장음표시 사용
151쪽
τας, λεγειν τε πειρωμαι και ποι Γιν, ποῖα
Ceteros autena, in liram ego, si et iis in rebus sint contineΠ-tes, in quil tis hoc ab ipsis requiris, et quaestus mediocriter cupidi sint, quo tandem pacto doces, ut pro arbitrio tuo sint diligentes Persane mi inpliciter, ait, mi Socrates Nam quum eos diligenter sua curare vi leo, non solui collaudo ipsos, sed etiani ut oraten honore aliquo, operana: sin negligentes esse, licere ac facere conor id, quod eos mordeat. Age vero, inqtiana Schomache, nonnihil ab stac oratione de iis qui ad aligentiam. instituuntur, deflectens, etiam illud niihi de iistituendi ratione declarato : num fieri possit, ut quis ipse negligens alios efficere diligentes possit ' Nequa-quani, ait Achornachus, nulloque modo magis, quam si quis
152쪽
διδασκάλου πονηρως τι ὐ ποδεικνυοντος καλως
ρους ηδη εἰδον, Ου μέν τοι ζημιους γε Tονδε ἐπιμελητικους βουλομενον ποιησασθαι τινας κοὐ φορατικον δε εινα των ργων και εξεταστικον, καὶ χάριν θελοντα των καλως
ipse musicae imperitus, alios efficere musicos velit. Est enim difficile, doctore non recte InonStrante, discere, ut bene
aliquid efficias itidem quum exeinplum negligentiae dominus stippeditat, difficile est serviani diligentena fieri Atque breviter ut dicam, futilis domini Servos nunquam fuisse inis ianinaritvertisse videor. Frugi autem ornini servos equidem nullius momenti quosdam vidi,
non tamen tales, qui suis heris detrimento non esSent. At qui reddere quosdam velit ad adtentionem idoneos, eum et inspicere opera necesse est, et in ea inquirere, et non illubenter auctori eorum, quae bene perfecta sunt, gratiam referre, et non vereri merito illum supplicio adficere, qui negligens
153쪽
δοκουντων εἰναι τι τάχιστα παχυνει ποῦτον '
τιν δ' εἰ τῶν λεγετα, τι δεσπότου φθαλμ.ος. Oυτω δ', εφη, ω Σωκρατες, και τἄλλα μοι δοκεῖ δεσπότου ὀφθαλμος τα καλά τε κὰγαθὰ μαλαστα ἐργάζεσθαι.
λεῖσθαι, ν ἀν συ βουλη η ἱκανος ηο ἔσται
cujusdam barbari responsuimpraeclamini videtur, quum rex scilicet equulia nactus bonum, quem cuperet quan prinaum Saginam, quendam in prirn s questris rei perit una luerrogaret quid an equuna brevissim spatio pinguen efficeret tFertur enina is respondi SSe, Oculus domini. Sic naihi victi' tur, inquit, Socrate , etiam Hia
plurima domini oculus quam maxime pulchra et egregia esst-
13. Ceterum ubi, mixtam ego sena alicui vehenienter in-chil cpueris, diligenter esse curandia, quae tu velis; num is idOi: eii ad procurationem erit tala et al)ud quippiam praeterea discendum erit ei, si quidem Illicus es, satis iptus velit Erit profecto, inquit Ischomachus Nam restat, ut et quid,
154쪽
et quando, et quo pacto sit 1 tur, an ana talis villicus tibi agendiim, intelligat. Nam alas absolutus erit ' quidem aeria citi hoc quis villic usui, po tror, ait, liscendana ei esse ratior fuerit, litani medici, qui tionen ini peraruli operariis. liaberet ille Pu leni aegrotantis juni igitur, inquam ego, tu alicujus chir ri , una naane, tun i quoque villicos instituis, ut ad vespera una convenier lo; ve j naperandum sint idonei t Sanerum viri aegrotus facere pos i id enitor facere, ait Ischoma- sit, quoi m conducar, nesciat ' chus. Quaeso te per Deos, ut ioci si didicerat, inclitana ego, ira luam, quo pacto eos instituis quo pacto fac iurula sint opera, in hoc, ut rationem regendini in adhuc aliquid desiderabi- alios teneant i ave vulgariter,
