Perí hierōsýnēs (De sacerdotio) of St. John Chrysostom

141쪽

III. xv DE SACERDOTTO 79μη παροφθέντες μεγαλα ἐργάσωνται κακά. 279. 'Αραγενοι αν τι τούτου παρανομώτερον, τα ανθρωποι μοχ

θηροὶ, καὶ μυρίων γέμοντες κακων, διὰ ταυτα θεραπεύονται ει α κώλάζεσθαι δει καὶ ων νεκεν μηδε τον οὐδον της ἐκκλησίας προβαίνειν χρῆν, περ τούτων καὶ εἰς την ἱερατικην ἀναβαίνουσιν ἀξίαν; 28O 'Eτι οὐ ζητησομεν, εἰπε μοι του θεολτης ὀρροὶ την αἰτίαν πράμματα ούτως ο νια καὶ φρικωδέστατα ἀνθρώποις τοι μὲν πονηροῖς, τοις δὲ Ουδενος ἀξίοις λυμαίνεσθαι παρέχοντες; ταν γὰρ ιμὸν των μηδεν αὐτοῖς προσηκοντων, οἱ δὲ των πο λψcio

μειζόνων της οικείας δυνάμεως προστασίαν εμπιστευθῶσιν, Ουδεν Ευρίπου την ἐκκλησίαν διαψέρειν ποιοῖσιν. 28Ι 'μ δε πρότερον των ωθεν αρχόντων κατεγέλων, οτι τὰς των τιμω διανομὰς ου sero της αρετης της ν ταῖς ψυχαῖς, αλλ' πὸ χρημάτων και πληθους τῶν και IEανθρωπίνης ποιουνται προστασίας επεὶ δὲ κουσα, τιαύτη η λογία καὶ εἰς τὰ μέτερα εισεκώμασεν, Ου εθ' oμοίως ἐποιούμην το πρῶγμα δεινον. 282. Τί γα θαυμαστον ἀνθρωπους βιωτικους καὶ δόξης της παρὰ των πολλῶνερωντας καὶ χρημάτων ενεκα πάντα πράττοντας ἁμαρτάνειν οτοιαὐ- οπου γε οἱ πάντων ἀπηλλάχθαι προσποιούμενοι τούτων ουδεν μεινον ἐκείνων διάκεινται, αλλ' ὐπερ των

142쪽

8 CHRYSOSTOMUS III XV ἐτέρου τινος τοιούτου της βοάλῆς αυτοῖς προκειμένης, ἁπλῶς ἀνθρώπους πελαίους λαβοντες εφιστασι πράγμασι τοιούτοις, περ ἄν καὶ τὴν ἐαυτου κενῶσαι δόξαν, καὶανθρωπος γενέσθαι, καὶ δουλου μορφὴν λαβῶν, και 5 εμπτυσθῆναι, καὶ ραπισθεναι, καὶ θάνατον τον ἐπονείδιστον ἀποθανεῖν ου παρη σατο ὁ μονογενης του θεου παῖς pa83. Καὶ οὐδε μέχρι τούτων στανται μόνον, αλλὰ καὶετερα προστιθεασιν ἀτοπώτερα ου γὰρ του αναξίους πικρίνουσι μόνον, ἀλλα καὶ τους επιτηδείους εκβά λουσιν. 1 ἄσπερ γὰρ δεον ἀμφοτέρωθεν λυμηνασθαι της εκκλησίας την σφαλειαν η ἄσπερ υκ αρκούσης της προτέρας προφάσεως εκκαῖσαι του θεολτην ὀργην, ουτω την δευτέραν συνηφαν, οὐχ ηττον ὁσαν χαλεπηπι καὶ γὰρ ξ ἴσης Oιμα εινα δεινὸν το τε του χρησίμους ἀπείργειν καὶ το15 τους χρείους εἰσωθεῖν καὶ τοὐτο δη γίνεται, ἶνα μηδαμοθεν παραμυθίαν εὐρειν μηδε ἀναπνεῖσαι δυνηθῆ του

Xριστο τ ποίμνιον. 284. Ταμα ου μυρίων αξια σκηπτων ταυτα ου γεέννης σφοδροτέρας, ου ταύτης

