Rhetorica et Poetica

151쪽

δα τὸν πιακει ' φυγαδα δ' οὐπιώσετε τους εν τοὶς μισθοφόροις ἀνηκεστα διαπεπραγμένους', αλλος - του, τοσυμβαῖνον εα η αὐτο ἔτι και εὐων συμβαινε ταύτα 'οῖον σοφα ς ελεγεν τι Ἀμοίως ἀσεβουσιν οἱ γενεσθαι φασκοντες του θεοδ τοῖς ἀποθανε λέγουσιν ἀμφοτέρως sv μαώει μη εἶναι τους θῶς ποτε καὶ λως δε σι μαῖον ἐξώκατέρου λαμάνειν, -υτο αεί 'μελλετε κρίνειν ου περὶ Σωκρατους ἄλλα περὶ ἐπιτηδευματος, εἰ χρη - φιλοσοφεῖν καὶ οτι το δαναι γην καὶ δωρ δου Uειν ςιν, καὶ το -μετεχήιν της κοινῆς ειρηνης ποιεῖν το οπροςαττόμενον ληπτεο δ οποτερο αν ii πιπιμον αλλος - του μη αὐτο τὰς αυτους ἀεὶ αἱρεῖσθαι υςερον η προτειρον, ἀλλ' ἀνάπαλιν, ὼμ τοντο νωμημα, ε φευγοντες μεν εμαχόμεθα πως, κατέλθωμὶς κατελθόντες δὲ φευξομεθα πως μἡ μαχώμεθα ' τε με γαρ τὸ μένειν ἀντὶ set μάχεσθαι νοῦντο, τε δ το μη μάχε αι αντὶ τοῦ μημέν/ιν αλλος το)ς ἔνεκ αν εἴη, εἰ μη γενοιτο, τουτου νεκα φάναι εἶναι η γεγενησθαι, οῖον εἰ δοίη ἄν τις τι λῖν ἄφε- μενος λυπη . -οθεν καὶ τοῦτ' εἴρηται, πολλοῖς ο δαμων ου κατ ευνοιαν φερων mμεγαλα δίδωσιν ευτυχηματ αλλ' ἶνατας συμφορα λάβωσιν πιφανεσπέρας. καὶ το εκ ου Μελεάγρου του Ἀντίφωντος, οὐχ ῖνα κτάνωσι θηρ οπως δε μαρτυρες αρετῆς γέν-αι Μελεάγρω προς Ἐλλαδα. Mκαὶ το εκ τοῦ Αίαντος του Θεοσυκτου, τι ' Διομηδης προεώλετο Aurinia οὐ τιμων, ἀλλ' ἶνα ηττων η o ἀκολουθω

ενδέχεται - τουτου νεκα ποιησαι. αλλος, κοινος καὶ τοις ἀμφισβητουπι καὶ - συμβουλευουσι, σκοπεῖν τα προτρέ- ποντα καὶ ἄποτρώοντα, καὶ - νεκα, καὶ πρώτουσι καὶ 3οφευντιν ταυτα γάρ κι α ὰν μεν πάρχη δεῖ πρά- τειν, οῖον εἰ δυνατὸν καὶ ραδιον καὶ φελιμον γαυτ q

152쪽

φιλοις, η βλαβερὸν moesh κά -οημιον, η ματτων ζημία τοῦ πράγματος - προτρέπονται δ' εὐνήτων δ

αποτρέπονται - των ναντίων - δε των αὐτων τουτων

κά κατηγορῆσι - ἀπολογοῦνται - - των ἀποτρεπόν- των ἀπο ογουνται , - δε τοῦ προτρεπόντων κατηγορου ri

εοκώ μ εικός, ἄληθες αν - ἡ γαρ δια γε ο εικος κάδπιθανον δοκεῖ ἴτως. οῖον ' δροκλης ελεγεν ο Πιτθεύς--τηγορων τοῦ νομου, πε εθορυβησαν ἀλω εἰπόντι δερνται οἱ νόμοι νόμου του διορθωσοντος - γὰρ ι ἰχθυε αλός, καίτοι - εικος δε πιθανον εν ἄ- τρε ομένους δεῖσθαι 1 αλος, και τα πιέμφυλα μαίου καίτοι -ἄπιστον, ἐξ νελαιον γίνεται, ταυτα δεῖσθαι ἐλἀώ' ἄλλος ελεγκτικατο τα ἀνομολογουμενα σκοπεῖν, εἴ τι ἀνομο ἡμενον εα

