Perí hierōsýnēs (De sacerdotio) of St. John Chrysostom

111쪽

III. IJ DE SACERDOTIO Uaυτων τῶν ἐκφερό -ων ἐστὶν νε υσι περὶ του πρῶνματος δόξης. εἰ γὰρ μη τῶν τυχόντων αυτὸ καὶ ἄν ου πολυς ὁ λόγος, νόμιζον εἶναι, οὐδ' aν ποπτευσαι τουτ επηλθεν αὐτοῖς. I68. Διὰ τί γὰρ περὶ της τῶν πιέλων πιξίας

οὐδεὶς τόλμησε τι τοιοῖτον ποπτευσαί ποτε και ειπεῖν, soτι εστιν ἀνθρωπίνη ψυχὴ P ἀπόνοιαν ου αν ελομένη επὶ το της φύσεως ἐκείνης ξίωμα ἐλθεῖν; φρογάλα γάρ τινα φανταζόμεθα περὶ τῶν δυνάμεων ἐκείνων, και τομοημα ου ἀφίησι πιστεῖσαι, οτι δύναιτ χ ανθρωπος της τιμῆς φρονησαί τι μεῖζον ἐκείνης. I69. m.στε αυτούς'o- λοὐ δικαίως αν τις γράψαιτο ἀπονοίας, τους μῶν

τοὐτο κατηγοροὐντας Ου γὰρ αν ποτε περὶ ετέρων τοὐτο

ὐπέλαβον, εἰ μη πρότερον αὐτοι οὐ πρῶν τος, ῶς οὐδενὸς Oντος, κατέγνωσαν. II. Iro. Eἰ δὲ προς δοξα ορῶντας

τοὐτ πεποιηκέναι φασὶ περιπίπτοντες εαυτοῖς λεγχθή is σονται καὶ μαχόμενοι φανερῶς ia γαρ οἶδα ποίους ὰνετερους προ τούτων εζήτησαν λογους, ει τῶν της κενοδοξίας

η- ῆθελησαν ἀπαλλάξαι 'κλημάτων. ει γαρ δτος με ποτε εἰσῆλθεν - χρως, καταδεξασθαι μαλλον χρῆν δε φυγεῖν. III. Διὰ τί Ῥτι πολλὴν ἡμῖν τοὐτο την δόξαν oηνεγκεν αν. ' γὰρ ν τούτ πης λικίας ὁντα, και προβραχεος ἀποστάντα τῶν βιωτικῶν φροντίδων, ξαάφνης ούτω δόξαι παρὰ πῶσιν εῖναι θαυμαστὸν ἄστε τῶν τον

N. C. a

112쪽

so CHRYSOSTOMUS III. IIaπαντα νονον ἐν τοῖς τοιούτοις ξαναλωθεντων πόνοις προτιμηθῆνα ι, καὶ π ίονας ψηφους πάντων ἐκείνων λαβεῖν, θαυμαστά τινα καὶ μεγάλα περὶ μῶν πάντας ἁν-roπτευειν επεισε, καὶ σεμνούς θνήμας και περιβλέπτους 5 κατέστησε. 72. si δὲ πλην λόγων το πλεον τῆς εκκλησίας μέρος οὐδε ε ονόματος - ἴσασιν ἄστε οὐδὲ οτι παρντήμεθα πασίν εστι φανερον, ἀλλ' Oλιγοις τισίν ob ουδ αυτούς οἶμαι το σαφες εἰδέναι πάντας, εἰκος δὲ

καὶ τούτων πολλούς η μηδ' ὁλως - ἡρησθαι νομίσαι h

Io παρεωσθαι μετὰ την αἶρεσιν, ἀνεπιτηδείους εἶναι δόξαντας,

οὐχ ἐκόντας φυγεῖν. III. 73. ΑΣ. Ἀλλ' οἱ ταληθες

εἰδοτες θαυμάσονται. Ω Καὶ μην τούτους φης ς κενοδόξους καὶ ὐπερηφάνους διαβάλλειν μας. πόθεν οὐν ἐστιν ἐλπίσαι τον επαινον; Hetro των πολλων; in ' υκ 15 ἴσασι τὸ σαφές. αλλ' ἐκ των λέγων; αλλὰ κἀνταὐθαημῶν εἰς τουναντίον ὁ λόγος περιτέτραπται ουδὲ γὰρ ἐτέρου τινὸς ενεκεν ἐνθάδε εισῆλθε νυν, αλλ' ἶνα μάθης, τί προς ἐκείνους ἀπολογησασθαι δέοι. 74. Καὶ τι τούτων νεκεν ἀκριβολογοῖμαι νυν, ἔτι γὰρ, εἰ και πάντες