μόνον της Ἀπειλημένης ἡμῖν, ἀλλ' ο- ανέχεται καὶ

et φέρει τα τοσαυτα κακὰ ὁ μη βουλόμενος το θάνατον του ἁμαρτωλοὐ, ως ο επιστρέψαι αὐτον καὶ ζην πως αν τις αυτο την φιλανθρωπίαν θαυμάσειε πως νεκπλαγείη τον λεον οἱ του ριστο - οὐ ριστοῖ

διαφθείρουσιν ἐχθρων καὶ πολεμίων μαλλοπι ὁ δε αγαθος

143쪽

III XVJ DE SACERDOTTO Ieτι χρηστευεται, καὶ εἰς μετάνοιαν καλεῖ. 283 Δόξα σοὶ, κυριε, δόξα σοί. πόσης φιλανθρωπίας βυσσος παρασοί; ποσης ἀνεξικακίας πλοῖτος οἱ δια το νομα τοσον, ξ υτελῶν καὶ ἀτίμων εντιμοι καὶ περίβλεπτοι γεγονότες, τη τιμὴ κατὰ του τετιμηκοτος κέχρηνται, καὶ

τάλμωσι τὰ ἀτολμητα, καὶ ἐνυβρίζουσιν εἰς τὰ ἄγια, τους σπουδαίους ἀπωθουμενοι καὶ ἐκβάλλοντες, ἴνα ἐν ρεμα πολλὴ, καὶ μετὰ ἀδείας της ἐσχάτης, οἱ πονηροὶ πάντα ὁσαπερ ν θέλωσιν ἀνατρέπωσι. 286. Καὶ τούτου δὲ

του δεινοῖ τὰς αἰτίας εἰ θέλεις μαθεῖν, ομοίας ταῖς προ- Ioτέραις ευρησεις την μεν γαρ ρίζαν καὶ ως αν τις εἴποι)μητέρα μίαν θουσι, την βασκανίαμ' αὐταὶ δε υ μιας

εἰσιν ἰδέας, ἀλλὰ διεστηκασιν. 287. D μὲν γὰρ ἐπειδηνέος εστιν, ἐκβαλλέσθω, φησίw ὁ δὲ ἐπειδη κολακευεινου οῖδεν ὁ δε ἐπειδη - δεῖνι προσέκρουσεπι καὶ ὐμὸν Isis μη ὁ δεῖνα λυπῆται, τοὐμὸν et αὐτο δοθέντα ἀποδοκιμασθέντα, τοὐτον δε ἐγκεκριμένον ὀρωπι ὁ δε ἐπειδη ηστός ἐστι και ἐπιεικης ὁ δὲ ἐπειδη τοῖς ἁμαρτάνουσι

φοβερός ὁ δὲ δι' αλλην αἰτίαν τοιαύτην' ουδὲ γὰρ

ἀποροῖσι προφάσεων, σων ἁν ἐθέλωσιν. ἀλλὰ και το οπλῆθος των ντων ἐστιν αὐτοῖς αἰτιασθαι, ταν μηδὲν ἔχωσιν τερον και το μη δεῖν θρόως εἰς ταύτην νάγεσθαι την τιμην, ἀλλ' ηρέ , και κατὰ μικρόν καὶ ἐτέρας,

144쪽

ποιεῖν τοσούτοις μαχόμενον πνεύμασι πῶς προς τοσαὐταστήσεται κύματα πῶς πάσας ταύτας ἀπώσεται τὰς

5 προσβολάς 289. Ai μεν γαρ ιοθλλογισμω το πραγμα διαθῆται, εχθροὶ και πολέμιοι καὶ αὐτω καὶ τοῖς α ρεθεῖσιν

