장음표시 사용
161쪽
COMMENTARIUS. CAPUT X. 147 patris vestra qui opuitur in vobis Ne dicant, quomodo persuadere poterimus idiotae sapientia praeditos 2 aut tot fiduciam habere, et sollicitudinen deponere. Nam Cum inter fideles sermonem halbituri sumus, dignum est ut
praemeditentur, et parati Simu ad defenSionem, quemadmodum Petriis admonet inter tu as autem et reges insanientes, suum Promittit robur, ne timeamus. NOS-trum est enim confiteri Sapienter autem respomlere,
Dei. Et ne suspiceris naturalem esse in defendendo industriam, inquit, Non vos loquimini, Sed Spiritus.
Tradet autein frater fratreu in morierit, et patersiturin et insurgent sit advergus parentes, et nori asscienteos. Praedici eis eventura, ne tu entur eum acciderint ostendit autem et praedicationi vim, quomodo
naturam ipSam contemnere faciat hic enim Christianismus est), et insaniam illorum interim manifestat, quod neque familiaribu parcunt.
Et eritis odio habiti ab omnibus propter noxnen ne/Gn. Qui autenm perseveraverit usque in neuι, hic salvus erit. JAb omnibus, hoe est, a multis. Non enim omnes illos odio persequebantur: nam nonnulli et fidem aeceperant. Qui autem usque in finem perSeveraverit, et non Solum inceperit, ille peternae vitae particeps erit. Cum auten vos fuerint 1γea Sectuti in civitate hac fugite in aliam Anien dico vobis, non peraimbulaveritis omnescinitates Israel, donec veniat lius horminis Quae supra dicta sunt terribilia, ut quod tradent vos, et eritis
odio, post mus Seensionem futura erant quod autem nunc dicitur de his quae ante Crucem. Non enim Perambulaveritis civitates Israel in persecutionibus, et statim veniam ad vos. Jubet autem fugere eo qui pe Sequuntur. Enimvero temere Se in Perieulum indicere, et auctorem fieri condemnationis homicidis, et damno 10-2
162쪽
V. 4, 25 υκ εστι μαθητης περ τον διδασκαλον, ουδε δουλος περ τον κυριον αὐτου ' ρκετον τω μαθητη να γενηται, o διδασκαλος αὐτου, και δουλος ως δ κύριος αύτου. Διδάσκει ενταυθα νε- χεσθαι των βρεωπι ει γὰρ γ ὁ διδασκαλος καὶ δεσπότης ηνεσχόμην, πολλω μαλλον ὁμεῖς οἱ μαθηταὶ και οὐλοι.
μετὰ παρρησίας διδάζατε καὶ μεγαλοφωνως, στε πάντας ἰκούειν ὁμων. πει δὲ τῆ παρρησία πονται καὶ κίνδυνοι,
163쪽
COMMENTARIUS CAPUT X. 49 osse his quibus per praedicationem prodeSSe poterat, diabolicum est. Donec veniat filius hominis, non de secundo adventu intelligas, sed de conventu et ConSolatione ante crucem. Missi enim ad praedicamium, iteruna
ad Christum redieriant, et Cum eo ConverSati Sunt. Non est discipuli is supra princeptorerat, eos Sel ut Sδupra dominun suum: isscit enυn discipulo ut sit sici tpraceptor uu8, et Servus sicut donminus suus. J Doco hoc
loco ferendas injurias. Nam Si ego praeceptor et Dominu SUStinui, aula magis vos discipuli et Servi. Inter- gas autem quonaodo dicit, Non est discipulus si prapraeceptorem, eum Videamu multo diseipulo praeceptoribus antecessere 2 Intellige igitur quod donec fuerint discipuli, Ininores erunt praeceptoribus, quod Si PraeStantiores fuer1nt, non erunt an diSeipuli quemadmodum et Servus quamliu Si Servus, non erit Supra dominum
Si ipsun patreni fainilias vocaverrent Beelzebi Q, P antoetnagis doni esticos illius ' Ne igitur timeatis eos nihil
