Perí hierōsýnēs (De sacerdotio) of St. John Chrysostom

151쪽

III XvIIJ DE SACERDONO 89 φιλοσοφίαν ἐζηλωσε, καὶ την των αγγέλων πάλιτείαν δεῖξαι επὶ γῆς παγγελλεται, καὶ μετὰ της σαρκος ταύτης τὰ των σωμάτων αὐτὴ δυνάμεων κατορθῶσαι πρόκειται και υτ προόδους περιττὰς ποιεῖσθαι καὶ πολλὰς δεῖ, ουτερηματα αυτῆ φθέγγεσθαι εἰκῆ καὶ μάτην εφεῖται, λοιδορίας δε καὶ κολακείας ουδε τούνομα εἰδέναι χρη. 3I6. Διὰ τουτο ἀσφαλεστάπης φυλακῆς, καὶ πλείονος δεῖται της συμμαχίας ὁ τε γὰρ της γιωσύνης ἐχθρος - καιμα λον αὐταῖς ἐφέστηκε και προσεδρεύει, καταπιεῖν σοιμος ει πού τις ωλισθησειε και καταπέσοι ἀνθρώπων τε IoO επιβουλευοντες πολλοὶ, καὶ μετὰ τούτων ἁπάντων της φύσεως μανία καὶ προς διπλοὐν τον πόλεμον η παράταξις αὐτῆ τον μεν ξωθεν προσβάψοντα τον δε εσωθενενοχλοὐντα. II. Διὰ ταὐτα τω τοὐν επιστατοὐντι

πολύς με ὁ φόβος μείζων δε ὁ κίνδυνος, και ἡ οδύνη, ει τι Isτων ἀβουλήτων ὁ μη γένοιτο συμβαίη ποτέ. I 8 Eι γὰρ πατρὶ θυγάτηρ ἀπόκρυφος ἀγρυπνία, και - μέριμνα

αυτῆς ἀφιστα πνον, που περὶ του στειρωθῆναι η παρακμάσαι δε μισηθῆναι τοσοῖτον δέος, τί πείσεται ὁ τούτων μεν οὐδεν, ἔτερα δε τούτων πολλέ μείζονα μεριμνων ου Q

γα ἀνηρ ενταὐθα ὁ ἀθετούμενος, ἀλλ' αὐτος Ἀριστός οὐδε μέχρις ονειδῶν ἡ στείρωσις, ἀλλ' εἰς ἀπώλειαν ψυχης

152쪽

9 CHRYSOSTUMUS III. XVII τελευτα το δεινον παν γὰρ δένδρον, φησὶ, μη ποιοῖν καρπον κα ν εκκό πτεται, κά εἰς πυρ βάψσαι. καὶ μισηθείση δε παρα του νυμφίου υκ αρκεῖ λαβεῖν πο-

σταισίου βιβλίον καὶ ἀπελθεῖν αλλὰ κόλασιν αἰώνιον του 5 μέσους δίδωσι την τιμωρίαν. I9. Καὶ ὁ μὰν κατὰ σάρκα

πατηρ πολλὰ εχει τὰ ποιοῖντα αὐτω την φυλακην εἴκολον

τῆς θυγατρός. καὶ γὰρ καὶ μήτηρ, καὶ τροφος, καὶ θερα

παινων πλῆθος, καὶ ἰκίας ἀσφάλεια συναντιλαμβάνεταιτ γεννησαμέν προς την της παρθένου τηρησιν. Oύτε

1 γαρ εἰς ἀγορὰν αὐτην ἐμβάλλειν ἐφίεται συνεχῶς' ἴτε, ἡνίκα ν εμβάλλη, φαινεσθαί τινι των ντμαανοντων

ἀναγκάζεται, του σκότους της σπέρας 'Oν των της

οἰκίας τοίχων καλύπτοντος την φανηναι - βουλομενην. 32o. Ἀωρὶς δε τούτων πάσης αἰτίας ἀπηλλακται, ως μη IDαν ποτε εις ἀνδρων Φιν βιασθῆναι ελθεω οἴτε γὰρ

