장음표시 사용
251쪽
λοιβῆ τε κνίση τε παρατρωπω ανθρωποι λισσόμeνοι, τε κεν τις υπερβη si καὶ ἀμάρτυ βίβλων δὲ μαδον παρεχονται Μουσαίου καὶ 'ορφέως, Σεληνης τε καὶ Μουσων πιόνων, ως φασι, καθ' a θυηπολοωι, πείθοντες οὐ μόνον ἰδιώτας αλλὰ καὶ πόλεις, ως αρα λύσεις τε και καθαρμοὶ ἀδικημάτων διὰ θυσιῶν καὶ παιειας ηδονων εἰσὶ μεν ετιζῶσιν, εἰσὶ δὲ καὶ τελευτησα ν α δ τελετὰς κα 365λουσιν, αἴ των κε κακων πολύουσιν πιας, μηθύσαντας δε δεινὰ περιμενει.
Ταυτα πάντα, ε ,- φίλε Σώκρατες, τοιαυτα καὶ τοσαυτα λεγόμενα αρετῆς περι καὶ κακίας, ως ανθρωποι καὶ θεοι περ αυτὰ εχουσι τιμῆς, τί ιόμεθα ἀκουούσας νέων ψυχὰς ποιεῖν. οσοι ευφυεῖς καὶ
των ἐκεῖ κακων. Me P. Iao sum. an Ch. V. B, ἐκεῖσε απιέναι, τὴν ἐκει μοῖραν.
. L. A similar case is put Hloxe, Book VI. 492, 3ταν, εἶπον, ξυγκαθεζόμενοι viat οι πολλοiει ἐκκλησία εἰ δικαστήρια θέατρὶ στρατόπεδα η τινα ἄλλον κοινόν πληθου ξύλλογον ἡκπο- θορύβ τὰ μὲν ψεγωσι
των λεγομένων η πραττομένων, τὰ δὲ ἐπαινῶ ν ὐπερβαλλόντ- ἐκάτερα, κοὰ ἐκβοωντε καὶ κρο--υντεs, et ει δὲ αὐτsus Q τε πετρα καὶ ὁ τόπos ἐν at ἄσιν ἐπηχουντε διπλάσχον θόρυβον παρέχωσι του ψόγου καὶ ἐπαίνου ἐν - - τοιούτφ τὸν νέον, τὸ λεγόμενον, τίνα αει καρδίαν is xviri h rosa a αὐτ παιδείαν nιωτικὴν ἁνθέξειν, ν ου κατακλυσθεῖσαν ὐπὸ του τοιούτου ψόγου ἐπαίνου οἰχ εσεσθαι νερομένην καταυοῖν Da ομ-
252쪽
ἱκανοὶ επὶ πάντα τα λεγόμενα σπερ ἐπιπτόμενοι σύλλογίσασθαι ἐξ αυτῶν, ποῖός τις ἄν ων καὶ τρον
Β πορευθεὶς τον βίον ως ἄριστα διέλθοι λέγοι γὰρ
δε σκολιαῖς ἀπάταις ἀναβὰς καὶ μαντον ούτω περιφράξας διαβιοῦ τὰ μεν γὰρ λεγόμενα δικαί με οντι μοι, ἐὰν μη και δοκῶ ὁφελος ουδέν φασιν εἶναι, πόνους δὲ καὶ ζημως φαυγάς δίκω δὲ δόξαν δικαιοσύνης παρaσκευασα- σμένω θεσπεσιος βίος λέγεται. οὐκοῖν, ἐπει- τοδοκεῖν si δηλουσί μοι οἱ σοφοί, καὶ τὰν λάθειαν
ἐπιτυχόντος ὁ λόγον ἀλλὰ περὶ του δντινα τρόπον κρηπιν, and
253쪽
