Pausaniae Descriptio Graeciae

291쪽

LIBER IX. 261 εἶναι πηχεις ἐφεστηκασι δὲ ἐπὶ τὴ κρηπῖδι ὀβελοὶ καὶ αυτοὶ χαλκοῖ καὶ αἱ συνέχουσαι σφῶς ζῶνας διὰ δναυτῶν θέραι πεποίη ται του περιβόλου δ' ἐντος χάσμαγης ἐστὶν ουκ αὐτόματον, ἀλλα σὐν τέχνη καναρμονίεπρος τὸ ἀκριβέστατον κοδομημένον To δὲ οἰκοδ is

μηματος τουτου τασχημα εἴκασται κρψάνφ' ὁ δὲ ευρος διάμετρος αυτου τέσσαρας παρέχοιτο ανυς εἰκάσαι χεις βάθος δὲ του οἰκοδομηματος ους- -δὲ τουτοεἰκάζοι τις ἐς πλέον οκτὰ καθηκειν πηχων κατάβασις δὲ Ουκ ἔστι πεποιημένη σφίσιν ἐς τὸ ἔδαφος ἐπειδαν δὲ ανηρ ἔρχηται παρα τον ροφωνιον, κλίμακα αὐτFκομίζουσι στενην καὶ ἐλαφράν. καταβῶα δέ ἐστιν οπη μεταξυ os τε ἐδάφους καὶ του οἰκοδομηματος σπιθαμῶν ὁ ευρος δύο, ὁ δὲ υψος ἐφαίνετο εἶναι σπιθαμης. Ο ουν κατιὼν κατακλίνας αυτον ἐς το ἔδαφος, ἔχων uμάζας μεμαγμένας μέλιτι προεμβάλλει τε ἐς την πηντους πόδας καὶ αυτος ἐπιχωρεῖ, τα γόνατα οἱ τῆς πης ἐντος γενέσθαι προθυμούμενος το δὲ λοιπον σῶμα αυτίκα ἐφειλκύσθη τε καὶ τοτ γόνασιν ἐπεδραμεν, ωσπερ ποταμῶν ο μέγιστος καὶ ἀκύτατος συλληφθέντα υπο δίνης ἀποκρύψειεν αν ανθρωπον Tu δὲ ἐντευθεν τοῖς ἐντος του ἀδύτου γενομένοις οὐχ εἷς οὐδὲ ὁ αυτὸς τρόπος ἐστὶν τφ διδάσκομαι τα μέλλοντα, αλλά που τις καὶ εἶδε καὶ χλος κουσεν 'Aναστρέψαι δὲ ὀπίσω

Tae τοῖς καταβασι δι στομίου τε ἔστι του αὐτο καὶ προεκθεόωτων σφίσι των ποδῶν ωποθανεω δὲ οὐδένα ia τῶν καταβάντων λέγουσιν, τι μη μόνον τῶν σημη τρίου τινὰ δορυφόρων τομον δὲ οἴτε ποιῆσαι περὶ τοίερόν φασι -δὲν τῶν νενομισμένων, ουτε χρησόμενον ' θε καταβηναι, χρυσὸν δὲ καὶ αργυρον ἐκκομιεῖν ἐλπίσαντα ἐκ του αδύτου λέγεται δὲ καὶ otisoυτον νεκρον ἐτέρωθι ἀναφανηναι καὶ ου κατα στόμα

292쪽

ἐκβληθῆναι το ἱερόν B μὲν δη τον ανθρωπον λεγομέ- 13 νων καὶ λλων εἰρηταί μοι τα ἀξιολογώτατα τον δὲ ἀναβάντα παρὰ του ροφωνίου παραλαβόντες αυθις οἱ ἱερεῖς καθίζουσιν ἐπὶ θρόνον Μνημοσύνης καλούμενον, κεδεα δνου πόρρω του δώτου καθεσθέντα δὲ ἐνταs

ἄνερωτῶσιν πόσα 'εἶδέ τε καὶ ἐπύθετο μαθόντες δὲ ἐπιτρέπουσιν αὐτον δη τοῖς προσηκουσιν. οἱ δὲ ἐς το

