Perí hierōsýnēs (De sacerdotio) of St. John Chrysostom

131쪽

III. IIJ DE SACERDOTTO 69βειαν μῖν κατώρθωτο, ουδὲ μως μετὰ πης παρούσης νωθρότητος ἴσχυσεν αν τι προς την ἐπιστασίαν μας

ταὐτα φήλῆσαι ἐκείνην. 244. Ανθρώπ μεν γὰρ εἰς

οἰκίσκον τινὰ κατακλεισθεντι, καὶ τὰ αυτο μεριμνωντι μόνον, πο λην ἁν αὐτα παράσχοι, την φέλειαν εἰς δ 3 τοσοῖτον σχιζομέν πλῆθος, καὶ καθ' καστον των ρ-

χομένων ἰδίας κεκτημέν φροντίδας, τί δυναι ἁν προς

την κείνων πίδοσιν ἀξιόπιστον συμβαλλεσθαι κέρδος,

εαν - φυχην εἴτονον καὶ ἰσχυροτάτην ἔχων τυχος XIII. 243. Καὶ μη θαυμάσης εἰ μετὰ τοσαύτης καρτερίας 1 oετεραν βάσανον ζητῶ της ἀνδρείας της εὐψυχῆ. m. o

μὰν γαρ σίτων καὶ ποτων καὶ στρωμνῆς καταφρονεῖν ἁπαλῆς, πολλοῖς Ουδ εργο ορῶμεν ον, και μαλιστά γε τοῖς προικότερον διακειμένοις, και οἴτως εκ πρώτης τραφεῖσι της λικίας, καὶ πολλοῖς δε ἐτέροις της τε οὐ sσώματος κατα σκε ς καὶ της συνηθείας ξευμαριζούσης την εν ἐκείνοις τοι πόνοις τραχύτητα. βριν δε καὶ επηρειαν, καὶ λόγον φορτικον, και τα παρὰ των λαττόνων σκώμματα τά τε πλως καὶ τὰ εν δίκη λεγόμενα, και μέμψεις τὰς εἰκη και μάτην παρὰ των αρχόντων καὶ oπαρὰ των αρχομένων γινομένας, ο των πολλῶν ἐν κεῖν, αλλ' ενός που καὶ δευτέρου. 247. Καὶ ἴδοι τις αν τους

132쪽

7 CHRYSOSTOMUS III. III μαμον των χαλεπωτάτων ἀγριαίνειν θηρίων. 248. Τούς δὴ τοιούτους μαλιστα των της ἱερωσύνης raetre ξομεν περιβολων τὸ μεν γα μήτε προς τὰ σῖτα ἀπηγχρονίσθαι τε ἀνυποδητον εἶναι τον προεστωτα οὐδε ἁν βλάψειε s τὸ κοινον της εκκλησίας θυμὸς δε ἄγριος εἴς τε τον κεκτημένον εἴς τε τούς πλησίον μεγάλας εργάζεται συμφοράς.249. καὶ τοῖς μὲν κεῖνα μη ποιοῖσιν οὐδεμία ἀπειληπαρὰ του θεοῖ κεῖται τοῖς δὲ ἀπλως πιιζομένοις γέεννακαὶ το της γεέννης mrείληται ris raso Gσπερ ὁ ὁIo δόξης ερων κερος οταν της των πολλων αρχῆς επιλάβηται,

μείζονα τω πυρὶ παρέχει την ληπι οἴτως ὁ καθ' ἐαυτὸν

κα εν ταῖς προς λόγους μιλίαις κρατεῖν οργης μη δυνάμενος, ἀλλ' κφερομενος ευχερως, ταν πληθους λου προστασίαν εμπιστευθη, καθάπερ τι θηρίον πανταχόθεν 15 καὶ Ar μυρίων κεντουμενον, ἴτε αὐτος εν ησυχία δυναιταν ποτε διλειν, καὶ τους εμπιστευθέντας αὐτ μυρία διατίθησι κακά. XIV. 23 I. Οὐδεν γαρ υτω καθαρότητα νου καὶ τὸ διειδες θολο των φρενῶν ως θυμὸς ατακτος καὶ μετὰ πολλῆς φερόμενος της ρύμης 232. μος a γάρ, φησιν, ἀπόλλυσι καὶ φρονίμους. καθάπερ γαρ ἔν τινι νυκτομαχία σκοτωθεὶς o της ψυχῆς ὀφθαλμος οὐχ