πάντων καὶ χρόνων κώ πράξεων - λόγων, χωρὶς μανεπὶ τ αμφισβητοῦκτος, οῖον - H με ψιλεν μῶς, ad συνωμοσε δε τοῖς τριάκονταἰ χωρις δ' - αυτ 'κδ ηδ μεν δαί με φιλόδικον - ἔχει δι αποαῖξαι δεδικασμώνον εμίαν δίκην ' χωρὶς δ' - αυτοῦ κά του ἀμφισβη

τουντος, κά ουτος μεν ου δεδάνεική πωπα δέν πω δε κάδπολλούς λελυμαι μων ' ἰλλος τοῖς προδιαβῶ μενοις ει κά ἀνθρωποι κά πραγμασιν η δοκουσι, το λέγειν την αἰτίαν τοῦ παραδοξου. ω γάρ τι δ' φαίνεται. οῖον πο- βεβλημένη τινος τον αὐτης υιον δια το)-πάζεσθαι δοκε συνεῖναι τω μειρακίω, λεχθέντος δε λάιτὼ λυθη διαβολή -ά οῖον - τω Aίαντι - Θεοδεκτου δυσσε ad λεγε προ τον Αίαντα, διότι ανδ ει ηερος ων του AIαντος δοκεῖ. αλλος ἀπο τ αιτίου, - , ποπιή τι ἔστι,κα μη πάρχη, τι ἡ εστιν αμα γὰρ et αἴτιον καὶ ἔ

153쪽

ώτιον, καὶ ἄνευ αἰ- άοώ ςιν. οῖον Λεωδάμας ἀπολω μενος λεγε, κατηγορήσαντος Θρασυβμου τι Ῥηλίτης γεγονὼς ν' ακροπολει, ἀλλ' εκκόψαι επὶ των τριάκοντα, ἡκ νδέχεσθαι μ' γαλλο γαρ ἄν παρουειν αὐτω του τριάκοντα πιπραμμενης της χθρας προ τον ἀμον - Ἀλος, οεδεχετο Πελτιον - ενδενται συμβουλευa η πραττε η πέπραχε σκοπεῖν ' ψάνερον γαρ ἔτι ει μη τως πιι, ου πεπραχεν Ἀδεὶς γα -- α φαυλακώ γιγνωσκων προαιρεῖται. ες δε τοῦτο ψευδος πολλάκις γαρ στερον γίνεται δῆλον πως ἐν πραξαι βέλτιον,16 πρότερον δε αδηλον. ἀλλος, ταν' εναντίον μελλη πρά- τεσθαι τον πεπραγμενοις, αμα σκοπεῖ χῖον κενοφάνης 'Rλεάταις ερωτωσιν ει θυωπι τη Λευκοθέα καὶ θρηνωσιν, ui μή, υνεβήλευεν, εἰ μεν θεον πολαμβάνουσι, μη θρηνεῖν, εἰ δ' ἄνθρωπον, μη Κειν αλλος τοπος το - των 1sαμαρτηθεντων κατηγορεα η ἀπολογεῖσθαι, οῖον ν τῆ K--αίνου Μηλια ι με κατηγο ν τι τους παῖδας ἀπέκτεινεν, ἡ φαίνε α γοῦν αὐτὰ ημαρτε γαρ η Μήδει περὶ

την ἄπος φ των παίδων ' η δ' ἀπολογεῖται τι ου ἀντους παῖδας ἀλλἀ τον Ἱασονα αν ἄπεκτεινεν τουτ γαρ ae ημαρτεν α μη ποιήσαο - εἴπερ καὶ θάταρον - σεν. πιδ ο τόπος ἔτος λοθυμήματος και το εἶδος ἔλη πιαρο- τερον Θεοδώρου τέχνη αλλος ἄπο ου νόματος, οῖον -