βιαται καὶ κύριον ευδαιμονίας επὶ τουτο δη τρεπτέον ελως' προθυρα μὲν καὶ σχημα κύκλν περ εμαυτον σκιαγραφίαν ἀρετης περιγραπτέον, την δὲ του σοφωτάτου Ἀρχιλόχου αλωπ κα ἐλκτέον ἐξόπισθεν κερδαλέαν καὶ π μην ἀλλὰ γάρ, φησί τις, ου ραειον ἀεὶ λανθάνειν κακον δντα ουδὲ a ἄλλο οὐδενευ πετες, φήσομεν, των μεγάλων ἀλλ' ἔμως, εἰ μέλλομεν εὐδαιμονησειν, ταυτη ἰτέον, ς τὰ ἴχνη των I λόγων φέρει επὶ γαρ το λανθάνειν ξυνωμοσίας τε
ἄστη μὲν ἡ πολιτεία οστω γεγονυῖα καὶ τοιαύτη εν τις εἴη ος λιγνσχημα πολιτεία -ογράψαντα μὴ
254쪽
232 ΠΛΑΤΩΝΟΣώφελησουσιν ἁγνιζομένους αἱ τελεταὶ καὶ οἱ λύσιοι B θεοί, ἰς αἱ μέγισται πόλεις λεγου τι καὶ οἱ θεῶν
παῖδες, ποιητα καὶ προφῆται - θεῶν γενόμενοι, Ol
Κατα τίνα υν ἔτι λόγον δικαιοσύνην ἄν προμεγίστης ἀδικίας αἱροἱμεθ' αν ην ἐὰν με εὐσχημοσύνης κιβδηλου κτησώμεθα, καὶ παρὰ θεοῖ - παρ ἀνθρωποι πράξομεν κατὰ νουν ζῶντές τε καὶ
τελευτήσαντες, Δ ὁ ων πολλων τε καὶ κρων γόμενος λωνος εὐδ' πάντων ων εἰρημένων τίς μηχανη, ω Σώκρατες, δικαιοσύνην τιμαν θέλειν,
s τις δύναμις υπάρχει ψυχῆς δε χρημάτων η σώματος δε γενους, ἀλλὰ μη γελαν ἐπαινουμένης ἀκουοντα ς
induect fin injusti re tora, to
255쪽
ῶς δη τοι εἴ τις αει ευδῆ με ἀποφῆναι a εἰρηκα
μεν, κανῶς δ ἔγνωκεν τι αριστον δικαιοσυνη, πο λην που συ γνώμην χει καὶ ου οργίζεται τοῖς
ἀδίκοις, ἀλλ άἶδεν, τι πλην εἴ τις θεῶ φύσει δυσχεραίνων το ἀδικεῖν η ἐπιστήμην λαβων ἀπέχεται τοὐ των γε αλλων οὐδεὶς ἔκὼν δίκαιος, αλλ' ὐetro BGνανδρίας δε γηρως η τινος αλλης ἀσθενείας ρέγειτο ἀδικεῖν, ἀδυνατῶν αὐτο δραν. ς δέ, δῆλον ὁγaρ πρῶτος των τοιούτων εἰς δύναμιν ἐλθων πρῶτος ἀδικεῖ, καθ οσον αν oti 9. καὶ τούτων πάντων οὐδἐ αλλο αἴτιον η ἐκεῖνα θενπερ απας ὁ λόγος Oδτος ωρμησε και τῶδε και ἐμοὶ προς σέ, ω Σώκρατες,
γὰρ ρη ειδέναι ἔτι περ is σωθῆτε καὶ γένηται oti δεῖ ἐν τοιαύτη
ἀεικεῖν εκοντε αυτὸ δικαοσυνην ἐπιπηδεύουσι. πρωτο ἀδικεῖ, .s. h. III. ἐπ' αὐτοφώρ- δν λάβοιμεν ει τὸν δικαιον et ἀδικ ει ταὐτὸν soria διὰ τὴν πλεονεξίω .
