Perí hierōsýnēs (De sacerdotio) of St. John Chrysostom

121쪽

III. VIII DE SACERDOTIO 39υμας' ΟΙ. ἄνθρωπος ει τρίτον ἁρπαγεὶς ουρανον, καὶ ἀπορρητων κοινωνησας θεου, καὶ τοσούτους πομείνας θανάτους, ὁσας μετὰ το πιστευσα ἔζησεν μέρας, ανθρω

πος μηδε et δοθεων παρὰ ριστου νησασθαι ἐξουσία

βουληθεὶς, ἶνα μη τις των πιστευσάντων σκανδαλισθν. 2 2. ει τοίνυν- τα προστά ματα προβαίνων του θεοὐ,

καὶ μηδαμοῖ, ἐαυτο ζητων, ἀλλα το των - μένων,ούτω εμφοβος ην ἀεὶ προς το της ἀρχης μέγεθος ἀφορων

τί πεισόμεθα μεῖς οι πολλαχοῖ, ἐαυτων ζητοὐντες, ιτὰς εντολὰς του ριστο ου μονον οὐχ περβαίνοντες, Io ἀλλα καὶ εὐπλείονος παραβαίνοντες μοίρας Τίς ασθενῶ, φησὶ, καὶ ου ασθενω τίς σκανδαλίζεται, και υκ ἐγω πυροὐμαι; O3. Τοιομον εἶναι δει τον ιερέα, - λον δεου τοιουτον μόνον μικρὰ γὰρ ταμα καὶ το μηδεν, προς δ

των συπιενων μου των κατὰ σάρκα. ει τις δύναται ταυτην ἀφεῖναι την φωνην, εἴ τις εχε την ψυχην ταύτης εφικνουμένην της εὐχρος, εγκαλεῖσθαι δίκαιος αν εἴη φεύγων aos. ει δέ τις ἀποδέοι της ἀρετης κείνης τοσοῖτον σον Oημεῖς, οὐχ ταν φευγη, ἀλλ' ταν δέχηται, μισεῖσθαι δίκαιος. m. Ουδ γαρ ει στρατιωτικῆς ἀξίας α εσις

προύκειτο, ιτα χαλκοτύπον η σκυτοτόμον η τινα των

122쪽

ω CHRYSOSTOMUS III. VII τοιούτων δημιουργων ἐλκυσαντες εἰς το μέσον οἱ δολαικτριοι την τιμην, νεχείριζον - στρατον επηνεσα ἄν τον δείλαιον κεῖνον ου φεύγοντα καὶ πάντα ποιουντα, στεμ εἰς προῖστον ἐαυτον ἐμβαλεῖν κακόν. O7. ι μενς ναρ ἁπλῶς το κληθῆναι ποιμένα καὶ μεταχειρίσαι τοπραγμα ως ἔτυχεν ἀρκεῖ, καὶ κίνδυνος οὐδεὶς ἐγκαλείτω κενοδοξίας ἡμῖν ὁ βουλόμενος ει δὲ πολλην μεν συνεσιν, πολλην δὲ προ της συνέσεως την παρὰ του θεοὐ χάριν, καὶ τρόπων ορθοτητα, καὶ καθαρότητα βίου, καὶ μείζονα Io κατὰ ανθρωπον εχειν δεῖ την ἀρετην τον ταυτην ἀναδεχόμενον την φροντίδα μη με ἀποστερησης συπινώμης, μάτην

ἀπολέσθαι μη βουλόμενον καὶ εἰκη. O8. Καὶ γὰρ εἰ

μυριαγωγόν τις ολκάδα νων, πεπληρωμένην ἐρεπων καιφορτίων γεμουσαν πάλυτέλων, εἶτα ἐπι των οἰάκων καθίσας Is κελευε περαν το ι ναῖον - Τυρρηνικὸν πέλαγος, κ

πρώτης ἁν ἀπεπηδησα της φωνης καὶ εἴ τις ερετο, Δια τί

' Ινα μη καταδυσω το πλοῖον, εἶπον αν. VIII. - Εἶτα

ενθα με εἰς χρηματα ἡ ζημία, και ὁ κίνδυνος σωματικοῖμέχρι θανάτου, οὐδεὶς εγκαλέσει πολλὴ κεχρημένοις προ-