Σοφοκλῆς σαφω -πω καὶ φορουσα τουνομα, καὶ ia εν τοῖς των - επαίνοις ειώθασι λέγειν, καὶ ς, as νων Θρασυβπλο θρασυβουλον κάλει, και ρόδικος Θρασυμαχον αἰεὶ θρασυμ ος. ετ καὶ Ιωλον αἰεὶ συ --λος δ' καὶ Δράκοντα τον νομοθετην, τι υ ανθρωπου οἱ νομοι ἄλλα δρακοντος χαλεποὶ γαρ καὶ ς η υριῶ

154쪽

τα με τι- των ἀπολακτικων διὰ το συναποπην μενοαντίων Γαι πχιουρα; o Me ταὼ ενθυμημα, παράλληλα δε φανερα εἶναι τω ἀκροατ μαλλον πάντων δε- των με ταων καὶ τῶν λατικων συλλογισμων - ρυβε- μάλι- τα τοιαυτα σα αρχόμενα προορωσι μητω πιπολης δαι αμα γαρ καὶ αυτοὶ ἐφ' αυτοῖς καίρουσι προαισθανομενοι , - οσων το τον ς ερι duri ωσιν αμα φημενων γνωρίζειν. 'Eπεὶ δ' ενδέχεται τον μεν εἶναι συλλογισμόν, τον 241 M μη εἶναι με φαινεσθαι δε ἀναγκη καὶ σωρομα τομεν ει- ενθυμημα, το δε - εἶναι φαίνεσθαι δε επείπερτο νθυμημα συλλογιισμός τις τοποι δ' εἰ - των φαινομένων νω μάτων εἶς μεν ο παρα την λεειν, καὶ τέτου

- μεν μερος, σπερ εν τοι διαλεκτικοῖς, το μη - 4 γισάμενον συμπερα ματικως το τελευταῖον ειπεῖν -- α

- ς τ ες ιν ἡ τιμιωτάτη ἀσων τελετη τὰ γαρ μυς

ρια πασων τιμιωτάτη τε τε η ει τις κυνα ἐγκωμιαζων τον εν ω οὐρανυ συμπαραλαμβάνει η τον Πανα, τι

Πίνδαρος et σεν ω μάκαρ, οντε μεγάλας θεοῦ κυνα--- ad τοδαπον καλε - ολυμπιοι ' η τι το μηδενα εἶναι κύνα ἀτιμοτατον πιν, σπε το κυνα δολον τι τιμιον. καὶ τοκοινωνικὸν φάναι τον σμῆν εῖναι μάλις - λων --

155쪽

θον δύο κακα. λος δε ο τόπος παραλογίς - πάλιν oΠολυκρατους ει Θρασυβουλον. οτι τριακοντα, τυράννου κατέλυσεν συντίθησι γαρ o τω ρες τρο Θεοδεκτου 1s

γαρ καὶ τοῦτο. οῖον εἴ τις λεγοι ταῖς πόλεο συμφερουσινο ερύντὸς γα ' μοδίου καὶ Αριςογειτσνις ερως καταλυσε τον τυραννον Ἱππαρχον. εἴ τις λεγοι τι κλέπτης Διονυσιος πονηρος γάρ ' ἀσυλλογιοπον γὰρ καὶ τλι' ου mγα πῶς πονηρος κλεπτης, ἀλλ' ὁ κλεπτης πῶς πονηρος.