οἴκημα ἔνθα καὶ πρότερον διητῆτο παρά τε Τύχη καὶ

Θαίμονι αγαθοῖς, ἐς τοsτο αράμενοι κομίζουσι κάτοχόν τε ἔτι φ δείματι καὶ ἀγνῶτα ομοίως αυτοετε καὶ των

πέλας. στερον μέντοι τά τε αλλα ουδεν τι φρονησει

14 μετον η πρότερον, καὶ γελως ἐπάνεισίν, Γράφω δὲ Ου ἀκρον, αλλὰ ετέρους τε ἰδὼν καὶ αὐτος φ ροφω- νω χρησάμενος δευς δὲ ἐς του ροφωνίου κατελθόντας νάγκη σφας, πόσα κουσεν ἔκαπτος η εἶδεν, ἀναθετναι γεγραμμένα ἐν πίνακι Λείπεται δ' ἔτι καὶ τουωρυστομένους ἐνταsθα η ἀσπίς τὰ δὲ ἐς αὐτην ποῖα ἐγένετο, ἐδηλωσα ἐν τοῖς προτέροις του λόγου. XL. To δὲ μαντεῖον οἱΒοιωτοὶ τοsτο ου πεπυσμένοι πρότερον ἐπ' αἰτίο τοιβδε ἔγνωσαν θεωρούς ἀφ' εκάστης πόλεως ανδρας αποστέλλουσιν ἐς Θελφούς Ου γὰρ δη σφισιν ἔτος δεύτερον -- θεός. τούτοις αἰτοsσιν

ἐπανόρθωμα του αυχμο προσέταξεν η Πυθία παρὰ 'οφώνιον ἐς Λεβάδειαν ἐλθουσιν εὐρασθαι παρὰ ἐκεί-2νου ο μμα. Ως δὲ ἐς την Λεβάδειον ἐλθόντες Ουκ7-

ἐδύναντο ευρεω - μαντεῖον, ἐνταsθα των ἐξ Ἀκραιφνίου πόλεως Σάων, ουτος δὲ ην καὶ ηλικί των θεω- ρων πρεσβύτατος, εἶδεν εσμὸν μελισσῶν oποι, ποταν αποτράπωνται καὶ αυτους ἔπεσθαι αὐτίκα δη τὰς μελίσσας ἐς τωτο ἐσπετομένας ορ της γης, καὶ συν- εται σφίσιν ἐς το μαντεῖον. sτον τον Σάωνα καὶ την ἱερουργίαν την καθεστηκυῖαν, καὶ ὐπόσα περὶ το

293쪽

LIBER X. 263 χρ πτηριον δρῶσιν αλλα, διδαχθῆναι παρὰ το '

φωνίου φασί.I. --λου δὲ τῶ ἔργων δυο μὲν ταυτά ἐστιν ἐν 3Βοιωτίφ, Ηρακλῆς τε ἐν Θηβαις καὶ παρὰ Λεβαδευσιν ὁ ρωνώνως, τοσαυτα δὲ ετερα ξόανα ἐν Κρήτη, Βριτόμαρτις ἐν υλουντι καὶ 'Aθην παρὰ Κνωσίοις παρὰ τουτοις δὲ καὶ ὁ της 'Αριάδνης χορός, ου καὶ μηρος ἐν γλιάδι μνημην ἐποιησατο, ἐπειργασμένος ἐστὶν ἐπὶ λευ--υ λίθου καὶ φλοις Ἀφροδίτης ἐστὶν ου μέγα ξοανον. λελυμασμονον την δεξιὰν χεῖρα υπὸ του χρόνου κάτεισι δὲ αντὶ ποδῶν ἐς τετράγωνον σχημα Πείθομαι τουτουριιάδνην λαβεω παρὰ Λαιδάλου, καὶ ηνίκα κολουθηρσε φ Σπεῖ, το αγαλμα ἐπεκομίζετο οἰκοθεν αφαιρεθέντα δὲ αυτη τον Θησέα ουτω φασὶν οἱ Λήλιοι το ξόανον της θεου ἀναθεῖναι νυπόλλωνι - λίω,

is μη οἴκαδε ἐπαγόμενος ἐς νάμνησίν τε υριώνης ἐφέλκηται καὶ ἀεὶ νέας ἐπὶ τ ἔρωτι ευρίσκηται τὰς