123쪽

III. Iri DE SACERDOTIO I

θάνατος αυτούς οὐχ ὁ την ψυχην ἀπο του σώματος διαρρων,

αλλ' ὁ ταυτην με ἐκείνου εἰς κολασιν παραπέμπων αἰω- νιον κδέχεται, σταυθα τι - προπετως εἰς τοσουτον seαυτούς ερρίψαμεν κακὸν οργιεῖσθε και μισησετε; μη, δεομαι καὶ ντιβολω. Ita οἶδα την μαντο ψυχην, την σθενη ταύτην και μικρ- ιδ της διακονίας κείνης το μέγεθος, καὶ την πολλον του πράγματος δυσκολίαν. 2II. Iλείονα γὰρ των την θάλατταν ταραττοντων πνευ IOμάτων χειμάζει κύματα την του ιερωμένου ψυχην. IX. και πρωτον ἁπάντων ὁ δεινότατος της κενοδοξίας σκοπάλος, χαλεπώτερος ἄν inrερ ι μυθοποιοι τερατεύονται. Ia Τουτον γὰρ πολλοι μεν ισχυσαν --

πλεύσαντες διαφυγεῖν ἀσινεῖς' εμοι δε ούτω τουτο Is χαλεπον, - μηδὲ νῶν, τε υδε μία με τις νάγκη προς εκεῖνο ὐθεῖ το βάραθρον, δύνασθαι καθαρεύειν του δεινολε δε και την επιστασίαν τις εγχειρίζοι ταύτην, μονονουχὶ σας πίσω τῶ χεῖρε παραδωσε τοις εν κειν τροσκοπέα κατοικοῖσι θηρίοις καθ' κάστην με σπαράττειν ο

την ἡμέραν. aΙ3. Τίνα δέ εστ τα θηρία χυμὸς ἀθυμία,

124쪽

6 CHRYSOS HS III. IXφθόνος, ἔρις, διαβολia, κατηπιορίαι, ψευδος, 'rόκρισις, επιβουλαὶ, ευχαὶ κατὰ των δικηκότων οὐδεν, ἡδοναὶ επὶ ταῖς των συλλειτουργούντων ἀσχημοσυναις, πένθος επὶ ταῖς εὐημερίαις, ἐπαίνων ἔρως, τιμῆς ποθος τομο δὴ τολμάλιστα πάντων την ἀνθρωπείαν κτραχοάζον Φυχην , διδασκαλίαι προς δονην, ἀνελεύθεροι κοὐκεῖαι θωπεῖαι

ἀγεννεῖς, καταφρονησεις πενητων, θεραπεῖαι πλουσίων,

αλλιστοι τιμαὶ καὶ επιβλαβεῖς χάριτες, κίνδυνον φέρουσαι καὶ τοῖς παρέχουσι καὶ τοῖς δεχομένοις αυτὰς, φόβος δου

Ira πρεπης καὶ τοῖς φαυλοτάτοις των ἀνδραπόδων προσηκων μόνοις, παρρησίας ἀναίρεσις, ταπεινοφροσύνης το μὲν

σχῆμα πολύ, ἡ ἀληθεια δὲ οὐδαμου, λοχ' δε ἐκποδων

καὶ πιτιμησεις, μαλλον δὲ κατὰ με των ταπεινων καὶ πέρα του μέτρου, επὶ δε των δυναστείαν περιβεβλημένων is ουδὲ διῶρα τις τὰ χείλη τολμα ΣΙΦ αὐτα γὰρ απαντα καὶ τὰ τούτων πλείονα ὁ σκόπελος κεῖνος τρέφει θηρία, οἷς τοὐς παξ ἁλόντας εἰς τοσαύτην ἀνάγκη καθελκυσθῆναι δουλείαν, ως καὶ εἰς γυναικων ἀρέσκειαν πράττειν πολλὰ πολλάκις α μηδε εἰπεῖν καλόν. I S. D μεν γὰρ a θεῖος νόμος αυτὰς ταύτης ξέωσε τῆς λειτουργίας, κεῖναι

