장음표시 사용
171쪽
COMMENTARIUS CAPUT XI. 157e8, an alturin eoepectanmius 8 Non intei rogat Joannos quasi ignorans Christum. Nam quo paeto ignoraret, Cum testatus sit, Ecce agnus Dei 2 Verum quia discipuli ius invidebant Christo, it pli tribus argumentis certiores eos redderet, propter ho mittit eos, ut volvisis miraculis crodant Christum Joanne majorem Sse: o idcirco fingi se rogare, Tu es qui Venturus ei hoc est, qui expectatur in Seripturi in carne venturus. Nonni illi autem dicunt, quod quum dixerit Venturum, interrogavit de descensu ad inferoS, quaSi ignoret Joannes, o dicat, Es tu illo qui ad inferreum Venturus est, an alium expectamus 2 Hoc autem frivolum fuerit dicere. Quum enim prophetis aliis excellentior fuerit Joannes quomodo crucifixionem Christi et ejus ad inferos descensum ignoraSSet, raeSertim eum ClariStum agnum nominarit, eo quod pro nobis immolandus erat 2 Sciobat igntur Joannes io ad infernum Venturus esset Dominus cum anima, ut et illic Salvaret Stetit dicit Gregorius theologus omnes qui credituri erant, si in diebus ipsorum fuisset incarnatus. Et non Sicut ignorans rogat, sed sicut volens opiosis testimonii discipulos suos docere de Christo per miraeulorum operationem. Video nimis quid Christus dicat ad hane interrogationem: Respondit autem Iesus, et disit eis: te et renuntiate Ioanni e pum auditis et videtis: Coeci vident, et claudi an utant leprosi nmundantur, et stirdi audiunt mortui eaecitantur, et paupere eναngelizantur. Et beatus est quisquis non gerit obstonsus per me. J Non dixit, annunciate Joanni, Ego sum qui Venturus Sum Sec ut Sciens quod Joannes hae de Causa diSeipulos misisset, ut videant miracula, inquit, Quae Videtis, annunciate Joanni, et omnino ille aecepta occasione hac amplius dente vobis testimonium perhibebit Pauperes autem qui ovangeligantur, intellige vel apoStolo evangelium praedicantes paupere enim erant, ut PiSeatores, et privati
172쪽
158 THEOPHYLACTI IN S MATTHAEUM
σαλευομενον ' Ισως κούσαντες ι χλοι της ερωτV-σεως του Ιωἄννου σκανδάλίσθησαν ν, μηποτε και 'Iωαννης ὐμφιβάλλει περὶ του ριστου, xa ουτως εὐκόλως μετεστραφη την γνωμην, καίτοιγε περὶ ριστου μαρτυρησας πρότερον Taυτην ουν την πόνοιαν ἀναιρων Ἀριστός φησιν, Ου εστιν ὁ Ιωἄννης κάλαμος, τουτεστιν εὐμετάτρεπτος. Et a ην τοιουτος πως λοιπον ξηλθετε προς αὐτον εις την ρημον ' ου a δη προς καλαμον, τοι εὐρί- πιστον ἄνθρωπον, ξηλθετε μ αλλ' ς προς μεγαν ξηλθετε καὶ βεβαιον ανθρωπον. οὐκοἶν τοιουτος μενε ο ν
V. 8 Ἀλλα τί ἐξηλθετε δειν ανθρωπον ἐν μαλακοῖς ἱματίοις ημφιεσμενον ἰδού οἱ- μα
λακα φοροὐντες ἐν τοi οἴκοις των βασιλεων
λεγω μῖν, και περισσότερον προφητου. IIερισσότερος προφητο ὁ Ιωαννης, διότι οι ἄλλοι προφηται μόνον προεῖπον περὶ ριστου, οἶτος δε καὶ αὐτόπτης
173쪽
COMMENTARIIIS CAPUT XI. 159 contemptibiles vel auditores evangelii, de celestibus bonis audientes ostendens autem discipuli Joannis quod non laterent eum quae cogitabant, dicit Beatus ii non offensus fuer1t in me: nam ipsi multum de eo dubia
Illis autenm euntibus, coepit Iesus dicere turbis de Ioanne: Quid Giistis in desertun tit videretiis uniamin linem quo astitatur vento Fortassis tu se ut aiuli-orun Joannis interrogationem, offensae Sunt, ne forteo Joannes de Christo dubitasset, o sic facile mutasset Sententiam, quamvis prius testificatus fuisset de Christo. Hanc itur suspicionem e medio tollens Christus inquit, Non est Joannes arundo, hoc est, ineonStans et Varius. Nam Si talis esset, quare exsistis ad eum in desertum Non enim ad arundinem, hoc est, facito mutabilem hominem exiissetis Venim Sicut ad magnum et constantem hominem exsistis. Proinde talis manet, qualem eum Judiea StiS. Sed quid aeristis ut videretis horretinent mollibus e timentis induturn f Ecce qui nollia gestant, in donetibus rectityn unt. J Nam ne dicere possint, quod deliciis postea Serviens factu Sit remissus, inquit, Non ; vestis enim ejus ex pilis erat, et ostendet, at a deliciis alienum. Si nim mollia gestasset, in regum domibus VerSatus esset, et non in carcere, Si delicia fuisset Sectatus. Disco igitur quod non oportet probum Christianum mollia geStare.