συμφοράς. πέρα δνου οἶδα πόλοιπα οντα των αι

δάλου τοῖς γὰρ ἀνατεθεῖσιν υπὸ Ἀργείων ἐς το μαῖον καὶ ἐς Γέλαν την ἐν Σικελί κομισθεῖσιν ἐξ υμφάκης

ἀφανισο ναί σφισιν χρόνος καθέστηκεν αἴτιος.

3. Λεβαδέων δὲ ἔχονται Σαιρωνεῖς. ἐκαλεα δὲ 44

πόλις καὶ τουτοις Ἀρνη - αρχαι- θυγατέρα δὲ εἶναι λέγουσιν ἐόλου την Αρνην , ἀπὸ δὲ ταύτης κληθῆναι καὶ ἐτέραν ἐν Θεσσαλίε πόλιν το δὲ νυν τοῖς αιρωνευσιν νομα γεγονέναι ἀπο χαίρωνος, -υκόλλωνός 7M φασιν εἶναι, μητέρα δὲ αυτου θηρῶ την Φυλαντος εἶναι. Μαρτυρεῖ δὲ καὶ ο τὰ ἔπη τὰς μεγάλας Ηοίας ποιήσας' Φυλας δ'Ἀκυιεν κουρην κλειτου Ιολάου Λειπεφίλην ην δ' εἶδος υλυμπιάδεσσιν ομοίη, Ἱππότην δέ οἱ υἰον ἐνὶ μεγάροισιν ἔτικτενΘηρώ τ ευειδη ἰκέλην φαέεσσι σεληνης.

294쪽

θηρὰ δ' Ἀπόλλωνος ἐν ἀγκοίνησι πεσουσα γείνατο χαίρωνος κρατερον μένος ἱπποδάμοιο. ομηρος δὲ ἐπιστάμενος, ἐμοὶ δοκεῖν, χαιρώνειάν τε ηδ καὶ Λεβάδειαν καλουμένας, πιμως τοι ἀρχαίοις ἐχρησατο νόμασιν ἐς αυτάς, α τι καὶ Αἴγυπτον τον

ποταμον εἶπεν, - Νεῖλον.

4. αιρωνευσι δὲ δυο ἐστὶν ἐν τῆ χώρα τρόπαια, α Ῥωμαῖοι καὶ Συλλας ἔστησαν, αξίλον καὶ στρατιαντην Μιθριδάτου κρατήσαντες Φίλιππος δὲ Ουκώνε--θηκεν ὁ Ἀμύντου τρόπαιον, ἴτε ἐνταυθα -τε οπόσας μάχας αλλας βαρβάρους καὶ Ἐλληνας ἐνίκησεν ου γάρ τι Μακεδόσιν ιστάναι τρόπαια ην νενομισμένον. 8 Λέγεται δὲ π Μακεδον- Κάρανον βασιλεύοντα ἐν Μακεδονί κρατησαι μάτη Κισσέως ος ἐδυνάστευεν ἐν χώρα τῆ μόρφ. καὶ ὁ μὲν τρόπαιον ὁ Κάρανος κατανόμους τους Ἀργείων ἔστησεν ἐπὶ τῆ νίκη ἐπελθόντα δέ φασιν ἐκ του 'Ολύμπου λέοντα ἀνατρέψαι τε το τρω παιον καὶ ἀφανισθηναι συνεδναι uJ γνώμη, K ρανον δὲ Ουκ εὐβουλεύσασθαι, βαρβάροις τοῖς περιοικοsσιν ἐς ἔχθραν ἐθέλοντα ἀδιάλλακτον καταστηναι 1:ρῆναι γὰρ μήτε πο αὐτοs Καράνου μήτε πο των ἴστερον βασιλευσόντων Μακεδονίας τρόπαια ἶστασθαι, εἰ ἐς ευνοιάν ποτε του προσχώρους ἡπαονται. μαρτυ-7 ρε δὲ τ λόγφ καὶ Ἀλέξανδρος ουπιαναστήμας ουτε ἐπὶ Θαρείω τρόπαια ουτε ἐπὶ ταῖς Ἀδικαις νίκαις. 10 5. Προσιόντων δὲ τῆ πόλει πολυάνδριον Θηβαίων ἐστὶν ἐν προς Φίλιππον ἀγῶνι ἀποθανόντων ἐπιγέγραπται μὲν δη ἐπίγραμμα ουδέν, ἐπί μαχλεπεστιν αυτ λέωW φέροι δ' αὐ- των ανδρῶν μάλιστα τον θυμόν ἐπίγραμμα δὲ απεστιν, ἐμοὶ δοκεῖν, τι ουδὲ ἐοικότα τῆ τόλμη σφίσι τα ἐκ του δαίμονος ἡκολουθησε. 116. θεῶν δὲ μάλιστα χαιρωνεῖς τιμῶσι - σκῆπτρον ο