ευρίσκει διακρῖναι τους φίλους των πολεμίων, οὐδε τους

133쪽

ΙΙΙ. IV DE SACERDOTIO Iἀτίμους των ἐντίμων ἀλλα πασιν φερος ἐνὶ κέχνηται τρόπν, καν λαβεῖν τι δει κακὸν, παντα εὐκολως πομένων, υπ- του πληρῶσαι την της φυχῆς δονην. 233. Ἐδονὴ γάρ τίς εστιν ἡ του θυμου πυρωσις, και δονης χαλεπώτερον τυραννε την ψυχὴν, πῶσαν αυτης την γιῆ κατάστακυν ανω καὶ κάτω ταράττουσα Καὶ γὰρ προς ἀπόνοιαν αἴρει αδίως καὶ ἔχθρας ἀκαίρους καὶ μῖσος αλογον καὶ προσκρουματα πλως καὶ εἰκῆ προσκρούειν παραιπκευάζει συνεχῶς, καὶ πολλὰ τερα τοιαῖτα καιλ ειν και πράττειν βιάζεται, πολλῶ τεροίζω του πάθους o ς' ης ποσυρομένης, και υκ ἐχουσης ἄπο την αυτῆς ερείσασα δυναμιν ἀντιστησεται προς τοσαυτην ὁρμην.

254. Ἀλλ' υκ ἔτι σὲ εἰρωνευόμενον ἀνέξομαι περαιτέρω τίς γὰρ ιδέ, φησιν, οσον ταύτης ἀπέχεις της νόσους 233. Τί δν, ἔφην, ω μακάριε, βούλει πλησίον με της Is πυρας ἀγαγεῖν, καὶ παροξυναι το θηρίον ρεμοῖν ηδ νοεῖς, ου σικεία τοὐτο κατωρθώσαμεν ἀρετῆ, ἀλλ' εκ οὐ την συχίαν ἀγαπῶν τον δε ούτω διακείμενον ἀγαπητον εφ' εαυτο μενοντα, καὶ ενὶ μον- δευτέρφχρώμενον ψαν, δυνηθῆναι τον κεῖθεν διαφυ νεῖν ἐμπρη- οσμον, μη τι εις την βυσσον των τοσούτων ἐμπεσόντα φροντίδων. 236. Τότε γὰρ υχ αυτον μόνον, ἀλλὰ καὶετέρου πο ους επισύρει μεθ' εαυτου προ τον της ἀπωλείας κρημνον, και περ την της επιεικείας ἐπιμελειαν ἀργοτέρους καθίστησι. πέφυκε γὰρ, ῶς τὰ πολλὰ, o s

134쪽

7 CHRYSOSTOMUS III. IVτων ρχομενων πλῆθος σπερ εἰς ἀρχέτυπόν τινα εἰκόνα

τους των αρχόντων τροπους ορῶν, καὶ προς κείνους ἐξομοιοῖν αυτους. πῶς οδ αν τις τὰς ἐκείνων παύσειε

