장음표시 사용
201쪽
διαφερε του ἔργου παντός. Ωσπερ καὶ ἐν ταῖς δοιπορίαις παρα στάδια διακόσια ἔστιν
νος τε και θεωα νος, καὶ αἴρας ηοευων μαγ.ακάς. υτ δὲ καὶ ἐν τοῖς εογοις πολυοιαφέρους ιν εις τ ανύτειν οι πράττοντες, σ
alius in hoc praegia caeteri S, quod ante tempus non discedit. Permittere autem honain uS, ut toto die semiter opus faciant, id vero facile totius operis clinii liana partem dissere et X trahit. Sicut et itineribus adducenta Stadia, nonnunquana homines a se invicem stamiscentum distant ob celeritatem, quanquana et anali sint juvenes, et valetii sine integra utantur : quum scilicet unus id agit, cujus causa proficiscendi fecerat initium, alius animo est soluto, ac propter fontes, et
sub umbris quiescendo Se reis creat, Omniaque spectat, et aura teneras captat. Sic etiani
in ipsis operibus perficierulis niuitum inter se dissemini qui agunt quod est ipsis mandathina, et qui hoc non agunt, sed ne opus faciant, praetex
202쪽
ἀλλ' ευρισκοντες προφάσεις του χη εργά ζε θαι, και ἐωμενοι oco ιουργεῖν. ο δε η καὶ το καλως εργάζεσθαι η κακως ἐπιμελεῖσθαι, τουτοίη τοσουτον διαφέρει, σον η λως ἐργά
των, να υλης καθαραι ι αμπελοι γενωνται,ουτω σκαπτωσιν, στε πλει και καλλι την
στημοσύναι To γαρ τας μὰν δαπάνας χ οὐρεῖν ἐντελεῖς ἐκ των οἴκων, τὰ δὲ ς γα μη τελεῖσ
tiis quosdain inveniunt, concessa etiam otia li facultate. Recte autem opu facere, Vel negli enter curam faciundo adhibere, tantuni inter se discriminis habent, quantuna inter se disteriint prorsus pii facere, Vel prorsus otiosum Sse. Ut quum pastinantes, qui purgare Vites a materia vepribusque debent, sic pastinant, Ut et copiosior et philchrior naateria Succrescat; quo pacto non esse
clixeris laoc otiosum t Quae igitur tantilias detrimento assiciant, naulto magis liae sunt, quam illae imperitiae nimiae. Nam quum unitus integri ex re familiari procedunt, opera vero non perficiuntur ita, ut ex sumtu ali itia redeat utilitas: mirum videri non debet, egestatem hinc pro abundantia rerum oriri. Euni vero quae-
203쪽
λέ σθαι δυναμενοι και συντεταμένως γεωρ-
γίας καὶ αυτος ἐπιπετ δευσε και - ἐδίδαξεν
ολὰς υναμίαν των κεκτημενων και αργος καὶαφυτευτος εἰη τουτον νεῖσθαι παρηνει. ους
λεν γαρ ἐξειργασμ ενους ἔφη καὶ πολλο αργυρίου γίγνεσθαι, καὶ ἐπίδο ν ου ἔχειν' τους δὲ κη χοντας ἐπίδοσιν, ουδὲ δονας -
Mum ex agricultura, qui liligentiam Mihibere valentibus, et non sine contentione virium agriculturani exercentibus adparandam rem emcacissimus eSt, pater meus et ipse fecit, et me docuit. Nunquam enim permittebat, ut agruna emerem cultum sed hortabatur, ut eum qui vel per negligentiam vel possessorum inopiam in- milius, minimeque consitus ei- To M. IX. set, mercarer. Nam ag os ex culto magno parari pretio dicebat, et incrernentuna nullum habere. Qui auten incremΘntuni nullum haberent, eo neque Voluptates pare suppeditare ducebat. Nimiruna quidquid vel possideretur, vel eduis caretur, quod in melius proficeret, id etiain plurimum delectationis afferre putabat. Nihil autem innus incrementum