295쪽

LIBER IX. 265 ποιησαι Θιί φησιν υμηροςωφαιστον, παρα δὲ Βιὸς λαβοντα Ἐρμῆν δουναι Πέλοπι, Πέλοπα δὲ Ἀτρες καταλι-

πεω αον δὲ Α Δ Θυέστη, παρα μέστου δὲ ἔχειν Ἀγαμέμνονα τωτο ουν το σκηπτρον σέβουσι, δόρυ ὀνομάζοντες καὶ εἶναι μέν τι θειότερον ουτηκιστα δηλοῖ - ἐς του ανθρώπους ἐπιφανὲς ἐξ αυτου φασὶ δὲ ἐπὶ τοῖς iaοροις αυτῶν καὶ Πανοπέ- των ἐν τῆ Φωκίδι εὐρε - ναι σῶν δὲ αυτ κοὰ χρυσον ευρασθαι τους Φωκεῖς, σφίσι δὲ ασμένοις αντὶ χρυσου γενέσθαι το σκηπτρον. κομισθηναι δὲ αυτο ἐς την Φωκίδα ποπιλέκτρας της Ἀγαμέμνονος πείθομαι. μος δὲ Ουκ ἔστιν αὐτωδημοσία πεποιημένος, ἀλλα κατα ἔτος καστον ὁ ἱερωμενος ἐν οἰκήματι ἔχει το σκῆπτρον καί οἱ -σίαι ανὰ πῆσανημέραν μονται, καὶ τράπεζα παράκειται παντοδαπῶν κριῶν καὶ πεμμάτων πληρης. XLI. oσα δὲ εἶναι - μαίστου ποιηταί τε

αδουσι καὶ των ανθρωπων κολου κεν η φήμη, το των, τι μη το Ἀγαμέμνονος σκηπτρον, αλλο γε οὐδὲν αειόχρεών ἐστιν ἐς πίστιν. Λυκιοι μέν γε ἐν Πατάροις ἐν μνακτου Ἀπόλλωνος χαλκosν ἐπιδεικνύουσι κρα-

ρα, - μα εἶναι φάμενοι Τηλέφου καὶ ἔργου μαί- 7 -- καὶ σφῆς, ως γε εἰκός, λέληθε Θεόδωρον καὶ

μειον Σαμίους εἶναι τους διαχέαντας χαλκον πρωτους.

Πατρεῖς δὲ οἱ Ἀχαιοὶ λόγφ μὲν λέγουσιν τι μαίστου 2ποίημά ἐστιν η λάρναξ ν Εὐρύπυλος ηνεγκεν αἰλίου,

ἔργ' δὲ Ου παρέχουσιν αὐτην θεάσασθαι 2 Ἐστι δὲ ' a s ἐν Κύπρω πόλις 'Aδώνιδος ἐω αὐτῆ καὶ Ἀφροδίτης ἱερόν ἐστιν ἀρχαι- ανακεῖσθαι δὲ ἐνταs λέγουσιν ορμον ' μονία μὲν δοθέντα ἐξώρχης, καλούμενον δν ριφύλης, τι αυτ δωροω ἔλαβεν ἐπὶ τφ αν- δρί ον ἀνέθεσαν μὲν οἱ παῖδες ἐς ελφοὐς οἱ Φηγέως, τρόπον δὲ οντινα ἐκτησαντ αυτόν, ἐδηλωσεν δη μοι