At peti eaeristis videres prophetam 8 Etia1n dico vobis,
et aecellentiorem propheta. Excellentior quam prophetaeS JoanneS, propterea quod alii prophetae futura de Christo tantum praedixerunt, hic autem oculatus fuit testis, quod Sane magnum St. Ad haec, alii quidem posteaquam nati fuerint, prophetarunt hic vero in matris adhuc utero Christum agnovit, et exultavit.
174쪽
160 THEOPHYLACTI IN S MATTHAEUM V io Oὐτος γa ἐστι περὶ ου γεγραπται
175쪽
COMMENTARIUS. CAPUT XI. 161 Hic est enim de quo scripturi est Ecce esto nitio a=Ne-luim neunt ante facieiu uanm, it proeparatur 3 8 viam tuam ante te. Angelus Vocatus Si et propter angeli-Cam Vitam, ne serine materis expertem, et propter hoc quod nunciavit praedicavitque ChriStum. Praeparavit autem viam Christi, quasi testificans de eo, et quasi baptizans in poenitentiam: PoSi poenitentiam enim remiSSi peccatorum; quam remissionem Christus M. Haec autem dixit Christus postquam a Se abierant discipuli Joannis, ne videatur ei adular1. Vaticinium autem dictum Malachiae est. Amen dico vobis, non ut reaei inter natos nulterrem major Ioanne Baptista. Cum Trinatione hoc ASeruquod non it quiSquam Joanne major. Dieens autem mulierum, SeipSum excepit Christus enim a V1rgine
Qui auterin minor est in regno coelor πι, major illo est.JQuoniam multas Joannis laudes dixerat, ut ne utent quod et se major se ille, inquit hoc loco manifestius, quod ego minor, et natu dunior, et JuXi a VeStram opinionem inferior, major illo sum in regno celorum, laΟe St, in spiritualibus o coelestibus bonis. Nam hic quidem ipso minor Sum et quatenus Prior me natu eSt, et Iu- tenus ipse Vota magnus videtur, Sed illi malor una. diebus autexit Ioannis Baptistoe,sPete ad hunc diem regnum coelorura vin patitur, et violenti rapiunt illa d. JVidentur hae superioribus non cohaerere, Sed non ielial et Vule igitur. Et enim de so dixerat Christus quod major sit Joanne, et cogit illos ut ei credant, ostendens quod multi rapiunt regnum celorum, hoe St, fidem in se opus autem est vi multa. Relinquere enim patrem et matrena, et animam Suam Contemnere, quanta vis 2
176쪽
ξασθat, τουτεστιν, εὰν εὐγνωμόνως κρίνητε καὶ μη φθονερως, αυτός εστιν ν εἶπεν ὁ προφητης Μαλαχιας LIλίαν μελλοντα Καὶ γαρ ὁ πρόδρομος καὶ ὁ λίας την αὐτηνεχουσι διακονίαν, ὁ με της πρωτης παρουσίας προδραμων, ὁ δ 'PIλίας της μελλούσης προδρaμουμενος Εἶτα δεικ-
V. 18, 19 λθε γαρ ωαννης μητε ἐσθίων μητεπινων, και λεγουσι δαιμόνιον εχει 'PIλθεν υἱος τουάνθρωπου εσθίων και πίνων, και λεγουσιν ἐδοὐίνθρωπος φάγος και Οἰνοποτης, φιλος τελωνῶν καιάμαρτωλῶν. Θρην με απεικάζει την 'Iωάννου δια
177쪽
Onmnes enire prophetoe et ipsa leae u spete ad Ioartinerinprophetizaverunt. J Et hoc bene illa consequitur dicit
enim Ego Sum ille Venturus, Omnes enim Prophetae
impleti sunt. Non autem impleti fuissent, si ego non venissem. Nihil igitur expectetis ulterius. Et ει vultis recipere, ipse est Elias etlle si venturus est. Si vultis, inquit, accipere, hoc est, Si Sana mente Justicatis et non invida, ipse est Elias quem dixit Propheta Malachias venturum. Etenim praeeurSor atque Elias idem sortiti sunt ministerium et hi quidem
prioris adventus, Elias autem poSteriori praeeurSor. Deinde ostendens quod aenigma Sit Joannem Eliam SSe,