204쪽
εὐρεν' αλλὰ διὰ την φιλογεωργίαν κώ φιλο-
το Ἐν γάρ τοι, ἔφη, ὼ Σωκρατες, φυσει,
habet, quam si fundus fertilissimus ex inculto fiat Certe, mi Socrates. scire debes, NOS coni plures fundos effecisse tales, ut jam multipliciter antiquum preti una Superent. Atque hoc inventuna, SocrateS, tanti est pretii, tamque ad discendum facile, ut quum modo primum illi ut tulieris, aeque tamen ejus peritur , atque ego, discedas possit, lue, Si Vedi S, aliunt etiam docere Meus qlloque pater neque didicit il-lti ab alio, neque sollicite nieis ditando reperit: Sed propter studium agriculturae ac labo- ruin, quo flagrat at talein se fundum concupiviSse narrabat, ut simul et quod ageret, et de quo utilitate percepta delectaretur, haberet. Erat enim a natura pater Ianeus, mi Socrates, omnium Atheniensium, agriculturae, mea quidem Sententia, studiosissimus. Quibus au-
205쪽
κελικον ποντο et ρωντες ἔπειτα Οε λαζοντες
οπόσον δυνανται πλύστον, γου ν αὐτον δια
litis, equidem ex ipso quaerebam : Utrum autena, inquam, ISchornache, pater tuus fundos omnes, quos excoluit, possedit ipse an etiam Vendebat ΟΝ, si magnum aliquod preti una reperiret ' Vendebat certe, ait Inchoniachus, ver In lo Vicissini venditi loco alium emebat incultum, idque propter studium iaciundi operis, quod in ipso erat. micis tu, inquarii
ego Ischomache, patrem tuum revera nihilo Iinus a natura studiosum amiculturae fuisse, quan mercatores fruna erati sunt cupidi. Nam quia siticiosissina sulit mainenti ubicunque maxinaam ejus esse copiam audierint, eo se navigiis conferunt, trajecto Egeo, Euxino, Siculo naari. Posteaquam tantam ejus nacti Sunt copiam, quantana OSSunt maximam,
206쪽
αυτον ἀγοντες παραδιδόασι. Καὶ σοι δάπα τηρ υτω πως ἔοικε φιλογεωργος εἰναι.
ἀλλας οἰκοδομυουσι. - Δία, ἐγω δε γε
λην πιστευε ιν σοι, φύσει νομιζειν φιλεῖν τα τα παντας, αγ ν αν φελεῖσθαι νομυί σιν.
per mare vehunt, et quidem 1lbam inoravim collocant, qua ipsi me vehuntur. Ubi pecunia ipsis opus eSt, non temere illud quovis loco abjiciunt sed ubi niaximiana ejus esse pretium audierint, et ubi sint hornines, qui frumentum quantivis aestiment, illis afferunt, ac venditum tradunt. Eodem naodo pater tuus fuisse siviliosus Ischomachus Iocaris tu quidem, ait, Socrates. Verum ego nihilominus exstruemlarum aemum studiosos arbitror esse, qui aedificiis absolutis ea vendunt, ac alia deinde aerisiacant. In per OVem, in quam juratus sic tibi, in I chomache, omnino me tibi crederea qui existimes, omne ea
diligere, de quibus aliquid se percepturos utilitatis putant.