γνώμην, oua, comprendre 'esttout pardonner. The particlea dis ει σοι iustoduce a Malement
σοι δοκω των δικαστων δυσμαθέστερο εἶναι, ἐπ ἐκείνοις γε
256쪽
εἰπεῖν, τι, θαυμάσιε πάντων μων, σοι παινεται
g φατὲ δικαιοσύνης ειναι, ἀπι τῶν ξ ἀρχης ηρώων ἀρξάμενοι, σων λωνοι λήλειμμένοι, μέχρι των νυν ἀνθρώπων ουδεὶς πώποτε ἔψεξεν ἀδικίαν οὐδ' πυγνεσε δικαιοσύνην αλλως η δόξας τε καὶ τιμὰς καὶ
δωρεας τὰς ἀπ' αυτῶν γιγνομενας αὐτο δ' ἐκάτερον ναυτοὐ δυνάμει ν π του χροντος φυχῆ νον καὶ λανθάνον θεούς τε καὶ ανθρώπους Ουδεὶς πώποτε ουτ' ἐν ποιησει ού εν δέοι λόγοις πεξηλθεν ἱκανῶς τωλὀγqo ώς το μεν μέγιστον κακῶν ὁσα ἴσχει φυρο ν
ἀξια ἐπ' ὀφετῆ θαυμάζεσθαι, τὴν
omia, for instance, a it hasbeen notioed in the Introduction, describes austice as κάλλιστον, the Falaest, .e lis commend si rather sociis externa than iis intrinsic value. his sentiment, thes devotion to b καλον, is characteristic of the Greelis viis Were an emulou peopte amiciosom extent of the Romans alao.Τhe Greeha possesseda an extraordinar deve in sense of the beauti tu, and the live veryniuo in publio heno they vere prone ather o avdge factions by thei effect than by the motivea Whicli prompte ithem. τιμαὶ δωoεαὶ, στέφανοι, the re varii os proburand w deeda, are et sorti and insisted
duci. εν τούτοις διαλάμπει τὸ καλὸν, ἐπείδαν φέρη τί εὐκόλωs πολλὰς κοὰ μεγάλα ἀτυxtas. Eth. Nic. I, Io, Ia, et infr. 3.τιν γὰρ os ἀληθῶ ἀγαθόν καὶ
ἔμφρονα πάσα οιόμεθα τὰς τύχας
the good deed an ita inuinate value is log sight os in thalion Our an Horros the re a Q. ιδίοις λόγοιs, .s pedestri sermone. tallt, See Ch. VII. M inu. δι τε λεγόμενον καὶ&-
257쪽
αὐτὴ δικαιοσύνη δὲ με γιστον παθόν. εἰ γαρ υτως 367ελοετο ἐξ ἀρχης ὐπο πάντων μων καὶ κ νέων η in επείθετε, Ῥυ ἰν ἀλληλους ἐφυλάττομεν μηἀδικεῖν, ἀλλ' αὐτος αυτολὴν καστος φύλαξ, δεδιώς
Ἀβικων τω μοίστω κακω ξυνοικος θ 'αὐτα, Σώκρατες, ἴσως δὲ καὶ τι τούτων πλείω Θρασυμαχός τε καὶ ἄλλος πού τις πω δικαιοσύνης τε καὶ ἁδικίας μνοιεν ἁ μεταστρέφοντες αὐτοῖν την δύναμιν, φορτικως, ως γέ μοι δοκεῖ ἀλλ' eγω, Ουδεν γάρ Bσε δέομαι ἀποκρύπτεσθαι, σου επιθυμων ἀκουσαι
τἀναντία, ως δύναμαι μάλιστα κατατεινας λεγω.
