Republic of Plato

51쪽

πείθομαι χυδ οἶμαι ἀδικίαν δικαιοσυνης κερδαλεώτερον εἶναι, υδ εα εα τις αυτὴν καὶ μη διακωλύν πράττειν βούλεται ἀ λ δ γαθε, στω με ἄδικος, δυνάσθω δε ἀδικεῖν η τω λανθάνειν - διαμάχεσθαι' δμως με εο πείθει ς εστ της δικαιοσύνης κερδαλεωτερον. ταὐτουν καὶ 4τερος ἴσως τις ημῶν πεπονθεν, ου μόνος εγω. πεῖσον ουν, ἁ μακάριε, ἱκανῶς ημὼς οτι υ ορθῶς βουλευόμεθα δικαιοσύνην δικίας περὶ πλειονος ποιουμενοι.

Καὶ πῶς, ψη σε πείσω; εἰ γὰρ οἷς νυν δὴ ελεγον μὴ πέπεισαι, τί σοι ἔτι ποιήσω; η εις την υ χην φερων ενθῶτον λόγον; mala , ν δ εγώ, μὴ σύ γε - ἀλλὰ πρῶτον μεν α αν εἴπyς, εμμενε τούτοις λεὼν μετατιθῆ φανερῶς μετατίθεσο και μῆ μὴ ἐξαπάτα. νυν δε έρας. I Θρασύμαχε, ετ γαρ τα εμπροσθεν ἐπισκεψώμεθα, τι τον Cώς ἀληθῶς ἰατρον το πρῶτον οριζόμενος τον ς ἀληθῶς ποιμεν οὐκετι ου δεῖν στερον κριβῶς φυλάξαι, ἀλλα

ποιμαίνειν οἴει αὐτον πω προβατα. καθ Iσον ποιμήνεστιν, ου πρὸς το των προβάτων βελτιστον βλεποντα, αλλ' ώσπερ δαιτυμόνα τινα καὶ μελλοντα Ἀστιάσεσθαι, προς τὴν εὐω χίαν, χ αδ προς το ἀποδόσθαι, ἄσπερ α ρηματιστὴν ἀλλ' ο ποιμενα. 'ν δε ποιμενικ ου δήπου ἄλλου Dτου μέλει , ἐφ' - τετακται, πως τούτω τ βελτιστονεκποριεῖ Ἀπεὶ τά γε αυτῆς, στ χιναι βελτιστη, κανίς δήπου εκπεπόρισται, εως γ' αν μηδεν ενδε του ποιμενικὴ εἶναι χυτ δε μην γωγε νυν δὴ ἀναγκαῖον εἶναι ἡμῖν Oμολογεῖν, πὰσαν ἀρχ ην, καθ' ίσον Ἀρχη, μηδενὶ ἄλλωτο βελτιστον σκοπεῖσθαι ἡ κείνω τω ἀρχομενω τε καιθεραπευομένω, εν τε πολιτικὴ και διωτικ αρχῆ ' δε Ετους ἄρχοντας εν ταῖς πόλεσιν, τους αληθῶς ἄρχοντας,εκόντας οἴει ἄρχειν; α Δι χυκ, εφη, αλλ' υ ιδα.

52쪽

Gρχας υκ εννοεῖς τι Ουδεις ἐθέλει ἄρχειν κών, ὼ λὰ μισθον αἰτοῖσιν, δες οὐχὶ αὐτοῖσιν φελίαν ἐσομενην κ316 τοῖ ἄρχειν λ λὰ τοῖς ἀρχοlμενοις ἐπεὶ τοσόνδε εἰπέ ουχὶ

εκίστην μεντοι φαμεν κάστοτε των τεχνων τούτω τεραν εἶναι, τω τερα την δύναμιν εχ ειν καί, ω μακάριε, μηπαρὰ δόξαν ἀποκρίνου, να τι και περαίνωμεν. Ἀλλα τούτω, φη, τερα Ουκοὐ καὶ φελίαν κάστη ἰδίαν

τινα ἡμῖν raρεχεται, αλλ' ο κοινην, οἷον ἰατρικη μενυγίειαν, κυβερνητικη δε σωτηρίαν ν τω πλεῖν, και αἱ

