος γίνεται μέση Μινυας, καὶ

Πρόσοδοι δὲ ἐγίνοντο φ Μινώ τηλικαυται μέγεθος ώς ὐπερβαλέσθαι τους προ αυτos πλουτ' θησαυρόντε ανθρώπων ων ἴσμεν Μινύας πρῶτος ἐς ποδοχην χρημάτων -κοδομήσατο Ἐλληνες δὲ ἄρα εἰσὶ δεινοὶ τα bυπερόρια ἐν θαύματι τίθεσθαι μείζονι η τα οἰκεῖα,οπότε γε ἀνδράσιν ἐπιφανέσιν ἐς συγγραφην πυραμίδας μὲν τὰς παρα Αἰγυπτίοις ἐπῆλθεν ἐξηγήσασθαι προς τοακριβέστατον, θησαυρον δὲ τον Μινύου καὶ τα τείχη ταμ πρυνει οὐδὲ ἐπὶ Μαληγαγον μνήμης, ουδὲ-οντα

ἐλάττονος θαύματος 4. Μινύου δὲ ην Ορχομενός, καὶ 6 ἐπὶ τούτου βασιλεύοντος η τε πόλις Ορχομενος καὶ οἱανδρες ἐκλή σαν Ορχομένιοι διμεινε δὲ οὐδὲν ησσον καὶ Μινύας ἐπονομῆεσθαι σφας ἐς διάκρισιν ἀπο Ορχ

μενίων τῶν ἐν Ἀρκαδία Παρα τουτον τον Ορχομενον

βασιλεύοντα 'ττος ἀφίκετο ἐξ υργους, φεύγων ἐπὶ

Μολούρου - τουωρίσβαντος, ωτινα απέκτεινεν. ἐπὶ γυναικὶ ἐλῶν γαμετη και αὐτ της χωρας απένει - μεν ορχομενος ση νυν περί τε Ῥηττόν ἐστι την κώμην

284쪽

Τ καὶ η ταυτη προσεχης ' φου δὲ ἐποιήσατο μνήμην καὶ ὁ τα ἐπη συνθεὶς, μεγάλας Ηοίας καλουσιν Ἐλλη ας νηττος δὲ Μόλουρον Ἀρίσβαντος φιλον, νκτείνας ἐν μεγάροις ευνῆς νε ης ἀλόχοιο, Οἰκον ἀποπρολιπὼν φευγ' υργεος ἱπποβοτοιο, μίξεν δ' υασμενον ---ν ' καί μιν ο γ' ηρως δεξατο, καὶ κτεάνων μῖραν σωρενῶς ἐπιεια .ς -ος δὲ Ουτος ὁ Ῥηττος δίκην μοιχείας λαβὼν δῆλος ἐστι ' καὶ χρόν υστερον Θράκοντος Ἀθηναίοις θεσμοθετήσαντος ἐκ των ἐκείνου κατέστη νομων, ους ἔγραφεν ἐπὸ της αρχῆς, ἄλλων τε ποσων δειαν εἶναι χρή, καὶ δὴ καὶ μωρίας μοιχου. Tu δὲἈξίωμα τῶν Μινυῶν ἐπὶ τοσουτοβδη προῆκτο, στε καὶ Νηλευς ρυ βασιλευων Πυλου γυναῖκα ἔσχε ἐξ Ορχ--ου κλῶριν Ἀμφίονος τος' σωυ. XXXVII. Ἐδει δὲ ἄρα παυσθῆναι καὶ το υλμου γένος οὐχ υπολείπεται ---δαυρχομενος, κώλουτως ἐς Κλύμενον τον Πρέσβωνος του μ/ου περιῆλθεν ἡ m. λυμένου δὲ γίνοωται παῖδες, πρεσβύτατος μὲν Ἐργωος, ἐπὶ δὲ αὐτῶ Στράτιος καὶ Αρρων καὶ Πύλεος, νεώτατος δὲ Ἀζευς 2. κλώμενον μὲν ἐν τῆ ἐορτη του 'ore στίου Ποσειδώ- Θηβαίων φονευου νιν ανδρες, ἐξώφορμῆς μικρας ἐς απαν θυμ ω προαχθεντες Ἐργμνος δὲ ὁ πρεσβύτατος των Κλυμένου παίδων την βασι--2 λείαν παραλαμβάνει Θύναμιν δὲ αὐτίκα αυτός τε καὶ

