Simonis Simonii ... De vera nobilitate

81쪽

το δεπινεις σε τελευm os . Multi itam continuata successio ne in signes virtute viri, praxess ini necesse est , antequam genus nobile reputetur. Hinc illa in Homero freaquens Heroum appellatio, a nomine avorum vel etiam

proauorum deducta. Et hoc ipsum clarius etiam in f, Rhetoricis hisce verbis traditusfJψιρ- -ςv est. ευν-α απ ανδε ν

Et g alibi de caussis loquons, ex quibus pendet nobili-

πιψ pq i is gro O οἴετά, quod ubi p iο- culcat, cum de nobilitate loquitur. Nec mirum uideatur, id quod est ignobile, esse tamen nobilitatis princia pium. Perfectus virtutis habitus, cx imperfectis acii nibus comparatur. Et omnis generatio,exco fit, quod non est aetu tale. Neq; b generatio ipsis,dicitur natura, ut ne i id quod generatur dicishJ Lib.2.pb. centa . tur nasci: utrunq, tamen potest G lib. s. mei cap.denat. natura nuncupari ab eo,ad quod

proficiscitur, id est ipsa natura: quo sine dubio respexit Aristoteles, cum supra in Politicis & Rhetoricis generosum, virum per se probum nuncupauit, ait in fragmento de Nobilitate, nobilem, illum qui facultatem multorum sui similium procrean-Qorum obtineat: alioquin enim,antea dixerat, cecευλο- ως ο x u πN Moi ovF οι Gemquam expresse se declarat,

82쪽

ειεμ αρ . EX quo colligitur erratum illorum, qui nobilium tria genera constituerunt. Alterum enim quod seipsis su γενίς vocant,non est proprie: cum nullum genus

eius antecesserit. od si nobile sic appellent, quasi principium nobilitatis, ne istud quidem conuenit, nisi tale concipiatur, ut multos sui similes generare queat,&principii rationem ad posteritatem habeat. New enim inquit idem rerum & verborum Praeceptor θ πα- γέννησε ρ αγαθοs, qui nempe dici nobilis queat, si ciuin . ἁλΣ Ουτι ἔκ τρωτου γένους sp. Quid clarius λ quomodo

igitur magis nobilis reputabitur, qui seipso est nobilis ut isti vocant) quam qui a genere acceptum tale nomehabet Θ cum ne nobilis quidem proprie ille sit Θ Teribum quoq; genus ex utroq3 ut aiunt) consatum, quo differet a Generositate Θ Attamen testimonio Aristotelis illud stabilire volunt quo b. Proferatur locus: is est in libro a quarto de Republica talis: δὲ-ειῶ τα,

dic. Loquitur Arsitoteles de hs rebus quibus praediti homines , sibi quisl pares alteri honores & commoda in Republica deberi contendunt: atl enumerat liberatatem, diuitias,virtutes: excusans postea se quod nobilitatem omisisset, quam tamen de paritate imperii ceratare quot solere antea dixerat, addit, Nobilitatem diuitias virtutem l sequi. Quis hinc aliud colligat, quam id quod in tertia nobilitatis definitione afferenda dicemus , uimirum dignitatem illam ac praestantiam in o.

83쪽

rum,quam b ad posteros quasi per gradus delatam proa

sbJ Plutarch. vi risi l ' eY Virtutibus eorum ac diuitiis nasci λ Sic enim se statim explicat Aristoteles: ες ιδ ευγενεια πλῆτο η Et e alibi, ἐυγενῶς se ἔναι δοκουσιν οις υπαμει 2πογονων πλουτ . Vbi propriam spor p si esst antiqua λ si maiorum Z si gQ neris p Sit ergo secundus ille nobilis, sed non proprie, non vere,non formaliter: & hi tertius, non alius a prumo, nisi quod nobilitati generositatem adiunxerit.

