장음표시 사용
641쪽
ποιησαμενοι θυτοι γαρ έφυγματα πινοντες ταφρων
ἐπὶ πεντήκοντα μόνον πόδας διεστηκότα τι της πω- ωίας ἀκρότα- ἐπεδείκνυντο απτις δ' υπερπαίσας
75, 2. ἀγῶν πρόφασιν ova αναμένει, ἐπὶ των φυσει. t μων καὶ μελῶν, τοι ἐπὶ των μη προσιεμένων του λόγους των προφασιζομένων μεμνηται δὲ αντης ΠΣάτων ἐνταυθα -τως no μέντοι μοι δοκεῖ προφάσεις ἀγων δ4εσθαι, καὶ ἐν Nόμων ἔκτ i, ἀλλὰ γαρ ἀγωνα προφάσει φασὶν - πάνυ δέχεσθαι. AI' - λος δε φησι Γλαυκ Ποτνιεῖ ἀγών γαρ ανδρας πιμένει λελε-μένους' καὶ Ἀριστοφάνης θεσμοφοριαγήσαις ν. Is 12. δεινοὶ ἱκανοι, η δέους αρωι, ω νυν.84, 11. θαμα πυκνῶς, σννῶς.
3, 1. πολέμου παροιμία πολέμου και μάχης μεταλαγ- γgάνεις, προς τὸν ἀπολειπόμενον της θυσίας καὶ με-lρήσαντα. παρεγνα δὲ ἄτι χρὴ πολέμω καὶ μάχης ἀπολιμπάνεσθαι, λόγων δὲ υ -- ἐλλειπτικως χροαι- Πλάτωνι. λείπει γὰρ et διανoti τι ἀλλ' ovi της ἐν λόγοις δονῆς, οῖαν δ νον παρέσχετο Γοργίας. a. -τω κατὰ τὰ τελευται ἀλλ' - ἐν ἀρα. s. a. λλ' η ἀλλ' αρα as. s. τὸ λεγόμενον οὐ πάνυ τὸ λεχθὲν ἀποδέχεται Σωκράτης δι καὶ ἐπάγει ἀλλ' η δ λπόμενον ἀντὶ - ἀλλ' οντως τὸ λεγόμενον λείπει δὲ τ πεπόνθαμεν,ει ἡ τοι το ἀλλ' οντω τὸ λεγόμενον πεπόνθαμεν,
642쪽
8. ἀναγκάσας η ἀνάγκη διττή, ἡ μὲν προὐβιαν,
προκειμένων του πρώτου μέρους, o ἐστι το περὶ της ποιητικης αἰτίας τῶν λαῶν αρχῶν. 4, 1. ἡ καλῶς λέγεις ταυτα διελεγοντο εἰς τι το καλλικλέους εἰσιόντες οἶκον εἶτα ἔσωθεν αυτο Γοργία ἐντυγχάνουσιν. 13. ποαῶν ἐτῶν Ἀττικον το σχημα δηλοῖ δε το ἐπὶ πολυν χρόνον το δὲ Ουδείς πω ἀντι το - πώποτε. καὶ Θουκυδίδης , ουδείς πω καταγνους '
25. Ηρόδικος ουτος - ὁ Σηλυμβριανός ἐστιν Ἀρόδικος, αλλ' ὁ Λεοντῖνος, Γοργίου δελφός as: αλλος Ἀρόδικος Σηλυμβριανος ἐν Πολιτεία. 32. o αδε ὁ αυτουὶ χυτος Πολυγνωτος ἐκαλεῖτο, o ἐν Θελφοῖς ἡ θαασμα ντη γραφη, ἡ ἐπιγέγραπιαι γράψε Πολέγνωτος, Θάσιος γένος, Ἀγλαοφῶντος viες, περθομένην γλι- ἀκρόπολιν. 5, 4. ω αιρεφῶν φασι μη ἐξ αυτοσχεδίου τὸν Πῶλον
ταλα εἰπεῖν, προσυγγραψάμενον δειο ἐμπειρια σκόπει τα πάρισα - Πώλου, ἐμπει- ρια - ἀπειρία, τέχνη osm, uo --uων - α λως. 6. δν αἰ-να ἀντὶ του eo βίον, την ζωήν. .