φλεγμονὰς οἰδαίνων αυτός τίς δ' αν ἐπιθυμησειε ταχέως 5 των πολλῶν γενέσθαι μέτριος, τον ἄρχοντα οργίλον ορων; 237. O γὰρ στιν, ου εστι τὰ των ἱερέων κρύπτεσθαι ἐλαττώματα, ἀλλὰ κῶ τὰ μικρότατα ταχέως κατάδηλα γίνεται. 258. Καὶ γὰρ ἀθλητης - μεν αν οἴκοι μένη καὶ μηδενὶ συμπλέκηται, δύναιτ δε λαθεῖν, κἄν ἀσθενέ- Io στατος ων -' ὁταν δὲ ἀποδύσηται προς τους ἀγωνας, ραδίως ἐλέγχεται. καὶ των ἀνθρώπων τοίνυν οι μὲν τον ἰδιωτικον τοὐτον καὶ πρόμον βιοῖντες βίον εχουσι παραπέτασμα των δίων αμαρτημάτων την μόνωσιμ εἰς δὲ τ μέσον ἀχθέντες καθάπερ ἱμάτιον την ρεμίαν ἀπο- 15 δῖναι ἀναπινκάζονται, και πασι γυμνὰς ἐπιδεῖξαι τας ψυχὰς

δια των ξωθεν κινημάτων. 239. Ωσπερ ὁ αὐτων τὰ κατορθώματα πολλούς νησε, προς τον ἴσον παρακαλOὐντα ζηλον ούτω και τα πλημμόλήματα ραθυμοτέρους κατέστησε περὶ την της ρετης εργασίαν, καὶ βλακεύειν προς et του ὐπὸ των σπουδαίων παρεσκεύασε πόνους διὸ χρηπάντοθεν αυτο το κάλλος ἀποστίλβειν της ψυχῆς, νακα ευφραίνειν αμα και φωτίζειν δύνηται - των ὁρώντων ψυχάς. 26O. α με γαρ των τυχόντων μαρτηματα, ωσπερ εν τινι ηκότρο πραττόμενα, σου εργαζομένους as ἀπώλεσε μόνους ἀνδρος δὲ τροφανοῖς και πολλοῖς γνω-

135쪽

ΙΙΙ. IV DE SACERDOTIO 73ρίμου πλημμελεια κοινην πασι φέρει την βλάβην, τους με ἀναπεπτωκότας προς τους π- των Ῥαθων δρωτας ὐπτιωτέρους ποιοῖσα, τούς δὲ προσέχειν ἐαυτοῖς βουλομένους ερεθίζουσα προς ἀπόνοιαν. 26Ι. ωρὶς δε τούτων τὰ μεν των εὐτάλων παραπτώματα, κὰν εἰς το μέσον ελθη, ουδένα πληξεν ἀξιολογον πληγηπι ι δε ε τη κορυφῆταύτης καθημενοι της τιμης πρῶτον με πασίν εἰσι κατάδηλοι, πειτα καν ἐν τοῖς μικροτάτοις σφαλῶσι, με να

τὰ μικρὰ τοῖς αλλοις φαίνεται ου γαρ se μέν του νοονότος ἀλλα τῆ του διαμαρτόντος αξία την ἁμαρτίαν oμετροῖσιν παντες. 262. Καὶ δεῖ τον ιερέα καθάπερ τισὶν ἀδαμαντίνοις ὁπλοις πεφράχθαι et τε συντον σπουδν, και et διηνεκεῖ περὶ τον βίον νηηγει, πάντοθέν τε περισκοπεῖν, μη πού τις γυμνὸν εὐρων τόπον και παρημελημένον πληξη καιρίαν πληγην πάντες γὰρ περιεστηκασι τρῶσαι εετοιμοι και καταβαλεῖν, Ου των χθρῶν μόνον καὶ πολε- μων ἀλλὰ και αυτῶν πολλοὶ των προσποιουμένων φιλίαν.

263. Τοιαύτας οὐν πλέγεσθαι δεῖ ψυχὰς οἷα τα των ἁγίων κείνων ἀπέδειξε σώματα ἡ του θεου χάρις εν ῆΒαβυλωνία καμίν ποτε o γὰρ κληματὶς καὶ πίσσα oκαι στυτ'εῖον ἡ του πυρος τούτου τροφη, ἀλλὰ πολύ τούτων χαλεπωτέρα ἐπεὶ μηδε πῖρ - ώσθητον ὐπόκειταιεκεῖνο, αλλ' ἡ παμφῶνος αυτούς της βασκανίας περιστοι

χίζεται φλὸξ πανταχόθεν αἰρομένη, καὶ Ἀκριβέστερον

te accusative, aris ν.

