Platonis Res publica;

371쪽

oυκ νάγκη γευεσθαι οὐδ' ἐμπείρω γίγνεσθαι, μαλλον δε και προθυμουμένω γράδιον. ΓΙολυ αρα, ν δ εγώ, διαφερε του γε φιλοκερδοῖς ὁ φιλόσοφος εμπειρία αμφοτερων των δονων. Πολὴ μέντοι cT δε του φιλοτιμου; αρα μαλλον πειρος ἐστι τῆς ποτου τιμὰσθαι δονης η κεῖνος της ἀπο ου φρονεῖν;

Ἀλλα τιμη μέν, φη, άνπερ ἐξεργάθωνται ἐπὶ o ἔκαστος

Καὶ μην μετά γε φρονησεως μόνος ἔμπειρος γεγ0νως

Δια λόγων που ἔφαμεν δεῖν κρίνεσθαι. γάρ;

372쪽

ΓΙολλη γε Ε δε inmi τε καὶ νίκη καὶ ἰνδρεία, αρ υχ α ὁ φιλότιμός τε καὶ φιλόνικος;

Ἐπειδὴ δ' ἐμπειρία καὶ φρονήσει καὶ λόγως 'Aνάγκη, ἔφη, ἁ ὁ φιλοσοφός τε καὶ ὁ φιλόλογος ἐπαιν α

583 'ριῶν ρ' ουσῶν των δονῶν η τούτου του μερους της ψυχ)ὶ ω μανθάνομεν δίστη δε εἴη καὶ ἐν μῶν τουτοaρχει, ὁ τούτου βίος διστος; Πῶς δ' - μέλλει ἔφη κύριος γουν ἐπαινετης ν επαινεῖ o ἐαυτου βίον ὁ φρόνιμος.Tινα δε δεύτερον ειπον βίον και τίνα δευτεραν δονην φησιν ὁ κριτης εἶναις

h αυτα μεν τοίνυν ἴτω δυ' ἐφεξης a εἴη καὶ δὶς νενικηκως ὁ δίκαιος το αδικον τ δε τρίτον ὀλυμπικῶς τω σωτηρί τε καὶ τω 'Ολυμπίω Διί, ἄθρει τι οὐδε παναληθής εστιν των αλλων δονη πλην της του φρονίμου ουδε καθαρά, αλλ' ἐσκιαγραφημένη τις, ω ἐγω δοκῶ μοι των σοφῶν τινος ὰκηκοέναι καίτοι τουτ αν εἴη μέγιστόν τε καὶ κυριώτατον

τῶν πτωμάτων.

373쪽

μεταξ ἄρα νυνδη αμφοτέρων ἔφαμεν εἶναι, την

ησυχίαν, τουτό ποτε αμφότερα ἔσται, λυπη τε καὶ δονη. 5

καὶ δυνατον το μηδέτερα o aμφότερα γιγνεσθαι ἰου μοι δοκεῖ. Καὶ μην τό γε δ ἐν ψυχ= γιγνόμενον καὶ το λυπηρ0ν κίνησίς τις aμφοτέρω ἐστόν η υ; Io

T δε μητε λυπηρον μητε δ ουχὶ η χία μέντοι καὶ 584

374쪽

Πῶς υν ὀρθῶς εστι το μη ὰλγεῖν δυ γ ῖσθαι η το μη χαίρειν ανιαρόν; ου ἔστιν ἄρα τουτο, λλα φαίνεται, ν δ εγώ, παρατ ὰλγεινον ηδ καὶ παρα το δ αλγεινον τότε η συχία, καὶ ουδεν Ἀγιες τουτων των φαντασμάτων πρὸς δονης 1 ὰληθειαν, ἰλλα γοητεία τις. si γουν ὁ λόγος, ἔφη, σημαίνει. h id τοίνυν, ἔφην γώ, δονάς, 1 υκ εκ λυπῶν εἰσίν, D μη πολλάκις οἰηθγης ν τω aρόντι υτ τουτο πεφυκέναι, δονην μὲν παυλαν λυπης εῖαι, λυπην δὲ δονης. Που δγὶ, φη, καὶ ποίας λέγεις; Πολλαὶ μέν, εἶπον, καὶ ἄλλαι, μάλιστα δ' ει 'θελεις ἐννοησαι τὰς περὶ τὰς ὀσμὰς δονάς. αυται γαρ υ προ- λυπηθέντι ἐξαίφνης μηχανοι το μέγεθος γίγνονται, παυσά - μεναί τε λυπην ουδεμίαν καταλείπουσιν. 'Aληθέστατα, ἔφη,

Ἀλλο μεντοι, εἶπον, az γε διὰ του σώματος επὶ την ψυχην τείνουσαι και λεγόμεναι δοναι, σχεδον αἱ πλεῖσταί τε καὶ μέγισται, τουτου του AoOυς ισί, λυπῶν τινες παλλαγαί.

Ουκου και αἱ πρὸ μελλόντων τούτων ε προσδοκίας io γιγνόμεναι προησθήσεις τε και προλυπήσεις κατὰ ταυτὰ ἔχουσιν; Κατὰ ταυτί.