οἱ αδελφοὶ συλλέξαντες ηλθον ἐπὶ τὰς ήβας καὶ μάχη μὲν ἐκράτησαν το δὲ ἀπο τούτου χωρosσιν ἐς ὁμολγίαν Θηβαίους κατα το εκαστέω τελετ δασμον του Κλυμένου φόνου. Ηρακλέους δὲ ἐπιτραφέντος ἐν Οὐβαις, ἴτω του δασμο τε λευθερώθησαν οὐ βαῖοι καὶ οἱ Μινύαι μεγάλως - πολέμφ προσέπταισαν Ἐργμνος δὲ ατε κεκακωμένων ἐς το ἔσχατον των πολιτῶν

285쪽

LIBER IX. 255 προς μὲν τον --λέα ἐποιησατο εἰρ ην, πλωτον δὲ 785 τον πρότερον καὶ ευδαιμονών ἐκείνην νασωσασθαι, ζητῶν μέλαησεν ἀπάντων Ῥοίως των ἄλλων, ωστε καὶελαθεν ἄγαμος κοὰ ἄπαις ἀφικόμενος ἐς γηρας. Ως δὲ αυτρο χρηματα συνm-το, ἐνταμα ἐπεθώμνυν ol, νέσθαι παιδας ἐλθόντι δ ἐς Θελφως καὶ ἐρομένω περὶ παίδων χρῆ τάδε η Πυθέα Σπῖνε πι---σαάς Πρεπωνιάδαο,οψ η- γενεην διψημενος, ἀλέ ἔτι καὶ νων

οφωνιος γίνεται καὶ Ἀγαμήδης. λέγεται δὲ ο ρ Ἀφμι- Ἀπολλωνος εἶναι καὶ - Ἐργίνου κάνθω τε πείθομαι καὶ oere παρὰ Doφιώνιον λθε δη μαντευσόμενος. ποντους φασίν, - ηὐξήθησαν, πενέσθαι δεινους θεοῖς τε ἱερὰ κατασκευάσασθαι καὶ βαπίλειαανθρωποις καὶ γαρ τευκόλλα- τον -- κοδόμησαν - ἐν Θελφοῖς - Τριεῖχον θησαυρον ρποίησαν δνώταυθήτων λίθων να εἶναί σφισιν αφαιρεῖν καπατο ἐκτος καὶ οἱ--ἀεί τι - των τιθεμένων ἐχάμβα-ν- ' ιευς δὲ ειχετο ἄφασία, κλεῖς μὲν καὶ σημεῖα τααλλα ορῶν ααίνητα, οὐδὲ ἀριθμον αεὶ των χρημάτωνελάττονα. 4στησιν - ἡπὲρ τῶν αγγείων, ἐν his τε 6αργυρος ἐνῆν καὶ χρυσός οἱ, πάγας η τι καναλλο οτον ἐσελθόντα καὶ απτόμενον τῶν χρημάτων καθέξειν

δεσμος κατεῖχε, ρύφωνιος δὲ ἀπέτεμεν αυτου την - φ λήν, πως μη μέρος ἐπισχούσης ἐκεννος γένοιτο ἐν αἰκίαις καὶ αὐτος μηνυθείη μετέχων του τολμήματος.