136쪽

74 CHRYSOSTOMUS III. IV αυτων πιοῖσα καὶ διερευνωμεν τον βίον η - προ τότε των παίδων ἐκείνων τὰ σώματα. ταν δν ευρ καλάμης νος μικρον, προσπλέκεται ταχέως, καὶ το μεν σαθρονεκεῖνο κατέκαυσε μέρος την δὲ λοιπην πασαν Οἰκοδομην, 5 κὰν των λιακῶν ἀκτίνων ἴσα λαμπροτέρα τύχη, ἀπἐκείνου του καπνου προσέφλεξε κα ὶ μαυρωσεν ἄπασαν.

264. Ἐως μεν γὰρ ἁν πανταχόθεν ηρμοσμένος β καλως ὁ του ἱερέως βίος ἀνῶ τος γίνεται ταῖς ἐπιβουλιαῖς αν δε

τύχυ μικρον τι παριδὼν or εἰκὸς ανθρωπον δντα καὶ το Io πολυπλανὲς του βίου τούτου περῶντα πελαγος, οὐδεναυτω των λοιπῶν κατορθωμάτων μελος προς το δυνηθῆναι τὰ των κατηγορων στόματα διαφυγεῖν, αλλ' ἐπισκιάζει παντὶ, λοιπω το μικρον,κεῖνο παράπτωμα καὶ οὐχ Aς

σάρκα περικειμένν, ουδὲ ἀνθρωπείαν λαχοντι φύσιν, ἀλλ' 15 ῶς ἀγγέλφ, και η λοιπης ἀσθενείας ἀπηλ λαγμένφ, δικάζειν παντες ἐθέλουσι - ἱερεῖ. 263. Καὶ καθάπερ

τύραννον, ως μεν ἁν κρατῆ απαντες πεφρίκασι καὶ κολακεύουσι, διὰ το - δύνασθαι καθήλεῖν, ταν δὲ ἴδωσι προχωροῖν ἐκεῖνο, την μεθ' ὐποκρίσεως αφέντες τιμην οι

a προ μικροὐ φίλοι γεγόνασιν ἐξαίφνης ἐχθροὶ και πώλέμιοι,

και πάντα αυτοὐ τὰ σαθρὰ καταμαθόντες ἐπιτίθενται καὶ παραλύουσι της ἀρχῆς ουτω δη και ἐπι των νέων, οι προ βραχέος, καὶ ἡνίκα ἐκράτει, τιμῶντες καὶ θεραπεύοντες, οταν μικρὰν εἴρωσι λαβην, παρασκευάζονται σφοδρῶς,

137쪽

ΙΙΙ. IV DE SACERDOTTO 73ουχὴς τυραννον μόνον, ἀλλὰ καί τι τούτου χαλεπώτερον καθαιρησειν μέλλοντες. 266. Καὶ ἄσπερ κεῖνος τούς σωματοφύλακας δέδοικεν, ουτω καὶ Ουτος τούς πλησίον

καὶ συλλειτουργουντας αυτ μαλιστα πάντων τρέμει.

ουτε γὰρ μεροί τινες υτ της αρχης ἐπιθυμοῖσι της

εκείνου, και τα ἐκείνου μάλιστα πάντων ἴσασιν si ουτοι

εγγύθεν γὰρ ὁντες εἴ τι συμβαίη τοιουτο, προ των ἄλλων αἰσθάνοντας και δυναι- ὰν εὐχερῶς και διαβάλλοντες

πιστευθῆναι, και τα μικρὰ μεγάλα ποιουντες τον συκοφαντουμενον μεῖν' το γὰρ ἀποστολικον κεῖνο ρημα Io ἀντέστραπται, καὶ εἴ τι πάσχει ν μέλος, χαίρει πάντατα μέλη και ει δοξάζεται ἔν μέλος, πάσχει πάντα τὰ μέλη πλην εἴ τις ευλαβεία πολλὴ προς ἄπαντα στηναι δυνηθείη. 267. Εἰς τοσοὐτον οὐν μας εκπεμπεις πολεμον ἰκαι προς μάχην ουτω ποικίλην και πολυειδῆ την ἡμετέραν is