296쪽

266 BOΙΩΤΙΚΑ τα ἐς Ἀρκάδας ἔχοντα, ἐσυλήθη δὲ π τυράννων των

ἐν Φωκευσιν. ου μην παρὰ Ἀμαθνυσίοις γε ἐν φάερφτου Ἀδώνιδος, ἐμοὶ δοκεῖν ἐστίν in υμα sντι μὲν γάρ ἐστι λίθοι χλωροί, συνδέοντος χρυσου σφας, ο ορμος το δε τῆ μι-λη δοθέντα πιμηρός φησιν ἐνυδυσσεί πεποιησθαι χρυσοs, καὶ οὐτως ἔχει χρυσον φίλου ανδρος ἐδαμ- φήεντα. ου μην ουδὲ ηγνόει - ορμους τους ποικίλους ἐν μέν γε τοῖς Ευμαίου λόγοις προς 'Oδυσσέα, πρὶν η ἐκ Πύλου 'λεμαχον φικέσθαι σφίσιν ἐπὶ την αὐλην, ἐν τούτοις τοῖς λόγοις ἐστίν πιλυθ' ανη πολύωρις ἐμου προς δώματα πατρός χρύσεον ορμον ἔχων, μετὰ δ' ηλέκτροισιν ἐερτο. καὶ ἐν Πηνελόπης δώροις ἄλλους τε γὰρ των μνη- ρων δῶρα καὶ Εὐρύμαχον διδόντα Πηνελόπη πεποίηκεν 'χρμον δ' Εὐρύμαχος πολυδαίδαλον αὐτίκ ἔνεικεχρύσεον, λέκτροισιν ἐερμένον, ηέλων ως. Ἐριφύλην δὲ Ου χρυσ και λίθοις ποικίλον δέξασθαί

φησιν ορμον οὐτήτο εἰκος φ σκηπτρφ πρόσεστιν εἰ- ναι μόνον ποίημα μαίστου.

a. Eoτι δὲ πὲρ την πόλιν κρημνος Πετραχὸς - 797λούμ-ος μόνον δὲ ἐθέλουσιν ἐνταsθα ἀπατη ναι δεξάμενον ἀντὶ Θιὸς πέτρον παρὰ της Ῥέας, καὶ παλματ ος ου μέγα ἐστὶν ἐπὶ κορυφῆ του ορους ' ταῶθα ἐν τῆ αιρωνεία μέρα ἀπὸ ἀνθῶν --σι κρίνου καὶ si δου καὶ ναρκίσσου καὶ ψεως ταὐτα ἀλγηδόνων ἰάματα

ἀνθρώποις γίνεται. o δὲ ἐκ των ἐόδων ποιούμενον, εἰ

καὶ πάλματα εἰργασμένα ξύλου χρίοις, ἐύεται καὶ ταsταοηπεδόνος. η δὲ ἐρις φύεται μὲν ἐν λεσι, μέγεθος δ' ἐστὶν ἴση κρίνω, χρόαν δὲ - λευκή, καὶ οσμην ἀποδεο

κρίνου.

