Platonis Opera omnia

381쪽

Opere nostro ad finem properante, has pagellas mihi sumpsi ad emendandum unum Symposii locum. In Alcibia tis oratione ibi p. 216 E. haec verba leguntur: ουτε, τι - ε τις Hός ἐστι, μέλει αυτω υδέν, ἀλλα καταφρονεῖ τοσουτον, σον ovo αν εἷς οἰηθείη, ουτ ε τις πλοώσιος υτ εἰ αλλην τινα τιμην ἔχων των

ἡπ4 πλήθους μακαριζομένων, γεῖται δὲ πάντα ταωτα τα-ηματα οὐδ-δ αξια καὶ μῶς ἡ δὲ εἶναι, εἰρωνευόμενος δὲ καὶ παίζων πάντα τὸν βίον πρὸς τους ἀνθρωπους διατελεῖ. De Oreuptela dubitare non sinunt codices, quorum maxima para habet εἶναι λέγω ἡμῖν εἰρωνευόμενος, pauci εἶναι λέγων ἡμῖν εἰρωνευόμενος. Nec vero si dissicile damnum, quod sententia secti, ita reparare: καὶ μὰ -δὲν εἶναι λέγωw ω φημεροι, εἰρωνευόμενος Cum tota miliquitas homines propter vitae brevitatem comparavit cum bestiolis illis ad Hypanin Ponti nuvium, quae unum dIem Vivunt, tum Socrates, Heni exemplum secutus, qui exclamavit apud Pindar. r. inc. m. p. 243. Dissen. 2 τάλας ἐφάμερε νηπιε, βάζεις χρήματά μοι διακομπέων. ei apud Aristotel Eudem in Plutarch. Consol Apoll. p. 11 D. δαίμονος ἐπιπόνου και sim χαλεπης ἐφήμε-

382쪽

ρον σπωμα sileni eum rege Mida ono iam etiam Theopompus in li- ο θαυμασί---verat, lassibus Servio Virg. Eclog. H. e Aerum V. H. III. 18. uactum inerepare solitus eat Aristoph h. s. M sq.

ἀμενηνά, ἀππηνες ἐφημέριοι, ταλαοι βροτοί, ἀνέρες ἐπε-

Plut Gesb. c. 16. ἀνηλωιεσαν γαρ οἱ πλεῖστοι - λαβόντων ἐφήμεροι καὶ σατυρικοὶ τοι βίοις ανθρωποι. Praeiverat auten Homeri Odyss. XXI. M. νήπιοι ἀγροιῶται ἐφημερια φρονέοντες. Quem secuti sunt deinceps Optimi quique poetae, rerum scriptores et philosophi, ut Pindarus Pyth. VIII. 135. ἐπάμεροι es δέ τις τί δ' - τις;

Isilini. I. 56. Thucyd. II. 53. ταχείας τὰς ἐπαυρωειε καὶ πρι το τερπῶν ξίουν ποιεῖσθαι ἐφήμερα τά τε σώματα καὶ τὰ χρήμαπα ομοίως γο--οι porro Aesch lus Euripides Philoxenus alii Nubem exemploriam congesserunt Gaiaher ad Antonin IV. 35. et Talai ad Pind. Pyth. p. 890. - Vale nobisque lavere Perge.

385쪽

πῆρας εἰς τὰς Ἀθήνας. II

m. v γα πολή, ω Σωκρατες. ἡ γαρ Ηλις ταντι δέηται διαπράξασθαι πρός τινα - πόλεων, ἀεὶ ἐπὶ πρωτον - ἔρροτα των πολιτῶν αἱρουμένη πρεσβευτήν, ηγοομένη δικαστην καὶ αγγελον ἱκανώτατον εἶναι των λόγων, αν παρὰ των πόλεων ἔκαστων λεγωνται πολλάκις μὲν ουν καὶ εἰς αλλας πόλεις ἐπρεσβευσα, πλεῖστα δὲ καὶ περὶ πλείστων καὶ μεγίστων εἰς την Λακεδαίμονα διωδη, - ἐρωτας, o θαμίζω εἰς τουσδε τους τόπους. ΣΩ. Ἀωυτον μέντοι, in Ἱππία, ἔστι το τη ληθεία ασοφόν τε καὶ τέλειον ανδρα εἶναι. συ γὰρ καὶ ἰδία ἱκανος εἶ παρὰ των νέων πολλὰ χρήματα λαμβάνων ἔτι πλείω ἀφελεῖν, λαμβάνεις, καὶ - δη σέα τὴν σαυτοs πόλιν iκανι ευεργετειν, σπερ χρη τον μέλλοντα μη καταφρονήσεσθαι αλλ' -δοκιμήσειν ἐν τοῖς πολλοις ἀτάρ, iἹππία, τί ποτε o αἴτιον τι οἱ παλαιοι ἐκεῖνοι, ν τέ- ματα μεγάλα λέγεται ἐπὶ σοφία, Πιττακου τε και Βίαντο ι Y αὰμ a.