et o νδεσαν τἀληθὲς οὐδ ούτως μας ἀπονοίας η φιλοδοξίας

εδε κρίνειν, μικρὰν ἀνάμεινον καὶ τοὐτο ἴση σαφως καὶ πρὸς τούτφ πάλιν ἐκεῖνο οτι υ τοι ταύτην τολμωσι τηντόλμαν μόνον, εἴπερ τις ἐστιν ἀνθρώπων, ου γαρ εγωγε πείθομαι, αλλὰ και τοι περὶ ἐτέρων ὐποπτεύουσι κίνδυνος as ἀποκείσεται Ου μικρός.

113쪽

DE SACERDOTIO

IV. 73. M γὰρ Ῥωσυνη τελεῖται με επὶ γης, τάξιν δε πουρανίων χει πραγμάτων. καὶ μάλα γε εἰκότως Ου γὰρ ανθρωπος, ου αγγελος ουὶ χἀπιμος, Ου αλλη τις κτιστη δύναμις, ἀλλ' αὐτος ὁ παράκλητος ταύτην διετάξατο την ακολουθίαν, καὶἰτι μένοντας εν σαρ sκὶ την ἀγγέλων επεισε φαντάζεσθαι διακονίαν διο η τον ἱερωμένον σπερ εν αὐτοῖς στωτα τοῖς οὐρανοῖς μεταξύτων δυνάμεων κείνων ούτως εἶναι καθαρόν. 76 Φοβεραμεν γὰρ καὶ φρικωδέστατα και τὰ προ της χάριτος, οἷον

επωμίδος, ἡ μίτρα ἡ κίδαρις, ὁ ποδηρος το πέταλον το

charist. For in doctrine os Clinis. Hinregari to the Eucharis see pC in Transuritantiationi vi art. 8

pected φρικώδη but p. iii Is

descriptionis ine dres of themiali Pries in Ex xxviii. Κώδωνει areane bella ' et in number on in hem

114쪽

3 CHRYSOSTOMUS III. IV ἀλλ' εἴ τις τὰ τῆς χάριτος ξετάσειε, μικρὰ δι' ευρησει τὰ φοβερὰ και φρικωδέστατα κεῖνα, και τ περ του

νόμου λεχθεν κἀνταὐθα αληθε δν οτι Ου δεδόξασται τοδεδοξασμένον εν τούτφ'- μέρει, ἔνεκεν της serερβαλλούσης δοξης. 77. 'Οταν γὰρ ast τον κύριον τεθυμένον καὶ

κείμενον, καὶ τον αρχιερέα εφεστωτα τω θύματι και επε Θμενον, και πάντας ἐκείνετετιμί φοινισκομενους αἶματι, αρα ετ μετὰ ἀνθρώπων εἶναι νομίζεις και επι τηνεστάναι, ἀλλ' ουκχυθέως επι τούς Ουρανούς μετανίστασαι, και ζῶσαν

Io σαρκικην διάνοιαν της ψυχῆς εκβαλων γυμνη et ψυχῆ

κα τω νω καθαρ περιβλέπεις τα εν οὐρανοῖς -του

θαύματος. - του θεο φιλανθρωπίας ὁ μετὰ του

πατρος νω καθήμνος, κατὰ την ραν κείνην ταις ἀπάντων κατέχεται χερσι, και δίδωσιν αὐτον τοις βουλομένοις is περιπτύξασθαι καὶ περιλαβεῖν, ποιοὐσι δε τοὐτο πάντες διὰ των φθαλμων τότε. aρά σοι του καταψρονεῖσθαι

115쪽

III. IvJ DE SACERDOTIO 3ταὐτ αξια καταφαίνεται, η τοι τα εἶναι si δυνηθῆναί τινα και ἐπαρθῆναι κατ --ων I78. Βουλε καὶ ξέτερου θαύματος ηὐώνια σπείας ταύπης ἰδεῖν την προβο- λην υπογραψόν μοι O 'FIλίαν τοις φθαλμοῖς, και τον απειρον ειλον περιεστῶτα, και την θυσίαν επὶ των λίθων sκειμένην, και πάντας μὲν ν ησυχία τους λοιπούς και