375쪽

Ἀλλ' ει πάλιν γ ἔφην, φέροιτο, κάτω H ὰν ἴοιτο φέρεσθαι καὶ ληθη ἴοιτος

11δε - -υν ειπον, ἐννόει Ουχὶ πεῖνα καὶ δίψα και τὰ τοιaυτα κενώσεις τινες εισιν της περὶ το σῶμα ξεως b

376쪽

Δηλον τι του μαλλον.ΓΙότερα ου ηγγη τα γενη μὰλλον καθαρὰς ουσίας μετέχειν, τ oti σίτου τε καὶ ποτου καὶ φου καὶ συμπάσης τροφης, η το δόξης τε ληθους εἶδος καὶ ἐπιστημης καὶ νου καὶ συλληβδqν υ πάσης ρετης; δε δε κρινε το του εὶ ὁμοιο εχόμενον καὶ ἰθανάτου καὶ aληθεὶς καὶ αυτο τοιουτονον κα εν τοιουτω γιγνόμενον, μὰλλον εἶναί σοι δοκεῖ, τομηδεποτε ὁμοίου καὶ θνητου, καὶ αυτ τοιουτον καὶ ε τοιουτω γιγνόμενον; Πολυ, φη, διαφερε το του Λεὶ μοίου. M ob Λει ὁμοίου υσία υσίας τι μὰλλον η επιστημης

μετεχεις Ουδαμῶς.

Ε δε αληθεια ηττον, ου καὶ υσίας; ADάγκη d. υκουν λως τα περὶ την του σώματος θεραπείαν γενητων γενῶν των περὶ την της ψυχης θεραπείαν ηττοναληθείας τε καὶ ουσίας μετεχεις

377쪽

τοῖς τοιουτοις ἰεὶ συνόντες, κάτω, ως εοικεν, καὶ μεχρι πάλιν προς το μετaξ φερονταί τε καὶ ταυτ)ὶ πλανῶνται δἰ βίου, υπερβάντες δὲ τουτο προς το ληθῶς ἄν ουτ ὰνεβλεψαν πώποτε υτε νεχθησaν Ουδε του οντος ω οντι πληρώθησαν, ουδε βεβαιου τε και καθαρὰς δονης γευσαντο ἰλλα

βοσκημάτων δίκην κάτω δε βλεποντες καὶ κεκυφότες εἰς γην και εἰς τραπεζα βόσκονται χορταζόμενοι καὶ ὀχευοντες, καὶ νεκα της τούτων πλεονεξίας λακτίροντες καὶ κυρίττοντες bdλληλους σιδηροῖς κερασί τε καὶ ὁπλαῖς ποκτεινυασι δι'

Παντελῶς, φη ὁ Γλαυκων, τον τῶν πολλῶν, Δ Σωκρατες, χρησμωδεῖς βίον. 'A γ' υν υκ νάγκη καὶ δοναῖς συνεῖναι μεμειγμεναις λυπαις, εἰδώλοις της ἀληθους δονης καὶ σκιαγραφημέναις,

378쪽

δροῖς κατερας φαίνεσθαι, καὶ ρωτας εαυτῶν λυττωντας τοι ἄφροσι εντικτειν καὶ περιμαχητους εἶναι, ἄσπερ το

Ελεvh εἴδωλον πο των ἐν ροία Στησίχορός φησι γενέσθαι περιμάχητον αγνοία τολαληθους; ΓI0λλη νάγκη, φη, τοιοῖτό τι υτ εῖναι. T δε, περὶ το θυμοείδες υχ ετερα τοιαυτα νάγκη γίγνεσθαι, et a αυτ τουτο διαπράττηται η φθόνω διαφιλοτιμίαν η βία δια φιλονικίαν η θυμω δια δυσκολων, πλησμονηπι τιμης τε και νίκης και χυμου διώκων ἄνευ

λογισμου τε και νους

το βέλτιστον κίστω, τουτο και ἰκειότατον;

Ἀλλα μην, φη, οἰκειότατόν γε.T φιλοσόφω ἄρα πομενης πάσης της ψυχης και μη στασιαρουσης κάστω τω μερει πάρχει εἴς τε ταλλα τα

379쪽

Πλεῖστον δὴ οἶμαι ληθους δονης καὶ οἰκείας ὁ τύραννος

Oυκουν και ηδονης τρίτω εἰδώλω πρὸς ληθειαν ὐπ' ἐκείνου συνοικοῖ ἄν, ει α πρόσθεν ληθη; Q

380쪽

Ο Δ γε λιγαρχικος απὸ του βασιλικου τρίτος, αν

Io σην ἀφεστηκως γίγνεται. Δηλον, φη, ω γε λογιστικω. Oυκουν ἐάν τις μεταστρεψας αληθεία δονη τον βασιλεα του τυράννου ἀφεστηκότα λέγη σον φέστηκεν εννεακαιεικοσικαιεπτακοσιοπλασιάκις διον υτον ζωντ ευρησει τελειωθείση τη πολλαπλασιώσει τον δὲ τυραννον ανιαρότεροντὴ υτὴ ταύτη αποστάσει.

'Aμηχανον, ἔφη, λογισμον καταπεφόρηκας τῆς διαφορο - 588 τητος τοῖν νδροῖν του τε δικαίου καὶ του δίκου, προς

Καὶ μεντοι καὶ ληθη καὶ προσήκοντά γε, ην δ' ἐγω, βίοις ριθμόν, εἴπερ αυτοῖς προσήκουσιν μέραι κῶ νυκτες