των αναγκαίων φροντὶς οἴτε αἱ των ἀδικούντων ἐπηρειαι,ούτε αλλο τοιοῖτον οὐδὲν εις νάγκην αὐτην τοιαύτης συντυχίας καθίστησιν, ἀντὶ πάντων αὐr γινομένου του πατρος αὐτη βε μίαν χχει φροντίδα μόνον, πο μηδενgo ἀνάξιον μητε πρῶξαι μητε ειπεῖν της αὐτὴ προσηκούσης κοσμιότητος. 32Ι. Ενταυθα δε πολλα τὰ ποιοὐντα τω πατρὶ δύσκολον, μαλλον δε και ἀδύνατον, την φυλακην. οἴτε γὰρ Ἀνδον χειν αὐτην μεθ' εαυτο δύναιτ αν ούτε

153쪽

III. xvIIJ DE SACERDOTIO Iγὰρ υσχημων ούτε ἀκίνδυνος ἡ τοιαύτη συνοίκησις κὰν γα μηδεν αὐτοὶ ζημιωθωσιν, ἀλλ' ἀκεραίαν μείνωσι τηνάγιωσύνην φυλάττοντες, υκ λάττονα δώσουσι λόγον, inrερ ων σκανδάλισαν φυχων, νε εἰς ἀλληλους --ρτάνοντες ετ ρον τούτου δὲ υ Oντος δυνατου, υτ τα sκινηματα πης ψυχης καταμαθεῖν εἴπορον, καὶ τὰ μενατάκτως φερόμενα περικόψαι, τὰ δὲ ν τάξει καὶ ρυθμωμα λον σκησαι καὶ επι το βελτιον ἀπν ειν, ἴτε τὰς εροδους περιεργάζεσθαι ράδιον. 322. N γὰρ πενία, καιτο ἀπροστάτευτον, υκ ἀφίησιν αὐτον κριβῆ της κείν' ro προσηκούσης εὐκοσμίας γενεσθαι ξεταστηw ταν γὰρ εαυτῶν πάντα διακονεῖν ἀναγκάζηται, πολλὰς, εἴ γε βούλοιτομη σωφρονεῖν των προόδων τὰς προφάσεις χει και δεῖτον κελεύοντα διαπαντος οἴκοι μενειν και ταύτας περικόψαι τὰς ἀφορμως, και η των ἀνα καίων αὐτάρκειαν παρα- Is σχόντα και την προς αὐτα διακονησομένην αὐτη δεῖ δεκα εκφορων και παννυχίδων ἀπείργειν. οιδε γὰρ οἶδεν

πολυμηχανος φις κεινος καὶ διὰ χρηστῶν πράξεων

τον αὐτο παρασπείρειν ιόν. καὶ χρη την παρθενον πανταχόθεν τειχίζεσθαι, καὶ Oλοάκις του παντος ενιαυτου οπροβαίνειν της οικίας, ταν ἀπαραίτητοι καὶ ἀνα καιαι κατεπείγωσι προφάσεις. 323. G δε λέγοι τις οὐδενεἶναι τούτων εργο επισκοπρο μεταχειρίζειν, ε ἴστω, τι των φ εκάστ α φροντίδες καὶ αἱ αἰτίαι εἰς κεινον εχουσι την ἀναφοράν. πολλω δὲ λυσιτελεστερον αὐτον s

154쪽

aπαντα διακονούμενον ἀπηλλάχθαι εγκλημάτων, α διὰ τὰς των ἐτέρων μαρτίας πομένειν ἀνώγκη, της διακονίας ἀφειμένον τὰς περ ν πραξαν ἔτεροι τρέμεινευθύνας 324. Προς δὲ τούτοις ὐμεν δι αυτου ταυτα5 πράττων, μετὰ πολ λης της ευκολίας παντα διεξέρχεται ό δε ἀνωγκαζόμενος μετὰ του πείθειν τὰς ἀπάντων γνώμας