ναύτη γὰρ αυτῆς ἡ δύνaμις η την ατρικὴν, καὶ την κυβερνητικην την αυτὴν καλεῖς εάνπερ βούλ ακριβως διορίζειν, σπερ πεθου, οὐδε τι βλλον, άν τις κυβερνων γιὴς γίγνηται δια το ξυμφερειν αὐτω πλεῖν ντῆ θαλάττη, νεκα τούτου καλεῖς μὰλλον αυτὴν ατρικήν; ου δῆτα, φη. οὐδέ γ', ἐμαι, την μισθωτικήν, εὰν ὐγιαίν τις μισθaρνῶν Ου δῆτα Τί δεοῦ τὴν ατρικὴν σμισθαρνητικήν, εὰν ιώμενός τις μισθαρνῆ; υκ φη. οὐκοὐ τήν γε φελίαν κύστης τῆς τε χνης ἰδίαν μολογήσaμεν εἶναι 'Eστω, φη. Ἐντινα ἄρα φελίαν κοινῆ φελοὐνται πάντες οἱ δημιουργοί, δῆλον τι κοινῆτιν τω αὐτω προσχρωμενοι ἀπ κεινου φελοῖνται.

D ἀπο τῆς υτο τεχνης κάστω αύτη ἡ φελία στίν, του μισθοὐ λῆψις, ἀλλ ει δεῖ κριβῶς σκοπεῖσθαι, ὴ μενιατρικὴ γίειαν ποιεῖ, ἡ δε μισθαρνητικὴ μισθόν, και μεν οἰκοδομικὴ οἰκίαν, ἡ δε μισθαρνητικὴ αὐτην επομενη

μισθόν, κa αἱ ἄλλαι τὰσαι οἴτως' το αυτῆς κύστ εργονεργάζεται και φελεῖ κεινο, ἐφ' ω τετακται. εὰν δε μὴ ξυμφέρειν α ξυμφέρον A.

53쪽

μισθος αυτη προσγίγν ται, σθ' ὁ τι δεφελῶται δημιουργὸς ἀπο της τέχνης ου φαίνεται, φη Ἀρ ουν Ουδ' ὐφελεῖ τότε, ταν προῖκα εργάζηται, οἰμαι ἔγωγε EOυκουν, ἁ Θρασύμαχε, τουτο δη δηλον, τι οὐδεμία

τέχνη υδε Gρχη το αυτη φέλιμον παρασκευα ι, αλλ, οπερ πῶλαι λεγομεν, το τω ἀρχομενω και παρασκευάζει καὶ πιτάττει, το ἐκείνου ξυμφερον ηττονος νTO σκοροπουσα, αλλ' ο το του κρείττονος δια δὴ ταυτα εγωγε,

φίλε Θρασυμα Me, και ἄρτι λεγον μηδεν ἐθελειν κόντα ἄρχειν και τα ἀλλότρια κακὰ μετα χειρίζεσθαι ἀνορθουντα, ἀλλὰ μισθον αιτεῖν οτι ὁ μελλων καλῶς την τεχνη, πράξειν 347

οὐδεποτε αὐτω το βελτιστον πράττει υδ επιτάττει κατὰ την τε χνην πιτάττων, ἀλλὰ τω ἀρχ'μενω ' ν δ ενεκα, ῶς εοικε, μισθον δεῖν πάρχειν τοῖς μελλουσιν θελησειν

ἄρχειν, Ἀργύριον ἡ τιμήν, ἡ ζημίαν, εὰν μ' ἄρ χθ. XIX. Iῶς τοὐτο λέγεις, ἁ Σώκρατες εφη ὁ Γλαυκων του μεν γὰρ δύο μισθους γιγνώσκω την δε ζημίαν ἡντινα λεγεις καὶ ως εν μισθοῖ μερει εἴρηκας, ου ξυνῆκα. To των βελτίστων ἄρα μισθόν, φην, ου ξυνιεῖς, δι ν B