297쪽

798 I. 'ς δὲ της Φωκίδος οσον μὲν περὶ Tιθορέαν καὶ

Θελφούς ἐστιν αυτῆς, ἐκ παλαιοτάτου φανερατ ονοματομο εἰληφυῖά ἐστιν απο ανδρος Κορινθίου Φωκου του υρνυτίωνος ἔτεσι δ' υστερον ου πολλοῖς ἐξενίκησε κοὰπιτα et γενέσθαι τῆ ἐφ ημῶν καλουμένν Φωκίδι, Αἰγινητῶν ναυσὶν ἐς την χώραν διαβάντων μεΦώκω φΑἰακου. α μὲν δη ἀπαντικρυ Πελοποννήσου καὶ τα 2 ἐπὶ Βοιωτίας καθηκουσιν ἐπὶ θάλασσαν οἱ Φωκεῖς, πμὲν ἐς Κίρραν το ἐπίνειον ελφῶν, τῆ δὲ ἐπὶ Ἀντίκυραν πόλιν τα δὲ προς του Λαμιακο κόλπου Λοκροὶ σφας παραθαλασσίους οἱ 'Eπικνημίδιοι κωλύουσιν εἶναι ουτοι γαρ δη εἰσιν οἱ ταύτη την Φωκίδα ἡπεροικοsντες, Σκαρφεῖς μὲν τα ἐπέκεινα Ἐλατείας, υπὲρ δν άμπολιν καὶ Ἀβας οἱ πόλιν τε πουντα καὶ 'Oπουντίων ἐπίνειον νεμόμενοι Mνον.

a. δὲ ἐπιφανέστατα Φωκεsσίν ἐστιν ἐν κοιν*3 ταs-J πολέμου γαρ του προς γλω μετεσχηκασι, καὶ Θεσσαλῶν ἐναντία ἐπολέμησαν πρότερον ἔτι η ἐλάσαι τον Μῆδον ἐπὶ λληνας οτε δη καὶ ἐπεδείξαντο οἱ Φω-799κεῖς ἔργα ἐς μνήμην κατὰ γαρ την Ῥάμπολιν si τους Θεσσαλοὐ προσεδέχοντο ἐμβαλεῖν σφίσιν ἐς την χώραν, υδρίας κεράμου πεποιημένας κατορύξαντες καὶ ἐπ αυ- τας γῆν ἐπιφορήσαντες ὐπέμενον τηλειπον των ε σαλῶν οἱ δέ, ατ ου προπεπυσμένοι των Φωκέων την τέχνην, ἐπελάσαντες τους Ἀπους λανθάνουσιν ἐπὶ τὰς υδρίας. --sθα ἀπεχωλοsντο μὲν οἱ Ἀποι των ποδῶν ἐσπιπτόντων σφίσιν ἐς τὰς δρίας, ἐκτείνοντο δὲ καὶ ἀπέπιπτον οἱ ανδρες ἀπο τῶν Ἀπων. Ως δε οἱ Θεσσα-

298쪽

258 ΦΩΚΙΚΑ λοὶ μείζονι η τα πρότερα ἐς τους Φωκέας χρώμενοι τῆόργη συνελέχθησαν απο των πόλεων πασῶν καὶ ἐς την Φωκίδα ἐστρατελωτο, ἐνταυθ' οἱ Φωκεῖς ἐν ου μικρροποιούμενοι δείματι την τε αλλην των Θεσσαών ἐς τον πόλεμον παρασκευην καὶ ου ηκιστα τηλειπου το πλῆθος κανομου τω ἀριθμῆτην ἐς τους αγῶνας των τε ἶ- πων καὶ αυτῶν μελέτην των ἱππέων, ἀποστέλλουσιν ἐς Θελφοὐς αἰτοsντες τοὐμὸν ἐκφυγεῖν τον ἐπιόντα κώδυνον καὶ αυτοῖς ἀφίκετο μάντευμα Συμβαλέω θνητόν τε καὶ ἀθάνατον μαχέσασθαι,

νίκην δ αμφοτέροις δώσω, θνητφ δέ νυ μαλλον.5 3 nsτα ως ἐπύθοντο οἱ Φωκεῖς, λογάδας τριακοσίους καὶ Γέλωνα ἐπ' αυτοῖς αρχοντα ἀποστέλλουσιν ἐς τους πολεμίους αρτι αρχομένης νυκτός, προστάξαντές σφισι κατοπτεsσαί τε τα τῶν Θεσσαλῶν οντινα ἀφανέστατον δύναιντο τρόπον, καὶ αυθις ἐς το στράτευμα ἐπανηκειν κατα τῶν οδῶν την μάλιστα αγνωστον, μηδὲ λωτας