125쪽

III. IX DE SACERDOTTO 63 δε εαυτας εἰσωθεῖν βιάζονται και επειδ δι αυτῶν ἰσχύουσιν Ουδεν δι ἐτέρων πράττουσιν παντα καὶ τοσαύπην περιβέβληνται δυναμιν ς των ἱερέων ast ἐγκρίνειν καὶ κβα ιν ις αν ἐθέλωσι 2I6. και τα ἄνω κάτω τουτο δὴ το πης παροιμίας ἐστὶν δεῖν γιγνό- 5μενον του ἄρχοντας ἄγουσιν οι ἀρχόμενοι, και εἴθε μεν ἄνδρες, αλλ' ἔς ουδε διδάσκειν πιτέτραπται τί λεγωδιδάσκειν οὐδε λαλεῖν μεν υν αὐτώς ἐν ἐκκλησία συνεχώρησεν ὁ μακάριος IIαὐλος εγὼ δέ τινος κουσα λέγοντος, τι και τοσαυτης αὐταῖς μετέδωκαν παρρησίας, ῶς καὶ Ioεπιτιμαν τοις των ἐκκλοσιων προεστῶσι, καὶ καθάπτεσθαι

πικρότερον κείνων η των ἰδίων ικετων O δεσπόται. 2I7. Και μη μέ τις οἰέσθω πάντας ταῖς ειρημέναις πο- βάλλειν αιτίαις. εισὶ γὰρ εἰσι πολλοὶ οι τούτων περενεχθέντες των δικτυων, κα των ἁλόντων πλείους. 5

X. 18. Ἀλλ' υδ την ἱερωσύνην αἰτιασαίμην ν

τούτων των κακωπι μη ποτε ἴτω μανείην εγώ. οἴτε γὰρ τον σίδηρον των φόνων, υτ τον οἶνον της μέθης, υτ την

126쪽

64 CHRYSOSTUMUS III. προμην της βρεως, υτ την ἀνδρείαν τῆς λόγου τόλμης, ἀλλὰ τούς ου εἰς δέον χρωμενους ταῖς παρὰ του θεοὐ δεδομέναις δωρεαῖς παντες ο -υν ἔχοντες αἰτίους εἶναί φασι καὶ κολάζουσιν. I9. 'Επεὶ ' γε ἱερωσύνη κανς καλέσειε δικαίως ἡμῖν, ουκ ορθω αὐτην μεταχερρίζουσιν.

ου γὰρ αυτὴ των εἰρημένων ἡμῖν αἰτία κακῶw λλ' ἡμεῖς

αυτὴν τοσούτοις, τό γε εις μῶς ηκον, κατερρυπάναρον μολυσμοῖς ἀνθρώποις τοῖς τυχοῖσιν ἐγχειρίζοντες αὐτην. o δε ομε τὰς εαυτῶν προτερον καταμαθόντες ψυχὰς, Io Oύτε εἰς τον του πρόγματος ἔγκον ἀποβλέψαντες, δέχονταιμὸν προθύμως το διδόμενον, νίκα δ' ἁν εις - πράττειν ἔλθωσιν, ὁπο ' ἀπειρίας σκοτούμενοι μυρίων εμπιπλῶσι κακων ο επιστεύθησαν λαούς. 22Ο. Τομ δὴ, τουτο,

οπερ καὶ φ' μων μικρου δεῖν ἔμελλε ινεσθαι, ει μη is ταχέως - ὁ θεὸς των κινδύνων κείνων ἐξείλκυσε, καιτης εκκλησίας της αυτο καὶ της μετέρας φειδόμενος ψυχῆς. 22Ι. Η ποθεν, εἰπέ μοι, νομίζεις τὰς τοσαύτας ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τίκτεσθαι ταραχάς εγω μεν γὰρ ουδὲ

λοθέν ποθεν, οἶμαι, ε ες του τὰς των προεστώτων a αιρέσεις και κλογὰς ἀτμως και ς τυχε γίνεσθαι. 222. η γορ κεφαλη, ν ἰσχυροτάτην εἶναι χρην, ἶνα τους εκ του λοιποῖ σώματος κάτωθεν πεμπομένους ἀτμούς πονη- ρους διοικεῖν και ει το δέον καθιστα δύνηται, ταν καὶ κα αυτην σθενης ἴσα τυχη, τὰς νοσοποιούς κείνας as προσβολὰς αποκρούσασθαι μη δυναμένη αὐτη τε ασθε στέρα μαλλον, περ στὶ καθίσταται, και o λοιπον μεθ'

127쪽

III. J DE SACERDOTTO 63εαυτῆς προσαπόλλυσι σῶμα. 223. πιπερ ἶνα μὴ καὶ νυν γενηται, ν τῆ τάξει, των ποδῶν μας φυλαξεν ὁ θεος, ηνπερ καὶ λά με ε αρχῆς. 224. Πολλὰ γάρ εστιν, ω Ba σίλειε, προς τοῖς εἰρη