οἶσθα, τι το φιλοτιμόν τε και φιλάργυρον εἶναι νειδος λεγεται τε κα εστιν; Ἐγωγε, φη Διὰ ταὐτα τοίνυν, νδ εγώ, ἴτε χρημάτων νεκα θελουσιν ἄρχειν οι ἀγaθοὶ οἴτε τιμ' ς' ἴτε γὰρ φανερως πραττόμενοι της ἀρχης ενεκα μισθον μισθωτοὶ βούλονται κεκλῆσθαι, ἴτε λάθρα αυτο εκ της ἀρχης λαμβάνοντες κλεπται Ου δ' ὁ τιμῆς ενεκα ου τά εισι φιλότιμοι δεῖ δὴ αὐτοις νάγκην cπροσεῖναι και ζημίαν, ε μελλουσιν θελει ὁρχειν ' θεν κινδυνεύει το εκόντα επὶ το ἄρχειν ἰεναι ἀλλὰ μὴ νάγκην περιμενειν αισχρον νενομίσθαι τῆς δε ζημίας μεγίστη τουπ πονηροτερου ἄρχεσθαι, εὰν μὴ αυτὸς θελη ἄρχειν ' ἄν Σ A. δὴ Π DA.

54쪽

n δείσaντες μοι φαίνονται ἄρ ιν, ταν ἄρχωσιν, οι επιεικεῖς, και τότε ερ χ ονται επὶ τ ὁρ χειν, Ουχ ς ε τ' ἀγαθόν τι ἰόντες ου δ' ς εὐπαθήσοντες ε αυτω, αλλ ῶς επ' ἀναγκαῖον καὶ ουκ ἔχοντες εαυτῶν βελτίοσιν ετ τρεφat οὐδε μοίοις επεὶ κινδυνεύει, πόλις ἀνδρων ἀγαθων ει

γενοιτο, περιμάχητον αν εἶναι το μη ἄρχειν, σπερ νυν το αρχειν, καὶ νταυθ' αν καταφανες γενεσθαι, τι τω οντι ληθινος αρχων ο πεφυκε το αὐτω ξυμφερον σκοπεῖσθαι, ἀλλα το τω ἀρχομενω ' στε πῶς αν O γιγνώσκωντο φελεῖσθαι μὰ λον λοιτο et ἄλλου λλον φελῶν πράγματα χειν. τουτ μεν ουν γωγε οὐδαμῆ συγχωρῶ Θρασυμάχω ώς το δίκαιόν εστι το του κρείττονος ξυμφερον ἀλλα τουτο μεν δ' καὶ εἰσαυθις σκεψόμεθα πολῖδε μοι δοκεῖ μεῖζον ιναι, ο νυν λεγε Θρασύμαχος, τον του ἀδικου βίον φάσκων εἶναι, κρείττω η τον του δικαίου. συ ουν ποτέρως, ν δ' ἐγώ, ὼ Γλαύκων, αιρεῖ καὶ πότερον ἀληθεστερως δοκεῖ σοι λεγεσθαι To του δικαίου γωγε, εφη, λυσιτελεστερον βίον εἶναι. Hκουσας ην δ' ἐγώ,

34M ὁσα ἄρτι Θρασύμαχος ἀγαθὰ διηλθε τω του ἀδίκους

θωμεν α δυνώμεθά π εξευρεῖν, ως υκ ἀληθῆ λεγεις ΙΠῶς a o βούλομαι η δ' ς Ἀν μεν τοίνυν, ην δ'εγώ, ἀντικατατείναντες λεγωμεν αὐτω λόγον παρὰ λόγοi/,οσα αδ γαθὰ χει το δίκαιον εἶναι, και αὐθις ὁτος, και ἄλλον μεῖς, ριθμεῖν δεησε ταγαθὰ καὶ μετρεῖν σανεκάτεροι εν κατέρω λεγομεν, καὶ δ δικαστῶν τινῶν τῶν διακρινούντων δεησόμεθα a δε σπερ ἄρτι ἀνομολογούμενοι πρὰς ἀλληλους σκοπῶμεν αμα αυτοι τε δικασταὶ κα ρήτορες σόμεθα. ΙΠάνυ μεν ουν, φη. O ro-τερως υν σοι, ν δ' ἐγώ, ρεσκει Ούτως, φη.