155쪽
πων δυναται ρις άσκειν ' στις δε εσ ποτικους, δυναται ποιεῖν καὶ βασιλικούς. O. στε υ
καταγελωτος μοι δοκεῖ ξιος ει ναι, αλλ' ἐπιπαίνου λεγάλου, τουτο δυνάμυενος ποιεῖν. Oυκουν, φη, ὼ Σωκρατες, α μυε αλλαζω ἐκ δυοῖν τουτοι το πείθεσθαι Zανθάνουσιν, ἔκ τε του, ταν απειθεῖν ἐπιχειρωσι, κολάζεσ
fortassis etiam haec ali Giens, ri Surus SIS. Certe, inquan ego,
minime risu digna res St, Schona che. Nani qui sicere quoSciana potest idoneos ad imperandum hominibus, eum patet etiam heri leni quandarii di sciplinam posse tradeae; quam qui teneat, posSit te ni tradere regiam. Itaque non irria To M. IX. nena, sed magnana laudem mereri videtur, qui hoc efficere poSgit. Cetera i itur animalia, in Socrates, ait, duabus hisce rebus parere liscunt partim quod ulli nolunt Obtemperare, puniantur; partim quod, ubi alacriter obsequuntur, benigne cum ei agatur. Ita pulli equorum obedire dormitoribus suis ea re discunt, quod quuia
156쪽
πειθωνται, των ηδεων τι αυτοῖς γίγνεσθαι, όταν δε α πειGσιν, πράγμbατα ἔχειν, ἔστ αν
ων δεῖται ταν δε αμελῆ, κολάζεται. 'Aνθρωπους δ' ἐστὶ πιθανωτερους ποιεῖν καὶ λογω,
ἐπιδεικνυοντα, ως συμφεο ει αυτοῖς Gίθεσθαι '
σοῖς δε δουλοι καὶ ὐδοκουσα θηριωδης παι-
lestias quasdana Xperiantur, donec bluntati donat toris ob Sequantur. Etiam catella, i iiiliominibus et intellige irtia et lita tia longe sunt inferiores, nihilominus et circumcursitare, et saltando se in caput devolvere, et alia multa eodem hoc Diodo discunt. Nam ubi pa reiit, aliquid eorum, quae expetunt, consequuntur : ubi vero negligenter Se gerunt, dant poenas. Homines auten etiana oratione reddi obedientio-TES POSSunt, I quis demonstret ipsis expedire, ut pareant. Ser vis ea quoque disciplina, quae bellu in a videtur esse, valdecori luci ad hoc, ut parere discant. Nani si gratificem scupiditatibus gulae ipsoruna, multum apud eos effeceris. Nain
157쪽
OECONOMICI CAP. XIII. 147ανύτοις παρ' υτων. ἱ δὲ φιλοτιμο των
πιθανωτεροι ανθρωποι χ ῆσθαι, διδάσκων, Ους αν ἐπιτροπους βουλωμαι καταστησαι, καὶ τάδε συλλαμ ζάν αυτοῖς ιμάτιά τε
γαρ οσα δεῖ παρέχειν με τοῖς ἐργαστηρσι,
ἀλλα τα με χειρω, τα δε βελτίω, να ητον κρείττω τοῖς βελτίοσι τ γαν τω δὲ χείρονι τα ἡττω διοοναι. Iάνυ γάρ μοι, φη, δοκεῖ Σωκρατες, αθυμγια εγγιγνεσθαι τοῖς αγαθοῖς, Ἀτα ίρωσι τα με εργα δι αυτων
turae autem ambitiosae etiam laiule exacuuntur. Nam in nonnullis ingeniis non minor est fames laussis, quam in aliis cibi ac potus Quum igitur eos docens, quos villicos volo constituere, ipse illa praesto, quibus effecturum me puto, ut homines niagis Obsequentes haheaim etiam hac ipsos in parte juvo. Nam et e teri et
calceamenta, quaecunque tribuenda sunt operaritS, non omnia fieri aequalia curo, sed quaedam deteriora, quaedam meliora ut rectius se gerentem melioribus ornem, et Pe-jori dena deteriora. Videtur enim mihi, in Socrates, inquit, omnino in bonis ina uni luendam anina moerorem Ora