αλλος διὰ το συμβεβηκός, οῖον Ἀπει Πολυκράτης ις

156쪽

τὸ μυς, τι βοέει ἀν λατραγόντας τὰς νευράς. η εἴ τις-- το - δεῖπνον in ναι τιμιωτατον διὰ γὰρ το μηγο-ναι ὁ ' in υς εμ ισε τοῖς Ἀχαιοῖς is Τενέα ' δ' - ἀτιμῆέμενος μηνισεν, συνέβη meto επὶ του μην - ναι ἄλλος το παεα το πόμενον, οῖον ν τω A bάνδρω, τι μεγαλοψυχος ' πιέων γα - πολλῶν μι-- εν u δὲ τριβε καθ' αυτόν οτι γαρ ι ρογαλ - τοιουτοι, καὶ ωτος μεγαλοψ ος δοξειεν αν. Marea καλλωπιςης καὶ νυκτωρ πλανῆται, μοιχις' τοιουτοι io γαμ μοιον δε καὶ οτι σν τοις ἱεροῖς οι πτωχοὶ καὶ ἀοισι καὶ μῆνται, - οτι τοῖς φυγών ξερον οικεῖν ἔπου ἀνθέλωσιν ἔτι γαρ τοῖς δοκοῦσιν ευδαιμονεῖν πάρχει ταυτα καὶ οἷς ταυτα πάρχει, δόξαιεν ἄν ευδαιμονῶν λαφέρειδε τω πως διο καὶ ι την α ιψιν εμπίπτει. - osis, ἄρα το ἄναίτιον, αἴτιον, οῖον τω αμα et μετα τούτογεγονέναι το γαρ μετὰ τουτους διὰ τουτο λαμβάνουσι, καὶ μάλιστα οἱ εν ταις πολιτείαις, οῖον - Δημώ ς

την Δημοσθενους πάλιτείαν πάντων των κακῶν αιτίαν μετ'

ἀκείνην γαρ συνέ παφος ἄλλο παρὰ πιὸν ἔλλειψιν ad τοῦ πότε καὶ πως, οῖον τι δικαίως Αλέξανδρε ελαβε την 'μένην ἀφεσις γαρ αὐτ εδόθη παρὰ τοῦ πατρός. ἡ γυαε ἴσως ἀλλὰ το πρῶτον καὶ γὰρ 'ατη μέχρι τουτου

κυριος. η εἴ τις φαίη το τυπτειν τοῦ μαθερους βριν εἶναι' ta γὰρ πάντως, ἀλλ ετα δεχν χειρων ἀδίκων Ἀτι ἄσπερα εν τοῖς ἐρσικοῖς, παρὰ το -- καὶ μη απλῶς, αλλά τι γίγνεται φαινόμενος συλλογαμός' οῖον εν με τοῖς λα-

3ο μενον πω μα παρὰ το μα ἀπλῶς μος ἀλλά τι εικός ες τουτο ἡ καθόλου, ωσπερ καὶ Ἀγάθων λεγει

157쪽

' ἄν τις -ος ἀυτο τουτ εδαε λέγοι, βροτοῖσι πολλοὶ τυγχάνειν οὐκ etκοτα νησαι γὰρ το παρὰ το εἰκος, στε - καὶ το παρατο κός. ει- τουτο, πται το - εἰκος κός. ἀλλ' οὐχ ἀπλως, ἀλλ' ἄσπερ καὶ επι των ἐρι κων το κατα τί καὶ svo τί καὶ re προ θέμενα ποιεῖ την συκοφαντιακ καὶ ο ὐθα παρα τα κος ἀι μη ἁπλως ἀλλα τι εἰκος. ἔς δ' - μου του τAn a Κορακος τέχνη συγκειμένη μυ γα μη ενοχος τ αιτια, οῖον ἀσθεν' - - ας

Φευ ' ου γὰρ εἰκός κα ευχος - οῖον a se προς - ' 10 in γὰρ εἰκός, ἔτι εἰκὸς μελλε δοξειν Ἀμοίως δὲ καὶ kδτων ἀλλ ' - ἔνοχον ἀραρο η' ποχον - τῆαιτια' φαίνεται με ἶ ἀμφοτερ εικοτα ες το μεν εἰκος το δὲ κ άπλως ἀλλ' ciiij ε ταμ καὶ το τον ἡττω δε λογον κρείττω ποιεῖν τούς - καὶ ντευθεν is δικαίως δυσχέραπον οι ἀνθρωποι το Πρωταγοοου παγγελθα ψευδός, τε γάρ ςι, καὶ - αλη .άλλα φαινο- μενον, καὶ ο ιμια τένη ἀλλ' εν ρητορικῆ καὶ ροι κη. καὶ περὶ μὲν ενθυμημάτων καὶ των ἔντων καὶ των φαμνομένων ἴρηται. 2025 Περὶ δε λυσεως σόμενον εστι των νημένων εἰπεῖν.