55쪽

πῶς λεγεις το μεν που ἀρετην αυτοῖν καλεῖς, το δε κακίαν Πῶς γυ ου. οὐκουν την με δικαιοσύνην ἀρετήν,

κακίαν Ουκ, λλ πάνυ γενναια ευηθειαν. Την ἀδικίαν Daρα κακοηθειαν καλεῖς, Ουκ, αλλ' υβουλίαν, φη mκαι φρόνιμοί σοι, ὼ Θρασύμαχε, δοκοῖσιν εἶναι και ἀγαθοὶ οι δικοι, οἴ γε τελεως, φη, οἶοί τε ἀδικεῖν, πόλεις τε κα εθνη δυνάμενοι ἀνθρώπων si εαυτοῖς ποιεῖσθαι. συδε οἴει με ἴσως οὐ τὰ βαλλάντια ἀποτεμνοντας λεγειν. λυσιτελεῖ μεν χῖν, I ος. και τὶ τοιαῖτα, - νπερ

Τοῖτο μεντοι, φην, ου ἀγνοῶ - βούλει λέγειν ἀλλὰ Eτόδε θαύμασα ει ν αρετῆς και σοφίας τίθης μερει τηνἀδικίαν. τη- δε δικαιοσύνην χν τοις Ἀναντίοις. Aλλα πάνυ ἴτω τίθημι osτο, ην δ' ἐγώ, δη στερεώτερον, ἁ ταῖρε, καὶ οὐκετι ράδιον ἔχειν ο τί τις εἴπη εἰ γὰρ

λυσιτελεῖν φεν τη- ἀδικιαν ετίθεσο. κακίαν μεντοι ψαἰσχρον αυτο μολογεις εἰναι, σπερ ἄλλοι τινες, εἴχομενα τι λεγειν κατὰ τὰ νομιζόμενα λεγοντες νυν δε δῆλος εἶ οτι φησεις αὐτο και καλον καὶ ἰσχυρον εἶναι καὶ J λααὐτω πάντα προσθήσεις, ἰήμεῖς τω δικαίω προσετίθεμεν, 3Φ9επειδή γε καὶ ε ἀρετὴ αὐτο και σοφία τόλμησας θεῖναι. 'Aληθεστατα, φη, μαντεύει. Ἀλλ' ο μεντοι, ν δ' ἐγώ, ἀποκνητεον γε τω Oγω πεξελθεῖν σκοπούμενον, ως ἄν σε ὐπολαμβάνω λεγειν περ διανοεῖ εμο γαρ δοκεῖ συ, οῦ Θρασύμαχε, ἀτεχνως νυν Ῥυ σκώπτειν, ἀλλα τὰ Io- κοὐντα περὶ της ἀληθείας λέγειν. Τί δε σοι, φη, Οὐτοδιαφερει, εἴτε μοι δοκεῖ ἰτε μη, ἀλλ o τον λόγον ἐλέγ-

56쪽

B χεις Ουδεν, ν δ εγω. αλλα τόδε μοι πειρω τι προς τούτοις ἀποκρίνασθαι ὁ δίκαιος του δικαίου δοκεῖ τί σοιαν θελειν πλεον χειν οὐδαμῶς, φη ' O γαρ αν νάστεῖος, σπερ νυν, και εὐηθης. Τί δε της δικαίας

πράξεως οὐδε της πράξεως τῆς Α δικαίας, φη. οὐ δε ἀδίκου πότερον ἀξιοῖ αν πλεονεκτεῖν καὶ γυῖτο δικαιον εἰναι δε υκ ν ἡγοῖτο δίκαιον; H γοῖτ' ν η δ' ς καὶ ἀξιοῖ, λλ' οὐκ αν δύναιτο Ἀλλ' o τοὐτο, ν δ ἐγω, σερωτῶ, ἀλλ' ει του με δικαίου μη ξιοῖ πλεον χειν μηδεβούλεται ὁ δίκαιος του δε ἀδίκου Αλλ ύτως, φη, χει. Τί δ δὴ λύδικος; ρα ἀξιοῖ του δικαίου πλεονεκτεῖν καὶ της δικαίας πράξεως ΙΠῶς γὰρ υκ εφη, ς γε πάντων πλεον χειν ἀξιοι. οὐκοὐ και ἀδίκου ἀνθρωπου τε και πράξεως ὁ ἄδικος πλεονεκτησε καὶ ἁμιλλησεται Δ απάντων πλεῖστον αὐτος λάβη; Εστι αὐτα.