386쪽

ἐπιδεδώκασι κω εἰσὶ παρὰ τους νυν δημιουργοις ο παλαιοὶ φαυλοι, Ῥυτω καὶ τῆν μετέραν την των σοφιστῶν τέχνην ἐπιδεδωκέναι φῶμεν καὶ εἶναι των αρIαέων τους περὶ την σοφίαν φαέλ- πρὸς μῶς; ΙΠ Πάνυ μεν ον ὀρθῶς λέγεις. - Et αρα νυν ημῖν, ω Ἱππία, ὁ Βίας ἀναβιωη,

γέλωτ αν φλοι προ υμῶς, -σπερ καὶ τιν σαίδαλόν φασιν οἱ ἀνδριαντοποιοί, νυν εἰ γενόμενος τοι-τ ἐργά- N. μναρο-- λωιτο M T--μ ἔσχε, καταγέλαστον αν εἶναι. ----- ILL Ἐστι μὲν ταυτα, - ἰώκρατες, χυτως ως λέγεις μέντοι ἔγωγε του παλαιούς τε καὶ προτέρους μῶν προτέρους τε κά μῶλλον ἐγκωμιάζειν η τους νυν, πλαβούμενος μὲν φθόνον των ζώντων, φοβοώμενος δε μῆνιν των τετελευτνιότων. ΣΩ. καλῶς γε σου, Ἱππία, νομίζων τε καὶ δια-νooώμενος, vi ἐμοὶ δοκεῖς συμμαρτυρῆσαι δέ σοι ἔχω oτι ἀληθῆ λέγεις καὶ φοντι μῶν ἐπιδέδωκεν τέχνη

προς τω καὶ τὰ δημόσια πράττειν δύνασθαι μετὰ τῶν ιν ἐδιων. Γοργίας τε γαρ υτος ὁ Λεοντῖνος σοφιστης δευρο

- ---εοντίνων τὰ κοινὰ πράττειν, καὶ ἔν τε - δή- ἔδοξεν

387쪽

θαυμάσαις αν καὶ τα μὲν αλλα ἐῶ ἀφικ4μενος δε ποτεπς. τερ Σικελίαν. Πρωταγόρ- αυτόθι ἐπιδημoοντος καὶ -

δοκιμουντος καὶ πρεσβυτέρω oveo 'oλω νεώτερος ων ἐν Ἀλθε χρόνε πάνυ πλέον η πεντήκοντα καὶ λατὸν μνῶς εἰργασάμην, Ἀαι ἐξ ἰνός γε χωρίου πάνυ σμικρου, γν-- , πλέον η εἴκοσι μνῶς. καὶ τουτου-- ηκαδε . - Izi φέρων τω πατρὶ ἔδωκα, -στε ἐκεῖνον καὶ τους αλλουςμέ - 'ηπολίτας θαυμάζειν τε καὶ ἐκπεπλῆχθαι καὶ σχεδόν τι οἶμαι ἐμε πλείω a:ρηματα εἰργάσθαι η αλλους συνδυ -στινας βουλε των σοφιστῶν.