ἐνομισας ἀρκέσειν ψυχήν; πόθεν, καὶ παρὰ τίνος μαθών; ει μεν γὰρ ὁ θεος τουτο ἀνεῖλεν, ἐπίδειξον τον νησμὸν, και πείθομαι ει δἐ Ουκ εχεις, ἀλλ' ἀπο δόξης ἀνθρωπίνης φέρεις την ψηφον ἀπαλλάπηθί ποτε ἐξαπατώμενος. υπὸρ γὰρ των μετέρων ἡμῖν μαλλον η ἐτέροις πείθεσθαι δίκαιον, oeπειδὴ τὰ του ἀνθρώπου ουδεὶς οἶδεν ει μη τὸ πνευμα του

138쪽

76 CHRYSOSTOMUS III XIV ἀνθρώπου τὸ ον εν αυτψ. 268. τι γὰρ καὶ μας αυτούς καὶ τους ἔλομένους καταπελάστους ὰν ποιησαμεν, ταυπην δεξάμενοι την αρχην, καὶ μετὰ πολλῆς της ζημίας ις ταυτην ἄν πανηλθομεν του βίου την κατάστασιν ἐν θ καὶ νυν σμὸν, εἰ καὶ μη πρότερον, ἀλλὰ νυν σε τούτοις οἶμαι πεπεικεναι τοῖς ρημωτιν 28 ουδὲ γὰρ βασκανία μόνον,

α ὰ πολλῶ καὶ της βασκανίας σφοδρότερον ἡ της ρχῆς

ταύτης επιθυμία, τους πολλούς πλίζειν εἴωθε κατὰ του ταυτην χοντος. 27O Καὶ καθάπερ οἱ φιλάργυροι των

1 παίδων βαρύνονται το των πατέρων γηρας, ἴτω και τούτων τινες, ταν ἴδωσιν εις μακρον παραταθεῖσαν την ἱερωσύνην πόνον, πειδη ἀνελεῖν υ ευαγες, παραλυσαι σπεύδουσιν αυτον της ἀρχης, πάντες αντ κείνου γενέσθαι ἐπιθυ-υντες, καὶ ις αυτον καστος μεταπεσεῖσθαι την15 αρχην προσδοκωντες. V. 27 I. Βούλει σοι και τερονεπιδείξω ταύτης της μάχης εἶδος, μυρίων εμπεπλησμενον κινδύνων ἴθι δη και διάκυψον εις τα δημοτελεῖς ορτας, εν αἷς μάλιστα τω εκκλησιαστικων ἀρχων τὰς ιρεσεις ποιεῖσθαι Ῥόμος καὶ τοσαύταις Ἀφει κατηγορίαις πονa ἱερέα βαλλομενον σον των ἀρχομένων το πλῆθος στι. 272. Ιάντες γὰρ οἱ δουναι κύριοι την τιμην εις πολλὰ τότε σχίζονται μέρη, και οἴτε πρὸς ἀλληλους, υτ πρὸς αυτον τον λαχόντα την επισκοπην, O των πρεσβυτέρων συνέδριον ὁμογνωμονουν δοι τις αν ἀλλ' καστος καθ' aDεαυτὸν στηκασιν, ὁ με τοὐτον, ο δε κεῖνον αἱρούμενος.