αυτουργίας ἀφεῖσθαι, ὁσα πράγματα καὶ θορύβους διὰ

τους ἀντιπίπτοντας και ταῖς αυτο κρίσεσι μαχομενους.

et 323. Ἀλλα πάσας μεν υκ αν δυναίμην καταλεγειν τὰς ὐπερ των παρθένων φροντίδας καὶ γὰρ καὶ ταν αὐτὰς εγγράφεσθαι δέη ου τὰ τυχόντα παρεχουσι πράγματα τω ταύτην πεπιστευμένετην οἰκονομίαν. XVIII. 326. ΤΟ δε πων κρίσεων μέρος μυρίας μεν εχες τὰς παχθείας, 15 πολλην δὲ την ἀσχολίαν, καὶ δυσκολίας τοσαύτας, σας

οὐδὲ οἱ τοι εξωθεν δικάζειν καθήμενοι φέρουσι. και γαρεύρεῖν αὐτο τ δίκαιον εργοπι και εὐροντα μη διαφθειραι χαλεπόν. 327. Ου ἀσχολία δε μόνον και δυσκολία ἀλλακαι κίνδυνος πρόσεστιν Ῥυ μικρός. 'δη γάρ τινες των 2 aσθενεστερων πράγμασιν εμπεσόντες επειδη προστασίας Ου ετ ον, ναυόνησαν περὶ την πίστιν. 328. Πολλοὶ

γὰρ των δικημενων οὐχ ηττον των δικηκότων του μη

155쪽

III. VIIIJ DE SACERDOTYO 93βοηθουντας μισουσι καὶ ουτ πραγμάτων διαστροφην, ουτ καιρων χαλεποτητα, υτε ἱερατικης δυναστείας μετρον, υτ αλλο τοιοῖτον Ουδεν λογίζεσθαι βούλονται αλλ' εἰσὶν ασυγγνωστοι δικασταὶ μίαν ἀπολογία ειδότες, την των συνεχόντων αυτούς κακων ἀπαλλαγήν ὁ δε η 5 δυνάμενος ταύτην παρασχῶν, καν μυρίας λειν προφάσεις, ουδέποτε την κατάπνωσιν φευξεται την παρ ἐκείνων.

329. Ἐπειδὴ δὲ προστασίας ἐμνησθην, φέρε σοι καὶ ετέραν

μεμφεων ἀποκαλυφω προφασιν. ην γὰρ μη καθ' εκάστη νημερα μἄλλον των γοραίων περινοστῆ τὰ οικίας ὁ την Io επισκοπην χων, προσκρουματα εντεῖθεν μύθητα ουδε γὰρ ἀρρωστουντες μόνον ἀλλὰ και γιαίνοντες επισκO- πεισθαι βούλονται, ου της ευλαβείας αυτους επὶ τοὐτοπροκαλουμένης, τιμῆς δε και ξιώματος ι πολλοι αντιποιούμενοι μαλον Εἰ δε ποτε συμβαίη τινὰ των μου Isσιωτέρων και δυνατωτέρων, χρείας τινὸς κατεπειγουσης, ει το κοινον 'ς εκκλησίας κέρδος συνεχέστερον δεῖν, εὐθέως εντεῖθεν θωπείας και κολακείας προσετρίψατο δόξαν. 33o. Καὶ τί λεγω προστασίας και ἐπισκεψεις; ἀπο γαρ των προσρήσεων μόνον τοσοὐτο φέρουσι εγκλη a μάτων χθος, ω και βαρύνεσθαι και καταπίπτειν πο