786 καὶ ροφώνιον - ἐνταsθα ἐδέξατο ἡ γη διαστασα, ἔνθα ἐστω ἐν μαλ νει τ' ἐν Λεβαδεία βόθρος ευγαμήδους καλούμενος καὶ προς αὐτῶ στήλη 'ν δὲ4ρχην

286쪽

256 BOIn TIRAτω-υρρομενίων ἔσχεν Ἀσκάλαφος καὶ γάλμενος' εως εἶναι λεγόμενοι μητρὸς δὲ Ἀστυόχης ναν τῆςυκτορος

του Ἀζέως του κλυμενου ' καὶ υπο τούτοις γεμόσι --8 νυαι στρατεύουσιν ἐς ροίαν Μετέσχον Ορχομενωι καὶ τοῖς Κόδρου παισὶν ἐς γωνίαν του στόλου Γενομένους δὲ ἀναστάτους ἡ- Θηβαίων κατήγαγεν αυθις ἐς 'Ορχομενὸν Φίλιππος ὁ Ἀμύντου τα δὲ ἀπο του δαι - νίου σφίσιν ἐς το ασθενεστερον ἔμελλεω ἀεὶ φέφειν. XXXVIII. Ορχομενίοις δὲ πεποίηται - καὶ σι-υ- σου, το δὲ αρχαιότατον χαρίτων ἐστὶν ἱερόν. τὰς μὲν δη πέτρας σέβουσί τε μάλιστα, καὶ τω τεοκλεῖ αὐτὰς πεσεῖν ἐκ et os ουρανου φασίν ' τα δὲ πάλματα τα συνκόσμω πεποιημένα ἀνετέθη μὲν ἐπ ἐμos, λίθου δέ ἐστι 2 καὶ ταυτα. 2. Eστι δέ σφισι καὶ κρηνη θέας αξία καταβαίνουσι δὲ ἐς αὐτην ὁδωρ οἴσοντες θησαυρος δε Μινύου, θαsμαον των ἐν Ἐλλάδι αὐτῆ καὶ των μέρωθι οὐδενος στερον, πεποίηται τρόπον τοιόνδε λίθου μὲν εἰργασται, σχημα δὲ περιφερές ἐστιν αὐτω, κορυφη δὲ - ἐς γαν οξὐ ἀνηγμένη τον δὲ ανωτάτω των λίθων φασὶν ἀρμονίαν παυτὶ εἶναι τ' οἰκοδομηματι. 3. άφοι δὲ Μινύου τε καὶ Ἀσιόδου καταδέξασθαι δέ φασιν

λοιμώδους καὶ ανθρώπους καὶ τα βοσκήματα ἀποστέλλουσι θεωρους παρα τὸν θεόν τουτοις δὲ ἀποκρίνασθαι λέγουσι την Πυθίαν, Ἀσιοδου τα οστα ἐκ της Ναυπακτίας παγοsσιν ἐς την Ορχομενίαν, αλλο δὲ εἶναί σφισιν οὐδὲν ωμα. τότε δὲ ἐπερέσθαι δεύτερα που 787της αυπακτίας αυτὰ ἐξευρησουσι, καὶ αὐθις την Πυ- θίαν εἰπεῖν, μηνύσοι κορώνη σφίσιν. ούτω τοῖς θεοπρόποις αποβῶσιν ἐς την γην πέτραν τε Ου πόρρω της οδου καὶ την ορνιθα ἐπὶ τη πέτρα φασὶν οφ ναι καὶ

287쪽

LIBER X. 257του Ησιόδου τε τα ὀστὰ εὐρον ἐν χηραμ της πέτρας, κροὶ ἐλεγεῖα ἐπὶ τ' μνη-M ἐπιγέγραπται 'υσκρη μὲν πατρὶς πολυλήως, ἀλλα θανόντος

οστέα πληξίππων γη Μινυῶν καπέχει,-δου του πλεῖστον ἐν Ελλάδι κυδος ορεῖταιανδρῶν κρινομένων ἐν βασ4 φ σοφίης.4. Περὶ δὲ Ἀκταίωνος λεγόμενα ν ρχομενίοις, 5 λυμαίνεσθαι την γην πέτραν ἔχον εἴδωλον ώς δὲ ἐχρῶντο ἐν Θελφοῖς, κελευε σφίσιν ὁ θεός, ἀνευρόντας εἴ τι ην Ἀκταίωνος λοιπόν, κρυψα γῆ ' κελεύει δὲ καὶ του εἰδώλου χαλκην ποιησαμένους εἰκόνα προς πέτρα σιδήρωδησαι τουτο καὶ αυτὸς δεδεμένον το αγαλμα εἶδον καὶ τευκταίωνι ἐναγίζουσιν αν πὰν ἔτος.