643쪽
is καλουμένην ἀτη γὰρ ἡ παρὰ τοῖς πωλοῖς ἄλλη δὲ ἡ κατ Ἀλήθειαν.
6, 2. ἀγαθόν γε Ἀριστοτέλης μὲν καὶ οἱ σοφισταὶ μίαν φασὶν εἶναι ητορ κην ἐπ' ἀμφότερα δυναμένην ἀγωνίζεσθαι Πλάτων δε φησι ει εἶναι, τρην - τέχνην, την δὲ κολακείαν, τις καὶ χωλον λέγεται πολιτικῆς μορι- ο γουν δεργέας ἀξιωτ αγαθὲς εἶναιἐήτωρ, της τενικῆς φησὶν εἶναι ον της εἰδωλικῆς ἐητορικῆς ἔμπειρος δει δὲ γινώσκειν τι περὶ μὲν τῆς ἐντένου ητορικῆς ἐν Φαιδρ διαλαμβάνει, περὶ δὲ τῆς δημώδους καὶ κολακικῆς ἐνταυθα α3. ς ἔφη χμηρος το τοίη τοι γενεῆς καὶ 2ματος
27. περὶ τί των ντων ἡ ἐρώτησις, περὶ τίνα τωνοντων λιγητορικὴ καταγίνεται η ἔχει τὴν ἐνεργειαν; 7, 5. περὶ λόγοmς ὁ μὲν Σωκράτης τι τέλος ρώτησε τῆς ητορικῆς, ὁ δὲ Γοργίας τὸ οργανον ἀπεκρίνατο ' ὁ γαρ λόγος οργανον - ἐήτορος, σπερ καὶ ἡ ἀποσιώπησις οργανόν ἐστιν ἔνεκα - πείθειν παραλαμβανομεν υπὸ των ητόρων ἐνταμ α δὲ κῶ διαλεκτι- κον θεώρημα παραλαμβάνομεν, ὁ τὰς ἀπροσδιοριστους προτάσεις ἐκκλίνειν καὶ ἀποστρέφεσθαι ras. 12. λέγειν γε ποιεῖ δονατους ἀντὶ του διδάσκειν δέ- ναται ἄλλους λέγειν. 14. Ovκοῶν περὶ ναε λπειν ἰστέον τι φλεγφ ὀὲήτωρ κε te Παι ως πάνφ ὁ δὲ Γοργίας ἀν-ῶν περιπίπτει το δὲ ἐξῆς πρόκειται το φρονεῖν, να τὴν ἔντενον ἐπορικὴν παραλάβη και υ την εἰδωλικήν. υποκατιῶν δὲ υ σοφιστὴς συμφέρει πάντα, καὶ διὰ τουτο ἀνατέτραπται υπὸ του ἐπιστήμονος as.
644쪽
ls. ἰατρική ἐστιν ἀπουσης ὐγαίας ἐστι , γυμναστι ιῆ παρσυρος γιειας φυλακπιγιῆ.8, 3. χειροωργημα καὶ κορα- - προαι, H δὲ λέξει Γοργίου ἐγχωριοι Λεοντῖνος γὰρ ην. 4. δια λόγων ψευδεται οὐ γαρ περὶ λόγους μύνους, ἀλλὰ καὶ περὶ mωπην καὶ περὶ πόκρισιν. 7. εἰσὶν μῖν τέχναι ἐπίστησον ἐνταυθα τι διαλεο- ν θεώρημα παραδίδοται δε γαρ προ των ὁρμῶν λόγων ἡ διαιρετικους προηγεῖσθαι. f.