ἄπαντες καὶ προς φιλονεικίαν την ἐκείνου πράττουσιν ἄπαντα, στάσεις καθ' ἐκάστην εμβάλλοντες την ἡμέραν, καὶ σκώμματα μυρία τώς αἱρεθεῖσιν επιτιθεντες, εως ν η Io τουτους εκβάλωσιν η τους αυτῶν εἰσαπίνωσιν. καὶ τί νε--ται παραπλησιον, Oro ἁν εἴ τις κυβερνητης ενδον εν τη νηιτῆ πλεούσν πειρατὰς εχοι συμπλέοντας, καὶ αὐτῆκαι τοις ναύταις καὶ τοις ἐπιβάταις συνεχως και καθ' κάστην επιβουλεύοντας ραν a Ar δὲ την προς κείνους 15 χάριν προτιμηση της αυτου σωτηρίας, δεξάμενος ο ουκεδει, ξει με - θεον ἀντ κείνων χθρον, ου τί νενοιτθν χαλεπώτερον και τα προς κείνους δε αὐτω δυσκολώτερον δε πρότερον διακείσεται, πάντων συμπραττόντων aλληλοις, καὶ τούτwμῶλλον ισχυρῶν γιγνομενων. ἄσπερα γαρ ἀγρίων ἀνεμων ξ εναντίας προσπεσόντων τ τεως

ἡσυχάζον παπιος μαίνεται ξαίφνης καὶ κορυφομαι, καὶ τους εμπλέοντας ἀπόλλυσιν οἴτω καὶ ἡ πης εκκλησίας

γαληνη, δεξαμενη φθορεας ἀνθρώπους ζάλης καὶ ναυαγίων

as τινα εἶναι χρη τον προς τοσοὐτον μελλοντα ανθέξειν

χειμῶνα, καὶ τοσαὐτα κωλύματα τῶν κοινῆ συμφερόντων

145쪽

III. xvi DE SACERDOTTO 83δια σειν καλως. 292. Καὶ γὰρ και σεμνὸν καὶ ἄτυφον, καὶ φοβερὸν καὶ προσηνη, καὶ ἀρχικον καὶ κοινωνικον, καὶ ἀδέκαστον καὶ θεραπευτικὸν, καὶ ταπεινον καὶ ἀδούλωτον, καὶ σφοδρον καὶ μερολῶναι δεῖ, ἶνα πρὸς παντα ταυταεὐκάλ- μάχεσθαι δυνηται, καὶ τον επιτηδειον μετὰ πολ- sλῆς της ἐξουσίας, κὰν παντες ἀντιπίπτωσι, παράγειν, καὶ τον υ τοιουτον μετὰ της αυτης ἐξουσίας, καν σπαντες συμπνέωσι, μὴ προσίεσθαι, αλλ ει ἔν μονον ραν, της

ἐκκλησίας την οἰκοδομὴν καὶ μηδὲν προς ἀπεχθειαν χ

293. 'Αρα σοι δοκοωεν εἰκότως παρy σθαι του πράγματος τούτου την διακονίαν καίτοι γε ούπω πάντα

διηλθον προς σε εχω γὰρ και τερα λέγειν ἀλλὰ μὴ ἀποκάμης ἀνδρος φίλου και γνησίου βουλομενου σε πείθειν, υπερ ἄν -καλεῖς, ἀνεχόμενος οὐδ γαρ προς την ἀπο- Is γίαν σοὶ την περ ημων αὐτα χρησιμά ἐστι μονον,α λὰ καὶ προς αὐτην του πράγματος την διοίκησιν τάχα ου μικρον συμβαλεῖται κέρδος. 294. Καὶ γὰρ ἀν-καῖον τον με λοντα επὶ ταύτην ἔρχεσθαι του βίου την δον,

προτερον παντα διερευνησάμενον καλως, ἴτω αφασθαι oτης διακονίας. τί δηποτε; οτι ει και μηδεν ἄλλο, τ γουνμ ξενοπαθεῖν, νίκα ν ταμ προσπίπτη, περιέσται πάντα ειδότι σαφως. 293. 'Oύλει δν επὶ την των χηρων

146쪽

84 CHRYSOSTOMUS III. XVI προστασίαν ωμεν πρότερον η την των παρθένων κηδε

μονίαν, δε του δικαστικου μέρους την δυσχερειαν καὶ γὰρ ἐφ κάστου τούτων διάφορος ἡ φροντὶς καὶ της φροντίδος μείζων ὁ φόβος. - Καὶ πρωτον, να ἀπ το των