μένοις, πολλὰ μερα, ἁ τον ἱερωμένον ἔχειν νη, ἡμεῖς δε

ου ἔπιμεν, καὶ προ γε των αλλων κεῖνο πανταχόθεν αυτ της του γεγματος ἐπιθυμίας καθαρεύειν δεῖ την φυχην. 223. G εὰν προσπαθως προς ταυτην διακείμενος τύχη την αρχην, γενομενος π αυτης ἰσχυροτέραν ἀνάπτει την φλόγα, καὶ κατὰ κράτος ἀλους υπὸ του Io βεβαίαν εχειν αυτην μυρια πομενει δεινὰ, κὰν κολακευσαι δέν, κὰν ἀγεννές τι και ἀνάξιον πομεῖναι, κὰν χρηματα ἀναλωσαι πολλα. 226. 'Οτι γὰρ και φόνων τὰς ἐκκλησίας νέπλησάν τινες, και πολεις αναστάτους ἐποίησαν, υπερ ταύτης μαχόμενοι της αρχῆς, παρίημι νυν, μη και Isαπιστα δόξω λε νειν τισίν. 227. 'Εχρῆν δε Orμαι, τοσαυ- την του πρῶν τος ἔχειν ευλαβειαν, ς καὶ την ἀρχηνεκφυγεῖν τον ἔγκοπι και μετὰ το γενέσθαι εν αυτη μη περιμενειν τὰς επέρων κρίσεις, ει ποτε συμβαίη καθαίρεσιν ἱκανον εργάσασθαι αμάρτημα, αλλὰ προλαβόντα εκβάλλειν o

N. C. q

128쪽

ἐαυτον τῆς αρχης' ἴτω μεν γὰρ καὶ ελεον επισπάσασθαι παρὰ του θεου εἰκος ν. - δε ἀντέχεσθαι παρα το πρέπον της αξίας, πάσης εαυτον αποστερῶν συγγνώμης στὶ

καὶ μαλλο εκκαίειν του θεολτην ργην, δεύτερον χαλε-

s πώτερον προσθέντα πλημμελημα. ἀλλ' οὐδεὶς ἀνέξεταί

ποτε δεινον γαρ ἀληθῶς, δεινον το ταύτης γλίχεσθαι 'ς τιμῆς. 228. Κα ου μαχόμενος τω μακαρ- Παύ Ἀγνω, ἀλλα καὶ πάνυ συνάδων αυτο τοῖς ρημασι. τί γαρεκεῖνός φησιν, Εἴ τις ἐπισκοπης ρεγεται, καλου ρτου Io επιθυμεῖ. πω δε ου του εργου, τη δ αυθεντίας καὶ δυναστείας επιθυμεῖν εἶπον εἶναι δεινον. XI. 29. Καὶ τουτον οἶμαι δεῖν τον πόθον πάση σπουδὴ πης ψυχῆς εξωθεῖν, καὶ μηδε την ἄρχην κατασχεθῆναι αὐτην πα-οὐ συγχωρεῖν, ἴνα με ελευθερίας παντα αὐτω πράτ-I τειν ξιν. 23O G γαρ υκ επιθυμῶν πι ταύτης δειχθῆναι τῆς ξουσίας, οὐδε την καθοίρεσιν αυτῆς δέδοικεν ου δεδοικὼς δε μετὰ τῆς προσηκούσης Xριστιανοῖς ελευθερίας πάντα πράττειν δύναιτ αν. 23Ι. Ω οἴ γε φοβούμενοι καὶ τρεμοντες κατενεχθῆναι κεῖθεν πικρὰν ίπομενουσι a δουλείαν καὶ πολλων γεμουσαν των κακων, καὶ ἀνθρώποις καὶ θεν προσκρούειν αναγκάζονται πολλάκις. 232. Δεῖ

δὲ οὐχ ούτω διακεισθαι την ψυχην, ἀλλ' ἄσπερ εν τοις

πολεμις τους γενναίους των στρατιωτων ρωμεν καὶ

πολεμοῖντας προθύμως καὶ πίπτοντας ἀνδρείως, ἴτω και 25 τους επὶ ταύτην κοντας την οἰκονομίαν καὶ ἱερασθαι καὶ

129쪽

ΠΙ. IJ DE SACERDOTTO 6 παραλύεσθαι τῆς αρχης, ῶς ριστιανοῖς εστ προσηκον ἀνδράσιν, εἰδότας, ῶς ἡ τοιαύτη καθαίρεσις υκ ἐλάττονα φέρει της ἀρχης τον στέφανον. 233. Οταν γάρ τις, πυτο μηδὲν ἀπρεπε μηδ' ἀνάξιον τι της αξίας πο-ῖναι