καλόν γε, ω Ἱππία, λέγεις καὶ μέγα τεκμήριον

σοφίας της τε σεαυτου κα των νυν ανθρώπων προς τους

καὶ ἀπολέσαι πάντα Ἀντως αυτον νόητα σοφίζεσθαι. --λέγουσι δὲ καὶ περὶ λλων των παλαιῶν ἔτερα τοιαυτα. τουτο μὰν Ovν μοι δοκεῖς καλον τεκμήριον ἀποφαίνειν περὶ σοφίας τῶν νυν προς τους προτέρους, καὶ πολ λοῖς r in bisvνδοκεῖ, i τε τὸν σοφον αυτὸν αυτω μάλιστα δει σοφον ex εἶναι ' τούτου δ' ρος ἐστὶν αρα, ῶς αν πλεῖστον ἀργέ- ν ριον ἐργάσηται καὶ αὐτα μὲν ἱκανῶς ἐχέτω τόδε δέ Iμοι εἰπέ, σὴ αυτὸς πόθεν πλεῖστον ἀργέριον ἐργάσω τῶν πόλεων εἰς ας αφικνεῖ, δε δῆλον ora ἐκ Λακεδαίμονος, οἷπερ καὶ πλειστάκις ἀφῖξαι; In vis τιν ω, ω Σώκρατες. Πῶς γῆς; αλλ' ἐλάχιστον; m. οὐδὲν μὲν ον ὁ παράπαν πώποτε.

388쪽

ΣΩ. Ἀρας λέγεις καὶ θαυμαστόν, ω Ἱππέα καιμοι ἐπέ, αδυρ- η σοφία ou ota τους συνόντας αυτ καὶ μανθάνοντας εἰς ἀρετον βελτίους ποιειν; III. καὶ πολ γε - Σώκρατες. . υλλα τους μὲν 'Ι-κηνῶν viui oti τε cina ἀμείνους ποιησαι, τους δὲ Σπαρτιατῶν δυνάτεις; Ια muo γε δέω. . υλλα δῆτα Σικελιωται μεν ἐπι μουσιν ἀμείνους γίγνεσθαι, Λακεδαιμόνιοι δ' υ; Iu Πάντως γέ πω, ω Σώκρατες, και Λακεδαιμόνιοι.

Tl δῆτ' αν εἴη τι ἐπιθυμῶντες και ἔχοντες χρήματα, καὶ σου δυναμένου τα μέγιστα αυτο ἡ ἀφελεῖν, ου πλήρη σε αργυρίου ἀπέπεμψαν Ἀλλ' ἐκεῖνο, μῶν μηΛακεδαιμόνιοι σου βέλτιον αν παιδεέσειαν του αυτῶν παῖδας η τοὐτ φῶμεν -τω , καὶ συ συγχωρεῖς; ΙΠ Ουδ οπωστιοῶν. - Πότερον - τους νέους οὐχ οἷος τ ησθα κε θειν ἐν Λακεδαίμονι ἁ σοὶ ξυνόντες πλέον αν εἰς ἀρε- την ἐπιδιδοῖεν η τοις αὐτῶν η τους ἐκείνων πατέρας ήδονάτεις πείθειν ὁτι σοὶ χρ παραδιδόναι μῶλλον η αυ- τους ἐπιμελεῖσθαι, ειπερ τι των υἱῶν κήδονται - γάρ που ἐφθόνουν γε τοις αυτων παισὶν ς βελτίστοις γενέσθαι. In Ουκ οἶμαι ἔγωγε φθονεῖν.

389쪽

- Πῶς -εκ Λακεδαιμονίοις π κάπριον ὀρθῶς πράπτειν ἄλλ' ἐξαμαρτάνειν; m. - αν φαίην ἔγων, ω Σώκρατες. . -os ὁμῶς αν πράττοιεν βέλτιον αλλὰ μῆ

390쪽

τους νόμους τιθέναι, νομίμου τε και νόμον μαρτήκασιν.

πῶς λέγεις; I με in ριβεῖ λόγφ, ω Σωκρατες, οντως χει,

o μέντοι εἰωθασιν ανθρωποι ὀνομάζειν -τως.

In καὶ ἀληθῆ γε λέγω

- καὶ γαρ τι τα φελιμώτερα νομιμωτερά ἐστι, καὶ τουτ λέγεις ω Ἱππίας IV Eἶπον γάρ. . κατὰ τον ον ἄρα λόγον τοῖς Λακεδαιμονίων υἱέσιν - Ἱππίου παιδεύεσθαι νομιμωτερον ἐστιν, πιδὲ των πατέρων ἀνομώτερον, εἴπερ - ντι πο οὐ πλειω ωφελη σονται. m. υλλα μην φήληθησονται, - κρατες. . Παραπομ-σιν αρα Λακεδαιμόνιοι Ου διδόντες σοι σίον καὶ ἐπιτρέποντες - αυτῶν δεῖς.