μάχης αρχειν ουτοιἀπο τῶν Θεσσαλῶν οἱ λογάδες ἀπ- λοντο αθροοι καὶ αυτοὶ καὶ ο ηγούμενός σφισι Γέλων, συμπατούμενοί τε ὐπο τῶν Ἀπων καὶ ὐπο τῶν ἀνδρῶν φονευόμενοι καὶ συμφορὰ σφῶν κατάπληξιν τοῖς ἐπὶ τοs στρατοπέδου τῶν Φωκέων τηλικαύτην ἐνεποίησεν, στε καὶ τὰς γυναῖκας καὶ παῖδας καὶ ωα τῶν Moκτημάτων ἄγειν ν σφίσιν η φέρειν, ἔτι δὲ και ἐσθητα καὶ χρυσόν τε καὶ ἄργυρον καὶ τὰ ἀγάλματα τῶν θεῶν ἐς ταυτὸ συλλέξαντες πυρὰν ως μεγίστην ἐποίησαν, καὶμ αυτοῖς ἀριθμον τριάκοντα ανδρας ἀπολείπουσι προσετέτακτο δὲ τοι ἀνδράσιν εἰ ηττασθαι τους

κέας συμβαίνοι τῆ μάχη, τότε δη προαποσφάξαι μὲν τὰς γυναῖκάς τε καὶ παῖδας καὶ ως ἱερεῖα ἀναθέντας ταλάτε καὶ τὰ χρήματα ἐπὶ την πυρὰν καὶ ἐνέντας πs ου--τως ηδη διαφθαρηνα καὶ αυτοὐς τοι -' αλλήλων

299쪽

LIBER X. 26ο ἐς τηνίππον των Θεσσαλων ἐσπίπτοντας υντὶ τούτου μὲν απαντα τὰ ανάλγητα βουλευματα απόνοι αἰ- Ἐλ- ληνον ονομά ται Φωκική. 4. ότε δὲ οἱ Φωκεῖς ἐπομosντο αὐτίκα ἐπὶ τους εσσαλοὐς ἔξοδον στρατηγοὶ δὲ 8ησάν σφισι Ῥοῖός τε υμβρωσεὼς καὶ Ῥαμπολίτης Θαμφάντης, ουρος μὲν δη ἐπὶ τῆ Ἀπω δυνάμεως δὲ της πεζῆς ὁ Ἀμβροσσεύς. δὲ χώραν ἐν τοῖς αρχουσιν ἔχων την μεγίστην μάντις ην πιλλίας ο πλεῖος, καὶ ἐς τον

Τελλίαν τοῖς Φωκεω της σωτηρίας ἀπέκειντο αἱ ἐλπιδες. Ως δὲ ἐς χεῖρας συνήεσαν, ἐνταsθα τοῖς Φωκεsσιν sἐγίνετο ἐν ὀφθαλμοῖς τα ἐς τὰς γν-γας καὶ ἐς τὰ τέκνα δόξαντα, την τε σωτηρίαν ου ἐν βεβαί σφίσιν ἐώρων σαλευουσαν, καὶ τούτων ἔνεκα ἐς παντοῖα ἀφικνο τοτολμηματα προσγενομένου δὲ καὶ του ἐκ θεμ εδμμυοsς, νίκην των τοτε ἀνείλοντο ἐπιφανεστάτην Ἀτε I0801 το λο ιον - γεγενημένον τοῖς Φωκεsσι παρὰ mola Dλωνος καὶ τοῖς πασιν Ἐλλησιν ἐγνωσ o γαρ σύνθημα κατὰ τὰ αυτὰ ἡπο των στρατηγούντων ἐδίδοτο ἐν ταῖς μάχαις εσσαλοῖς μὲν ἡ θηνῆς Λωνίας, τοῖς δὲ ὁ επώνυμος Φῶκος. lam τούτου δὲ του ἔργου καὶ ανα- ματα οἱ Φωκεῖς απέστειλαν ἐς Θελφοὐ 'Aκόλλωωι πιλλίαν τε τὸν μάντιν καὶ σοι μαχομένοις αλλοι σφίσιν ἐστρατηγησαν συν δὲ αὐτοῖς καὶ ρωα των ἐπιχωρίων ἔργα δὲ αἱ εἰκόνες Ἀριστομέδοντός εἰσιν Ἀρ

γείου.

