Procopius

322쪽

επελελοίπει, πῶσα δὲ δε κακοὐ περιεστηκει. τέως μεν ουν ὁ σῖτος ηκμαζε, των στρατιωτῶν ἱεὐτολμοτα ι εν νουσης αυτους της των πιμάτων πιθυμίας τοῖς AmrOις τε χρούμενοι καὶ λους εφέλκοντες ἐν τοῖς ληίοις εγινοντο νύκτωρ της πόλεως ου μακραν ποθεν τεμνοντές τε τους ἀστάχυας καὶ τοι Amrοις οις αὐτοὶ φεῖ - κον νειμενοι, ε την πόλιν λανθάνοντες τους

πολεμίους Ἀκόμιζον χρημάτων τε μεγάλων Ρω-l μαίων τοῖς εὐδαίμοσιν ἀπεδίδοντο. οι μέντοι αλλοι βοτάναις τισὶν ἀπέων, οἷα πολλαὶ ἀμφί τετα προάστεια καὶ του περιβόλου εντος γίνονται. βοτάνη γαρ γῆν την Ῥωμαίων ἴτε χειμῶνος ωρα ἴτε ες αλλον τινα ἐπιλειπε καιρόν, ἀλλ' ανθεῖ τε ε καὶ τέθηλεν ἐς πάντα τον χρόνον. 11 ἀφ' oo δη καὶ ἱ-roφορβῶν ἐνταὐθα τους πολιορκουμένους τετύχηκε. τινες δε καὶ ἐξ ἡμιονων των ε Ῥώμη θνησκόντων ἀλλῶντας ποιούμενοι 12 πεδίδοντο λύερα επεὶ δὲ σῖτον τα ληῖα οὐκέτι εἶχε καὶ ς μέγα κακον απαντες Ῥωμαῖοι ἀψίκοντο, Βελισάριον τε περιίσταντο καὶ - μια διακρίνεσθαι προς τους πολεμίους νάρονκαζον,

Ρωμαίων οὐδένα της ξυμβολης ἀπολείψεσθαι

υποσχόμενοι καὶ αὐτφ ἀπορουμένν τε τοῖς παροῖσι και λίαν ἀχθομενν των πο ου η υελεων τινες τοιάδε l Ου προσδεχομένους μας η παροῖσα,

στρατηγέ, κατέλαβε τύχη. ἀλλ εἰς πῶν ἡμῖν

l τουναντίον τὰ της ελπιοος εκβέβηκε τετυχη- κοτε γαρ ων προτερον εν πιθυμία κατέστημεν,

324쪽

τανυ ες την παρουσαν ξυμ οραν κομεν, κὐπεριέστηκεν - η γαλαβοῖσα δόξα το καλως της βασιλέως προμηθείας ἐφίεσθαι, νυν ανοιά τε i5 ἴσα καὶ κακων των μεγίστων πόθεσις ἀφ' ο δ ες τόδε νάγκης ἀφίγμεθα στε εν τροπαρόντι ετ βιάζεσθαι καὶ προς τους βαρβάρους I οπλίζεσθαι τετολμηκαμεν. καὶ συγγνώμη με εἰ προς ελισάριον θρασυνόμεθα, γαστηρ γαρ υκ οἶδεν -πορουσα των Ἀναγκαίων αἰσχυνεσθαι,

17 ἀπολελογήσθω δε μῖν' τη. προπετείας ἡ τύχη.