πολλὴ τῆ σιγη, μονον δε τον προφήτην εὐχομενοπι ιταεξαίφνης την φλόγα εκ των πανων επὶ το ἱερεῖον ριπτου- μνην. θαυμαστὰ ταμα και πάσης εκπληξεως γεμοντα. 179. Μετάβηθι τοίνυν κεῖθεν επι τὰ νυν τελούμενα, και Οου θαυμαστὰ -ει μόνον αλ και πασαν εκπληξιν ὐπερβαίνοντα. Ἀστηκε γὰρ o ιερευς, ου rs καταφέρων, ἀλλὰ

οὐχ ti τις λαμπὰς ἄνωθεν ἀφθεῖσα καταναλώση τὰ προκείμενα, ἀλλ' ἶνα ἡ χάρις επι-εσοὐσα την θυσία δι κείνης Is τὰς ἁπάντων ἀνάψη ψυχὰς, και αργυρίου λαμπροτέρας ἀποδείξην πεπυρωμένου I8Ο Ταύτης οὐν τη. φρικωδεστάτης τελετης τίς μη σφοδρα μαινόμενος μηδε ξεστηκὼς ὐπερφρονησαι δυνήσεται; - νοεῖς, μι υκ αν ποτε ἀνθρωπίνη ψυχ το προ κεῖνο της θυσίας βάστασεν, o λ αρδην ὰν ἄπαντες φανίσθησαν, ει - πολλη της του θεου χάριτος ν η βοηθεια; I8Ι. Eu γάρ τις ενν -

σειεν σον εστὶν ανθρωπον οντα καὶ τι σαρκὶ και αῖματι

νῶν ἔκστασιν si I.

116쪽

34 CHRYSOSTOMUS III. V πεπλεγμένον της μακαρίας καὶ ακηράτου φύσεως κείνης γεγὼς δυνηθῆναι γενέσθαι, τότε -εται καλως, σης τους

ἱερεῖς τιμῆς ἡ του πνεύματος ξίωσεν χάρις διὰ γὰρ

εκείνων καὶ ταὐτα τελεῖται, και ἔτερα τούτων οὐδει' ἀπο- δέοντα, καὶ εἰς αξιώματος και εἰς σωτηρίας της ἡμετέρας λόγον. 82. ι γαρ την η' οἰκουντες καὶ ε ταύτηποιούμενοι την διατριβην τα εν Οὐρανοῖς διοικεῖν πετρώπησαν, καὶ ἐξουσίαν λαβον, ην ἴτε ἀγγέλοις οἴτε ἀρχαγγέλοις Ἀδωκεν ὁ θεος om γὰρ προς ἐκεινους εἴρηται 'Io οσα α δη τε επὶ της ρος, σται δεδεμένα καὶ ε τροοὐραν- καὶ ὁσααν λύσητε, εσται λελυμένα. 83. Ἐχουσιμὸν γὰρ καὶ οι κρατοὐντες επὶ της τὶς την του δεσμεῖν

ἐξουσίαν, ἀλλα σωμάτων μόνον ουτος δὲ ὁ δεσμος αὐτης απτεται της ψυχος, καὶ διαβαίνει τους πανούς, καὶ ἄπερ 15 4 εργάσωνται κάτω ο ἱερεῖς, αὐτα ὀ θεος ἄνω κυροῖ, καὶ την των δουλων γνώμην ὁ δεσπότης βεβαιοῖ. 84. Καὶ τί γὰρ ἀλλ' η πασαν αὐτοῖς την οὐράνιον εδωκεν ἐξουσίαν; 'sὶν γαρ ἄν, φησιν, ἀφῆτε τὰς μαρτίας, ἀφέωνται καὶ ωνὰν κρατητε, κεκράτηνται τίς ἁ γένοιτο ταύτης ἐξουσία a μείζων πασαν την κρίσιν δωκεν ὁ πατηρ -υ - ορωδε πασαν αὐτὴν τούτους εγχειρισθέντας πο ου υἰοὐ