ὁ γε, φην, φρόνιμός τε καὶ ἀγαθος ὁ ἄδικος, ὁ δε δίκαιος

δε μουσον Eγωγε ΙΠότερον φρόνιμον και πότερον ἄφρονα Τον με μουσικον δήπου φρόνιμον, τον δε μουσον ἄφρονα. οὐκοὐ καὶ περ φρόνιμον, ἀγαθόν, ὼ δεύφρονα, κακόν; Ναι Ti. δε ἰατρικόν οὐχ ούτως Ουτως. Δοκεῖ αν οἶν τις σοι ἄριστε, μουσικὸς νηρ ρμοττόμενος λύραν θελειν μουσικοῖ ἀνδρὸς εν ῆ πιτάσει καιἀνεσε τῶν χορδῶν πλεονεκτεῖν η ἀξιοὐ πλέον χειν;

57쪽

ἰατρικός εν την δωδ η πόσει ἐθελειν ἄν τι ἰατρικο 350 πλεονεκτεῖν ἡ ἀνδρος δε πράγματος ου ητα. Μὴ ἰατρικοῖ δε Ναί Ιερὶ πάσης δὲ ρ επιστημης τε καὶ

ἀνεπιστημοσυνης, εἴ τις σοι δοκεῖ πιστημων στισοῖν πλείω ν ἐθελειν αἱρεῖσθαι η σα λλος ἐπιστημων πράττειν η λεγειν, καὶ Ου ταύτα τω μοίω αυτ ει την

αὐτην πραξιν Ἀλλ. σως, φη, ἀνάγκη τοὐτό γε ούτως εχ ειν Τί δε ο ἀνεπιστημων οὐχ ομοίως με επιστήμονος πλεονεκτησειεν ἄν, ομοίως δε ἀνεπιστήμονος; Ισως B

Φημί. D ρα ἀγαθός τε και σοφος του μεν μοίου Oυκεθελησε πλεονεκτεῖν του δε νομοίου τε καὶ νaντιου. Eοικεν, φη. -δε κακός τε και μαθὴς του τε μοίου καὶ του ναντίου Φαίνεται Οὐκοὐν Θρασυμαχε, νδ εγώ, ο ἄδικος μῖν του νομοιο τε και μοίου πλεονεκτεῖς η υχ ύτως λεγες 'Eγωγε, φη. D δε γε δίκαιος του με ὁμοιο ου πλεονεκτήσει, του δε νομοίου c

ἀγαθω, ὁ δε ἄδικος τω κακω και ἀμαθεῖ Κινδυνευει. Ἀλλα μην μολογοῖμεν, ω γε μοιο εκάτερος εἴη τοιουτον και κάτερον εἶναι. D. μολογοῖμεν γάρ. Ο μεν ἄρα δικαιος ἡμῖν ναπεφανται ν ἀγαθός τε καὶ σοφός, ὁ δε ἄδικος μαθής τε καὶ aκός. XXII. Ο δε Θρασύμαχος μολόγησε μεν πάνταταῖτα, υχ ως εγὼ νῖν ραδίως λεγω, λλ ελκόμενος καὶ Dμόγις μετὰ ἱδρῶτος θαυμαστολο σου, ἄτε καὶ θερους οντος. τότε καὶ εἶδον ἐγώ, πρότερον δε ἴπω, Θρασύμαχον ερυθριῶντα. πειδὴ δε οὐ διωμολογησάμεθα την δικαιοσύνην ἀρετὴν εἰναι καὶ σοφίαν, την δε ἀδικίαν κακίαν

τε καὶ ἀμαθίαν, ἶεν, ην δ' ἐγώ, τοὐτο μεν ἡμῖν ουτωκεισθω, φαμεν δε δὴ καὶ ἰσχυρὸν εἶναι την δικίαν δε υμεμνησαι Θρασύμαχε, Μεμνημαι, Ἀφη ' -λλ' εμοι γε

58쪽

ουδὸ α νυν λεγεις ἀρεσκει, και εχω περ αυτῶν λεγειν εἰ οὐ λεγοιμι, εγο ιδ οτι δημηγορεῖν ἄν με φαίης ' η υνε με ιπειν σα βούλομαι, η, εἰ βούλει ερωτῶν, ερώτα ετ δε σοι, σπερ ταῖς γραυσὶν ταῖς τούς μύθους λεγού