αρ ην η των χηρων θεραπεία δοκεῖ με μέχρι της των χρημάτων δαπάνης τοῖς ἐπιμελουμένοις αυτῶν παρέχειν φροντίίδα' τ δε υ τοιουτον εστιν, ἀλλα πολλης δεῖ κἀνταυθα τη. ἐξετάσεως -ταν αυτὰς καταλέγειν δέη 1 297 ῶς τό γε πλως καὶ ως τυχεν αυτας εγγράφεσθαι

μυρία εἰργάσατο δεινά. καὶ γαρ οἴκους διέφθειραν καὶ

γάμους διέσπασαν, και επὶ κλοπαῖς πολλάκις καὶ καπηλείαις καὶ σερα τοιαῖτα ἀσχημονουσα ἐαλωσαν. 298. ΤΟ δὲ τὰς τοιαύτας ἀπο των της εκκλησίας τρεφεσθαι χρη-

IDμάτων καὶ παρα θεου τιμωρίαν καὶ παρα ἀνθρώπων φέρει

πιεσχάτην κατάγνωσιν, και τους ὁ ποιεῖν βουλομένους Oκνηροτερους καθίστησι τις γαρ α ελοιτό ποτε, α φ

Xριστ προσετάχθη δουναι χρηματα, ταυτα ἀναλίσκειν εις τους τ του ριστο διαβάλλοντας νομα 299 Διὰ et ταυτα πολλην δε καὶ κριβη ποιεῖσθαι την ξέτασιν, ωστε μη μονον τα εἰρημένας ἀλλὰ μηδε τας αυταῖς επαρκεῖν δυναμένας την των ἀδυνάτων λυμαίνεσθαι τρά

πεζαν. I Μετὰ δὲ την ξέτασιν ταύτην τέρα διαδέ-

147쪽

III XVIJ DE SACERDOTTO sχεται φροντὶς ου μικρὰ, ἴνα--αῖς τὰ της τροφης θροως, ἄσπερ ε et νων, ταρρέη καὶ μη διάλιμπάνη ποτέ κα ὶ γαρ κορεστον πως κακον ἡ κούσιος πενία, καὶ μεμψίμοιρον, καὶ ἀχάριστοπι καὶ δεῖ πολλῆς μὰν της συνέσεως, πολλῆς δὲ της σπουδῆς, ἄστε αὐτων ἐμφράττειν τὰ στο- 5ματα, πασαν εω ροὐντα κατηγορίας προφασιν. OI. Οἱ μὲν οὐ πολλοὶ, ταν τινὰ ἴδωσι γημάτων κρείττονα, εὐθέως αὐτον ἐπιτηδειον εἶναι προς ταύτην ἀποφαίνονται την οἰκονομίαν πω δε οὐχ ηγο-αί ποτε ταύτην αὐτετην μεγαλοψυχίαν ἀρκῶν μνην, αλλὰ δεῖ μεν αὐτην προ των Ioa λων χωρὶς γὰρ ταύτης λυμεὼν 4 εχ μαλλον η προστάτης, και λύκος ἀντὶ ποιμένος), μετὰ δὲ αὐτης καὶετερα ζητεῖν εἰ κεκτημένος τυγχάνοι αἴτη δέ ἐστιν πάντων αιτία ἀνθρωποις των παθῶν ἀνεξικακία, σπερ εἴς τινα εἴδιον λιμεν ορμίζουσα καὶ παραπέμπουσα την Isψυχην. Oa Το γὰρ των χηρων γένος και διὰ την πενίαν,

και διὰ την ἡλικίαν, καὶ διὰ την φύσιν ἀμέτρω τινὶ κέχρη

ται παρρησία ούτω γὰρ μεινον εἰπειν καὶ βοωσιν ἀκαίρως, και αἰτιωνται μάτην, και ἀποδύρονται ὐπερ ῶν χάριν εἰδέναι χρην, και κατηγοροῖσιν περ ἄν ἀποδεχεσθαι oἔδει και δει τον προεστωτα παντα φέρειν γενναίως, καὶ