139쪽

III. VJ DE SACERDOTTO 77273. Τ δὲ αἴτιον ου εἰς ἔν πάντες ρωσιν, εἰς O μόνον

οραν χρῆν της ψυχῆς την ἀρετην, ἀλλ' εἰσὶ καὶ τεραι

προφάσεις αἱ ταύτης προξενοι της τιμῆς. οἷον ὁ μεν, τιγένους εστ λαμπροῖ, εγκρινέσθω, φησίν ο δε οτι πλοῖτον περήέβληται πολύν, καὶ ου ἁ δεοιτο τρεφεσθαι εκ των

τῆς ἐκκλησίας προσόδωπι ὁ δε, τι παρὰ των ἐχθρων

ηὐτομόλησε. και ὁ μὰν τον οἰκειως προς αὐτον διακείμενον, ὁ δὲ τον γένει προσηκοντα, ὁ δὲ τον κολακεύοντα μαλλον των α λων προτιμῶν σπουδάζουσιν εις δὲ τονεπιτηδειον οὐδεὶς ορα βούλεται, ουδὲ ψυχῆς τινὰ ποιεῖ Io

σθαι βάσανον. 274. Ἐγὼ δὲ τοσούτου δέω ταύτας ἡ γεισθαι

τὰς αιτίας αειοπίστους ει ι προς την των νέων δοκι

μασίαν, Δ μηδὲ εἴ τις πο λην εὐλάβειαν ἐπιδείξαιτο, την

ου μικρον μιν προς την αρχὴν συντάλουσαν ἐκείνην, μηδετουτον ἀπο ταύτης ευθέως ἐγκρίνειν τολμαν, εἰ μη μετὰ Is τῆς εὐλαβείας πολλὴν και την σύνεσιν χων τύχοι.275. Καὶ γὰρ ιδα πολλούς ἐγ-των τον ἄπαντα χρόνον καθειρξάντων αυτούς καὶ νηστείαις δαπανηθέντων, τιεως μεν αὐτοῖς μόνοις εἶναι ἐξῆν καὶ τὰ αὐτων μεριμναν, ηὐδοκίμουν παρα θεῶ, καὶ καθ' ἐκάστην μέραν κείνη o

140쪽

78 CHRYSOSTOMUS III. xv προσετίθεσαν τῆ φιλοσοφία μέρος ου μικρον ε πειδὴ ἐει το πλῆθος ηλθον και τα των πολλῶν ἀμαθίας επανορ-

θοὐν ὴναγκάσθησαν, οι μεν ουδὲ την αρχὴν ρκεσαν πρὸς

την τοσαύπην πρα ματείαν, οι δὲ βιασθεντες επιμειναι,5 την προτέραν ἀκρίβειαν ρίφαντες, ἐαυτους τε ζημίωσαν τὰ μέγιστα και ετερους τοσουτον νησαν Ουδέν. 276. Ἀλλ' οὐδὲ εἴ τις τον ἄπαντα γονον ἀναλωσεν ἐν λεσχατη της λειτουργίας τάξει μένων, καὶ ις σχατον λασε γηρας,

τουτον ἀπλως διὰ τὴν λικίαν αιδεσθέντες επὶ την αρχὴν 1 οἴσομεν τὴν νωτέρω τί γαρ ει και μετὰ τὴν ἡλικίαν ἐκείνην ἀνεπιτήδειος ων μένοι 277. Καὶ ου τὴν πολιὰν ἀτιμάσαι βουλόμενος, Ουδ νομοθετων τους ἀπο χοροῖμονα ντων κοντας πάντως ἀπείργεσθα της τοιαύτης

μιστασίας ταμ εῖπον νὼν συνέβη γοι πολλοῖς και ἐξ is ἐκείνης ἐλθοντας της γέλης, εἰς ταύτην διαλάμψαι τὴν αρχην, ἀλλ' εκεῖνο δεῖξαι σπουδάζων οτι εὐμητε εὐλάβεια καθ' ἐαυτὴν μητε γῆρας μακρον, κανὰ γένοιτ ει δεῖξαιτον κεκτημένον ἱερωσύνης αξιον ὁντα, σχολὴ ' ν αἱ προειρημέναι προφάσεις οὐτο ἐργάσαιντο 278 Οι δὲ

ia καὶ τέρας προστιθέασιν ἀτοπωτέρας. και γὰρ ι μεν,

ἶνα μη μετὰ των ἐναντίων τάξωσιν ἐαυτούς, εἰς τὴν οὐ κληρου καταλέ νονται τάξιπι οἱ δὲ διὰ πονηρίαν, καὶ ἶνα