τορικη δια το ποκρίνωθαι πολλάκις. s. s. δεῖ γινώσκειν τι τὰς τέννας ἐντα- διαιρεῖκαι ἐν Σοφιστῆ και ἐν Πολιτικῶ, αλλ' ο κατὰ τοναέτον τρόπον via ἐνταεθα μὲν κατα το δι υ καλῶς τὰς μὲν δια λόγου, τὰς δὲ ανε λόγου, τὰς δεμεταξύ ἐν δὲ Σοφιστῆ κατὰ τον τρόπον της ἐνεργείας ' καλῶς τὰς μὲν ποιητικὰς τὰ τ μη ν εἰς τὸ δνἀγοώσας, τὰς δὲ κ τικὰς τὰ τ ον οἰκειουμένας ἐν δὲ τ Πολιτα κατὰ το εἶδος της ἔξεως καλως τὰς - γνωστικάς, τὰς δὲ πρακτικάς. . 22. Bovς ώς ὴ πεττεπτικὴ καὶ πιθα-δία. M. κυρος σκόπει in κυρος εἶπε Πλάτων, - κώρωσιν, καθὰ Γοργίας. 27. ευλαβῶς ἐπιψήαπίζει τὸν του σοφωτου λόγον Σωκράτης. s. m. Mainoi ἀποκριθήσεται. s. so τις ἐριστικις ἄνθρωπος καὶ ἐλέγω μένον σκοπον ἔχων, αλλ' ου διωρθώσασθαι τὸν διαλεγόμενον. s. 31 την ἀριθμητικην ἄρα o γὰρ ροι ἀντιστρέφειν βουλονται, εἴπr ὐγαος ἔχουσιν. s.s, 3. ει νυνὶ το μὲν ὀργανικον ητιον ὁ λόγος ἐστίν
645쪽
ωε δὲ νυν το γένος περὶ τι τῶν οντων καταγίνε
16. ἐν δή- συγγραπόμενοι ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἐπὶ τῆ νηφισμάτων η νόμων εἰοπήσει ὀ κῆ e
ἐπὶ μὲν του πρώτου ψηφίσματος η νόμου τε τε ὀνομα του ψηφιζομένου καὶ τιθέντο τὸν νόμον, καὶ δὴ του πατρις αυτο καὶ - δήμου ἔλεγεν, οἷον Θημοσθένης Λημοσθενον Παι- ο ψηφίζεται τάδε εἰ δε ἔμελλε πάλιν αυτος ψηφίζεσθαι, ἔλεγεν κῆρve, να μη περιττολογῆ, ,τὰ μὲν αλλα κατὰ τὰ αυτά, ψηφίζεται δὲ καὶ τάδε. οντως ουν και ἐπὶ τουδε, τὰ μὲν αλλα, καθάπερ Ἀριθμητική, δεπι-
στιγι ἔχει. 1s. προ αυτά, ως ταν αρτιος πρὸς αρτιον η περ τι πρὸς περιττον πολλαπλασιασθὴ προ αλληλα δέ, ταν περιττὸς τρι αρτιον η ἀνάπαλιν as: τοις
γὰρ πολλαπλασιασμει καὶ τους μερισμους φλογιώτικηθεωρεῖ - τῶν ἀριθμῶν, - καὶ δῆλον τι το ποσὸν τι ἐν αυτοῖς καὶ την λην περιεργάζεται. ouαπλασιάζεται γὰρ ἀριθμος ἐπὶ ἀριθμιν υ κατὰ τι εἶδος ἀλλα κατὰ τὰς ἡλικὰς μονάδας, καὶ μερίζεται κατὰ τ -σ4 αλλ' - κατὰ τὸν λόγον - διαφέρουσιν ει - λων οἱ ἀριθμοί τι τοίνυν πῶς ἔχει προ αλληλα κατὰ τ πλῆθος τουτο ἐνδεέκνυται, πῶς πολλαπλασιάζονται καὶ μερέωνται παρ' ἀλλήλ- κατὰ τι ἐν αυτοῖς ποσόν. 10, 1. τὰ μέγιστα I ωσπερ ὀ Πῶλος ο τίς ἐστιν Ἀ η-
646쪽
ἀλόγου σης πειθει --ν φλεγμ' ὐδὲ σοφωτης ν ἔξω oris κολακευων πει ιν δοκει, Noricoυργῶν καὶ λα- ἐπιβλαβῶς καὶ τοῖς πειθομένοις. s. 33. κῶ ἐμὲ εἶναι κατὰ ωιν- τ εο lam. s. 12, 14. που ἐν τῆ nonιαν στον, s. 22. ω δη αρχεται ἐντεμεν - πειθῶ διαιρεῖν si τε τὴν πιστεπτισιην καὶ εἰς τὴν διδασκαλικήν. ἔστι δὲ προσθεῖναι καὶ εἰς τὴν ἀπ των κοινῶν ἐννοιῶν, οἷον τὰ τ αυτ ισα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν α. 13, 2ο ταντης τοίνυν της πειθους πάλιν τὴν εἰδωλικὴν βουλεται λεγειν ὁ Γοργίας ητορικήν. καὶ γαραπὸ του χειρονοσηρξατο - δικανικου κρεῖττον δε δῆλον τι - συμβουλευτικόν ἐκ τἀγαθ- γὰρ την ἡπόστασιν ἔχει), μεσον δὲ τ πανηγυρικον - τουν- προεψεν, καὶ χεῖρον τὰ δικανιῶν απω νχης προῖόν a. 15 5. τε αὐτός πω ἐαυτὸν ὁ Σωκράτη ποιεῖ φορτια σομφυρόμενον, - εἰ δρῶ τα, -τω συν--σίαν προκαλέ-αι. 6. ταν περὶ ἰατρῶν λαχεσι τριττή, ῆ προσώπων πραγμάτων η συναμφοτερων ' ἐν ἄσι δὲ τούτοις oi τενικώτατοι αν αριστα συμβουλώσαιντο ἔν γε πόλει ευν--μένη, καὶ ὀ μὰν πολιτικὸς προνοήσει λόγου χάριν ἔτι δει ναυτιῶν στρατον ἔχειν τὴν πόλιν, o δὲ.ητορικὲς παρὰ του πολιτικου μαθῶν πείσεια πλῆθος περὶ τομον, ὁ δὲ ναυπηγὸς εἰσηγησεται την τε λην
πάντα ποδώσεται καὶ γαρ ς ωλαικος καὶ ς --χιτέκτων συγκερομένως ποκριθήσεται πάντα εἶναι καὶ πάντα γινώσκειν. .
27. πάλιν ὁ Γοργίας τὴν εἰδωλικγυητορικὴν --λεται παρεισάγειν.
16, 2. δια μέσου suo λέγει - καὶ χρι νυν ἐστὶν ἐν
647쪽
aάδι ἐν τῆ Μουνυχία γαρ ἐποίησε καὶ τ μέσον τεῖχος, ὁ μὲν βάλλον ἐπὶ τον Πειραιῶ, τὸ δὲ ἐπὶ Φάληρα, ν εἰ τι Τν καταβληθῆ, τι uo πηρετοίη
αχρι πολλου Σωκράτης δε νεωτερος μὲν Θεμιστοκλέους, ἡπρονος δὲ Περικλέους, ως διὰ τουτων δηλολται ae: ἀρχαιότερος Θεμιστοκλῆς Περισαλος ἔτεσι
7. δαφονία αδ πλουν καὶ ἀμετάβλητον καὶ ρισ- μέν- της θείας φώσεως οἱ δαίμονες δια ποικαίας καὶ κινήσεως καὶ της ἐπὶ παν προοδου μεμίμηνται, εἰδωλικῶς τὰς ληθείας ποκρινόμενοι δια τουτο υντ ποικίλον της κολακείας της εἰδωλικῆς r ικης δαιμόνων καλεῖ ὁ Σωκράτης. s. 11. παραδειγματικη ἀπόδειξις. s. 16. ἐνθυμηματα ἀπόδειξις. 24. ἡ μὲν ων δυναμις μέχρι των ἐνταυθα την δέ- ναμιν της ητορικῆς ἀνέμνησεν ὁ Γοργίας, ἐντευθεν δὲ την βουλησιν των ρωμενων τῆ δυνάμει ταώτη πασα γαρ δυναμις αλλο ἐστὶ δυνασι του ρωμώνου. περ καὶ κρεῖττόν ἐστι πάντως της δυνάμεως. s. 17, 10. τι της αυτῆς γνώμης ἐστὶν Ἀριστοτέλης και Γογγίας περὶ της -ορικης. καὶ γὰρ ἐκεῖνος γνῶσιν - την αυτην του τε σπουδαί- καὶ μοχθηρου τορος ἔλεγεν εἶναι, προαίρεσιν δὲ διάφορον. s. 12. ἔμβραν ἐπιήὲηματικῶς ἀκουστέον ἀντὶ eo συντόμως η απλῶς η καθάπαξ η καθόλου. - σύντομον η υχερῶς εἰπεῖν, η απλῶς. s. 23. ἐνταμα Σωκράτης τίς τε Ἀρθη συνουσία παραδίδωσι καὶ τὰ διάστροφος, καὶ τι τι τέλος αμφοτέρων. s. 2s. ὀρθῶς περὶ την διάνοιαν, σαφῶς περὶ την φράσιν. 18, 2o ἴσως μέντοι δέδοικεν o Γοργίας καὶ φεύγει τὴν
648쪽
διάλεξιν, αἰτιῶται δὲ οὐ παιωντας πανοέπως sos ἀνεξομένους. so προυργιαίτερον προτιμότερον.