πάντων γαρ εἰκοτως νιαροτατος εἶναι δοκεῖ

μηκυνόμενος τοῖς Ου ευ φερομενοι ὁ βίος 'αI μὲν ου ξυμπεσόντα ἡμῖν ορας ηπουθεν ἀγροὶ μεν ουτοι καὶ χώρα ξύμπασα ποπεπτωκε ταῖς των πολεμίων χερσίν ἡ πολις δε αύτη των ωγαθῶν ἀποκέκλεισται πάντων Ῥυ. ἴσμεν Ἀξis του δη χρόνου Ῥωμαίων δε οἱ μεν δη κεινται, το μηδε γη κρύπτεσθαι κληρωσάμενοι, ημεῖς δὲ οἱ περιοντες, ῶς αν συλληβδην εἴπωμεν 4παντα τα δεινά. ξυντετάχθαι τοῖς Ῥύτω20 κειμενοι εὐχόμεθα. πάντα γὰρ τοῖς εντυγχάνουσιν ὁ λιμος τὰ κακὰ φορητὶ δείκνυσιν, νθατε ἁ φαίνηται, μετὰ της των ἄλλων πέρχεται λήθης καὶ θανάτους παντας, πλὴν του παραυτοὐ προσιόντος' προς δονῆς εἶναι τοῖς ἀνθρώ-2 ποις εργάζεται. εως τοίνυν τι μη κεκράτηκενημῶν το κακόν, δὸς ἡμῖν ὐπερ ἡμῶν αυτῶν ἀνελέσθαι την 'γωνίαν, ξ ης ἡμῖν ἡ περιεῖναι τῶν

πολεμίων δε τῶν δυσχερῶν ἀπηλλάχθαι ξυμβή-

προσιόντos προιόντος, προσιόντα L

326쪽

N σεται. οἷς μεν γὰρ ελπίδα σωτηρίας ἡ μέλλησις φέρει, πολλη νοια ἁν εἴη προτερησασιν ἐς κίνδυνον τον περ των λων καθίσπωσθαι, οἷς δὲ τῆ βραδυτῆτι δυσκολώτερος Ἀγων γίνεται, - και προς λίγον ἀναβάλλεσθαι πονον της παραυτίκα προπετείας μεμπτότερον.''m Ῥωμαῖοι μὰν τοσαυτα ειπον. μισάριος δεαμείβεται δε- Ἀλλ' ἔμοιγε καὶ λίαν προσδεχομένν τὰ παρ' υμων γε γένηται πάντα, εκβέβηκε

24 δὲ παρὰ δοξαν οὐδέν. γ γαρ πάλαι οἶδα - ν

οτι πρaγμα βουλότατόν εστι, καὶ ουτε ταπαρόντα φέρειν πέφυκεν ἴτε τὰ με λοντα προβουλευεσθαι, ἀλλ' ἐγχειρεῖν με εὐπετως ἀειτοις ἀμηχάνοις, διαφθείρεσθαι δὲ ἀνεπισκέπτως 2 ἐπίσταται μονον. γὼ μέντοι υκ αν ποτε διὰ την μετέραν λιγωρίαν οἴτε υμα ἀπολέσαιμιεκών γε εἶναι οἴτε ὐμῖν τὰ βασιλέως συνδιαφθεί- 2 ραιμι πράμματα πολεμος γαρ υκ εξ αλογίστου σπουδῆ. κατορθοὐσθαι φιλεῖ, ἀλλ' εὐβουλία τε καὶ προμηθεία την των καιρων ἀεὶ σταθμωμενος 2 ροπην. υμεῖς μεν οἶν πεττεύειν ἰOμενοι τον ναβούλεσθε ὐπερ πάντων ἀναρρίπτειν κύβον, μοὶ δὲ Ου σύνηθες αἱρεῖσθαι προ του ξυμψορον το συν- 28 τομον εἶτα συν μῖν ἐπαγγέλλεσθε τοι πολεμίοις διὰ μάχης ἰέναι, πότε τας μελέτας του πολέμου πεποιημένοι δε ποιος τὰ τοιαυτα κμαθὼν τοις Oπλοις Ουκ οἶδεν τι υ χωρεῖ ἄχρι της διαπείρας η μάχης οὐδὲ αυτός οἱ μελετῶν ὁ πολέμιος 29 εν τοι ἀγωσι παρέχεται. νυν is την προθυμίαν

327쪽

prematuret to enter into a tanger vities involvestheir ali, hut vhen tar ing Inalces in struggle moressifficult, o ut oractio even foro utile time is more reprehensibi than immediate an precipitate

328쪽

PROCOPIUS O CAESAREA

ύμων γαμαι καὶ συγγνώμων εἰμὶ ταραχῆς τῆσδε M ς ε μῖν αὐτα υκ εἰς καιρον γεγονε και ἡμεῖς με λησε προμηθεῖ χρώμεθα εγω δηλώσω. στράτευμα μιν αριθμου κρῶσσο εκ πάσης γης ἀθροίσας βασιλεύς πεμφε καὶ στόλος σος υπώποτε Ρωμαίοις ξυνέστη την τε Καμπανίας