μητε προ τὰς ἀκαίρους ἐνοχλησεις, μήτε προς τὰς ἀλόγους παροξύνεσθαι μέμψεις. IOS. Ἐλεεῖσθαι γὰρ Ἀκεῖνα - γενος, περ ἄν δυστυχοῖσιν, οὐχ βρίζεσθαι, δίκαιον ως τόγε πεμβαίνειν αυτῶν ταις συμφοραῖς, καὶ τῆ διὰ την as

πενίαν οδύνη την ἀπὸ της ἴβρεως προστιθεναι, τηνεσχάτης ωμοτητος αν εἴη I . Διὰ τουτ και τις ἀνηρ σοφώτατος,

148쪽

86 CHRYSOSTOMUS III. XVIer τε το φιλοκερδὲς και τὸ περοπιακον της ἀνθρωπίνης φύσεως ἀπιδων, καὶ της πενίας την φυσιν καταμαθων δεινην ὁσαν καὶ την γενναιοτάτην ψυχην καταβαλεῖν, καὶ πεῖσαι περὶ των αυτῶν ἀναισχυντεῖν πολλάκις, ἶνα μη τις 5 αιτούμενος παρ αυτῶν οργίζηται, μηδε τρο συνεχῶ της

εντεύξεως παροξυνθῶς πολέμιος ὁ βοηθεῖν οφειλων γίνηται,

παρασκευάζει προσηνη τε αὐτον καὶ εὐπρόσιτον εἶναι τω δεομένν, λεγων Κλῖνον πτωχλαλύπως το ὁ σου, καὶ ἀποκρίθητι αὐτῆ ἐν πραοτητι εἰρηνικά. και τον παρο-

1 ξύνοντα ἀφεις, τί γαρ αν τις ν κειμέν λέγοι τλδυνα- μέν την ἐκείνου φέρειν ἀσθένειαν διαλέγεται, παρακαλῶντ τε μέρ της φεως και et τῶν λόγων πραότητι προ της δόσεως αὐτον ἀνορθοῖν. O3. At δε τις α μενεκείνων μη λαμβάνη, μυρίοις δὲ αὐτὰς νείδεσι περιβάλλη, 15 και βρίζη και παροξύνηται κατ αὐτῶν ου μόνον ουκεπεκούφισε την απὸ της πενίας ἀθυμίαν se δουναι,- λὰ καὶ μώζον ταῖς λοιδορίαις εἰργάσατο τὸ δεινόν. 3ω Καν γὰρ λίαν ἀναισχυντεῖν βιάζωνται διὰ την της γαστρος ανάγκην, αλλ' Oμως αλπινοῖσιν επὶ τῆ βία ταύτη οταν δνa διὰ μεν τὰ του λι-ὐ δεος προσαιτεῖν ἀνωγκάζωνται, διὰ δετο προσαιτεῖν ἀναιδεύεσθαι, διὰ δε τὸ ἀναιδεύεσθαι πάλινωρίζωνται, ποικίλη τις και πολύν φέρουσα τον ζόφον επὶ την υ ν κείνων καταισκήπτει της ἀθυμίας η δύναμις IO7 Και δεῖ Θον τούτων Ἀπιμελούμενον ἐπὶ

25 τοσουτον εἶναι μακρόθυμον - μη μόνον αὐται - πλεο-

149쪽

ΙΙΙ. XVII DE SACERDOTTO 87νάζειν την θυμίαν ταῖς ἀγανακτησεσιν, αλλὰ και 'ς ουσης το πλέον κοιμάζειν διὰ το παρακλησεως. σπερ

γὰρ κεῖνος ὁ βρισθεὶς ἐν πολλῆ περιουσία - αισθάνεται της ἀπο των χρημάτων φελείας, διὰ την ἀπ της υβρεως πληγήν ούτως μος ὁ προσην λωνον ἀκουσας, και μετὰ παρακλησεως το διδόμενον δεξάμενος, γάνυται πλέον καὶ χαίρει, και Wrλοὐν αυτ το δοθεν φ τρόπνγίγνεται. O8. Καὶ αὐτα υκ ἀπ' εμα οὐ, ἀλλ' ἀπεκείνου του τὰ πρότερα παραινέσαντος φθεγγομαι Τεκνον γαρ φησιν, ε ἀγαθοῖς μη δως μῶμον, καὶ ε πάση δόσει Io λύπην λόγου. οὐχὶ καύσωνα αναπαύσει δροσος -τω