ἔς δε λυειν η αντι υλλογισαμενον η εν ον ενεγκοντα. το μεν ουν αντισυλλογίζεσθαι δηλον τι - τοῦ αὐτῶν τοπων ο εται ποιεῖν οι με γαρ συλλογισμοὶ - των

ενδοξων, δοκοῦντα δε πολλα εναντία αλληλοις ςώ. αἱ δ' Ἀενς ει φέφονται καθα,ερ καὶ ε το τοπικοῖς, τετραχῶς

κεκριμένων. λερο δε - εαυτου μέν, οῖον ει περὶ ἔρωτος εἰη το ενθυμημα, σπουδαῖος, ἔνστασις λχως' η γὰρ καθόλου ειοπόντα τι παῖσα ενδιι πονηρόν, η κατα μέρος οτι - - λέγετο Καυνιο ερως, εἰ μη - αν καὶ πονηροὶ

158쪽

του μου ' ενος η πλειόνων, ταν λαβὼν το καθήλ ειτα

is συλλογί ται τα κἄτι μέρος λὰ παραδεργματος - δὲ λ αναγκαίου - οντο δα τεκμ ρω, τα δὲ δια τοῦ καθολουη του εν μέρει οντος, άν τε ν άν τε μη διὰ χμώων,τ δε εικος ο τ αεὶ ἀλλα το ς - το πολυ, φανερονοτι τα τοιαυτα με των ενθυμημάτων ε ες λυειν μαδοντα νςασιν, vi αυσις φαινομένη αλλ' - αληεις inse γὰρ τι - εἰκος, νει. ο ενιςάμενος, ἀλλ' oτι - αναγκαῖον διο καὶ ἀεὶ εστι πλεονεκτεῖν απολογουμενο μαλλον κατηγοροῦντα δα τλον τον παραλογισμον επεὶ γὰρ ομεν κατηγορων x εικότων ἀποδείκνυσιν εστ δε ου ταὐτο

εικος εἶναι η χ αὐτω κριτεον, παραλογι όμενος, σπερ λέγομεν ου -- των αναγκαιων δε αυτον μόνον κρι- ω νειν, αλλα καὶ - των μό- τοῦτο γάρ ςι. το γνώμη

ἡ ἀρις κρίνειν. κουν ἱκανο α λυση ἔτι - ἀναγκαῖον, ἄλλα δεῖ λυειν τι - εικός. τῖτο δε συμβησεται, - λ

159쪽

si ἔνστα--ἄλλον - ἐπὶ τε πο- εκδέχεται δε εἶναι τοιαυτην -- η τω πονε τοῖς πράγμα ' κυριωτατα δε ει ἀμφοῖν ει γαρ τἀ πλεο-- ουτα τουτ' -'ὶν εικος μαλλον. λυσαι δε καὶ τα σημεῖα κώ- λα σημείουσθυμήματα φημενα, - ῆ υπάρχοντα, σπερ ελέχθη sis τοὶ πρωτοις ' οτι ἄρ ἀσυλλόγι ν ε' παν σημεῖον,ειλον μῖν - - αναλυτικων. προς- τα παραδειγμα--δη αὐτη λύσις καὶ τὰ εἰκοτα εα τε γαρ εχωμεντι is τω λελυται, τι - ἀναγκαῖον η καὶ τα πλείω si πλεονακι ἄλλως εὐ δε καὶ α πλείω καὶ τα πλεο-so νάκις, ουτω μαχετέον, η τι το παρον πιομοιον η οὐχ ὁμοίως si διαφοράν γέ τινα εχει. ' δε τεκμήρια καὶ τεκμηριωδη νθυμήματα κατα με το συλλογιστον ουκε- λυσαι δηλον ον κα - ἡμῖν - των ἀναλυτικων , λείπεται δ' ς ηὐχ υπαρχει το λεγόμενον δεικνυναι. ει is

φανερον καὶ τι πάρχει καὶ ἔτι τεκμήριον, λυ νήλ γίγνεται τουτο ' πάντα γαρ γίγνεται ἀπόδειξει -

σποιχεῖον και τοπος, ει o πολλα ειθυμήματα εμπίπτει.