της ἀθυμίας πολλάκις. καὶ βλέμματος εὐθύνας

υπέχουσι τα γὰρ ἁπλῶς παρ' αυτῶν γενόμενα βασαν γυσιν κριβῶς οι πολλοι, και μετρον φωνης ξετάζοντες, και διάθεσιν δψεως, καὶ ποσότητα γελωτος τον μεν δεῖνά 25 φησι, δαψιλῶς επιγελάσας και φαιδρω τω προσώπ καὶ

156쪽

94 CHRYSOSTOMUS III. xvIII μεγάλη προσεῖπε τῆ φωνὴ εμ δε ἔλαττον καὶ ς τυχε. και ἄν πολλων συγκαθημενων μὴ παντα υ περιφερη τους

οφθαλμους διὰ πιόμενος, βριν το πρῶγμά φασιν οἱ λοιποί. 33 I. Τις οὐ μη λίαν ἰσχυρος, τοσούτοις ἄν ἀρκεσειε κατηπιοροις, δε προς το μήδ' λως γραφηναι παραὐτων, Ἀγος - διαψi νεῖν μετὰ την γραψ ν δεῖ μεν

γὰρ μηδε εχ ειν κατηπιόρους' εἰ δὲ τουτοίευνατον αποδύ σθαι τὰ παρ κείνων, λήματα εἰ δε ουδὲ τοὐτο ευπορον, ἀλλὰ τέρπονταί τινες εἰκη καὶ ἁπλῶς αἰτιώμενοι, γενναίως,1 πρὸς την των μεμφεων τούτων ἀθυμίαν ἴστασθαι. 332. μεν γαρ δικαίως εγκαλούμενος κὰν ενέγκοι τον εγκα υνταραδίως επειδὴ γὰρ υκ εστι τις πικρότερος του συνειδότος κατηγορος, διὰ τομο 3ταν ὐπ κείνου οὐ χαλεπωτάτου πρότερον ἁλωμεν, τοὐς εξωθεν ἡμερωτέρου δντας εὐκολως as φέρομεν. ὁ δε οὐδεν αυτ συνειδεναι πονηρον χων,οταν εγκαλῆται μάτην, και προς οργὴν εκφερεται ταχεως καὶ προς ἀθυμίαν καταπίπτει αδίως ἁ μη πρότερον τύχη μεμελετηκὼς τὰς των πολλων φερειν ἀνίας. ου γαρεστιν, Ουκ εστι συκοφαντούμενον εἰκῆ και καταδικαζομενον a μη ταράττεσθαι καὶ πάσχειν τι προς την τοσαύτην ἀλο-

γιαν. 333. Τί αν τις λεγοι τὰς λύπας, ὰς πομένουσιν, ηνίκα ὰν δέ τινὰ οὐ της εκκλησίας περικόψαι πληρώματος; 334 Eae μεν οὐν μεχρι λύπης ῖστα- το δεινόπι- δε καὶ λεθρος ου μικρός. δέος γὰρ μη ποτε πέρα

as του δέοντος κολασθεις κεῖνος που θ τοὐτ δ το πο ου μακαρίου Παύλου λεχθὲν, και ὁπο της περισσοτερας λύπης καταποθν. 333. πλείστης ὁ κἀνταὐθα δεῖ της κριβείας, στε μη την της ἀφελείας ποθεσιν μείζονος αὐτφ