κρεῖσσον λόγος η δόσις ιδού γὰρ λος περ δόμα ἀγα- θον, και ἀμφότερα παρὰ ἀνδρὶ κεχαριτωμενφ. - οὐκ

επιεικη δὲ μονον και ἀνεξίκακον τον τούτων προστάτην, ἀλλα καὶ οἰκονομικον οὐχ ηττον εἶναι χρW ς ὰν is τομο ἀπῆ, πάλιν εις την ἴσην περιίσταται ζημίαν τὰ των

πενητων Pηματα. 3IO 'Hδη γάρ τις ταύτην πιστευθεὶς την διακονίαν, καὶ υσον συναγαγων πολύν αυτος μεν ου κατέφαγεν, ἀλλ' υδ ει τους δεομένους, πλην λίγων, ἀνάλωσε, το δε πλέον κατορύξας φύλαττεν, ως ου καιρος Οχαλεπος ἐπιστας παρέδωκεν αὐτὰ ταις των ναντίων

χερσί. II. Πολλῆς ὁ δε της προμηθείας - μητε

πλεονάζειν μητε ελλείπειν τ' ἐκκλησίας την περιουσίαν ἀλλὰ πάντα μεν σκορπίζειν ταχέως τοι δεομένοις τὰ ποριζομενα, ε δὲ τῶ των αρχομένων προαιρεσεσι συνά as

150쪽

88 CHRYSOSTOMUS III. XVIγειν D' ἐκκλησίας του θησαυρούς. Ia Τὰς δὲ των ξένων ὐποδοχας, καὶ τὰς των ἀσθενούντων θεραπείας, ποσης μεν οἴει δεῖσθαι χρημάτων δαπάνης, πόσης δε της των πιστατούντων ἀκριβείας τε καὶ συνέσεως καὶ γαρ5 της εἰρημένης ἀναλώσεως ταύτην ηττονα μεν οὐδαμως,

πολλάκις δε καὶ μείζονα εἶναι νάγκη και τον ἐπι στα- τοὐντα προιστικόν τινα με εὐλαβείας καὶ φρονησεως, ῶς παρασκευάζειν και φιλοτίμως καὶ ἀλύπως διδόναι, τους κεκτημένους τα παμ αὐτων ἶνα μη της των ἀσθενούντων Io ἀναπαύσεως προνοων τὰς των παρεχοντων πληττη ψυχάς.

3I3. Την δε μακροθυμίαν καὶ την σπουδην πολύ πλείονα ἐνταυθα επιδείκνυσθαι δεῖ δυσάρεστον ὁ πως οἱ νο- σοὐντες χρῆμα καὶ ραθυμον κἄν μη πολλη πανταχοθεν εἰσφέρηται κρίβεια καὶ φροντις ἀρκεῖ και 'ο μικρον 15 κεῖνο παροφθεν μεγάλα ἐργάσασθαι τρο νοσοὐντι κακά. XVII. - Ἐπὶ δε το των παρθένων ἐπιμελείας τοσούτ μείζων ὁ φόβος εστ α το κτῆμα τιμιώτερον, και βασιλικωτέρα αύτη των a λων Ἀγέλη Ἀηδη γὰρ και εἰς τἄν των ἁγίων τούτων χορον μυρίαι μυρίων γέμουσαι a κακῶν εισεκώμασαν μεῖζον δε ἐνταυθα το πένθος.3Is Καὶ καθάπερ υκ σον κόρην τε ἐλευθέραν καὶ τηνταύπης θεράπαιναν ἁμαρτεῖν, ἴτως οὐδὲ παρθένον καιχήραν ταῖς με γαρ και ληρεῖν και λοιδορεῖσθαι προς

ἀλλήλας και κολακεύειν και ἀναισχυντεῖν και πανταχοῖ

a φαίνεσθαι καὶ το περιῆέναι την ἀγορὰν γέγονεν ἀδιάφορον ἡ δε παρθένος ἐπὶ μείζοσιν ἀπεδύσατο, και την ἀνωτάτω