enin e8 lectunm, quod non sit retegendunm: et nihil occultunm qi in futurunx ut sciatur. ConSOlationem 1nquiri Ceipite a me. Si enim me principem daemoniorum OenVerunt, quid grave si et vos familiares meo Conviciis taxent 2 Domestico vocavit, non autem SerVOS, Ilum
erga illos declarans familiaritatem. Sed confidite, Veritas non occultabitur, Sed tempus revelabit et Vestram virtutem, et Conviciatorum naalitiam. Nihil eniti ostoecultum, quod non elatur. I licet igitur nune traducant, tamen poStea Vo etiam claro reddent. Quod dico vobis in tenebris, hoc dicite in luce et isdin aurein auditis, proedicate silper tecta. J Id quod Seorsum dixi vobis, et in uno loco hoc est enim in aurem, et in tenebris fidenter docet et magna voce, ita ut omneSVos audiant. Quia auten dicendi lilbertaten et pericula Semiuntur, Subdit,
164쪽
J50 THEOPHYLACTI IN S MATTHAEUM V et Και μη φοβηθητε detro των ἀποκτεινόντων το σῶμα, την δε ψυχη μη δυναμενων ἀποκτεῖναι φοβηθητε δε ἁλλον τον δυνάμενον και φυχην και σῶμα ἀπολεσαι ἐν γεενν'. Διδάσκει καὶ θανάτου καταφρονεῖμ φοβερωτερα γαρ φησιν, ἡ ν
V. 9 1 οὐχὶ δύο στρουθία σσαρίου πωλεῖ
καταλελειμμενοι ταράσσωνται, φησὶν et οὐδε στρουθίον κρατηθησεται γνοοὐντος μου πως μῶς ους φιλ εγκατα
προσθεν τῶν ανθρώπων, μολογησω κάγω ἐν αὐτωεμπροσθεν του πατρος μου του εν οὐρανοῖς ' στις
δ αν ἀρνησηταί με εμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνη-
παρὰ του ἀεὶ γεννῆσαι. Hanc lectionem xhibent tres codices collati apii 1 d. Ven. quae ipsa omittit γενν5σθαι. alaborat noster
165쪽
Et ne inmeatis eos Leti occidunt corpus, ninian autem non possunt occiderer inmete χιten nmagis eiιn psi potest et
an rara et corpus perdere in gehennaxn. J Docet et mo tem contemnendam : terribilius enim, inquit gehennae supplicium est. Qui enim occidunt, Solum corpus de- Striiunt, animae autem fortassis benefaciunt Deus autem in gehennam projieiens, et animam et Corpus unit. Gehennam autem cum dicit, Significat perpetuam cenam Mehenna enim est a Vocibus ἀεὶ γεννασθαι. Nonne duo passeres asse veneunt 8 et unit eae illis non cadet in terran εω patre vestro. Vestri vero etiam capilli capitis nines numerati unt: ne igitur letitarerimusto passeribius proestatis vos. Ne sicut derelicti turbarentur, inquit, Si neque paSSer ignorante me capitur, quomodo VOS, quos amo, derelinquam 2 videntem autem scientiam et providentiam indicans, dicit capillos nostros ipsi numerato esse. Ne putes igitur quod OPUS sit operante Deo ut illaqueentur asseres sed quod
neque illorum aucupium a Deo ignoretur. Ouinis igitur hi conste tiι in πι coram honminibus, constebor et ego illura coran patre meo ροι est in coelis. Porro ιlapsis negaverit re coraxn honminibus, negabo et ego eura coran patre meo peti est in coelis. Ad testimonium dandum adhortatur non sussicit enim fides in sola anima, Sed vult et per os confiteri nos Deus. Non dixit autem, qui Confitebitur me, Sed in me, hoc est, in mea virtute. Nam qui confitetur, superna virtute adjutus confitetur. Postea de negante non dixit in me, sed me: ostendens quo I non habens supernum auxilium, negat.
Omnis ergo qui confitetur quod Deus est Christus, inV
166쪽
152 THEOPHYLACTI IN S MATTHAEUM
εαυτον ει θάνατον τον πονείδιστον, τουτο γὰρ ὁ σταυρος παρὰ τοῖς παλαιοῖς, οὐκ εστι μου ἄξιος. πει δὲ πολλοὶ ως 'σται aὶ λεπτa σταυροδεται, προσεθηκε το καιακολουθεῖ ὀπίσω μου, τουτεστι, κατὰ τους μοῖς νόμους λη.