Quorsum igitur hos inter se comparare λ Non fit com- . paratio inter ea quorum d diuersa natura est: & com parabilia non sunt quae generesin Lib. .ph. eap. uis. differunt. Non alio certe nomi- Lib. Io. Metaph. ne, in aeqirali & iusto aestimando Politicos quosdam, & Platonem qui Remp. popularem vocaret optimam malarum Rerump. reprehendit e Aristoteles quam isto. Sed nos eo reuertamur unde discessimus, &sel Lib. 3. jο . cap. g. certum numerum auorum con- . lib. cap. t. stituamus, quo genus nobile dici possit. Diximus antea nullam fuisse aliam nobilitatis originem, quam consensumat popinionem hominum, quae est, ex bonis nasci bonos. At non plane concipitur haec opinio ex uno solo: nelex duobus etiam:cum praes extim semper recens memoria humilitatis proaui, patris & aut lucem obscuret :a sub ut neq; ipsi plane esse boni, neq; eorum nati existi mentur. Tres igitur vel etiam quatuor antecessisse il-Iustres

84쪽

NOBILITATE

Iustres progenitores ad minimum oportet, tum quia confirmata plane opinio illa tunc erit, tum quia nulla memoriaignobilitatis maiorum, dignitatem posteriorum premere apud animos vitientium hominum poterit. Lex erat apud fPlatonem, ut patris opprobria &

' . . praeterquam si alicui pater,atius,& proauus capitis condemnatiduissent. Talis autem , cum iis opibus, sorte tamen excepta,relegari in alium locum iubebatur. Nulli dubium, Platonem dum culpam parentum filiis imputat, eo respicere, quo nos in nobili genere constituendo spectamus. New altius ori- go repetenda: alioquin uel Reges ipsi ut Plato aiebat ex seruis tandem derivarunt, ait ex Regibus serui. dc nulla est planta quantumuis pulchre frondescens & so-rens, quae radicem squalidam obscurami non habeat. Continuatam autem esse claritatem istorum quatuor necesse est quot, ut sit nimirum patris, aui, proaui, ab aui: alioquin opinio illa influentis in posteros dignitatis ac praestantiae, quasi in medio cursu intercepta praecideretur. Quod ipsium significauit Aristoteles hisce verbis r ίκουν ομοιως κ αν πις ολοιμανη ς τοῦς ἐυγεως eo ιος - πάλαι πλουσιων, hoc enim non sat est,nisi sit continuata series usq; ad ultimum, ου δε ε σψἁγαθων παλαι omnino enim sic legendus est ille locus) eandem nempe ob caussam: quapropter concludit postea, in istorum neutro nobilitatem posse deprehendi, sed in eo duntaxat ut sit γεις nempe totius ocIετκ. Ex quibus Omnibus colligitur, quam etiam errent ii, qui dum multos recensere a uos possint , se nobiles putant. Atheni.

H 3 ensium

85쪽

Locus quatenus nobilitet: Bisbari: seorum nobilitas: explicatur loscus Aristotelis ex primo Politicorum. Nobis .

TErtia exoriri statim uidetur, Vtrum genus male ita quoq3 stirpe reddi nobile, & quo modo possit.

Sed ista longe commodius in fine huius operis tractabitur. Illa nunc potissim uni inflat i An loci ta patriae claritas Nobilitati suicquam conferat, uel obscuritas deroget. Recte sentiunt, qui dicunt nobile quidem c se posse genus, nulla patriae claritate commendatum, verum ex parte talarem, id est, in suis duntaxat sedibus, non absolute tamen uel ubiq; nobile. Nos in hunc modum rc in planius decidi posse arbitramur. Nobilem extra hominum societatem si quis intelligat, is plane sit ineptus,ut ex sequentibus constabit magis. Haec societas,est uel familiae, vel pagi, vel ciuitatis .: pra lantissima omnium Civitas est: haec d sinis aliarum, haec scipsa contenta, ex qui plus conserunt,ut post dicemus, illi suspiciuntur ac prae alsis foluntur: & multo etiam magis si de integra gente,

Ies in pagis uis

familiis nepe, generibus, pagisque persectar copiolaw vitae gratia instituta communio. In hanc