et intellectu opus ad intelligendum, inquit , Qui habet aures ad audie=iduni, audiat Ita inducens eos ut interrogent ac discant. Cui auten a inmitabo generationen hanc Sintilis est pueris sedentibus in foro, et acclamantibus sodalibus suis et dicentibus Tibi cecinimus vobis, et non alta8tis: lanmentati sunmus vobis, et non planxistis. J Insinuat hic Judaeorum morositatem. Difficile enim moribuS, neque Joanni austeritate, neque Christi simplicitate invitari potuerunt: Sed Similes fueriant pueri Contumaeibus, quos neque facilitate neque luctu qui placarit. Vemit eniam Ioannes nepte comedens nego bibens, et dicunt, Doernonium habet. Venit lius hontinis comedens et bibens, et dicunt, Ecce honminent edaceu et in potorem, amicunmque publicanorarem et peccator ri. J Lamentationi assimilat vitam Joannis erat enim magnae tam in vectis quam operibus seVeritatis. Tibis autem vitam Christi: gratiosus eniim erat Dominus, omnibus Condescendens, 11-2
178쪽
Και δικαιωθη ἡ σοφία πο των τέκνων αὐτης. J
179쪽
COMMENTΛRIUS CAPUT XI. 165 iit omne lucrifaciat, et regnum evangeliget proiirile non ius fuit austeritati cujus JoanneS. Et m/sti cata est sapientia a liis surs. J Hoc licit, Quandoquidem neque Joannis Vita neque mea Votiis placet, sed omnes salutis in aspernamini JuStIIS PPurelio ego, qui Sapientia sum. Nulla enim posthae Olbis excusatio erit, Sed omnino Condemnabimini. Etenina ego quidem implevi onania vos autem increduli facti ustumnae, utpote qui nillil praeteriniSerina, Comprobabitis. Tunc coepit Iesus inprobrare civitatib/ιs in quibus factos
fuerant plura ino virtutes psilu8, quod non egi88ent poenitentiani. Postquam monstravit quod omnia. Iliaeeunque oportebat, fecerat, et manSerrant abSque Poenitentia, tune ConSequenter exprobrat:
Vin tibi Chorazin, in t ibi Bethsaida. J Ut intelligas
eos tu non crediderunt, non a natura, Sed Voluntate malo QSSe, meminit BethSaidae, ex qua AndreaS, et
Petrus, et Philippus, et filii Zebedaei fuerunt atque ita
non naturae, sed voluntati malitia fuit. Nam Si naturae,
fuissent et illi Diali. Quoniann i in Tyro et Sidone Dei fuissent virtutes
psi factos sunt in vobis, lini in acco et cinere poenitentiarn estissent. Verrentainen dico vobis, Tyro et Sidoni
tolerabilius erit in die judicii, quan vobis J Deteriores dicit Judaeos Tyriis et Sidoniis Tyrii enim naturaleni legem transgressi sunt Judaei autem et Mosaicam. Et
illi quidem non videmini miracula, hi autem et visam1raeula aeeuSariant. Saeeu poenitentiae Symbolum est: lugentes autem videmus cinerem et PulVerem Super caput Spargere. Et tu Capernaum, quo usque ad coelos es eaealtata, USque ad infernurn detrahgris: puoniani i in odoratis factoufuissent virtutes re in te, ransissent usque in hodiernum diem. Verrentanten dico vobis Οιod Sodomis tolerabilius
erit in die studieii, quan tibι. Capernatam exaltata Steo quod si civitas esti glorificata eniim fuit, utpote
180쪽
I66 THEOPHYLACTI IN S MATTHAEUM
'U λεγει, τοιουτον στιπι εξομολογουμαι, ἀντὶ του ευχαριστῶ σοι, ω πάτερ, τι οἱ δοκουντες σοφοὶ καὶ ωπειροι εἶναιτων γραφῶν ουδαῖοι πείθησαν, οι δε μαθεῖς καὶ νηπιοιεπίστευσαν καὶ γνων τα μυστηρια. ἈπεκρUΨε οε ταχυστηρια ὁ Θεος ἀπο τῶν δοκούντων εἶναι σοφῶν, οὐχ, φθο- νων - αἴτιος ἀγνωσίας, ἀλλα α το μη εἶναι ἀξίους, ξαὐτοὐ τούτου του δοκεῖν αυτους εἶναι σοφούς ὁ γαρ δοκῶνεαυτον σοφὸν καὶ θαρρῶν τῆ οικεία γνώσει, οὐs προσκαλεῖται Θεόν. Και λοιπον ὁ Θεος, ω μη προσκ λούμενος, οὐδε βοηθεῖ αὐτῶ, οὐδε ποκαλύπτει. Aλλως τε ὁ Θεος 56μαλλον διὰ φιλανθρωπίαν ου ἀποκαλύπτει τοῖς πολλοῖς