V. o, i D δεχομενος μῶς με δεχεται και δε με δεχόμενος δεχεται τον ποστείλαντά με.
167쪽
COMMENTARIUS. CAPUT X. 153niet Christum confitentem de se patri quod fidelis sit servus Qui autem negaVerint, audient Nescio vos.
ci rem uanm: et inirinici horaminis errent armiliares eius.JNon ubique bona est coneor lia Sed hionum quando suo est et Essidium. Gladitis io itur est Aerin fidei, es nos avelli a consuetudine familiarium et Cognatorum pietatem impe lientium. Non enim in universum dicit ut ab his separemur et diSSideamu Sed dum non conducunt, et impediunt a fide. Qiι annat patren vel natren ultra me, non 8 me di ynus et qui amat lium vel liam ultra te, non est redignus. J Vide quod tune oportet nos odio habere parentes et filios, quando Volunt nobis supra Christunt amari 2 Et quid dico patrem et matrem et filios 2 aod Imajus est, audi: Et peti non accipit crucem uanit, ac Sequitur rame, non est ne onus. QuiSqui S inquit, non renuneiaverit praesenti vitae, et tradiderit se in Inortem Contemptibilem hoc enim antiqui ermeem Oeabant non est me lignus. Quoniam autem multi ut fures et latronos crucifiguntur, appoSuit, Et Sequitur me, hoc St, Juxta leges meas Vivit. Qui inveneri aniniam uani, perditurus Si eam et qui perdiderit antinam suarn nme cau8α, lnveniet anm. JInvenire Videtur animam Suam qui Vitam quae in carne est custodit Sed perdit eam, quia mittit in s ternum supplicium. Qui autem perdit animam Suam, et moritur, non ut latro Vel SeipSum Strangulans, Sed propter Christum, ille SerVat eam. Qui recipi vos, ni recipit et qui me recipit, recipit eurn peti niisit nie Qui recipit prophetam in noniine pro-
168쪽
151 IIEOPHYLACTI IN S MATTHAEUM δεχόμενος προφητην εις νομα προφητου μισθον προφητου ληψεται και δ εχ ομενος δικαιον εἰς ἴνομα δικαίου μισθον δικαίου ληψεται. Διεγείρει
AI ε γενετο τε ἐτελεσεν 'Iησοὐς διατάσσων τοι δώδεκα μαθηταῖς αὐτοὐ μετεβη ἐκεῖθεν
το διδάσκειν και κηρύσσειν ν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν. Toυς μαθητὰς ἀποστείλας αυτὸ λοιπὸν συχάζει, μηοεν θαυματουργων, ἀλλα μόνον διδάσκων ν ala συναγωγαῖς. ι γὰρ αυτὸς θεράπευε παρων, ους α προσηρχοντό
τινες τοι μαθητaῖς ἴνα οὐ σχωσι χωρον μεῖνοι του θεραπευειν, αὐτος μεταβαίνει.
169쪽
COMMENTARIUS. CAPUT X. 155 pheloe, mercedenι propheto accipiet Et pui recipubi stulam in nomine rusti mercedem justi accipiet. J Excitat nos ut suscipiamus eos qui a Christo mittuntur. Nam qui olus discipulos suscipit, ipsum veneratur, et per illum etiam Patrem oportet autem suscipere austos et Prophetas in nomine austi et prophetae, hoe est, quia, uSti Sunt et Prophetae, non propter aliquam auctoritatem et opem quam a regibus habeant. Quod si qui forte et prophetae Speciem gerat, opere autem non idem PraeStet, tu ut prophetam ipsum suscipe, et Deu quas ouStum suscepisses tit, retribuet. Hoc enim signat, Mercedem ausi accipiet. Vel etiam aliter intelligas quod austus existimetur otiam illo qui suscipit, et accipiet mercedem quam JuSti capiunt. Et peticunmete potu in dederit uni eae pusillis istis calicein figium apum tantun in non hine discipuli, amen dico vobi8, non perditumis est mercedein uam. J Ne paupertatem quis praetexat, dicit quod etsi poculum aquae rigidae deseo quod ille meus discipulus sit, et hujus accipies mer- Cedem. Poeulum autem aquae rigidae datis qui docet quempiam flagrantem igne racunilis vel cupiditatum, et tacit eum nominari Escipulun Christi: nec hic igitur perdet mercedem Suam.
TITfactuin est cur. en fecisset Iesus nmandandi duo- deciam discipulis suis, digressus est illinc ut doceret et pro dicaret in civitatibus illamini. Missis Escipulis ipse eeSSat facere miracula, et Solum docebat in Synagogis. Nam si ipse praesens cura SSet, nulli tune eeeS-sissent discipulos ut igitur et illi habeant locum Sa
niassis duobiis discipulis uis, dixit illi: Tu es et ventura s
170쪽
I56 THEOPHYLACTI IN S. ATTIM IIII