86쪽

πο σιν. Et gens ves natio totum quoddam est ex pluribus constans ciuitatibus: & ciuitas ex pluribus ciuibus: Non dicitur autem Gens nobilis nisi in illa plures& frequentes extiterint nobiles: eadem nant ratio ciuitatis & gentis est: at g ciuitas inquit Aristoteles quodam loco, quem infra meli-sga Lib. L net. cap. s. us explicabimus ) nobilis non dicitur,nisi qui urbem illam condiderunt, ac tandem eius gentis vel ciuitatis duces extiterunt, illustres fuerint: aut auem nisii multi propter

honesta studia praeclare . gesta insignes clarit viri in ea nati sint. Per se ital nobilitatur patria familiis,& a ciue

ciuitas ac natio, no a ciuitate vel natione ciuis. Et tunc totum censetur nobile, cum partes sunt nobiles, non

contra, alio quin Athenis & Romae nobiles omnes essent. Unde ital tot contentiones de imperi' ait honoribus inter plebem, diuites ac nobiles natae Θ Vnde tot tantaei seditiones excitatae λ Nem ullus in patria lynobili, nobilis nasceretur, Ex quo igitur publica gentis vel ciuitatis nobilitas existeret λ Atq; nobilis mutata patria ex qua oriundus est, secedens in pagum uel ad

Scythas, iam non posset ibi nobilem ex se gignere fili. um: Quid igitur cum Gallis, Germanis, Polonis, Vn-

87쪽

NOBILITATEgaris nobilibus siet, quorum maxima pars in paris almoppidulis obscuris degit 3 Et uanesi patriam nobilitare

dicamus, In dubium controuersiami vocanda erunt ea, quae de natura nobilitatis antea proposuimus. Auget tamen loci commendatio nobilitatem ἰ sed ne hoc per te: quo igitur modo declarandum. Aristotcles in Politicis cum de iure,quod in uariis Rerumpublicarunt1peciebus usiurpatur, verba faceret, ait, a omnes iures ad 3 ροι p. c. quodam niti, & ius quoddam .pol. cap. I. pro se citare,quod tamen in quia busdam non est απλω siue πὰρ illud δικαtop, quod κ

Mart πολιτικην, quanquam non secundum naturam

Normam autem iudicandi qualitatem iuris, esse uult Gnem, culus potissimum gratia conuenerunt homines in unam societatem, ait illam praesertim, quam perfectissimam omnium appellauimus, id est, Ciuitatem. Is certe non est,uel opes parare, uel bellica societate ad itia ursas mutuas repellendas semunire, uel commercioarum,& usus mutui commoditate frui. Manquam enim si ciuilis societas esse debeat, ista quot adesse necesse sit, atq; hinc affinitates & coniunctiones per matrim Gma, lodalitates,familiares consuetudines,inductae fiunt attamen non si omnia haec adsint, erit statim ciuitam

sed si adsint illa, quae & ad viuendum & ad bene beatechvivendum qui proprius, n verus, & vltimus societatis . pol. 4. ciuilia est finis ) conferant: sitne

'' autem haec vixtutcs, a quibus f 1 lis ius

88쪽

s 6 DEVRRAlis lus illud quod παρ απλ & secundum naturam uγ-catur, deduci pote i, & quo nobiles παν rura non dolum παὶ αντοῖς haberi ait appellari debent. Barbara

vero gens quo nomine c omnes qui Europam tenent, sed Graeci potissimum excipiun- scd Lib. 3. ξοι cap. io. tur quia in hunc finem non conuenit,quod ex eius vita, legibus, lassitutis,moribusq; satis colinoscitur dcirco non pro prid Iresu ut o nominatur, neq; iure quod est& plane secundum naturam uti- sod Lib. . pol. 6. tur: omnia nant & studia & actiones ad id refert quod propositum habet. Et sane qualis est priuata barbarorum vita, talis quom Resp. eorum censenda est: κ γο a πολιτε et L B τίς ἔςι πολεως. Vtri- .pο . cap. 3 n usi caussa est d αγνοια τῖ τελου ' , at 3 huius αφbict: quia nimirum I dd Lin. 3. eib. cap. s. Barbari Pon sunt nati ae inti οψiperavτες η κρ- a καλως possint. Hoc aliunde nem accipitur, ne V discitur quam a natura. Sic ipsi recte natura e serui dicuntur: nihilo enim plus virtutis afferunt secu qu amsa I, L eq. Q. serui: sic nati ad f seruiendum