5. Εὐρέθη δὲ καὶ ὐστερον τοῖς Φωκεsσιν Ου ἀπο- II δέον σοφία των προτέρων ως γὰρ δη τὰ στρατόπεδα ἀντεκάθ'ητο περὶ την ἐς την Φωκίδα ἐσβολην, λογάδες Φωκέων πεντακόσιοι φυλάξαντες πληρη τὸν κύκλον της σελήνης ἐπιχειροsσιν ἐν τῆ νυκτὶ τοῖς Θεσσαλοῖς, αυτοί τε ἀληλιμμένοι γύφφ καὶ ἐνδεδυκότες πλα λευκὰ ἐπιτῆ γύψφ ἐνταsθα ἐξεργασθηναι φόνον των Θεσσαλῶν

300쪽

λέγεται πλεῖστον, θεωτερόν τι ηγουμένων η κατὰ ἔφοδον πολεμίων το ἐν τῆ νυκτὶ συμβαῖνον. o δε υλεῖος ην πιλλίας ος καὶ ταῶτα τος Φωκεsσιν ἐμηχανησατο ἐς τοὐς Θεσσαλους.

Ii πεὶ δὲ ἐς τηνευρώπην ὁ Περσῶν στρατος διέβη,

λέγεται τους Φωκέας φρονῆσαι μὲν -- ανάγκης τα βασιλέως, αὐτομολησαι δὲ ἐκ των Μηδων καὶ ἐς το Ἐλληνικον παρὰ το ἔργον τοπιαπαι ι παε πα- ι μόνWδὲ υστερον κατέλαβεν αυτοὐς ζημιωθηπιαι χρημασιν ἡπουμφικτυ-ων οὐδὲ ἔχω του λόγου το αληθὲς ἐξευρεον, εἴτε ἀδικήσασιν ἐκεβλήθη σφίσιν, εἴτε Θεσσαλοὶ κατὰ - ἐκ παλαιολμῶσος γενέσθαι την ζημίαν τοῖς Φωκεsσιννησαν οἱ πράξαντες εχόντων δὲ α=ύμως αυτῶν προς

της ζημίας το μέγεθος, Φιλόμηλος σφας πολαβὼν ὁ

Θεοτίμου Φωκέων ουδενος ἀξιώματι ἴστερος, πατρὶς 80 2δὲ αυτῶ Λέδων των ἐν Φωκεsσιν ν λεων, ουτος ουν ο Φιλομηλος την τε ἔκτισιν αυτοῖς αδύνατον απέφηνε των χρημάτων, καὶ ανέπειθε το ἱερον καταλαβεῖντο ἐν Θελφοῖς, λέγων καὶ ἄλλα ἐπαγωγὰ καὶ ως τὰ ωθηναίων καὶ ἐκ Λακεδαίμονος ἐπιτηδεια ἐξ ἀρχης ἐστὶν αὐτοῖς Θηβαίων δὲ καὶ εἴ τις ἄλλος κατασταίη

σφίσιν ἐς πόλεμον, περιέσεσθαι καὶ ἀρετῆ σφας καιωδαπάνm χρημάτων ταsτα οὐ Φιλομήλου λεροντος ουκἐγίνετο ακούσια φ πλήθει των Φωκέων, εἴτε την γνώμην σφίσι τομο εο βλάπτοντος, εἴτε καὶ αὐτοῖς πεφυκόσιν ἐπίπροσθεν εὐσεβείας τὰ κέρδη ποιεῖσθαι. Την

δὲ των Λελφῶν κατάληψιν ἐποιησαντο οἱ Φωκεις μα- κλείδου μὲν πρυτανεύοντος ἐν Θελφοῖς καὶ ωγα - κλτους θ' myσιν ἄρχοντος, τετάρτφ δὲ ἔτει πέμπτης ολυμπιάδος ἐπὶ ταῖς κατόν, ν Πρῶρος ἐνίκα Κυρη ναῖος στάδιον καταλαβοsσι δὲ αὐτοῖς το δερον ξενικά τε αὐτίκα τὰ ἰσχυρότατα των ἐν Ελλη νηθροίσθη, καὶ