σαις, ειεν ερω και κατανευσομαι και ἀνανεύσομαι. η

δαμῶς, ν δ εγω, παρὰ γε την σαυτου δόξαν 's στε σοι, εφη, ἀρεσκειν, πειδηπερ υκ εα λεγειν. καίτοι τι ἄλλο βούλει οὐδε μα Δία, ην δ' ἐγώ, αλλ ει περ τοὐτοποιησεις, ποίει ἐγὼ δε ρωτησω. 'Eρωτα δ' Toυτο

351 τοίνυν ερωτῶ, περ ἄρτι, να καὶ ξῆς διασκεψώμεθα -ον

λογον, ποῖόν τι τυγχάνει ν δικαιοσύνη προς ἀδικίαν. ελεχθη γάρ που, τι και δυνατώτερον και ἰσχυρότερον εἴη ἀδικία δικαιοσύνης νυν δε , φην, ειπε σοφία τε και ἀρετ εστιν δικαιοσύνη ραδίως, οἶμαι, φανησεται καὶ ἰσχυροτερον ἀδικιας επειδηπερ εστὶν ἀμαθία η ἀδικία

ἁπλῶς, ἁ Θρασύμαχε, εγωγε πιθυμῶ, ἀλλα γ δε πη σκεΛλασθαι πόλιν φαίης δεν ἄδικον εἶναι και ἄλλας πόλεις επιχειρεῖν δουλοῖσθαι ἀδίκως καὶ καταδεδουλῶσθαι, πολλα δε καὶ ὐφ' αυτη χειν δουλωσαμενην; Iῶς γαρ υκ ἰεφη καὶ τοὐτό γε ἡ ἀρίστη μαλιστα ποιησε και τελεώτατα ὁσα ἄδικος ΛΜανθάνω, φην' τι σος οἶτος ην λόγος ἀλλὰ τόδε περ αυτοὐ σκοπὴ πότερον η κρείττων γιγνομένη πόλις πολεως ἄνευ δικαιοσύνης την δύνas ιν ταύτην ξει, η νάγκη αὐτ μετὰ δικαιοσυνης Εἰ μεν, C, φη, ως συ ἄρτι λεγες εχει, ἡ δικαιοσύνη σοφία, μετὰ δικαιοσύνης ει δ' ς εγὼ λεγον, μετὰ ἀδικίας. ΓΙάνυ ἄγαμαι, ν δ εγώ, ἁ Θρασύμαχε, τι υκ επινεύεις μόνον καὶ ἀνανεύεις, ἀλλὰ καὶ ἀποκρίνει πάνυ καλῶς. Σοι γαρ, φη, χαρίζομαι. XXIII. E γε συ ποιῶ λλὰ δ' καὶ τοδε μοι χάρισαι καὶ λεγε δοκεῖς ν η πόλιν η στρατοπεδον ληστὰς η Ἀλεπτας in ἄλλο τι εθνος, ἄσα κοιν Ἀπί τι

59쪽

ερχεται ἀδίκως, πραξα αν τι δυνασθαι, εἰ ἀδικοῖεν ἀ λη- λους Ου δῆτα, η δ' oς Τι δ' εἰ μη ἀδικοῖεν ου ἄλλον DIΠάνυ γε Στάσεις γάρ που, ἁ Θρασυμαχε, η γε ἀδικία καὶ μίση καὶ μή χας ἐν ἀλληλοις παρεχει, η δε δικαιοσύνη ὁμόνοιαν καὶ φιλία γάρ; Eστω, oς, ιν σοι μηδιαφέρωμαι ' Ἀλλ ευ γε συ ποιῶν, Ἀριστε. τοδ δε μοι λεγε ἄρα εἰ τουτο εργον ἀδικιας μῖσος εμποιεῖν που αν νῆ, O καὶ ε ελευθεροι τε και δούλοις εγγιγνομενη μισεῖν ποιησει λήλους καὶ στασιάζειν καὶ δυνάτους εἶναι κοινῆ με ἀ ληλων πράττειν; Iών γε Τι δε αν Eἐν δυοῖν ἐγγενηται, ου διοισονται και μισησουσιν καιεχθροὶ σονται Yληλοις τε και τοῖς δικαίοις; Eσονται,