117쪽

III VJ DE SACERDOTIO s περ γὰρ ι ουρανούς ηδη μετατεθέντες, καὶ την ἀνθρωπείαν ὐπερβάντες φυσιν καὶ των μετέρων ἀπαλλα νέντες παθων, ουτως εις τοσαύτην χθησαν την ἀρχην Ι 83. 2ταὰν μὰν βασιλεύς τινι των bet αὐτον δντων ταύτης μεταδφτης τιμης στε εμβάλλειν εις δεσμωτηριον in αν ἐθελη, καὶ ἀφιέναι πάλιν, ζηλωτος καὶ περίβλεπτος παρὰ πῶσιν ουτος ὁ δὲ παρὰ θεo τοσούτ μείζονα ἐξουσίαν λαβων ἔσω γῆς τιμιώτερος ουρανος καὶ σωμάτων ψυχαὶ, ουτωμικράν τισιν ἔδοξεν ειληφέναι τιμὴν, ως δυνηθηναι κανεννοῆσαι, τι των ταυτα πιστευθέντων τις και περφρο- Ioνησε της δωρεας. 86. Απαγε της μανίας μανία γὰρ περιφανης, προοραν της τοσαυτης ἀρχῆς, ης νευ ουτε σωτηρίας ουτε των ἐπηπιάλμένων μῖν εστ τυχῶν ἀπαθων.

I 87. Εἰ γαρ οὐ δύναταί τις εἰσέλθεῖν εις την βασιλείαν

των ουρανῶν, ἐὰν μη δι δατος και πνεύματος ἀναπεννηθῆ, is και ὀ - τρωνων την σάρκα του κυρίου, και το αυα αὐτοῖπίνων ἐκβέβληται της αιωνίου γης, πάντα δὲ ταμ διετερου μὲν οὐδενος, μόνον δὲ δια των ἁγίων ἐκείνων ἐπιτέλεῖται χειρων των του ιερέως λέγω πως αν τις τούτωνεκτος η το της γεέννης εκφυγεῖν δυνησεται πὐρ η των ao ἀποκειμενων στεφάνων τυχεῖν Ι 88. Ουτοι γάρ εισιν, οὐτοι O τὰς πνευματικὰς πιστευθέντες δῖνας, και τον διὰ του βαπτίσματος ἐπιτραπέντες τόκοπι διὰ τούτων ἐνδυόμεθα τον ριστον καὶ συναπτόμεθα τω ιν του θεου,

118쪽

36 CHRYSOS MUS III. μέλη γινομεθα της μακαριας εκείνης κεφαλῆς. 89. ' Ωστε ἡμῖν ου αρχόντων μόνον οὐδε βασιλέων φοβερώτεροι, ἀλλα καὶ πατέρων τιμιώτεροι δικαίως ἁν ευν. o μεν γὰρ ἐξ αἱμάτων καὶ ἐκ θεληματος σαρκος ἐγέννησαμ οι δὲ της

sis του θεο γεννησεως μῖν εισιν αιτιοι, της μακαριας πὰλογενεσίας κείνης της λευθερίας της ληθους, καιτης κατὰ χάριν ιοθεσίας. VI. m. Λέπραν σώματος ἀπαλλάττειν, μαλλον δε ἀπαλλάττειν μεν οὐδαμως, τους δὲ ἀπαλλαπέντας δοκιμάζειν μόνον, εἶχον ξουσίαν ι των

ιερεων τότε Ουτοι δὲ υ λεπραν σώματος, ἀλλ' ἀκαθαρσίαν ψυχῆς, ου ἀπαλλαγεῖσαν δοκιμάζειν, αλλ' παλλάττειν παντελως ελαβον ερουσίαν. 9 I. Ωστε οι τούτων ὐπερορωντες πολύ κα των περὶ Δαθὰν εῖεν ἁν εν νεστεροι Is καὶ μείζονος αξιοι τιμωρίας. οι μεν ηερ ει και η προσηρκούσης αὐτοῖς ἀντεποιοῖντο τῆς αρχῆς, αλλ' Oμως θαυμασ-την τινα περ αυτῆς ειχον δόξαν, και τουτο τω μετὰ πολ λῆς φίεσθαι σπουδῆς δειξαν ' ἴτοι δὲ με επι κρεῖττον διεκοσμήθη, και τοσαύτην λαβεν πίδοσιν - a πραγμα, τότε λεναντίας μεν κείνοις, πολλω δε κείνων

μείζονα τετολμήκασιν. 92. Ουδὲ γὰρ ἴσον εις καταφρονησεως λόγον εφίεσθαι μη προσηκούσης τιμῆς καὶ ὐπερορῶν αλλὰ τοσούτφ μεῖζον κείνου τοὐτο οσω του διαπτύειν καὶ