32. - του θεοις ὁ μὲν χαιρεφῶν ἐφίεται των Σωκρατικῶν λόγων ς ἀγαθῶν προηγουμένως, κατὰ δεύτερον δὲ λόγον δέων, φιλόσοφος γάρ ἐστιν ' δὲ Καλλικλῆς ἐφίεται αυτῶν προηγοωμένως ως δέων, κατα δεώτερον δὲ λόγον ως ἀγαθῶν, φιλήδονος γάρ
19, s. -υε δὴ εἰ μετίθεσο, φησί, τὴν τῆ πολιτι κησυνέριθον ητορικὴν διδάσκειν, τους δε μαωθάνοντας κωπιῶς αὐτῆ χρωμένους εἰς την εἰδωλικὴν καταφέρεσθαι καὶ δημοκοπικήν, οὐκ αν εὐθένας δίδως φλόγω, ἀλλ' οἱ μανθάνοντες εἰς κόλασιν ησαν πωθυνοι το γὰρ ἴσως προσκείμενον ἐνταυθα ταώτην την ἔννοιαν βούλεται λανθανόντως εἰσάγειν. s. H. ρητορικιν ἐντευθεν ὁ πρῶτος ἐκ του τρόπου της
ἀποκρίσεως Γοργίου ἐντρεπτικὸς ἔλεγχος.14. ἐνδέχεται γὰρ ἐν πλήθει διαλεγόμενον ἐήτορα πιθανὸν φαίνεοθαι, ἀλλ' ἐν ἀμαθεῖ καὶ πλημμελῶς κινουμένφ. s. 2s ora μη ἰατρός γε δήπου τόπος o κατὰ μετάληψιν μεταλαμβάνει γὰρ ἀντὶ του υκ ἰατρὸς το ἀνεπιστήμων aem s. η ἀληθινὴ ἐαστώνη ἐν τοι κατὰ νουν ζῶσιν ἔξω της λης ἐγγίνεται η δε φαινομενη αστώνη, Oῖαν καὶ σοφιστὴς νυν ποβάλλει, εἰδωλική τέ ἐστι καὶ κατάλληλος - - Γοργίου τὴν γὰρ κακότητα καὶ ἰλαδιν ἔστιν λέσθαι
13. αὐτίκα Ἀοθέως καὶ παραπομα νυν δὲ μικρὸν
649쪽
15. ἄρα τυγχάνει o δεώτερος ἐκ του τροπου της ἀποκρίσεως Γοργίου ἀποδεικτικος ἔλεγχος 21 s. ἔχε δή , ἀντὶ το μεμνησο aea. τοι πρότερον τρίτος δε ἐντε με ἐκ των πραγμάτων ἀποδεικτικb ἔλεγχος. 1. Νυ δεῖ θαυμάζειν ἐὰν ὁ κοπ' ἐπιστήμην ἰατρικὰ εἰδῶς ἔσθ' oτε καὶ παρὰ τον σκοπον της οἰκείας ἐπιστήμης ποιεῖ, δηλητήρια διδοὐ καὶ κατ' ἐκεῖνο ανωτρος ων, o δὲ κατ ἐπιστήμην τὰ δίκαια εἰδῶς ἐξανάγκης δίκαιος εἰ γαρ καὶ los ἐπιστήμονες, ἀλλὰ τω τρόπω διαφερουσιν, ὀ is περὶ σῶμα o δε περὶ πην ἀπολοώμενος, και αυτὸν γινώσκων καὶ ταυτὸν ἔχων γινῶσκον και γνωστόν ο δε ἰατρὸς ἄλλο ἔχει το
32. σαώτως δε υτως η ἐκ παραλλήλου χρῆσις των ἐπιήήημάτων Ἀττική, ως δ ἐγώ εἰμί, καὶ ως τ ος καὶ αυτδ των σπουδαίων καὶ φίλων. 22, 23. πεπλήρωτα ει τούτων τα περὶ Γοργίου. s. 25. φορμιν ὁ ποa τικ. φιλόσοφος κρειττόνως ἐπίσταται τὰ εἴδωλα της ἐν αὐτ νοερῶς ἔξεως. 26. τὰ δίκαια o με Γοργίας καὶ ἀγαθὰ ἐδόξαζεν,