207쪽
Δἴ, εφη 'Iσχομαχος, αλλα τόδε τοι, ' Σωκρατες, το πάσαις κοινον ταῖς πράξεσι,
καὶ πολεμικη, τ αρχικον εἰναι, τουτο δησυνομαλογω σοι ἐγω, πολυ δαχ φερειν γνωμη
ἔφη, ἄταν πελαγίζωσι, καὶ δεχ περαν μερίους πλους λαυνοντας, οἱ λεν των κελευστων
2I. Veriam cogito, imluam, IM homache, quana egregie totam orationem instituto ar mento opitulantem exhibueris. Sumebas enim hoc argumentum, artem ag iculturae ad
discendum inter omnes alias esse sacillimam. Iam vero de omnibus, quae dixisti, ita se hoc habere prorsus abs te per- .uavus sum. Sic est, ait Isch machus. De luit autem, mi Socrates, quod omnibus est actionibus commune, tum agria culturae tum administrationis civilis rationi, tum domesticae, tuin bellicae rei, nimirum ut quis regen si peritus sit assentior equidem tibi, alios aliis judicio multum praestare. Sicut in triremi, quum in alto diurnae sunt navigationes conficiendae, alii ex eomana numero, qui hortarulo nautas excia
208쪽
tant, eiusmodi quaedam proferre ac facere possunt, ut hominum animos exacuant ad sponte laborandum alii tana sunt imperiti, ut duplo plus temporis in eadem navigatione conficiunda consuIrrant. Rurissus illi uni sit dore ac nutu a praedicatione tam eius qui cO- hortatur, quam qui obtemperant, de navi egressiuntur: hi
sine sudore veniunt, ac non tum ipsi praefectum odere, sed etiam praefecti ipsos vicissim. Eodem modo etiam imperatores alii ali aliis disserunt. Nam alii milites exhibent ejusmodi, qui neque laborem ullum
suscipere, neque periculum adire, neque dicto audientes e se, nisi quantum necessitas ur
209쪽
Ἀλλ' σατε ἰδιωταις ἔστιν ο ις εγγίγνεται
mmii fice se efferant, propterea quod duci suo adversentur. Iidem exhibent quoque nonnullos, qui, quid accidat rei turpis, assci pudore nesciant. Contra livini, et boni, et periti rectores, quum vel hos ipsc s, vel alios etiam saepenumero acespiunt, adissius ipsis utuntur ut turpe quiddam patrare verecundia iraepediti nolint, ain rectaus Me arbitrentur parere, atque etiam in si obedientia delectentur; et uni Versi, quum labores suscipi necesse est, non illubenter eos Su cipiant. Niminii ut privatis nonnunquam hominibus laboris tussium innascitur, sic etiam in exercitu toto a bonis imperatoribus studium quoddam exestari solet, ut Omnes et is orare, et ambitiose conspici cupiant a rectore suo, dum
210쪽
των αριστα το σωμα των στρατιωτων χωσι,
καὶ κοντίζω , καὶ τοξεύωσιν ἀριστα, και
ῖππον εχοντες αριστον, ως ιππικωτατα η πελταστικωτατα προκινδυνευωσιν ἀλλ' ο ανδύνωνται εμ ποιησαι τὸ se στρατιωταις, ακολου-
θητεον εἰναι καὶ δια πυρος καὶ δια παντος κινδύνου. ούτους δ δικαίως αν τις καλοιη
μ εγαλογνωμονας, ω αν ταυτα γιγνωσκοντες
πολλοὶ ἔπωνται, καὶ μεγάλη χειρι ει κοτως
praeclaraim aliquod facinus dunt. Caeteriam erga quOS-cunque rectores hoc naOdo milites, qui eos sequuntur, affecti sunt, hi vero potentes rectores evadunt; non illi quidem, qui robustiore sunt corpore praediti, quam ipsi nilites; et iaculandi sagittandique arten optime tenent, ac optimum equum habent, ut tanquam praestantissimi equites et cetratiante alios discrimen adeant: sed qui hoc in militum animis efficere possunt, ut per ignem, et quodvis periculum, Sequendum statuant. Hos certe merit quis magnanimos dixerit, quos Sequuntur multi eadem cum ipsis sentientes. Itidem par fuerit dicere, may a tin manu AEum proficisci, clij tra