5. Σταδίους δὲ ἀφέστηκεν ἔπτὰ υρχομενοs ναός τε 6 Ηρακλέους καὶ ἄγαλμα ου μέγα ἐνταυθα του ποταμοὐτου Μελανός εἰσιν αἱ πηγαί, καὶ ο Μέλας ἐς λίμνην καὶ ουτος την Κηφισίδα ἐκδίδωσιν ' ρει μὲν δη καὶ ἄλλως τῆς Uρχομενέας το πολλη λίμνη, χειμῶνος δὲ ἄρα

νότου τα πλείω πνεύσαντος ἔπεισιν ἐπὶ πλέον της χωρας το δωρ. Θηβαῖοι δὲ τον ποταμον τον Κηφισόν φασιν υπο Ηρακλέους ἐς το πεδίον ἀποστραφηνν το Ορχομένιον τέως δὲ αυτον υπο τ ορος ἐς θάλασσαν ἐξιέναι,

πρὶν η τον Ηρακλέα το χάσμα ἐμφράξαι το δια του 788 πους Ἐπίσταται μὲν ουν καὶ 'ομηρος λίμνην ἄλλως την Κηφισίδα ουσαν καὶ οὐχ υπν Ηρακλέους πεποιημένην, καὶ ἐπὶ τφδε εχηκε λίμνη κεκλιμένος Κηφισίδι 6γχει δὲ Ουδὲ εἰκότα λόγον τοὐς υρχομενίους μη καὶ το 8 χάσμα ἐξευρεῖν και του Ηρακλέους ἀναρρηξαντας τοἔργ- ἀποδουναι την διέξοδον τω Κηφισῆτην ἀρχαίαν, ἐπεὶ μηδὲ ἄχρι των ρωῖκῶν χρημασιν αδυνάτως εἶχον.

288쪽

258 BOrn TIRA μαρτυρεῖ δέ μοι καὶ πιμηρος ἐν Ἀχιλλέως ἀποκρίσει

προς τους παρὰ Ἀγαμέμνονος πρέσβεις οὐδ' os ἐς Ορχομενον ποτινίσσεται, δηλα δήπουθεν, καὶ τότε προσιοντων τοῖς 'Oρχομενίοις χρημάτων πολλῶν. 'Aσπληδόνα δὲ ωικεῖν τους οἰκήτοράς απιν, - τος σπανίζοντας γενέσθαι δὲ τ ονομα ἀκσώσπληδόνος τῆ πόλει, τοὐτον δὲ εἶναι νυμφης τε Μιδείας καὶ Πωσειδῶνος. ομολογεῖ δὲ κά ἔπη σφίσιν, ἐποίησε ε σίας, ἀνηρ υρχομένιος ἐκ δὲ Ποσειδάωνος ἀγακλειτῆς τε Μιδείης 'Aσπληδὼν γένεθ' via αν εὐρύχορον πτολίεθρον. Io Tosδε μαερσίου - ἐπων Ουδεμία ν ἔτι κατ' ἐμὲ μνήμη, ἀλλα καὶ τάδε ἐπηγάγετο ὁ Κάλλιππος ἐς τον αὐτον λόγον τον ἔχοντα ἐς 'Oρχομενίους τούτου δὲ τοsXερσίου καὶ ἐπίγραμμα οἱ 'Oρχομένιοι το ἐπὶ τ NM δου τάφφ μνημονεύουσιν. XXXIX. α μὲν δη προς των ορῶν Φωκεῖς ὐπεροικοsσιν 'Oρχομενίων , ἐν δ τ πεδίω Λεβάδειά ἐστιν αὐτοῖς ομορος αύτη το μὲν ἐξ ἀρχῆς -κεῖτο ἐπὶ μετεώρου, καὶ ἀνομάζετο Μίδεια ἀπο της Ἀσπληδόνος μητρός Λεβάδου δὲ ἐξ la νῶν ἐς αυτην ἀφικομένου κατέβησάν τε ἐς το χθαμαλον οἱ ανθρωποι, καὶ ἐκλήθη Λεβάδεια πόλις απ αυτοs. πατέρα δὲ οὐ Λεβάδου, καὶ καθ'