157쪽

III. VIIIJ DE SACERDOTTO 93

γενέσθαι ζημίας ἀφορμην. 336. Ων γαρ αν ἁμάρτη μετὰ

την τοιαυτην θεραπείαν ἐκεῖνος, κοινωνεῖ της φ κάστφτούτων ὀργῆς ὁ μη καλως το τραυμα τεμων ἰατρός. 337. Πόσα οὐν χρη προσδοκα τιμωρίας, ταν μη μόνονυπερ ν αυτος ἔκαστος ἐπλημμέλησεν ἀπαιτεῖται λόγον, ia καὶ υπ- των τέροις - πιηθέντων εις τον ἔσχατον καθίσταται κίνδυνον ει γὰρ των οἰκείων πλημμελημάτων εὐθύνας ὐπέχοντες φρίττομεν ως ου δυνησομενοι το πυρεκφwνεῖν κεῖνο, τί χρὴ πείσεσθαι, προσδοκῶν τον πυτοσούτων ἀπολογεῖσθαι μέλλοντα; 338. 'Οτι γὰρ τουτό Io ἐστιν ἀληθες ἄκουσον του μακαρίου λέγοντος Ιαύλου, μὰλλον δε υκ κείνου, ἀλλὰ του εν αὐτω - ὐντος Xριστοδε Ιείθεσθε τοῖς νουμενοις ώμων καὶ υπείκετε, οτιαυτοὶ ἀγρυπνουσιν ὐπερ των φυχῶν μῶν Δ λογον ἀποδώσοντες. 339. 'Aρα μικρὸς ουτος ο της ἀπειλης φόβος 15ου εστιν εἰπεῖν. 34o. Ἀλλα καὶ τους σφόδρα ἀπειθεῖς καὶ σκληρούς κανὰ ταυτα πάντα πεῖσαι, ώς ἴτε ἀπονοία

ούτε φιλοδοξία ἁλόντες ὐπερ δ εαυτῶν δεδοικότες μόνον,

καὶ εἰς τον του πράγματος πικον ἀποβλεψαντες, ταύτηνεφύγομεν την φυγην. O

158쪽

μενους.

III. 'Οτι πολλης τ' εὐ- λέγειν δυνάμεως χρεια - ἱερεῖ. IV. πιτι προς τὰς ἀπαντων μάχας και Ἐλλήνων και Ioυδαιων και αἱρετικῶν πυεσκευάσθαι m. V. 'Οτι σφόδρα ἐμπειρον εἶναι δεῖ τῆς διαλεκτικῆς.VΙ. πιτι τω μακαρίου Παυλω μαλωπα τουτο κατώρθωτα VII. 'Οτι υ ἀπ των σημείων μόνον λαμπρος γενετο, ἀλλακα ἀπ - λεγειν. VIII. 'Οτι και ,ας τουτ βουλεται κατορθουν. IX 'Οτι τουτου μη παρόντος - ἱερει, πολλην νάγκη τους αρχομενσυς ζημίαν φωτασθαι.

Ι. 34 I. αὐτα ὁ Βασίλεως ἀκούσως καὶ μικρον ἐπισχών Ἀλλ' ει μεν αυτος σπουδασάς φησι, ταυτην κτησασθαι την ἀρχην, εἶχεν αν σου λογον ουτος ὁ φόβος. 342. ον γαρ ὁμολογήσαντα ἐπιτηδειον εἶναι προς την του

159쪽

IV. IJ DE SACERDOTTO 97 πράσματος διοίκησιν ' σπουδάσαι λαβεῖν, ου ἔστι μετὰ - πιστευθῆναι, ἐν οἶς ἁ σφάληται, καταφυγῶν εἰς ἀπειρίαν προλαβων γὰρ αυτος αυτο ταύτην ἀψείλετο τὴν ἀπολογίαν τρο προσδραμεῖν και ἁρπάσαι την διακονίαν, καιουκέ a δυναιτο λεγειν ὁ κῶν και θελοντης ἐπὶ τουτο sἐλθων, τι κων το δεῖνα ἡμαρτον, καὶ κων - δεῖνα

διέφθειρα. 343. Ἐρεῖ γὰρ προ αυτον ὁ ταύτην αὐτν τότε δικάζων την δίκην Καὶ τί δηποτε συνειδως αυτρο