res, luti in Opera per se fieri vi-
158쪽
κακιοσι τυγχανειν, τούς τε ε πιτροπους, τανιὼν εἰδω διαδεδωκότας τοῖς πλείστου αξίοις
καὶ α ρχειν hδη ἱκανός σοι γενηται, στε πειθομενους παρεχεσθαι, - ποτε τελεο μενον ἐδητουτον γη πιτρο πον η ἔτι τινος πιοσδεῖται
dent, ac nitalominus ae iii alia secium praemia con Sequi eos, qui quum opus est, neque laborare, neque adire pericula, lunt Ouamobrem nequaquam meliores cum deteriori bub praemiis aequalilaus signor, ac vil- Ireos meos laudo, qui an eo optima distribuisse video in maxime dignos si quem vel per adulationes, vel alia quapiam inutili gratificatione via
deo potioren honorem cons quutum id quidem non negli o, sed objurgo villicum, eumque docere, mi Socrates, conor fieri ea ne cum ipsius quidem omnaodo. 1 g. Ouum autena, inquam e o, villiciis tibi satis Isch naache, ad imperandum aliis idoneus factus est, ut jam illos obsequentes reddere possit;
159쪽
εργοις, τί ἀν φελος εἴ το διι της τουτουεπιμελειας γεωργεῖν M και ταυτην οὐν,
τας της διδασκαλίας ταυτης Και τοι ταμῆν, καὶ κ των Δράκοντος νομων, τα δε καὶ ε των Σολωνος πειρωμαι, φη, λαμσάνων, εμ σισάζειν εις την δικαιοσυνην Ους ἰκετας.
Δοκουσι γάρ μοι, φη, καὶ οὐ τοι οι ἀνδρες
θεῖναι πολλους των νόμων ram δικαιοσυνη της
putas, an adhuc aliquid in eo de iderat ur, qui haec, quae tu narrasti. habet Desideratur profecto, inquit Ischomachus, nimirum herilibus a relius ut
abstineat, neque quidquam surto subtrahat. Nana si is, qui mictus habet in manibuS, Rusit eos sic intervertere, ut qui reli Itiluuntur, operibus isticis non prosint; cui quaesosuerit usui curatio hujus in agricultura Num igittae, in is
quam ego hanc quoque JuStitiam tu docendam suscipis Onanino, ait Ischomachus. Neque tamen omnes ad parendunt huic doctrinae satis proiiatos invenio. Quamobrem partina ex legibus Draconis, pari in Solonis, quaedana ad sumere conor quibus esticiani,
160쪽
ζημιουσθαι ἐπὶ τοῖς κλεμμασι, και δεδέσθαι,
χειβουντας Δηλον οὐν ἔφιη, ὁτι ἔγραφον αυτὰ, βουλομενοι ἀλυ τελη ποιῆσαι τὸ is ἀδίκοις την αισχροκερδειαν. 'Εγω οὐν εφη, καὶ τούτων προφερων ἔνια, καὶ ἀλλα τω βασιλικων νόμων προσφερόμενος, πειρωμαι δικαίους περι τα διαχειριζόμενα ἁ περγάζεσθαι τους ικετας Ἐκεῖνοι με γαρ ι νομοι ηψαι μόνον εἰσὶ τοῖς ἁμαρτάνουσιν, οι δε βα
ut in justitia fantuli niei profi
ciant. Videntii eni in mihi etiani si viri uillas te es de iustitia doctrinae hujus On
cidisse Narn perscrip Serunt Iarilitando esse cliti stirium faciant, ac deprelaeli SOS, SSe inciendos, morte lite assiciendos, qvii aggrediantur. Qualnol rena Perspicti una est, eos lias
lege Sic perscripSisse, ut lilit irrena illi in quaestum vellent injustis inutilena reddere. De his igitur quaedam producenS, atque alia de legibus regiis, famulos efficere austos in iis
tractandis enitor, quae in manibus habent. Nana illae quidem leges, tantum poenas delinquentibus constituunt; at regiae non injustos tantum puniunt, sed justis etiani emolumentum asserunt. Ouo fit, ut