το δ' ακειν καὶ μειοῖ εο ενθυμήματα προς το δειξαι

oτι μέγα η μικρον, σπερ και τι ἀγαθον η κακον η

καιον η αδικον καὶ - αλλων τῶν ταυτα νώς πάντα περὶ α ι συλλογισμοὶ καὶ τα ενθυμήματα ' ς ε μηδε Hτήτων κἀςον ενθυμήματος τόπος, ο τ αυξειν καὶ μεῶν.ὐδε τὰ λυτικα εοθυμήματα εἶδός τι τι αλλο των καταθσχευα κων δηλον γαρ οτι λυε μεν η δειξας η ἔν σινενεγκων, ανταποδεικνυουσι δε το ἀντικείμενον, οῖον ι εδεμ ξεν τι γεγονεν, ἔπος οτι υ γεγονεν ει δ' ἔτι οὐ γεγονεν, Meυτος τι γέγονεν. - αυτ μεν οὐκ αν - ἡ διαφορά

τοῖς αὐτῶῖς γαρ χρωνται ἀμφότεροι οτι γαρ οὐκ, ιν ἡ

160쪽

112 ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ .

ἀλλα καθάπερ εν τοις τοπικοῖς το ειπεῖν δηίαν τινα em παι Γελον οὐ. συλλελόγι- νετι ψευδός τι Δη- φεν επε δε ει τρία - α δα πραγματευθ ἀι -- τον. λογον ὐπὲρ μυ παραδειγμάτων καὶ γνωμων καὶ ωθυμημάτων καὶ ο ς των περὶ την διάνοιαν οθεν τε - ρήσομεν καὶ ως αυτ λυσομεν , φήσω νμῖν τοσαυτα, λοιπον δε διελθεῖν περὶ λέξεως καὶ ταξεως.

Ἐπειδη τρία στὶν α δεῖ πραγματευεηναι περὶ τον λόγον εν με - τίνων αἱ πρεις si ονται, δευτερον απουρὶ την λάξιν, τρίτον δε πως χρή τίξαι τα μέρη του λόγου,1s περὶ μὲν λ πρε- ε ται, καὶ - ποσων, τι - τρι- εισί, καὶ ταυτα ποῖα, καὶ δ τ τοσαυτα μόνα si γὰρ τοῦ αὐτοί τι πεπο ναι ι κρίναντες, η τω ποιώ τινας πο-

λαμβάνειν του λεγοντας si τω ἀποδεδεῖχθαι πείθοντα πάντες. εἴρηται δε καὶ τα ενθυμήματα, πόθεν δε προ πυσθαι ἔστι γαρ τα - εἴλ - ενθυμηματων, τὰ nτοποι. περὶ της λέξεως χομενόν σπιν εἶπεῖν' o γαραπόχρη το εχειν α δεῖ λεγειν, ἀλλ' ἀνάγκη καὶ ταυταως δεῖ εἰπεῖν, καὶ συμβάλλεται πολλα προς το φακῆναι

ποιον τινα τον λογον. 'o μεν ουν πρωτον ζητηει κατα

2s φυσιν, περ πέφυκε πρωτον αυτοὶ τα πράγματα - τίνων ἔχει το πιθανόν δευτερον δε το ταυτα το λεξει λαθέσθαι' μον- τουτων ο δυναμιν με ἔχει μοί ν, - δ επικεχείρπται τα περὶ την ποκρισιν. καὶ γαρ εις την τρα- οιαν καὶ ἀψωδίαν ψε--iλθεν 'Ἀπεκρίνοντο γὰρ ἀυτοὶ ad τας τραγωδίας οι ποιηται το πρωτον. δηλον ουν τι καὶ περὶ την πορικην ς το τομον - περ καὶ περὶ την ποι - τι-ν οπερ ἔτεροί τινες πραγματευθησαν - Γλαυκων σ