ὁ δὲ Πωλος καλὰ μέν, os ἀγαθὰ δε, ὁ δὲ Καλλικλῆς
τε καλὰ με ἀγαθά. διὰ τουτ ῶν- Γοργίας συγχωρεῖ τον τὰ δίκαια εἰδότα δίκαιον, ως ἀγαθῶν ον- των καὶ διὰ τοὐτο ἐφετῶν aera, . ἀναθέσθαι - θέσθαι τι ἀντικείμενον - δη
33. ἀσαφης 4 το Πώλου ἐρώτησις, πότερον τον ὁρισ- μιν της ἐπορμῆς ἐπιζητεῖ γένος κατὰ γὰρ των δύο σημαινομενων φέρπαι δ τίνα φὴς εἶναι με ὁ ἐπιστήμων ἐπανορθοῖ αὐτόν. s. 24, 6. συγγράμματι ἐκ τοὐτο δῆλον,τι - ο ρ ρχῆς του Πώλου λόγος αὐτοπέδως ην, ἀλλα σύγγραμμα.
650쪽
s. ἐμπειρία μὲν γὰρ ποιεῖ ἡμων τον βίον πολαικον
ιν γραμμα, γράψαντος. 13. -ορική, φησίν, ἀπιπασιας ἐστὶν ἐμπειρία της ἀπεργαζομένης μνην καὶ χάριν as. 16. o αμαρὴς σοφιστὴς πλημμελεῖ καὶ περὶ τὰς ἐρω- σεις καὶ περὶ τὰς λωαρίσεις καὶ τὰ πόμενα --
αποδέδωκά σοι. 25, 1. χέδαμως γε ἐκ δυο κοπα - - ἐν δευτέροπήματι οδὲν συμπεραίνεται εἰ μὴ δι' ἀντιστροφης. 1. ἐπιτηδευσεως Ἀστέον τι διαφέρει ἐπιτήδευμα καὶ ἐπιτήδευσις αυτ μὸν γὰρ ἐνέργειαν δηλοῖ, ἐκεῖνο δὲ
οἷ- ουσίαν, ως φησι Πλωταρχος οντως - καὶἀNoh κά --σις, καὶ ρόφος καὶ ψόφησις, τὰ μὲν oti ἡσίαν τὰ πρῶτα, τὰ δὲ Α ἐνέργειαν. 12. ρος κολακείας Ἀστιν ἐπιτήδευμα στενον φυ- της στοχαστικῆς καὶ ανδρείας καὶ νέσει μιλεῖν τοις ἀνθρώποις δειρος ἀπεργαστικόν ae 3 πῶσα κολακεία ἐκ τριῶν τινῶν φείλει συνωτα- σθαι, ε γε μέuo εἶναι κολακεία, σπασμου καὶ ἀν- δρίας καὶ δεινότητος, να καὶ της - κολακευομένου προαιρέσεως στοχάζηται καὶ ανδρείως πομένη καὶ λαυθάνειν βουλοιτο. 15. ἐκ των προκειμένων λέξεων, οἷον - καλῶ καινὰ καλῶ καὶ φημὶ εἶναι καὶ τῶν τοιούτων δε νοε oτι αὐτα της Σωκράτους συνέσεώς ἐστιν ευρήμπια καὶ γὰρ o Ἀριστοτέλης Οαῶτα φαινα- -ι- οῖον
deo δὲ καλω καὶ σχημα καa --ον καὶ τὰ τ αλτα ἔτι δὲ κἀκεῖν ἐπίστησον ἐπ--α, τι ὁ Σωκράτης Οὐκ ἔστιν ἐφεκτικός. 26, 27. πολιτικὸν Dra πολιτικῆ διαιρεῖται iis εἰς