ηντινα αἰτίαν λθεν, ου ἴσασιν αλλο η γυναῖκα εἶναι

2 Λεβάδου Λαονίκην 2. Κεκοσμηται μὲν δωτὰ ἄλλα σφί-78sσιν η πόλις ομοίως τοῖς Ἐλλήνων μάλιστα εὐδαίμοσι, διείργει δὲ π αυτῆς - αλσος το Doφωνίου φασὶ δ' ἐνταsθα Ἐρκυναν - κόρη λήμητρος παίζουσαν καὶ ἔχουσαν χῆνα ἀφεῖναι τοsτον ἄκουσαν ἐς δὲ ἄντρον κοῖλον ἐσπτάντος καὶ ὐπ λίθον ἀποκρύψαντος αυτόν, ἐσελθομα η κόρη λαμβάνει τον ορνιθα

289쪽

LIBER IX. 25sυπὸ Φλω φ κατακείμενον ἐυηναί τε δη τοίδω οθεν ἀνείλετο φαρετον λίουν, κανονομασθηναι τον ποτα μου ἐπὶ τούτω λεγουσιν Ἐρκυναν. καὶ ἔστι μὲν προς τῆ 3ὁχθη τοs ποταμου ναος Ἐρκυνης, ἐν δὲ αὐτεπαρθένος χηνα ἔχουσα ἐν ταῖς χερσίν εἰσὶ δὲ ἐν τω σπηλαίω του ποταμου τε αἱ πηγαὶ καὶ αγάλματα ορθά, περιειλιγμένοι δέ εἰσιν αυτῶν τοῖς σκηπτροις δράκοντες. ταsταεειάσαι μὲν - τις Ἀσκληπιos τε εἶναι καὶ Υγιείας, εἱ- δ' ἄναροφώνιος καὶ Ἐρκυνα, ἐπεὶ μηδὲ τους δράκοντας 'Ἀσκληπιορμαλλον η καὶ ροφωνίου νομίζουσιν ιεροῶς εἶναι. Ἐπὶ δὲ τ ποταμω μνῆμά ἐστιν Ἀρκεσιλάου φειον δὲ ἀνακομίσαι του υρκεσιλάου τα ὀστα ἐκ Doίας. 3. α δὲ ἐπιφανέστατα ἐν μαλσειπροφωνίου ναος και αγαλμα ἐστιν, Ἀσκληπι καὶ τοsτο εἰκασμένον Πραξιτέλης δὲ ἐποίησε το παλμα ἔστι δὲ καὶ Θήμητρος

ἱερον ἐπίκλησιν ρώπης, καὶ Zεὐς Τέτιος ἐνέπαίθρω. ἀναβασι δὲ ἐπὶ τ μαντεῖ- καὶ αὐτόθεν ἰοsσιν ἐς τοπρόσω του ορους, ορης ἐστὶ καλουμένη θηρα καὶ Θιος Βασιλέως ναός τουτον μὲν δη δια το μέγεθος η καὶ των πολέμων το αλλεπάλληλον αφείκασιν μίεργον ' ἐν δὲ ἐτέρφ να- όνου καὶ 'μας καὶ Βιός ἐστιν αγάλματα ἔστι δὲ καὶ 'Aπόλλωνος ἱερόν. 4. καταχε το μαν οτεων τοιάδε γίνεται. ἐπειδὰν ἀνδρὶ ἐς του ροφωνίου κατιέναι δόξην, πρῶτα μὲν τεταγμένων μερῶν δίαιταν ἐν οἰκηματι ἔχει το δὲ οἴκημα Θαίμονός τε ἀγαθου καὶ Tέχης ἱερόν ἐστιν ἀγαθῆς διαιτώμενός τε ἐνταὐθα τά 7so τε αλλα καθαρεύει καὶ λουτρῶν είργεται θερμῶν το δὲ λουτρὸν Ο ποταμός ἐστιν η Ἐρκυνα καί οἱ καὶ κρέα αφθονά ἐστιν ὰπὸ τῶν θυσιῶν ' θύει γαρ δη- κατιὼν αὐτῶ τε φαροφωνίω καὶ του ροφωνίου τοῖς παισί,