ἐκείνης πώ τι τοιοῖτον, καὶ τοῖς ἀδίκως καθέλουσι την sκολασιν, καὶ αὐτω μείζονα προξενεῖ τον μισθόν. Μακάριοι γάρ, φησίν, στε, ταν ονειδίσωσι και διώξωσιν μας, καὶειπωσι παν πονηρον καθ' υμῶν, ψευδόμενοι, νεκεν μολχαίρετε και ανναλλιῶσθε, τι πολύς ἐστιν ὁ μισθος μωνεν τοις οὐρανοῖς. 234. Καὶ ταυτα μεν ταν πο των Io

-οταγων η διὰ φθονον η προς τερων χάριν η προς ἀπέχθειαν η ἐτέρφ τινι μη ορθν τις εκβάλληται λογισμω.

235. Gταν δὲ καὶ ὐπο των ἐναντίων τουτο πάσχειν συμβαίνη, οὐδε λογου δεῖν οἶμαι προς το δειξα το κέρδος Oσον αὐτ διὰ της ἐαυτων συλλέγουσι πονηρίας κεῖνοι Is236. Οὐτο δ δε πανταχοθεν περισκοπεῖν και κριβῶς διερευνασθαι, μη πού τις σπινθη της ἐπιθυμίας κείνης εντυφόμενος λάθη. 237. Ἀγαπητον γαρ καὶ τους ξ χης καθαρεύοντας του πάθους νίκα θν εμπέσωσιν εἰς την αρχην δυνηθῆναι τουτο διαφονεῖν ει δέ τις καὶ πρὶν oη τυχεῖν της τιμῆς τρέφει παρ αυτετο δεινον καὶ ἀπηνὲς τοὐτο θηρίον, ουδὲ στιν εἰπεῖν εις οσην αυτον εμβαλεῖ

130쪽

68 CHRYSOS MUS III. 3νομίσης μετριάζοντας μας θελῆσαι αν ποτε ψευσασθαι προς ἐ), πο λην ταύπην κεκτημεθα την ἐπιθυμίαμ καὶ με- των α λων ἁπάντων, ου ηττον - καὶ τουτο

εφόβησε καὶ προς ταύm ετρεψε την φυγήν. 239. Καθά-

5 περ γαρ οἱ σωμάτων ρωντες, ως μεν αν πλησίον εἶναι των ἐρωμένων εξῆ, χαλεπωτεραν του πάθους την βάσανον εχουσιW ταν δε- πορρωτάτω των ποθουμένων ἐαυτούς ἀπαγώγωσι, καὶ την μανίαν ἀπηλασαμ' ουτω καὶ τοῖς ταυτης ἐπιθυμοῖσι της ἀσης, ταν με πλησίον αὐτης Io γενωνται, ἀφορητον γιγνεται το κακόπι ταν δὲ ἀπελπίσωσι, καὶ την επιθυμίαν μετα πης προσδοκίας ἔσβεσαν. 24α ία μεν οδ αυτ πρόφασις ου μικρά αλλὰ καὶ εἰ μόνη καθ' αυτην υσα τυγχανεν, καν ταύτης μας

ἀπεῖρξαι της ἀξιας. is XII. 24 I. s δε καὶ τέρα ταύτης ου ηττων

προστέθειται. τίς δε εστιν αυτη νηφάλιον ναι δεῖτον ιερέα, και διορατικον, και μυρίους πανταχόθεν κε-

κτησθαι τους ὀφθαλμους, ως υχ ἐαυτω μόνον, αλλὰ καὶ πλήθει ζωντα τοσούτφ. 242 Ημεῖς δε τι νωθροὶ καὶ

et παρειμενοι καὶ προς την ἐαυτων μόλις ἀρκουντες σωτηρίαν,

και αυτος ἁν ὁμολογήσειας, ο μάλιστα πάντων τὰ ημμυα, διὰ το φιλεῖν, κρύπτειν σπουδάζων κακά. 43. η γάρ μοι νηστείαν ἐνταυθα εἴπης, μηδὲ δ ρυπινιαν, μηδὲ χαμευνίαν, καὶ την λοιπην του σώματος σκληρα ωγίαν. καὶ 25 τούτων μὲν γὰρ Oσον απεχομεν, οῖδας - δε και εἰς ἀκρί-