εφη. 'Eὰν δε δή, ἁ θαυμάσιε, εν ενι γ γενηται ἀδικία μῶν μ' ἀπολεῖ την αυτῆς δύναμιν, δε οὐδε ηττον ξεις Μηδὸν ηττον εχετω, φη. οὐκοὐ τοιάνδε τινὰ φαίνετaιεχουσα την δύναμιν, οῖαν, ω αν εγγενηται, εἴτε πολει τινι εἴτε γενει εἴτε στρατοπεδω εἴτε ἁλλω τωosν, πρῶτον μενιιδύνατον αὐτο ποιεῖν πράττειν με αυτοὶδια το στασιά 352ζειν και διαφερεσθαι, τι δ' χθρον ἐναι αυτ τε καὶ τωεναντίω παντὶ και τω δικαίως οὐχ oύτως IΠάνυ γε Καὶ ε εν δή, οἶμαι, νοὐσα αὐτα raντα ποιησει, ἄπερπεφυκεν εργάζεσθαι πρῶτον μεν ἀδύνατον αὐτον πράττειν ποιησε στασιάζοντα και Οὐχ μονοοὐντα αὐτονεαυτω, πειτα εχθρον και εαυτω και τοι δικαίοις - γάρ;

Ναι Δίκαιοι δε γ εισίν, ὼ φίλε, και ι θεοις Εὐστων, εφη. BKαὶ θεοῖς ρα εχθρος σται ὁ ἄδικος, ἁ Θρασύμαχε, ὁ δεδίκαιος φίλος. υωχοὐ του λογον, φη, θαρρῶ ου γαρ εγωγέ σοι ναντιώσομαι, να μὴ τοῖσδε ἀπέχθωμαι. Ιθι δή, ν δ' ἐγώ, καὶ τα λοιπά μοι της στιάσεως ἀποπληρωσον ἀποκρινόμενος σπερ και νῖν. O τι μεν γὰρ καὶ σοφωτεροι καν ἀμείνου και δυνατωτεροι πράττειν οἱ

60쪽

δ aιοι φαινονται, οι δε δικοι οὐδε πράττειν με ἀλλη-σλων Io τε, λλὰ δη καὶ ους aμεν ερρωμενως πώποτε τι με ἀλληλων κοιντ πρῆξαι ἀδίκους ντας, τουτο υπαντάπασιν ἀληθες λεγομε γa αν ἀπείχοντο ἀλλήλων κομιδρ οντες δικοι, ἀλλὰ δῆλον τι νην τις αὐτοῖς δικαιοσυνη, -υτους ἐποίει μητοι καὶ ἀλληλους γε και ἐφ' oti θσαν μα ἀδικεῖν, δι ην πραξαν δ πραξαν, ωρμησαν δε επὶ τὰ ἄδικα ἀδικία ἡμιμόχθηροι οντες, πει οῖ γε mras πόνηροι καὶ τελέως δικοι τελέως εἰσὶν καὶ πρύττειν

D ci δυνατοι ταὐτα μεν υν τι υτως χει, μανθάνω, λλ' οὐχ δε σὐ το πρωτον τίθεσο ει δε καὶ ἄμεινον ζῶσιν οἱ δίκαιοι των ἀδικων καὶ εὐδαιμονεστεροί εἰσιν, περ τουστερον προυθεμεθα σκεψaσθαι, σκεπτεον φαίνονταιμεν ουν καὶ νυν, ως γε μοι δοκεῖ, ε ἄν εἰρηκαμεν ' μως δ' τι βελτιον σκεπτεον Ου γαρ περ του πιτυχοντος

λόγος ἀλλὰ περὶ του δντινα τρόπον χρη ζην Σκόπει δii, εφη Σκοπῶ, ν δ εγώ. καί μοι λεγε δοκεῖ τί σοι εἶναι

ηρωτων, πυνθανόμενος ει υ τοὐτο κύστου εἴη εργον,

αν η μόνον τι ἡ κάλλιστα των ἄλλων Ἀπεργάζηται.