290쪽

ω ρώπην το Tροφωνίου φασὶν εἶναι τροφόν. καθεκάστην δὲ των θυσιῶν ἀνηρ μάντις παρὼν ἐς του ἱ ρείου τα σπλάγχνα ἐνορῆ, ἐνιδων δὲ προθεσπίζει φκατιόντι εἰ δη αυτο ευμενης ὁ ροφώνιος καὶ ἶλεως δέξεται. των μὲν δη-λλων ἱερείων τα σπλάγχνα ουχομοίως δηλοῖ του ροφωνίου την γνώμην ἐν δὲ νυκτὶ η κάτεισιν ἔκαστος, ἐν ταυτη κριὸν θύουσιν ἐς βόθρον, ἐπικαλούμενοι τον Ἀγαμηδην θυμάτων δὲ των πρότερον πεφηνότων αἰσίων λόγος ἐστὶν ουδείς, εἰ μη καὶ

τοὐδε του κριos, σπλάγχνα το αὐτο θέλοι λέγειν Ἀμ- λογούντων δὲ καὶ τούτων, τότε ἔκαστος δη κάτεισιν νευελπις κατεισι δὲ οἴτω φῶτα μὲν ἐν τη νυκτὶ αυ- τὸν αγουσιν ἐπὶ τον ποταμὸν την Ηρκυναν, ἀγαγόντες

δὲ ἐλαίω χρίουσι καὶ λούουσι δύο παῖδες των ἀστῶν ἔτη τρία που καὶ δέκα γεγονότες, ους Ἐρμας ἐπονομάζουσιν

ουτοι τον καταβαίνοντά εἰοιν οἱ λούοντες καὶ ὁπόσα χρηδιακονούμενοι ατε παιδες το ἐντευθεν υπὸ των ἱερέωνουκ αὐτίκα ἐπὶ τὸ μαντεῖον, ἐπὶ δὲ υδατος πηγας αγεται 8 αἱ δὲ ἐγγύταπά εἰσιν αλληλων ἐνταsθα δη χρη πιεῖν

αυτὸν Λή ς τε ἴδω καλούμενον, να-- γένηταί

οἱ πάντων, τέως ἐφρόντιζε, καὶ ἐπὶ τφδε αλλο αυδις ὁδωρ πίνει Μνημοσύνης, απὸ τούτου τε μνημονεύειτα ὀφθέντα οἱ καταβάντι θεασάμενος δὲ γαλμα δποιῆσαι Θαίδαλόν φασιν, υπὸ δὲ των ἱερέων - ἐπι-791δείκνυται πλην σοι παρὰ τὸν ροφώνιον μέλλουσιν ἔρχεσθαι, τοὐτο τὸ αγαλμα ἰδών καὶ θεραπεύσας τε καὶ εὐξάμενος ἔρχεται πρὸς τὸ μαντεῖον, χιτῶνα ἐνδεδυκὼς λινοsν καὶ ταινίαις τὸν χιτῶνα ἐπιζωσθεὶς καὶ ὐπο - σάμενος ἐπιχωρίας κρηπῖδας. 5. Εστι δὲ τὸ μαντεῖον

ἡπὲρ τὸ λσος ἐπὶ του ρους κρηπὶς μὲν ἐν κύκλφπεριβέβληται λίθου λευκοὐ περίοδος δὲ της κρηπῖδος κατὰ αλων την ἐλαχίστην ἐστίν μος δὲ ἀποδέουσα δύο