- οῖν μῖν μόνον ενδείξ τω λόγφ, τι δικαιοσύνη ἀδικίας κρεῖττον, ἀλλὰ ἡ ποιοῖσὶ ἐκατέρα 'ονε ντα αὐτη δ αυτην η με κακόν. ἡ δὲ Ηγαθον ἐστι τὰς δὲ δόξας ἀφαίρει, σπερ Γλαύκων διεκελεύσατο. εἰ γὰρ μη ἀφαιρήσεις κατέρωθεν τὰς ἀληθεῖς, τὰς δὲ ψευδεῖς προσθησεις, ου' δίκαιον σομεν επαινεῖν σε, ἀλλὰ το δοκεῖν, οὐδὲ, ἄδικον εἶναι φεγειν, ἀλλὰ το δοκειν, καὶ παρακελεύεσθαι αδικον οντα λανθάνειν, καὶ μολογεῖν Θρασυμάχ ,oτι το μεν δίκαιον ἀλλότριον ἀγαθόν, ξυμφέρον του κρείττονος, το δὲ ἰδικον αὐτω μὲν ξυμφέρον καὶ
258쪽
ωμολόγησας των μεγίστων a θων εἶναι δικαιοσυνην, ωτων τε ἀποβαινόντων ωπ αυτων νεκα αξια---
ἀπαθὰ γόνιμα τῆ αὐτων φύσει λλ' ο δόξα εστ
τοὐτ υν αὐτο ἐπαίνεσον δικαιοσύνης, o αὐτη διαυτην τον ἔροντα νένησι - ἀδικία βλάπτει - π- θοὐ δὲ καὶ δόξας πάρει ἄλλοις παινεῖν. ως γωτων μεν ἄλλων ἀνασπί- αν μως ἐπαινούντων δικαιοσύνην καὶ πιόντων ἀδικίαν, δόξας τε περὶ αὐτων καὶ μισθούς ἐγκωμιαζόντων καὶὶ λοιδορούντων, σου δε υκ ἄν ει μη ἡ κελεύεις, διότι πάντα τον
τέθης 'Εγὼ μέν οἶμαι ἐν φκαλλίστφ ι καὶ δι' ἐπὶ καὶ διὰ τὰ γιγνόμενα ἀπ' αὐτοῖ
259쪽
οδν ἡμῖν ἐνδείξην μόνον τω λόγω, τι δικαιοσυνη
ἀδικίας κρεῖττον, ἀλλα τί ποιοῖσα κατέρα τον εχοντα αὐτη δ αυτην, άν τε λανθάνη εάν τε μηθεούς τε καὶ ἀνθρώπους, η με ἀγαθόν, ἡ δε κακόν
καὶ τοτε πἁνυ γε σθην και inretro C Οὐ κακῶς εἰς 368ύμας, ω πῶδες κείνου του ἀνδρός, την ἀρχην των
ρατεs, ὁ Γλαύκων, τοιούτων μων ἀκούειν ἔλος ὁ βίos νουν ἔχουσιν. Such are Socrates' VI expressimis, 'hich beia vitnesano tina truti os Glaucon's V orda here.
Ivita this iliapter the aeas forinjustico comes io an end, and wul it the fini: part of the Republic u hau been anelaborate criticiam os popular ies and 1ffinitions. IV eliave Aeen Cephaliis declino toenter umillis question, vhatis justice ' Me have sad definitio alier definition os justice
vinood that integrit is in best,
260쪽
ἐλεγεiων ποιησεν Γλαύκωνος ἐραστής, εὐδοκιμη- σαντας περὶ την Μεγαροῖ μάχην, εἰπών παῖδες χρίστωνος, κλεινου θεῖον γένος ἀνδρός. τοὐτό μοι, ω φίλοι, ε δοκεῖ εχειν πάνυ - θεῖον πεπόνθατε, εἰ μη πέπεισθε ἀδικῶν δικαιοσύνης μεινον εἶναι, υτ δυνάμενοι εἰπεῖν περ αὐτουi. δοκεῖτε B δή μοι si ἀληθῶς υ πεπεῖσθαι τεκμαίρομαι δε εα
του αλλου του μετέρου τρόπου, επε κατά γε αὐτούς τους λόγους πίστουν ἁν μῖν' σω δε μαλλον πιστεύω, τοσούτ μαλλον ἀπορω ο τι χρησωμαι ουτε
γαρ ὁπως βοηθῶ εχω δοκῶ γάρ μοι ἀδύνατος εἶναι
σημεῖον δε μοι, τι α προς Θρασύμαχ' λ ων μηκἀποφαίνειν, ς ἄμεινον δικαιοσύνη ἀδικίας, υκ ἀπεδέξασθέ μου ού αδ οπως η βοηθησω χω δέδοικα γάρ, μη οὐδ' σω θ παραγενόμενον δικαιτοσύνν κατηγορουμενα, ἀπαγορεύειν καὶ μη βοηθεῖν