τοσαύτην ἀπειρίαν, και Ου ἔχων διάνοιαν κανην προς τομεταχειρίσαι την τέχνην ταύτην ἀναμαρτητως, σπού- Οδασας, καὶ τόλμησας μείζονα της οἰκείας δυνάμεως ἀναδέξασθαι πρόγματα τις ὁ καταναγκάσας τίς ο προς βίαν ἐλκύσας ἀποπηδῶντα και φεύγοντα ἀλλ' υ σύ γε τούτων Ουδεν ἀκούση ποτε. 344. Οἴτε γαρ αυτος νεχοις τοιουτόν τι σαυτου καταγνωναι και πῶσίν εστι is καταφανὲς οτι με μέγα ουτε μικρον υπὸ ταύτης εσπουδασας της τιμῆς, ἀλλ' ἐτέρων γέγονε το κατόρθωμα και περ ἐκείνους ἐν τοις ἁμαρτημασιν ου ἀφίησιν ἔχειν συπινωμην, τομο σοι πολλην παρέχει προς ἀπολογίαν ὐποθεσιν. 343. Προς ταμ εγὼ κινήσας την κεφαλην τοκα μειδιάσας ρεμα, θαύμαζόν τε αὐτον τ' ἀπλοτητος και προς αὐτον λεγον 'Εβουλόμην και αὐτος αὐταούτως χειν ως ἔφης, ὁ πάντων ἀπαθώτατε σύ, οὐχ Dαδέξασθαι δυνηθω τοὐτο, περ φυγον νυν εἰ γὰρ και μηδεμία μοι προύκειτο κολασις, ῶς ἔτυχε καὶ ἀπείρως as

N. C. I

160쪽

98 CHRYSOSTOMVS IV. I ἐπιμελουμενετης ποίμνης του ριστου, ἄλλ' εμοὶ πάσης τιμωρίας χαλεπώτερον et ν αυτὸ τὸ πιστευθέντα πρῶν ταούτω μεγάλα περὶ τον πιστευσαντα υτ φανηναι κακόν.346. Τίνος οὐν ενεκεν ηὐχομην την δοξαν σου ταύτην μηs δικα πεσεῖν ἶνα τοῖς ἀθλίοις καὶ ταλαιπώροις ουτω γὰρ δεῖ καλεῖν τους υχ ευρίσκοντας καλως ταύτης προστηναιτης πραγματείας, κὰν μυριάκις αὐτούς προ ανάγκηνη α λεγης, και πνοοὐντα ἁμαρτεῖν ἴνα τούτοις --

φυγεῖν γένηται το ris κεῖνο τ ασβεστον, και το σκότος Io τ εξώτερον, και τον σκωληκα τον ἀτελεύτητον, καὶ τοδιχοτομηθῆναι, καὶ το μετα των ποκριτων απολέσθαι. ἀλλὰ τι σοι πάθως υ εστι ταυτα, υκ εστι. 347. Καὶ,

ει βούλει γε ἀπο της βασίλείας πρωτον, ης Ου τοσουτος εσο της ἱερωσύνης τροχε- λόγος, παρέξω σοι τούτων, ων 15ωπον, την πίστιν. 348. Σαουλ κῶνος, bo Κῶς υιος, υπιαυτὸς σπουδάσας γένετο βασιλ4ύς, ἀλλ' ἀπηχθε μὲν επὶ την των δνων ζητησιν, καὶἰπερ τούτων Ῥω σων τον προφητην ρχετο ὁ δὲ αυτρο περ της βασιλείας διε-

λεγετο και Ῥυδ. υτως πέδραμε, καίτοι παρὰ ἀνδρος ad ἀκούων προ--w ἀλλὰ, και ἀνεδύετο, και παρητεῖτο,

λοωπι Τίς εἰμι - καὶ τίς ὁ οἶκος του πατρός μου; τί οδν επειδη κακως θνησατο τὴ παρὰ του θεου δοθείσητιμὴ, σχυσεν αυτον ἐξελέσθαι ταυτα τὰ ρηματα της του βασιλεύσαντος ὀργης; 349 Καίτοι γε - λέγειν