sf2 3. pol. io; i vel ciuili imperio, non colerer Verum iustum, sed quod est stomami & non securidum naturam, sic non esse a simpliciter nobiles , immo net ciues rectem 4. ξοι censentur: non ratione loci, sed virtutis quae in loco ab hominb

bur excolitur, id est, non persectae, & non talis quae ubi

89쪽

NOBILITATE.

que haberi pro virtute at 3 in admiratione & honore debeat. Est, ait Galenus , eiusmodi nobilitas monetae similis: quae in illa urbe ubi cuditur probata est, apud alias gentes pro adulterina habetur. Omnia igitur ad virtutem ait ad ipsum hominem tandem redeunt. od ipsum in simili fere proposito concludebat hisice verbis g Aristoteles, οταν δε τοῦτο λέγωσιν,ίδενι αλλύ ῆ

. - λευθε ον-τM ευγίνεις E τῖς oin επις. Neque aliud Anacharsis Scytha uoluit, cum obs)cienti cuidam contumeliae loco patriam barbaram, mihi, respon dit, patria dedecori est, tu vero patriae Egregie inquit b Galenus hominem patriae duntaxat selendore exultantem perstrin-sM Insuasadan.cap. . xit. Etenim,si rem ipsam diligen- , , , xζr perspicias, iam non δια ταο γλ τους πολιτας. risii γιγνομενους, sed contra potius, τας πατsi ρας d praeclaris suorum ciuium factis illv. stratas celebratas is comperies. Nam quae tandem de Stagiris haberetur oratio, nisi Aristoteles eam urbem etenebris in lucem euocasset ρ Quis Solos memoraret, Arati Chrysippii virtus,quasi lumen aliquod eluxisset λ Vnde Athenarum tam longe late b uagata gloria, propagata est λ non sane foecunditate soli, quod satis tenue fuit, sed laudibus virorum, qui plurimi &praestantissimi in ea urbe nati, suam sunt patriae gloriam impertiti. I Epicharm.

90쪽

ceret, quod propter nobilitatem patriae, non propter virtutes proprias a Lacedaemoniis magnos honoreae accepisset,responsum ab illo habuit, Neq; ego si Aphidneus essem, tanta virtutis insignia fuissem consequutus, net tu, si Atheniensis. Importune autem quarunt hoc Ioco nonnulli, an liceat Nobili ex civitate in pagum secedere, ut in Galliis, in Germania, in Polonia, in Ungaria fili Qtiasi vero uel idcirco Rempublicam deserant nobiles, vel in pagis ut serui & rustici, non ut domini degant. In Regiis Rebuspublicis contingere istud solet: cum praesertim hodie illae & hic abusus quoque inualuit non amplius typo & forma administrationis, sed magnitudine regionis aestimentur . Propagatis ita pditionis & agri terminis,lam non unius uri is, sed plurium , cum magnarum tum mediocrium & minimarum gubernatione, Regium imperium definitur. Quod unum ess quidem,& praecipuum penes ipsum Principem, ex multis tamen quasi partibus constans. Etenim cuma abano cuncta prouideH facile non sit, plures & vari, os magistratus a Principe substisad Lib. 3- isti. ς p tui oporteti ut sic b Aristoteles

rQ Ibid. loquitur) cum duobus duntaxat oculis totidem* auribus no ististis bene iudicare, duobus item pedibus totidem P mainnibus non satis apte agere ipse queat, multos multorum oculos & pedes, multasq; manus & aures quasi facere sibi cogatur. Constituit ergo magistratus, atq; im perii, eos qui ne sp a se, neq; ab imperio suo alienos gerunt animos,quodammodo participes facit: no tamen sine