119쪽

III VI DE SACERDOTIO 37 θαυμάζειν το μέσον ἐστί. 93. Τις δν ουτως ἀθλία

φυχη - τοσούτων inrεριδεῖν γαίων; υκ αν ποτε φαίην ω πλην εἴ τις οἶστρον πομείνειν δαιμονικον. - Ἀλλὰ γὰρ επάνειμι παλιν, ὁθεν ξέβην. οὐ γαρ εν τεκμάζειν μόνον, αλλὰ καὶ ἐν τω ποιεῖν ὁ μείζονα τοῖς ἱερευσιν seδωκε δύναμιν των φυσικῶν γονέων ὁ θεος καὶ τοσουτοναμφοτέρων το διάφορον, σον της παρούσης και της μελ

λούσης ζωῆς. 93. οἱ μεν γὰρ εἰς ταύτην, οι δὲ εις

εκείνην γεννῶσι κἀκῶνοι μεν οὐδε τον σωματικον αὐτοῖς δύναιντ α ἀμύνασθαι θάνατον, οἴτε νοσο ε πενεχθεῖσαν Io ἀποκρούσασθαι ' μοι δε και κάμνουσαν καὶ απολλυσθαι μέ λουσαν την φυχην πολλάκις σωσαν τοις με πραοτέραν την κολασιν ἐργασάμενοι, τους δε υδε παρὰ τηναρ ν ἀφέντες ἐμπεσεῖν, ου' διδάσκειν μόνον καὶ νουθετεῖν, ἀψ και se δι εὐχων βοηθῶν. 96. Οὐ γὰρ ταν Isημα ἀναγεννωσι μόνον ἀλλα και τὰ μετὰ ταὐτα συγχωρεῖν ἔχουσιν ἐξουσίαν μαρτηματα. Ασθενεῖ γάρ τις, φησιν, εν μῖν προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας, και προσευξάσθωσαν ὁ περ αυτοὐ, ἀλείψαντες αὐτον -- εν - νόματι το κυρίου καὶ ἡ εὐχ της οπίστεως σώσει τον κάμνοντα, καὶ γερεῖ αὐτον ὁ κύριος καν μαρτίας θ πεποιηκὼς, ἀφεθησονται αὐτέ. 97. Ἐ πειτα ι με φυσικοι γονεῖς, εἴ τισι των περεχόντων

καὶ μεγάλα δυναμένων προσκρούσαιεν οἱ παιδες, οὐδεν

120쪽

38 CHRYSOSTOMUS III. VIαυτούς χουσιν φάλεω οἱ δὲ ἱερεῖς ου ἄρχοντας, ουδὲ βασιλεῖς, ἀλλ' αὐτον αὐτοῖς πολλάκις οργισθώσα κατη λαξαν τον θεόν. 98. τ' οὐλήμας μετὰ ταὐτα τολμησει

τις ἀπονοίας κρίνειν; εγω μὲν γαρ εκ των εἰρημενων τοσαύ-s τ' εὐλάβειαν οἶμαι τὰς των κουόντων κατασχεῖν ψυχας, ῶς μηκέτι τους φεύγοντας, ἀλλα τους αφ' εαυτων προσιόντας καὶ σπουδάζοντας ταύτην ἐαυτοῖς κτησασθαι την τιμην, ἀπονοίας καὶ τολμης κρίνειν. 199 Εἰ γὰρ οἱ - τῶν πολεων αρχας πιστευθέντες, Io οταν μη συνετοὶ καὶ λίαν ξεῖς τυγχάνωσιν ντες, καὶ τα πόλεις ανέτρεψαν και εαυτούς προσαπώλεσαν, ὁ του Xριστολον νύμφην κατακοσμεῖν λαχὼν πόσης σοι δοκεῖ δεῖσθαι δυνάμεως, και η παρ αὐτολκαι της ἄνωθεν, προς

το - διαμαρτεῖν; VII. a M. Gυδεὶς μα λον Παυλου Is τον ριστον γάπησεν, οὐδεὶς μείζονα κείνου σπουδηνεπεδείξατο, οὐδεὶς πλείονος ξιώθη χάριτος ἀλλ' ὁμως

μετὰ τοσαὐτα δέδοικεν τι και τρέμει περ ταύτης της ἀρχης και των αρχομένων τ αυτοὐ Φοβουμαι γάρ,

φησιν, μη πως, ῶς λοφις δαν ξηπάτησεν, ἴτω φθαρῆ