δειοι παρ μας ξουσι, την τε ἀπορίαν ἡμῖν διαλυσοντες καὶ πληθε βάλων τὰ των βαρβάρων

32 στρατοπεδα καταχώσοντες. λογισάμην οὐν δ ες την κείνων παρουσίαν τον της ξυμβολῆς ἀλλον ἀποθεσθαι καιρον καὶ ξύν τ ἀσφαλεῖ, τουπολέμου πορίζεσθαι κράτος, δε σπουδη ἀλογίστφθρασVνομενος την των λων σωτηρίαν προίεσθαι. οπως δ αυτίκα τε μυσι καὶ - περαιτέρω μελλήσουσιν, ἐγω προνοήσω ''

Τούτοις μεν Ῥωμαίων τον δῆμον παραθρασυνας Βελισάριος ἀπεπέμφατο, Ιροκόπιον δε ὁ τάδε ξυνέγραψεν αυτίκα ς Νεάπολιν κε υεν ἰέναι. φήμη γάρ τις περιήγγελλεν ς στράτευμα εν-ταὐθα βασιλεύς πέμψειε καί ο επεστελλε ναυς τε τι πλείστας σίτου εμπλήσασθαι καὶ τρατιώτας ἀγεῖραι παντας ὁσους εν ν παρόντι,κ Βυζαντίου κειν τετυχηκεν, δε Amrων φυλακῆς ενεκα φαλλου οτουουν ενταὐθαλε Mθαι, οἶους δὴ πολλους ες τὰ Καμπανία χωρία κηκοε ἰεναι,

ἐλογισάμην οἶν ς ἀνθ' ἁ ν καὶ ἐλογισάμην L.

330쪽

ηξειν τε ξύν αὐτοῖς τον σῖτον παρακομίζοντι ες 3 οπίαν, θι, το Ῥωμαίων ἐπίνειον καὶ ὁ μενμον ν Μουνδίλα φ δορυφορφ κα ὶ λίγοις orπωσι διὰ πύλης η Ιαυλου του ἀποστολου ἐπώνυμος ἐστι, νύκτωρ διῆλθε, λαθὼν το των πολεμίων στρατοπεδον περ α ιστα οδο της Ἀππίας ἐφυλασσεν ἐπειδή τε ες Ρώμην οἱ

κόπιον, Καμπανίαν οὐδενὶ ἐντυχοντα των βαρβάρων ἀπήγγελλον, νύκτωρ γὰρ δοτε τους πολεμίους εμ του στρατοπέδου πορεύεσθαι, εὐέλπιδες μὲν γεγένηνται πάντες, μισάριος δὲ θαρσησας ηδη ἐπενόει ταδε των ιππέων πολλούς ες τὰ πλησίον ἐξέπεμπεν αυρώματα, ἐπιστείλας, ην τινες των πολεμίων ταυτη ωσιν, - φ τὰ επιτηδεια ες τὰ στρατοπεδα εσκομίσονται, ἔνθεν αυτοῖς ἐπεκδρομάς τε καὶ νέδρας παντα θιτων τὴδε χωριων-ὰ ποιουμένους - πιτρέπειν,

αλλὰ παντὶ σθένει ἀπείργειν, πως η τε πόλις

ἐλασσόνως η πρότερον et απορία πιέζοιτο καιο P βάρβαρος πώλιορκεῖσθαι φαλλον in αὐτοὶ

πολιορκεῖν Ρωμωους δοξειαν. Μαρτῖνον μὲν οὐ καὶ Τρα-νον ξύν χιλίοις ς Ταρακίναν ἐκέλευσεν ἰέναι. οἶ δη και Αντωνίναν τὴν γυναῖκα ξυνέπεμψεν, ἐντειλάμενος ες τε Νεάπολιν αὐτην στέλλεσθαι ξύν λόγοις τισὶ και τύχην - του ἀσφαλοῖς την σφίσι ξυμβησομένην καραδοκεῖν. Μεννον δὲ και Σινθολν τον δορυφοροὶ πεντα